Wednesday, 12 June 2013

Αληθινή ομορφιά !!!

Αλμπινισμός
ένα κορίτσι με αλμπινισμό.
«Ήρθε η ώρα να αναθεωρήσουμε για το τι εστί όμορφο. Να δούμε πέρα από αυτό που μας έχουν πει ή αυτό που πιστεύουμε ότι είναι η ομορφιά». Αυτό επιχειρεί να κάνει ο Rick Guidotti, γνωστός φωτογράφος μόδας. Από φωτογραφίες σούπερ μόντελ στο Μιλάνο, στο Παρίσι και στο στούντιο του στη Νέα Υόρκη πήρε απόφαση ζωής να φωτογραφίζει παιδιά με γενετικές ανωμαλίες. Ήταν μια ημέρα 15 χρόνια πριν όταν φωτογράφισε για πρώτη φορά μια γυναίκα με γενετική ανωμαλία που είδε να περιμένει σε μια στάση. Είχε χλωμό δέρμα και λευκά μαλλιά, ένα κορίτσι με αλμπινισμό. Ενθουσιάστηκε με την ομορφιά που εξέπεμπε η φωτογραφία του και άρχισε μια «έρευνα» ζωής. Κατάλαβε ότι οι φωτογραφίες που συνοδεύουν τα ιατρικά εγχειρίδια σχετικα με γενετικές ανωμαλίες ήταν τρομακτικές, απάνθρωπες. Δεν έβλεπε το ίδιο αυτός, όμως, μέσα από το φακό του. Έβαλε τον εαυτό του στη θέση του γονέα που ο γιατρός του ανακοινώνει ότι το παιδί του πάσχει από τη χ γενετική ή μη ανωμαλία. Οι φωτογραφίες που καλείται να δει ο γονεάς για να καταλάβει τι έχει το παιδί του είναι τρομακτικές, άσχημες… Όχι, όμως, και οι φωτογραφίες του Rick Guidotti….
pb-130606-rock-center-positive-jb-05.photoblog900
Πάσχει από νανισμό
Η Ιρίνα βρέθηκε σε ορφανοτροφείο όταν ήταν 4 ημερών. 
Στα 5 την υιοθέτησαν και σήμερα ζει στο Μέϊν της Αμερικής. 
Πάσχει από νανισμό. Είναι 8 χρονών.
rock-center-positive-jb
Η Κορίνα πάσχει από μια σπάνια γενετική ανωμαλία.
Αγαπάει το ipad της
Το 2010 ο Bill απεβίωσε. Ήταν περήφανος για τα ιδιαιτέρως μακριά του άκρα που χαρακτηρίζουν τα παιδιά 
με σύνδρομο Marfan.
3K6A98131
βλέπει τη ζωή αισιόδοξα
Η μυϊκή δυσμορφία δεν τον σταματά να χαμογελά 
και να βλέπει τη ζωή αισιόδοξα.
pb-130606-rock-center-positive-jb-01.photoblog900
Πάσχει από σύνδρομο Down.
Η Grace είναι 7 χρονών. Είναι καλή μαθήτρια, αγαπάει τα ζώα και έχει 2 σκύλους & 2 γάτες. Λατρεύει το καραόκε και κάνει χορό με κλακέτες. Πάσχει από σύνδρομο Down.

Image credit: Rick Guidotti
από την Αμαλία. 

Όταν Άγγελοι κλαίνε το χάραμα... 12 Ιουνίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Εργασίας

«Σχολάω από το σχολείο, πηγαίνω στο σουβλατζίδικο και μένω μέχρι το βράδυ. Βασανίζομαι αλλά δεν μπορώ να πω τίποτα». 

«Πηγαίνω έκτη δημοτικού, δουλεύω σε καφετέρια. Κάποιοι ήρθαν ένα βράδυ για έλεγχο και οι μεγάλοι μου είπαν να κρυφτώ». 

World Day Against Child Labour
12 June

Περιγραφές ανηλίκων που αναγκάζονται να εργάζονται με χαμηλά μεροκάματα, πέντε – δέκα ευρώ, σε συνθήκες εξαιρετικής πίεσης. Ιστορίες ανηλίκων που μετέφερε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο βοηθός συνήγορος για τα δικαιώματα του Παιδιού, Γιώργος Μόσχος. 
περισσότερα εδώ

Όταν Άγγελοι κλαίνε το χάραμα,

είναι που ξυπνούν παιδιά για τη δουλειά,
(σκλάβοι - παιδιά, εκατομμύρια τέσσερα),
και εμείς αδιαφορούμε.

Όταν Άγγελοι κλαίνε την αυγή,
είναι που παιδιά δε θα παίξουν και σήμερα,
δε θα πάνε σχολειό,
δε θα γελάσουν αμέριμνα,
και εμείς αδιαφορούμε.
 
Πέτρες θα σπάσουν,
χαλιά θα υφάνουν,
καφέ θα μαζέψουν,
μπάλες και ό,τι άλλο
θα κατασκευάσουν,
παιδάκια - σκλάβοι του σήμερα,
και εμείς αδιαφορούμε.

Όνειδος και απέραντη αισχύνη μας. 
Βασιλική Π. Δεδούση

Tuesday, 11 June 2013

Η Ελλάδα 25η μεταξύ 29 χωρών
στην ευημερία των παιδιών...

Μια επίκαιρη μελέτη για την παιδική ευημερία στις πλούσιες χώρες, που παρουσιάζεται σήμερα από το Γραφείο Ερευνών της UNICEF, διαπιστώνει ότι η Ολλανδία και τέσσερις σκανδιναβικές χώρες - Νορβηγία, Ισλανδία, Φινλανδία και Σουηδία - βρίσκονται και πάλι... στην κορυφή του πίνακα για την παιδική ευημερία, ενώ τέσσερις χώρες από το νότο της Ευρώπης - Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία και Ισπανία - τοποθετούνται στο κάτω μισό του πίνακα.
Η έκθεση «Η ευημερία των παιδιών στις πλούσιες χώρες» της UNICEF, εξετάζει την κατάσταση των παιδιών σε όλο τον βιομηχανικό κόσμο. Καθώς συνεχίζεται η έντονη αντιπαράθεση σχετικά με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των μέτρων λιτότητας και τις περικοπές των κοινωνικών δαπανών, η έκθεση καταγράφει τις επιδόσεις των 29 πιο προηγμένων οικονομιών του κόσμου, όσον αφορά την εξασφάλιση της ευημερίας των παιδιών τους κατά την πρώτη δεκαετία αυτού του αιώνα. Αυτή η σύγκριση σε διεθνές επίπεδο, αναφέρει η έκθεση, αποδεικνύει ότι η παιδική φτώχεια στις χώρες αυτές δεν είναι αναπόφευκτη, αλλά επηρεάζεται από την πολιτική - και ότι ορισμένες χώρες τα πάνε πολύ καλύτερα από άλλες στην προστασία των πιο ευάλωτων παιδιών τους.
Η έκθεση μετρά την ανάπτυξη των χωρών, σύμφωνα με πέντε διαστάσεις της ζωής των παιδιών - την υλική ευημερία, την υγεία και την ασφάλεια, την εκπαίδευση, τη συμπεριφορά και τους κινδύνους και τη στέγαση και το περιβάλλον.

Η έκθεση της UNICEF περιλαμβάνει επίσης τις απόψεις των ίδιων των παιδιών όσον αφορά τη δική τους ικανοποίηση από τη ζωή. Τα ευρήματα αυτά απεικονίζονται σε ξεχωριστό πίνακα και είναι σε γενικές γραμμές σε συμφωνία με τις μετρήσεις της ευημερίας των παιδιών, με ορισμένες αξιοσημείωτες εξαιρέσεις: τα παιδιά στην Ελλάδα, την Ισπανία και την Εσθονία έδωσαν στις χώρες τους μια πολύ υψηλότερη κατάταξη, ενώ η Γερμανία, το Λουξεμβούργο και η Πολωνία χαμηλότερη.

Τα στοιχεία για τη θέση της Ελλάδας

Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 25η θέση (μέσος όρος 23,4 βαθμοί) στον Συγκεντρωτικό Πίνακα Κατάταξης για την Παιδική Ευημερία των 29 αναπτυγμένων χωρών που εξετάζει η έκθεση.
Τις 3 πρώτες θέσεις καταλαμβάνουν οι Ολλανδία (μ.ο. 2,4), Νορβηγία (4,6), Ισλανδία (5) και τις 3 τελευταίες οι Λιθουανία (25,2), Λετονία (26,4) και Ρουμανία (28,6). Ανεβαίνει όμως στην 5η θέση στον Συγκεντρωτικό Πίνακα Ικανοποίησης, όπου, όταν ζητήθηκε από τα ίδια τα παιδιά στην Ελλάδα να βαθμολογήσουν την ικανοποίηση από την ποιότητα της ζωής τους, σε μία κλίμακα από το 1 μέχρι το 10, σχεδόν το 90% τη βαθμολόγησαν με έξι ή και παραπάνω. Όσον αφορά τη θέση της με βάση την κάθε ξεχωριστή διάσταση παιδικής ευημερίας που εξετάζει η έκθεση, κατατάσσεται:
20η όσον αφορά την Υλική ευημερία. Στις 3 πρώτες θέσεις βρίσκονται οι Ολλανδία, Φινλανδία, Νορβηγία και στις 3 τελευταίες οι Λιθουανία, Λετονία, Ρουμανία.
19η όσον αφορά την Υγεία και την Ασφάλεια. Στις 3 πρώτες θέσεις βρίσκονται οι Ισλανδία, Σουηδία, Φινλανδία και στις 3 τελευταίες οι Καναδάς, Λετονία, Ρουμανία.
28η όσον αφορά την Εκπαίδευση, μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες και με τη Ρουμανία να ακολουθεί στην τελευταία 29η θέση. Στις 3 πρώτες θέσεις βρίσκονται οι Ολλανδία, Βέλγιο, Γερμανία.
25η όσον αφορά τις Συμπεριφορές και τους Κινδύνους. Στις 3 πρώτες θέσεις βρίσκονται οι Ολλανδία, Δανία, Ισλανδία και στις 3 τελευταίες οι Ρουμανία, Λετονία, Λιθουανία.
25η όσον αφορά τη Στέγαση και το Περιβάλλον. Στις 3 πρώτες θέσεις βρίσκονται οι Ελβετία, Ιρλανδία, Νορβηγία και στις 3 τελευταίες και πάλι οι Λιθουανία, Λετονία, Ρουμανία.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην 23η θέση από τις 29 χώρες στη σχετική παιδική φτώχεια (το ποσοστό των παιδιών που ζουν σε νοικοκυριά όπου... 

Καληνύχτα Ελλάδα... - Σήμα ΕΡΤ και Εθνικός Ύμνος


Μην αφήνετε το φόβο να νικήσει

«Το λάθος  δεν είναι να φοβηθείς,
αλλά να  αφήσεις το φόβο να σε νικήσει.»
Όλο και ποιο συχνά πλέον συναντώ φοβισμένους ανθρώπους. Αν  υπάρχει κάτι που καλλιεργείται πολύ καλά την εποχή που ζούμε, αυτό είναι ό φόβος. Της ανεργίας, της πτώχευσης, της μοναξιάς, της ξενοφοβίας, της διάλυσης της οικογένειας αλλά και τόσων πολλών άλλων που κυκλοφορούν ασταμάτητα και χωρίς μέτρο, μέσω της τηλεόρασης αλλά και όλων των άλλων μέσων ενημέρωσης. Αρκεί μια φήμη για να τρομοκρατήσει ένα ολόκληρο κράτος. Δεν θα κρυφτώ. Δεν είμαι από αυτούς που δεν φοβήθηκαν ποτέ. Είναι σχεδόν αδύνατο να είσαι κομμάτι της κοινωνίας μας και να μην έχεις νιώσει έστω και ελάχιστα κάποιου είδους φόβο. Ειδικά αυτή την εποχή. Που καταρρέουν γύρω μας πολλές από τις σταθερές αξίες που είχαμε.  
Από όλη αυτή τη φοβικότητα δεν θα μπορούσε να ξεφύγει ο  θεσμός της οικογένειας που βάλλεται και απειλείται από παντού. Έχω την άποψη πως αν κάτι έχει κρατήσει στο σύνολό της την κοινωνία μας όρθια, είναι η δυναμική που έχει η ελληνική οικογένεια. 
 Η συνοχή αλλά και το βάθος των ελληνικών οικογενειών κράτησε πολλούς συμπολίτες μας στο ύψος των περιστάσεων όταν έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους.
Γνώρισα πριν από λίγο καιρό ένα κύριο γύρω στα εξήντα πέντε, που αν και συνταξιούχος δούλευε σαν οδηγός ταξί για να μπορέσει να βοηθήσει το γιο του που έχασε τη δουλειά του και βρέθηκε σχεδόν στο δρόμο μαζί με την οικογένειά του. Όπως μου είπε τη σύνταξή του, την κράταγε για τον ίδιο και τη γυναίκα του και τα λεφτά από το ταξί τα έδινε στο γιο του για να μπορέσει να ξεπληρώσει τις υποχρεώσεις που είχε αποκτήσει όταν δούλευε κανονικά. Ο γιος του με τρία παιδιά δούλευε τις άλλες δύο βάρδιες του ταξί αλλά τα λεφτά που έβγαζε δεν του έφταναν ούτε για τα βασικά. Αυτό που μου έκανε εντύπωση σε αυτό τον άνθρωπο που όση ώρα με πήγαινε στον προορισμό μου, μου αφηγούταν την ιστορία του, ήταν πως δεν άφησε τον φόβο να τον νικήσει. Βγήκε ξανά εκεί έξω και πάλεψε για να βοηθήσει το γιο του. Μου είπε κάτι την ώρα που έβγαινα από τα ταξί.  «Το λάθος  δεν είναι να φοβηθείς αλλά να  αφήσεις το φόβο να σε νικήσει.» Μου φάνηκε πολύ σοφή κουβέντα και τη θυμάμαι συνέχεια αλλά ήταν και η αφορμή να γράψω το παρόν άρθρο.  Αυτή η ιστορία  είναι ένα μικρό παράδειγμα για το πόσο ισχυροί είναι οι δεσμοί σε αρκετές οικογένειες στη χώρα μας.
Τίποτα δεν είναι όπως παλιά. Θα πρέπει να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα της εποχής και να μετατρέψουμε τη απειλή του φόβου σε δύναμη για δημιουργία και νέα ξεκινήματα.
Τελικά κανένας δεν μπορεί να μας φοβίσει πραγματικά, παρά μόνο οι δικοί μας φόβοι.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΟΜΜΥΔΑΣ
ΗΘΟΠΟΙΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki