Ο θαυμαστός κόσμος της τηλεόρασης…

Ο  Steve Jobs είχε πει το εξής : “Όταν είσαι νέος, βλέπεις τηλεόραση και σκέφτεσαι ότι κάποιοι συνωμοτούν. Τα τηλεοπτικά κανάλια έχουν συνωμοτήσει για να μας αποβλακώσουν.  Αλλά όταν μεγαλώνετε συνειδητοποιείτε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Τα κανάλια είναι επιχειρήσεις με σκοπό να δώσουν στους τηλεθεατές αυτό ακριβώς που θέλουν. Αυτή η σκέψη προκαλεί μεγαλύτερη κατάθλιψη. Η θεωρία της συνωμοσίας είναι μια πιο αισιόδοξη σκέψη! Αν ισχύει, μπορείτε να πυροβολήσετε τα καθάρματα! Μπορείτε να επαναστατήσετε! Όμως η αλήθεια είναι ότι τα τα κανάλια μας προσφέρουν αυτό που εμείς θέλουμε. Αυτή είναι η αλήθεια.” ~

antikleidi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μάθετε στα παιδιά σας να τρώνε τις ποσότητες που πρέπει

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μαθαίνουν τα παιδιά να τρώνε σύμφωνα με το αίσθημα της πληρότητας και του κορεσμού.

Τα παιδιά πρέπει να καθοδηγούνται να καταναλώνουν φαγητό, μέχρι να χορτάσουν .
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μαθαίνουν τα παιδιά να τρώνε σύμφωνα με το αίσθημα της πληρότητας και του κορεσμού.

Για τον λόγο αυτό, είναι αναγκαίο να ενθαρρύνονται να τρώνε αργά έτσι ώστε να φτάσουν εγκαίρως τα σημάδια του κορεσμού στον εγκέφαλο και να σηματοδοτήσουν το τέλος του γεύματος.

Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι τα παιδιά δεν πρέπει να πιέζονται να φάνε όλο το φαγητό τους, διότι με τον τρόπο αυτό οδηγούνται σίγουρα σε υπερκατανάλωση και πιθανόν και σε απέχθεια για το τρόφιμο το οποίο του επιβάλλεται.

Επομένως, εκφράσεις όπως “η τελευταία μπουκιά είναι η δύναμή σου” οι οποίες στόχο έχουν να τα κάνουν να αδειάσουν το πιάτο τους, θα πρέπει να αποφεύγονται.

Επιπρόσθετα, θα πρέπει να αποφεύγονται εκφράσεις επιβράβευσης οι οποίες σχετίζονται με την ποσότητα του φαγητού την οποία το παιδί καταναλώνει.

Έχει αποδειχθεί ότι η χρήση επιβράβευσης οδηγεί σε αυξημένη ποσότητα κατανάλωσης τροφίμων.

Είναι επομένως προτιμότερο να ρωτάμε τα παιδιά εάν χόρτασαν ή εάν επιθυμούν να φάνε λίγο ακόμα παρά να τα επιβραβεύουμε επειδή άδειασαν το πιάτο τους ή να τα συγκρίνουμε με τα αδέρφια τους.

Εφόσον είναι εφικτό, θα πρέπει να αφήνουμε τα παιδιά να σερβίρονται μόνα τους, καθώς αυτά πιθανόν να είναι οι καλύτεροι κριτές της ποσότητας του φαγητού που χρειάζονται.

Επιπλέον, με τον τρόπο αυτό τους δίνεται η ικανοποίηση ότι μπορούν να τα καταφέρουν και μόνα τους.

Θα πρέπει επίσης να τονιστεί το γεγονός ότι δεν πρέπει να γεμίζετε εξαρχής το πιάτο του παιδιού αλλά να σερβίρετε μια ποσότητα σχετικά μικρή και έπειτα να παροτρύνετε το παιδί να προσθέσει και άλλο φαγητό στο πιάτο του, εάν δεν έχει χορτάσει και πεινάει.

Προκειμένου να γίνεται μέτρηση της ποσότητας του φαγητού που σερβίρουμε, χρησιμοποιούμε ως μέγεθος σερβιρίσματος το φλιτζάνι, για να μετρήσουμε τη σαλάτα και το κυρίως πιάτο, την κουταλιά της σούπας, ώστε να μετρήσουμε το λάδι που προσθέτουμε στο φαγητό, το εσωτερικό της παλάμης για μέτρηση της ποσότητας του κρέατος και το σπιρτόκουτο ώστε να υπολογίζουμε το τυρί.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να καταγραφεί ότι, ιδίως για τα μικρά παιδιά, είναι σημαντικό να χρησιμοποιούμε μικρότερα σκεύη από αυτά που χρησιμοποιούμε για τους ενήλικες.

Τέλος, είναι απαραίτητο να γίνει υπενθύμιση ότι οι γονείς αποτελούν τα βασικά πρότυπα προς μίμηση και συμβάλλουν αισθητά στη διαμόρφωση των διατροφικών συνηθειών του παιδιού.
..................
πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Έχεις κλείσει τα πατζούρια… Είναι αυτός ο ήλιος που σε ενοχλεί

Έχεις κλείσει τα πατζούρια… Είναι αυτός ο ήλιος που σε ενοχλεί. Το θυροτηλέφωνο σου χτύπησε μια-δυο φορές, αλλά δε σηκώθηκες καν να να δεις ποιος είναι. Δεν χρειάστηκε να κάνεις ησυχία. Ήσυχος ήσουν ούτως ή άλλως. Το κινητό σου είναι ανοιχτό, όχι για κάποιον άλλο λόγο, αλλά επειδή το έχεις αφήσει τις τελευταίες μέρες να ρουφάει άπληστα το ρεύμα από τη μπρίζα, μέσω ενός μπλεγμένου σε τρεις ή τέσσερις κόμπους καλωδίου… Δεν ξέρεις αν έχει κλήσεις ή όχι. Δεν ξέρεις αν έχει μηνύματα.. Δεν έχει σημασία.

Κάθεσαι αναπαυτικά στο καναπέ σου, με τα πόδια σε εμβρυική στάση, και κοιτάς, πότε τον απέναντι τοίχο και πότε το ανοιχτό λαπτοπ σου, μη δίνοντας σημασία στη σκόνη και τις δαχτυλιές που φιλοξενεί η οθόνη του… ”Είναι παλιό άλλωστε”, σκέφτηκες…

Κάνα δυο κουτάκια αναψυκτικών, σου κάνουν παρέα λίγο πιο κει στο πάτωμα. Δεν τα ενοχλείς και δεν σε ενοχλούνε…Πρέπει να χουν μείνει εκεί από το προηγούμενο βράδυ…

Η αμυδρή αντανάκλαση που κάνει το σκοτεινιασμένο τζάμι της μπαλκονόπορτας, σε αφήνει αδιάφορο. Δεν μπορείς να διακρίνεις τα μισόκλειστα μάτια, τα λιγδιασμένα σου μαλλιά, τις τσαλακωμένες σου πιτζάμες…Έχεις και αυτή τη κουβέρτα πάνω από τους ώμους…

Το δωμάτιο έχει μια ελαφριά μυρωδιά κλεισούρας… Δεν σε ενοχλεί… ”Συνηθισμένο, σκέφτεσαι”…

Δεν έχει ούτε κρύο ούτε ζέστη… Είναι καλά. Η μάλλον αδιάφορα… Κάποια στιγμή χθες η προχθές, δεν θυμάσαι, σκέφτηκες να ανοίξεις τον θερμοσίφωνα.”Πρέπει να κάνω μπάνιο”, είχες πει…Δεν θυμάσαι όμως γιατί τελικά δεν έκανες. Κάτι θα σου είχε τύχει. Μπορεί και τίποτα. Δεν θυμάσαι..

Μέρες, περιφέρεσαι μέσα στο σπίτι… Όλα καλά λες. Δεν είσαι στεναχωρημένος. Δεν είσαι χαρούμενος. Δεν ξέρεις τι είσαι. Απλά είσαι.

Δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί οι δικοί σου, ανησυχούσαν. Καλά δεν είσαι; Δεν ξέρεις. Αλλά δεν τρέχει και κάτι..

Δεν θα σου ζητήσω παρά μια μικρή, μικρή χάρη Άνθρωπε… όταν... όταν σηκωθείς από τον καναπέ…Όχι τώρα... Όταν… Θυμάσαι έναν μικρό καθρέφτη που έχεις στην είσοδο του χωλ; Ναι... Θυμάσαι… Όταν λοιπόν σηκωθείς. Όχι, όχι μην το κάνεις για μένα. Όταν σηκωθείς… Θέλω να σταθείς για κάποια λεπτά μπροστά από τον καθρέφτη σου... και να κοιτάξεις τον εαυτό σου στα μάτια… κάποια λίγα λεπτά…

Θα περιμένω Άνθρωπε…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Ψυχολόγος M.Sc.

e-psyxologos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μη λυπάσαι και μη θλίβεσαι... / Μαθήματα ζωής

... όταν ο άλλος δεν αλλάζει.
Και αν αδικεί, και αν καταστρέφει και αν λαθεμένα φέρεται.
Δεν είναι δουλειά δική σου τον άλλον να αλλάξεις.
Εσύ να είσαι φάρος…
Αυτό να έχεις στο νου σου.

Είναι οι φάροι πάντα εκεί, αγέρωχοι, ακούνητοι, φως να σκορπίζουν, τις πιο βαθιές τις νύκτες. 

Όχι να τρέχουν πίσω από τα καράβια, να τα κυνηγούν. Ίσως και εγωιστικό αυτό να είναι…
Να φωτίζουν τις κακοτοπιές, τα βράχια τα επικίνδυνα. 

Ποιο το λάθος και ποιο σωστό. Να πληροφορούν για το τι είναι ζωή, και τι θάνατος είναι. 

Αυτή είναι η δουλειά τους.

Καθένας επιλέγει της ζωής του το καράβι πώς θα το κουμαντάρει. Λεύτερος είναι για τον ίδιο να επιλέξει. 

Δεν μπορείς, προσπάθησε αν θες, αυτό να το αλλάξεις.

Φάρος να είσαι Άνθρωπε. Σταθερός. 

Τους άλλους ανθρώπους να φωτίζεις…
Και κάνε μέσα σου ευχή, στα δύσκολα, έστω την τελευταία την στιγμή, καθένας, την πορεία του σε ασφαλή νερά να αλλάζει…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Και να θυμάσαι, παιδί μου, να γίνεις αυτό που αγαπάς αληθινά.

Ο κάθε άνθρωπος είναι ευτυχισμένος, όταν βρει εκείνο που τον γεμίζει πραγματικά, 

Αυτό που δίνει όλα τα νοήματα και όλες τις απαντήσεις στην ψυχή σου, όταν καταπιάνεσαι μαζί του.

Προσοχή, όμως, παιδί μου.
Αυτό που αγαπάω πραγματικά δεν είναι ένα καπρίτσιο. Μία πρόσκαιρη δραστηριότητα που απλά συμπληρώνει τον ελεύθερο χρόνο μου.

Αγαπάω κάτι πραγματικά σημαίνει δίνομαι ολόψυχα. 

Σημαίνει αφοσιώνομαι χωρίς όρους. 

Σημαίνει δεσμεύομαι στον εαυτό μου να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερος και πιο αποτελεσματικός. 

Σημαίνει ότι βγάζω την λέξη "βαριέμαι" από το λεξιλόγιό μου.

Μέχρι βέβαια να βρεις τί στ' αλήθεια αγαπάς, πρέπει να δοκιμάζεις διαφορετικές δραστηριότητες.
Να έχεις νοοτροπία διεύρυνσης της μάθησης και όχι "ξερολισμού". Γιατί αυτό που πραγματικά θα αγαπήσεις μπορεί να μην είναι αυτό που αγαπούν οι φίλοι σου που μέχρι τώρα ακολουθείς στις δραστηριότητές σου ούτε αυτό το οποίο σε ωθεί η οικογένειά σου γιατί "μόνο αυτό ξέρω και άρα μόνο αυτό εμπιστεύομαι".

Και κάτι τελευταίο παιδί μου...
Μερικές φορές αυτό που αγαπάς αληθινά ΔΕΝ είναι αυτό για το οποίο είσαι φτιαγμένος να γίνεις.
Εσύ πρέπει να μάθεις τη λεπτή διαφορά ανάμεσα στο πάθος και τη δεξιότητα και να τη διαχειριστείς, έτσι ώστε ούτε η αγάπη σου για κάτι να γίνει αδιέξοδη ούτε η ικανότητα σου για κάτι να μείνει ανεκμετάλλευτη.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι