Μάριος Πλωρίτης: Νέοι, ναρκωτικά, βία

Δύο νέοι Ηρακλειώτες νεκροί απ’ την ηρωίνη 

Ταξίδι στο …θάνατο έκαναν δύο νεαροί Ηρακλειώτες, παραμονή και ανήμερα των Χριστουγέννων αντίστοιχα. 

Ο ένας μόλις 26 ετών, ο άλλος 30άρης. Και οι δύο πάλευαν χρόνια με τον προσωπικό τους εφιάλτη, την ηρωίνη. «Έφυγαν» από τη ζωή αφού πρώτα βίωσαν το θάνατο αγαπημένων τους προσώπων, οι οποίοι επίσης «χάθηκαν» στη …δίνη των ναρκωτικών. Και τα δύο περιστατικά συνέβησαν στην περιοχή των Πατελών.

 

Μόλις πριν από λίγες ημέρες στην ίδια περιοχή έχασε τη ζωή της από χρήση ναρκωτικών μία 26χρονη, ενώ προχθές το ΕΚΑΒ παρέλαβε σε κωματώδη κατάσταση έναν 35χρονο χρήστη, ο οποίος βρέθηκε αναίσθητος σε σπίτι των Πατελών. περισσότερα...

Νέοι, ναρκωτικά, βία, Πλωρίτης, Μάριος 

...

Εκείνο που, φοβάμαι, μας απασχολεί σχετικά λιγότερο, είναι το πρόβλημα που βρίσκεται μέσα στο σπίτι μας: το πρόβλημα των παιδιών μας. Όχι πως οι ελληνο-γονείς δεν νοιάζονται για τη διαβίωση, την εκπαίδευση, την ψυχαγωγία των βλαστών τους. Αλλά, πολλοί τους, πληρώνοντας γι' αυτές, πιστεύουν πως έκαναν το χρέος τους απέναντι στα παιδιά, νανουρίζουν τη συνείδησή τους και ­ τελεία και παύλα. Μόνο που τα αληθινά προβλήματα αρχίζουν ακριβώς μετά τα δίδακτρα και τα χαρτζιλίκια.

ΜΑΡΤΥΡΑΣ, τα στοιχεία που κοινολογήθηκαν τις προάλλες (17.12) στο συνέδριο που οργάνωσε το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, με θέμα «Προκλήσεις στη σχολική κοινότητα. Ερευνα-παρέμβαση», και που δείχνουν τρομαχτική έξαρση της χρήσης ναρκωτικών από μαθητές και της άσκησης βίας σε έμψυχα και άψυχα:
Μέσα σε πέντε μόλις χρόνια (1993-98), η χρήση ναρκωτικών (κάνναβης, αμφεταμίνης, LSD, «έκστασης») από μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων αυξήθηκε από 6%, σε 14%. Ενώ το 63% των μαθητών έχει πάρει μέρος σε πράξεις βανδαλισμού μέσα ή έξω απ' το σχολείο... το 47% έχει δεχθεί επιθέσεις ή απειλές επίθεσης από έναν ή περισσότερους συνομηλίκους τους... το 9% έχει χτυπήσει άτομα έξω απ' το σχολείο... και το 7,1% ανήκει σε κάποια οργανωμένη ομάδα παραβατικής δράσης... Μ' άλλα λόγια, ένα μέρος της νεολαίας μας, διόλου ευκαταφρόνητο, απ' τη μια ναρκώνεται με παραισθησιογόνες ουσίες κι απ' την άλλη «εκτονώνεται» με πράξεις ζημιογόνες για τους άλλους...

ΠΑΜΠΟΛΛΟΙ είναι εκείνοι που ρίχνουν τον λίθο του αναθέματος στους νεαρούς δράστες ­ και επαναπαύονται. Θα ήταν λιγότερο μακάριοι, αν πρόσεχαν κάποιους άλλους παράγοντες και παραμέτρους ­ που βοούν, που έχουν γίνει κοινός τόπος, αλλά παραβλέπονται όσο και ο λεγόμενος «κοινός νους». Ας προσπαθήσουμε να τους θυμηθούμε:
Οι σημερινοί νέοι κατατρύχονται από πολλαπλές αντιφάσεις: Φυσικά, η εποχή μας τους προσφέρει ζωή πιο άνετη, πιο ελεύθερη, πιο «κοσμοπολίτικη», με πολύ περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες μόρφωσης, επικοινωνίας, ψυχαγωγίας, παρά η μεσοπολεμική και άμεσα μεταπολεμική Ελλάδα, η αφανισμένη από πολέμους, κατοχές, εμφύλιους, η «επαρχιώτικη» Ελλάδα, με τις προλήψεις και προκαταλήψεις της, με τις απαγορεύσεις και τις καταπιέσεις, που μάστιζαν τη νεολαία του καιρού εκείνου. Θα μπορούσαν, οι τωρινοί νέοι, να πουν ­ όπως ο σαιξπηρικός Πίστολ ­ «ο κόσμος για μένα είναι ένα στρείδι, / που θα τ' ανοίξω εγώ με το σπαθί μου».
Μόνο που το «σπαθί» είναι δίκοπο. Αυτή ακριβώς η «ανοιχτή» κοινωνία της «αφθονίας» περικλείνει προκλήσεις που, συχνά, μετατρέπονται σε παγίδες.
Η «αφθονία» γίνεται αντικατοπτρισμός, όπως για τους καμηλοβάτες της Σαχάρας, που όσο προσπαθούν να τον αγγίξουν και να τον γευτούν τόσο ξεφεύγει απ' τα χέρια τους...
Η «ανοιχτή κοινωνία» και οι «περισσότερες ευκαιρίες» μεταφράζονται, κατά κανόνα, σε κλειστές πόρτες και σε εμπαιγμούς...
Η αποτίναξη των απαγορεύσεων και της καταπίεσης ισοσταθμίζεται με ρήξη των «δεσμών αίματος» (που δεν είναι δα και «δεσμά») και με ανεμοσκόρπισμα της οικογένειας ­ όχι εξαιτίας των νεότερων μελών της...
Η απελευθέρωση των ερωτικών σχέσεων τις υποβαθμίζει, πολλές φορές, σε ανούσια σαρκική επαφή, και η ελευθερία κίνησης και ψυχαγωγίας τούς κάνει έρμαια των εμπόρων «τεχνητών παραδείσων»...
Οι πολλαπλάσιες προσβάσεις σε πλατύτερη μόρφωση, στομώνεται απ' την κακομοιριά και την παπαγαλία της ελληνικής εκπαίδευσης, ενώ η «ιλιγγιώδης τελειοποίηση της τεχνολογίας» με τα ΜΜΕ και τα Διαδίκτυα, μετατρέπει τους χρήστες τους σε «βίδες» τους και τους απομονώνει απ' τον γύρω κόσμο...
Ο «κοσμοπολιτισμός» και η ακαριαία επικοινωνία με τα εκτός των τειχών μας, παίρνει μορφή πιθηκισμού ξένων μοντέλων και ηθών (που σπάνια είναι τα καλύτερα) και φτάνει σε μιαν άλλη ξενική κατοχή, χειρότερη απ' την στρατιωτική, επειδή είναι εκούσια...
ΟΛΑ αυτά ­ που κανένας δεν τ' αγνοεί ­ ενσταλάζουν σε πολλούς νέους ένα οδυνηρό αίσθημα απογοήτευσης απ' όλους κι απ' όλα και, προπάντων, απ' τους εαυτούς τους.
Νιώθουν ανήμποροι μπρος στις Σειρήνες του πολύφερνου κόσμου... ξένοι μέσα στο άδειο σπιτικό τους... ματαιόπονοι στα γρανάζια μιας στείρας παιδείας... αποτυχημένοι και ικανοί μόνο για να πλουτίζουν τις στατιστικές της ανεργίας... ανδρείκελα θαυματουργών μηχανών, που βαθαίνουν τη μοναξιά τους...


Κι αν (ή όταν) αναζητήσουν αποκούμπι, βοήθεια, «πρότυπα», στον κόσμο των «μεγάλων», τι εισπράττουν; Κοινωνικό κανιβαλισμό, όπου το μέγα και μοναδικό ζητούμενο αποτελεί η οικονομική «επιτυχία» με κάθε μέσο και με κάθε θυσία (των άλλων)... τερατώδη μητροκτονία της Φύσης, λεηλασία κάθε πηγής ζωής μέχρις αφανισμού κάθε ζωής... πολέμους, γενοκτονίες, ολοκαυτώματα, σφαγές με το παλαιότατο προσωπείο του πατριωτισμού και του εθνικισμού, και με το νεότατο τοιούτο του ανθρωπισμού... φανατική μισαλλοδοξία για ιδέες, πρόσωπα, φυλές, που ιδανικό «τέλος» και σκοπός της είναι ο ολοκληρωτικός αφανισμός των «άλλων»...
ΑΝΤΙΔΟΤΟ για τα αδιέξοδα, τις απογοητεύσεις, την πνιγμονή: τα ναρκωτικά, με την τραγική ψευδαίσθηση πως θα τους χαρίσουν διέξοδους, ανάσες, «γοητείες».
Συζητώντας, χρόνια τώρα, με νέους του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων, άκουγα πως παίρνοντας τη «δόση» τους, «ένιωθαν να σηκώνονται πάνω απ' τη γη», να γίνονται «δυνατοί και μοναδικοί». Και, αυτή την πλασματική «δύναμη», τη δοκιμάζουν σε βία και βανδαλισμούς ­ εκπαιδευμένοι ήδη από την γύρω τους βιοτική βία, που την υπερπροβάλλουν οι μικρομέγαλες οθόνες, μαζί με αμέτρητες ταινίες, όπου οι πάντες «βιάζουν» τους πάντες, όπου πυρπολούνται και αφανίζονται τα πάντα, εκτός απ' τον Ενα, τον «σταρ» που, επιπλέον, κερδίζει και «το κορίτσι». Τέτοιοι «σούπερμεν» νομίζουν πως γίνονται κι αυτοί. Και, επιπλέον, δικαιωμένοι εκδικητές για όσα τους «ξεγέλασαν» και όσα δεν απόχτησαν...
ΑΥΤΟ το πλέγμα απογοητεύσεων, ψευδαισθήσεων, εκδίκησης, κενού, γεμίζει τις έρευνες και τις στατιστικές.
Δεν χρειάζεται να πω ότι τα τραγικά τούτα παιδιά αποτελούν ένα ποσοστό μόνο της νεολαίας μας. Τα περισσότερα άλλα μένουν αλώβητα και πασχίζουν, μ' όλες τις αντιξοότητες, να χτίσουν μιαν υγιή ζωή, να μεταλάβουν όσα γόνιμα μπορεί αυτή να τους προσφέρει. Αλλά αυτοί δεν γίνονται «σταρ» στις μικρές οθόνες και στα «παράθυρα». Απλώς προσπαθούν να είναι «έτοιμοι και ώριμοι». Και, αυτό, είναι το καλύτερο «Millennium»...

tovima.gr

Οικογένειες στην ουρά για ένα αλλιώτικο… ρεβεγιόν στις ενορίες και στο Δήμο!

Μπορεί να βρισκόμαστε εν μέσω εορτών, αλλά η πόλη αυτή τη χρονιά δεν φόρεσε τα γιορτινά της. Η Αθήνα με τα πολύχρωμα φώτα, το ψηλό δέντρο και τους γεμάτους από κόσμο εμπορικούς δρόμους έχασε τη λάμψη και την αίγλη των περασμένων χρόνων και παρουσιάζει την εικόνα μιας μίζερης πόλης.

Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι ακόμα και ολόκληρες οικογένειες κατέφυγαν στα συσσίτια του δήμου. Από μικρά παιδιά μέχρι και ηλικιωμένοι βρήκαν ένα ζεστό πιάτο φαγητό στα γεύματα που ελεύθερα μοίρασε και φέτος ο Δήμος Αθηναίων. Αξίζει να σημειωθεί ότι φέτος είναι πολύ αυξημένος και ο αριθμός των Ελλήνων που βρέθηκαν στις ουρές, οι οποίες εκτείνονταν για πολλά μέτρα.

Η οικονομική κρίση φαίνεται να έχει επηρεάσει από άκρο σε άκρο κάθε τετραγωνικό της πρωτεύουσας και οι δρόμοι που άλλοτε έσφυζαν από ζωντάνια, χαμόγελα και εορταστική διάθεση, έχουν πλέον δώσει τη θέση τους σε άστεγους και μετανάστες που προσπαθούν με κάθε τρόπο να επιβιώσουν.
Τρανό παράδειγμα τα συσσίτια του Δήμου Αθηναίων και των κατά τόπους ενοριών της Εκκλησίας. Πλημμυρισμένα από κόσμο, διαφόρων ηλικιών και εθνικοτήτων, που μοιάζουν παραδομένοι στην ανέχεια της εποχής και μακριά από κάθε έννοια εορταστικής διάθεσης, φέτος μοίρασαν περισσότερα γεύματα από κάθε άλλη φορά.
Όπως είπε χαρακτηριστικά στο protothema.gr, ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Αθηναίων, Λευτέρης Σκιαδάς, τα φετινά Χριστούγεννα έφεραν ακόμα περισσότερο κόσμο στα τραπέζια του δήμου. «Οι μερίδες που μοιράστηκαν ήταν περίπου 5.000, σε αντίθεση με τις 3.500 που δόθηκαν την περασμένη χρονιά την ίδια ημέρα».
«Δεν είναι μόνο μετανάστες και άστεγοι» τονίζει ο κ. Σκιαδάς, ενώ συνεχίζει «Η οικονομική κρίση έχει φτάσει ορισμένα νοικοκυριά σε κατάσταση ανάγκης. Όταν βγάζουν 500 ευρώ το μήνα προτιμούν να πάνε στα συσσίτια». Είναι πολλοί εκείνοι που αποφασίζουν να κρατήσουν τα λιγοστά χρήματα που βγάζουν και να αναζητήσουν το γιορτινό πνεύμα εκτός σπιτιού. 

Πέταξε το μωρό της από το παράθυρο

Μια γυναίκα που έφερε στον κόσμο ένα μωρό τα Χριστούγεννα σκότωσε το νεογέννητο πετώντας το από το παράθυρο, ανακοίνωσε σήμερα η γερμανική αστυνομία. 

Οι γείτονες βρήκαν αργά χθες το βράδυ το μωρό, γυμνό, να κείτεται πάνω στο χιόνι στην πίσω αυλή του σπιτιού. 

Το βρέφος ξεψύχησε λίγες ώρες αργότερα στο νοσοκομείο.
Η αστυνομία συνέλαβε την 20χρονη γυναίκα, η οποία ομολόγησε το έγκλημά της και είπε ότι ήταν μόνη της όταν γέννησε, στο διαμέρισμά της στον πρώτο όροφο του κτιρίου.
Οι αξιωματικοί της αστυνομίας εξετάζουν αν η γυναίκα υπέφερε από ψυχολογικές διαταραχές. Τώρα αναμένεται η απόφαση δικαστή όσον αφορά την κράτησή της με την υποψία της ανθρωποκτονίας.

από roufianos

toylife: Χαρίστε τα επιπλέον παιχνίδια των παιδιών σας

Για τα περισσότερα παιδιά δεν φτάνει ένα μόνο δωμάτιο για τα παιχνίδια τους. Μεγαλώνοντας δεν ξέρουν πια τι να τα κάνουν.

Υπάρχουν όμως παιδιά που δεν έχουν καθόλου παιχνίδια.

«Φέρτε τα παιχνίδια που δεν χρειάζεστε και διατηρούνται σε καλή κατάσταση στο Βιβλιοπωλείο της Γης και εμείς θα φροντίσουμε να φτάσουν στα χέρια παιδιών που τα χρειάζονται»  

εξηγούν τα μέλη της αστικής μη κυβερνητικής, μη κερδοσκοπικής Οργάνωσης με την επωνυμία «Οργάνωση Γη» (www.organizationearth.org) που δραστηριοποιείται μέσα στο χώρο του Πάρκου Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντώνης Τρίτσης».
Δωρίζοντας τα παλιά σας παιχνίδια κάνετε μια κοινωνική προσφορά και συμβάλλετε στην προσπάθεια για λιγότερα απορρίμματα και λιγότερη ενέργεια για ανακύκλωση υλικών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αρκετά χρόνια ακόμη.  

Η πρωτοβουλία αυτή ονομάζεται toylife. 

Ώρες λειτουργίας χώρου υποδοχής: 

Τρίτη - Κυριακή 10:30 με 18:30.

πηγή

Εγώ, γιατί δεν χαίρομαι; - Η μελαγχολία των εορτών Christmas Melancholy

Ας αγαπήσουμε το Θεό, τον εαυτό μας, τους συνανθρώπους μας και ολόκληρη την Πλάση, για έχουμε Χαρά αληθινή, αυτή τη Χαρά που κανένας και τίποτα δεν μπορεί να μας τη στερήσει

---

Οι γιορτές υποτίθεται ότι αποτελούν εποχή ζεστασιάς, ευτυχίας και ενθουσιασμού. Ωστόσο, τα υπάρχοντα στοιχεία προκαλούν έκπληξη: για το 33% των ανδρών και το 45% των γυναικών στην χώρα μας, είναι συνυφασμένες με την μελαγχολία, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Εταιρείας Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας (ΕΜΑΣ).

Christmas Melancholy

Το να αισθάνεται κανείς λίγο μελαγχολικός ή «μπερδεμένος» στη διάρκεια των εορτών είναι αρκετά φυσιολογικό, σύμφωνα με ειδικούς από την Κλινική Μάγιο, στο Ρότσεστερ της Μινεσότα. 
Ει μη τι άλλο, οι γιορτές είναι μια συναισθηματικά φορτισμένη και «γεμάτη» περίοδος – πόσο μάλλον εφέτος, που συνδυάζεται με μια οικονομική κρίση, η οποία δεν έχει αφήσει σχεδόν κανέναν ανεπηρέαστο.

Όταν, όμως, τρέχουμε και δεν φτάνουμε για να τα προλάβουμε όλα, «κουβαλάμε» από την χρονιά που τελειώνει του κόσμου τα προβλήματα και μέσα σ’ όλα αντιμετωπίζουμε και οικονομικά προβλήματα, μοιραία εξαντλούμαστε -όχι μόνο σωματικά αλλά κυρίως ψυχικά.

Τα καλά νέα είναι πως η μελαγχολία των εορτών υποχωρεί σύντομα μόλις τελειώσουν οι γιορτές – αν επιμείνει περισσότερο, τότε μπορεί να αποτελεί καταθλιπτική διαταραχή, που ενδεχομένως θα χρειαστεί ψυχολογική υποστήριξη για να αντιμετωπιστεί.

Που οφείλεται, όμως, η μελαγχολία που εκδηλώνεται ειδικά την περίοδο των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς;  

Η κυριότερη αιτία είναι το στρες: «Οι απαιτήσεις των γιορτών τείνουν να προκαλούν υπέρμετρο στρες, αλλά ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει παρά μόνο όταν φτάνει στα όριά του», λέει η Σούζι Μαντέλ, ειδική σε θέματα στρες από τη Νέα Υόρκη.

Οι μεγάλες προσδοκίες επίσης συνεισφέρουν σημαντικά στην εμφάνιση της εορταστικής μελαγχολίας. «Όλοι επιζητούμε τις ειδυλλιακές στιγμές με την οικογένεια ή τους φίλους μας, τα καλύτερα δώρα και την απόλυτη ξεγνοιασιά, αλλά στον αληθινό κόσμο τελειότητα δεν υπάρχει», εξηγεί ο δρ Σκοτ Χαλ, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Ψυχιατρικής και Συμπεριφορικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Στάνφορντ. Έτσι, «οι μεγάλες προσδοκίες είναι καταδικασμένες να μην εκπληρωθούν - και πολλοί απογοητεύονται οικτρά, με ορισμένους από αυτούς να καταρρέουν ψυχολογικά».

Ρόλο παίζουν και τα βιώματα που είχε ο καθένας από εμάς την χρονιά που φεύγει. Κάποιοι λ.χ. μπορεί να είναι αντιμέτωποι με τις πρώτες τους γιορτές χωρίς έναν ή περισσότερους αγαπημένους ανθρώπους, με συνέπεια να αισθάνονται μοναξιά και θλίψη. Άλλοι, μπορεί να αντιμετωπίζουν προβλήματα με την δουλειά τους ή κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας στην οικογένειά τους.

Και μετά, είναι οι οικογενειακές παρεξηγήσεις και συγκρούσεις που είναι πιθανότερες αυτή την εποχή του χρόνου. Μπορεί λ.χ. εσείς να θέλετε να μαζευτεί όλη η οικογένεια στο δικό σας σπίτι, όπως ενδεχομένως παραδοσιακά συνέβαινε, αλλά οι συγγενείς σας να έχουν αλλάξει σχέδια. Ή πάλι μπορεί να συνέβη κάτι που τάραξε τις μεταξύ σας σχέσεις και να είναι αδύνατον εφέτος να μαζευτείτε γύρω από το ίδιο τραπέζι.

Συμβουλές προστασίας

Για να εμποδίσετε τις πιέσεις της εποχής να χαλάσουν τις γιορτές σας, ακολουθήστε τις συμβουλές των ειδικών από την Κλινική Μάγιο:

* Αναγνωρίστε τα συναισθήματά σας. Αν χάσατε πρόσφατα ένα αγαπημένο σας πρόσωπο ή χωρισθήκατε από αυτό, συνειδητοποιήστε ότι είναι φυσιολογικό να αισθάνεστε θλίψη. Είναι καλό να αφήνετε περιστασιακά ελεύθερο τον εαυτό σας να εκφράζει τα συναισθήματά του και, βεβαίως, είναι λυτρωτικό το κλάμα (ακόμα και για τους άντρες). Καταπιέζοντας όσα αισθάνεστε, απλώς τα κάνετε να διαρκούν περισσότερο.

* Να είστε ρεαλιστές. Καθώς οι οικογένειες μεγαλώνουν και αλλάζουν, οι παραδόσεις πρέπει να αλλάζουν μαζί τους. Είναι, βέβαια, σημαντικό να κρατάτε τις παραδόσεις της οικογένειάς σας, αλλά πρέπει να καταλάβετε ότι ορισμένες από αυτές - όπως οι συνάξεις στο δικό σας σπίτι - ίσως δεν είναι πλέον εφικτές. Συνεπώς, φροντίστε να έχετε ρεαλιστικές, και όχι ιδιαίτερα μεγάλες, προσδοκίες από τις γιορτές. Αυτές οι τέλειες εορταστικές συγκεντρώσεις που αναπαριστώνται στις ταινίες, σπανίως αντιπροσωπεύουν τις αληθινές οικογένειες.

* Βάλτε στην άκρη τις διαφορές σας. Προσπαθήστε να δεχθείτε τα μέλη της οικογένειάς σας όπως πραγματικά είναι. Αποφύγετε τις συζητήσεις που γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι θα «ανάψουν» τα αίματα.

* Καταρτίστε έναν προϋπολογισμό. Πριν βγείτε για ψώνια, αποφασίστε πόσα χρήματα μπορείτε να διαθέσετε για δώρα και άλλα αντικείμενα - και όταν φθάσετε στον προορισμό σας φροντίστε να μην υπερβείτε τον προϋπολογισμό σας. Αν δεν έχετε αρκετά χρήματα για να αγοράσετε σε όλους δώρα, εξετάστε το ενδεχόμενο να φτιάξετε μερικά με τα χέρια σας. Μην ξεχνάτε ότι οι εορτές είναι ευκαιρία για συνεύρεση με συγγενείς και φίλους - και αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορείτε να κάνετε σε όλους.

Αν αισθάνεστε ψυχικό ράκος…

* Αφιερώστε χρόνο για βόλτες στα μαγαζιά και κάποια ψώνια με τους φίλους σας.

* Αφιερώστε χρόνο για διασκέδαση.

* Χαμογελάστε. Ο εγκέφαλός σας θα πλημμυρίσει από ουσίες ευφορίας.

* Να βγαίνετε καθημερινά έξω.

* Να πίνετε τουλάχιστον οκτώ ποτήρια νερό για να «φεύγουν» οι τοξίνες από το σώμα σας, να διευκολύνεται η πέψη και να ενυδατώνεται καλά ο οργανισμός σας.

* Μειώστε την κατανάλωση ζάχαρης, αλκοόλ και καφεϊνης, διότι επιτείνουν το στρες.

Αν έχετε μεγάλες προσδοκίες…

* Να θυμάστε ότι τα πράγματα δεν πάνε στραβά μόνον τον Δεκέμβριο.

* Να απολαμβάνετε τις γιορτές βήμα προς βήμα - αν το ένα δεν είναι καλό, θα πάει καλύτερα το επόμενο.

* Να μην αφήνετε τις οικογενειακές διενέξεις να χαλάνε τις μέρες σας.

* Να αποφεύγετε τα υπερβολικά έξοδα.

* Να ακολουθείτε τις προσταγές της καρδιάς σας.

Η ώρα του ειδικού

Αν έχετε επίμονα συμπτώματα θλίψης, κόπωσης, αδιαφορίας ή αλλαγές στην όρεξη και τον ύπνο σας, αποταθείτε σε έναν ειδικό στην ψυχική υγεία. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να υποδηλώνουν κλινική κατάθλιψη και εποχιακή συναισθηματική διαταραχή - και οι δύο είναι ιατρικές καταστάσεις που μπορούν να αντιμετωπιστούν. 

πηγή