«Δεν μου αρέσω…»

Όταν η εμφάνιση γίνεται εμμονή (Σωματοδυσμορφική διαταραχή) 

Οι γονείς της δεκατετράχρονης Δήμητρας ζήτησαν τη βοήθειά μου, γιατί η κόρη τους τους τελευταίους μήνες παρουσιάζει εμμονή με την εμφάνισή της. Δεν της αρέσει το σώμα της, κυρίως όμως το πρόσωπό της, θεωρεί ότι δεν είναι όμορφη, λέει πως έχει μεγάλα μάγουλα και μύτη.

«Μάταια προσπαθούμε να της εξηγήσουμε ότι είναι μια χαρά κορίτσι, όμορφη, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν το δέχεται. Αρχίζει να φωνάζει, κάποιες φορές κλαίει και δεν μας πιστεύει. Διαρκώς ψάχνει ευκαιρία για να καρφώνεται στον καθρέφτη και να κοιτάζει το πρόσωπό της. Όταν είναι να βγει, τις σπάνιες φορές που αυτό συμβαίνει πια, μπορεί να χρειαστεί και δύο ώρες για να βάλει ειδικό μακιγιάζ, ώστε να καλύψει τις “ατέλειες” στο πρόσωπό της. Αυτή η κατάσταση έχει επηρεάσει όλη μας την οικογένεια. Η ίδια δεν θέλει να βγαίνει ούτε με τις φίλες της, κάποιες φορές δέχεται να έλθουν στο σπίτι μας, αλλά δεν μοιράζεται με κανέναν αυτό που της συμβαίνει. Μας ανησυχεί πολύ αυτή η κατάσταση και αναρωτιόμαστε πού οφείλεται».

Κάποιες φορές η δυσαρέσκεια του/της εφήβου για το σώμα και την εμφάνισή του ξεπερνά το αναμενόμενο και μπορεί πραγματικά να εξελιχθεί σε εφιάλτη, τόσο για τον ίδιο όσο και για ολόκληρη την οικογένεια.

Μια ουλή, ένα σημάδι, μια ελιά, το μεγάλο στήθος κ.ά. μπορεί να γίνουν εμμονή στον έφηβο, που θεωρεί ότι αυτό του το «ελάττωμα» γίνεται αντικείμενο σχολιασμού από τους άλλους και πηγή δυστυχίας για τον ίδιο. 

Μόνο που στην πραγματικότητα το πρόβλημα είτε δεν υπάρχει είτε είναι ασήμαντο για τους άλλους, όμως διογκώνεται από τον έφηβο, που βρίσκεται δέσμιος μιας εικόνας που ο ίδιος έχει φτιάξει με το μυαλό του.

Η σωματοδυσμορφική διαταραχή είναι μια σοβαρή ψυχική διαταραχή που δεν πρέπει να ταυτίζεται με τη διαταραγμένη εικόνα σώματος που παρατηρείται στις διαταραχές σίτισης.

Η τελευταία αφορά την ανησυχία του εφήβου για τη γενικότερη εικόνα του και ειδικά για το βάρος του, ενώ στη σωματοδυσμορφική διαταραχή ο έφηβος επικεντρώνεται σε ένα συγκεκριμένο μέρος ή χαρακτηριστικό του σώματός του.

Βέβαια και οι έφηβοι με διαταραχές σίτισης μπορεί να ανησυχούν υπερβολικά για ένα συγκεκριμένο μέρος του σώματός τους, αλλά αυτό συμβαίνει σε σχέση με το βάρος τους, επειδή δηλαδή νομίζουν πως έχουν κοιλιά ή περιφέρεια και όχι επειδή εκεί έχουν λ.χ. ένα σημάδι.

Το βάρος μπορεί να είναι λόγος ανησυχίας και στη σωματοδυσμορφική διαταραχή, ωστόσο αυτή η ανησυχία επικεντρώνεται σε λεπτομέρειες (φέρ’ ειπείν, μπορεί ο έφηβος να θεωρεί ότι έχει πολύ λίπος γύρω από το γόνατό του κ.ο.κ.). 

Μπορεί επίσης σύμφωνα με την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία η ανησυχία να επικεντρώνεται στην εμφάνιση των μυών (όλων ή συγκεκριμένων μυϊκών ομάδων) του εφήβου. Για παράδειγμα, μπορεί να πιστεύουν πως οι τρικέφαλοί τους είναι πολύ μικροί κ.λπ.

Αλεξάνδρα Καπάττου

Η 16χρονη Μελένια θύμα bullying για την εμφάνισή της - Φτιάχνει σκίτσα

Δεν το έβαλε κάτω και σκιτσάρει για την διαφορετικότητα

Η συγκλονιστική παραδοχή 16χρονης Βολιώτισσας Μελένιας Διβάνη ότι στο παρελθόν υπέστη bullying για την εμφάνισή της, σίγουρα δεν αφήνει κανέναν ανεπηρέαστο.

Ωστόσο, η νεαρή κοπέλα βγήκε πιο δυνατή μέσα από το κλίμα εκφοβισμού που βίωσε σε μικρότερη ηλικία και αξιοποιώντας το ταλέντο της στη ζωγραφική, δημιούργησε μία σειρά σκίτσων που αναδεικνύουν τη διαφορετικότητα αναφέρει το e-thessalia.gr.

Αντλεί έμπνευση από τη δική της ιστορία και στέλνει ηχηρό μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι ένα παιδί πρέπει να αγαπάει και να αποδέχεται τον εαυτό του και να μάχεται τις κοινωνικές προκαταλήψεις.

Η 16χρονη Μελένια έπεσε θύμα bullying για την εμφάνισή της

Μαθήτρια στην Α’ Λυκείου, αντιμετώπισε το bullying κυρίως χάρη στη στήριξη των γονιών της, Κασσιανής Αμυγδαλίτση και Δημήτρη Διβάνη.

Όχι μόνο τη βοήθησαν να ξεπεράσει τις συμπεριφορές εκφοβισμού σε βάρος της, αλλά συντάχθηκαν με την επιθυμία της κόρης τους να δημοσιοποιήσει τις ακραίες καταστάσεις που βίωνε στο παρελθόν, που, όμως, στάθηκαν αφορμή να ανακαλύψει μία άκρως δημιουργική πλευρά του εαυτού της.

Γύρισε την πλάτη στο body-shaming και είδε τη ζωή με άλλο μάτι

«Κάθε φορά που δεχόμουν κακόβουλα σχόλια για τα παραπανίσια κιλά, έβρισκα αποκούμπι στους δικούς μου, κυρίως στη μητέρα μου. Και η ίδια έχει περάσει τέτοιες κακές περιόδους. Όταν ένιωθα άσχημα, της μιλούσα. Όπως και στους φίλους. Το παν είναι να μιλάμε για τέτοια ζητήματα που μας απασχολούν. Να μην τα κουβαλάμε μέσα μας», αποκάλυψε.

Η ζωγραφική είναι το κατάφυγιό της

Η μαθήτρια του Μουσικού Σχολείου Βόλου για πρώτη φορά ασχολήθηκε με το σχέδιο πριν από μία τριετία. «Ξεκίνησα όταν ήμουν μαθήτρια στην Α’ τάξη του Γυμνασίου. Όμως, πήγα μόνο για έναν μήνα, καθώς λόγω της καραντίνας δεν συνέχισα. Στην ουσία είμαι αυτοδίδακτη», είπε η Μελένια Διβάνη και πρόσθεσε: «Μέχρι στιγμής έχω δημιουργήσει τέσσερις χαρακτήρες στα σκίτσα που κάνω. Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η διαφορετικότητα».

«Η κοινωνία μας έχει ακόμη πολλά ταμπού. Και δυστυχώς αυτό το εισέπραξα κι εγώ πριν από λίγα χρόνια.

Οι εμπειρίες που είχα, ήταν ο βασικότερος λόγος που άρχισα αυτό το project. Ειδικά για το βάρος μου έχω περάσει στιγμές bullying από μικρή ηλικία. Η ενασχόλησή μου με τη ζωγραφική, βοηθάει ανθρώπους που έχουν περάσει τα ίδια με μένα να νιώσουν καλύτερα», τόνισε η 16χρονη κοπέλα, η οποία στη συνέχεια υπογράμμισε με περίσσια ωριμότητα για την ηλικία της το πόσο σπουδαία υπόθεση είναι να μην κατηγορεί κάποιος τον εαυτό του:

«Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Εάν δεν νιώθεις εντάξει με σένα, δεν είσαι καλά και με τους υπόλοιπους ανθρώπους»

Τα μελλοντικά της σχέδια

Όσο για τις μελλοντικές βλέψεις της στο σχέδιο και τη ζωγραφική; Η Μελένια Διβάνη είπε: «Επί του παρόντος, θα συνεχίσω να αναρτώ τα σκίτσα μου στα social media, όπως Instagram, Twitter και Amino. Προωθώ τη δουλειά μου μέσα από φίλους και γνωστούς, προκειμένου να διευρύνω το κοινό μου.

Και φυσικά, στόχος μου είναι να γίνομαι ολοένα και καλύτερη σ’ αυτό που έχω ξεκινήσει να κάνω. Δεν θα έλεγα «όχι» και στη Σχολή Καλών Τεχνών. Με ενδιαφέρει η ζωγραφική, όπως και το animation.

Μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να σπουδάζει κάτι τέτοιο, αλλιώς θα ασχοληθώ με τη μουσικολογία ή το πιάνο (σ.σ. η μητέρα της, η οποία είναι καθηγήτρια πιάνου, είναι τριτοετής φοιτήτρια στην Άρτα στο ίδιο γνωστικό αντικείμενο)».

infokids.gr

Οι άγνωστοι παράγοντες που παίζουν ρόλο στην εμφάνιση παχυσαρκίας στα παιδιά

Στην Ελλάδα το ποσοστό των παιδιών με βάρος μεγαλύτερο του κανονικού -υπέρβαρα και παχύσαρκα- υπολογίστηκε στο 37%

-----------------------

Η ρύπανση του αέρα, το παθητικό κάπνισμα και ορισμένα χαρακτηριστικά του δομημένου περιβάλλοντος, κυρίως η υψηλή πυκνότητα του πληθυσμού, παίζουν ρόλο στην εμφάνιση της παχυσαρκίας στα παιδιά. 

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μια διεθνής έρευνα, που συμπεριέλαβε την Ελλάδα και στην οποία συμμετείχαν Έλληνες επιστήμονες από την Ελλάδα και τη διασπορά.

Η μελέτη, μέρος της ευρύτερης έρευνας HELIX, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό για θέματα περιβαλλοντικής υγείας “Environmental Health Perspectives”, ανέλυσε στοιχεία για περισσότερα από 1.300 παιδιά ηλικίας έξι έως 11 ετών σε έξι χώρες (Ελλάδα, Γαλλία, Λιθουανία, Νορβηγία, Ισπανία και ΗΠΑ). 

Στην έρευνα συμμετείχαν η ελληνικής καταγωγής καθηγήτρια προληπτικής ιατρικής Λήδα Χατζή του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια, οι Θεανώ Ρουμελιωτάκη και Μαρίνα Βαφειάδη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, καθώς και η Ελένη Παπαδοπούλου του Νορβηγικού Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας στο Όσλο.
Οι ερευνητές συσχέτισαν δεδομένα των παιδιών (δείκτης μάζας σώματος, περιφέρεια μέσης, ποσοστό λίπους) και στοιχεία από δείγματα αίματος και ούρων, με μια σειρά από περιβαλλοντικούς παράγοντες (αέριους ρύπους, δομημένο περιβάλλον, χώρους πρασίνου, βαρέα μέταλλα, παρασιτοκτόνα), κάπνισμα γονιών κ.α. 

Διαπιστώθηκε ότι η έκθεση ενός παιδιού σε περιβαλλοντικούς παράγοντες, τόσο ως έμβρυο όσο και μετά τη γέννηση του, επηρεάζει τον κίνδυνο παχυσαρκίας του αργότερα.

Η μελέτη επισημαίνει ότι η παιδική παχυσαρκία αυξάνει με ανησυχητικό ρυθμό διεθνώς, κάτι που φαίνεται να επιδεινώθηκε στη διάρκεια του lockdown λόγω της πανδημίας Covid-19. 

Στην Ελλάδα το ποσοστό των παιδιών με βάρος μεγαλύτερο του κανονικού -υπέρβαρα και παχύσαρκα- υπολογίστηκε στο 37%, ενώ στην Ισπανία στο 43%. “Τα παιδιά που ζουν σε πυκνοκατοικημένες περιοχές και πάνε σχολείο σε περιοχές με λίγες υπηρεσίες και υποδομές, είναι πιθανότερο να γίνουν παχύσαρκα λόγω έλλειψης ευκαιριών να περπατήσουν ή να ασχοληθούν με άλλες υπαίθριες δραστηριότητες”, δήλωσε η Χατζή.

Πηγή: ΑΠΕ
parallaximag.gr