Γιατί τα Κορίτσια Έχουν Περισσότερο Άγχος από τα Αγόρια, στην εποχή των Social Media;

Φανταστείτε λίγο την εικόνα: Το χαλαρό αγόρι που δεν πετυχαίνει τους στόχους τους και το ανήσυχο κορίτσι με τα υπερβολικά επιτεύγματα. 

Κατά τη διάρκεια των τριών δεκαετιών από τότε που αποφοίτησα από την ιατρική σχολή και ιδιαίτερα κατά τα τελευταία 10 χρόνια, αυτό το μοτίβο παρουσιάζεται όλο και συχνότερα στις οικογένειες που με επισκέπτονται στο ιατρείο μου.

Σε μία περίπτωση, η οποία είναι αρκετά χαρακτηριστική, οι γονείς του θεραπευόμενού μου, ανησυχούσαν για τον γιο τους. Δεν δουλεύει σκληρά στο σχολείο και οι βαθμοί του πέφτουν. Στα 16 του, ο ίδιος περνά τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο του παίζοντας video games όπως το Grand Theft Auto ή το Call of Duty ή σερφάρει στο διαδίκτυο αναζητώντας φωτογραφίες κοριτσιών. Δείχνει υπερβολικά ευτυχής.

Και οι δύο γονείς παράλληλα, είναι πολύ περήφανοι για την 14χρονη κόρη τους, η οποία είναι μία άριστη μαθήτρια, αθλήτρια και έχει και πολλούς φίλους. 

Αλλά όταν την γνώρισα, μου είπε ότι δεν κοιμάται καλά. Ξυπνάει μέσα στη νύχτα, νιώθοντας τύψεις επειδή έφαγε ένα ολόκληρο κομμάτι πίτσα για δείπνο. 

Συχνά δυσκολεύεται να αναπνεύσει. Πρόσφατα έχει αρχίσει να αυτοτραυματίζεται με ξυραφάκια, στο άνω εσωτερικό των μηρών της, όπου οι γονείς της δεν θα το δούν. Δεν έχει πει στους γονείς της τίποτα από όλα αυτά. Στην επιφάνεια, είναι το τέλειο κορίτσι. Εσωτερικά όμως, καταρρέει.

Γιατί τα κορίτσια τείνουν να είναι πιο αγχωτικά από τα αγόρια;
Το φαινόμενο αυτό ενδέχεται να ξεκινά από τα συναισθήματα που έχουν οι έφηβοι για την εμφάνισή τους. Ορισμένες έρευνες έχουν δείξει ότι στην εφηβεία, τα κορίτσια τείνουν να είναι περισσότερο δυσαρεστημένα με το σώμα τους, ενώ τα αγόρια τείνουν να είναι περισσότερο ικανοποιημένα.

Ένας άλλος παράγοντας έχει να κάνει με τις διαφορές διαχείρισης των κοινωνικών δικτύων από τα αγόρια και τα κορίτσια. 

Ένα κορίτσι είναι πολύ πιο πιθανό, από ό,τι ένα αγόρι, να δημοσιεύσει μια φωτογραφία του εαυτού της φορώντας ένα μαγιό, ενώ το αγόρι είναι πιο πιθανό να δημοσιεύσει μια φωτογραφία, όπου δίνει έμφαση σε κάτι που κάνει και όχι στην εμφάνισή του. Αν η selfie του Δημήτρη που επιδεικνύει ένα μεγάλο τρόπαιό δεν πάρει πολλά like, μπορεί να μη τον νοιάξει. Αλλά αν η φωτογραφία της Σόνιας, στην οποία φοράει το μπικίνι της δεν πάρει πολλά like, είναι πιο πιθανό να το πάρει προσωπικά.

Φανταστείτε μια άλλη κοπέλα που κάθεται στην κρεβατοκάμαρά της, μόνη της. Κάνει scroll down στο Instagram και βλέπει τις φωτογραφίες άλλων κοριτσιών. 

Βλέπει τη Σόνια να δείχνει το νέο μπικίνι της και να φαίνεται όμορφη. 

Βλέπει τη Μαίρη σε ένα πάρτι, να περνάει τέλεια. 

Βλέπει τη Βανέσσα με το αξιολάτρευτο νέο κουτάβι της. 

Και σκέφτεται: Εγώ απλά κάθομαι εδώ στην κρεβατοκάμαρά μου και δεν κάνω τίποτα. Η ζωή μου είναι χάλια.

Τα αγόρια διατρέχουν χαμηλότερο κίνδυνο να επηρεαστούν από τις αρνητικές επιδράσεις των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης από ό,τι τα κορίτσια, για τρεις τουλάχιστον λόγους.

Κατ’ αρχάς, τα αγόρια είναι λιγότερο πιθανό να επηρεαστούν από τη γνώμη των άλλων για τις selfie τους. «Μήπως αυτό το μαγιό με κάνει να φαίνομαι χοντρή;» είναι ένα ερώτημα που τίθεται από τα κορίτσια πιο συχνά από ό,τι από τα αγόρια. 

Δεύτερον, τα αγόρια τείνουν να υπερεκτιμούν το πόσο ενδιαφέρουσα είναι η ζωή τους. 

Τρίτον, το μέσο αγόρι είναι πιθανόν να περνά περισσότερο χρόνο παίζοντας βιντεοπαιχνίδια από το να κάνει Photoshop τις selfie του για το Instagram. Και στα video games, σε αντίθεση με τα social media, ο καθένας πραγματικά μπορεί να είναι ο νικητής, στο τέλος. Εάν παίζετε το Grand Theft Auto ή το Call of Duty για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, αργά ή γρήγορα, θα ολοκληρώσετε όλες τις αποστολές, απλά και μόνο αν είστε συνεπείς στο παιχνίδι.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για το άγχος των παιδιών τους
Οι γονείς δεν μπορούν να αλλάξουν εύκολα οποιονδήποτε από αυτούς τους παράγοντες. Δεν μπορείτε να κάνετε εύκολα ένα κορίτσι να ανησυχεί λιγότερο για την εμφάνισή της ή να υπερεκτιμήσει το πόσο ενδιαφέρουσα είναι η ζωή της ή να ενδιαφέρεται περισσότερο για την ολοκλήρωση όλων των αποστολών στο Grand Theft Auto από τα πόσα likes παίρνει στο Instagram (ούτε είναι σαφές ότι αυτή η τελευταία αλλαγή, ακόμα και αν επιτευχθεί, θα ήταν μια αλλαγή προς το καλύτερο). Οπότε, τι μπορείτε να κάνετε, για να βελτιώσετε τις πιθανότητες για την κόρη σας;

Εάν η κόρη σας είναι η κοπέλα που κάθεται στην κρεβατοκάμαρά της μπαίνοντας στα social media άλλων κοριτσιών, ίσως δεν θα έπρεπε να είναι στην κρεβατοκάμαρά της καθόλου. 

Σε μία τυπική οικογένεια, όταν τα παιδιά επιστρέφουν στο σπίτι, πηγαίνουν στα υπνοδωμάτια τους και δεν βγαίνουν ξανά έξω, εκτός ίσως για να φάνε. 

Αυτό είναι τρελό.

 

Μια οικογένεια δεν μπορεί να είναι μια οικογένεια, αν τα παιδιά περνούν περισσότερο χρόνο μόνα στα δωμάτιά τους από ό,τι με τα μέλη της οικογένειάς τους. Χρειάζεται να επιμείνετε ώστε η κόρη σας ή ο γιος σας, να κάνουν ό,τι κάνουν στο διαδίκτυο, σε δημόσιο χώρο: στην κουζίνα ή στο καθιστικό. 

Δεν θα πρέπει να υπάρχει τίποτα στην κρεβατοκάμαρα, εκτός από ένα κρεβάτι: ούτε τηλεόραση, ούτε PlayStation, ούτε οθόνες. Αυτή είναι η επίσημη σύσταση της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής.

Μια άλλη πρόταση: η διαμάχη στο τραπέζι του φαγητού. 

Μην επιτρέπετε τα κινητά τηλέφωνα στο τραπέζι. Σε μία έρευνα του 2013 παιδιών ενός ευρέος φάσματος υποβάθρων, εκείνα τα παιδιά που έτρωγαν περισσότερα γεύματα με τους γονείς τους, ήταν πολύ λιγότερο πιθανό να έχουν αισθήματα θλίψης, άγχους ή μοναξιάς. Ήταν πιο πιθανό να βοηθήσουν τους άλλους και να αναφέρουν ότι ήταν ικανοποιημένοι με τη ζωή τους. 

Όμως γονείς, προσέξτε τί λέτε στο τραπέζι. Οι συζητήσεις για τους χαμηλούς βαθμούς των παιδιών ή οι αποτυχίες τους στα διαγωνίσματα, είναι εκτός συζήτησης. Θέλετε να μιλήσετε για ένα θέμα κοινωνικά ευχάριστο; Φυσικά και επιτρέπεται στο τραπέζι. Για την προέλευση του σύμπαντος και το νόημα της ζωής; Σίγουρα. Αλλά οι προσωπικές αδυναμίες του παιδιού σας δεν είναι, κατά κανόνα, κατάλληλες να συζητιούνται κατά το φαγητό σε μια αγαπημένη οικογένεια.

Μια τρίτη πρόταση: Όχι ακουστικά μέσα στο αυτοκίνητο. Όταν το παιδί σας είναι στο αυτοκίνητο μαζί σας, θα πρέπει να το ακούτε και να σας ακούει και όχι να ακούει μουσική χωρίς να σας δίνει σημασία. Διδάξτε την τέχνη της συνομιλίας πρόσωπο με πρόσωπο. Ή παίξτε ένα παιχνίδι λέξεων. Ή όλη η οικογένεια μπορεί να τραγουδήσει ένα τραγούδι. Ακούγεται κοινότοπο, αλλά βοηθάει.

Αν η κόρη σας δεν κοιμάται τη νύχτα ή τραυματίζει τον εαυτό της με ξυραφάκια, τότε οι χαλαρές συζητήσεις στο τραπέζι του φαγητού, δεν είναι επαρκής θεραπεία. Χρειάζεται θεραπευτική παρέμβαση από έναν ειδικό ψυχικής υγείας για το κορίτσι με κλινικά συμπτώματα άγχους, είτε υποστηρικτικά-θεραπευτικά, είτε αν χρειαστεί με φαρμακευτική αγωγή. Ανεξάρτητα από τα συμπτώματα, το φάρμακο δεν πρέπει ποτέ να είναι το πιο σημαντικό μέρος της θεραπείας. Το πιο σημαντικό μέρος της θεραπείας είναι να δοθεί προτεραιότητα στην οικογένεια, για να δώσετε στο παιδί σας ένα ασφαλές καταφύγιο σε ένα στοργικό σπίτι.

Πηγή: nytimes.com
psychologynow

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Εφηβεία και social media

Αναμφίβολα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media) αποτελούν –ειδικά την τελευταία δεκαετία- το κυρίαρχο μέσο επικοινωνίας και ενημέρωσης, ιδιαίτερα μεταξύ των εφήβων. Οι έφηβοι χρησιμοποιούν καθημερινά τα social media και επηρεάζονται άμεσα από αυτά, δημιουργώντας τάσεις και πρότυπα. Τα ρούχα που θα φορέσουν, το χτένισμα τους κ.α. εξαρτώνται από τις επικρατούσες κοινωνικές τάσεις, που συχνά επηρεάζουν και τον τρόπο που θα σχετιστούν με συνομηλίκους τους.

Προτού αποδώσουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την αιτιολογία της σημαντικής επιρροής τους στους εφήβους, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι τα social media αποτελούν, ένα εργαλείο. Όπως κάθε εργαλείο έτσι και αυτό, συνοδεύεται από «οδηγίες χρήσης» και μία σειρά από καλές πρακτικές, οι οποίες εξασφαλίζουν ότι ο χρήστης θα είναι ασφαλής και δε θα «τραυματιστεί» από αυτό το εργαλείο.

Γιατί λοιπόν οι έφηβοι περνούν σημαντικό χρόνο χρησιμοποιώντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Γιατί μοιάζουν “υπνωτισμένοι” από κάθε νέα τάση η οποία προωθείται μέσα από τα μέσα; Πώς επηρεάζεται η προσωπική τους άποψη από την κυρίαρχη άποψη που προβάλλουν τα social media; Τι αλλάζει την εμφάνιση και την συμπεριφορά τους; Και κατά πόσο αυτές οι αλλαγές είναι αντιπροσωπευτικές για το κάθε άτομο ξεχωριστά;

Σε μία προσπάθεια προσέγγισης των παραπάνω ερωτημάτων, θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη μας τη φύση και τα χαρακτηριστικά της εφηβείας. Το συγκεκριμένο αναπτυξιακό στάδιο χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια του ατόμου να αυτό-προσδιοριστεί και να δομήσει την ταυτότητά του πλέον με έναν πιο ενήλικο τρόπο. Τα social media προβάλλουν διαρκώς πρότυπα που έχουν έντονο αντίκτυπο στο εφηβικό κοινό, το οποίο τα ακολουθεί απλά και μόνο επειδή τυγχάνουν ευρείας αποδοχής από τους συνομηλίκους τους. Αυτή η τάση έχει ως αποτέλεσμα να ασκείται κοινωνική πίεση στον έφηβο να τα ακολουθήσει και εκείνος ασχέτως αν είναι ή δεν είναι της αρέσκειάς του, να ορίζει τον εαυτό του μέσα από τους άλλους και όχι με βάση την επιθυμία και την προσωπικότητά του.

Αξιοσημείωτη είναι η επίδραση των social media και σε ό, τι αφορά στην ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων του παιδιού. Τα μηνύματα και οι αναρτήσεις αντικατέστησαν σε μεγάλο βαθμό τη συνάντηση- βόλτα, ενώ τα emoticons εδραίωσαν τη θέση τους στην έκφραση συναισθημάτων και παραγκώνισαν την επαφή, το χάδι, το φιλί και την αγκαλιά. Τα συναισθήματα πλέον δεν εκφράζονται, αλλά οπτικοποιούνται μέσα από μια οθόνη, αφήνοντας ακίνητα τα χείλη μας. Από την άλλη, η «ασφάλεια» του μέσου αρκείται στα απολύτως απαραίτητα, προκειμένου να μεταδοθεί η πληροφορία απαλλαγμένη από την προσωπική σχέση και επαφή.

Επιπρόσθετα, αξίζει να σημειωθεί πως δυσκολίες σχετιζόμενες με αυξημένο άγχος και χαμηλή αυτοεκτίμηση, έχουν μελετηθεί ως απόρροια της υπερ-έκθεσης του παιδιού στα social media .Η διαρκής σύγκριση, η αναμονή για το επόμενο μήνυμα, σχόλιο ή αντίδραση, ο αριθμός των διαδικτυακών φίλων και των like, καθώς και η αδυναμία των εφήβων να αντιληφθούν την επίπλαστα ευτυχισμένη εικόνα των online φίλων τους, αποτελούν ορισμένους από τους παράγοντες που δημιουργούν άγχος στα παιδιά και τα ωθούν στο κυνήγι μια ευτυχίας που βρίσκεται σε ένα ψηφιακό cloud, αλλά όχι στις χαρές της καθημερινής ζωής.

Βέβαια, κυρίαρχο ρόλο στην αποφυγή της υπερ-έκθεσης του εφήβου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης του παιδιού διαδραματίζει, η στάση του γονέα αλλά και η σχέση του γονέα με τα ψηφιακά μέσα. Η συναισθηματική διαθεσιμότητα του γονέα- φροντιστή, η επικοινωνία γονέα- εφήβου σε σταθερή βάση και μέσα από κοινές δραστηριότητες, καθώς και η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τους ίδιους τους γονείς αποτελούν, σημαντικές δικλείδες ασφαλείας για την ανάπτυξη μίας υγιούς σχέσης μεταξύ του εφήβου και των social media.

Χρήσιμο επιπλέον θα ήταν να υπενθυμίζουμε στον έφηβο ότι η παρουσία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποτελεί μία και μόνο διάσταση της εικόνας του, μία πλευρά της κοινωνικής του πραγματικότητας. Ένα και μόνο χρώμα από το «ουράνιο τόξο» της εφηβικής προσωπικότητας.

screenmagazine.gr

Υπερ-έκθεση των παιδιών στα social media: οι κίνδυνοι του “sharenting”

Οι γονείς δημοσιεύουν κατά μέσο όρο 1.300 φωτογραφίες και βίντεο των παιδιών τους έως την ηλικία των 13 ετών
Ψηφιακή παρουσία στα social media πριν καν … γεννηθούν έχουν, πλέον, εν αγνοία τους, τα σημερινά παιδιά. Από τον πρώτο υπέρηχο της κύησης μέχρι τα πρώτα δοντάκια, τα πρώτα βήματα και την εκπαίδευση τουαλέτας, τα παιδιά εκτίθενται πλέον υπερβολικά στα κοινωνικά δίκτυα.

Το φαινόμενο αυτής της υπερ-έκθεσης των παιδιών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει, μάλιστα, αποκτήσει το δικό του όνομα: αποκαλείται sharenting: από τις λέξεις share-μοιράζομαι και parenting-ανατροφή. Και ενώ είναι φυσιολογικό να νοιώθει κανείς την ανάγκη να καταγράψει τη διαδικασία ανατροφής των παιδιών του, δεν είναι απαραίτητα σωστό να μοιράζεται την κάθε στιγμή τους στα social media, με το φαινόμενο του “sharenting” να εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους.
Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Επίτροπου παιδιών στην Αγγλία, οι γονείς δημοσιεύουν κατά μέσο όρο 1.300 φωτογραφίες και βίντεο των παιδιών τους έως την ηλικία των 13 ετών. Και ενώ οι γονείς έχουν προφανώς τις καλύτερες προθέσεις, όταν μοιράζονται διάφορες πτυχές της ζωής των παιδιών τους, θα πρέπει να σκεφτούν σοβαρά τι αντίκτυπο θα μπορούσε να έχει για αυτά στο μέλλον η δημοσιοποίηση πληροφοριών τέτοιου είδους. Γιατί, καθώς μεγαλώνουν, μερικές από τις φωτογραφίες και τις λεπτομέρειες, που έχουμε δημοσιοποιήσει ως γονείς, ενδέχεται να έχουν εκτεταμένες συνέπειες για τα παιδιά μας, τις οποίες τη δεδομένη στιγμή δεν μπορούμε να γνωρίζουμε.
Γι’ αυτό είναι σημαντικό να θέτουμε εκ των προτέρων κάποιους περιορισμούς ως προς το τι περιεχόμενο μπορούμε τελικά να κοινοποιούμε και βεβαίως, όσο τα παιδιά μας μεγαλώνουν, θα πρέπει να σεβόμαστε την άποψή τους για το συγκεκριμένο θέμα. 

Τι δημοσιοποιούμε και σε ποιόν;
Σύμφωνα με την ESET είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν τι μπορούν να δημοσιοποιούν και σε ποιον. “Τα δεδομένα στο Διαδίκτυο έχουν σχεδιαστεί, ώστε να διευκολύνουν την αναζήτηση και την κοινοποίηση και διατηρούνται εκεί για πολλά χρόνια. Ή με άλλα λόγια, “ότι ανεβαίνει στο internet, συνήθως μένει εκεί”. “Εντούτοις, οι άνθρωποι τείνουμε να ξεχνάμε ότι κάτι τόσο απλό, όσο το να μοιραζόμαστε μια φωτογραφία ενός παιδικού πάρτι γενεθλίων, θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλη ζημιά, αν η φωτογραφία καταλήξει σε λάθος χέρια”, αναφέρει η εταιρεία.
Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος του προβλήματος, η εταιρεία αναλύει τις πληροφορίες που μπορεί να περιλαμβάνει μια απλή ανάρτηση, όπως η φωτογραφία του παιδιού, που πιθανά θα συνοδεύεται από μια ευχή του τύπου “χαρούμενα 2α γενέθλια, Γιάννη!”. Αυτή η απλή ανάρτηση, κατά τους αναλυτές, περιλαμβάνει λεπτομέρειες, που θα μπορούσαν να δίνουν στοιχεία για την τοποθεσία. Επίσης, πληροφορίες για άλλους ανθρώπους, αφού θα μπορούσε να είναι μια ομαδική φωτογραφία. Αυτό μπορεί να προκαλέσει επίσης προβλήματα, αφού πρέπει να λάβετε υπόψιν και την ιδιωτικότητα των ανθρώπων, που συμμετέχουν σε τέτοια γεγονότα. Επίσης, μπορεί να παρέχει πληροφορίες, όπως κάποια γεωγραφική ετικέτα, εάν ο γονέας δεν έχει ήδη απενεργοποιήσει τη σήμανση τοποθεσίας λήψης της φωτογραφίας. “Συγκεντρώνοντας όλες αυτές τις πληροφορίες μαζί, έχουμε το όνομα, την ημερομηνία γέννησης και τη διεύθυνση του παιδιού, τα οποία θα μπορούσαν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν, π.χ. για κλοπή ταυτότητας”, υπογραμμίζει η ESET. 

Κίνδυνοι
Η Stacey Steinberg, αναπληρώτρια διευθύντρια του Κέντρου για Παιδιά και Οικογένειες (Center on Children and Families), αναφέρθηκε στους κινδύνους του sharenting στη μελέτη με τίτλο “Sharenting: Η ιδιωτικότητα των παιδιών στην εποχή των social media”. Ένα από τα παραδείγματα που αναφέρει, αφορά μητέρα που δημοσίευσε φωτογραφίες των δίδυμων παιδιών της, καθώς ήταν στην τουαλέτα. Η μητέρα ανακάλυψε, αργότερα, ότι κάποιοι είχαν κατεβάσει τις φωτογραφίες, τις είχαν επεξεργαστεί και στη συνέχεια τις είχαν ανεβάσει σε ιστοσελίδα για παιδόφιλους.
Η καλύτερη και ασφαλέστερη συμβουλή των ειδικών είναι να “μη δημοσιεύετε στα social media τίποτε, που να σχετίζεται με τα παιδιά σας”.
Όμως, αυτό θα ήταν σχεδόν ακατόρθωτο για τους περισσότερους σύγχρονους γονείς. Η εποχή που ξεφυλλίζαμε τα οικογενειακά άλμπουμ έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί και ούτε είναι πρακτικό να κουβαλάμε μαζί μας άλμπουμ φωτογραφιών για να τα δείξουμε στα μέλη της οικογένειας μας ή τους φίλους μας. 

Συστάσεις
Ωστόσο, σύμφωνα με την ESET, υπάρχουν τρόποι με τους οποίους μπορούμε να κοινοποιούμε τις φωτογραφίες μετριάζοντας τους κινδύνους, που περιγράψαμε νωρίτερα. Μερικοί από αυτούς είναι οι εξής:

• Μην μοιράζεστε κάτι που μπορεί να περιέχει προσωπικά στοιχεία ή πληροφορίες, που μπορούν να συμβάλλουν στην αναγνώριση του παιδιού σας, όπως ονόματα, διευθύνσεις, ημερομηνία γέννησης.
• Απενεργοποιήστε τη σήμανση τοποθεσίας, όταν κάνετε λήψη φωτογραφιών, ώστε να μην εμφανίζονται οι ετικέτες τοποθεσίας.
• Να είστε προσεκτικοί σχετικά με τον τρόπο κοινοποίησης των φωτογραφιών. Πριν αναρτήσετε κάτι στα social media, ρίξτε πρώτα μια ματιά στα φίλτρα απορρήτου και στη συνέχεια στο κοινό, στο οποίο θα κοινοποιήσετε την ανάρτηση.
• Μοιραστείτε φωτογραφίες και πληροφορίες με άτομα που γνωρίζετε και εμπιστεύεστε και ζητήστε τους να μην τα μοιραστούν με άλλους.
• Πριν δημοσιεύσετε κάτι, κάντε μια παύση και σκεφτείτε κατά πόσο αυτό, που σκοπεύετε να μοιραστείτε, θα επηρεάσει στο μέλλον το παιδί σας και πώς

sepe.gr

cretalive.gr

«Έχε το νου σου στο παιδί» - Έρευνα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη χρήση social media

Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, νέα έρευνα για τη χρήση των social media από παιδιά στην Ελλάδα, καθώς επτά στα δέκα μπαίνουν σε μη επιτρεπτή ηλικία και χωρίς επίβλεψη και αποδεικνύεται ότι μέγιστο πρόβλημα για τους γονείς αποτελεί ο εθισμός των μικρών τους στο διαδίκτυο.

Συγκεκριμένα, η πλειοψηφία των τηλεφωνικών κλήσεων, που δέχεται η Συμβουλευτική Γραμμή 11525 της Ένωσης «Μαζί
για το Παιδί», αφορά την οριοθέτηση και τις σχέσεις γονιών - παιδιών, προβλήματα με το διάβασμα, την επιθετικότητα, το θυμό και την προσαρμογή στο σχολείο, ανέφεραν η ψυχολόγος Μαρία Αλεξιάδου και ο κοινωνικός λειτουργός-ψυχοθεραπευτής Νίκος Γιώτας στη συνέντευξη Τύπου που διοργανώθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα χρόνων λειτουργίας της Γραμμής 115 25.
 

Ειδικότερα, ξεκινώντας από την προσχολική ηλικία, τα ζητήματα που απασχολούν τους γονείς είναι ο ύπνος και το φαγητό, ακολουθούν οι συγκρούσεις για το διάβασμα στο δημοτικό, ενώ στην εφηβεία, το κύριο πρόβλημα αποτελεί ο εθισμός και η πολύωρη χρήση του διαδικτύου, ο σχολικός εκφοβισμός και η σχέση ανάμεσα στα δυο φύλα.
 

Την άνοιξη, ιδιαίτερα το Μάιο, αυξάνονται οι κλήσεις σχετικά με το άγχος των εξετάσεων, ενώ συχνές είναι και οι κλήσεις για το διαζύγιο, πώς να το διαχειριστούν οι γονείς, πώς να ενημερώσουν τα παιδιά κλπ.
 

«Σημαντικό είναι, ότι οι άνθρωποι έχουν κάποιον να τους ακούσει, να αισθανθούν ότι δεν είναι μόνοι τους», εξήγησε η κ. Αλεξιάδου και συμπλήρωσε, πως η κρίση, εκτός από οικονομικές δυσκολίες έφερε και αποξένωση ανάμεσα στους ανθρώπους.
«Δεν υπάρχουν μαγικές συμβουλές, κανείς δε γεννιέται γονιός, αντίθετα ο ρόλος του γονέα “καλλιεργείται” κάθε μέρα και κάθε στιγμή. Τα παιδιά δεν επιζητούν, άλλωστε, τον τέλειο γονιό, θέλουν τον αληθινό, τον ειλικρινή», επισήμανε ο κ. Γιώτας.
 

Μητέρες είναι οι περισσότερες που τηλεφωνούν στη γραμμή, αλλά και εκπαιδευτικοί από όλη την Ελλάδα, οι οποίοι ζητούν στήριξη για μαθητές, των οποίων οι γονείς δεν ανταποκρίνονται, όπως για περιπτώσεις κακοποίησης από το οικογενειακό περιβάλλον ή άλλους.
 

Η Γραμμή είναι συμβουλευτική, όχι «Γραμμή SOS», διευκρινίζουν οι επιστήμονες, και οι περιπτώσεις, όπου χρειαστεί, παραπέμπονται σε δημόσιους φορείς ψυχικής υγείας, ιδιαίτερα σε ζητήματα εξαρτήσεων, όπως από το διαδίκτυο, ουσίες, ή τα τυχερά παιχνίδια.
 

Ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες ή ακριτικές περιοχές υπάρχει μεγάλη ζήτηση συμβουλευτικής, τόνισε ο κ. Γιώτας, καθότι οι ψυχο – κοινωνικές υπηρεσίες βρίσκονται σε έλλειψη. «Ένα σημαντικό πλεονέκτημα του τηλεφωνικού απορρήτου αποτελεί η επικοινωνία μεγάλου αριθμού ανθρώπων από την περιφέρεια. Πολλοί υποστήριζαν, ότι το να περάσουν την πόρτα κάποιου ειδικού ψυχικής υγείας στην περιοχή που μένουν, θα ήταν θέμα συζήτησης για την υπόλοιπη κοινότητα», σύμφωνα με τον κ. Γιώτα. Εκτιμά, ωστόσο, ότι το παραπάνω στοιχείο δείχνει ακόμη μια παγιωμένη νοοτροπία στην ελληνική κοινωνία, που τα τελευταία χρόνια αρχίζει να μειώνεται.

Πηγή: ideopigi