Αυτά τα κτήνη βίαζαν τα υιοθετημένα παιδιά τους...

Couple found guilty of child sexual assault

Ένοχο για το βιασμό των δύο υιοθετημένων παιδιών τους κρίθηκε από το δικαστήριο ένα ζευγάρι από τη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ.
περισσότερα στην πηγή

Διακόσμηση παιδικού δωματίου και μάθηση! Έξυπνες ιδέες για έξυπνα μωρά

Επειδή η μάθηση είναι αποτέλεσμα εικόνας και εμπειρίας, 
μπορείτε να βοηθήσετε το μωρό σας να αποκτήσει γνώσεις 
με το να εκμεταλλευτείτε απλά τους τοίχους του δωματίου 
ή του χώρου όπου θα περνάει το χρόνο του παίζοντας...

Μπορείτε να δημιουργήσετε μόνοι σας
και να ζωγραφίσετε με χρώματα  ειδικά,
που βγαίνουν εύκολα από τους τοίχους.

• Καρφιτσώστε ή κολλήστε, τα γράμματα της αλφαβήτας, τους αριθμούς, τα χρώματα ή το σύστημα πινακίδων οδικής κυκλοφορίας, στον τοίχο του δωματίου του σε σημείο που, όταν το παίρνετε αγκαλιά, να έρχεται στο ύψος του μωρού σας. Σε κάθε ευκαιρία  τα δείχνετε και τα ονομάζετε στο μωρό σας.

• Στο μέρος που αλλάζετε τις πάνες του μωρού σας κολλήστε το όνομα του ή τα σχήματα  ή ακόμα και μαθηματικά σύμβολα. Και την ώρα που του αλλάζετε την πάνα τα δείχνετε. Αν το επαναλάβετε αρκετές φορές από ένα σημείο και μετά είμαι σίγουρη θα σας τα δείχνει μόνο του.

• Κρεμάστε καρτέλες στην κούνια και στο πάρκο, που να απεικονίζουν ζώα, πράγματα, φυτά, όλα τα ωραία πράγματα που θα γνωρίσει μεγαλώνοντας. Τα μωρά έχουν την τάση να πιάνονται και να σηκώνονται όρθια από τα κάγκελα της κούνιας ή του πάρκου. Είναι μια καλή ευκαιρία να περιεργαστεί  τα αντικείμενα που θα βρει μπροστά του.    

•  Διακοσμήστε το ταβάνι από το υπνοδωμάτιο. Το μισό να είναι μέρα και το άλλο μισό νύχτα. Δηλαδή την μισή πλευρά θα την χρωματίσετε ανοιχτό γαλάζιο με ενάν κίτρινο ήλιο, συννεφάκια και πουλάκια και την άλλη μισή με σκούρο μπλε, φεγγαράκι και αστεράκια. Έτσι δίνετε την πληροφορία στο μωρό σας πως το βράδυ άλλα πραγματάκια υπάρχουν στον ουρανό και άλλα την ημέρα. Δίνεται επίσης η αντίθεση φωτεινού και σκοτεινού.

• Κολλήστε στο πάτωμα αυτοκόλλητα ή  βάλτε αντικείμενα που υπάρχουν έξω στη φύση ή στην πόλη, όπως λουλουδάκια, δέντρα ,δρόμο ζωγραφισμένο ή αυτοκόλλητο, πεζοδρόμιο και ό,τι άλλο σκεφτείτε που να έχει σχέση με το έδαφος.       

Στο εμπόριο θα βρείτε τα υλικά που θα χρειαστείτε είτε σε βιβλιοπωλεία και σε καταστήματα με προϊόντα διακόσμησης. Μπορείτε επίσης να δημιουργήσετε μόνες σας και να ζωγραφίσετε με χρώματα  ειδικά, που βγαίνουν εύκολα από τους τοίχους. 

Υπάρχουν στα βιβλιοπωλεία και τα χρησιμοποιούν και οι νηπιαγωγοί.

paiditoysimera

Πώς θα ήταν τα όρια, αν τα έθεταν τα νήπια;

Πολλές φορές έχουμε αναφερθεί στην ανάγκη της ύπαρξης σαφών ορίων και κανόνων, που τα παιδιά θα πρέπει να ακολουθούν. Πώς θα ήταν, όμως, αυτά τα όρια, αν αντί για τους γονείς τα έθεταν τα ίδια τα παιδιά;

"Θέλω να τρώω επτά φορές την εβδομάδα πατάτες τηγανητές, μακαρόνια και σοκολάτες και παρακαλώ πολύ να μην ξαναδώ στο πιάτο μου όλα αυτά τα περίεργα πράσινα φαγητά,
που δήθεν κάνουν καλό στην υγεία μου."

Γράφει η Βάσω Αργείτη - Εκπαιδευτικός και μαμά

Τελικά, μεγαλώνοντας δυο υπέροχα - αλλά και απόλυτα φυσιολογικά στις αντιδράσεις τους παιδιά-καταλήγω σε ένα συμπέρασμα, το οποίο -αν το καλοσκεφθούμε όλοι οι γονείς- θα μας βγάλει από το ενοχικό σύνδρομο, ότι γίναμε ίδιοι με τους γονείς μας...

Πολλές φορές, λοιπόν, έχουμε αναφερθεί στην ανάγκη της ύπαρξης σαφών ορίων και κανόνων, που τα παιδιά θα πρέπει να ακολουθούν, καθώς αυτός θεωρείται ο αποτελεσματικότερος τρόπος διαπαιδαγώγησης.  
Θέλετε τώρα να σκεφθούμε -για λίγο, μην σας λούζει κρύος ιδρώτας- πώς θα ήταν αυτά τα όρια, αν, αντί για τους γονείς, τα έθεταν τα ίδια τα παιδιά;
Ύπνος. 
«Μπορώ να κοιμάμαι ό,τι ώρα θέλω το βράδυ, χωρίς να ακολουθώ καμία συγκεκριμένη ρουτίνα και χωρίς να με νοιάζει αν την επόμενη μέρα αργήσω στο σχολείο.»
Τηλεόραση. 
«Μπορώ να βλέπω τηλεόραση όλη μέρα, με μικρά διαλείμματα μόνο για φαγητό και τουαλέτα. Τώρα που το σκέφτομαι, η τηλεόραση δεν θα πρέπει να κλείνει ποτέ και μάλιστα να δείχνει μόνο προγράμματα που μου αρέσουν!»
Surer market – μαγαζιά. 
«Διατηρώ το αναφαίρετο δικαίωμα να φωνάζω, να κλαίω και να χτυπιέμαι μέχρι να μου πάρετε ότι θέλω κάθε φορά που κάνετε το λάθος να με παίρνετε μαζί στα ψώνια.»
Φαγητό. 
«Θέλω να τρώω επτά φορές την εβδομάδα πατάτες τηγανητές, μακαρόνια και σοκολάτες και παρακαλώ πολύ να μην ξαναδώ στο πιάτο μου όλα αυτά τα περίεργα πράσινα φαγητά, που δήθεν κάνουν καλό στην υγεία μου.»
Παιδική χαρά - παιδότοπος. 
«Ο μόνος υπεύθυνος για να αποφασίζει πότε θα φεύγουμε από την παιδική χαρά ή τον παιδότοπο είμαι αποκλειστικά και μόνο εγώ . Επαναλαμβάνω, εγώ!»
Φίλοι. 
«Ως ανεξάρτητο άτομο που είμαι, έχω το δικαίωμα να διαλέγω τους φίλους μου και να κάνω παρέα, να μιλάω ή να χαιρετάω μόνο όποιους θέλω εγώ. Θα λέω το όνομα μου μόνο όταν θέλω και όχι κάθε φορά που κάποιος δικός σας γνωστός με ρωτάει. Συνεννοηθήκαμε;»
«Και για να μην μακρηγορούμε εννοείται ότι δεν μου αρέσει καθόλου να περιμένω τη σειρά μου, να μοιράζομαι τα παιχνίδια μου, να χάνω όταν παίζω, να μου κάνετε εμβόλια κλπ. Αν, παρ’ ελπίδα, συμβεί κάτι από τα παραπάνω, τότε είμαι απόλυτα ελεύθερος και δικαιολογημένος να ξεσπάσω σε μια γνωστή έκρηξη θυμού!!»

Όπως καταλαβαίνετε, η λίστα με τα "θελω" των παιδιών μπορεί να συνεχίζεται δίχως τέλος! Μην τρομάζετε! Αυτός είναι ο ρόλος μας ως γονέων. Και το ακόμα πιο χρήσιμο είναι ότι, υποσυνείδητα, και τα ίδια τα παιδιά μας απαιτούν αυτόν τον ρόλο από εμάς... Δεν απολαμβάνουν την ασυδοσία, θέλουν τα όρια πους τους θέτουμε και, όταν δεν τα έχουν, τα προκαλούν...

women

Παρατήσαμε τα παιδιά μας στο διαδίκτυο

Εδώ κι ένα χρόνο μπήκα στην κουζίνα μου και ανακάλυψα μισή ντουζίνα έφηβους να κάθονται εκεί, ο καθένας απολύτως βυθισμένος σιωπηλά στην προσωπική του οθόνη. Τότε συνειδητοποίησα πως πήγαιναν μήνες από τότε που είχα δει έφηβο χωρίς υπολογιστή ή κινητό τηλέφωνο στο χέρι. 

«Τα πορνό είναι φανταστικά και τζάμπα,
αλλά καταστρέφουν σε όλους μας την ικανότητα
να αγαπήσουμε», μου δήλωσε στενοχωρημένο
ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι.

Αποφάσισα αυτοστιγμεί να γυρίσω ένα ντοκιμαντέρ για το ζήτημα αυτό. Έτσι ξεκίνησε ένα ετήσιο ταξίδι που με οδήγησε από τις οπτικές ίνες στους υπονόμους του Λονδίνου ως το να ξοδεύω ατέλειωτες άχρηστες ώρες σε υπνοδωμάτια εφήβων αγοριών που έβλεπαν πορνό.

Σχεδόν όλα τα κορίτσια με τα οποία συναντήθηκα μου μίλησαν για κοινωνική πίεση· για τις απαιτήσεις να είσαι πάντοτε σε σύνδεση· για τα προβλήματα του «unfriending» ·για το ότι βρίσκεσαι στο οπτικό πεδίο ανθρώπων που μόλις συνάντησες· και για τον απόλυτο τρόμο να κοιτάς πώς σε παρατάνε -πράγμα πολύ πιεστικότερο από αυτό που ένα κορίτσι περιέγραψε ως «εμμονή των γονιών με τα καμάκια και την πορνογραφία».

Αυτό που με εξέπληξε ήταν η οργή των εφήβων που νιώθουν παραμελημένοι από τους γονείς τους που είναι επίσης απορροφημένοι από ηλεκτρονικές συσκευές.

 Ακόμα πιο σοκαριστικό ήταν η συνειδητοποίηση πως υφίσταται μια ολόκληρη βιομηχανία που συστηματικά προωθεί τους νέους στον αστραφτερό και απατηλό της κόσμο, χωρίς να δείχνει να νοιάζεται για τις παράπλευρες απώλειες. Όπως λέει ο Λιούις Βον Αν (Luis Von Ahn), ο εφευρέτηςτου «Captcha» και του «reCaptcha» (του λαμπρού -αν και εκνευριστικού- συστήματος ασφαλείας που σου ζητάει να πληκτρολογήσεις γράμματα σε ένα κουτί για να αποδείξεις πως είσαι ανθρώπινο ον), «όλοι όσοι φτιάχνουν στο διαδίκτυο κάτι για επαγγελματικούς λόγους επανεξετάζουν διαρκώς τους ιστοτόπους τους ώστε οι επισκέπτες τους να τους ξαναεπισκεφθούν». Παραδέχεται ανοικτά πως η βιομηχανία αυτή γνωρίζει πώς να δημιουργεί εξάρτηση, αλλά θέλει να πιστεύει πως κατά κανόνα οι άνθρωποι που εργάζονται σε αυτή είναι καλοί κι έχουν χρηστές αξίες. Δεν είμαι τόσοβέβαιη.

Οι συσκευές που χρησιμοποιούν τα παιδιά μας παραδίδονται εκ κατασκευής με κάθε είδους ακουστικά και ηχητικά εξαρτήματα και δονήσεις για να είναι έτοιμες προς λειτουργία.  

Κάθε νέα «εφαρμογή», ιστοσελίδα, τουιτ, και μήνυμα προσθέτει άλλο ένα επίπεδο παρείσφρησης στην προσωπική τους σφαίρα, και κάθε παρείσφρηση είναι κυνικά σχεδιασμένη να απαντηθεί, με την κάθε απάντηση να δημιουργεί την επιθυμία για μια ακόμα παρείσφρηση.

 Το να ζητάς από έναν νέο να κλείσει το «Xbox» του ή να σταματήσει να κοιτάει το κινητό του, είναι σαν να ζητάς από έναν αλκοολικό να παρατήσει το ποτό του. Πίσω από τα χαρούμενα χρώματα και τα χαϊδευτικά ονόματα που αποτελούν την επιτομή των εταιρειών του διαδικτύου, κρύβεται ένας κόσμος που είναι αμείλικτα εμπορικός. Κάθε αλληλεπίδραση σημαίνει δεδομένα -δεδομένα που κοστίζουν μια περιουσία. Τα παιδιά μας χειραγωγούνται ώστε να μετατραπούν σε ιδεώδεις καταναλωτές και παραδέχονται ...

Ψέμματα που λέμε (σχεδόν) κάθε μέρα στα παιδιά μας

* «Κι εμείς θα πάμε τώρα για ύπνο». 

* «Δεν μπορείς να το δεις τώρα, κοιμάται» (το φεγγάρι, το παραμύθι, η παιδική σειρά στην τηλεόραση, το παιχνίδι…)  

* «Δεν νομίζω ότι θα σου κάνει ένεση» (τότε το εμβόλιο γιατί το πήραμε μαζί;) 

* «Δεν έχω δει τίποτα πιο όμορφο» –από αυτό το περίεργο κατασκεύασμα από πλαστελίνη, lego και ωμά μακαρόνια που μοιάζει σαν να το έβγαλε βίαια από το στομάχι του κάποιος που έφαγε κάτι πολύ χαλασμένο.

* «Α, είναι ο πλανήτης Κρόνος. Μα, και βέβαια, το είχα καταλάβει». «Σήμερα είναι κλειστά» (το μαγαζί με τα παιχνίδια, η παιδική χαρά, το παγωτατζίδικο…) 

* «Πρέπει να φύγουμε γιατί αυτή την ώρα κλείνει» (το μαγαζί με τα παιχνίδια, η παιδική χαρά, το παγωτατζίδικο…)

* «Δεν έχεις τίποτα». (και γιατί κλαίει, πονάει κι έχει ένα τεράτιο καρούμπαλο στο κούτελο;) 

* «Δεν πήρα μαζί μου λεφτά». 

* «Αν μου πεις την αλήθεια, δεν θα σε μαλώσω…» 

* «Δεν ξέρω να βάζω μπρος το DVD/να φτιάχνω πύργους από τουβλάκια/να συναρμολογώ αυτοκινητάκια. Περίμενε να έρθει ο μπαμπάς σου». 

* «Σε πέντε λεπτά φτάνουμε» (τόσο δεν ήταν και πριν από πέντε λεπτά όταν ρώτησε πάλι «κοντεύουμε;») 

* «Δεν πέταξα τις ζωγραφιές σου. Τις μαζεύω όλες σε ένα μυστικό κουτί»

* «Την επόμενη φορά θα παίξεις περισσότερο στις κούνιες /θα μείνεις να ταΐσεις τις μαϊμούδες στο ζωολογικό κήπο/θα μείνεις κι άλλο στο σπίτι του φίλου σου. …» 

* «Ο οδοντίατρος δεν σε πονάει». (Ε, βέβαια, αν τον αποφεύγεις εδώ και μια δεκαετία πού να θυμάσαι…) 

* «Αν κάθεσαι τόσο κοντά στην τηλεόραση θα στραβωθείς». 

imommy