Saturday, 13 November 2021

Λιμός στο Αφγανιστάν — Τρία εκατομμύρια παιδιά υποσιτίζονται

Κρατούν τα παιδιά τους στην αγκαλιά και περιμένουν να βρουν κρεβάτι. Όταν τους ρωτούν, η απάντηση είναι η ίδια. Δεν έχουν τροφή.
Στο Αφγανιστάν, τρία εκατομμύρια παιδιά κινδυνεύουν να πεθάνουν από την πείνα, με τους πολίτες να σχηματίζουν ουρές για λίγο φαγητό. «Kόλαση επί Γης» χαρακτηρίζει την επισιτιστική κρίση της χώρας ο ΟΗΕ, με 23 εκατομμύρια ανθρώπους να απειλούνται από λιμό.
Eίναι τεσσάρων μηνών. Το πρόσωπο της ανθρωπιστικής κρίσης στο Αφγανιστάν. 
Από τους πιο μικρούς ασθενείς στην πτέρυγα των υποσιτισμένων παιδιών του νοσοκομείου Ίντιρα Γκάντι της Καμπούλ. Που γεμίζει ώρα με την ώρα: «Σήμερα ήρθαν άλλα 18 παιδιά στην πτέρυγα των υποσιτισμένων. Και περιμένω να αυξηθούν όσο περνά η ώρα» λέει ο διευθυντής της παιδιατρικής κλινικής.
Για «κόλαση επί Γης» μιλά ο ΟΗΕ. Ό,τι χειρότερο μπορείτε να φανταστείτε, προειδοποιεί, συμβαίνει ήδη στο Αφγανιστάν. 
Λιμός απειλεί τους πάντες…
«Έχουμε μπροστά μας την χειρότερη ανθρωπιστική κρίση στη Γη. Το 95% των πολιτών δεν έχουν αρκετό φαγητό και παρακολουθούμε 23 εκατομμύρια ανθρώπους που βαδίζουν προς την πείνα. 
Οι επόμενοι έξι μήνες θα είναι καταστροφικοί. Θα είναι μία κόλαση στη Γη» επισημαίνει ο Ντέιβιντ Μπίσλεϊ, επικεφαλής του παγκόσμιου επισιτιστικού προγράμματος.
     Λίγα χιλιόμετρα από εκεί, γυναίκες και μικρά παιδιά περιμένουν στην ουρά για σακιά με αλεύρι από το Παγκόσμιο Επιτιστικό Πρόγραμμα. Κάποιοι φτάνουν στο σημείο να πουλήσουν μέχρι και τα παιδιά τους, για να ζήσουν τα άλλα μέλη της οικογένειας.
     Η επικράτηση των Ταλιμπάν έδωσε τη χαριστική βολή και στην οικονομία. Η άμεση βοήθεια από το εξωτερικό έχει παγώσει, όπως και τα δισεκατομμύρια των συναλλαγματικών αποθεμάτων της χώρας, εκτός συνόρων. Εκατομμύρια Αφγανοί έχουν μείνει χωρίς μισθό επί μήνες.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Είναι τα παιδιά μας τόσο «δύσκολα» ή τα έχουμε κάνει εμείς;

Πολλοί γονείς, εκπαιδευτικοί, παππούδες και γιαγιάδες έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά με την «κακή» και «δύσκολη» συμπεριφορά των παιδιών, μαθητών, εγγονιών. 
     Μπερδεύονται, λειτουργούν αμφιθυμικά, ζορίζονται και νιώθουν ματαίωση και απογοήτευση, καθώς αδυνατούν να τα κουμαντάρουν και να τα βάλουν σε μία σειρά. 
Κατηγορούν και εκείνα, αλλά και τον εαυτό τους επειδή αποτυγχάνουν διαρκώς στον παιδαγωγικό τους ρόλο. 
     Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι έρχονται σε συναισθηματική απόσταση μαζί τους. Επειδή θυμώνουν, τους μιλούν απότομα και βαριά, τα χτυπούν μερικές φορές νομίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα ταρακουνήσουν το παιδί, οι ενήλικες μετατρέπονται σε «δυνάστες» και τα παιδιά αναπτύσσουν άσχημα, αρνητικά συναισθήματα προς εκείνους και κατ’ επέκταση όλο αυτό τους επηρεάζει και στην μετέπειτα ζωή τους με τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Το ζητούμενο είναι να τα παιδιά να πάρουν κατάλληλα μαθήματα από εμάς! Όχι να τραυματιστούν από εμάς!
 
Εμείς καλούμαστε να τα διδάξουμε πως να αντιδρούν, να συμπεριφέρονται και να ελέγχουν τα συναισθήματα τους, έτσι ώστε να αναπτυχθούν ομαλά σε κοινωνικό-συναισθηματικό επίπεδο. Ο σκοπός μας είναι να μεγαλώσουμε ισορροπημένους ενήλικες, όχι να τους κολλήσουμε την ρετσινιά του «δύσκολου» ανθρώπου, επειδή δεν μπορούμε να διαχειριστούμε κατάλληλα το μεγάλωμα τους.
Ποιοι μπορεί να είναι οι λόγοι, που το παιδί εκδηλώνει μία «ζόρικη» συμπεριφορά;
     Τα παιδιά τεστάρουν τα όρια μας, για να μάθουν και τα δικά τους ποια είναι
Είναι απόλυτα φυσιολογικό τα παιδιά να θέλουν να μάθουν το πως λειτουργεί αυτός ο πολυσύνθετος κόσμος, στον οποίο έσκασαν μύτη. Θα προσπαθήσουν να μάθουν εάν υπάρχουν όρια ή μέχρι που φτάνουν, για να καταλάβουν τα πάντα γύρω τους. Δεν έχουν σκοπό να μας εξοντώσουν, αλλά έχουν σκοπό να γνωρίσουν πράγματα και τον εαυτό τους μέσα από αυτά.

     Λαμβάνουν αντιφατικά μηνύματα

Όταν άλλα ακούνε στο σπίτι τους, άλλα στο σχολείο και άλλα στον παππού και στην γιαγιά, πώς να μην έρθουν σε σύγχυση; Εδώ εμείς οι ενήλικες μπερδευόμαστε με τα διπλά και τριπλά μηνύματα. Εκείνα γιατί να αποτελέσουν εξαίρεση;

     Δεν αντιλαμβάνονται τους Κανόνες
Αυτό μπορεί να συμβαίνει, είτε γιατί εμείς οι ενήλικες δεν τους θέτουμε ξεκάθαρα και με συνέπεια, είτε γιατί οι απαιτήσεις μας από εκείνα είναι πέραν των δυνατοτήτων τους με βάση το αναπτυξιακό τους στάδιο.

     Επιδιώκουν να αποκτήσουν την ανεξαρτησία τους

Τα παιδιά αρχίζουν και εκφράζουν την επιθυμία τους για αυτονόμηση στην ηλικία των 2 ετών. Προσπαθούν να αποκτήσουν τον έλεγχο σε κάποια πράγματα, για να αισθανθούν δυνατά και ανεξάρτητα.

     Έχουν έλλειψη από ακριβείς πληροφορίες

Τα παιδιά προχωράνε αμέριμνα στον δρόμο, γιατί πέρα από την ξεγνοιασιά της ηλικίας τους, δεν έχουν πιθανότατα λάβει τις ακριβείς πληροφορίες για το τι πρέπει να προσέχουν και για ποιο λόγο. Ποιες θα είναι οι συνέπειες της αμελούς συμπεριφοράς τους.

    Έχουν επιβραβευτεί οι απρεπείς συμπεριφορές τους
Αυτό πολύ πιθανόν να έχει συμβεί άθελα μας. Είτε το να γελάσουμε με αυτές, είτε ακόμα να αντιδράσουμε πολύ άσχημα ουρλιάζοντας ή χτυπώντας το παιδί. Αυτομάτως το ενισχύουμε να το ξανακάνει. Είτε για να τραβήξει την προσοχή μας, είτε για να μας «εκδικηθεί» για την δική μας ανάρμοστη συμπεριφορά.

     Αντιγράφουν τις συμπεριφορές των μεγαλυτέρων
Ο καλύτερος δάσκαλος σε ένα παιδί για την ανάρμοστη συμπεριφορά του, είναι η δική μας! Όταν ένα παιδί βλέπει τους κοντινούς του να ουρλιάζουν, να χτυπούν, να μην σέβονται ο ένας τον άλλο, πως έχουμε την απαίτηση εκείνο να διαφοροποιηθεί από εμάς και να μας βγάλει ασπροπρόσωπους;
Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε την «δύσκολη» συμπεριφορά ενός παιδιού;
.............
η συνέχεια εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Friday, 12 November 2021

Αν ήσουν στην θέση τους, πώς θα σου φαινόταν;

Απόδειξε ότι είσαι άνθρωπος, και σκέψου τους Συνανθρώπους σου, οι οποίοι κινούνται με Αναπηρικό καροτσάκι γιατί ΔΕΝ μπορούν να περπατήσουν όπως ΕΣΥ (!)
Ο Μόνος ''Δρόμος'' που μπορούν να κυκλοφορούν είναι τα ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ(!)

     Σεβάσου τον ΤΥΦΛΟ, που περπατάει στην ράμπα τυφλών πάνω στο Πεζοδρόμιο (Ναι, είναι τα κίτρινα ή κόκκινα πλακάκια που ΠΟΤΕ δεν ρώτησες σε τι χρησιμεύουν) και ΜΗΝ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙΣ με το όχημά σου στο Πεζοδρόμιο που εσύ ΒΛΕΠΕΙΣ, γιατί τον εμποδίζεις να περάσει(!)

      Σεβάσου την Μαμά με το καροτσάκι, τον Γέροντα, τον τραυματία και το ΔΙΚΑΙΩΜΑ του να κυκλοφορεί στο Πεζοδρόμιο(!)
     Πριν βρίσεις το Κράτος, τις Αρχές, τα λαμόγια, το Σύστημα (Δεν λέω ότι το κάνεις αδίκως) κάνε μια αυτοκριτική και μη γίνεσαι η τραγική αιτία για την Ταλαιπωρία ακόμα και για Θανάτους (γιατί εφόσον έχεις κλείσει το Πεζοδρόμιο με την Αμαξάρα σου αναγκαστικά ο μόνος τρόπος να συνεχίσει την πορεία του ο Πεζός, είναι να κατέβει στο οδόστρωμα κινδυνεύοντας ΕΞΑΙΤΙΑΣ σου και ΟΧΙ του Κράτους που ΠΑΝΤΑ και σε ΟΛΑ σου φταίει (Να και κάτι που Φταις ΜΟΝΟ ΕΣΥ και ΕΓΩ και ΕΜΕΙΣ)

     Αν ΔΕΝ βρίσκεις να Παρκάρεις, Πάρκαρε 2-3 Στενά πιο Πέρα. Άλλωστε, Ευτυχώς, Έχεις ΠΟΔΙΑ να περπατήσεις, Έχεις ΜΑΤΙΑ να δεις που περπατάς σε αντίθεση με κάποιους Άλλους.
     Αν ήσουν στην Θέση τους, πάνω σε ένα καροτσάκι, ΠΩΣ ΘΑ ΣΟΥ ΦΑΙΝΟΤΑΝ, να μην μπορείς να βγεις από το Σπίτι σου, εξαιτίας κάποιων Συνανθρώπων σου;

Ξέρω, θα πεις :
«Έλα μωρέ, θα το αφήσω μόνο 5 λεπτά, βαριέμαι να παρκάρω πιο πέρα»...
Δυστυχώς, όμως, το Άτομο ΜΕ Αναπηρίες ΔΕΝ μπορεί να ξέρει ποιο 5λεπτο επέλεξες ΕΣΥ, ο ΑΛΛΟΣ, ΕΓΩ να παρκάρουμε για να κλειστεί στο Σπίτι του.

Νέος Ποινικός Κώδικας: Ισόβια στους βιαστές ανηλίκων

Βαρύτερες ποινές για μία σειρά αδικημάτων όπως τα εγκλήματα που χαρακτηρίζονται ως ειδεχθή προβλέπει το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης που ξεκίνησε να συζητείται σήμερα στη βουλή.
Με βάση το νομοσχέδιο για την βαριά εγκληματικότητα, όπως ανθρωποκτονία, βιασμός, θανατηφόρος ληστεία η προβλεπόμενη ποινή θα είναι πλέον μόνον η ισόβια κάθειρξη,

Αυστηροποιούνται τα αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής που τελούνται είτε σε βάρος ενηλίκων είτε σε βάρος ανηλίκων.
Επιπλέον, προβλέπεται ρητά για πρώτη φορά η περίπτωση βιασμού σε βάρος ανηλίκου με ποινή την ισόβια κάθειρξη.
Τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας, όταν αυτά τελούνται σε βάρος ανηλίκου θα παραγράφονται από την ενηλικίωσή του και για ένα έτος, εφόσον η πράξη είναι πλημμέλημα και για τρία έτη εφόσον είναι κακούργημα,

Για τα αδικήματα της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο και της προσβολής της γενετήσιας ευπρέπειας για τους ανήλικους θα διώκονται πλέον αυτεπάγγελτα.

περισσότερα εδώ

Thursday, 11 November 2021

Αν έχεις δυο χιτώνες...

... να δώσεις τον έναν. Να τον δώσεις σε αυτόν που έχει ανάγκη.

Μην κάνεις, όμως, το ίδιο με τα χρήματα. 
Αυτά φρόντιζέ να τα μαζεύεις. Να αβγατίζουν. Να έχεις το αύριό σου εξασφαλισμένο.
Τον χιτώνα να τον δώσεις. 
Με τα αδέρφια σου, όμως, αν χρειαστεί, μη διστάσεις να σκοτωθείς για τα κληρονομικά σας. Για χώμα, για μετρητά και για ντουβάρια. Πρέπει το δίκιο σου να το εξασφαλίσεις. 
Πρέπει να σιγουρέψεις το μέλλον σου και το μέλλον των παιδιών σου.
Αν έχεις δυο χιτώνες, δώσε τον έναν στους φτωχούς. 
Μην μοιραστείς όμως με κανέναν την μπουκιά σου, το τραπέζι και τη ζέστη σου. Είναι άβατα αυτά. Είναι δικά σου μόνο.
Τέτοιοι είμαστε οι άνθρωποι. Υποκριτές. Μόνο λόγια…
Και αν πεις, πως «εντάξει, είναι δύσκολα τα παραπάνω, γι' αυτό και δεν τα κάνω», μην δώσεις τίποτα υλικό.
Προσπάθησε να δώσεις λίγο από το χρόνο σου. 
Προσπάθησε να δώσεις συγχώρεση σε αυτούς που σε στεναχωρούν. 
Προσπάθησε να δώσεις αγάπη. Δυο κουβέντες. Μια συγγνώμη. Κάτι. Ας είναι η προσφορά σου το πάτημα του εγωισμού σου. 
Το πάτημα των θέλω σου για χάριν του άλλου. 
Όχι όποιου και όποιου. Του παιδιού σου. Του αδερφού σου. Της μάνας σου. Του συζύγου.
Τι λες; Το κάνεις;

Όχι. Εύκολο να δώσεις τον ένα τον χιτώνα. Στα λόγια, όλα είναι εύκολα… Στην πράξη όλοι είναι που κολλάμε. 
Με μένα πρώτο. 
Τέτοιοι είμαστε οι άνθρωποι. Υποκριτές. Μόνο λόγια.
Και δεν ντρεπόμαστε καθόλου…

Ελευθεριάδης
Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki