Τρεις λέξεις με τις οποίες έχουμε τσακωθεί

Πώς γίνεται να τσακώνεται κάποιος με τις λέξεις; Μα, ο τρόπος αντανακλάται καθημερινώς στις αλληλεπιδράσεις με τους συνανθρώπους μας.

Σε ένα πρώτο στάδιο, να ξεκαθαρίσουμε πως αυτό που ακολουθεί δεν είναι κάποιο ψυχολογικό άρθρο, το οποίο επιχειρηματολογεί με αποδείξεις και αδιάψευστα στοιχεία εγκεκριμένα από την επιστήμη, αλλά πηγάζει από την εμπειρία και την παρατήρηση.
Εν ολίγοις γινόμαστε για λίγο “εμπειριστές” (με την πιο ελαφριά έννοια αυτής της λέξης, καθώς ο εμπειρισμός αποτελεί ολόκληρο κλάδο της Φιλοσοφίας, τον οποίο τυχαία ξεφυλλίσαμε, μυρίσαμε και διαβάσαμε κατά την διάρκεια των φοιτητικών μας ετών).
Οι “γνώσεις” μας, λοιπόν, προέρχονται από την εμπειρία η οποία αποκτάται μέσω των αισθήσεών μας. Τι συμβαίνει λοιπόν με κάποιες λέξεις και δεν λέμε να τις συμπαθήσουμε;
Με κάποιον τρόπο, λίγο-πολύ, αν όχι όλοι, τουλάχιστον μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων έχουμε βρεθεί σε περιβάλλοντα που δεν μας ταίριαξαν ή συνεχίζουν να μη μας ταιριάζουν. Χωρίς να προβούμε σε άμετρες κριτικές χαρακτηρίζοντάς τα ως “άσχημα” ή “όμορφα”, προχωράμε απλώς σε κάποιες παρατηρήσεις οι οποίες μας οδηγούν και σε αντίστοιχα συμπεράσματα.

Με ποιες λέξεις έχουμε τσακωθεί;

“Κανείς δεν θα σου πει μπράβο”

Ενδεχομένως αυτή να ήταν η πρώτη έκφραση που άκουσα όταν απομακρύνθηκα από τις αυλές των σχολικών και πανεπιστημιακών περιβαλλόντων και γεμάτη αυτοπεποίθηση, αισιοδοξία και χαρά (σαν παγόνι που φουσκώνει από περηφάνια) μπήκα με το δεξί πόδι στον χώρο εργασίας.
Η επιβράβευση είναι κάτι που εισέπραξα μάλλον για τελευταία φορά από τις δασκάλες του δημοτικού, οι οποίες συνήθιζαν με κόκκινο στυλό να εκφράζουν γραπτώς το “μπράβο”, αλλά και λεκτικώς όταν κάποιος έλεγε το μάθημα της ιστορίας άριστα.

Η έννοια της επιβράβευσης με τα χρόνια άρχισε να εξασθενεί, μέχρι που εξαφανίστηκε, καθώς όντως ελάχιστοι είναι αυτοί που ξέρουν να λένε “μπράβο”, να αναγνωρίζουν την προσπάθεια και να γνωρίζουν τι σημαίνει η λέξη “κίνητρο”.
Η ενθάρρυνση άρχισε να γίνεται στην κυριολεξία ένα ατομικό συναίσθημα. Θα βρεθούν εδώ εκείνοι που θα πουν ότι ο μόνος που μπορεί να αναγνωρίσει την αξία που έχει κάποιος είναι τελικά... ο ίδιος του ο εαυτός. Ωστόσο, είναι περίεργο να είμαστε τσακωμένοι με τη λέξη “μπράβο” και ειδικά όταν χρειάζεται να την πούμε, εμείς απλώς να αδιαφορούμε.
Τα μέτρια λόγια καμιά φορά έως και τα αρνητικά, ενδεχομένως να αποφέρουν μέτριους καρπούς. Δεν αναζητούμε τα “μπράβο”, απλώς αναρωτιόμαστε γιατί δεν λέγονται συχνά και ειδικά όταν οι καρποί μίας προσπάθειας αναζωογονούν πολλά αμπέλια.

