Μαθήματα μίσους: Μαθαίνουν σε ένα 5χρονο παιδάκι πως να χτυπάει προσφυγόπουλο από τη Συρία

«Αμπάς χτύπα δεν πρέπει να φοβόμαστε», ακούγεται να λέει ο ενήλικας. «Αυτά δεν είναι πολύ δυνατά»

Το γύρο του κόσμου κάνει ένα βίντεο από το Λίβανο που δείχνει ένα πεντάχρονο παιδί, με την καθοδήγηση του πατέρα του, να χτυπά με ξύλο ένα μεγαλύτερο αγόρι, που φέρεται να είναι πρόσφυγας από τη Συρία.

Σημειώνεται πως στο Λίβανο έχουν καταφύγει περίπου ένα εκατομμύριο πρόσφυγες από τη Συρία, που εγκατέλειψαν τη χώρα τους για να γλιτώσουν από τον εμφύλιο πόλεμο που μαίνεται από το 2011.
Εκτιμάται πως περισσότεροι από 200.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια του εμφυλίου που έχει εξελιχθεί σε μια τριπλή σύγκρουση μεταξύ των δυνάμεων του καθεστώτος του Άσαντ, των ανταρτών της αντιπολίτευσης και των τζιχαντιστών.

Το βίντεο αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα www.yasour.org και μεταφράστηκε και αναδημοσιεύτηκε και από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Οι αρχές του Λιβάνου διέταξαν τη διενέργεια έρευνας με την διεύθυνση της ιστοσελίδας να αναφέρει πως έλαβε το βίντεο μέσω μηνύματος κινητού τηλεφώνου.
«Ζήτησα από τον Γενικό Εισαγγελέα να αρχίσει έρευνα», δήλωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης του Λιβάνου Ασράφ Ριφί.
«Το κακοποιημένο παιδί είναι πιθανότατα από τη Συρία και η οικογένειά του βρίσκεται μάλλον στην κοιλάδα Μπεκά, κοντά στα συριακά σύνορα», σημείωσε.
Το παιδί, που δεν είναι μεγαλύτερο από 5 έως 6 ετών, χτυπά με ένα ραβδί το μεγαλύτερο αγόρι στο σώμα. Στη συνέχεια το κλοτσάει και το χαστουκίζει, ενώ ακούγονται οι φωνές του ενήλικα να παροτρύνει το παιδί να χτυπήσει πιο βίαια το θύμα του.
Αν και το αγόρι προσπαθεί να προστατευθεί, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο, ο ενήλικος το διατάζει να πέσει στο πάτωμα και παράλληλα καλεί το δεύτερο παιδί να συνεχίσει να χτυπά. «Αμπάς χτύπα δεν πρέπει να φοβόμαστε», ακούγεται να λέει ο ενήλικας. «Αυτά δεν είναι πολύ δυνατά», συνεχίζει.

tvxs

«Με το ζόρισμα οι γονείς δεν βοηθούν τα παιδιά, τα πνίγουν»

«Μερικοί γονείς κάνουν μεγάλο στρύμωγμα στα παιδιά τους, και μάλιστα μπροστά σε άλλους! Λες και έχουν ένα μουλάρι και το οδηγούν με την βέργα να πάη ίσα μπροστά έχουν ένα καπίστρι στο χέρι και του λένε: "Να περπατάς ελεύθερα!".

Ύστερα φθάνουν και αυτά στο σημείο να τους δέρνουν.Σήμερα ήρθε μια μάνα με το παιδί της- ένα παλληκάρι μέχρι εκεί πάνω-, που ήταν άρρωστο. «Τι να κάνω, Πάτερ; μου λέει, το παιδί μου δεν τρώει και δεν θέλει ούτε να μας δη». Της είπα τι να κάνη και με ξαναρωτάει: «Τώρα τι να κάνω;».
- Μήπως, Γέροντα, δεν κατάλαβε τι της είπατε;
- Πώς δεν κατάλαβε! «Εγώ ούτε μια ώρα, της είπα, δεν μπορώ να καθήσω μαζί σου, πώς να μείνη το παιδί μαζί σου; το παλάβωσες!». «Όχι, μου λέει, το αγαπάω». «Τι το αγαπάς, αφού δεν αναπαύεται κοντά σου θέλει να φύγη από το σπίτι, γιατί θέλει να βρίσκεται σε άλλο περιβάλλον. Όταν βρίσκεται μακριά σας, είναι μια χαρά. Για να μη σας θέλη, φαίνεται φταίτε κι εσείς. Να μην το ερεθίζετε το σακατεύεις το παιδί έτσι που φέρεσαι. Με το καλό να του φέρεσαι, με υπομονή». Αφού της είπα όλα αυτά, με ξαναρωτάει: «Τι να κάνω; Το παιδί δεν μας θέλει». Πώς να συνεννοηθής έτσι; Να είναι το παιδί μια χαρά και να το βγάζουν χαζό. Αυτό είναι βλάβη.
Με το ζόρισμα οι γονείς δεν βοηθούν τα παιδιά τα πνίγουν. Συνέχεια «μη αυτό, μη εκείνο, αυτό καν' το έτσι ...;» Πρέπει να τραβούν τα γκέμια τόσο που να μη τα σπάζουν. Να ελέγχουν με τρόπο τα παιδιά, για να τα φέρνουν σ' έναν λογαριασμό, αλλά να μη δημιουργούνται χάσματα μεταξύ τους.
Να κάνουν ό,τι κάνει ο καλός κηπουρός, όταν φυτεύη ένα δενδράκι: Το δένει απαλά με ένα σχοινάκι σε έναν , πάσσαλο για να μη στραβώση και να μην τραυματίζεται, όταν το γέρνη ο αέρας λίγο δεξιά-λίγο αριστερά.
Το φράζει κιόλας γύρω-γύρω και συγχρόνως το ποτίζει, το φροντίζει, μέχρι να μεγαλώσουν τα κλωνάρια του, για να μην το φάνε τα κατσίκια. Γιατί, αν το κουτσουρέψουν τα κατσίκια, πάει, καταστράφηκε. Ένα κουτσουρεμένο δένδρο ούτε να καρπίση μπορεί ούτε σκιά να κάνη. Όταν μεγαλώσουν τα κλωνάρια του, τότε ο κηπουρός βγάζει τον φράχτη, οπότε και καρπίζει το δένδρο και στην σκιά του μπορούν να φιλοξενούνται και κατσίκια και πρόβατα και άνθρωποι.
Οι γονείς όμως πολλές φορές από υπερβολικό ενδιαφέρον θέλουν να δέσουν το παιδί με σύρμα, ενώ πρέπει να το δένουν απαλά, για να μην το πληγώνουν. Να προσπαθούν να βοηθούν τα παιδιά με τον αρχοντικό τρόπο, ο οποίος καλλιεργεί το φιλότιμο στις ψυχές τους, ώστε να καταλάβουν το καλό ως ανάγκη. Να τους εξηγούν το καλό, όσο μπορούν με καλό τρόπο, με αγάπη και με πόνο. Θυμάμαι μια μητέρα που ,όταν έβλεπε τα παιδάκια να κάνουν καμμιά αταξία, τα μάτια της βούρκωναν από πόνο και τους έλεγε: «μη, χρυσό μου παιδί». Και με το παράδειγμά της τους μάθαινε να αγωνίζονται με χαρά, για να αποφεύγουν τους πειρασμούς της ζωής, να μην ταράζωνται εύκολα μπροστά σε μια δυσκολία, αλλά να την αντιμετωπίζουν με προσευχή και με εμπιστοσύνη στον Θεό.

Σήμερα μικροί -μεγάλοι στον κόσμο ζουν σαν σε τρελλοκομείο , γι' αυτό χρειάζεται πολλή υπομονή και πολλή προσευχή. Ένα σωρό παιδιά παθαίνουν εγκεφαλικό. Είναι λίγο χαλασμένο το ρολόι, το κουρντίζουν και οι γονείς λίγο παραπάνω και σπάζει το ελατήριό του. Χρειάζεται διάκριση. Άλλο παιδί θέλει περισσότερο κούρντισμα και άλλο λιγώτερο. Τα καημένα τα παιδιά είναι εκτεθειμένα σε όλα τα ρεύματα. Όταν ασκούν έξω στις διάφορες συντροφιές «μη σέβεστε γονείς, μη σέβεστε τίποτε», και οι μητέρες πάνε να τα σφίξουν, τότε αντιδρούν χειρότερα.

Γι' αυτό λέω στις μητέρες να ζοριστούν στην προσευχή και όχι να ζορίζουν τα παιδιά. Αν συνέχεια λένε «μη, μη» στο παιδί, ακόμη και για μικροπράγματα, ή καμιά φορά και άδικα, τότε, όταν πρόκειται για κάτι σοβαρό, όταν πάη λ.χ. το παιδάκι να ρίξη βενζίνη στην φωτιά, δεν ακούει και το κάνει, οπότε μπορεί να πάθη μεγάλη ζημιά.
Το παιδί δεν καταλαβαίνει ότι μέσα στο «μη» κρύβεται η αγάπη. Αλλά και όταν μεγαλώση λίγο, μπαίνει ο εγωισμός και αντιδράει, όταν του κάνουν καμιά παρατήρηση, γιατί λέει: «μικρός είμαι και μου φέρονται έτσι;». Οι γονείς πρέπει να δώσουν στο παιδί να καταλάβη ότι, όπως , όταν ήταν μικρό, το πρόσεχαν να μην καή, έτσι και τώρα που μεγάλωσε, υπάρχει άλλη φωτιά. Γι' αυτό πρέπει να προσέχη, να μη δίνη δικαιώματα στον πειρασμό, για να διατηρήση την Χάρη του Αγίου Βαπτίσματος.»

Από το βιβλίο «Οικογενειακή ζωή»
ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Δ'
ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ
«ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ»
ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
πηγές:
osiaefxi
greekpress
logia-tou-aera

Παραδόσεις στον κόσμο και την Ελλάδα για τη γέννηση ενός μωρού!

Κάθε χώρα και κάθε πολιτισμός έχει τα δικά του έθιμα για να καλωσορίσει ένα μωρό στον κόσμο. Πολλά από αυτά είναι αρχαίες παραδόσεις που διατηρούνται μέχρι και σήμερα. Δείτε παρακάτω ορισμένους μοναδικούς τρόπους με τους οποίους γιορτάζεται η έλευση ενός μωρού στα διάφορα μέρη του κόσμου…

Μπαλί: Τα πόδια ενός μωρού δεν πρέπει να αγγίξουν το έδαφος μέχρι την 210η ημέρα της ζωής τους, όταν συντελείται ένα τελετουργικό που ονομάζεται «otonan». Πριν το otonan, το μωρό θεωρείται ένα θεϊκό ον, που κατέβηκε από τον ουρανό. Όταν τα πόδια του παιδιού να αγγίξουν το έδαφος, για πρώτη φορά, αυτό συμβολίζει το πέρασμά τους στην ανθρώπινη φύση.

Γουατεμάλα: Τα βρέφη στη Γουατεμάλα λούζονται με παγωμένο νερό καθώς πιστεύουν ότι τα δροσίζει και βοηθά για έναν ήρεμο ύπνο. Οι μητέρες αγνοούν το κλάμα των μωρών κατά τη διαδικασία, θεωρώντας ότι αυτό είναι μια φυσιολογική αντίδραση σε μια υγιή πρακτική.

Αίγυπτος: Επτά ημέρες μετά τη γέννηση, οι Αιγύπτιοι γονείς ακολουθούν ένα τελετουργικό που ονομάζεται «sebou» με το οποίο αναγνωρίζουν επίσημα το παιδί και γιορτάζουν τη γέννησή του. Η πρακτική αυτή έχει ιστορία χιλιάδων ετών.

Κορέα: Η 100η ημέρα μετά από τη γέννηση ενός μωρού είναι μέρα εορτασμού για το γεγονός ότι το βρέφος κατάφερε να επιβιώσει του πρώτους μήνες της ζωής του. Προσφέρεται ρύζι και σούπα στο «Πνεύμα της γιαγιάς» σαν ευχαριστεί για τη φροντίδα που παρείχε στο βρέφος και τη μητέρα.

Ιαπωνία: Στην ιαπωνική κουλτούρα, οι μαμάδες χτυπούν ελαφρά και με ρυθμό την κοιλιά του μωρού για να κοιμηθεί ελαφριά.

Star.gr

Ελλάδα, Τριφυλία, Μεσσηνίας

Η κυρά μαμή βοηθούσε τη μητέρα και υποδεχόταν το μωρό, πολλές φορές είχε και ατυχίες, παρακολουθούσε μια δυο ημέρες το μωρό και τη μητέρα και έδινε εντολές τι θα φάει η μητέρα να κάνει γάλα (βραστό κρέας, ορισμένα χόρτα, κρασί κόκκινο κλπ), επίσης πότε θα ταΐσει το μωρό και πολλά άλλα. Την τρίτη ημέρα καλούσαν τον παπά να διαβάσει τη λεχώνα και το παιδί για τα κακά της πνεύματα.  Μετά το διάβασμα επιτρεπόταν να επισκεφτούν τη λεχώνα οι συγγενείς και οι γειτόνισσες οι οποίες ασήμωναν το μωρό με νομίσματα και του εύχονταν να γίνει καλός άνθρωπος. Στους επισκέπτες προσφερόταν κομπόστα γλυκό ή καρύδια για το καλό.

Έτσι περνούσαν οι μέρες μέχρι που συμπληρώνονταν σαράντα και η μητέρα έπαιρνε το μωρό και πηγαίνει στην εκκλησία να εκκλησιαστεί να πάρει τις σαράντα.

Ο παπάς έβγαινε στο μέσο της εκκλησίας, καλωσόριζε τη μητέρα, έβαζε το πετραχήλι του πάνω στο παιδί και διάβαζε την από τους κανόνες της Εκκλησίας προβλεπόμενη ευχή, έπαιρνε στην αγκαλιά του ύστερα το μωρό και το έφερνε στα εσωτερικό της εκκλησίας, αν ήταν αγόρι το έμπαζε από την αριστερή πόρτα στο ιερό, το έφερνε γύρω από την Αγία Τράπεζα και έβγαινε από τη δεξιά πόρτα συνέχεια διαβάζοντας και το παρέδιδε στη μητέρα.

Από την ημέρα αυτή η μητέρα, μπορούσε να πηγαίνει ελεύθερα στην Εκκλησία και να παρακολουθεί τη λειτουργία μέχρι που να έλθει η μέρα της βάφτισης του μωρού.

Πηγή: από το βιβλίο "Βρύσες Τριφυλίας" του Αλέκου Σουλιμιώτη

Ελλάδα, Θάσος

Τρεις μέρες μετά την γέννηση του, η μαμή έκανε το επίσημο λουτρό του μωρού, με την παρουσία όλης της οικογένειας, των συγγενών και των φίλων. Όλοι έριχναν νομίσματα μέσα στην λεκάνη για τη μαμή και εύχονταν στους γονείς. Παράλληλα, "ασήμωναν" (προσέφεραν) και κάποιο δώρο για το νεογνό ή τη λεχώνα. Την ίδια μέρα ερχόταν και ο παπάς να διαβάσει μια ευχή για το νεογνό. Η μαμή γιάτρευε, με το δικό της τρόπο, τις πρώτες ασθένειες του μωρού.

• Με σκόνη καφέ θεράπευε τα συγκάματα.
• Γιάτρευε το έκζεμα στο κεφάλι, το λεγόμενο "μούρα", αλείφοντας δυο τρεις μέρες με λάδι το ασθενές σημείο.
• Μ' ένα έμπλαστρο από ξερά σύκα διέλυε το πρήξιμο, "το αμπέλι", στα χεράκια ή τα ποδαράκια του μωρού.
• Αν το νεογέννητο κινδύνευε να πεθάνει αμέσως μετά τη γέννα και δεν βρισκόταν ιερέας εκείνη την ώρα, τότε η μαμή το ύψωνε προς την ανατολή και έλεγε: "Στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος σε ονομάζω.....': και του έδινε ένα όνομα, επειδή δεν έπρεπε το παιδί να πεθάνει αβάπτιστο.

Σύμφωνα με την διαιτητική της πρακτικής μαμής, το μωρό πρέπει να θηλάζει μέχρι δυο και τριών χρονών. Όταν γίνει ενός έτους, μπορεί να πάρει και άλλες τροφές, οι οποίες όμως, προηγούμενα, θα έχουν μασηθεί λίγο από τη μητέρα. Αυτές τις μασημένες τροφές τις έλεγαν "μιαν-μιαμ". Κατά την περίοδο του θηλασμού τύλιγαν ένα λουκούμι σ' ένα τουλπάνι και το κρεμούσαν με σπάγκο από κάποιο σημείο της κούνιας. Έτσι το μωρό, πιπιλίζοντας το τουλπάνι, ξεγελούσε τη πείνα του και δεν έκλαιγε!

Έτσι γεννιόταν τα παιδιά εκείνον τον παλιό και όχι και τόσο καλό καιρό στη Θάσο.

Μάλαμα Ελένη, Μαντέχου Στέλλα

Τι μπορεί να φάει το παιδί σας στην παραλία

Η θερμοκρασία ανεβαίνει με την καλοκαιρινή διάθεση να κορυφώνεται και τις εξορμήσεις στις πιο κοντινές παραλίες να γίνονται όλο και πιο συχνές.

Οι βουτιές και τα παιχνίδια στη θάλασσα αποτελούν αγαπημένη ασχολία των παιδιών με αποτέλεσμα να περνούν πολλές ώρες μαζί με τους γονείς ή τους παππούδες στην παραλία.

Τι όμως μπορεί να φάει το παιδί μας στην παραλία μετά από πολλές ώρες εξαντλητικού παιχνιδιού;

Ας δούμε κάποιες έξυπνες και συνάμα ποιοτικές επιλογές που μπορούν να εξασφαλίσουν στο παιδί μας ενέργεια και υψηλής ποιότητας θρεπτικά συστατικά.

Έτσι, οι γονείς ή παππούδες μπορούν να έχουν εφοδιαστεί στην παραλία με:

• Τοστ ή σάντουιτς στα οποία μπορούν να προστεθούν εποχιακά λαχανικά.
• Κουλούρι με σουσάμι και άλλα παρεμφερή αρτοσκευάσματα.
• Φρυγανιές.
• Φρέσκα, πλυμένα και καθαρισμένα φρούτα και λαχανικά εποχής.
• Φρεσκοστυμμένους χυμούς φρούτων.
• Γιαούρτι, επιδόρπια γιαουρτιού, κρέμες, ζελέ κ.α.
• Δημητριακά ολικής άλεσης και μπάρες δημητριακών.

Τα τρόφιμα αυτά θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε ειδική συσκευασία και να αποθηκευτούν υπό σκιά για σύντομο χρονικό διάστημα. Βέβαια, η πολύωρη παραμονή στην παραλία θα απαιτούσε την τοποθέτησή τους σε ένα μικρό φορητό ψυγείο, ώστε να αποφευχθούν τυχόν αλλοιώσεις.
Εξασφαλίστε ενέργεια και υψηλής ποιότητας γεύματα για τα παιδιά σας στην παραλία κάνοντας έξυπνες και συνάμα οικονομικές επιλογές…

Επιστημονική Ομάδα neadiatrofis.gr

Safe Place

A little child is playing with his toys in his room, when his dad arrives clearly intoxicated. The child, knowing full well what would follow, is trying to hide in the closet in a hopeless attempt to avoid abuse. His dad inevitably finds him.

Κυκλοφορεί στο διαδίκτυο μία ταινία μικρού μήκους, η οποία αναφέρεται στην ενδοοικογενειακή βία και στην κακοποίηση ανηλίκων.
Το βίντεο δε δείχνει να έχει καμία διαφορά από τις επαγγελματικές ταινίες της Pixar παρόλα αυτά ανήκει στον φοιτητή του ΑΚΤΟ, Άγγελο Ροδιτάκη και η δημιουργία του βίντεο ήταν για τις ανάγκες τις πτυχιακής του εργασίας.
Ο Άγγελος Ροδιτάκης κατάγεται από την Κρήτη, φοίτησε στην Φιλοσοφική σχολή του Ρεθύμνου το πάθος του όμως για τα 3D Animation ήταν αυτό που ήθελε εξ' αρχής να ακολουθήσει. Αφού ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρο του και γράφτηκε σε ένα ιδιωτικό κολλέγιο για να λάβει τις γνώσεις που πάντα ήθελε. Στα 30 του χρόνια "δικαιώνεται" αφού η πτυχιακή του εργασία αγγίζει το επίπεδο των επαγγελματιών.
«Αρχικά το ενδιαφέρον μου τράβηξαν κάποια 3D cinematics από video games» και συνεχίζει «Σαφώς βέβαια, στην πορεία αγάπησα ιδιαίτερα τις δουλειές της Pixar», αναφέρει σε συνέντευξη του.
Ακολουθεί το βίντεο που δημιούργησε ο ταλαντούχος Κρητικός.

Safe Place from Angelos Roditakis on Vimeo.

A little child is playing with his toys in his room, when his dad arrives clearly intoxicated. The child, knowing full well what would follow, is trying to hide in the closet in a hopeless attempt to avoid abuse. His dad inevitably finds him.

A short awareness film about child abuse for the last year of a BA (Hons) 3D Animation course.
Created by Angelos Roditakis ©2014

Πηγή: e-kriti.gr