Το δημοφιλέστερο όνομα για κοριτσάκια στον κόσμο είναι ελληνικό! Baby name 'Sophia' is rated the most popular

Σύμφωνα με τον Independent, ειδικοί κατέληξαν ότι έχει γίνει το αγαπημένο κοριτσίστικο όνομα σε 9 χώρες, μεταξύ των οποίων το Μεξικό, την Ιταλία και τη Ρωσία (София) και δεν είναι άλλο από το Sofia.

Meaning of Sofia: "wisdom"

--------------------------- 

* Sophia the Martyr

Sophia's name means "wisdom" in Greek. Her daughter's names are rendered in Greek as Pistis, Elpis, and Agape
* Baby name 'Sophia' is rated the most popular across world, says US expert

--------------------------- 

Το Sophia από την άλλη (που είναι ακριβώς το ίδιο αλλά με άλλη ορθογραφία) έρχεται τρίτο στις επιλογές των γονιών στις ΗΠΑ, και δεύτερο ή τρίτο σε τουλάχιστον 20 άλλες χώρες.

Η Laura Wattenberg, η ειδικός που έκανε την ανάλυση των στοιχείων, δήλωσε στο Live Science ότι το Σοφία φαίνεται να έχει εισχωρήσει σε διάφορες κουλτούρες και σύνορα, αν και μέχρι πριν μερικά χρόνια δεν ήταν καθόλου δημοφιλές εν αντιθέσει με τα Mary και John.

madata

Χτύπησαν το παιδί μου στο σχολείο. Τι να κάνω;

Οι παιδικοί καβγάδες και οι αντιπαλότητες με λογομαχίες και κοροϊδέματα ανάμεσα στα παιδιά είναι μια συχνή αλλά και καθημερινή κατάσταση που έχει να αντιμετωπίσει ο κάθε γονέας. 

Τι γίνεται όμως όταν η κατάσταση γίνει μέρος της καθημερινότητας όπου ακούτε μαρτυρίες και παράπονα από το παιδί σας ότι το χτύπησαν ή το έσπρωξαν;

Ειδικά όταν πρόκειται για ένα περιβάλλον όπου δεν είστε παρόν για να έχετε και μια δική σας άποψη. Το παιδί σας επιστρέφοντας από το σχολείο παραπονιέται ότι τα άλλα παιδάκια το χτυπούν, του φέρονται άσχημα και εκφράζει αρνητική σχέση για το σχολείο ενώ σε κάποιες περιπτώσει μπορεί να σας πει ότι δεν θέλει να ξαναπάει. Αυτές οι καταστάσεις προβληματίζουν και ορισμένες φορές αναστατώνουν τους γονείς οι οποίοι προσπαθούν να αναλάβουν δράση, συγκεντρώνοντας πληροφορίες από φίλους των παιδιών που ήταν μάρτυρες από άλλους γονείς και από τον δάσκαλο, ώστε να μάθουν τι ακριβώς συμβαίνει και στεναχωριέται το παιδί τους.

Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής προτείνει στους γονείς 6 θέματα που πρέπει να σκεφτούν και να λάβουν υπόψη τους, προτού καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι χτυπάνε το παιδί τους:

• Λάβετε υπόψη σας τον χαρακτήρα του παιδιού σας όπως εσείς τον γνωρίζετε μέσα από την καθημερινή σας επαφή, είναι ένα παιδί: ανασφαλές, παραχωρητικό, συνεσταλμένο, απαιτητικό, δυναμικό κλπ.
• Αν είναι χαμηλών τόνων δώστε του οδηγίες να κάνει κάτι μόνο του γιατί έτσι θα το μάθετε να διαχειρίζεται δύσκολες καταστάσεις. Αν είναι ζωηρό βάλτε του φρένο και υπενθυμίστε του ότι πάντα θέλει γίνεται το δικό του
• Τα παιδιά συχνά υπερβάλουν στα γεγονότα που βιώνουν ειδικά τα μοναχοπαίδια αλλά και τα μικρότερα της οικογένειας που έχουν μάθει να κάνουν σχεδόν πάντα αυτό «το δικό τους». Συχνά παραπονιούνται ότι το χτυπούν ακόμα και αν το ακουμπήσουν. Δεν έχουν μάθει να διαχειρίζονται τις διενέξεις με τους γύρω τους και ένα απλό σπρώξιμο, χωρίς κακή πρόθεση, μπορεί να θεωρηθεί χτύπημα για το ίδιο
• Στο σχολείο, ειδικά τις τελευταίες ώρες που κουράζονται, είναι πολύ συνηθισμένο να υπάρχουν διενέξεις μεταξύ των παιδιών, όπως «δώσε μου τον μαρκαδόρο», «είναι δικό μου το παιχνίδι» κλπ
• Κάποια παιδάκια, ιδιαίτερα ανεπτυγμένα, συνήθως δεν υπολογίζουν την ορμή ή το βάρος τους και πέφτουν πάνω στα άλλα προσπαθώντας πολλές φορές να τα παρακινήσουν να κάνουν κάτι μαζί ή να τα απωθήσουν από κάτι που κάνουν τα ίδια «άφησε με ήσυχο φύγε»
• Το παιδιά σχεδόν ποτέ δεν αναφέρουν αν αυτά έχουν προκαλέσει με την στάση τους μια αρνητική κατάσταση ή ένα καυγά γιατί θεωρούν ότι «πράττουν σωστά» και ότι έχουν δίκιο. Νιώθουν ότι απλά διεκδικούν τα δικαιώματα τους
• Οι καβγάδες, αντιπαλότητες, ανταγωνισμοί και οι διενέξεις μεταξύ των παιδιών αποτελούν ένα καθημερινό μέρος της κοινωνικής ζωής του κάθε παιδιού τόσο στο σχολείο όσο και στο σπίτι. Όλες αυτές οι αρνητικές συμπεριφορές είναι απαραίτητες και χρήσιμες αφού είναι το πεδίο όπου το παιδί σας μαθαίνει να χειρίζεται δύσκολες καταστάσεις και να τα βγάζει πέρα μόνο του. Συνήθως αναφέρουν μόνο όταν δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα παίρνοντας το ρόλο του θύματος

Συμβουλή Ειδικού:
Πριν μπείτε στο ρόλο του ντετέκτιβ και του συνηγόρου δώστε του χρόνο και συμβουλές να το αντιμετωπίσει μόνο του έτσι ώστε να μάθει να διαχειρίζεται τα προβλήματα του. Με την διακριτική σας επίβλεψη θα του διδάξετε να είναι αυτάρκης. Μιλήστε μαζί του ξανά και ξανά. 
Οι υπερπροστατευτικοί γονείς μεγαλώνουν παιδιά που και το παραμικρό άγγιγμα από κάποιο άλλο παιδάκι τους προκαλεί δυσφορία. Προτού νιώσετε ότι το παιδί σας αδικείται είτε από άλλα παιδιά στο σχολείο είτε από την ίδια τη δασκάλα που δεν το «προστατεύει», οφείλετε να λάβετε υπόψη σας μερικά από τα παραπάνω. 
Παιδιά που έχουν κλειστό και ευαίσθητο χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις, με την συμβουλευτική των γονέων, είναι προτιμότερο η οικογένεια να απευθύνει σε ένα αναπτυξιακό κέντρο για βοήθεια.
boro

Η Τέχνη του Δρόμου - Street Art

Η τέχνη του δρόμου (street art) συνήθως αλλοιώνει και διαταράσσει το περιβάλλον χώρο προκειμένου να τραβήξει την προσοχή μας. Όμως, στις παρακάτω δημιουργίες οι καλλιτέχνες καταφέρνουν να δέσουν αρμονικά την τέχνη τους με τον περιβάλλοντα χώρο, έτσι ώστε οι δισδιάστατες τοιχογραφίες τους να αλληλεπιδρούν εκπληκτικά με το τρισδιάστατο περιβάλλον τους.

πολλές ακόμα φωτογραφίες στο Πράσινο χαμομηλάκι

«Η Μέλια»

Έτρεξε στο δωμάτιό της, έκλεισε με δύναμη την πόρτα πίσω της να μην ακούει, κουκουλώθηκε με μιας κάτω από το μαγικό μανδύα της ηρεμίας, το πάπλωμά της.

Η Μέλια ήταν μόλις εννιά χρονών. Ένα κοριτσάκι με καχεκτική όψη, μετρίου αναστήματος, με πλούσια κατσαρά μαλλιά-κάπως δυσανάλογα με το κορμάκι της. 

Μάτια φωτεινά σα λαμπάδες, στρογγυλά σα χάντρες που κοσμούν το λαιμό και μια κάπως περίεργη μυτούλα, ήταν όλα εκείνα που έδεναν σα συνταγή πάνω από τα καλοσχεδιασμένα – από ζωγράφο θαρρείς, χείλη της. Δεν είχαν όμως χρώμα τριανταφυλλί, ούτε τα μάγουλά της ήταν ροδαλά. Αρκούνταν στις καστανές ατημέλητες μπούκλες που κάλυπταν το πρόσωπό της, ώστε να σκιάζουν παροδικά τη χλωμή της όψη.

Έβαλε το χεράκι στο στόμα, δαγκώνοντας τώρα σφιχτά την περιοχή μέσα από τον αγκώνα κι έβγαλε μια κραυγή. Τόσο δυνατή, που θαρρείς τα πουλιά τραντάχτηκαν απ’ τα συρμάτινα πλέγματα και πέταξαν μακριά, σα μια μικρή συμπαράσταση στον πόνο της.

Το όνομα της ήταν ό,τι της είχε απομείνει από τη αγαπημένη της γιαγιά που χρόνια τώρα είχε φύγει σαν από απαράμιλλο εγωισμό, δίχως να νοιαστεί για όσα άφηνε πίσω της. Εκείνη τη μικρή, δεν την είχε σκεφτεί καθόλου πριν φύγει για πάντα;

Μελιτίνη είχαν βαφτίσει τη γιαγιά, παρά τις αντιδράσεις του παπά «εμείς δε βγάζουμε τέτοια ονόματα στα παιδιά μας. Εδώ είναι χωριό. Δεν είναι του Θεού αυτά τα πράματα», έλεγε και ξανάλεγε, μα ο επιμένων νικά, άρα όλα πήγαν κατ’ ευχήν. Όταν γεννήθηκε η μικρή, η γιαγιά γερασμένη πια, χάρισε τ’ όνομά της στο μικροκαμωμένο πλασματάκι και ήταν πια σαν να είχε εκπληρώσει το σκοπό της. Μα θες λίγο τα σαρδάμ των συμμαθητών, θες λίγο η κακεντρέχεια των χωριανών, το κοριτσάκι άκουγε πια στο όνομα «Μέλια».

Άρπαξε δύο μαξιλάρια ενώ παρέμεινε κρυμμένη στο μαγικό καταφύγιο. «Εσύ είσαι η μαμά κι εσύ ο μπαμπάς» είπε, τοποθετώντας τα τώρα αντικριστά και μαζεύοντας όλη της τη δύναμη τα χτύπησε δυνατά μεταξύ τους. «Σας μισώ, σας μισώ» πλάνταξε η μικρή και τα μάτια της πρόσφεραν δύο καυτές σταγόνες να δροσίζουν τα μάγουλα.

Φυσικά και την αγαπούσαν τη Μέλια. Είχαν άλλωστε αποφασίσει από κοινού πως ήταν ό, τι καλύτερο τους είχε προσφέρει αυτός ο από χρόνια τελειωμένος γάμος. Δεν ήταν ακριβώς συνηθισμένοι γονείς, ούτε ίσως πρότυπα οικογένειας. Ποιοι είναι άλλωστε οι ιδανικοί γονείς;

Εκείνη έδινε χρόνια μάχη με τον εθισμό της στο αλκοόλ. Πότε σε ομάδες ανώνυμων αλκοολικών , πότε δίμηνη αποτοξίνωση σε δημόσια ιδρύματα. Κάθε φορά ξέκοβε. Κάθε φορά επέστρεφε με εθισμό χειρότερο από τον προηγούμενο. Δεν είχε χρόνο ούτε κουράγιο ν’ ασχοληθεί με τη μικρή της. Την ανατροφή της είχε αναλάβει η γιαγιά της, η κυρία Μελιτίνη. «Χρυσή γυναίκα. Άξια σε όλα της» έτσι έλεγαν τα μουρμουρητά στο χωριό. Μόνο μια κόρη άχρηστη, αλκοολική έβγαλε, μόνο εκεί είχε ψεγάδι. Τον άντρα της τον αγαπούσε η μητέρα της μικρής. Από έρωτα παντρεύτηκαν, μα ο έρωτας γρήγορα μαράζωσε μέσα στην παραζάλη της μέθης. Και τη Μέλια αγαπούσε. Ποια μάνα δεν αγαπά το παιδί της;

Εκείνος ήταν πιο μετρημένος σαν άνθρωπος. Συνεπής και δουλευτάρης τα πρώτα χρόνια. Ένας πατέρας, ένας σύζυγος, ένας κύριος. Κάποια εξωσυζυγική σχέση απέκτησε μονάχα μετά από καιρό. Για έναν χρόνο μόνο. Ήταν τότε που η γυναίκα του δεν άντεξε τη ντροπή της μοιχείας και βρήκε φυγή στο ποτό. Ή τουλάχιστον έτσι είπαν οι χωριανοί. Τώρα δεν έκανε πράμα πια. Η απάτη στα μέρη του είχε και ένα αντίτιμο. Δε θα κρατούσε ο κυρ Θόδωρος στο συνεργείο αυτόν τον ξετσίπωτο που κατέστρεψε την οικογένειά του.

Μόνο καυγάδες, φωνές, κλάματα ακούγονται πια στο σπιτικό. Μόνο ανθρώπους να οδύρονται, να σιχτιρίζουν αντικρίζεις πια. Μόνο ψυχές να καταριούνται, να οικτίρουν την άθλια ζωή και την κακή τους μοίρα.

Μόνο ένα μικρό κορμάκι να κρύβεται καθημερινά κάτω από το μαγικό μανδύα της ηρεμίας. Μόνο τη Μέλια. Μόνο εκείνη. Που ποτέ της δεν έφταιξε μα όλο σπαράζει «εγώ φταίω, εγώ φταίω, εγώ!»

~Μπουμπάρη Μαριλένα
antikleidi

Θέλεις να εκμεταλλευτείς τον κόσμο; Είναι πανεύκολο. Χρησιμοποιείς παιδιά!

#irunmarathon: Η νέα εποχή των τζάμπα social διαφημίσεων

Νομίζω πως όλοι θα συμφωνήσουμε στα εξής: Αν θέλεις να (απειλήσεις, εκμεταλλευτείς) ευαισθητοποιήσεις τον κόσμο για κάτι, χρησιμοποιείς παιδιά. 

Αν θες να διαφημίσεις κάτι που να κάνει αίσθηση, χρησιμοποιείς παιδιά. 

Αν θες να δημιουργήσεις φοβικό κλίμα στην κοινωνία, το κάνεις επικαλούμενος τα παιδιά. 

Το μόνο βέβαιο πάντως είναι πως η χρήση των παιδιών φέρνει έσοδα και αποτελέσματα.

Και αυτό που ίσως δεν ξέρουμε οι περισσότεροι, μα το γνωρίζει καλά το "αόρατο χέρι της αγοράς" είναι πως η φιλανθρωπία επίσης αποφέρει κέρδη.
Και πόσο μάλλον αν στην φιλανθρωπία εμπλέκεις και παιδιά. Bonus!

Όπα, όπα, όχι αυτά τα παιδιά, πάρτες πίσω αυτές τις φώτο

Μια άλλη αλήθεια (εκτός αυτής των πιο πάνω φωτογραφιών που είναι από τα παιδιά που δεν φέρνουν κέρδη), είναι πως όταν βλέπετε οι εταιρείες κάθε είδους να έχουν ανακαλύψει το διαδίκτυο και την δυναμική του για την προώθηση και την προπαγάνδα τους, τα πράγματα είναι δυσοίωνα όσον αφορά τις μελλοντικές ελευθερίες του διαδικτύου, καθώς θα έρθει η ώρα που οι εταιρείες θα το θεωρήσουν απόλυτα δικό τους κτήμα.

Λίγες ημέρες πριν, τον Οκτώβρη του 2015, ένας βουλευτής και πρώην δημοσιογράφος, εμφανώς τεχνολογικά αναλφάβητος, αλλά έχοντας αντιληφθεί την δυναμική που έχει το διαδίκτυο και τα social-media, ζητούσε να επιβληθεί φορολόγηση στο Facebook στην ελλάδα. 

Το μόνο βέβαιο πάντως είναι ότι άπαντες έχουν αντιληφθεί πως το διαδίκτυο και τα social-media έχουν μια δυναμική που αν συνδυαστεί σωστά, μπορεί να αποβεί κερδοφόρα. Προσθέστε τώρα και τα παιδιά σε αυτό (όχι τα πιο πάνω, μα τα άλλα, τα λευκά) και μπορείτε να έχετε ένα φοβερό αποτέλεσμα.

Για παράδειγμα, με έναν συνδυασμό των δυο παραπάνω (παιδιών και social-media), θα μπορούσες να κάνεις μια χάρμα διαφήμιση πολλών χιλιάδων ευρώ, ξοδεύοντας μόνο τόσα όσα παίρνει ένας συνταξιούχος τον μήνα! Λαμπρό; Επιχειρηματικότατο; Gamato;

Κάπως έτσι λοιπόν, σκέφτηκε και η Εθνική Τράπεζα (το "εθνική" κατ' όνομα μόνο βέβαια, όπως και κάθε τι "εθνικό" άλλωστε) η οποία ξεκίνησε μια καμπάνια με την ονομασία#irunmarathon που, όπως λέει, πρόκειται για έναν μαραθώνιο ώστε να μαζευτούν χρήματα που θα τα διαθέσει (η τράπεζα) στο Κέντρο Ειδικής Φροντίδας Παιδιών του Ναυτικού Νοσοκομείου Πειραιά.
Πιο συγκεκριμένα - λέει - πως θα δώσει 0,5 ευρώ για κάθε tweet και share που έχει αυτό το hashtag:

Ωραία, θα πουν αρκετοί, είναι κάτι για καλό σκοπό, άρα πού το πρόβλημα;
Εκτός του "προβλήματος" με τις πιο πάνω εικόνες που φανερώνει την απροκάλυπτη υποκρισία, υπάρχει και κάτι άλλο:

Η ΕΤΕ λέει ψέματα και με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να κάνει σχεδόν τζάμπα μια διαφήμιση που, υπό άλλες συνθήκες, θα χρειαζόταν να ξοδέψει αρκετές χιλιάδες ευρώ.

Και γιατί λέει ψέματα;

............

διαβάστε τη συνέχεια εδώ