“Από τότε που βγήκε το συγγνώμη, χάθηκε το φιλότιμο”

Μάλλον η ανωτέρω έκφραση δεν έχει και τόσο μεγάλη ισχύ πια.
Η λέξη “συγγνώμη” δεν λέγεται δα και τόσο συχνά, όσο θα περίμενε κανείς. Οι τοίχοι άμυνας και μη αποδοχής ότι κάναμε λάθος, δεν επιτρέπουν σε πολλούς να ξεστομίσουν με το αυθεντικό συναίσθημα της μετάνοιας την λέξη “συγγνώμη”.

Photo by Phil King | CC BY-NC-ND 2.0

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε, πως αρκετές αψιμαχίες -από τις πιο μικρές μέχρι τις πιο μεγάλες- στην πραγματικότητα δεν καταφέρνουν ποτέ να φτάσουν στο στάδιο της ειλικρινούς συναίνεσης, με τον μεν αλλά και τον δε να αντιλαμβάνονται “το λάθος”.
Και σε αυτήν την περίπτωση δεν παρακαλάμε για “συγγνώμες”, απλώς αναρωτιόμαστε γιατί είναι τόσο δύσκολο να ειπωθούν, όταν κινδυνεύουν να λήξουν ανθρώπινες σχέσεις και συνεργασίες.
Ενδεχομένως τελικά, η απουσία συγγνώμης σε τέτοιες σχέσεις, φιλικές, ερωτικές ή επαγγελματικές, να δείχνει ότι δεν ήταν καλό να ξεκινήσουν από την αρχή, αλλά όπως και να έχει η λέξη “συγγνώμη” και η έννοιά της, φαίνεται να μην έχουν χώρο στο λεξιλόγιό μας.
Μετά από τις διαφωνίες συνήθως “τα λέμε” με τους άλλους ή δεν “τα λέμε” ποτέ.

“Ένα ξέρω, ότι δεν ξέρω τίποτα”

“Ἓν οἶδα ὅτι ουδὲν οἶδα”. Μάλλον χρειάζεται να έχει κανείς πολλά κάκαλα για να πει αυτό που είπε ο Σωκράτης στην Απολογία του, να παραδεχτεί δηλαδή ότι οι γνώσεις του έχουν όρια (τι πιο φυσικό;!).
Δεν ήταν ούτε συνεχίζουν να είναι λίγες οι φορές που ακούω ανθρώπους να μην παραδέχονται ότι δεν γνωρίζουν κάτι, αξιώνοντας την ημιμάθεια ή την πλήρη αμάθεια σε γνώση και έγκυρη πληροφορία.

Για κάποιον μυστικό λόγο, το να πει κάποιος “δεν ξέρω” ή “δε γνωρίζω”, αυτομάτως για κάποιους εγκεφάλους θεωρείται ντροπής πράγμα.
Ειλικρινά, όμως, σε μια σφαίρα απόλυτης ειλικρίνειας, πώς είναι δυνατόν κάποιος άνθρωπος να γνωρίζει με απόλυτη εγκυρότητα και υπευθυνότητα τα πάντα, αναλαμβάνοντας με πραγματική ευθύνη την διεξαγωγή κάποιας εργασίας, ή ακόμη να προχωρά σε άμετρους χαρακτηρισμούς και κριτικές για μία κατάσταση ή για ανθρώπους, μένοντας απομακρυσμένος από προκαταλήψεις και προσωπικές πεποιθήσεις;
Γνώμες και απόψεις υπάρχουν πολλές, αλλά τα αληθινά “αγαθά κόποις κτώνται” και όχι από τύχη. Μάλλον.
Δεν είναι ότι θέλουμε σε ό,τι πούμε η απάντηση να είναι “δεν ξέρω”, αλλά καμιά φορά είναι καλό να παραδεχόμαστε ότι πραγματικά δεν γνωρίζουμε. Τουλάχιστον, όχι τα πάντα. Έτσι δεν είναι;

pathfinder.gr

Το Χαμομηλάκι

Απλοί Τρόποι για να Δώσετε Κίνητρο στο Παιδί σας- χωρίς να το δωροδοκήσετε

«Αν κάνεις τα μαθηματικά σου θα σου πάρω όποιο παιχνίδι θέλεις»
«Αν τελειώσεις την έκθεση θα φας παγωτό» είναι φράσεις που όλοι έχουμε ακούσει κάποια στιγμή ή που ίσως σε στιγμή απελπισίας έχουμε εκστομίσει.

Συχνά οι γονείς, που είναι κουρασμένοι και εκνευρισμένοι και έχουν χίλιες-δυο άλλες έγνοιες στο μυαλό τους και καθήκοντα στην καθημερινότητά τους, καταφεύγουν στη δωροδοκία προκειμένου να κάνουν το παιδί τους να τελειώσει κάτι που δε θέλει- συνήθως τα μαθήματα του σχολείου.
Μερικές φορές η δωροδοκία αυτή έχει αποτέλεσμα ή αποτελεί μια φυσική εξέλιξη της κατάστασης («θα τελειώσεις τα μαθήματα και μετά θα πάμε για πίτσα»), αλλά τις περισσότερες φορές αυτό δε λειτουργεί. Ο λόγος που η δωροδοκία δε λειτουργεί είναι είτε επειδή το παιδί βαριέται, είτε επειδή ο γονιός δεν μπορεί να την κρατήσει σε καθημερινή βάση και για πολλά πράγματα (πχ., για να κάνει το παιδί τα μαθήματα του σχολείου, να κάνει και τα αγγλικά, να μελετήσει και μουσική, κοκ).
Ακόμα χειρότερα, όταν οι γονείς τιμωρούν το παιδί τους («δε θα πας στο πάρτι αφού δεν πήρες καλό βαθμό») νομίζοντας ότι έτσι το παρακινούν, στην ουσία το μπλοκάρουν.
Το παιδί δεν αποκτάει εσωτερικά κίνητρα, αγάπη για μάθηση και διάθεση να ξεχωρίσει με πίεση. Μπορεί να αναγκαστεί να κάνει κάποια πράγματα, αλλά στην πρώτη ευκαιρία θα επαναστατήσει και θα τα παρατήσει όλα.
Να πώς μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να αποκτήσει κίνητρα:
1. Ζητήστε του να βάλει στόχους.
Ακόμα και τα μικρότερης ηλικίας παιδιά μπορούν με λίγη βοήθεια να βάλουν στόχους. Στην αρχή οι στόχοι θα πρέπει να είναι μικροί, μετρήσιμοι και εφικτοί στο άμεσο μέλλον. Για ένα παιδάκι πρώτης δημοτικού ένας στόχος είναι να φέρνει όλα τα τετράδια και τα βιβλία του στο σπίτι, ή να κάνει την ορθογραφία του χωρίς λάθος, ή κάτι που έχει νόημα για το παιδί.
Στη συνέχεια βάλτε λίγο μεγαλύτερους στόχους.
2. Βοηθήστε το παιδί σας να κάνει ένα πλάνο.
Το τμήμα του εγκεφάλου που εποπτεύει τις εκτελεστικές λειτουργίες της προσοχής, της οργάνωσης, της ικανότητας να κάνει κανείς σχέδια και να τα εκτελεί ωριμάζει πλήρως αρκετά αργότερα, μετά την εφηβεία. Έτσι, τα παιδιά και οι έφηβοι χρειάζεται να έχουν ένα σχέδιο δράσης και συγκεκριμένες στρατηγικές για να κατακτήσουν τους στόχους τους. Βοηθήστε το παιδί σας να καταφέρει αυτό ακριβώς! Έτσι, όταν ένα παιδί δηλώσει ότι θέλει να γίνει αστέρας του μπάσκετ, αντί να του πείτε ότι αυτό δε γίνεται, κλπ., κλπ., είναι προτιμότερο να το βοηθήσετε να δει τι χρειάζεται για να γίνει καλό στο άθλημα που διάλεξε, κάνοντας καθημερινή προπόνηση και ακολουθώντας ένα πρόγραμμα.
3. Γιορτάστε τις επιτυχίες του παιδιού σας.
Μη θεωρείτε δεδομένα όσα πάνε καλά και εστιάζετε μόνο στα αρνητικά και όσα χρειάζονται βελτίωση. Τα παιδιά μαθαίνουν και προκόβουν με την ενθάρρυνση και τη θετική ενίσχυση. Με άλλα λόγια, κάθε φορά που βλέπετε μια σωστή και επιθυμητή συμπεριφορά, γιορτάστε το! Επαινέστε το παιδί, τονίστε πόσο καλή ήταν η προσπάθειά του, κάντε τη σύνδεση ανάμεσα στον κόπο και χρόνο που κατέβαλλε για να πετύχει αυτό το αποτέλεσμα και δώστε του να καταλάβει ότι είναι ικανό.
4. Βάλτε μια δόση ανταγωνισμού.
Χωρίς να κάνετε συγκρίσεις με αδέρφια και φίλους, βάλτε μια δόση υγιειούς ανταγωνισμού στη ζωή του παιδιού. Ο ανταγωνισμός θα πρέπει να σχετίζεται με θετικό τρόπο με τις ικανότητες και τις επιδόσεις του παιδιού σας και όχι αρνητικά σχετικά με τις αδυναμίες του άλλου παιδιού με το οποίο ανταγωνίστηκε. Ο ανταγωνισμός και η ευγενής άμιλλα έχουν νόημα όταν μας βοηθάνε να γίνουμε καλύτεροι, όχι κατατροπώνοντας τον άλλον.
5. Ενθαρρύνετε το παιδί.
Πέστε με λόγια και δείξτε με πράξεις στο παιδί σας ότι πιστεύετε σε αυτό και τις ικανότητές του. Ενθαρρύνετέ το να πιστεύει στον εαυτό του και τις δυνάμεις του και να βλέπει περισσότερες λύσεις από προβλήματα. Βοηθήστε το παιδί σας να αντιμετωπίσει ρεαλιστικά τους φόβους του, να καταρρίψει όσους είναι αβάσιμοι. Διδάξτε στο παιδί την αξία της θετικής σκέψης και της συνεχιζόμενης προσπάθειας.
6. Δείξτε ενδιαφέρον.
Δείξτε ενδιαφέρον σε αυτά που αρέσουν στο παιδί σας ή είναι η κλίση του. Ακόμα και αν δε συμφωνείτε ή θεωρείτε ότι το παιδί σας θα πάρει άλλο δρόμο στη ζωή του, το να έχει ενδιαφέροντα και να ασχολείται με ποικίλες δραστηριότητες καλλιεργεί το μυαλό και την ψυχή του και του ανοίγει νέους ορίζοντες. Ζητήστε από το παιδί σας να σας μιλήσει για όσα το ενδιαφέρουν.

7. Βοηθήστε το παιδί σας να ανακαλύψει το πάθος του.
Ενθαρρύνετε το παιδί σας να ανακαλύψει τι του αρέσει, τι ‘μιλάει στην ψυχή του’ και αφήστε το να ασχοληθεί με αυτό. Μην κρίνετε εξαρχής ότι «του αρέσει να παίζει με τουβλάκια, τι βλακείες είναι αυτές, καλύτερα να ασχοληθεί με τα μαθήματά του», επειδή μια τέτοια ενασχόληση βρίσκεται στη βάση της μαθηματικής σκέψης και της δημιουργίας. Ακόμα και αν το παιδί σας δεν έχει κάποιο πάθος, η διαδικασία του να ασχοληθεί με διαφορετικά πράγματα θα το βοηθήσει να ανοίξει τους ορίζοντές του.
8. Διατηρήστε θετική στάση.
Διατηρήστε θετική και αισιόδοξη στάση σχετικά με την προσωπικότητα του παιδιού σας και τη μελλοντική του εξέλιξη. Ποτέ μη χαρακτηρίζεται αρνητικά το παιδί σας «είναι τεμπέλης», «είναι αργή», κλπ. γιατί τα παιδιά πιστεύουν αυτά που ακούνε και οι αρνητικές ταμπέλες που τους βάζετε γίνονται τελικά η πραγματικότητά τους.
9. Η επιρροή των συνομηλίκων.
Οι παρέες του παιδιού σας μπορεί να έχουν τόσο θετική, όσο και αρνητική επιρροή. Mη προσπαθείτε να προστατέψετε λοιπόν το παιδί σας από κάθε επιρροή από τους συνομήλικους, γιατί το να έχει ευγενική άμιλλα στα μαθήματα ή τα σπορ μπορεί να το βοηθήσει να γίνει ακόμα καλύτερο. Φυσικά θα πρέπει πάντα να έχετε το νου σας να δείτε ότι το παιδί σας στρεσάρεται υπερβολικά ή έχει κάποιο θέμα με τους συμμαθητές τους. Σε αυτή την περίπτωση ίσως χρειαστεί να λάβετε πιο δραστικά μέτρα και να κόψετε την κακή επιρροή.
10. Δείξτε ενθουσιασμό.
Δείξτε ενθουσιασμό στο παιδί σας, υιοθετήστε μια ανοιχτή στάση ζωής, με αγάπη προς τη μάθηση, την εξερεύνηση και τη βελτίωση. Δείξτε ενθουσιασμό για το τι είδους άνθρωπος είναι το παιδί σας και γι’ αυτά που το ενδιαφέρουν. Παρακινήστε το να βρίσκει θετικά και ευχάριστα γύρω του και μαζί δημιουργήστε θετική διάθεση και ενέργεια.

Συγγραφέας Λίζα Βάρβογλη
iator.gr

Το Χαμομηλάκι

Έχετε «αδυναμία» σε κάποιο απ' τα παιδιά σας; Αυτό δεν είναι ανώδυνο για τα «ριγμένα» παιδιά. When Parents Have a Favorite Child

Εσείς σε ποιο παιδί σας έχετε αδυναμία;

When Parents Have a Favorite Child

Αν ρωτήσετε τους γονείς που έχουν περισσότερα από ένα παιδιά, θα σας απαντήσουν ότι «τα αγαπούν όλα το ίδιο», ότι «δεν ξεχωρίζουν κανένα» και μάλιστα για να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στα λεγόμενά τους μπορεί να αναφέρουν και τη γνώστη ατάκα για τα δάχτυλα του χεριού.

Κι όμως η αλήθεια είναι ότι στις περισσότερες μεγάλες οικογένειες οι γονείς δείχνουν μια ιδιαίτερη προτίμηση σε κάποιο παιδί, όσο κι αν οι ίδιοι αρνούνται να το παραδεχτούν. Με απλά λόγια υπάρχει ένα παιδί στο οποίο κάνουν περισσότερα χατίρια, επαινούν και επιβραβεύουν περισσότερο, συγχωρούν ευκολότερα τις όποιες αταξίες του και γενικά του δείχνουν με διάφορους τρόπους την εύνοιά τους.

Φυσικά αυτό δε σημαίνει ότι δεν αγαπούν, δε νοιάζονται και δε φροντίζουν για τα άλλα τους παιδιά και τις ανάγκες τους. Μπορεί μάλιστα να μην καταλαβαίνουν καν ότι μεροληπτούν, όσο κι αν η συμπεριφορά τους είναι ολοφάνερη.

Συνήθως τα παιδιά στα οποία οι γονείς δείχνουν αδυναμία είναι τα πρωτότοκα ή τα στερνοπούλια, τα πιο εξωστρεφή και χαδιάρικα ή τα παιδιά που αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα υγείας. Επίσης οι γονείς τείνουν να ξεχωρίζουν τα παιδιά του αντιθέτου φύλου, δηλαδή οι μανούλες τους γιους και οι μπαμπάδες τις κόρες τους.

Ωστόσο αυτή η συμπεριφορά δεν είναι ανώδυνη και μάλιστα μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα τόσο στα ευνοούμενα παιδιά, όσο και στα «ριγμένα», γι’ αυτό καλό θα είναι να την αποβάλλετε. 

Ειδικότερα:

• Τα παιδιά που νιώθουν ότι τα αγαπούν λιγότερο από τα αδέρφια τους, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άγχος, χαμηλή αυτοεκτίμηση ή ακόμα και κατάθλιψη.
• Επίσης αισθάνονται ζήλια, θυμό και γενικά αρνητικά συναισθήματα για το «τυχερό» αδελφάκι, με αποτέλεσμα τα αδέρφια να έχουν προβληματική σχέση και να μη δένονται όπως πρέπει.
• Το ευνοούμενο παιδί πολύ συχνά αντιμετωπίζει προβλήματα στις συναναστροφές του εκτός σπιτιού, αφού έχει μεγαλώσει με την εντύπωση ότι αποτελεί κάτι το εξαιρετικό.

mother.gr

Ένας Δάσκαλος και οι Πανελλήνιες

Διευθυντής σχολείου έστειλε επιστολή στους γονείς των μαθητών λίγο πριν τις εξετάσεις

«Αγαπητοί γονείς,
Οι εξετάσεις των παιδιών σας θα ξεκινήσουν σύντομα. Ξέρω, ότι είστε όλοι τρομερά αγχωμένοι, προκειμένου το παιδί σας να τα πάει καλά σε αυτές. Σας παρακαλώ, όμως, θυμηθείτε, ότι ανάμεσα στους μαθητές που θα κάθονται ο ένας δίπλα στον άλλον την ημέρα των εξετάσεων, υπάρχει ένας καλλιτέχνης, ο οποίος δεν χρειάζεται να ξέρει άριστα Μαθηματικά… Υπάρχει ένας επιχειρηματίας, ο οποίος δεν νοιάζεται ιδιαίτερα για την Λογοτεχνία… Υπάρχει ένας μουσικός, του οποίου οι βαθμοί στη Χημεία δεν θα έχουν ποτέ καμία σημασία… Υπάρχει ένας αθλητής, του οποίου η καλή σωματική κατάσταση είναι πιο σημαντική από τις γνώσεις του στη Φυσική…
Αν το παιδί σας φέρει υψηλούς βαθμούς στις εξετάσεις, αυτό θα είναι σπουδαίο! Αν δεν τα καταφέρει, όμως… σας παρακαλώ, μην του στερήσετε την αυτοπεποίθηση και την αξιοπρέπειά του. Πείτε του, ότι ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ, είναι απλά μία εξέταση!
Τα παιδιά σας είναι φτιαγμένα για πολύ σπουδαιότερα πράγματα στη ζωή τους, από ένα διαγώνισμα.
Πείτε του, πως ό,τι βαθμό κι αν φέρει, εσείς θα το αγαπάτε και δεν θα το κρίνετε.
Σας παρακαλώ, κάντε το αυτό και, αφού το κάνετε, παρακολουθήστε πώς το παιδί σας θα κατακτήσει τον κόσμο. Ένα διαγώνισμα ή ένας χαμηλός βαθμός δεν μπορούν να στερήσουν από το παιδί σας τα όνειρα και τα ταλέντα του.

Με θερμούς χαιρετισμούς,
Ο Διευθυντής του Σχολείου»

Την επιστολή δημοσίευσε στο προσωπικό της προφίλ η Ελένη Μπούρη, η οποία εργάζεται στο Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.

Το Χαμομηλάκι

Παιχνίδι Χταπόδι με Μάλλινη Κουβερτούλα χωρίς βελονιά - No-Sew Fleece Octopus Tutorial

Ελεύθερη μετάφραση από το KidsGo

Πριν λίγους μήνες έπεσε στα χέρια μου, από ένα ξεπούλημα βιβλίων έξω από την εκκλησία, ένα εγχειρίδιο κατασκευών και μου έδωσε ιδέες για μια ωραία κατασκευή. 

Το μάλλινο χταπόδι ήταν ανέκαθεν ένα κλασικό παιχνίδι για παιδιά. Σε αυτό το άρθρο έχουμε αλλάξει τον τρόπο κατασκευής ώστε να γίνει ακόμη πιο εύκολος, και χωρίς να χρειαστεί ράψιμο.
----

Θα χρειαστείτε:

🐙 40εκ. x 40εκ. μάλλινο ύφασμα (κομμάτι από μια παλιά παιδική κουβερτούλα)

🐙 μια μπάλα από αφρολέξ (ή άλλο υλικό για γέμισμα) με διάμετρο 7,5εκ.

🐙 μια κορδέλα πλάτους 2εκ.

🐙 στρογγυλά κομμάτια από τσόχα σε λευκό, γκρι και μαύρο χρώμα
κλωστή νήμα

🐙 20εκ. x 20εκ. βαμβακερό ύφασμα για την μπαντάνα
κορδόνι (δεν φαίνεται στη φωτογραφία)

🐙 και τέλος... όρεξη και μεράκι!!!

Βήματα κατασκευής:
🐙 Βήμα 1ο: 

Τοποθετήστε την μπάλα από αφρολέξ στο κέντρο του τετράγωνου μάλλινου υφάσματος και τυλίξτε την. 

Πάρτε μια αίσθηση του πόσο μακριά θα είναι τα κρόσσια στα πόδια του χταποδιού. 

Ξετυλίξτε την μπάλα και αφήστε την προσωρινά στην άκρη.

🐙 Βήμα 2ο: 

Κόψτε και αφαιρέστε ένα τετράγωνο περίπου 12εκ. x 12εκ. από κάθε γωνιά του μάλλινου υφάσματος (μην σκοτίζεστε να το κάνετε τέλεια, δεν θα φαίνεται). 

Κόψτε 6 ψαλιδίσματα κατά μήκος των εναπομενόντων άκρων. 

Τα ψαλιδίσματα θα πρέπει να έχουν μήκος περί τα 12εκ., αλλά δεν πρέπει να είναι πολύ πολύ ακριβή, μην ανησυχείτε!

🐙 Βήμα 3ο: 

Τοποθετήστε την μπάλα πίσω στο κέντρο του μάλλινου υφάσματος και τυλίξτε την. 

Δέστε σφιχτά μ’ ένα διπλό κόμπο στο λαιμό με κάποιο κορδόνι. Τραβήξτε σφικτά το ύφασμα για να γίνει λείο.

🐙 Βήμα 4ο: 

Για να κάνετε ένα πόδι, πλέξτε τρία κρόσσια και δέστε με μια κορδέλα δεμένη σε φιόγκο. 

Συνεχίστε μέχρι να φτιάξετε και τα 8 πόδια.
🐙 Βήμα 5ο: Κόψτε τα άκρα του κάθε ποδιού, έτσι ώστε να είναι τακτοποιημένα και ομαλά.

🐙 Βήμα 6ο: 

Κόψτε τους κύκλους από την άσπρη τσόχα για τα μάτια. 

Κόψτε λίγο μικρότερους κύκλους από την γκρι τσόχα, και ακόμη μικρότερους κύκλους από τη μαύρη τσόχα. 

Βάλτε τα μάτια και κολλήστε το ένα με το άλλο και μετά με το κεφάλι.
🐙 Βήμα 7ο: 

Κεντήστε το στόμα με τρυπητή πισωβελονιά (split stitch) ή ζωγραφίστε το.
🐙 Βήμα 8ο: 

Προαιρετικά: Κόψτε το βαμβακερό ύφασμα 20εκ. x 20εκ. για την μπαντάνα.

Βάλτε το χταπόδι στο κεφάλι σας και χαμογελάστε!

Αυτό είναι όλο!!!
Διαβάστε το άρθρο στα αγγλικά No-Sew Fleece Octopus Tutorial

parentsgo

Το Χαμομηλάκι