Ο Κασίδης στο κεφάλι ...

Λυπάμαι πολύ ...

Έχω την εντύπωση ότι αυτός είναι ο πάτος...

Ο πάτος δεν είναι η φτώχεια...

Δεν είναι η ανέχεια...

Δεν είναι η ανεργία.

Πάτος είναι το τέλος του πολιτισμού.

Και αυτό ήταν το τέλος του πολιτισμού.

Επειδή, φτώχειες πολλές περάσαμε.

Επειδή χρεωκοπίες πολλές γνωρίσαμε.

Αλλά πάντα κρατούσαμε την αξιοπρέπεια μας.

Τον πολιτισμό μας.

Σήμερα ντράπηκα.

Σήμερα, έδωσα πάτημα στους ξένους να με πουν... βάρβαρο.

Σήμερα απογοήτευσα τους προγόνους μου και δυναμίτισα το μέλλον των απογόνων μου

Σήμερα, έπιασα πάτο.

Σήμερα ένοιωσα θλίψη βαθιά και έκλαψα.

Έκλαψα, επειδή στα σχολειά μας δεν μαθαίνουν τα παιδιά τι είναι φασισμός, 
ώστε να τον αναγνωρίζουν

Έκλαψα, επειδή πολλοί έφηβοι θεωρούν τον φασισμό μαγκιά

Έκλαψα, επειδή δεκαοχτάρηδες ψήφισαν φασιστικά, εντελώς ανυποψίαστοι

Αλλά επειδή έπιασα πάτο

κι επειδή δεν πάει παρακάτω

έχω μιαν ελπίδα

Ότι όλα από αύριο θα πάνε καλύτερα

Είναι ώρα πια να ξεφύγουμε, από όλα αυτά.

Αμήν

Το χαμομηλάκι

Ελληνίδα μάνα: Τι σκέφτεται όταν δεν απαντάς στο τηλέφωνο;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή! 

Η μάνα –και δη η Ελληνίδα μάνα– σε όποια ηλικία και να φτάσεις δεν θα αλλάξει ποτέ και δεν θα συνειδητοποιήσει ότι μεγάλωσες!
Ακόμα κι όταν... αποκτήσεις κι εσύ την δική σου οικογένεια!
Κι επειδή η αθάνατη Ελληνίδα μάνα είναι ίδια σε όλες τις εκδοχές, δείτε το παρακάτω ξεκαρδιστικό αλλά και τόσο ρεαλιστικό διάγραμμα που δείχνει, σύμφωνα με το mediagate.gr, τις πιθανές σκέψεις τις μητέρας σου, όταν δεν απαντάς στο τηλέφωνο:

enimerwsi

Βελτιώνοντας τη συμπεριφορά του παιδιού χωρίς φωνές

Παρατηρούμε, περιγράφουμε με ακρίβεια
και δεν χρησιμοποιούμε υπερθετικούς βαθμούς.

---

Μπορεί να βελτιωθεί η συμπεριφορά ενός παιδιού δίχως φωνές και γκρίνιες; Η ειδική σε θέματα γονιών Νοέλ Τζάνις-Νόρτον υποστηρίζει πως ναι – και έχει σύμμαχό της μία διασημότητα, την ηθοποιό Έλενα Μπόναμ Κάρτερ που ορκίζεται ότι οι συμβουλές της, της άλλαξαν τη ζωή. 

Οι συμβουλές της κ. Τζάνις Νόρτον αποτελούν τμήμα ενός ολόκληρου προγράμματος που έχει επινοήσει και το οποίο στις αρχές Μαΐου εξέδωσε ως οδηγό για γονείς. Τιτλοφορείται «Calmer, Easier, Happier Parenting: The Revolutionary Programme That Transforms Family Life» (εκδ. John Murray) και υπόσχεται να φέρει την πολυπόθητη γαλήνη και ηρεμία στο σπίτι.

Να μερικές από τις συστάσεις του:

* Αποφύγετε τους γενικευμένους και υπερβολικούς επαίνους. 
 Όλοι ξέρουμε ότι πρέπει να επαινούμε τα παιδιά μας, αλλά οι γενικές και οι υπερβολικές εκφράσεις τους κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό.

Αντί λοιπόν να λέτε «υπέροχα», «άψογα», «θαυμάσια», επιλέξτε τον συγκεκριμένο και συγκρατημένο έπαινο, όπως «βλέπω ότι διάβασες προσεκτικά τα μαθήματά σου, προσέχοντας την ορθογραφία σου και κάνοντας την αντιγραφή σου. Βλέπω επίσης ότι δεν άφησες κενά. Αυτό είναι πολύ καλό».

Το κλειδί, κατά την κυρία Τζάνις-Νόρτον είναι να παρατηρείτε, να περιγράφετε με ακρίβεια και να μην χρησιμοποιείτε υπερθετικούς βαθμούς.

* Να επαινείτε την απουσία της ενοχλητικής συμπεριφοράς. 
Για να αντιμετωπίσετε μια ενοχλητική συμπεριφορά του παιδιού (π.χ. ότι μιλάει απότομα, τρώει τα νύχια του, σας διακόπτει όταν μιλάτε στο τηλέφωνο, ζητάει διαρκώς κάτι, δεν διαβάζει) αρχίστε να δίνετε έμφαση στις στιγμές που το παιδί δεν συμπεριφέρεται κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Αυτές τις στιγμές, να χρησιμοποιείτε τον συγκεκριμένο/συγκρατημένο έπαινο για να του τις επισημαίνετε. Να λέτε λ.χ. «βλέπω ότι δεν με διέκοψες στο τηλέφωνο… αυτό είναι πολύ καλό».

Η έκφραση «βλέπω ότι…» κάνει τα παιδιά να τεντώνουν τ’ αυτιά τους, διότι δεν είναι μία έκφραση που χρησιμοποιούμε συχνά όταν θέλουμε να τα επιπλήξουμε ή να τα διορθώσουμε για κάτι. Σταδιακά, θα μάθουν τα παιδιά να συσχετίζουν το «βλέπω ότι…» με το ότι θα ακούσουν ότι έκαναν κάτι καλό, και θα επιδιώκουν ολοένα περισσότερο να το ακούσουν. 

* Αφιερώστε τους «ειδικό» χρόνο.  
Κάθε ένας από τους γονείς πρέπει να αφιερώνει σε κάθε ένα από τα παιδιά λίγο ειδικό, αποκλειστικό χρόνο, που θα περνάνε κάνοντας οι δυο τους κάποιες δραστηριότητες.

Ο χρόνος αυτός πρέπει να είναι καθημερινός, ει δυνατόν, να διαρκεί τουλάχιστον 10 λεπτά και να μην αφιερώνεται για να βλέπουν μαζί τηλεόραση ή να παίζουν στο κομπιούτερ, αλλά σε κάτι άλλο που αρέσει και στους δύο.

Τα παιδιά χρειάζονται πρωτίστως χρόνο από τον γονέα του ιδίου φύλου – κι αν ο ένας δεν υπάρχει, από άλλο κοντινό ενήλικα του ιδίου φύλου. 

* Μάθετε να ακούτε πρώτα το παιδί.  
Για να λύσετε κάποιο πρόβλημα, πρέπει πρώτα να ακούσετε τι έχει να πει το παιδί, και αναλόγως να προσαρμόζετε την απάντησή σας. Με τον τρόπο αυτό τα παιδιά ξεπερνούν πιο εύκολα και πιο γρήγορα τον θυμό ή τα αρνητικά συναισθήματά τους, ενώ έχουν και την ευκαιρία να επεξεργαστούν τα συναισθήματά τους, να τα νιώσουν πλήρως και μετά να τα ξεπεράσουν και να ηρεμήσουν.

Για να ακούσετε το παιδί, βάλτε στην άκρη τα δικά σας συναισθήματα, σταματήστε ό,τι κι αν κάνετε, συγκεντρωθείτε σε ό,τι σας λέει κοιτάζοντάς το στα μάτια και αναλογισθείτε πως μπορεί να νιώθει το παιδί. Το συναίσθημα που θα φαντασθείτε, εκφράστε το στο παιδί, δίχως όμως να το καθησυχάσετε, να προσπαθήσετε να εκλογικεύσετε, να του κάνετε κήρυγμα ή να το δικαιολογήσετε. Πείτε λ.χ. «ακούγεσαι πολύ απογοητευμένος/θυμωμένος που χάλασε το παιχνίδι σου». 

* Ετοιμασθείτε εκ των προτέρων. 
Αυτή είναι μια πανίσχυρη τεχνική για να εξασφαλίσετε ότι το παιδί θα ακολουθεί τους κανόνες του σπιτιού. Πρέπει να την εφαρμόσετε πριν συμβεί η αρνητική συμπεριφορά και οπωσδήποτε όχι εν ώρα αψιμαχίας ή όταν βιάζεστε. Επιπλέον, το παιδί είναι αυτό που θα μιλάει, όχι εσείς.

Τι πρέπει να κάνετε; Διαλέξτε μια ουδέτερη στιγμή (να μην έχει προηγηθεί καυγάς) που θα έχετε άφθονο χρόνο στη διάθεσή σας. Καθίστε κάτω με το παιδί και θέστε του μερικά βασικά ερωτήματα (για κάθε ερώτημα και απάντηση, να αφιερώνετε έως 60 δευτερόλεπτα).
Κάθε ερώτηση πρέπει να είναι λεπτομερής και να μην απαντιέται με «ναι» ή «όχι», αλλά να έχει συγκεκριμένη απάντηση. Επιπλέον, επειδή το παιδί ξέρει τις απαντήσεις, εσείς δεν πρέπει να του τις πείτε, αλλά να περιμένετε να τις πει μόνο του.

Παράδειγμα; «Όταν γυρνάμε από το ποδόσφαιρο, τι είναι το πρώτο που πρέπει να κάνουμε; Που θα βάλουμε την τσάντα; Που θα βάλουμε τα παπούτσια; Τι θα κάνουμε τα λερωμένα ρούχα;».

Όσο πιο λεπτομερής είναι κάθε απάντηση του παιδιού, τόσο περισσότερο εντυπώνεται στη μνήμη του. 

* Απομακρύνετε ό,τι αποσπά την προσοχή. 
Αν λ.χ. τα παιδιά σας παίζουν το πρωί αντί να ετοιμάζονται για το σχολείο, βάλτε τα ρούχα τους σε ξεχωριστά δωμάτια ώστε να μην συναντηθούν πριν ντυθούν. Ή πάλι αν αρνούνται να ντυθούν ζεστά το χειμώνα, εξαφανίστε τα καλοκαιρινά ρούχα από τα ντουλάπια ώστε να μην τα έχουν πρόχειρα και βάζουν κοντομάνικα. 

* Μην ζητάτε ποτέ δεύτερη φορά το ίδιο πράγμα.  
Για να κάνει το παιδί ό,τι ζητάτε με το πρώτο (στο 90% των περιπτώσεων τουλάχιστον) εφαρμόστε την απλή μέθοδο που ακολουθεί. Είναι κατάλληλη για παιδιά ηλικίας άνω των 3 ετών και δεν συνιστάται σε δύο περιπτώσεις: όταν το παιδί κάθεται μπροστά σε μία οθόνη και όταν βιάζεστε.

 .

Η μέθοδος έχει ως εξής:

1. Πηγαίνετε στο δωμάτιο όπου βρίσκεται το παιδί, σταθείτε δίπλα του και κοιτάξτε το.
2. Περιμένετε να γυρίσει να σας κοιτάξει και αυτό – αλλά να κοιτάει μόνο εσάς και πουθενά αλλού.
3. Πείτε στο παιδί τι θέλετε να κάνει – αργά, με απλά λόγια, με σαφήνεια και μόνο μία φορά.
4. Ζητήστε από το παιδί να επαναλάβει ό,τι του είπατε, λέγοντας «Πες μου σε παρακαλώ τι πρέπει να κάνεις τώρα» (μόλις το παιδί αρχίσει να το λέει, έχει αρχίσει να γίνεται δική του απόφαση και ευθύνη).
5. Περιμένετε στη θέση σας να κάνει το παιδί ό,τι του ζητήσατε – και κάθε τι σωστό που κάνει, να το επαινείτε συγκεκριμένα και συγκρατημένα.

Καθώς θα περνάει ο καιρός, το τελευταίο βήμα θα πάψει να είναι απαραίτητο και τελικά θα απαιτούνται μόνο τα τρία πρώτα.
.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Weekend

Αναρτήθηκε από Sofia

Μαθητές στρέφονται στο μεροκάματο και αφήνουν το σχολείο, για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους.

Η οικονομική κρίση «χτυπάει» κατά μεγάλο ποσοστό και την εκπαίδευση, με πολλούς τρόπους. Ενας από αυτούς είναι ότι πολλοί μαθητές αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το σχολείο για να βγουν στο μεροκάματο και να βοηθήσουν τις οικογένειές τους.

Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε μιλώντας στο patrastimes.gr ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Αχαϊας κ. Σπύρος Ψαρράς, υπάρχει μεγάλη μαθητική διαρροή από την πρωτοβάθμια στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που σύμφωνα με όλα τα στοιχεία δείχνει ότι θα γίνει ακόμα μεγαλύτερη όσο προχωρά και αυξάνεται η οικονομική κρίση.
Τα παιδιά για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους στρέφονται στο μεροκάματο και αφήνουν το σχολείο. Δεν είναι όμως ο μόνος λόγος που μειώνονται οι μαθητές στα σχολεία του νομού Αχαϊας και όχι μόνο. Άλλο ένα σοβαρό ζήτημα θα αναδειχθεί από τον Σεπτέμβριο, όπου η μεταφορά των μαθητών θα περάσει στη δικαιοδοσία των Δήμων, στους οποίους όμως δεν έχουν δοθεί τα κονδύλια για να μπορέσουν να ανταποκριθούν.
Η λύση που διαφαίνεται είναι ότι οι Δήμοι θα αναγκαστούν να δίνουν κάποιο κονδύλι εν είδη μισθώσεως στους γονείς για να μεταφέρουν μόνοι τους τα παιδιά τους στα σχολικά συγκροτήματα. Πόσοι γονείς όμως θα μπορούν να το κάνουν και αυτό, με αβέβαιο το πότε θα πάρουν έστω και αυτό το χρηματικό ποσό;
Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο κ. Ψαρράς, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αν δεν υπάρχουν λεωφορεία να μεταφέρουν τους μαθητές το νέο σχολικό έτος, ολόκληρα σχολεία στην περιφέρεια του νομού που λειτουργούν με παιδιά από διάφορα χωριά, να μην έχουν μαθητές! 

agioritikovima

Προσανατολισμός του παιδιού στον χρονο: πριν - μετά

Ο Piaget θεωρούσε ότι η έννοια του χρόνου
δομείται στο παιδί στα 8 χρόνια του περίπου

Η κατάκτηση της έννοιας του χρόνου και του αριθμού είναι από τις μεγαλύτερες δυσκολίες των παιδιών. Σύμφωνα με μελέτες, οι ερωτήσεις που ξεκινάνε με το πού και το πότε είναι οι πιο δύσκολες για τα παιδιά. Τα παιδιά 3-4 ετών αντιλαμβάνονται καλύτερα το πριν και το μετά. Ο Piaget θεωρούσε ότι η έννοια του χρόνου δομείται στο παιδί στα 8 χρόνια του περίπου. 

 

Δραστηριότητα:

Τοποθετούμε 3 αντικείμενα γνωστά στο παιδί ( πχ τετράδιο, μολύβι, κασετίνα) στη σειρά, οριζόντια. Το αφήνουμε να τα δει για μερικά δευτερόλεπτα και έπειτα τα κρύβουμε. Ζητάμε από το παιδί να μας πει: 

Α. Ποιο αντικείμενο βάλαμε πρώτο, δεύτερο, τρίτο 

Β. Ποιο αντικείμενο υπάρχει πριν από το μολύβι, μετά από το τετράδιο κτλ 

Προοδευτικά αυξάνουμε τον αριθμό των αντικειμένων. Όταν το παιδί μπορεί να συγκρατήσει 6 αντικείμενα, αντικαθιστούμε τα αντικείμενα με σχέδια, πολύ γνωστά αρχικά στο παιδί. 

Για τα παιδιά που έχουν δυσκολίες, το πέρασμα από το πραγματικό αντικείμενο στην εικόνα δεν είναι καθόλου εύκολο. Γι ´ αυτό πρέπει να γίνονται πολλές ασκήσεις με πραγματικά αντικείμενα μέχρι να φτάσουμε να δίνουμε φωτοτυπίες στα παιδιά. 

Τα παιδιά που δεν εξασκούνται έγκαιρα στην έννοια του χρόνου παρουσιάζουν στο δημοτικό σχολείο δυσκολίες στη γραφή (π.χ. μπερδεύουν την σειρά των γραμμάτων, δεν τηρούν σωστά τα διαστήματα ανάμεσα στις λέξεις κτλ ). Επίσης, μπορεί να εμφανίσουν δυσκολία στην ανάγνωση ( ανάγνωση χωρίς ρυθμό) και δυσκολία στα μαθηματικά ( να μπερδεύουν την σειρά των αριθμών, να μην κάνουν σωστά τις πράξεις). Γενικά, αδυνατούν να οργανώσουν σωστά το χρόνο τους ή να υπολογίσουν πόσο χρόνο χρειάζονται για μια δραστηριότητα , το διάβασμα κτλ.

ΣΟΦΙΑ Μ. ΚΟΥΛΟΥΡΗ

ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ S.I.