Ψυχή, έχεις μαζέψει πολλά αγαθά, που σου φτάνουν για πολλά χρόνια. Αναπαύου, λοιπόν, τρώγε, πίνε, καλοπέρνα.
Sunday, 17 November 2024
Η Παραφροσύνη της Απληστίας - Η Παραβολή του Άμυαλου Πλούσιου (για παιδιά)
Friday, 15 November 2024
Μιλώντας στα παιδιά για το Πολυτεχνείο και την Ντενεκεδούπολη
Ο Σαρδέλας, η Μηλίτσα, ο Βουτυρένιος, ο Σοφός και ο Οκέυ-μπαμ-μπαμ, φτιαγμένοι από αντίστοιχα ντενεκέδια, χάνουν την ηρεμία τους όταν μια μέρα θα εμφανιστεί στην πόλη τους ο αυταρχικός Λαδένιος και θα αρχίζει να τους διατάζει ασταμάτητα.
Τα ντενεκεδάκια δε θα το ανεχτούν και θα συμμαχήσουν για να διώξουν τον Λαδένιο. Και όπως οι περισσότεροι γνωρίζετε, θα τα καταφέρουν με έναν μοναδικό τρόπο.
Τη Χειμερινή περίοδο 1976-1977, το αντικειμενοθέατρο αυτό παρουσίασε στο Αθηναϊκό Κοινό το έργο Στο Κουρδιστάν, στο Θἐατρο Κάβα που βρισκόταν στην οδό Σταδίου 50 στα Χαυτεία. Εκτός από τη Χειμερινή περίοδο 1975-1976, όλες τις υπόλοιπες Χειμερινές περιόδους οι παραστάσεις του αντικειμενοθεάτρου Ντενεκεδούπολη στο Αθηναϊκό Κοινό ξεκινούσαν το 2ο Σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου κάθε χρόνου και ολοκληρώνονταν την Κυριακή των Βαΐων του επόμενου, επειδή μετά το Πάσχα ξεκινούσε τις περιοδείες στην επαρχία. Τη Χειμερινή περίοδο 1977-1978, το αντικειμενοθέατρο Ντενεκεδούπολη παρουσίασε το έργο “Ξύπνα Ντενεκεδούπολη” στο Κύτταρον.
Οι παραστάσεις ξεκίνησαν Σάββατο 8 Οκτωβρίου του 1977 και συνεχίστηκαν μέχρι την Κυριακή 19 Μαρτίου του 1978. Λίγο πριν τελειώσει η πρωινή παράσταση εκείνης της ημέρας, τηλεφώνησε στο ταμείο του Θεάτρου ο Διοικητής του Αστυνομικού τμήματος Πλατείας Βάθη (στου οποίου την αρμοδιότητα ανήκε και η περιοχή της Πλατείας Βικτωρίας) και είπε στην ταμία πως έπρεπε να διακοπούν οι παραστάσεις επειδή ο ιδιοκτήτης της αίθουσας Κύτταρον δεν είχε πάρει την ειδική θεατρική άδεια που προβλέπει ο Νόμος…
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι
Ο «νταής» που εκφοβίζει είναι πάντα το πιο αδύναμο και φοβισμένο παιδί
Τα τελευταία χρόνια έχει δοθεί σημαντική προσοχή στο φαινόμενο του εκφοβισμού, ιδιαίτερα όσον αφορά στην περίπτωση των παιδιών. Ωστόσο, ένα από τα πράγματα που έχουμε την τάση να παραβλέπουμε, είναι ότι τα παιδιά που τείνουν να εκφοβίζουν τα υπόλοιπα μεγαλώνουν και τείνουν να μην αλλάζουν πολύ στην πορεία της ζωής τους, άλλωστε η συνέπεια στο χαρακτήρα είναι στοιχείο της ανθρώπινης υπόστασης.
Τα αγόρια που πείραζαν το παιδί που καθόταν μόνο του και τα «κακά» κορίτσια που δεν προσκάλεσαν τη συμμαθήτριά τους στο πάρτυ, μεγαλώνουν και γίνονται εξίσου κυριαρχικά, αλαζονικά και φοβισμένα, όπως ήταν και ως παιδιά.Ο πολιτισμός μας συναλλάσσεται καθημερινά με το φόβο.
Εδώ υπάρχει ένα θέμα:
Αυτό είναι μόνο ένα από τα χιλιάδες παραδείγματα που βιώνουμε καθημερινά και τείνουν να μας ταρακουνούν.
Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με το φόβο σε προσωπικό επίπεδο - όταν δηλαδή είμαστε εκφοβισμένοι – η υποκείμενη ηθική γίνεται πιο αχνή και μας μιλάει με έμφαση για μια γενική έλλειψη εκλεπτυσμού και συναισθηματικής νοημοσύνης.
Όλα αυτά, επομένως, οδηγούν στην ερώτηση:
Το εγώ του «νταή» είναι πονηρό.
Το κλειδί για τους εκφοβισμένους είναι να αναγνωρίσουν ότι ο εκφοβισμός του «νταή» δεν σχετίζεται με εκείνους, αλλά με τον ίδιο και την αδυναμία του.
Έχοντας στο μυαλό μας αυτή την αναγνώριση, ότι δηλαδή ο εκφοβισμός δεν σχετίζεται μ’ εμάς, τότε μπορούμε να είμαστε σταθεροί και σίγουροι για τον εαυτό μας.
Ο «νταής» είναι πάντα το πιο αδύναμο παιδί στην παιδική χαρά. Κάντε λίγο πίσω και παρακολουθήστε τον με συμπόνια, καθώς βυθίζεται σε μια χλωμή αντανάκλαση αυτού του παιδιού, το οποίο προσποιείται ότι είναι.
Πηγή: PsychologyToday.com
Απόδοση:Τζατζαδάκη Ματρώνη, Φιλόλογος-Γλωσσολόγος, Φοιτήτρια Ψυχολογίας ΕΚΠΑ
Επιμέλεια: PsychologyNow.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι
Thursday, 14 November 2024
Σεφέρης: Τα παιδιά μας μεγαλώνουν...
Η Καλύτερή μου Φίλη...
- Καλημέρα σου, έγινε κάτι; Ανησύχησα...
- Όχι, μωρέ... να... κάτι ψηλάφησα στο στήθος... δε θα 'ναι τίποτα...
Πάγωσα για λίγο.
- ...... το "δε θα 'ναι τίποτα" άσε να στο πουν οι γιατροί... κλείσε ραντεβού.
- Καλά, μην κάνεις έτσι, θα κλείσω...... κι αν είναι "το κακό";;;
- Γι' αυτό πρέπει να κλείσεις, ΣΗΜΕΡΑ...





