Αρχιμανδρίτης σε κύκλωμα παιδικής πορνογραφίας

Αρχιμανδρίτης, γιατροί, επιχειρηματίες, ιδιωτικοί υπάλληλοι...

 

Όλοι, Επίλεκτα Μέλη της Ελληνικής Κοινωνίας!!!!

 

Πάλι θα αρχίσει να βρέχει ανθρώπους... πάλι θα αρχίσουμε να πέφτουμε από τα σύννεφα...

Το κύκλωμα είχε πλοκάμια σε συνολικά επτά ελληνικές πόλεις. Ανάμεσα στα μέλη του συγκαταλέγονται εκτός του αρχιμανδρίτη, ιατροί, επιχειρηματίες και ιδιωτικοί υπάλληλοι

 

Αρχιμανδρίτης συνελήφθη από την δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος για συμμετοχή σε κύκλωμα παιδικής πορνογραφίας. Δικογραφία σχηματίστηκε  επίσης σε 24 υπεράνω υποψίας άτομα από τους οποίους οι 11 συνελήφθησαν στο πλαίσιο του αυτοφώρου και οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα.

 

Το κύκλωμα εξαρθρώθηκε μετά από επιχείρηση που διήρκεσε περίπου τρεις μήνες και σχετικό σήμα της Ιντερπόλ και έγγραφο της Μητροπολιτικής Αστυνομίας του Λονδίνου σύμφωνα με το οποίο είχαν εντοπιστεί πάνω από 200 σελίδες  με σκληρό πορνογραφικό περιεχόμενο όπου «πρωταγωνιστούσαν» ανήλικοι.

Αμέσως ξεκίνησαν έρευνες από τη δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος ενώ με έγκριση των εισαγγελικών αρχών έγινε άρση απορρήτου και διαπιστώθηκε ότι στο συγκεκριμένο κύκλωμα εμπλέκονταν 137 ηλεκτρονικά ίχνη Ελλήνων χρηστών του Ίντερνετ.

 

Από την ψηφιακή ανάλυση στα ίχνη αυτά ταυτοποιήθηκαν 35 χρήστες Ίντερνετ, που στην ουσία ήταν οι 24 κατηγορούμενοι, κάποιοι από τους οποίους έβγαιναν σε περισσότερες από μία διευθύνσεις.

 

Οι χρήστες διακινούσαν στο διαδίκτυο πολύ σκληρό παιδικό πορνό, στο οποίο απεικονίζονταν μεταξύ άλλων πολύ μικρά παιδιά ηλικίας από 6 μηνών και πάνω δεμένα στους αγκώνες, σε σεξουαλική δραστηριότητα με ανηλίκους.

 

Οι Έλληνες χρήστες, όπως προκύπτει από την έρευνα, είχαν αγοράσει ή επιχείρησαν να αγοράσουν πρόσβαση και δικαίωμα μέλους στις VIP ιστοσελίδες, πληρώνοντας με πιστωτικές κάρτες 79,85 δολάρια ΗΠΑ για χρονική περίοδο τουλάχιστον 30 ημερών.

 

Το κύκλωμα είχε πλοκάμια σε συνολικά επτά ελληνικές πόλεις, στην Αττική, στη Θεσσαλονίκη, στη Μυτιλήνη, στην Πάτρα, στη Μύκονο, στην Ορεστιάδα και στην Πρέβεζα ενώ ανάμεσα στα μέλη του συγκαταλέγονται εκτός του αρχιμανδρίτη 44 ετών, που ιερουργεί σε πόλη της Πελοποννήσου (ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΣΠΑΡΤΗΣ) και ο οποίος συνελήφθη στην Αττική είναι και ιατροί, επιχειρηματίες και ιδιωτικοί υπάλληλοι.

Μετά την ολοκλήρωση της έρευνας έγινε έφοδος της αστυνομίας και συνελήφθησαν οι 11 από τους 24, ενώ για τους υπόλοιπους 13 σχηματίστηκαν δικογραφίες οι οποίες υποβλήθηκαν στις κατά τόπους εισαγγελίες.

 

Συνολικά κατασχέθηκαν 28 σκληροί δίσκοι ηλεκτρονικού υπολογιστή, οκτώ φορητοί υπολογιστές και μεγάλες αριθμός DVD συνολικής χωρητικότητας 28.000 GB, που περιείχαν υλικό παιδικής πορνογραφίας, η σκληρότητα του οποίου σε κάποιες περιπτώσεις προκαλεί πραγματικά σοκ.

 

Από την αστυνομία εξετάζεται το ενδεχόμενο να έχουν φωτογραφηθεί και διακινηθεί στον παγκόσμιο ηλεκτρονικό ιστό παιδιά από την Ελλάδα, κάτι όμως το οποίο δεν έχει προκύψει μέχρι στιγμής.

Συλλήψεις για παιδική πορνογραφία

Συλλήψεις για παιδική πορνογραφία

Κύκλωμα διακίνησης υλικού παιδικής πορνογραφίας εξαρθρώθηκε σύμφωνα με πληροφορίες από την αστυνομία, μετά από σήμα της Ιντερπόλ, όταν εντοπίστηκε ιστοσελίδα με ιδιαίτερα σκληρό υλικό, ακόμα και βιασμοί.
Συνελήφθησαν έντεκα άτομα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη Πάτρα Μυτιλήνη, Πρέβεζα και Μύκονο, ενώ συνολικά σχηματίστηκαν δικογραφίες εις βάρος 24 ατόμων. Ανάμεσά τους
ένας αρχιμανδρίτης,
γιατροί,
επιχειρηματίες
και πολιτικοί μηχανικοί.

Ο ιερός Χρυσόστομος και η πολιτική εξουσία

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, υπήρξε ο πλέον σκληρός επικριτής των ακροτήτων της πολιτικής εξουσίας και των φορέων αυτής που διαβιούσαν ενάντια στα διδάγματα της Εκκλησίας και σε βάρος του πενόμενου λαού.

Ο έλεγχός του προς τους παρεκτρεπομένους πολιτικούς γινόταν χωρίς οργή και αλαζονεία, αλλά με αγάπη και ειλικρινές πατρικό ενδιαφέρον για την πνευματική κάθαρση του δημόσιου βίου, ο οποίος όταν ήταν φαύλος είχε τις αρνητικές του επιπτώσεις και στο λαό, που ήταν ταυτόχρονα και το πλήρωμα της ορθοδόξου εκκλησίας. Ο Χρυσόστομος ουδέποτε χαρίστηκε στους άρχοντες του κόσμου τούτου και γι’ αυτό τον λόγο δεν τους ήταν αρεστός, θα λέγαμε ότι πολλοί εκ των πολιτικών ηγητόρων της εποχής του, τον μισούσαν θανάσιμα επειδή δεν ανέχονταν τον οξύτατο δημόσιο έλεγχο που ασκούσε στα πρόσωπά τους για την φαυλοκρατία και την ανεντιμότητά τους. Ουδέποτε ο ιερός πατέρας δίστασε να επιδείξει την αυστηρότητά του ακόμη και για τον φαύλο και διεφθαρμένο προσωπικό βίο των αρχόντων, των πλουσίων και των ισχυρών της εποχής του, χωρίς να δέχεται κανένα συμβιβασμό ή να υπηρετεί ως άβουλο όργανο κάποια μικροπολιτική σκοπιμότητα. Με παρρησία και θάρρος αλλά και λεπτότητα αντιμετώπιζε και τους πολιτικούς άνδρες της ανώτατης κρατικής βαθμίδος, της εξουσίας γενικότερα, ακόμη και το ίδιο το παλάτι. Έτσι, δεν άργησε να συγκρουστεί ευθέως και χωρίς μισόλογα και με την ίδια την έξαλλη στην προσωπική ζωή και στις εξεζητημένες δημόσιες απαιτήσεις και παραξενιές της αυτοκράτειρα, την Ευδοξία, της οποίας το όνομα ήταν συνώνυμο των αδικιών, της φιλοχρηματίας και της σπατάλης που έκανε, ενώ πεινούσε ο λαός. Στηλίτευσε την μεγάλη και προκλητική πολυτέλεια, τις ασυλλόγιστες δαπάνες και τις αισχρές και ανήθικες διασκεδάσεις της ανακτορικής αυλής, αλλά και τον ευρύτερου χώρου της ανωτέρας κοινωνίας, όπου έβλεπε την επιδειξιμανία «…την κονίασιν των παρειών και τα ημαγμένα χείλη (βαμμένα), τας μυρολοιφάς (αρώματα), το χρυσοφορείν και μαργαριτοφορείν, την περίεργον αμφίεσιν και υπόδεσιν…» και όλες εκείνες τις γελοίες ποικίλες επινοήσεις της ανθρώπινης ματαιοδοξίας, κενοδοξίας και πλεονεξίας.
 
Την ίδια παρρησία και τόλμη επέδειξε και για τον πανίσχυρο αυλικό, τον πρωθυπουργό της εποχής του, τον γνωστό Ευτρόπιο, στον οποίο έκανε αυστηρές παρατηρήσεις για την φαυλότητα και την απληστία του, να πωλεί δημόσιες θέσεις και κρατικά αξιώματα στους ημετέρους και φιλικά προσκείμενους προς αυτόν, να δημεύει παράνομα περιουσίες και επιπλέον να θέλει την κατάργηση του δικαιώματος του ασύλου των ιερών ναών. Και όμως, όταν ο Ευτρόπιος εξέπεσε του αξιώματός του και εζήτησε ταπεινωμένος άσυλο στην Εκκλησία, ο ιερός Χρυσόστομος τον προστάτευσε με σθένος και τότε εξεφώνησε τους περίφημους λόγους του «Εις Ευτρόπιον», που έχουν καταγραφεί ως μοναδικής ρητορικής δεινότητας κείμενα της παγκοσμίου φιλολογίας.
 
Ο λαός επεδοκίμαζε τις ενέργειες αυτές του Χρυσοστόμου, του ποιμενάρχου του, τον οποίο κυριολεκτικώς ελάτρευε. Και τούτο, διότι έβλεπε ότι τα μέτρα που είχε λάβει είχαν ως αποτέλεσμα να αρχίσει σιγά – σιγά να επιβάλλεται μια πειθαρχία στην αχαλίνωτη κατάσταση που επικρατούσε κατά τα προηγούμενα έτη σε πολλούς κοινωνικούς τομείς και να περιορίζονται οι κοινωνικές αδικίες που διεπράττοντο προηγουμένως.
 
Όμως, όπως είναι γνωστό, όπου υπάρχει δράση, υπάρχει και αντίδραση. Έτσι, ο ασυμβίβαστος και ανυποχώρητος χαρακτήρας του Χρυσοστόμου ενώπιον των οργανωμένων συμφερόντων, αλλά και το γεγονός ότι δεν θέλησε και δεν επεδίωξε ποτέ την φιλία ή την εύνοια κανενός κοσμικού άρχοντος, όλα αυτά, είχαν ως αποτέλεσμα να προκληθεί εντονότατη και ισχυρή αντίδραση των θιγομένων ομάδων και συμφερόντων από τους λόγους και τα έργα του Χρυσοστόμου. Τότε οι αντίπαλοι του Χρυσοστόμου, όπως ήταν ο λιθομανής και χρυσολάτρης Θεόφιλος Αλεξανδρείας, η ματαιοδόξη αυτοκράτειρα Ευδοξία, ο πρωθυπουργός Ευτρόπιος, πολλές από τις ματαιόδοξες κυρίες της ανακτορικής αυλής, αλλά και πολλοί από τους επισκόπους που είχε καθαιρέσει ως αναξίους του εκκλησιαστικού τους αξιώματος, έθεσαν ως ανίερο στόχο να τον αφανίσουν. Έτσι όλη αυτή η παρασυναγωγή και φατρία, στο πρόσωπο κάποιων ψευδοεπισκόπων με επικεφαλής τον Αλεξανδρείας Θεόφιλο, συγκάλεσαν αντικανονικά στην πόλη Δρύ, το έτος 403 μ.Χ. μια ψευδοσύνοδο, η οποία ονομάστηκε «ληστρική σύνοδος» και κατεδίκασαν άνευ λόγου και ερήμην τον Ιερό Χρυσόστομο.
 
Ο αγανακτισμένος από την άδικη αυτή απόφαση λαός, χιλιάδες λαού, έφθασαν σε σημείο να καταλάβουν τα ανάκτορα και απειλούσαν να κατακρεουργήσουν τους πάντες για την εξορία του φιλάσθενου ποιμενάρχου τους. Τότε η ηθική και φυσική αυτουργός, η αυτοκράτειρα Ευδοξία εζήτησε από τον σύζυγό της Αρκάδιο να επαναφέρει τον Χρυσόστομο στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως. Όταν ο Χρυσόστομος εισήρχετο στην βασιλεύουσα ο λαός παραληρούσε από χαρά και εκείνος ένδακρυς βροντοφώναξε: «Τι ποίησω, ίνα υμίν αξίως αποδώσω της αγάπης την αμοιβήν; Αγαπώ ετοίμως το αίμα μου εκχεείν υπέρ τη υμετέρας σωτηρίας, λαέ μου…».
 
Το δίκαιο επεκράτησε, αλλά δυστυχώς όχι για πολύ. Αφορμή για τη νέα και τελευταία δοκιμασία του ιερού πατρός εδόθη όταν ο ίδιος δημόσια εστηλίτευσε τους προκλητικούς θορύβους και τις άμετρες μέχρι σημείου ειδωλολατρείας προκλητικές εκδηλώσεις που είχαν οργανωθεί για να τιμηθεί η ματαιόδοξη Ευδοξία, της οποίας ο αργυρός Ανδριάντας στήθηκε πλησίον του ναού της Αγίας Σοφίας (ο δεύτερος ναός επί του οποίου ανηγέρθη ο σημερινός) και στο κέντρο της δημοσίας αγοράς. Ο ιστορικός Σωκράτης αναφέρει ότι τόσο σκληρός υπήρξε ο δημόσιος λόγος του μεγαλυτέρου εκκλησιαστικού ρήτορος όλων των αιώνων, ώστε και οι κίονες του ναού εφαίνοντο ότι θα λυγίσουν από το δριμύ κατηγορώ, που άρχιζε ως εξής: «Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράσσεται, πάλιν ορχείται, πάλιν την κεφαλήν Ιωάννου ζητεί λαβείν επί πίνακι…». Όλα αυτά ως σεισμός τάραξαν τα ανάκτορα και ο ιερός Χρυσόστομος οδηγείται και πάλι στην εξορία, κατά το έτος 404 μ.Χ. Η εξασθενημένη όμως υγεία του, μετά από τρία έτη σκληρής εξορίας, δεν άντεξε και το 407 μ.Χ. ο άτλας αυτός της ορθοδόξου Εκκλησίας παρέδωσε το πνεύμα του, λέγοντας μέχρι και την τελευταία στιγμή την φράση: «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν».

ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΛ. ΣΙΔΗΡΑΣ 15.11.2007

www.xronos.gr

Σήμερα, η διαφθορά κυριαρχεί, οι  Χρυσόστομοι όμως μας τελείωσαν.

Παιδική Κακοποίηση (Σωματική): Μέρος 1

Τι συνιστά σωματική κακοποίηση;

• Το να χτυπά κάποιος ένα παιδί δυνατό, να το τσιμπά, να του τραβά τα μαλλιά, να το χαστουκίζει, να το δαγκώνει, να το καίει π.χ. με τσιγάρο.
• Η χρήση αντικειμένων για να πονέσει το παιδί π.χ. ξύλο με ζώνη, κουτάλα, ραβδί.
• Χρήση ακατάλληλων μεθόδων πειθαρχίας για την ηλικία του παιδιού π.χ. να ταρακουνά κάποιος ένα βρέφος ή να το πετά δυνατά σε μία επιφάνεια, ακόμη και στην κούνια του.

Δυστυχώς, η σωματική τιμωρία αποτελεί συνηθισμένη και αποδεκτή τακτική για την πειθαρχία των παιδιών σε αρκετές χώρες και μάλιστα είναι ιδιαίτερα γνωστή και στη χώρα μας. Η εφαρμογή και αποδοχή της σωματικής τιμωρίας σχετίζεται άμεσα με τη στάση και τις αντιλήψεις των γονέων και της κοινωνίας γενικότερα ως προς τους τρόπους ανατροφής των παιδιών.

Σύμφωνα με ενδεικτικές μελέτες σε όλο τον κόσμο, οι γονείς που κακοποιούν τα παιδιά τους μπορεί να αντιμετωπίζουν :

• Σοβαρές ψυχικές παθήσεις όπως κατάθλιψη, διαταραχή προσωπικότητας, σπανιότερα ακόμη και ψύχωση.
• Περιορισμένες νοητικές ικανότητες.
• Μεγάλο βαθμό δυσκολίας ώστε να καταφέρνουν να ελέγχουν επιθετικά τις εκρήξεις θυμού τους.
• Αίσθημα βαθιάς ανεπάρκειας για τον εαυτό τους και το ρόλο τους ως γονείς.
• Έντονη ανάγκη να αισθάνονται εξάρτηση και προσοχή από τους άλλους με αποτέλεσμα να «βλέπουν» τα παιδιά τους ως πηγή φροντίδας και βαθιάς αφοσίωσης και αναγνώρισης με αποτέλεσμα τα παιδιά τους να υιοθετούν ρόλο γονέα απέναντί τους.
• Κακές σχέσεις με τους δικούς τους γονείς ως παιδιά. Οι περισσότεροι γονείς που κακοποιούν έχουν υπάρξει οι ίδιοι θύματα κακοποίησης όταν ήταν παιδιά. Μέσα από την κακοποίηση των παιδιών τους – χωρίς να το καταλαβαίνουν – ελέγχουν και ανακουφίζουν τα δικά τους παιδικά τραύματα.

Ένα κακοποιημένο παιδί ενδέχεται να γίνει ένας βίαιος γονιός στο μέλλον.

Οι γονείς που κακοποιούν σπάνια εκδηλώνουν ενθάρρυνση απέναντι στα παιδιά τους. Τα συμβουλεύουν και τα καθοδηγούν λιγότερο συγκριτικά με άλλους γονείς ενώ τους στερούν και αναφαίρετα δικαιώματά τους όπως είναι το παιχνίδι. Από την άλλη πλευρά μπορεί αναφέρονται με άσχημο τρόπο για το παιδί τους και να του αποδίδουν αρνητικούς χαρακτηρισμούς όπως: «δύσκολο», «κακό», «προβληματικό» γεγονός που σημαίνει ότι ασυνείδητα η γνώμη που έχουν για τα παιδιά τους δεν είναι άλλη από αυτή που έχουν για τον εαυτό τους. Πολύ συχνά η κακοποίηση συνυπάρχει με παραμέληση δηλαδή τη στέρηση βασικών αγαθών για την ανάπτυξη του παιδιού, όπως ακατάλληλες συνθήκες σίτισης και στέρηση /απαγόρευση φαγητού, αδιαφορία για τη σχολική του επίδοση κ.α.

Οι επιπτώσεις της σωματικής κακοποίησης κατά τη βρεφική και πρώτη παιδική ηλικία εκδηλώνονται κυρίως με έντονο κλάμα και εκρήξεις έντονου θυμού που δεν κατευνάζεται εύκολα ενώ τα παιδιά εμφανίζονται απαιτητικά και ανυπόμονα. Κατά τη μετέπειτα παιδική και εφηβική ηλικία τα παιδιά που έχουν υποστεί ή υπόκεινται σωματική βία έχουν:

• Φοβισμένη και επιφυλακτική στάση απέναντι στους άλλους. Δείχνουν να αποτραβιούνται στο ενδεχόμενο σωματικής επαφής ή στο άγγιγμα, κυρίως όταν βλέπουν απότομες κινήσεις π.χ σήκωμα χεριού.
• Έντονη ψυχοκινητική ανησυχία και υπέρ-κινητικότητα
• Καταθλιπτικά συμπτώματα όπως χαμηλή αυτό-εκτίμηση, θλίψη, στεναχώρια, απάθεια.
• Χαμηλή σχολική επίδοση ακόμη και μαθησιακές δυσκολίες ως αποτέλεσμα του ψυχικού πόνου που βιώνουν.
• Διαταραχές συμπεριφοράς. Ο έντονος θυμός και η επιθετικότητα του κακοποιημένου παιδιού μπορεί να εκδηλωθεί με: αντιδραστική είτε επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους συνομήλικους ή μεγαλύτερούς του, καταστροφική συμπεριφορά σε παιχνίδια ή άλλα αντικείμενα, αυτό-επιθετική στάση απέναντι στον εαυτό του με απόπειρες αυτοκτονίας, αυτοτραυματισμούς, χρήση ναρκωτικών ουσιών. Επίσης, ο πόνος και η οργή από την κακοποίηση μπορεί να εξωτερικευτεί με αντικοινωνική συμπεριφορά και με παραβίαση ηθικών κανόνων ή και του ίδιου του νομικού πλαισίου. Σε κάποιες περιπτώσεις τα παιδιά μπορεί να εκδηλώσουν ψευτο-ωριμότητα ενώ μπορεί να καταβάλουν υπερβολική προσπάθεια να γίνουν αγαπητά και αποδεκτά από τους άλλους με την κρυφή ελπίδα να τα αποδεχτούν και να τα αγαπήσουν οι γονείς τους. Στην προσπάθειά τους αυτή να γίνουν αγαπητά και ευχάριστα, τα παιδιά δείχνουν υποδειγματική, καταναγκαστική και πειθήνια στάση καθώς και τελειομανία.

Τι κάνουμε σε περίπτωση που υπάρχει υποψία ή/και ενδείξεις ότι κάποιο παιδί υφίσταται σωματική κακοποίηση;

1. Ενημερώνουμε τις αρμόδιες αρχές (εισαγγελέα, αστυνομία) ώστε το παιδί να εισαχθεί στο νοσοκομείο, να διαγνωστεί η κακοποίηση από τους γιατρούς και να αντιμετωπιστούν οι όποιες σωματικές βλάβες που έχουν επέλθει.
2. Μετά την καταγγελία ενός περιστατικού κακοποίησης παρέχεται βοήθεια από διεπιστημονική ομάδα (παιδοψυχίατρο, παιδοψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, παιδίατρο) στο παιδί και στην οικογένεια ενώ αν κριθεί αναγκαίο το παιδί μεταφέρεται σε ασφαλές πλαίσιο διαμονής (παιδόπολη, ξενώνα), μακριά από τους γονείς.
3. Παράλληλα διευθετούνται νομικά ζητήματα, όπως η αφαίρεση (προσωρινή ή όχι) της επιμέλειας του παιδιού από τους γονείς τους.

Σημαντικό είναι να τονίσουμε ότι «το ξύλο δεν βγήκε απ’ τον παράδεισο» και ότι η κακοποίηση ενός παιδιού μας αφορά όλους. Άλλωστε τα παιδιά δεν ανήκουν σε κανέναν πέρα από τον ίδιο τους τον εαυτό. Τα παιδιά είναι το μέλλον του κόσμου και θα πρέπει να εξασφαλίσουμε γαλήνιες και ευτυχισμένες παιδικές ψυχές χωρίς πόνο και φόβο. Ίσως αυτό ακούγεται απλό αλλά στην πραγματικότητα είναι το μεγαλύτερο κατόρθωμα που πρέπει να επιτύχουμε…
.

Σειρά: Παιδική Κακοποίηση. Οπτικοακουστική ενημέρωση

1	Σωματική Κακοποίηση
2	Σεξουαλική Κακοποίηση
	2.1 Πρόληψη
	2.2 Ο Κανόνας του εσώρουχου
	2.3 Τα σύμβολα των παιδόφιλων
	2.4 Pedophile Symbols
	2.5 Símbolos da pedofilia
3	Συναισθηματική Κακοποίηση
4	Συναισθηματική Σεξουαλική Κακοποίηση
5	Παιδική εργασία

Πηγές:

• Το Χαμόγελο του Παιδιού

Το ραδιόφωνο των Φίλων

-->

Καλημέρα,

Είμαι πιστός αναγνώστης σας εδώ και πολύ καιρό.

Λόγω της αγάπης μου για το ραδιόφωνο αποφάσισα να φτιάξω ένα Internet radio ( χωρίς εμπορική εκμετάλλευση φυσικά) με καλή μουσικούλα!

Το όνομα του Friends Radio www.friendsradio.gr

Θα εκτιμούσα πολύ εάν κάνατε μια αναφορά στο site σας.

Με εκτίμηση,

Friends Radio