Η ψυχολογία του 15χρονου Adolescent Psychology

Adolescent Psychology

Η Γεωργία Τζίμα, Ψυχολόγος, Απόφοιτος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, εξηγεί στο Υγείαonline.gr, πως αλλάζει η ψυχολογία των εφήβων, στην δύσκολη ηλικία των 15 ετών.

Ένα θέμα που απασχολεί ιδιαίτερα τους γονείς είναι η αντιμετώπιση της κρίσιμης περιόδου της εφηβείας. Η εφηβεία βρίσκεται μεταξύ της παιδικότητας και της ενηλικίωσης, γι’ αυτό και ο έφηβος συμπεριφέρεται άλλοτε σαν παιδί και άλλοτε σαν ενήλικος. Η εφηβεία σηματοδοτείται από βιολογικές αλλαγές στο σώμα του παιδιού και τελειώνει με τη γενετήσια ολοκλήρωση του ατόμου.

Ο έφηβος προσπαθεί να αποδεχθεί την καινούρια εικόνα του σώματός του και να αποκτήσει έλεγχο των γενετήσιων ορμών του. Επίσης, παρατηρούνται αλλαγές στο γνωστικό τομέα. Κάποιοι έφηβοι καταφέρνουν να φτάσουν στο επίπεδο της αφαιρετικής σκέψης, της ικανότητας δηλαδή να αντιλαμβάνονται τι βρίσκεται πίσω από τα πράγματα και να μη δέχονται κάποιες καταστάσεις έτσι όπως φαίνονται. 
Κάποιοι όμως έφηβοι δεν το καταφέρνουν αυτό, μένουν στο επίπεδο της συγκεκριμένης σκέψης και δέχονται την πραγματικότητα όπως φαίνεται. 
Αλλαγές  παρουσιάζονται και στον συναισθηματικό τομέα. Οι έφηβοι είναι δυνατό να βιώσουν κάποια συναισθήματα κατάθλιψης και άγχους για το μέλλον. Η εφηβεία είναι περίοδος ανησυχίας και αμφισβήτησης των θεσμών και της λειτουργίας του κοινωνικού συστήματος γενικότερα.

Είναι πράγματι η εφηβεία περίοδος υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση ψυχικών διαταραχών;
Η αλήθεια είναι πως η κατάθλιψη είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται συχνά στους εφήβους. Μία αιτία ίσως είναι οι ορμονικές αλλαγές που παρουσιάζονται στην εφηβεία. Κάποιες φορές όμως, οι έφηβοι μπορεί να εμφανίσουν σοβαρές καταθλιπτικές διαταραχές, η χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ αυξάνεται και ο έφηβος μπορεί να έρθει αντιμέτωπος ακόμη και με το νόμο λόγω παραβατικής συμπεριφοράς.

Η σχέση του εφήβου με τους γονείς
Ο ασφαλής δεσμός με τους γονείς στην εφηβεία είναι ένας δείκτης υψηλής αυτοεκτίμησης, περισσότερης ικανοποίησης από τη ζωή, καλύτερης ακαδημαϊκής προσαρμογής και λιγότερης ψυχολογικής εξάντλησης. Η ποιοτική σχέση του εφήβου με τους γονείς συμβάλει στην επιτυχή αντιμετώπιση των προκλήσεων, των δυσκολιών και των έντονων αλλαγών στην εφηβεία.

Ο έφηβος θέλει να μιλάει και να δρα ελεύθερα, δεν ανέχεται να τον υποτιμούν οι γονείς ή οποιοσδήποτε άλλος. Οι σχέσεις με τους γονείς του θα επηρεάσουν σε σημαντικό βαθμό και τις σχέσεις με τους υπόλοιπους  ενήλικες που θα συναναστραφεί στη ζωή του. Θα έλεγε κανείς πως όταν ο έφηβος έχει ομαλές σχέσεις με τους γονείς και τους καθηγητές του – οι οποίοι αποτελούν πρότυπα προς μίμηση- τότε ο έφηβος μαθαίνει να συμπεριφέρεται σωστά απέναντι στην κοινωνία.
Πολλές φορές οι γονείς έχουν ιδιαίτερα κριτική στάση απέναντι στους εφήβους. Τους επικρίνουν για την εμφάνιση, τη συμπεριφορά ακόμα και τους φίλους τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις ένας έφηβος ενδεχομένως να εμφανίσει συμπτώματα κατάθλιψης. 

Η σχέση του εφήβου με τους συνομηλίκους
Η διαμόρφωση της προσωπικότητας του εφήβου επηρεάζεται σημαντικά και από την παρέα του, η οποία αποτελεί μία πρώτη δομή κοινωνικοποίησης (μετά την οικογένεια και το σχολείο). Η σχέση του εφήβου με τους συνομηλίκους του, επηρεάζει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον εαυτό του καθώς και την αξία που του αποδίδει.

Έχει μεγάλη σημασία για τον έφηβο ο τρόπος που τον αντιμετωπίζουν οι άλλοι και τι σκέφτονται γι’ αυτόν.
Γι’ αυτό και οι ισχυρές σχέσεις με τους συνομηλίκους σχετίζεται με τη μειωμένη εμφάνιση προβληματικής συμπεριφοράς. Ο έφηβος μοιράζεται τις ανησυχίες του με τους άλλους εφήβους και παρατηρεί ομοιότητες και διαφορές, μαθαίνει τα όριά του αλλά και να σέβεται τα όρια των άλλων.

Κώστας Ζουράρις: «Είμαι σαν βοτσαλάκι φρόνιμο»

-Είναι αλήθεια πως, όπου σας καλούν, πηγαίνετε;
-Πηγαίνω διότι ανήκω στην χωρία της αποστολής. Είμαι αποστολικός. Συνέκδημος, αποστολικός, παρεπίδημος – όλα αυτά της πορείας. Πως το λέει ο Χρυσόστομος: μη λέγετε έχω τήνδε την πόλιν. Ουκ έχω πόλιν. Οδίτης κι οδοιπόρος. Είμαι οδίτης κι οδοιπόρος.

«Διαλέγω να είμαι με τον Θουκυδίδη και τον Χρυσόστομο και όχι με τον Μαρξ, διότι διαλέγω τη νηφάλιο μέθη της αμφιβολίας κι όχι την υπνηλία της βεβαιότητας».

Συνέντευξη του γνωστού πολιτειολόγου και, από μηνός, εκδότη της εφημερίδας «Μακεδονία». 

Δόθηκε τηλεφωνικώς, το απόγευμα της Πέμπτης 15 Δεκεμβρίου 2005, στη Μιραντολίνα.

-Κύριε Ζουράρι, καλησπέρα σας.
-Καλησπέρα.
-Ξέρετε, ζήτησα αυτή τη συνέντευξη, αλλά απέκρυψα το γεγονός ότι δε θα δημοσιευτεί σε ένα συμβατικό μέσο. Θα δημοσιευτεί σε ένα blog. Ξέρετε τι είναι blog;
-Ναι, μου έχουν πει. Και πως σε λένε;
-Μιραντολίνα.
-Πως;
-Μιραντολίνα. Ιταλικό είναι. Είμαι δικτυακή ξενοδόχος, κυβερνολοκαντιέρα.
-Α, μάλιστα.
-Έχετε πρόβλημα να δώσετε συνέντευξη σε blog;
-Όχι, όχι. Πέστε μου.
-Δεν έχετε και πολύ καλή σχέση με την τεχνολογία, ε;
-Δεν έχω καλή σχέση με τους υπολογιστές, όχι με την μηχανολογία. Και δεν έχω καλή σχέση, διότι δεν τρέχουν. Πρέπει να τρέχει η μηχανολογία για να μ αρέσει. Αυτοί, οι υπολογιστές, δεν τρέχουν. Τρέχουν με μεγαμπιτς, πως τα λέτε, αλλά αυτά είναι του κώλου τα εννιάμερα. Ταχύτητα είναι να διακινδυνεύεις κι εσύ. Το κομπιούτερ δε σε πάει επί πτερύγων ανέμων, όπως σε πήγαινε μια Ντουκάτι ή μια Φερράρι ή μια Μοτογκούτσι ή μια Λάντσια κουάτρο. Όπως σε πάνε και τα πόδια σου στην ορειβασία – άλλη υπέροχη νηφάλιος μέθη.
-Κι όμως, στο διαδίκτυο είναι πολλοί οι άνθρωποι που αγωνίζονται για την διάσωση της παράδοσης, υπέρ του πολυτονικού, υπέρ όλων όσων πρεσβεύετε κι εσείς – ομοϊδεάτες σας - που μάλιστα υιοθετούν τις νεώτερες τεχνολογίες.
-Με πολύ αγάπη το βλέπω και τους λέω γέρα, γερά και με υπομονή να παλεύουν για τα υπεράχρονα και τα ακίνητα της ελληνίδος φιλοκαλίας.
-Να περάσουμε στα δικά σας. Πρόσφατα επιστρέψατε στην μητρώα πόλη, τη Θεσσαλονίκη.
-Ναι.
-Ποιοι λόγοι σας οδήγησαν σε αυτό;
-Είναι πολλοί οι λόγοι. Κυρίως όμως, κάνω ότι κάνει κι ο γέρικος ελέφαντας, που όταν καταλαβαίνει ότι έρχεται το τέλος παίρνει το δρόμο προς το κοιμητήριο.
-Κι αφήσατε την Κρήτη, το Βραχάσι..
-Η αλήθεια είναι ότι στενοχωρήθηκαν στο Βραχάσι, αλλά ξέρουν ότι δεν το έχω εγκαταλείψει. Στο Βραχάσι θα αναπαυτούν τα οστά μου. Εμείς δεν έχουμε οικογενειακό τάφο στη Θεσσαλονίκη πια. Η Θεσσαλονίκη υπήρξε για μένα κοιμητήριο ζώντων, το Βραχάσι κοιμητήριο τεθνεώτων.
-Θέλετε να πεθάνετε στη Θεσσαλονίκη, δηλαδή.
-Ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος. Μπορεί να ψοφήσω και σε κανένα ΚΤΕΛ. Σε ΚΤΕΛ, σε πλοίο, σε αεροπλάνο…
-Μα τι λέτε τώρα;
- Είμαι συνέχεια στους δρόμους. Μιλάω για τη στατιστική πιθανότητα.
-Είναι αλήθεια πως, όπου σας καλούν, πηγαίνετε.
-Πηγαίνω διότι ανήκω στην χωρία της αποστολής. Είμαι αποστολικός. Συνέκδημος, αποστολικός, παρεπίδημος – όλα αυτά της πορείας. Πως το λέει ο Χρυσόστομος : μη λέγετε έχω τηνδε την πόλιν. Ουκ έχω πόλιν. Οδίτης κι οδοιπόρος. Είμαι οδίτης κι οδοιπόρος.
-Με παρασύρετε και δεν έχω ρωτήσει ακόμη αυτά που ήθελα να ρωτήσω. Αναδειχθήκατε σε σημαντική μορφή της λεγόμενης νέο-ορθοδοξίας, τη δεκαετία του 80. Τότε ήταν πραγματικά πάρα πολλοί οι άνθρωποι που αγκάλιαζαν τον ορθόδοξο τρόπο βίου, νήστευαν, λειτουργούνταν, κοινωνούσαν. Σήμερα, από όλους εκείνους ενεργοί πιστοί έχουν μείνει σχετικά λίγοι.
-Ε, δεν είναι λίγοι.
-Τέλος πάντων, ο μεγάλος όγκος εγκατέλειψε. Ίσως παραμένει σεβαστικός, αλλά δεν είναι πιστός.
-Κατ αρχήν, εγώ δεν δέχθηκα τον όρο νεορθόδοξος ποτέ. 
Η ορθόδοξη παράδοση είναι μια. Αυτό το «νεορθοδοξία» καθιερώθηκε από τους δημοσιογράφους, είναι δημοσιογραφικό κι έγινε για λόγους ευκολίας. Τι έμεινε από όλο αυτό που λέτε; Έμεινε η αναζωπύρωση των Πατερικών Σπουδών στον ελλαδικό και τον ελληνορθόδοξο κόσμο – στην Ελλάδα, την Κύπρο, την Αμερική, αγάπησαν οι νέοι την θεία λειτουργία, τα μυστήρια, απέκτησαν τη βιωματική εμπειρία, εβίωσαν τη σύναξη κι όχι τα λόγια.
-Κι ύστερα τους έδιωξε ο Χριστόδουλος.
-Δε διώχνει κανείς Χριστόδουλος ή μη χριστόδουλος. Αυτά είναι προσωρινά όλα.
-Και τότε, γιατί εγκατέλειψαν το χώρο της πίστης τόσοι πολλοί από τους κάποτε ολόθερμους αριστερούς ορθοδόξους;
-Γιατί η εκκοσμίκευση είναι δυνατή. Και πάντα υπήρχε. Αν διαβάσεις Χρυσόστομο ή Μέγα Βασίλειο, θα δεις ότι λένε αυτά που είπες. Πρήζεστε από φαΐ, τρέχετε στα θέατρα και τα χαζοκούτια, χειροκροτείτε φούσκες. Η νοσταλγία νίψεως, νηφαλιότητας εκκλησιαστικής, επίσης υπάρχει, όμως.
-Περί τούτων όλων, των της εκκοσμίκευσης, έχετε κατηγορηθεί κι εσείς ως γυναικάς.
-Δεν είμαι εγώ γυναικάς! Να κατηγορείς τις κυρίες που είναι οι πιο ζουραρικές των νεορθοδόξων, των ορθοδόξων ή των μη ορθοδόξων. Εγώ είμαι σα βοτσαλάκι φρόνιμο κι έρχονται αυτές και ποδοπατούν το βοτσαλάκι. Τι φταίει το φρόνιμο το βοτσαλάκι γι αυτό;
-Σας ακούω βιαστικό. Έχω πολλά να ρωτήσω αλλά δεν θέλω να είμαι αγενής. Μια τελευταία ερώτηση;
-Λέγε.
-Πως σας φαίνετε που ο λαός του ΠΑΟΚ σας ζητάει, από όταν αναλάβατε το συγκρότημα Βελλίδη, να αναλάβετε και την ΠΑΕ; Τι θα λέγατε στα ΠΑΟΚια που σας το ζητούν;
-Θα τους έλεγα να πάνε να γραφτούνε μέλη του ερασιτέχνη. Είναι η πρώτη πράξη έμπρακτης αγάπης. Να την πάρουν στα χέρια τους με ανιδιοτέλεια κι αγάπη. Να αρχίσει η εξυγίανση και βεβαίως να γίνει η εταιρία λαϊκής βάσης του ΠΑΟΚ.
-Επιτρέψτε μου άλλη μια τελευταία ερώτηση, κατά το ελληνικόν έθος, τότε. Μάθατε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε πως λάθος πληροφορίες τους οδήγησαν να επιτεθούν στο Ιράκ.
-Ε, αν μπήκαν κατά λάθος, ας κάνουν και το δεύτερο λάθος – ας βγούνε κατά λάθος.

Ο Κώστας Ζουράρις αρθρογραφεί στις εφημερίδες «Μακεδονία της Κυριακής» και «Σπορ του Βορρά».
Την φωτογραφία δανείστηκα από το σάιτ της εφημερίδας της Κομοτηνής Χρόνος.

δια χειρός Μιραντολίνας

---

Ο κ. Κ. Ζουράρις σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, και τις μεταπτυχιακές σπουδές του τις έκανε στη Γαλλία, όπου και ως πολιτειολόγος διδάσκει σε πανεπιστήμιο των Παρισίων. 
Σπούδασε επίσης μουσική στη Θεσσαλονίκη και στην Αυστρία. Είναι γιος του γιατρού σεξολόγου Γεωργίου Ζουράρι που διώχθηκε και εξορίστηκε στον Αη Στράτη. Επί πολλά χρόνια δραστηριοποιούνταν πολιτικά μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ εσ. (στην Κομματική Οργάνωση Παρισίων) και συμμετείχε στον κύκλο των διανοουμένων, του Ν. Πουλαντζά, του Κ. Βεργόπουλου, του Δ. Δημητράκου, της Χρύσας Ρωμανού, του Κεσσανλή κ.ά. Ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ εσ. και με τη διάσπαση (ΕΑΡ) πέρασε στο ΚΚΕ εσ. - Ανανεωτική Αριστερά.

Ο ίδιος έχει πει για τον εαυτό του «γεννήθηκα κομμουνιστής όπως άλλοι γεννιούνται κωφάλαλοι» και για τον Μαρξ ότι τον διδάσκει «ως έναν από τους κορυφαίους της δυτικής αμηχανίας», αφού, όπως υποστηρίζει, «ο κομμουνισμός ιστορικά, θεωρητικά και πραγματολογικά αποτελεί μια από τις τυπικές ιδεοληψίες της δυτικής ιδεοκρατίας» ή άλλως είναι «ένας κακοχωνεμένος δυτικός πλατωνισμός». 

Ο ίδιος έχει δηλώσει «πολιτικό κτήνος», διότι, όπως γράφει στο βιβλίο του Γελάς Ελλάς Αποφράς (Εκδόσεις Αρμός 1990, επανέκδοση 1999), «διαλέγω να είμαι με τον Θουκυδίδη και τον Χρυσόστομο και όχι με τον Μαρξ, διότι διαλέγω τη νηφάλιο μέθη της αμφιβολίας κι όχι την υπνηλία της βεβαιότητας». 

Το Βήμα

ΟΗΕ: 4 εκατομμύρια sites παιδικής πορνογραφίας στο internet

Σε δηλώσεις της, η εκπρόσωπος του ΟΗΕ για την παιδική πορνεία και την παιδική πορνογραφία, Ναγιάτ Μαάλα, προειδοποίησε ότι περίπου 750. 000 παιδόφιλοι παραμονεύουν στο Ίντερνετ για να προσελκύσουν ανήλικους, 4 εκατομμύρια sites αφορούν παιδική πορνογραφία, ενώ μεταξύ 10 και 100 χιλιάδες παιδιά είναι θύματα των κυκλωμάτων παιδικής πορνογραφίας (16-09-2009).

από Ομάδα TVXS

Η κα. Μάλλα δήλωσε ότι οι εικόνες παιδιών - θυμάτων σεξουαλικής εκμετάλλευσης που παρουσιάζονται στο Ίντερνετ, αυξάνονται με ρυθμό που σοκάρει, αλλά και η εκμετάλλευση γίνεται ολοένα αγριότερη με ρυθμό που προκαλεί σοκ.
Τα στοιχεία του ΟΗΕ, δείχνουν ότι κατά μέσο όρο 750.000 παιδόφιλοι, παραμονεύουν στο Ίντερνετ - οποιαδήποτε ώρα της ημέρας - προσπαθώντας να προσελκύσουν παιδιά.
Καθημερινά πάνω από 200 νέες φωτογραφίες παιδιών - θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης δημοσιεύονται στο Ίντερνετ, σύμφωνα με την αξιωματούχο, ενώ πολλές από αυτές αφορούν παιδιά ακόμη και κάτω των δύο ετών. 
Ο αριθμός των φωτογραφιών που δείχνουν σοβαρή κακοποίηση τετραπλασιάστηκε μεταξύ 2003 και 2007.
Ο αριθμός των παιδιών που υπολογίζεται ότι δέχονται σεξουαλική κακοποίηση, της οποίας εν συνεχεία γίνεται εμπορική εκμετάλλευση, κυμαίνεται από 10.000 ως 100. 000. 

Τα κέρδη δε, από τη δραστηριότητα αυτή υπολογίζονται μεταξύ 3 και 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο.

Η κ. Μάαλα ανέφερε ότι σήμερα, πάνω από 4 εκατομμύρια sites περιέχουν φωτογραφίες παιδιών που δέχονται σεξουαλική κακοποίηση.

---

Διαμαρτυρία για την κακοποίηση του Παιδιού 

Εκστρατεία κατά της Παιδικής κακοποίησης

Ήταν Παιδιά, μα Τόλμησαν

Ελευθερία!

Ποιος μπορεί

της κραυγής τον στόχο να προσδιορίσει;

Κανείς.

Την προέλευσή της μόνο.

Φωνή σαν κύμα αναδυόμενη

Χείμαρρος ματιών

ελευθερία αναζητούν

Χέρια σπαθιά υψώνονται

δημοκρατία απαιτούν

Φωνές ηχούν

από υπάρξεις γεμάτες φως

με δύναμη κτυπούν

τ’αυτιά των ελλιπών ανθρώπων

✎

Οργή ελπίδας εκπορεύεται,

μα όχι από ένα σύνθημα,

ανάγκη από συνθήματα δεν έχουν

άνθρωποι με όραμα γεμάτοι

Αναβρύζει η άσφαλτος φωτιά,

όπλα πετούν καπνό που καίει,

στον ουρανό το κόκκινο του φεγγαριού

αντάμωσε το αίμα της ελπίδας

✎

Ο ήλιος έγειρε,

η νύχτα αστραπές γεμάτη,

τα κορμιά μάτωσαν

οι άνθρωποι

με την ελπίδα έπεσαν νεκροί

κι εκεί

τη μέρα εκείνη

το αίμα πότισε καρδιές

✎

αφυδατωμένες συνειδήσεις

και άνθισε, σε μια στιγμή

το όνειρο κι έγινε όραμα

μα

ήταν μόνο εκείνη η στιγμή,

άλλη δεν έχει ο χρόνος από τότε,

που άνθρωποι θέλησαν

να ματώσουν τόλμησαν

✎

και στην αθανασία πέρασαν…

(Για εκείνους,
κι ας ήταν παιδιά,
που έκαναν το Πολυτεχνείο ορμητήριο της Ελπίδας)

©Μανώλης Μεσσήνης

Posted in xxxii√ Ήταν παιδιά μα Τόλμησαν 

ΜΗ ΣΗΜΑΔΕΨΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ - MIKIS THEODORAKIS, TASOS LIVADITIS

Κι όταν σου πουν να με πυροβολήσεις χτύπα με αλλού
μη σημαδέψεις την καρδιά μου 

 

Αδερφέ μου, σκοπέ
αδερφέ μου, σκοπέ
σ' ακούω να περπατάς πάνω στο χιόνι
σ' ακούω να περπατάς πάνω στο χιόνι
σ' ακούω που βήχεις μες στην παγωνιά
σε γνωρίζω, αδερφέ μου
και με γνωρίζεις.
Στοιχηματίζω ότι έχεις μια κοριτσίστικη φωτογραφία στην τσέπη σου.
Στοιχηματίζω αριστερά μέσα στο στήθος σου πως έχεις μια καρδιά.
Θυμάσαι;
Είχες κάποτε ένα τετράδιο ζωγραφισμένο χελιδόνια
είχα κάποτε ονειρευτεί να περπατήσουμε κοντά - κοντά
στο κουτελό σου ένα μικρό σημάδι απ' την σφεντόνα μου
στο μαντήλι μου φυλάω διπλωμένα τα δάκρυά σου
στην άκρη της αυλής μας έχουν ξεμείνει τα σκολιανά
παπούτσια σου
στον τοίχο του παλιού σπιτιού φέγγουν ακόμα
με κιμωλία γραμμένα τα παιδικά μας όνειρα.
Γέρασε η μάνα σου σφουγγαρίζοντας τις σκάλες των
υπουργείων
το βράδυ σταματάει στη γωνιά
κι αγοράζει λίγα κάρβουνα απ' το καρότσι του πατέρα μου κοιτάζονται μια στιγμή και χαμογελάνε
την ώρα που εσύ γεμίζεις τ' όπλο σου
κ' ετοιμάζεσαι να με σκοτώσεις.
Βασίλεψαν τα πρωινά σου μάτια πίσω από ένα κράνος
άλλαξες τα παιδικά σου χέρια μ' ένα σκληρό ντουφέκι
πεινάμε κ' οι δυο για ένα χαμόγελο
και μια μπουκιά ήσυχο ύπνο.
Ακούω τώρα τις αρβύλες σου στο χιόνι
σε λίγο θα πας να κοιμηθείς
καληνύχτα, λυπημένε αδερφέ μου
αν τύχει να δεις ένα μεγάλο αστέρι είναι που θα
σε συλλογίζομαι
καθώς θ' ακουμπήσεις τ' όπλα σου στη γωνιά θα ξαναγίνεις ένα σπουργίτι.
Κι όταν σου πουν να με πυροβολήσεις
χτύπα με αλλού
μη σημαδέψεις την καρδιά μου.
Κάπου βαθιά της ζει το παιδικό σου πρόσωπο.
Δεν θα' θελα να το λαβώσεις.

Τάσος Λειβαδίτης

Ο Αναστάσιος-Παντελεήμων Λειβαδίτης, υστερότοκος γιος του Λύσανδρου και της Βασιλικής, γεννήθηκε στην Αθήνα το βράδυ της Αναστάσεως του 1922.

Τον Ιούνιο του 1948 συνελήφθη και εξορίστηκε στο Μούδρο. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη Μακρό­νησο και μετά στον Αη Στράτη. Από κει οδηγήθηκε στις φυλακές Χατζηκώστα στην Αθήνα απ' όπου αφέθηκε ελεύθερος το 1951. Οι διώξεις όμως δε σταμάτησαν. Το Φυσάει στα σταυροδρό­μια του κόσμου θεωρήθηκε «κήρυγμα ανατρεπτικό» και κα­τασχέθηκε. Ο ίδιος ο ποιητής μάλιστα πέρασε από δίκη. Τελικά το δικαστήριο τον απάλλαξε λόγω αμφιβολιών. Από το 1954 ο Λειβαδίτης εργαζόταν στην Αυγή ως κριτικός ποίησης.

Στο ελληνικό κοινό ο Τάσος Λειβαδίτης εμφανίστηκε το 1946, μέσα από τις στήλες του περιοδικού Ελεύθερα Γράμματα (τεύχ. 55,15-11-46) με το ποίημα «Το τραγούδι του Χατζηδημήτρη». Το 1952 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική σύνθεση με τίτλο Μάχη στην άκρη της νύχτας.

Στίχοι του Τάσου Λειβαδίτη μελοποιήθηκαν από το Μίκη Θεοδωράκη (Δραπετσώνα, Τα Λυρικά) και ποιήματά του μετα­φράστηκαν στα Ρωσικά, Ουγγρικά, Σουηδικά, Ιταλικά, Γαλλικά, Αλβανικά, Βουλγαρικά, Κινέζικα και Αγγλικά. Έγραψε ακόμη με τον Κώστα Κοτζιά τα σενάρια των ελληνικών ταινιών Ο θρίαμ­βος και Η συνοικία το όνειρο.

Ο Τάσος Λειβαδίτης τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο ποίησης στο παγκόσμιο φεστιβάλ νεολαίας της Βαρσοβίας για τη συλλογή Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου. Πήρε ακό­μη το πρώτο βραβείο ποίησης του Δήμου Αθηναίων για τη Συμφωνία αρ. 1, το δεύτερο κρατικό βραβείο ποίησης για το Βιολί για μονόχειρα και το πρώτο κρατικό βραβείο ποίησης για τη συλλογή Εγχειρίδιο ευθανασίας.

Έφυγε από κοντά μας στις 30 Οκτωβρίου του 1988.

Bloggers Ενωμένοι