Γράμμα σε σένα, που κάθισες δίπλα στο αυτιστικό παιδί μου

Διαβάστε αυτό το γράμμα, διότι την επόμενη φορά μπορεί να είστε εσείς αυτή που θα κάτσει δίπλα σε ένα παιδί με αυτισμό.

Dear 'Daddy' in Seat 16C

H μαμά Shanell Mouland δεν περίμενε πολλά από το άντρα που κάθισε δίπλα στην κόρη της, Kate, σε πτήση επιστροφής από την Disney World, αλλά εκείνος απέδειξε ότι ήξερε ακριβώς τι πρέπει να κάνουμε…

Η οικογένεια Mouland, η μαμά Shanell, ο μπαμπάς Al και η 3 ετών κόρη τους Kate, που έχει αυτισμό, επιστρέφουν από διακοπές στην Disney World και η Shanell, που περιγράφει το ταξίδι ως συναρπαστικό για τον καθένα, αλλά ιδιαίτερα για ένα παιδί με αυτισμό, διηγείται τι έγινε με τον άντρα που κάθισε δίπλα στην κόρη της στο αεροπλάνο.
“Καθόμουν στη θέση μου και βλέποντας τον κόσμο να μπαίνει στο αεροπλάνο, έκανα υποθέσεις για τους ανθρώπους που μπορεί να κάθονταν στην κενή θέση δίπλα της, και το πώς θα αντιδρούσαν", λέει η Shanell Mouland. “Μετά, είδα έναν επιχειρηματία και είπα, δεν θα ήθελα να καθίσει αυτός δίπλα στην κόρη μου”.Go team Kate!
Αν και απογοητεύθηκε στην αρχή, η μαμά της Kate γράφει για την ανακούφιση που ένιωσε, αλλά και την έκπληξή της, για όσα συνέβησαν κατά την διάρκεια της πτήσης σε μια επιστολή προς τον φαινομενικά σκληρό bussineman, η οποία δημοσιεύθηκε στο goteamkate.com,εκεί όπου μοιράζεται τις εμπειρίες της ως μαμά αυτιστικού παιδιού.
Στο γράμμα “Dear ‘Daddy’ in Seat 16C Flight 1850 From Philly”γράφει μεταξύ άλλων:
“από την στιγμή που καθίσατε στη θέση σας δίπλα στην Kate, εκείνη άρχισε να σας τρίβει το χέρι. Το σακάκι σας ήταν πολύ μαλακό και της άρεσε η αίσθησή του. Της χαμογελάσατε και εκείνη είπε: ‘Γειά σου μπαμπά, αυτή είναι η μαμά μου. Σας είχε συμπαθήσει…
Θα μπορούσατε να έχετε ανακαθίσει στη θέση σας από αμηχανία. Θα μπορούσατε να την είχατε αγνοήσει.
Θα μπορούσατε να μου είχατε πει με τον τρόπο σας ‘σας παρακαλώ κυρία μου, μπορείτε να διαχειριστείτε το παιδί σας παρακαλώ;’
Δεν κάνατε τίποτα από όλα αυτά. Αρχίσατε να συζητάτε με την Kate και την ρωτούσατε για τις χελώνες της. Δεν μπορούσε να απαντήσει στις ερωτήσεις σας, αλλά διατηρούσε μια ζωντανή επικοινωνία με τα μάτια της. Σας έβλεπα και χαμογελούσα. Η αλήθεια είναι ότι προσπάθησα να της τραβήξω την προσοχή, αλλά δεν χρειάστηκε”…
“Ευχαριστώ”
“Γράφω πολύ συχνά”, λέει η Shanell “για τις εμπειρίες που έχουμε με την Kate και τους ανθρώπους” και πόσο ήθελε να ευχαριστήσει τον άγνωστο άντρα, εξηγώντας το νόημα της επιστολής, την οποία ποτέ δεν περίμενε ότι εκείνος θα διαβάσει.
Ο επιχειρηματίας την είδε όμως και επικοινώνησε μαζί της, θέλοντας να της πει ότι δεν αναζητούσε καμία αναγνώριση, ευχαριστώντας την απλά για την πολύ ευγενική της επιστολή.
“Για όποιον μπορεί να συναντήσει την kate ή όποιο άλλο παιδί με αυτισμό πρέπει να γνωρίζουμε ότι μπορεί να έχει αυτισμό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει τρόπος να επικοινωνήσουμε μαζί τους”
Η Shannel είπε ακόμα ότι οι αντιδράσεις των γονιών που δεν έχουν παιδιά με αυτισμό, είναι εκείνες που είναι πιο ιδιαίτερες από τις άλλες που γνωρίζουν και σκοπός της είναι να “φτάσει” σε εκείνους. Για όποιον μπορεί να συναντήσει την kate ή όποιο άλλο παιδί με αυτισμό λέει ότι η μεγαλύτερη ελπίδα της είναι να γνωρίζουμε ότι η kate μπορεί να έχει αυτισμό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει τρόπος να επικοινωνήσουμε μαζί της.
“Μπορείτε να μιλήσετε όπως θα κάνατε με οποιοδήποτε άλλο παιδί.
Η Kate αν πιστέψει ότι είστε cool ή της αρέσουν τα παπούτσια σας μπορεί να τα αγγίξει. Είναι ένα παιδί με πολύ χιούμορ. Ίσως θελήσει να σας ακουμπήσει ή να σας αγκαλίασει. Αν της πείτε ‘Τι κάνεις Kate’ δεν ξέρει πραγματικά τι λέτε και ίσως μπερδευτεί και σας πει για τις χελώνες της, διότι αυτό έχει στο μυαλό της, μπορείτε όμως να την ακούσετε.
Εύχομαι, οι άνθρωποι να ήταν πιο άνετοι με αυτό” δηλώνει η Shanell στο BuzzFeed.

Το διαβάσαμε στο: thesecretrealtruth

Το ξύλο βγήκε από ... τον δάσκαλο;;

Δάσκαλος έβαλε μαθητές να ακινητοποιήσουν
και να χτυπήσουν 8χρονο!

Στον εισαγγελέα ο 50χρονος που είπε στα παιδιά της τάξης του να χτυπήσουν «όσο πιο δυνατά μπορούν τον συμμαθητή τους»

Πατέρας του παιδιού: «Τον χτύπησαν με σφαλιάρες και μπουνιές».

 

περισσότερα εδώ: sport-fm

 

Εγώ Φταίω! (Γονιέ, θυμήσου τις πράξεις, τα λόγια που σε πόνεσαν, για να μην τα επαναλάβεις στα παιδιά σου)

Ένα καταπληκτικό κείμενο με υπέροχα λόγια!
Μια κατάθεση ψυχής από μια μανούλα που πραγματικά με συγκίνησε!
Την πρώτη φορά που το διάβασα ήμουν στη δουλειά, έκλεισα τον υπολογιστή, πήρα τηλέφωνο στον boss και είπα πως κάτι μου έτυχε και έφυγα.
Μόλις πήγα σπίτι έσφιξα το παιδί μου πολύ δυνατά στην αγκαλιά μου και του είπα... εγώ φταίω μωρό μου ... όχι εσύ....

Το έχω διαβάσει πάνω από 20 φορές!..........................
Εγώ φταίω....
Ένα κείμενο από τη Μαμά Κατερίνα που θα τη βρείτε στο προσωπικό της blog http://kapaworld ..........................
Νομίζεις πως είναι κάπου μακριά και δεν ακούν.
Νομίζεις πως είναι απασχολημένα και δεν σε βλέπουν.
Νομίζεις πως είναι μικρά και δεν θα καταλάβουν…

Η μαμά γύρισε αργά από τη δουλειά. Είναι κουρασμένη.
Κάνει δουλειές και είναι θυμωμένη.
Εγώ φταίω.... αν είχα μαζέψει τα παιχνίδια μου, δεν θα χρειαζόταν να κουραστεί για να τα μαζέψει εκείνη…
..........................
Η αλήθεια είναι πως είναι εκεί. Κρυμμένα ή απλά αόρατα.
Μέσα στον μικρό χρωματιστό τους κόσμο, εκεί που εσύ είσαι πελώριος.
Ο γονιός, ο τροφός, ο δάσκαλος, ο αρχηγός…
Ο Πελώριος!
..........................
Η μαμά ξέχασε το φαγητό. Το φαγητό κάηκε κι η μαμά είναι λυπημένη γιατί πρέπει να κάνει άλλο.
Εγώ φταίω.... Αν είχα κάνει μόνος τα μαθήματα μου δεν θα χρειαζόταν η μαμά να με βοηθήσει και δεν θα καιγόταν το φαγητό…
..........................
Ακούν, νιώθουν, οσφραίνονται την αγωνία, το φόβο, το θυμό, την κούραση, την ένταση…
Τα νιώθουν χωρίς να το θέλουν.
..........................
Ο μπαμπάς φτιάχνει τη βρύση που χάλασε και εγώ παίζω με τα κατσαβίδια του…Έσπασε όμως ο σωλήνας και πλημμύρισε η κουζίνα με νερά. Είναι θυμωμένος και φωνάζει και η μαμά μαλώνει μαζί του.
Εγώ φταίω.... αν δεν ήμουν μέσα στα πόδια του όλη την ώρα δεν θα είχε γίνει αυτό!
.......................... 
Χωρίς να το επιδιώκουν, τα κάνουν όλα «δικά τους».
Φταίνε αυτά…
Για όλα.
Για τα πάντα.
Για τα αδύνατα.
Για τα αδιανόητα.
Φταίνε αυτά!
..........................
Η μαμά μάλωσε με τον μπαμπά. Φωνάζουν κι είναι πολύ θυμωμένοι.
Εγώ φταίω.... αν είχα πάει πιο νωρίς για ύπνο, δεν θα ήταν τόσο κουρασμένοι και δεν θα θύμωναν, τόσο πολύ!
..........................
Οι μικροί, άγουροι άνθρωποι. Νέοι σε έναν κόσμο παλιό κι ακατανόητο.
Κι αν όλα αυτά πια είναι για εσένα απλά. Κι αν είσαι ο μόνιμα κουρασμένος ενήλικας, με τις μεγάλες ευθύνες και τη δύσκολη καθημερινότητα
..........................
Θυμήσου…
Θυμήσου εσένα κρυμμένο στις σκιές.
Να ακούς, να νιώθεις, να παλεύεις, με τα «θηρία» και να νομίζεις , να πιστεύεις, για κάποιο ανεξήγητο λόγο πως είναι δικά σου… Κι εσύ να πρέπει να αλλάξεις! Εσύ να βρεις τη λύση στα δικά τους προβλήματα…
..........................
Ο μπαμπάς μετράει τα λεφτά και δεν φτάνουν. Είναι λίγα. Θύμωσε και είναι νευριασμένος.
Εγώ φταίω.... αν δεν του είχα ζητήσει να μου πάρει κρουασάν... Δεν θα ξαναζητήσω να μου πάρουν τίποτα…
..........................
Θυμήσου πως είναι να νιώθεις ότι πρέπει να αλλάξεις χωρίς να ξέρεις το γιατί, χωρίς να ξέρεις το πώς…
Πως;
Θυμήσου πως είναι να νιώθεις συνέχεια πως είσαι «το λάθος»… πως «εσύ φταις».
Απλά θυμήσου…
..........................
Η αδερφή μου έχασε το αρκουδάκι της και δεν μπορεί να κοιμηθεί. Κλαίει κι η μαμά κι ο μπαμπάς την μαλώνουν που όλο το χάνει.
Εγώ φταίω.... αν δεν είχα μπει στο δωμάτιο της να παίξω, σίγουρα δεν θα είχαν ανακατευτεί τα παιχνίδια και θα έβρισκαν το αρκουδάκι της!
..........................
Θυμήσου: Τα λόγια που σε πλήγωσαν για να μην τα ξαναπείς. 
..........................
Ο μπαμπάς δεν έχει καθόλου χρόνο για να με βοηθήσει στα Μαθηματικά. Η μαμά είναι στη δουλειά και πρέπει να τα κάνει όλα μόνος του.
Κλαίω στο δωμάτιο μου γιατί δεν καταλαβαίνω και με μαλώνει.
Εγώ φταίω.... αν ήμουν καλή κι άκουγα την δασκάλα στο σχολείο θα καταλάβαινα τα μαθηματικά μου…. Ο μπαμπάς μου λέει ότι είμαι ανόητη και χαζή…. Είμαι χαζή!
..........................
Θυμήσου: Τις πράξεις που σε πόνεσαν για να μην τις ξανακάνεις.
..........................
Στο σχολείο έχασα την κασετίνα μου. Δεν μπορώ να την βρω πουθενά. Φοβάμαι να το πω γιατί θα με μαλώσουν.
Εγώ φταίω.... είμαι απρόσεχτος, αν πρόσεχα τα πράγματα μου δεν θα έχανα την κασετίνα. Τώρα μπορεί να μου τραβήξουν το αυτί ή τα μαλλιά και θα μπω τιμωρία στο δωμάτιο μου. Φοβάμαι.
..........................
Κι ύστερα θυμήσου τον ήχο του παιδικού σου γέλιου και σκέψου ποιοι ήταν οι λόγοι που εκείνο το γέλιο έπαψε!

Παίζουμε και χτυπάμε τα παιχνίδια μας στο πάτωμα και γελάμε.
Η μαμά και ο μπαμπάς μας λένε να σταματήσουμε. Δεν κάνουμε τίποτα μόνο γελάμε. Μας φωνάζουν να σταματήσουμε να κάνουμε βλακείες και να κάνουμε επιτέλους ησυχία…γελάμε κρυφά και μετά εκείνοι θυμώνουν γιατί τους κοροϊδεύουμε. Μας έπιασαν δυνατά από το χέρι και μας έκλεισαν στα δωμάτια μας. Μόνους…
Εμείς φταίμε γιατί γελούσαμε τόσο δυνατά…δεν κάνει να γελάμε τόσο δυνατά…δεν κάνει να γελάμε!!

Χιλιάδες λόγοι.
Σε ένα πελώριο στα μάτια του κόσμο, υπάρχουν χιλιάδες λόγοι για να φταίει. Σε μια ζωή της οποίας δεν έχει τον έλεγχο.
Δίπλα σε ανθρώπους από τους οποίους εξαρτάται απόλυτα.
Υπάρχουν εκατοντάδες παράλογες στιγμές στις οποίες φταίει.
Δεκάδες παράλογα λάθη τα οποία δεν έκανε, δεν προέβλεψε, δεν γνώριζε και για τα οποία φταίει…
..........................
Αυτός ο μικρός άνθρωπος με τα λεπτά χέρια και τα πελώρια μάτια.
Φταίει για όλα και ζει την καθημερινή αγωνία…για όλα αυτά για τα οποία θα φταίει μέχρι το τέλος της ημέρας…
Προσπαθεί σκληρά να ελαχιστοποιήσει τα λάθη μα είναι αδύνατον να γίνει αυτό.
Άλλωστε πώς να σταματήσεις να φταις για κάτι που δεν φταις;
..........................
Σε κάθε φωνή, σε κάθε ένταση, μια σκιά είναι πίσω.
Ένα προσωπάκι σιωπηλό, χλωμό, παρακολουθεί με αγωνία και δεν προσπαθεί πια να καταλάβει…
Το έχει πάρει απόφαση πως φταίει!!! 
Όχι. Στόχος δεν είναι η ενοχή. Στόχος είναι η ευθύνη.
..........................
Πως γίνεται αυτό με εμένα;…
Αλλάζω και προσπαθώ να αλλάξω όχι από τη στιγμή που έγινα γονιός αλλά, από τη στιγμή που το συνειδητοποιώ.
Από τη στιγμή που νιώθω την ανάγκη να κάνω χαρούμενο, όχι μόνο το παιδί μου αλλά να ξανακάνω χαρούμενο το παιδί εκείνο.
..........................
Το μικρό μπερδεμένο ανθρωπάκι που νόμιζε πως φταίει για όλα…
Εμένα! Εσένα!
Πριν θυμώσεις, πριν μιλήσεις, πριν σηκώσεις τη φωνή σου ή το χέρι σου, στάσου λίγο και σκέψου... Σκέψου την δύναμη που έχεις. Εσύ ο πελώριος γονιός. Σκέψου την εξουσία! Την εξουσία σου πάνω του....Τον έλεγχο σε έναν άλλο άνθρωπο. 
..........................
«Θα σε πάρω αγκαλιά και θα σε σφίξω όπως σου αξίζει.
Μην φοβάσαι μικρέ άνθρωπε. Δεν σου έχω πει ποτέ ψέματα και σήμερα θα σου πω μια μεγάλη και δύσκολη για εμένα αλήθεια…
Να θυμάσαι λοιπόν, δεν φταις εσύ, εγώ φταίω!»

...Σε όλους τους μικρούς μας ανθρώπους. Σε αυτούς που μεγαλώνουμε και σε αυτούς που ζουν ακόμη μέσα μας....Σε εσάς αγαπημένοι...  
daddycool2403

Οι κίνδυνοι στις παιδικές χαρές

από την Ιωάννα Μίχαλου

Η παιδική χαρά είναι η αγαπημένη του στιγμή της ημέρας! Είναι αδιαμφισβήτητα ένα μέρος που κρύβει χαρές και παιδικά χαμόγελα, όμως ως υπεύθυνος γονιός θα πρέπει να έχεις τα μάτια σου δεκατέσσερα για να αποφύγεις τυχόν κινδύνους, κυρίως εξαιτίας της κακής τους συντήρησης.

Ποιοι είναι αυτοί;
- Διάλεξε μια παιδική χαρά που δεν έχει κρυφά σημεία.
Θέλεις να βλέπεις το παιδί σου ανά πάσα στιγμή, ακόμα και αν βρίσκεται λίγο πιο μακριά. Θέσε το σαν όρο ότι δεν θα πάει πουθενά άμα δε σε βλέπει και δεν το βλέπεις.
- Έλεγξε την περίφραξη της παιδικής χαράς.
Θέλεις να είσαι σίγουρη ότι είναι καλά περιφραγμένος και ότι δεν θα βγει κανένα παιδί στο δρόμο για να κυνηγήσει μια μπάλα που έφυγε.
- Έλεγξε το έδαφος.
Μπορεί το σκάμμα στο τέλος της τσουλήθρας να έχει τόσο καιρό να ανανεωθεί που το παιδί τελικά να πέφτει σε κακοσχηματισμένες πέτρες ή εγκαταλελειμμένα αντικείμενα που ίσως το τραυματίσουν.
- Έλεγξε τον εξοπλισμό.
Βγαλμένες βίδες, σίδερα που εξέχουν, χερούλια που γδέρνουν, όλα αυτά είναι αχρείαστες πηγές τραυματισμών.
- Ντύσε το κατάλληλα.
Λυμένα κορδόνια, ρούχα με σκοινιά ή γλιστερά παπούτσια μπορεί να συντελέσουν στο να χτυπήσει. Απλά ρούχα παιχνιδιού και σταθερά αθλητικά παπούτσια είναι ό τι πρέπει.
- Μεγάλο κίνδυνο αποτελούν πλέον και οι άνθρωποι.
Πρόσεχε τις παιδικές χαρές που μπορεί να φιλοξενούν ζευγαράκια ή ναρκομανείς το βράδυ, και πίστεψέ μας, είναι πλέον και στις καλύτερες περιοχές. Δεν θέλεις να βρεθεί το παιδί σου δίπλα σε χρησιμοποιημένα προφυλακτικά ή σύριγγες.

dearmom

7χρονο παιδάκι έχασε το δάχτυλό του σε παιδική χαρά για... κλάμματα

Κινδύνους για τη δημόσια υγεία εγκυμονεί η παιδική χαρά που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία στο Όλβιο του Δήμου Τοπείρου Ξάνθης. Πριν από μερικές μόλις ημέρες ένα 7χρονο αγοράκι τραυματίστηκε, με συνέπεια να ακρωτηριαστεί ένα δάκτυλό του.

παιδική χαρά για κλάμματα

Ξάνθη — «Το ανιψάκι μου τραυματίστηκε στο δάκτυλο στην προσπάθεια του να κάνει καρουζέλ στην πλατεία. Έτυχε να είναι αυτός! Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Ξάνθης άμεσα ενώ από τον τραυματισμό ακρωτηριάστηκε ο δείκτης του αριστερού χεριού του», κατήγγειλε ο κ. Βαγγέλης Καστρινάκης, κάτοικος της περιοχής μιλώντας στον Ρ/Σ Ξάνθη FM100.

Όπως εξηγεί ο ίδιος, όταν έκλεισε ο παιδικός σταθμός της περιοχής, τα σιδερένια παιχνίδια που βρίσκονταν εκεί θεωρήθηκε καλό αντί να πεταχτούν, να τοποθετηθούν στην πλατεία του χωριού.
«Για να βάλεις κάτι τέτοιο σε δημόσιο χώρο πρέπει να γίνει μελέτη και να εξεταστεί εάν πληρούνται κάποιες προδιαγραφές. Δεν ξέρω εάν σε αυτή την περίπτωση συνέβη αυτό» πρόσθεσε ο ίδιος, εξηγώντας πως στο σύνολό τους οι κατασκευές που βρίσκονται στην πλατεία του χωριού είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση, σκουριασμένες και επικίνδυνες.

«Καλώς τοποθετήθηκαν εκεί τα παιχνίδια αλλά είμαστε υποχρεωμένοι σαν ενήλικες αυτά να είναι ασφαλή. Έχουμε την ευθύνη για το τι δίνουμε στα παιδιά μας να παίξουν. Αυτό το 7χρονο παιδάκι υπέστη ανήκεστο βλάβη και θα κινηθούμε και νομικά. Η συμπεριφορά των ανθρώπων στα Επείγοντα του Νοσοκομείου αλλά και στην Ορθοπεδική Κλινική ήταν άψογη και οφείλω να το πω αυτό, όταν αντίκρισαν το θέαμα», ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Καστρινάκης, όπως διαβάζουμε στο ThrakiToday.

Συμπλήρωσε πως «δεν υπάρχει ένας κάτοικος που να μην ξέρει τη δραματική κατάσταση που έχει η πλατεία και δεν διαμαρτύρεται κανένας. Φοβόμαστε να μην χαλάσουμε τις σχέσεις μας; Δεν είναι προσωπικό το θέμα είναι κοινωνικό, κινδυνεύουν ζωές. Το κόστος για την επισκευή αυτών των κατασκευών είναι μηδαμινό. Εάν δεν έχεις 150 ευρώ παρ’ το από εκεί, καλύτερα να μην έχω παιχνίδια παρά να κινδυνεύουν ζωές».

Πηγή: NewsIt
το βρήκαμε εδώ: pathfinder