Saturday, 8 March 2014

Πέντε μαθήματα ζωής από τα νήπια

Πέντε μαθήματα ζωής από τα νήπια

Η ζωή με ένα νήπιο σίγουρα δεν σας επιτρέπει να βαρεθείτε, αφού κάθε μέρα μπορεί να περιλαμβάνει από απίστευτες στιγμές ευτυχίας μέχρι ώρες τρελού εκνευρισμού και απελπισίας.

Έχετε σκεφτεί, όμως, ότι έστω και χωρίς να το καταλαβαίνουν τα νήπια με την συμπεριφορά τους μας διδάσκουν τα πιο σημαντικά μαθήματα;

Μην φοβάστε να πείτε αυτό που νιώθετε.
Αν κάτι χαρακτηρίζει τα μικρά παιδιά, αυτό είναι το γεγονός ότι πάντα λένε εκείνο που έχουν στο μυαλό τους, χωρίς να κάνουν δεύτερες σκέψεις. Μήπως και εμείς θα πρέπει να αρχίσουμε σιγά σιγα να ακολουθούμε το παράδειγμα τους και να λέμε περισσότερο αυτό που νιώθουμε, πάρα αυτό που νομίζουμε ότι πρέπει να πούμε;
Ζήστε την κάθε στιγμή.
Έχετε δει ποτέ ένα πιτσιρίκι να βρίσκεται στην παιδική χαρά, αλλά το μυαλό του να είναι κάπου αλλού; Όχι βέβαια, γιατί τα νήπια ό,τι κάνουν, το κάνουν με πάθος. Αντίθετα, εμείς οι μεγάλοι μπορεί να παίζουμε με τα παιδιά μας, αλλά η σκέψη μας να τρέχει στη δουλειά ή στις υποχρεώσεις του σπιτιού και αυτό μάλλον πρέπει να αλλάξει.
Μην κρατάτε κακίες.
Ένα πιτσιρίκι μπορεί να γκρινιάξει, να κλάψει ή ακόμα και να χτυπηθεί στο πάτωμα, αλλά σε λίγη ώρα έχει ξεχάσει τα πάντα και συνεχίζει τη ζωή του σαν να μη συνέβη τίποτα. Διδαχτείτε από τα παιδιά και μην κολλάτε στα παλιά, μην κρατάτε μούτρα, μην βασανίζεστε για πράγματα που έγιναν στο παρελθόν. Κοιτάτε μπροστά και προχωρήστε.
Μην σας απασχολεί τόσο πολύ η εμφάνιση.
Κανένα πιτσιρίκι δεν ενδιαφέρεται αν η μπλούζα του ταιριάζει με το παντελόνι του ή αν το φόρεμα έχει μια στάμπα από σάλτσα. Φυσικά, δεν είπαμε να κυκλοφορείτε λερωμένοι και ατημέλητοι, απλά να σκεφτείτε ότι υπάρχουν και πιο σημαντικά πράγματα από το τέλειο μαλλί και το άφθαρτο μανικιούρ.
Να είστε ανοιχτοί στο καινούργιο.
Για τα νήπια όλος ο κόσμος είναι κάτι καινούριο που θέλουν να το γνωρίσουν και να το κατακτήσουν. Αντίθετα εμείς όσο μεγαλώνουμε, τόσο κλεινόμαστε όλο και πιο πολύ στον μικρόκοσμο μας και τα στεγανά μας. Μην φοβάστε το καινούριο, το διαφορετικό, το άγνωστο. Η ζωή δεν σταματά να κρύβει πολλές εκπλήξεις.

Friday, 7 March 2014

Μπόνο: «Η Ευρώπη είναι ιδέα
αλλά πρέπει να γίνει συναίσθημα»

Μπόνο: «Η τρόικα μας... πήδηξε»
Την παράσταση στο Συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) έκλεψε ο γνωστός τραγουδιστής των U2 Μπόνο ο οποίος είναι φίλος του Ιρλανδού πρωθυπουργού Έντα Κένι.

Ο Μπόνο εισήλθε στην αίθουσα του συνεδρίου, υπό τους ήχους της μουσικής του και απευθύνθηκε προς τους ηγέτες και τους συνέδρους και κέρδισε ένα δυνατό και παρατεταμένο χειροκρότημα.

Αναφέρθηκε εκτεταμένα στην κρίση στην Ιρλανδία, αλλά και στον ρόλο της τρόικας λέγοντας:
«Ο ιρλανδικός λαός ξελάσπωσε τον ιρλανδικό λαό. Μας... πήδηξαν, αλλά τα καταφέραμε. Η Ευρώπη είναι ιδέα αλλά πρέπει να γίνει συναίσθημα».

Απευθυνόμενος δε, προς την καγκελάριο Α. Μέρκελ, σημείωσε:
«Είπατε ότι η Ευρώπη έχει μία ψυχή. Όταν οι Αμερικανοί μιλάνε για τη χώρα τους δακρύζουν, οι Ευρωπαίοι δεν δακρύζουν».

Και πρόσθεσε: «(Πρέπει να υπάρξει) πραγματική Ένωση της Ευρώπης και όχι γραφειοκρατική. Ειρήνη και δημοκρατία, όχι εθνικισμός και λαϊκισμός. Πρέπει να κρατήσουμε έξω τον εθνικισμό και εκείνους που στρέφονται εναντίον των μεταναστών».

Συμπλήρωσε δε, λέγοντας ότι ο κόσμος χρειάζεται την Ευρώπη και η Ευρώπη αρχίζει από εμάς.

Real.gr
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ψάχνει την μητέρα της που την γέννησε και την παράτησε σε φαστφουντάδικο

​Η Katheryn Deprill γεννήθηκε πριν από 27 χρόνια όμως οι πρώτες ώρες της ζωής της ήταν επεισοδιακές.
Η μητέρα της την γέννησε και την παράτησε στις τουαλέτες ενός φαστφουντάδικου, όταν την ανακάλυψε τυλιγμένη με ένα πουκάμισο να κλαίει, μία πελάτισσα. Τώρα η Katheryn αναζητά μέσα από το διαδίκτυο την βιολογική της μητέρα και ελπίζει να την βρει για να της πει ένα… ευχαριστώ.

Την Κυριακή, ανέβασε μια φωτογραφία στην προσωπική της σελίδα στο facebook, κρατώντας το ακόλουθο μήνυμα:
«Αναζητώ τη βιολογική μου μητέρα. Με γέννησε στις 15 Σεπτεμβρίου 1986. Με εγκατέλειψε στις τουαλέτες ενός φαστφουντάδικου λίγες ώρες μετά τη γέννησή μου, στην Allentown. Σας παρακαλώ βοηθήστε με να την βρω, κοινοποιώντας αυτό το post. Μπορεί και να το δει, ευχαριστώ».
Η Katheryn υιοθετήθηκε από μια οικογένεια που ζούσε στην περιοχή και πλέον είναι παντρεμένη, έχει τρία παιδάκια και εργάζεται ως ιατρική τεχνικός.

Όπως είπε θέλει να βρει την βιολογική της μητέρα για να μπορέσει να της απαντήσει στα ερωτήματα που την βασανίζουν όλα αυτά τα χρόνια και για να δει αν έχει αδέλφια.
«Θέλω να την δω και να την ρωτήσω γιατί με παράτησε και αν έχω αδέλφια», είπε, προσθέτοντας ότι δεν έχει καμία πικρία για εκείνη.
«Πιθανόν να μην μπορούσε να μου προσφέρει μια καλή ζωή και γι’ αυτό με άφησε σε ένα δημόσιο μέρος. Θέλω απλώς να την δω και να την ευχαριστήσω που δεν με πέταξε στα σκουπίδια», είπε.
Από την ώρα που ανέβασε τη φωτογραφία η Katheryn στο facebook έχει ξεκινήσει μια τεράστια επιχείρηση για τον εντοπισμό της βιολογικής της μητέρας και τώρα ελπίζει  ότι θα καταφέρει να την συναντήσει και από κοντά.

Πηγή
      

Δραματική αύξηση της παιδικής κακοποίησης λόγω κρίσης

Στοιχεία ΣΟΚ έρχονται στο φως

Η οικονομική κρίση αγγίζει και τα παιδιά. Όλο και περισσότερα γίνονται θύματα κακοποίησης μέσα στο σπίτι τους.
Η αύξηση των καταγγελιών για κακοποίηση και παραμέληση ανηλίκων για το 2013 έφτασε το 55.4%.
Συνολικά έγιναν 679 καταγγελίες για σοβαρά περιστατικά που αφορούσαν 1.296 παιδιά.

Όπως αναφέρει στο Star η Ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, Αλεξάνδρα Καππάτου, «έχει φανεί στις περιόδους οικονομικών κρίσεων ότι δυσκολεύουν τα πράγματα στις οικογένειες, δυσκολεύουν οι σχέσεις και ενδεχομένως αυξάνονται τα προβλήματα βίας και άλλου είδους καταχρήσεων επί των παιδιών»

Πολλοί είναι οι γονείς που αισθάνονται απόγνωση λόγω των οικονομικών προβλημάτων και της ανεργίας και μετατρέπονται σε θύτες σύμφωνα με την έκθεση του Χαμόγελου του παιδιού. Η κακοποίηση όμως που δέχεται ένα παιδί επηρεάζει όλη του τη ζωή λένε οι ειδικοί και μεγαλώνοντας ίσως μιμηθεί αυτό το μοντέλο συμπεριφοράς. 

«Το παιδί έχει ιδιαίτερο άγχος, ανασφάλεια, φόβο... και δυστυχώς υπάρχει περίπτωση και κίνδυνος να εμπλακεί με κατάχρηση ουσιών και φυσικά στο μέλλον να αναπαράγει αυτό που έχει μάθει από την οικογένειά του. Την άσκηση της βίας και της κακοποίησης» λέει η κα Καππάτου.

Πολλά περισσότερα ήταν τα παιδιά που ζήτησαν βοήθεια και ψυχολογική υποστήριξη στην εθνική τηλεφωνική γραμμή για παιδιά. 

Όπως δηλώνει η κα Καππάτου, «το 2013 δέχθηκε 272.000 κλήσεις δηλαδή περίπου 747 κλήσεις την ημέρα. Είναι τεράστιος ο αριθμός. Από αυτές τις κλήσεις 68.000 περίπου κλήσεις αφορούσαν σε σοβαρά προβλήματα παιδιών. Παιδιά τα οποία βρισκόντουσαν σε κίνδυνο και έπρεπε άμεσα να επιληφθούμε»

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που παιδιά το σκάνε από το σπίτι προκειμένου να γλιτώσουν από την κακοποίηση και τα προβλήματα.

Τα προβλήματα λόγω κρίσης έχουν αυξηθεί και πολλές οικογένειες δεν μπορούν πια να συντηρηθούν.
Το 2013 63.299 παιδιά και οικογένειες ζήτησαν βοήθεια από το Χαμόγελο του παιδιού ενώ το 2012 ο αντίστοιχος αριθμός ήταν 48.000.

star

Thursday, 6 March 2014

Στο παιδί μου δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια...

 
Στο παιδί μου δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια
και του μιλούσανε για Δράκους και για το πιστό σκυλί
για τα ταξίδια της Πεντάμορφης και για τον άγριο λύκο
μα στο παιδί δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια.

Τώρα, τα βράδια, κάθομαι και του μιλώ
λέω το σκύλο σκύλο, το λύκο λύκο, το σκοτάδι σκοτάδι,
του δείχνω με το χέρι τους κακούς, του μαθαίνω
ονόματα σαν προσευχές, του τραγουδώ τους νεκρούς μας.

Α, φτάνει πια! Πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά.

Μανόλης Αναγνωστάκης

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki