Δεν πιάνει πια χώρο «η χοντρή» στην τάξη σου.

Μία συγκινητική ανάρτηση έκανε η Κατερίνα Ζαρίφη μέσω του λογαριασμού της στο Instagram για την 14χρονη Γωγώ, που έφυγε από την ζωή μετά από επέμβαση για τοποθέτηση γαστρικού δακτυλίου.

Θεσσαλονίκη: Νεκρή 14χρονη μετά από επέμβαση – Καταγγελία για ιατρικό λάθος

Η παρουσιάστρια έγραψε ένα κείμενο για το bullying που δεχόταν η 14χρονη για τα κιλά της: 

«

Σήμερα διάβασα πως έφυγε η Γωγώ. 14 ετών.
Η Γωγώ που δεν άντεχε την κοροϊδία για το σώμα της απ’ τους συμμαθητές της.
Η Γωγώ που στα 14 της, της έμαθαν μα μην αντέχει τον εαυτό της.
Η Γωγώ που στα 14 της άκουσε τόσα αφόρητα που δεν ήθελε πια να «φοράει» τον εαυτό της.
Η Γωγώ που πήρε απόφαση να χειρουργηθεί για να απαλλαγεί από το βάρος της.
Η Γωγώ που έφυγε.
Δεν πιάνει πια χώρο «η χοντρή» στην τάξη σου.
Σου άδειασε την γωνιά.
Η Γωγώ έφυγε γιατί δεν ήθελε άλλο βάρος.
Η Γωγώ ήταν 14 ετών.

»

Ο θάνατος της 14χρονης από την Επανομή Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής ευρήματα της ιατροδικαστικής έρευνας, προήλθε από πολυοργανική ανεπάρκεια, η οποία προκάλεσε σηπτικό σοκ. Ο πατέρας της, που είναι ιερέας, καταγγέλλει ιατρικό λάθος και ήδη υπέβαλε μήνυση για ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά του ιδιώτη γιατρού που τη χειρούργησε σε ιδιωτική κλινική.

«Η Γωγούλα μου ανυπομονούσε να κάνει το χειρουργείο ώστε να αδυνατίσει, και να σταματήσουν να την κοροϊδεύουν τα υπόλοιπα παιδιά στο σχολείο, να σταματήσει η καθημερινότητα του bullying» δήλωσε ο πάτερ Βησσαρίων Καντούνης, για τον άδικο χαμό της κόρης του.

tomov.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σχόλια και πειράγματα προς τα παιδιά

Οι έρευνες δείχνουν ότι το παιχνιδιάρικο πείραγμα ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά τους είναι ένας τρόπος ενίσχυσης των οικογενειακών δεσμών και μια μορφή επικοινωνίας μεταξύ των μελών της οικογένειας όμως - οι γονείς θα πρέπει πάντα να έχουν κατά νου να τηρούν τα προσχήματα και να είναι προσεκτικοί με τη φρασεολογία που χρησιμοποιούν καθώς ένα άκομψο ή αστοχο σχόλιο θα μπορούσε να καταστρέψει ανεπανόρθωτα τη σχέση που έχουν με το παιδί.

Εξίσου σημαντικό είναι οι γονείς εκτός από το να ασκούν κριτική στο παιδί να είναι δεκτικοί στο να ακούσουν το "πείραγμα" που θέλει να τους κάνει το παιδί. Και πάλι, όμως, οι γονείς θα πρέπει να έχουν τον νου τους, ούτως ώστε να μην αφήσουν το παιδί να πάρει περισσότερο "θάρρος" και "αέρα" από ό,τι του επιτρέπεται, καθώς πρέπει να καταλάβει ότι υπάρχουν όρια και κανόνες στη σχέση του μαζί τους και επ΄ουδένι δεν πρέπει να τους μιλά όπως μιλά σε κάποιον συνομήλικο φίλο του.

Το Infokids.gr συγκέντρωσε και σας παρουσιάζει τα πράγματα και τις καταστάσεις για τις οποίες δεν πρέπει ποτέ ως γονιός να «πειράζετε» τα παιδιά σας:

Τι λέτε: "Τρέχα βρε χελώνα!"
Τι εννοείτε: "Αν έτρεχες λίγο παραπάνω στον αγώνα και δεν χάζευες, θα είχες βάλει περισσότερους πόντους"

Στόχος του γονιού είναι η θετική προσέγγιση του παιδιού για το άθλημα και τον ανταγωνισμό. Το παιδί πρέπει να παίζει για να το ευχαριστιέται και να έχει θετική παρακίνηση ως προς τη δική του βελτίωση. 

Ποτέ δεν πρέπει να γίνεται σύγκριση με συναθλητές ή αντιπάλους. Ο γονιός πρέπει να είναι θετικός φίλαθλος στην αγωνιστική προσπάθεια του παιδιού του, να παρέχει στο παιδί συναισθηματική υποστήριξη και θετική ανατροφοδότηση, να έχει ρεαλιστικές προσδοκίες και να σεβέται τους στόχους του μικρού αθλητή, να βοηθά το παιδί να διαχειριστεί την ήττα, τα λάθη και άλλες απογοητεύσεις. Η αρνητική κριτική και το πείραγμα κάθε άλλο παρά εποικοδομητικό αποτέλεσμα έχουν.

Τι λέτε: "Τι βαθμός είναι αυτός βρε μπουμπούνα;"
Τι εννοείτε: "Πώς τα κατάφερες και πάλι πήρες 7 στο διαγώνισμα;"

Ένας κακός βαθμός μπορεί να πυροδοτήσει αρνητικά σχόλια από πλευράς του γονιού εναντίον του μαθητή που όχι μόνο έχει στεναχωρηθεί με την άσχημη βαθμολογία αυτή καθαυτή αλλά πλέον έχει να αντιμετωπίσει και την αρνητική κριτική της οικογένειας.

Φυσικά και θα μιλήσετε στο παιδί για την αξία της προσπάθειας στο διάβασμα και για την πιο επικεντρωμένη μελέτη όμως δεν πρέπει να το κακολογήσετε, ούτε να βάλετε τις φωνές και φυσικά να μην κάνετε συγκρίσεις με άλλους συμμαθητές του που έχουν υψηλή βαθμολογία. 

Επίσης, δείχνοντας την απογοήτευσή σας, δεν θα ενισχύσετε την προσπάθεια του. 

Αντίθετα, θα του μεταδώσετε άγχος και θα το κάνετε να νιώσει ανίκανο να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του σχολείου, θεωρώντας τον εαυτό του χαμένη υπόθεση. Η βελτίωση θα έρθει με ενθάρρυνση, συμπαράσταση και σταθερό πρόγραμμα μελέτης. Αν η κακή επίδοση επιμένει παρά τον κόπο που καταβάλει το παιδί, συζητήστε τον δάσκαλό του αν πιστεύει ότι υπάρχει το ενδεχόμενο κάποιου μαθησιακού προβλήματος. Αν διαγνωστούν έγκαιρα, οι περισσότερες διαταραχές μπορούν να ξεπεραστούν.

Τι λέτε: "Τι έπαθες βρε στρουθοκάμηλε;"
Τι εννοείτε: "Καλά παιδάκι μου γιατί είσαι τόσο ντροπαλό;"

Πολλά παιδιά είναι από τη φύση τους ντροπαλά ή θέλουν το χρόνο τους για να εξοικειωθούν με πρόσωπα και καταστάσεις. Σχεδόν το 50% των παιδιών ηλικίας 5 έως 15 ετών δείχνουν κάποια μικρή συστολή, ενώ φαίνεται ότι τα κορίτσια παρουσιάζουν σε μεγαλύτερο βαθμό δειλία σε σχέση με τα αγόρια. 

Ως γονείς λοιπόν ενός ντροπαλού παιδιού καλό θα είναι να αποφύγετε το χαρακτηρισμό «ντροπαλό» σαν να πρόκειται για κάτι κακό. 

Δώστε στο ντροπαλό σας παιδί, του την ευκαιρία να εξωτερικεύσει αυτά που το ενοχλούν, κι εκείνο με τη σειρά του θα σας δείξει την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσετε για να το βοηθήσετε.

Τι λέτε: "Εδώ σε θέλω... εγκέφαλε!"
Τι εννοείτε: "Μια διάνοια σαν κι εσένα δεν νοείται να μην λύνει αυτό το πρόβλημα"

Τα χαρισματικά παιδιά έχουν ανάγκη από βοήθεια προκειμένου να αναπτύξουν και να καλλιεργήσουν τις εξαιρετικές τους ικανότητες ή το ταλέντο τους. Όμως, δεν είναι λίγοι οι γονείς που ξεχνούν κάτι πολύ σημαντικό: ότι το παιδί τους είναι προικισμένο δεν σημαίνει ότι παύει να είναι παιδί. Πρέπει λοιπόν οι γονείς να μην χρησιμοποιούν αυτό το ξεχωριστό ταλέντο του παιδιού τους ως συνεχής αφορμή για να τα παρακινήσουν να κάνουν κάτι. Καλό θα είναι να επιβραβεύουν και να ενθαρρύνουν την ευφυΐα του παιδιού αλλά σε καμία περίπτωση να μην την προβάλλουν συνεχώς σε κάθετι που θέλουν να πουν στο παιδί.

Τι λέτε: "Πάλι τρως ρε φαγάνα;"
Τι εννοείτε: "Πόσο φαγητό θα φας παιδί μου; Δεν βλέπεις ότι δεν χωράς στα ρούχα σου;"

Το βάρος των παιδιών είναι ένα θέμα ταμπού που οι γονείς θα πρέπει να το διαχειρίστουν με ιδιαίτερη λεπτότητα. Όσο κι αν κάνετε σχολιασμό καθαρά και μόνο επειδή νοιάζεστε και θέλετε το παιδί σας να μην καταλήξει παχύσαρκο καλό θα είναι να έχετε κατά νου ότι κανένα παιδί δεν βελτίωσε το σωματικό του βάρος επειδή του είπαν οι γονείς του ότι είναι χοντρό. 

Μην κριτικάρετε διαρκώς το παιδί για τα περιττά του κιλά και την επιρροή που έχουν στην εξωετρική του εμφάνιση και φυσικά μην τα συγκρίνετε με συνομήλικους τους. 

Σίγουρα η καλή διατροφική συμπεριφορά και η επαρκής φυσική δραστηριότητα είναι το παράδειγμα που χρειάζεται να δώσετε και οι ίδιοι στα παιδιά σας. Μην ξεχνάτε ότι ένα υγιές σώμα θα είναι ένα από τα καλύτερα εφόδια που μπορείτε να τους προμηθεύσετε.

Τι λέτε (και εννοείτε): "Καλέ τι φοβιτσιάρης που είσαι;"
Αν το παιδί σας έχει κάποιες φοβίες που πιθανόν το αναστατώνουν και το κρατάνε εγκλωβισμένο δεν πρέπει ως γονιός να το κακοχαρακτηρίζετε και να το χλευάζετε. 

Όλα τα παιδιά, καθώς μεγαλώνουν, περνούν διάφορες φάσεις φόβου. Ακούστε πολύ προσεκτικά το παιδί που σας μιλά για τους φόβους του και μην το κοροϊδεύετε γιατί το κάνετε να νιώθει ακόμα πιο άβολα.Βοηθήστε το παιδί να καταλάβει το λόγο για τον οποίο φοβά­ται. 

Απευθυνθείτε σε έναν ειδικό αν οι φόβοι που νιώθει το παιδί δεν του επιτρέπουν να ζει με χαρά την κάθε μέρα.

Τι λέτε: "Μα τι Πίπη είσαι εσύ;"
Τι εννοείτε: "Παιδάκι μου, αυτές σου οι φακίδες δεν κρύβονται με τίποτα"

Μην κριτικάρετε ποτέ το παιδί σας για τα εξωτερικά του χαρακτηριστικά με τα οποία γεννήθηκε και τα οποία δεν ήταν δική του επιλογή. 

Εκτός από το ότι το φέρνετε σε δύσκολη θέση, δεν το βοηθάτε με το τυχόν "πρόβλημα" που αντιμετωπίζει. Αν δεν νιώσει όμορφα και οικεία με τους γονείς του, αν δεν αγαπήσει το ίδιο το σώμα του, πώς πιστεύετε ότι θα καταφέρει να αποδέχεται την αγάπη των άλλων; Αγαπήστε το παιδί σας όπως ακριβώς είναι και αυτό θα είναι το μεγαλύτερο δώρο που θα του προσφέρετε σε όλη του τη ζωή.

infokids.gr

Μαμά, τα άλλα παιδιά με κοροϊδεύουν!

Πολλά παιδιά βρίσκονται σε δύσκολη θέση, όταν τα άλλα παιδιά τα κοροϊδεύουν. 

Επειδή φοράει γυαλιά; 

Επειδή είναι παχουλό; 

Όπως και να έχει πρόκειται για μια δυσάρεστη κατάσταση κι εσύ ως γονιός πρέπει κάτι να κάνεις.

Είναι ένα σοβαρό πρόβλημα και μπορεί να δημιουργήσει στο παιδί αμφιβολίες για τον εαυτό του. 

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, συγγραφέας Αλεξάνδρα Καππάτου σε συμβουλεύει πως μπορείς να βοηθήσεις το παιδί σου να το αντιμετωπίσει…

Γιατί συμβαίνει αυτό;

“Μπαμπά, ο Φώτης με κοροϊδεύει, μου λέει συνέχεια ότι είμαι γυαλάκιας, δε με θέλει στην παρέα…. Στενοχωριέμαι πολύ, δεν έχω με ποιον να παίξω.”

Οι αιτίες που βρίσκουν τα παιδιά για να αποκλείουν κάποιους συμμαθητές από την παρέα τους είναι πάρα πολλές. 

Μερικές από αυτές είναι όταν έχουν μαλώσει ή διαφωνήσει, όταν κάποιος είναι επιθετικός ή εριστικός, όταν βλέπουν ένα παιδί δειλό, εσωστρεφές, που δεν αντιδρά στα πειράγματα, ή όταν ένα παιδί έχει κάποια ιδιαιτερότητα, δηλαδή είναι παχουλό ή φορά γυαλιά ή έχει πεταχτά αυτιά κι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στα πειράγματα.

Συνήθως ένας είναι ο αρχηγός στα πειράγματα και οι άλλοι ακολουθούν. Τα παιδιά που δέχονται αυτά τα πειράγματα δυσκολεύονται πολύ να δεχτούν την απόρριψη αυτή. Συχνά, θυμώνουν, κλαίνε ή αρχίζουν να έχουν αμφιβολίες για τον εαυτό τους.

Πώς μπορείτε να βοηθήσετε:
– Είναι καλύτερα να βοηθήσετε το παιδί σας να αντιμετωπίσει ευθέως την απογοήτευσή του.
– Προσπαθήστε να μάθετε γιατί έχει αποκλειστεί από τους φίλους του. Μάλιστα, ακόμη κι ΑΝ διαφωνείτε με αυτά που σας λέει, μάθετε να είστε υπομονετικός συνομιλητής, χωρίς να το κρίνετε.
– Βεβαιώστε το πώς, έστω κι αν δεν γίνεται δεκτό από την παρέα, είναι μια χαρά.
– Προτρέψτε το να αρχίσει να συναναστρέφεται και άλλα παιδιά.
– Αν υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι λόγοι, για τους οποίους το αποφεύγουν κάποια παιδιά στο σχολείο, όπως η εμφάνισή του, η συμπεριφορά του και οι επιδόσεις του στο σχολείο, η κοινωνική ή οικονομική κατάσταση της οικογένειάς του, βοηθήστε το να αποδεχθεί τις διαφορές αυτές και, αντίστοιχα, να εντοπίσει τα δυνατά του σημεία και να νιώθει γι’ αυτά χαρά και υπερηφάνεια.
– Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να βοηθήσετε το παιδί σας στην κατεύθυνση αυτή, είναι να ανακαλέσετε μια δική σας παρόμοια εμπειρία απόρριψης από το παρελθόν. 

Εξηγήστε του τι κάνατε εσείς σ’ αυτή την περίπτωση. Πως αντιδράσατε, πως νιώσατε και πως διαχειριστήκατε τα αισθήματα απόρριψης.
– Βρείτε εναλλακτική λύση, όπως π.χ. να γραφτεί σε κάποιον αθλητικό σύλλογο ή να εξασκήσει κάποιο χόμπι.
– Να κάνει παρέα με παιδιά της γειτονιάς ή και με παιδιά δικών σας φίλων και συγγενών.
– Μην πιέζετε, πάντως, τις καταστάσεις. Μην παίρνετε το μέρος του, μην το κανακεύετε γιατί έτσι δεν το βοηθάτε. Αντίθετα, προτρέψτε το να αντιδράσει, να κάνει παρέα με κάποιο άλλο παιδί που σίγουρα υπάρχει.
– Τέλος, αν το παιδί συνεχίσει να έχει δυσκολίες, ζητήστε βοήθεια ψυχολόγου.

tropaio-news.gr

Χτύπησαν το παιδί μου στο σχολείο. Τι να κάνω;

Οι παιδικοί καβγάδες και οι αντιπαλότητες με λογομαχίες και κοροϊδέματα ανάμεσα στα παιδιά είναι μια συχνή αλλά και καθημερινή κατάσταση που έχει να αντιμετωπίσει ο κάθε γονέας. 

Τι γίνεται όμως όταν η κατάσταση γίνει μέρος της καθημερινότητας όπου ακούτε μαρτυρίες και παράπονα από το παιδί σας ότι το χτύπησαν ή το έσπρωξαν;

Ειδικά όταν πρόκειται για ένα περιβάλλον όπου δεν είστε παρόν για να έχετε και μια δική σας άποψη. Το παιδί σας επιστρέφοντας από το σχολείο παραπονιέται ότι τα άλλα παιδάκια το χτυπούν, του φέρονται άσχημα και εκφράζει αρνητική σχέση για το σχολείο ενώ σε κάποιες περιπτώσει μπορεί να σας πει ότι δεν θέλει να ξαναπάει. Αυτές οι καταστάσεις προβληματίζουν και ορισμένες φορές αναστατώνουν τους γονείς οι οποίοι προσπαθούν να αναλάβουν δράση, συγκεντρώνοντας πληροφορίες από φίλους των παιδιών που ήταν μάρτυρες από άλλους γονείς και από τον δάσκαλο, ώστε να μάθουν τι ακριβώς συμβαίνει και στεναχωριέται το παιδί τους.

Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής προτείνει στους γονείς 6 θέματα που πρέπει να σκεφτούν και να λάβουν υπόψη τους, προτού καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι χτυπάνε το παιδί τους:

• Λάβετε υπόψη σας τον χαρακτήρα του παιδιού σας όπως εσείς τον γνωρίζετε μέσα από την καθημερινή σας επαφή, είναι ένα παιδί: ανασφαλές, παραχωρητικό, συνεσταλμένο, απαιτητικό, δυναμικό κλπ.
• Αν είναι χαμηλών τόνων δώστε του οδηγίες να κάνει κάτι μόνο του γιατί έτσι θα το μάθετε να διαχειρίζεται δύσκολες καταστάσεις. Αν είναι ζωηρό βάλτε του φρένο και υπενθυμίστε του ότι πάντα θέλει γίνεται το δικό του
• Τα παιδιά συχνά υπερβάλουν στα γεγονότα που βιώνουν ειδικά τα μοναχοπαίδια αλλά και τα μικρότερα της οικογένειας που έχουν μάθει να κάνουν σχεδόν πάντα αυτό «το δικό τους». Συχνά παραπονιούνται ότι το χτυπούν ακόμα και αν το ακουμπήσουν. Δεν έχουν μάθει να διαχειρίζονται τις διενέξεις με τους γύρω τους και ένα απλό σπρώξιμο, χωρίς κακή πρόθεση, μπορεί να θεωρηθεί χτύπημα για το ίδιο
• Στο σχολείο, ειδικά τις τελευταίες ώρες που κουράζονται, είναι πολύ συνηθισμένο να υπάρχουν διενέξεις μεταξύ των παιδιών, όπως «δώσε μου τον μαρκαδόρο», «είναι δικό μου το παιχνίδι» κλπ
• Κάποια παιδάκια, ιδιαίτερα ανεπτυγμένα, συνήθως δεν υπολογίζουν την ορμή ή το βάρος τους και πέφτουν πάνω στα άλλα προσπαθώντας πολλές φορές να τα παρακινήσουν να κάνουν κάτι μαζί ή να τα απωθήσουν από κάτι που κάνουν τα ίδια «άφησε με ήσυχο φύγε»
• Το παιδιά σχεδόν ποτέ δεν αναφέρουν αν αυτά έχουν προκαλέσει με την στάση τους μια αρνητική κατάσταση ή ένα καυγά γιατί θεωρούν ότι «πράττουν σωστά» και ότι έχουν δίκιο. Νιώθουν ότι απλά διεκδικούν τα δικαιώματα τους
• Οι καβγάδες, αντιπαλότητες, ανταγωνισμοί και οι διενέξεις μεταξύ των παιδιών αποτελούν ένα καθημερινό μέρος της κοινωνικής ζωής του κάθε παιδιού τόσο στο σχολείο όσο και στο σπίτι. Όλες αυτές οι αρνητικές συμπεριφορές είναι απαραίτητες και χρήσιμες αφού είναι το πεδίο όπου το παιδί σας μαθαίνει να χειρίζεται δύσκολες καταστάσεις και να τα βγάζει πέρα μόνο του. Συνήθως αναφέρουν μόνο όταν δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα παίρνοντας το ρόλο του θύματος

Συμβουλή Ειδικού:
Πριν μπείτε στο ρόλο του ντετέκτιβ και του συνηγόρου δώστε του χρόνο και συμβουλές να το αντιμετωπίσει μόνο του έτσι ώστε να μάθει να διαχειρίζεται τα προβλήματα του. Με την διακριτική σας επίβλεψη θα του διδάξετε να είναι αυτάρκης. Μιλήστε μαζί του ξανά και ξανά. 
Οι υπερπροστατευτικοί γονείς μεγαλώνουν παιδιά που και το παραμικρό άγγιγμα από κάποιο άλλο παιδάκι τους προκαλεί δυσφορία. Προτού νιώσετε ότι το παιδί σας αδικείται είτε από άλλα παιδιά στο σχολείο είτε από την ίδια τη δασκάλα που δεν το «προστατεύει», οφείλετε να λάβετε υπόψη σας μερικά από τα παραπάνω. 
Παιδιά που έχουν κλειστό και ευαίσθητο χαρακτήρα και δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις, με την συμβουλευτική των γονέων, είναι προτιμότερο η οικογένεια να απευθύνει σε ένα αναπτυξιακό κέντρο για βοήθεια.
boro

Τι να κάνεις όταν κοροϊδεύουν το παιδί στο σχολείο!

Το να κοροϊδεύουν το παιδί στο σχολείο είναι δυστυχώς μια συνηθισμένη και πολύ άσχημη κατάσταση. Ανεξάρτητα αν είναι αγόρι ή κορίτσι, τα παιδιά στην προ εφηβεία και στην εφηβεία γίνονται πολύ σκληρά.
Γι αυτή τη συμπεριφορά υπάρχουν πολλές εξηγήσεις όμως δεν θα σταθούμε σε αυτό.

Το θέμα είναι τι μπορείς να κάνεις εσύ για να προστατέψει το δικό σου παιδί, είτε είναι κορίτσι είτε αγόρι.
Το βασικό βέβαια είναι να καταλάβεις πως γίνεται κάτι τέτοιο αν και δεν είναι πολύ δύσκολο αφού θα δεις την συμπεριφορά του παιδιού σου να αλλάζει (ανάλογα το χαρακτήρα του παιδιού μπορεί να γίνει πιο σκληρό και ατίθασο ή πολύ πιο ευαίσθητο). Αν είναι στη εφηβεία βέβαια είναι λίγο πιο δύσκολο όμως θα παίξει ρόλο πόσο σε εμπιστεύεται και πως θα το πλησιάσεις για να σου μιλήσει.

Δες λοιπόν τι μπορείς να κάνεις όταν κοροϊδεύουν το παιδί στο σχολείο 

Εξήγησε στο παιδί πως δεν φταίει.
Οι κλίκες σε οποιαδήποτε ηλικία μπορεί να είναι καταστροφικές για την αυτοεκτίμηση του παιδιού. Μια κλίκα συνήθως εκφοβίζει ή κοροϊδεύει ένα παιδί που δεν είναι σε αυτήν χωρίς λόγο. Εξηγώντας στο παιδί πως δεν φταίει για αυτά που το κοροϊδεύουν (και θα του τα εξηγήσεις ένα ένα) το βοηθάς να μη χάνει την αυτοεκτίμηση του όσο μικρό και αν είναι

Υποστήριξε το παιδί να βρει μια λύση μόνο του
Αυτό φυσικά αν κρίνεις πως τα πράγματα δεν έχουν ξεφύγει πολύ. Αυτή η λύση είναι κυρίως για τα έφηβα παιδιά. Βρίσκοντας μόνο του το παιδί τη λύση (με τη δική σου βοήθεια προτείνοντας του πράγματα) το βοηθάς να λύνει τα προβλήματα της ζωής μόνο του

Αντιμετώπισε το τρυφερά στο σπίτι.
Σίγουρα το κάνεις αλλά αυτή είναι μια πιο ευαίσθητη περίοδος. Το παιδί πρέπει να ξέρει πως όσο σκληρός και αν είναι ο κόσμος έξω στο σπίτι θα πάρει πάντα την αγάπη και το σεβασμό που πρέπει. Έτσι εκτός από το να αισθάνεται πάντα καλύτερα θα αποκτήσει και παραπάνω εμπιστοσύνη.

Ενθάρρυνε το να βρει συμμάχους.
Αυτό είναι κυρίως για τα παιδιά στη εφηβεία. Πρόσεξε.. όχι να μπει σε μια κλίκα και να κάνει ότι του κάνουν. Να έχει φίλους που θα είναι δίπλα του. Οι κλίκες πλησιάζουν πιο δύσκολα ένα παιδί σε παρέα

Πες στο παιδί να ενημερώσει τους καθηγητές.
Όλα τα παιδιά έχουν έναν δάσκαλο ή καθηγητή που τον νιώθουν πιο κοντά τους. Πολλά παιδιά ίσως το αρνηθούν γιατί φοβούνται για περισσότερα κοροϊδευτικά σχόλια. Όμως πρέπει κάποιος ενήλικας να έχει το νου του.Αν δεν το κάνει το παιδί φρόντισε να το κάνεις εσύ

Μην αφήσεις το παιδί να δει τον εαυτό του σαν θύμα
Είναι πολύ εύκολο ένα παιδί στην εφηβεία να δει τον εαυτό του σαν θύμα, όμως πρέπει να βρεις τον τρόπο να εξηγήσεις στο παιδί σου πως πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτές τις εμπειρίες για τη μετέπειτα ζωή του.

Μην ξεχνάς….
Οποιαδήποτε συμβουλή δεν έχει καμία σημασία αν δεν ανακαλύψεις πρώτα πως το παιδί σου έχει πρόβλημα στο σχολείο και δεν το μοιραστεί μαζί σου…
ediva.gr

Κοροϊδεύουν το παιδί μου. Πως το βοηθάω;

Περίπου στα 5 με 6 χρόνια τους, τα παιδιά ανακαλύπτουν το κορόιδεμα. Ξαφνικά ότι και να συμβεί είναι ευκαιρία για κοροϊδία, πείραγμα και ειρωνεία. 
Τα παιδιά το λαμβάνουν με σκληρότητα, στεναχωριούνται και ανταποδίδουν σε κάθε ευκαιρία.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να κατανοήσουν τη νέα πραγματικότητα;

Μπορούμε να τα βοηθήσουμε ουσιαστικά, με τη βοήθεια της Αναστασίας Γκοτσοπούλου, Σχολικής Ψυχολόγου.

Όταν τα παιδιά ξεκινούν να πηγαίνουν στο σχολείο (πρώτες τάξεις του δημοτικού) είναι μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια της συμπεριφοράς τους να κοροϊδεύουν τους συμμαθητές τους, εκείνους που θεωρούν ότι δεν ανήκουν στο σύνολο (πχ, αν κάποιο παιδί κεκεδίζει, φοράει γυαλιά, είναι υπέρβαρο ή πολύ αδύνατο, κοντό ή πολύ ψηλό, έχει ασυνήθιστο όνομα κ.α.). Αυτό γίνεται γιατί τα παιδιά αυτής της ηλικίας δεν έχουν πολλές κοινωνικές εμπειρίες και εικόνες από τη ζωή. Μπορεί για παράδειγμα να είναι η πρώτη φορά που βλέπουν από κοντά παιδί που να έχει πεταχτά αυτιά ή μεγάλη μύτη και έτσι οπωσδήποτε θα το σχολιάσουν γιατί είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που έχουν συνηθίσει. Δεν έχουν πρόθεση να στεναχωρήσουν το συμμαθητή τους, απλά σχολιάζουν δυνατά αυτό που βλέπουν.

Σε αυτές τις περιπτώσεις οι γονείς καλό είναι να καθησυχάσουν το παιδί που δέχεται κορόιδεμα ότι πρόκειται για μια συνηθισμένη αντίδραση πολλών ανθρώπων μπροστά σε κάτι διαφορετικό. 
Μπορούν μάλιστα να αναφέρουν και κάποιο περιστατικό κοροϊδίας που είχαν δεχθεί οι ίδιοι από συμμαθητές τους, ώστε να αντιληφθεί το παιδί τη διαχρονικότητα αυτής της συμπεριφοράς. Παράλληλα με αυτό είναι μια ευκαιρία να γίνει μια συζήτηση με το παιδί για το γεγονός ότι κανείς δεν είναι τέλειος. 
Όλοι έχουμε κάποιες αδυναμίες ή ελαττώματα (που μας κάνουν μοναδικούς και ξεχωριστούς) αλλά και προτερήματα. Η ζωή μας θα ήταν πολύ βαρετή αν όλοι ήμασταν ίδιοι. Τονίζουμε έτσι τα θετικά στοιχεία που έχει το παιδί, τα ταλέντα, τις ικανότητές του για να το δυναμώσουμε ψυχικά.

Καλό είναι επίσης, αν οι κοροϊδίες και τα πειράγματα συνεχίζονται οι γονείς να διδάξουν το παιδί τους έτσι ώστε να αντιδρά με έναν συγκεκριμένο τρόπο όταν δέχεται λεκτικές επιθέσεις. «Μπορούν να διδάξουν το παιδί τι να σκέφτεται από μέσα του όταν το πειράζουν ("παρ΄ όλο που δεν μου αρέσει αυτό που μου λένε, μπορώ να το αντιμετωπίσω"). Το παιδί μπορεί να ρωτήσει τον εαυτό του: "Ποιανού η γνώμη είναι πιο χρήσιμη; Του άλλου παιδιού που με ενοχλεί ή η δική μου και των γονιών μου;". Με τον τρόπο αυτό θα διατηρήσει την ψυχραιμία του, θα αδιαφορήσει για τα σχόλια των άλλων και δεν θα κλονιστεί συναισθηματικά.

Αν η κοροϊδία συνεχίζεται επίμονα, συμβουλεύουμε το παιδί να το αναφέρει αμέσως στον εκπαιδευτικό της τάξης.
Τα πράγματα είναι πιο σοβαρά αν η κοροϊδία συνεχίζεται σε μεγαλύτερες ηλικίες και αν περάσει στα πλαίσια της βίας και του εκφοβισμού. Τότε πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή και από τους γονείς και από τους δασκάλους.

Γράφει: Αναστασία Γκοτσοπούλου, Σχολική Ψυχολόγος, Μ.Sc.

Babytips.gr