Φιλοκαλικά Άνθη στο Ψύχος

Ο νηπτικός άνθρωπος μπορεί να κρατήσει ζεστό και ανθηρό το εσωτερικό μέρος της καρδιάς του και να είναι πραγματικό φως για τους γύρω του.

Ο νηπτικός άνθρωπος, ακόμα και μέσα στο ψύχος της γύρω μας ιδιοτέλειας και ευτέλειας, ακόμα και μέσα στην πολυπραγμοσύνη μας και τον καθημερινό εξοντωτικό πολλές φορές αγώνα επιβίωσης, μπορεί να κρατήσει ζεστό και ανθηρό το εσωτερικό μέρος της καρδιάς του και να είναι πραγματικό φως για τους γύρω του. 
Γιατί όπως λέει πάλι ο Αββάς Ησύχιος: Όπως ο άνθρωπος που ατενίζει τον ήλιο έχει το πρόσωπο του λουσμένο στο φως, έτσι είναι αδύνατο να μην φωτισθή αυτός που σκύβει συνεχώς μέσα του...

ευχαριστούμε την αγαπημένη μας Σοφία :) 
Διαβάστε περισσότερα  

"Η σχέση με το παιδί μας." Δωρεάν Διαδικτυακό Σεμινάριο την Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013, ώρα 11.00

"Η σχέση με το παιδί μας."

Δωρεάν Διαδικτυακό Σεμινάριο την Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013, ώρα 11.0

Από τα πιο συχνά αιτήματα των γονέων είναι η οριοθέτηση μιας κακής ή ανεξέλεγκτης συμπεριφοράς του παιδιού, η υπακοή στους κανόνες, η συμμόρφωση. Για να μπορέσουμε να δουλέψουμε αυτά τα αιτήματα πρέπει να σταθούμε και να εξετάσουμε τον τρόπο που σχετίζεται το παιδί με το γονιό.
Πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε μία ουσιαστική σχέση με τα παιδιά μας και να ενισχύσουμε υγιείς μορφές αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας καθώς και το αίσθημα της συναισθηματικής ασφάλειας, έτσι ώστε να αποφευχθούν δυσλειτουργικές μορφές επικοινωνίας και συμπεριφοράς;
Παρακολουθήστε το LIVE Διαδικτυακό Σεμινάριο με στόχο να ενημερωθείτε αναλυτικά για:

1. Τις προσδοκίες και τις ματαιώσεις που δημιουργούνται στο πλαίσιο της σχέσης γονέα-παιδιού.
2. Τις επιμέρους παραμέτρους που δυσκολεύουν τους γονείς παιδιών που παρουσιάζουν κάποια δυσκολία (αναπτυξιακής, σχολικής-μαθησιακής, συμπεριφορικής ή συναισθηματικής φύσεως)
3. Το πώς χτίζουμε μια υγιή σχέση με το παιδί.
4. Το όφελος που έχουμε από μία τέτοια σχέση.

Δηλώστε Συμμετοχή

Φιλικά, Άντα    Άντα Μαρκάκη    Ψυχολόγος    ikid Καματερού-Χαιδαρίου

Ψυχικά προβλήματα από το ξύλο για τιμωρία

Η χρήση του ξύλου ως μέσου τιμωρίας των παιδιών αντενδείκνυται σθεναρά από τους ειδικούς, αλλά παρ’ όλα αυτά οι περισσότεροι γονείς δέρνουν τα παιδιά τους για να τα τιμωρήσουν. 

Οι ερευνητές τονίζουν ότι γονείς και παιδίατροι πρέπει να ενημερωθούν για την ανήκεστο βλάβη που κάνει στις παιδικές ψυχούλες το ξύλο και να προσπαθήσουν μαζί να βρουν άλλους τρόπους νουθεσίας των παιδιών.

Τα παιδιά που τρώνε ξύλο από τους γονείς ή άλλους ενήλικες για να τιμωρηθούν για τα λάθη ή τις παραλείψεις τους, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν προβλήματα ψυχικής υγείας όταν μεγαλώσουν, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Physical Punishment and Mental Disorders

Μεταξύ των ενηλίκων, ποσοστό 2% έως 7% των κρουσμάτων ψυχικών νόσων (συμπεριλαμβανομένης της μείζονος κατάθλιψης, των αγχωδών διαταραχών και της παράνοιας) οφείλονται στην σωματική τιμωρία που συνέβη κατά την παιδική ηλικία, λένε οι ερευνητές.
Στη σχετική μελέτη, που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Μανιτόμπα, στον Καναδά, αναλύθηκαν στοιχεία από περισσότερους από 34.600 Αμερικανούς ηλικίας άνω των 20 ετών, από τους οποίους οι ερευνητές πήραν συνεντεύξεις την περίοδο 2004-2005.
Στην ανάλυση δεν συμπεριελήφθησαν εθελοντές οι οποίοι υφίσταντο σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική κακοποίηση, παραμέληση (συναισθηματική ή μη) ή άλλες μορφές κακοποίησης. 

Μεταξύ άλλων, οι ερευνητές τους έθεσαν το εξής ερώτημα: 
«Ως παιδί, πόσο συχνά σας έσπρωχναν, σας άρπαζαν, σας ταρακουνούσαν, σας χαστούκιζαν ή σας χτυπούσαν οι γονείς σας ή άλλοι ενήλικες που ζούσαν στο σπίτι σας;»
Το περίπου 6% είπαν ότι ως παιδιά βίωναν αυτού του είδους τις σωματικές τιμωρίες «μερικές φορές», «αρκετά συχνά» ή «πολύ συχνά», δίχως όμως να βιώνουν άλλες μορφές κακομεταχείρισης από τους οικείους τους.
Οι εθελοντές που είχαν υποστεί την σωματική τιμωρία είχαν κατά 59% περισσότερες πιθανότητες να αντιμετωπίζουν πρόβλημα εξάρτησης από το αλκοόλ, κατά 41% περισσότερες πιθανότητες να έχουν κατάθλιψη και κατά 24% περισσότερες πιθανότητες να πάσχουν από διαταραχή πανικού, σε σύγκριση με όσους δεν τιμωρούνταν σωματικά ως παιδιά.
Όπως γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Pediatrics», τα ευρήματά τους προστίθενται σε αυτά που υποδηλώνουν ότι η σωματική τιμωρία κατά την παιδική ηλικία μπορεί να υπονομεύσει την ψυχική υγεία στο μέλλον, αυξάνοντας τον κίνδυνο κατάθλιψης, αυτοκτονικού ιδεασμού και κατάχρησης αλκοόλ.
Επιπλέον, τα νέα ευρήματα ενισχύουν την άποψη ότι η εξάλειψη της σωματικής τιμωρίας των παιδιών μπορεί να μειώσει την συχνότητα των νοσημάτων ψυχικής υγείας.
Η χρήση του ξύλου ως μέσου τιμωρίας των παιδιών αντενδείκνυται σθεναρά από τους ειδικούς, αλλά παρ’ όλα αυτά οι περισσότεροι γονείς δέρνουν τα παιδιά τους για να τα τιμωρήσουν.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι γονείς και παιδίατροι πρέπει να ενημερωθούν για την ανήκεστο βλάβη που κάνει στις παιδικές ψυχούλες το ξύλο και να προσπαθήσουν μαζί να βρουν άλλους τρόπους νουθεσίας των παιδιών.

Πηγή : Web Only

Μουσική για βρέφη: Λεκτική ανάπτυξη και άλλα οφέλη

Γράφει η Σαββίνα Σταυρινίδου (*)

Οι γονείς γνωρίζουν από ένστικτο ότι η μουσική βοηθάει τα μωράκια να αναπτύσσονται.
Συνήθως δείχνουν την αγάπη τους σιγοτραγουδώντας την ώρα του φαγητού, νανουρίζoντάς τα την ώρα του ύπνου, ψιθυρίζοντας γλυκές μελωδίες την ώρα του θηλασμού…
Αυτός είναι ένας από τους λόγους που όλο και περισσότεροι γονείς εμπιστεύονται το μάθημα της βρεφικής μουσικής αγωγής για την εισαγωγή των παιδιών τους στον ευεργετικό κόσμο της μουσικής και της κίνησης.
Οι επιστήμονες έχουν αποδείξει πως η μουσική βοηθάει στην αρμονικότερη ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών. Ειδικότερα η μουσική αγωγή για βρέφη τα βοηθάει να αναπτύσσονται λεκτικά, μέσα από τραγουδάκια ή ιστοριούλες, ενώ πολλά μωράκια που ακόμα δε μιλούν, αναπτύσσουν εσωτερικό λόγο. Για παράδειγμα αναγνωρίζουν ποιο τραγούδι λέει η μητέρα ή η παιδαγωγός από τη μελωδία του και το αποδίδουν κινητικά.
Μέσα από τη γνωριμία τους με τα πρώτα μουσικά οργανάκια, μαθαίνουν το ρυθμό και αναπτύσσουν δεξιότητες (αμφιπλευρικότητα – λεπτό χειρισμό). Φυσικά ενθουσιάζονται με το κατόρθωμα να παράγουν ήχο με τη βοήθεια των μουσικών οργάνων και ενθουσιάζουν με αυτή τους την ανακάλυψη και τους γονείς τους.
Μαθαίνουν να σέβονται τα μουσικά όργανα και να μη τα χαλούν, με αποτέλεσμα να μη χαλούν και τα αντικείμενα του σπιτιού ή τα παιχνίδια τους.
Η μουσική βοηθά στην καταπολέμηση του άγχους και του εκνευρισμού, έτσι είναι πιο ήρεμα μωρά και, κατά συνέπεια, και πιο ήρεμοι και χαλαροί οι γονείς.
Τα βρεφάκια μαθαίνουν να κοινωνικοποιούνται και να μοιράζονται, μέσα από την ομάδα, πράγμα πολύ δύσκολο στις τρυφερές ηλικίες,
Μαθαίνουν να περιμένουν, να έχουν υπομονή και να κινούνται στο χώρο χωρίς να εμποδίζουν την κίνηση των άλλων παιδιών.
Αναπτύσσουν τις πρώτες φιλίες τους, γι’ αυτό καλό είναι οι γονείς να είναι συνεπείς στην ομάδα τους, αφού τα μωράκια αναζητούν τη γνώριμη μορφή του γονιού.
Τα μαθήματα γίνονται συνήθως με κάποιο συνοδό, άλλωστε οι πιο σημαντικοί δάσκαλοι στη ζωή του μωρού είναι οι γονείς.
Με τη βοήθεια της μουσικής και της κίνησης αναπτύσσεται μια διαφορετική σχέση με το μωρό σας, με αποτέλεσμα την ανταλλαγή συναισθημάτων και εμπειριών, αφού το μωράκι ανακαλύπτει πράγματα και μαζί του ανακαλύπτουν και οι γονείς.
Μη ξεχνάτε πως σημαντικότατο ρόλο στην επιτυχία αυτού του προγράμματος παίζει η παιδαγωγός, που έχει το ρόλο του “δυναμικού εμψυχωτή”. Επιλέξτε παιδαγωγό με γνώσεις, εμπειρία και μεγάλη αγάπη για το αντικείμενο κι ετοιμαστείτε να ζήσετε με το μωράκι σας μοναδικές στιγμές!
_________
(*) Η Σαββίνα Σταυρινίδου είναι μουσικοπαιδαγωγός και διδάσκει στο Ελεύθερο Ωδείο βρεφονηπιακή μουσική αγωγή και μουσικοκινητική.
από blog.el-odeio

Ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας

 Χρόνια Πολλά στα χαμομηλάκια 
που γιορτάζουν σήμερα

(μικρά και μεγάλα)

Είναι κοινή διαπίστωση, μα και λυπηρά δυστυχώς, στις ημέρες μας αντιστραφήκανε οι όροι. Οι όροι της λογικής, της τάξεως και της ευπρέπειας. Τα κάτω, τα μικρά, τα ανάξια λόγου τα βάλαμε στα επάνω σκαλοπάτια της κλίμακος των αξιών και τα μεγάλα στα χαμηλά. 

Saint Athanasius of Alexandria

Σεβόμαστε, αναγνωρίζουμε και ηρωποιούμε τους μικρούς, τους ανάξιους, αντί τους μεγάλους και τους άξιους. Τους μεγάλους ευεργέτες της ανθρωπότητας, τους κορυφαίους της επιστήμης, των τεχνών και των γραμμάτων, τους ήρωες της πίστεως και της πατρίδας τους περιφρονούμε, δεν τους αναγνωρίζουμε.

Είμαι βέβαιος ότι, οι περισσότεροι, της νέας γενιάς, γνωρίζουν πιο πολλά για τους διάφορους ηθοποιούς, τραγουδιστές, χορευτές, ποδοσφαιριστές, παρά για τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, για τον Θεμιστοκλή και τον Αλκιβιάδη, για τον Κολοκοτρώνη και τον Μακρυγιάννη και τους άλλους ήρωες της πατρίδας μας, που όμως ένεκα της θυσίας τους απολαμβάνουμε εμείς τώρα την ελευθερία μας.

Για τον άγιο Αθανάσιο που υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους αγωνιστές της πίστεώς μας, της Ορθοδόξου πίστεώς μας, πολύ λίγοι και λίγα γνωρίζουμε. Αλήθεια τι γνωρίζουμε για τη ζωή, τους αγώνες και τα βάσανα του; Και όμως, η ιστορία, τον θεωρεί, τον αναγνωρίζει ως τον ηρωικότερο των αγίων και των αγιώτερο των ηρώων.

για περισσότερα εδώ