Ελλάδα: Περιγεννητική θνησιμότητα H κρίση σκοτώνει 900 βρέφη τον χρόνο

ΘΛΙΒΕΡΗ ΠΡΩΤΙΑ
H κρίση σκοτώνει 900 βρέφη τον χρόνο
Μωρά πεθαίνουν και ζωές εγκύων κινδυνεύουν εξαιτίας της έλλειψης μονάδων εντατικής φροντίδας νεογνών

Η Ελλάδα καταγράφεται ως μία από τις πρώτες
στη λίστα χώρες της Ε.Ε.
στην περιγεννητική θνησιμότητα.

Ακόμη και στα νοσοκομεία όπου λειτουργούν μονάδες εντατικής φροντίδας νεογνών αυτές παραμένουν κλειστές λόγω έλλειψης ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.
Βαριά τη σκιά της πάνω στη νέα ζωή που έρχεται στον κόσμο ρίχνει η οικονομική κρίση που πλήττει τη χώρα μας. 
Εξαιτίας της, περίπου 900 βρέφη κάθε χρόνο δεν προλαβαίνουν να δουν το φως του ήλιου. Η Ελλάδα καταγράφεται ως μία από τις πρώτες στη λίστα χώρες της Ε.Ε. στην περιγεννητική θνησιμότητα. Οι 9 στις 1.000 γεννήσεις παιδιών στη χώρα μας δεν καταλήγουν καλά, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό άλλων χωρών βρίσκεται κοντά στις 2 ή και 3 γεννήσεις! Είναι συγκλονιστικά τα στοιχεία που έχουν αρχίσει να έρχονται στο Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ). Φέτος για πρώτη φορά η Ειδική Επιτροπή Περιγεννητικής ζήτησε τον ακριβή αριθμό γεννήσεων από δημόσια και ιδιωτικά μαιευτήρια, ενώ ήδη εισηγήθηκε στον υπουργό Υγείας ριζικές αλλαγές στο σύστημα περιγεννητικής φροντίδας.
Μωρά πεθαίνουν κι έγκυες κινδυνεύουν τη ζωή τους εξαιτίας της έλλειψης μονάδων εντατικής φροντίδας νεογνών. 
Είναι χαρακτηριστικό το στοιχείο που λέει ότι ακόμη και στα νοσοκομεία που λειτουργούν τέτοιες μονάδες παραμένουν κλειστές από την έλλειψη ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Για παράδειγμα, στο Αττικό Νοσοκομείο που εξυπηρετεί ολόκληρη τη Δυτική Αττική, τον Πειραιά και τα νησιά του Αιγαίου, από τις τρεις μονάδες εντατικής νεογνών λειτουργεί μόνο η μία, κι από τα 20 κρεβάτια σε λειτουργία είναι μόνο τα 5! Τα μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας σκουριάζουν, τα κρεβάτια είναι κενά και τα μωρά χάνονται...
Είναι τέτοια η ένδεια του κράτους, ώστε δεν υπάρχει ούτε σύστημα εθνικής καταγραφής αυτών των θανάτων, κι αυτό είναι μοναδικό φαινόμενο παγκοσμίως, με αποτέλεσμα... 

Προσέξτε ποιος θα... προσέχει το παιδί σας

Μία από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γονείς είναι η φροντίδα των παιδιών τις ώρες που απουσιάζουν. Η επιλογή του κατάλληλου ατόμου διασφαλίζεται εφόσον ακολουθηθούν συγκεκριμένοι κανόνες 

Before You Hire A Babysitter: What You Should Know

Tο εικοσιτετράωρο δεν είναι αρκετό, αφού οι υποχρεώσεις συνεχώς αυξάνονται. Ατελείωτες ώρες στο γραφείο, δουλειές στο σπίτι και αν η γιαγιά δεν είναι διαθέσιμη, ποιος θα μένει με το παιδί; Για τις εργαζόμενες μητέρες η αναζήτηση του ατόμου που θα αναλάβει το έργο της καθημερινής φροντίδας των παιδιών είναι δύσκολη υπόθεση.

«Οι σύγχρονες γυναίκες είναι απασχολημένες, εργάζονται πολλές ώρες, οπότε είναι απαραίτητο να υπάρχει κάποια βοήθεια στο σπίτι. Εφόσον δεν είναι διαθέσιμοι η γιαγιά και ο παππούς που, κατά τη γνώμη μου, είναι η καλύτερη λύση, αφού είναι άτομα απόλυτης εμπιστοσύνης και σταθερές παρουσίες στη ζωή του παιδιού, οι γονείς αναζητούν κάποια κυρία που θα κάνει αυτή τη δουλειά. Όμως ο εντοπισμός μια καλής νταντάς θέλει υπομονή και η τελική επιλογή πρέπει να γίνει με προσοχή», λέει  η ψυχολόγος - παιδοψυχολόγος, Αλεξάνδρα Καππάτου.

Οι γονείς συζητώντας με φίλους θα μπορούσαν να βρουν κάποιο άτομο με το οποίο ενδεχομένως να συνεργαστούν. Μια άλλη λύση είναι να απευθυνθούν σε ειδικά γραφεία που διαθέτουν εξειδικευμένα άτομα για τα θέματα αυτά. Όλα βέβαια υπόκεινται στην κρίση των γονιών και στα κριτήρια που θέτουν.

Οι ειδικοί εξηγούν ότι το πρώτο ραντεβού της οικογένειας με την υποψήφια για αυτή τη θέση είναι σημαντικό.

«Η πρώτη εντύπωση έχει σημασία. Η εικόνα δηλαδή που αφήνει η υποψήφια γυναίκα στους γονείς τις πρώτες στιγμές. Η εμφάνισή της, το πώς φέρεται, αν είναι ζεστός άνθρωπος και βέβαια τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει το παιδί είναι βασικά σημεία που πρέπει να προσέξει το ζευγάρι», αναφέρει η Αλ. Καππάτου.

Οι γονείς πρέπει από το πρώτο ραντεβού να διευκρινίσουν κάποια πράγματα. Πιο συγκεκριμένα:

• Κάντε ερωτήσεις για όλα τα θέματα που σας απασχολούν. Από τα προσωπικά της στοιχεία μέχρι τον τρόπο που αντιδρά απέναντι στο παιδί.
• Εξηγήστε τι ακριβώς χρειάζεστε.

Επίσης θα πρέπει να λάβετε υπόψη σας τα εξής:

• Αν είναι καπνίστρια.
• Αν έχει ξαναδουλέψει με παιδί ίδιας ηλικίας με το δικό σας.
• Πόσο καιρό είχε δουλέψει και γιατί έφυγε.
• Ζητήστε ιατρικό ιστορικό.
• Ρωτήστε την τους λόγους για τους οποίους κάνει αυτή τη δουλειά και αν έχει κάνει σπουδές πάνω στο αντικείμενο. Είναι επαγγελματίας ή μια γυναίκα που περιστασιακά κάνει αυτή τη δουλειά.
• Είναι απαραίτητο οι γονείς να ρωτήσουν συγκεκριμένα πράγματα που αφορούν στη φροντίδα ενός παιδιού για να διαπιστώσουν αν έχει γνώσεις.
• Τέλος, καλό θα ήταν να ζητήσετε συστάσεις.

Αφού λοιπόν η υποψήφια περάσει τις πρώτες «δοκιμασίες» και οι γονείς έχουν θέσει με ξεκάθαρο τρόπο το τι ακριβώς ζητούν, της λένε να έρθει ξανά για να συναντηθεί και με το παιδί.

Πρέπει να παρατηρήσουν τον τρόπο με τον οποίο το πλησιάζει και πώς τη δέχεται εκείνο. Αφού φύγει, ...

Όταν ο γονιός κάνει διακρίσεις στα παιδιά του

Ο σύζυγός μου επιπλήττει διαρκώς την 7 ετών κόρη μας, ενώ επιβραβεύει τον 9 ετών γιο μας, ακόμη και όταν δεν κάνει κάτι άξιο λόγου. Είναι όπως λέει «το καμάρι» του, αλλά ανησυχώ αν αυτό θα δημιουργήσει ψυχολογικές επιπτώσεις στην κόρη μας. 

Φαίνεται ότι ο σύζυγός σας δείχνει μεγαλύτερη αγάπη και αποδοχή για τον γιό σας δίχως να αντιλαμβάνεται και να συναισθάνεται το πώς κάνει το άλλο σας παιδί να νιώθει.
Η προτίμηση αυτή μπορεί να είναι επίπονη και για τα δύο παιδιά, διότι ο γιος σας μπορεί να νιώθει την αδικία στο πρόσωπο της αδελφής του, ενοχές για την προτίμηση που λαμβάνει ο ίδιος και ενδεχομένως συγκεκαλυμμένο θυμό προς τον πατέρα του, μην επιθυμώντας ο ίδιος τον διαχωρισμό με την αδελφή του.
Ο σύζυγός σας ενισχύει με την συμπεριφορά του την ανταγωνιστικότητα, τη ζήλεια, τα εχθρικά αισθήματα του ενός παιδιού προς το άλλο αλλά πιθανώς και την προσκόλληση της κόρης προς τον γιο για να αντλήσει ασφάλεια.
Ενδέχεται η κόρη σας στο μέλλον να αναζητήσει την αγάπη και το συναισθηματικό δέσιμο με άλλο μέλος της οικογένειας όπως π.χ. η γιαγιά, για να γεμίσει τα συναισθηματικά της κενά.
Προσπαθήστε να εξηγήσετε τους ψυχολογικούς αυτούς κινδύνους στον σύζυγό σας και να εξισορροπήσετε ως μητέρα την κατάσταση, υποστηρίζοντας την ισότητα απέναντι στα παιδιά σας.
Το κάθε παιδί δικαιούται τον δικό του συμβολικό χώρο, την ικανοποίηση των ατομικών του συναισθηματικών αναγκών, και μια αγάπη δίχως προϋποθέσεις.

Μυρσίνη Κωστοπούλου, διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια

Παιδική εκμετάλλευση στο πανηγύρι της Κρεμαστής...

Η μικρή αθίγγανη βαμμένη στα λευκά και φορώντας ένα τεράστιο ρούχο για το μικρό της σωματάκι, όντας 8-10 ετών περίπου, είναι αναγκασμένη να στέκεται όρθια επί ώρες, πάνω σε ένα τελάρο... καθημερινά στο πανηγύρι της Κρεμαστής.
Περαστικοί περνάνε από δίπλα της αδιάφοροι ή ακόμα φωτογραφίζοντας τα συνομήλικα με αυτή παιδιά τους μαζί της, η δημοτική αστυνομία δε δίνει καμία σημασία και οι κοινωνικές υπηρεσίες του τόπου απλά άφαντες...
Δεν είναι να απορεί κανείς πως με αυτή την αδιαφορία για την εκμετάλλευση ακόμα και μικρών παιδιών έχουμε φτάσει στο κοινωνικό ναδίρ που ζούμε. 
.
parapona-rodou

Μάθετε το μικρό σας να εκφράζει τα συναισθήματά του

Είναι σημαντικό να δίνετε πάντα μεγαλύτερη σημασία 
στην καλή συμπεριφορά, παρά στην κακή!  

Έχετε ποτέ σκεφτεί ότι το ότι ένα παιδί μπορεί να φέρεται άσχημα γιατί δεν του έμαθε κανείς να εκφράζει διαφορετικά τα συναισθήματά του;
Ο στόχος μας ως γονέων είναι να διδάξουμε τα παιδιά μας να εκφράζονται σωστά, αξιολογώντας τα συναισθήματά τους.

3 Ways to Help Your Toddler Express Their Feelings

Using Signs to Teach Your Toddler About Feelings

Ένα απλό παράδειγμα, που μπορούμε να σας δώσουμε είναι το εξής: την επόμενη φορά που το παιδί σας, σπρώξει ένα άλλο παιδάκι, γιατί του πήρε το παιχνίδι ή κάπου το ενόχλησε, αντί να του φωνάξετε αμέσως: «όχι, μην το κάνεις αυτό», προτιμήστε να του εξηγήσετε γιατί είναι λάθος η συμπεριφορά του.
Δηλαδή, πάρτε το παράμερα, τονίστε του ότι αυτή η συμπεριφορά δεν είναι σωστή, αλλά πείτε του ότι καταλαβαίνετε το θυμό του, γιατί προφανώς κάτι το ενόχλησε, εξηγώντας του ότι το συναίσθημα που ένιωσε ήταν αποδεκτό, αλλά ο τρόπος, που αντέδρασε, ήταν λάθος.
Την επόμενη φορά να πεις στον φίλο σου «θύμωσα» από το να τον σπρώξεις ή να τον χτυπήσεις»... Με αυτό τον τρόπο το παιδί καταλαβαίνει ότι δεν το μαλώνετε γι’ αυτό που ένιωσε, αλλά για αυτό που έκανε εξαιτίας του θυμού του και αυτός ο διαχωρισμός είναι πολύ σημαντικός.
Όταν εντοπίσετε ότι το παιδί ακολουθεί τη συμβουλή σας, επαινέστε το για την καλή συμπεριφορά του. Είναι σημαντικό να δίνετε πάντα μεγαλύτερη σημασία στην καλή συμπεριφορά, παρά στην κακή! Μην φωνάζετε όταν κάνουν κάτι που δεν σας αρέσει, γιατί αυτό που αντιλαμβάνονται τα παιδιά είναι ότι κερδίζουν την προσοχή σας, έστω με τις φωνές!
Στόχος σας πρέπει να είναι να καταλάβει το παιδί ότι αυτό που κάνει την μητέρα και τον πατέρα του να ασχοληθεί μαζί του είναι η καλή του συμπεριφορά, και όχι η κακή, γι’ αυτό και οι έπαινοι παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαπαιδαγώγησή του.

ΠΗΓΗ : www.mother.gr

ΣΟΦΙΑ Μ. ΚΟΥΛΟΥΡΗ

ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ S.I.