Thursday, 2 November 2023

Ο Ελύτης ενάντια στη βαρβαρότητα!

Όταν ο Ποιητής γίνεται Προφήτης! 
Διαβάστε τι είχε πει ο μεγάλος ποιητής μας:
« Ήδη, σας το είπα. Είναι η βαρβαρότητα. Τη βλέπω να 'ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του. Για την ατίμωσή του.»

Οπότε αναρωτιέται κανείς: 
Για τι παλεύουμε νύχτα μέρα κλεισμένοι στα εργαστήριά μας; Παλεύουμε για ένα τίποτα, που ωστόσο είναι το παν. Είναι οι δημοκρατικοί θεσμοί, που όλα δείχνουν ότι δεν θ' αντέξουν για πολύ. Είναι η ποιότητα, που γι' αυτή δεν δίνει κανείς πεντάρα. Είναι η οντότητα του ατόμου, που βαίνει προς την ολική της έκλειψη. Είναι η ανεξαρτησία των μικρών λαών, που έχει καταντήσει ήδη ένα γράμμα νεκρό. Είναι η αμάθεια και το σκότος. 
Ότι οι λεγόμενοι «πρακτικοί άνθρωποι» -κατά πλειονότητα, οι σημερινοί αστοί- μας κοροϊδεύουν, είναι χαρακτηριστικό.
Εκείνοι βλέπουν το τίποτα. Εμείς το πάν. 
Που βρίσκεται η αλήθεια, θα φανεί μια μέρα, όταν δεν θα ήμαστε πια εδώ. Θα είναι, όμως, εάν αξίζει, το έργο κάποιου απ' όλους εμάς. Και αυτό θα σώσει την τιμή όλων μας -και της εποχής μας"

Δήλωση που έκανε σε συνέντευξη Τύπου που δόθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1979, στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία με αφορμή την αναγγελία για τη βράβευσή του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Wednesday, 1 November 2023

Υπόδειγμα οικογενειάρχη!!

Στο Κολοράντο, ένα ελάφι μπήκε σε ένα κατάστημα και ο ιδιοκτήτης, ευαισθητοποιημένος, του έδωσε ένα μικρό κομμάτι σοκολάτας. 
Στη φωτογραφία το ελάφι, όταν επέστρεψε 5 λεπτά αργότερα, με όλη την οικογένειά του....
--------------------------------
Via: Ανοικτή Βιβλιοθήκη  www.fractalart.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το πραγματικό Φως των ανθρώπων... (Change For A Dollar)

... βρίσκεται κάτω από το περιτύλιγμα...

Οι άνθρωποι δίνουμε μεγάλη σημασία στο φαίνεσθαι, στην εικόνα, στο περιτύλιγμα. Έτσι έχουμε (ξε)χάσει την Ουσία (μας). 
Κι όμως. Ανθρώπινοι άγγελοι βρίσκονται γύρω μας, καμουφλαρισμένοι στους πιο απίθανους ρόλους.
Μπορεί να μη βάζουν γκολ, 
μπορεί να μη κάνουν πασαρέλα, 
μπορεί να μην γνωρίζουν από προϋπολογισμούς, 
μπορεί να μην τραγουδούν, 
μπορεί να μην κάνουν φιλανθρωπίες διαφήμισης, ούτε ακαδημαϊκές διαλέξεις, και γενικά δεν τραβάνε τη δημοσιότητα/δημοφιλία, όπως συχνά κάνουμε όλοι, ψάχνοντας τρόπους να ξεχωρίσουμε και να θρέψουμε το ΕΓΩ μας.

Δεν θα τους βρείτε σε λαμπερά γκαλά, παρόλο που έχουν μια απύθμενη εσωτερική λάμψη. 
Είναι σαν τα διαμάντια που έχει πέσει πάνω τους σκόνη, έτσι και μόνο για να κάνουμε τη προσπάθεια να ανακαλύψουμε το εσωτερικό Φως -αυτή την Ουσία που λέγαμε-. 
Και μετά να μπορούμε να την ανακαλύπτουμε σε Κάθε (συν)άνθρωπο. 
Το έργο τους, είναι αθόρυβο και ήρεμο, έτσι όπως λειτουργεί η Ζωή.

Γιώργος Βασιλορεΐζης

Νοέμβριος, ο μήνας των βροχών / Emily Dickinson — Καλό μήνα χαμομηλάκια!

Η Μέρα συνέχεια μίκραινε, πιεσμένη
Από μια Νύχτα κυρτωμένη και πρόωρη
Το Απόγευμα έριχνε το λιγοστό του Κίτρινο
Στο βαθύ Δειλινό-
Οι Άνεμοι έβγαλαν τις πολεμικές τους συνήθειες
Τα Φύλλα ζήτησαν άδεια και την πήραν-
Ο Νοέμβρης κρέμασε το Γρανιτένιο Καπέλο του
Πάνω σε καρφί Βελουδένιο.

The Day grew small, surrounded tight
By early, stooping Night-
The Afternoon in Evening deep
Its yellow shortness dropt-
The winds went out their martial ways
The Leaves obtained excuse-
November hung his Granite Hat
Upon a nail of Plush-
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Tuesday, 31 October 2023

Λέει η γόμα στο μολύβι:

- Πώς είσαι φίλε μου;
Το μολύβι απαντά θυμωμένο:
- Δεν είμαι φίλος σου... Σε μισώ... λέει με θλίψη!
- Γιατί;
- Γιατί ότι εγώ γράφω εσύ το σβήνεις...
- Σβήνω μόνο λάθη, είμαι γόμα και αυτή είναι η δουλειά μου.
- Αυτό δεν είναι δουλειά...
- Η δουλειά μου είναι τόσο χρήσιμη όσο και η δική σου.
- Κάνεις λάθος γιατί αυτός που γράφει είναι καλύτερος από αυτόν που σβήνει...
- Το να σβήνεις το λάθος ισοδυναμεί με το να γράφεις το σωστό...
Το μολύβι μένει σιωπηλό για μια στιγμή, μετά λέει με μια κάποια θλίψη:
- Μα σε βλέπω να μειώνεσαι μέρα με τη μέρα...
Εκείνη απαντά:
- Γιατί θυσιάζω κάτι από τον εαυτό μου κάθε φορά που διαγράφω ένα λάθος. Αλλά και σένα σε βλέπω να μικραίνεις...
Το μολύβι λέει με θλιμμένη φωνή:
- Ναι, κι εγώ είμαι μικρότερος από ότι ήμουν...
Λέει η γόμα ενώ το παρηγορεί:
-Μπορούμε να ωφελήσουμε τους άλλους μόνο αν κάνουμε μια θυσία για αυτούς...

Λοιπόν η γόμα κοιτάζει το μολύβι με μεγάλη συμπάθεια και λέει: 
Με μισείς ακόμα;....
Χαμογελάει το μολύβι και λέει: 
Πώς μπορώ να σε μισώ όταν η θυσία, μας φέρνει κοντά...

Κάθε μέρα που ξυπνάς... η διάρκεια της ζωής σου μειώνεται κατά μια μέρα... 
Αν δεν μπορείς να είσαι μολύβι για να γράψεις την ευτυχία κάποιου άλλου, τότε γίνε μια μαλακή γόμα για να σβήσεις τις λύπες τους και να σκορπίσεις  αισιοδοξία στις ψυχές τους.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki