Παγίδες… στη διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού!

Παγίδα 1 Λες ψέματα

Τα έκαναν οι γιαγιάδες και ίσως και οι μαμάδες μας αλλά προσπάθησε να το αποφύγεις. Το να κάνεις το παιδί σου να σε ακούει επειδή φοβάται τον κάθε είδους “μπαμπούλα” μπορεί να λειτουργήσει εκείνη τη στιγμή, αλλά δημιουργεί μια στρεβλή πραγματικότητα στο μυαλό του. Εκτός από το γεγονός ότι ο τρόμος δεν είναι καθόλου ευχάριστο συναίσθημα (και ξέρουμε πως δε θες να μεταδίδεις αρνητικά συναισθήματα στο παιδί σου) με αυτό τον τρόπο το μαθαίνεις πως τα ψέματα είναι κάτι επιτρεπτό, κάτι που επίσης δεν επιθυμείς.

Αντί να καταφύγεις σε ψέματα δοκίμασε να εξηγήσεις στο μικρό σου πως δεν κάνουμε πάντα αυτό που θέλουμε. Όταν πχ δεν θέλει να πάει στο σχολείο, πες του πως καταλαβαίνεις και πως και εσύ κάποιες μέρες δεν θέλεις να πας στη δουλειά αλλά παρ' όλα αυτά, κάποια πράγματα απλά πρέπει να τα κάνουμε.

Παγίδα 2 Υποκύπτεις

Ο πιο σίγουρος τρόπος να μάθεις ένα παιδί να μην σε ακούει είναι να εκτοξεύεις απειλές και μετά να μην κάνεις αυτό που “υποσχέθηκες”. Όταν πεις σε ένα απείθαρχο παιδί πως θα έχει δυσάρεστες συνέπειες για τη συμπεριφορά του και ύστερα δεν του επιβάλεις την “ποινή” είναι σαν να του λες πως ο λόγος σου δε μετράει.

Αντί για αυτό, προειδοποίησε ξεκάθαρα το παιδί για τις συνέπειες των πράξεών του και αν δεν συμμορφωθεί, κάνε αυτό που είπες ότι θα κάνεις. Σταδιακά εκείνο θα συνειδητοποιήσει πως δεν αστειεύεσαι και θα παίρνει τα λόγια σου πιο σοβαρά.

Παγίδα 3 Άλλα λες εσύ άλλα ο μπαμπάς

Δεν είναι εύκολο να συμφωνείς σε όλα με τον σύντροφό σου και από αυτό τον κανόνα δεν ξεφεύγουν ούτε τα ζητήματα των παιδιών σας. Όμως σε εκείνα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να φαίνεται πως συμφωνείτε στο τι επιτρέπεται και τι όχι. Συμφωνείστε από πριν που θα βάλετε τα όρια και προσπαθήστε να μην διαφωνείτε για αυτά μπροστά στα παιδιά γιατί αν εκείνα καταλάβουν ότι ο ένας από τους δύο είναι πιο ελαστικός, θα προσαρμόσουν αντίστοιχα τη συμπεριφορά τους.

Παγίδα 4 Καταφεύγεις συχνά σε δωροδοκίες

Αν είσαι μαμά, το έχεις σίγουρα κάνει! Είτε πρόκειται για την υπόσχεση του γλυκού μετά τα λαχανικά, είτε για το παιχνίδι μετά από μια επίσκεψη στο γιατρό, όλες οι μαμάδες καταφεύγουν σε κάποιο είδος δωροδοκίας που και που. Ο τρόπος αυτός πιάνει σχεδόν πάντα και εσύ είσαι ήσυχη μέχρι το σημείο που το παιδί θα έχει καλή συμπεριφορά μόνο και μόνο προκειμένου να δεχτεί την επιβράβευση. Την επόμενη φορά αντί να πεις από πριν “Αν είσαι καλό παιδί θα σου πάρω…” προτίμησε να επιβραβεύσεις την καλή συμπεριφορά μόνο αφότου έχει ήδη συμβεί. “Μπράβο που ήσουν τόσο ήσυχος…”.

Παγίδα 5 Δίνεις το κακό παράδειγμα

Αν συνηθίζεις να μαλώνεις το παιδί σου με ένα χτύπημα στα χέρια όταν κάνει κάτι κακό, τότε ετοιμάσου για εκπλήξεις! Τα παιδιά ρουφάνε τις συνήθειες και τις συμπεριφορές σου και θα τις αναπαράγουν όταν θεωρήσουν ότι βρίσκονται σε αντίστοιχη κατάσταση. Αν τα μαλώσεις με άσχημο τρόπο θα γίνουν επιθετικά, αν μιλάς άσχημα, θα κάνουν το ίδιο και μάλιστα συνήθως στο περιβάλλον του σχολείου ή σε κάποιον τρίτο. Συνήθισε έναν τρόπο τιμωρίας που δε βγάζει επιθετικότητα. Για παράδειγμα αν το βάζεις σε ένα μέρος μόνο του για λίγα λεπτά και του πεις να σκεφτεί τις πράξεις του θα το μάθεις παράλληλα να ηρεμεί και να σκέφτεται σαν απάντηση στα αρνητικά του συναισθήματα.

Παγίδα 6 Χάνεις τον έλεγχο

Είναι απολύτως λογικό να χάνεις που και που την ψυχραιμία σου. Κανείς δεν είναι τέλειος και ειδικά όταν έχεις ένα παιδί υπό την προστασία σου, οι στιγμές “τελειότητας” μοιάζουν ακόμα πιο δυσεύρετες. Η τεχνική του “time-out” που αναφέραμε στην προηγούμενη παράγραφο, δεν αναφέρεται μόνο στα παιδιά σου, ευτυχώς! Όταν νιώθεις να βράζεις από θυμό δώσε στον εαυτό σου την πολυτέλεια να αποχωρήσει και να ηρεμήσει. Αν δεν μπορείς να αφήσεις το παιδί μόνο του εκείνη τη στιγμή, πηγαίνετε μαζί σε άλλο δωμάτιο αφού και μια απλή αλλαγή σκηνικού θα βοηθήσει να ηρεμήσουν τα πνεύματα.

Παγίδα 7 Περιμένεις πολύ

Η βραχυπρόθεσμη μνήμη των παιδιών κρατάει λίγο περισσότερο από μία ώρα. Αυτό σημαίνει πως όταν κάτι συμβεί στο πρωινό δεν έχει νόημα να του επιβάλεις μια τιμωρία που θα επέλθει το βράδυ. Το παιδί δεν θα συνδέσει τα δύο αυτά γεγονότα ακόμα και αν του θυμίσεις το συμβάν, ενώ η τιμωρία ξαφνικά θα μοιάζει με αδικία. Έτσι φρόντισε οι ποινές που θα επιβάλεις να έχουν άμεσο αντίκτυπο.

Παγίδα 8 Μην μιλάς παρά πολύ

Αντίθετα με ότι πιστεύεις, τα παιδιά δεν είναι απλά μικροί ενήλικοι. Αν συνηθίζεις να δίνεις μακροσκελείς εξηγήσεις στο παιδί σου και περιμένεις να σε καταλάβει, κάνεις μάλλον λάθος. Όταν πχ ζητάει γλυκό πριν το φαγητό, πες του απλά πως δεν μπορεί να το έχει και απόφυγε την διάλεξη για το πώς ακριβώς το γλυκό πριν το φαγητό κόβει την όρεξη. Προσάρμοσε το μήκος αλλά και την ίδια την απάντηση ανάλογα με την ηλικία του.

Δημοσιεύτηκε από babyradio1 

Ελλάδα: Οκτώ στα δέκα παιδιά έχουν υποστεί σωματική βία και ένα στα 20 έχει εμπειρία σεξουαλικής βίας!

Της Ελένης Πετροπούλου
Σοκ προκαλούν τα στοιχεία για την κακοποίηση και παραμέληση των παιδιών στην ελληνική κοινωνία: Οκτώ στα δέκα έχουν υποστεί σωματική βία και ένα στα 20 έχει εμπειρία σεξουαλικής βίας!

Ανάλογα με το φύλο, την ηλικία και την περιοχή, η έκθεση των παιδιών σε βίαιες εμπειρίες διαφοροποιείται. Τα αγόρια είναι περισσότερο εκτεθειμένα σε σεξουαλική βία, σε σχέση με τα κορίτσια και σεξουαλική παραβίαση συμβαίνει πιο συχνά στις τάξεις του Γυμνασίου και εκείνες του Λυκείου.

Στον αγροτικό πληθυσμό είναι πιο συχνή η σωματική βία σε σχέση με τον αστικό πληθυσμό όπου... υπερτερεί η ψυχολογική και σεξουαλική βία.
Τα ανησυχητικά στοιχεία για την έκθεση των Ελληνόπουλων σε βίαιες εμπειρίες και συμπεριφορές προκύπτουν από πανελλαδική έρευνα διάρκειας 36 μηνών που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού σε περισσότερα από 15.300 παιδιά ηλικίας 11, 13 και 16 ετών.

Σχεδόν τα μισά παιδιά ανέφεραν έκθεση σε μία τουλάχιστον εμπειρία σωματικής βίας εντός του τελευταίου δωδεκαμήνου.
Πάνω από τρία στα τέσσερα παιδιά αποκάλυψαν ότι έχουν «αναμνηστικό» σωματικής βίας, κατά τη διαδρομή της παιδικής τους ηλικίας. Αντιστοίχως, ένα περίπου στα έξι παιδιά αναφέρουν έκθεση σε κάποιας μορφής ανεπιθύμητη σεξουαλική εμπειρία παραβίασης κατά τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας, εκ των οποίων σε ένα στα δεκατρία παιδιά η εμπειρία εμπεριείχε και σωματική επαφή.

Η επίπτωση της έκθεσης σε εμπειρίες σεξουαλικής βίας αφορούσε σε ένα στα δέκα παιδιά για κάθε είδους παραβίαση και σε ένα στα είκοσι για την παραβίαση με σωματική επαφή. Η δε έκθεση σε εμπειρίες κάποιας μορφής ψυχολογικής βίας φαίνεται να είναι μάλλον ο κανόνας παρά η εξαίρεση για τα παιδιά της χώρας, αφού περίπου επτά στα δέκα και δεκαεπτά στα είκοσι παιδιά αναφέρουν ένα τουλάχιστον τέτοιο ιστορικό κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους και της παιδικής τους ηλικίας αντίστοιχα.

Επαναλαμβανόμενη κακοποίηση
Πολύ ανησυχητικό είναι και το στοιχείο της έρευνας σχετικά με τη συχνότητα έκθεσης των παιδιών σε βίαιες συμπεριφορές. Για παράδειγμα, ποσοστό 13,47% των συμμετεχόντων ανέφεραν θετικό ιστορικό σε επτά και περισσότερες διαφορετικές φορές έκθεσής τους σε σωματική βία κατά τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας.
Σύμφωνα με τον κ. Γιώργο Νικολαΐδη, διευθυντή του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού (Διεύθυνση Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας, Κέντρο για τη Μελέτη και την Πρόληψη της Κακοποίησης - Παραμέλησης των Παιδιών), «αν προβληθούν τα ποσοστά αυτά στον γενικό παιδικό πληθυσμό της χώρας, τα συμπεράσματα θα είναι από μόνα τους εύγλωττα και μάλλον απογοητευτικά».

Όπως δηλώνει: «Τα υψηλά ποσοστά έκθεσης σε σωματική και σεξουαλική βία, οι αυξημένες αναφορές σεξουαλικής παραβίασης ιδίως σε αγόρια εφηβικής ηλικίας αλλά και η -από ό,τι φαίνεται- έντονη εμβίωση υποκειμενικών αισθημάτων παραμέλησης από τα κορίτσια, αποτελούν τα σημαντικότερα ίσως ευρήματα της εν λόγω έρευνας που χρήζουν περαιτέρω ανάλυσης και προσοχής. Και τούτο διότι είναι γνωστό ότι εμπειρίες σαν κι αυτές δεν αποτελούν μόνο προδιαθεσικό παράγοντα για την έκλυση ποικίλων προβλημάτων ψυχικής υγείας στην παιδική ηλικία αλλά και στη μετέπειτα ενήλικο ζωή, αλλά, ταυτοχρόνως, αναπαριστούν και προκλήσεις για τις σύγχρονες κοινωνίες για την πρόληψη και αντιμετώπισή τους ως μείζονα ζητήματα προστασίας των δικαιωμάτων των παιδιών».

«Βία» και από το διαδίκτυο!
Την ίδια ώρα, αυξάνονται τα περιστατικά έκθεσης και αποπλάνησης παιδιών μέσω του διαδικτύου. Συγκλονιστικές λεπτομέρειες για τη δράση των κυκλωμάτων παιδοφιλίας στο Διαδίκτυο, παρουσίασε πριν από λίγες ημέρες ο επικεφαλής της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος Μανώλης Σφακιανάκης, στο πλαίσιο της ενημέρωσης της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων για το πρόγραμμα ασφαλούς πλοήγησης σε σχολικές μονάδες. Ενδεικτικά ανέφερε την περίπτωση κυκλώματος που με τον μανδύα ηλεκτρονικού παιχνιδιού με τον τίτλο «Ντύνω κούκλες» αποπλανούσε ανήλικα παιδιά.
Η δίωξη αντιμετώπισε 10 περιπτώσεις παιδιών που «αποπλανήθηκαν στο «Ντύνω κούκλες» και στη συνέχεια έβρισκε...

Ενδείξεις ότι το παιδί εκφοβίζεται

Πολλά παιδιά φοβούνται τους νταήδες του σχολείου
δεν εξομολογούνται ούτε στους γονείς τους τις αγωνίες τους, πιστεύοντας ότι κανείς δεν μπορεί να τα βοηθήσει.

 

 

Ενδείξεις ότι το παιδί εκφοβίζεται:

• Αλλαγή στην συμπεριφορά του χωρίς εμφανή λόγο, δείχνει στενοχωρημένο, ανήσυχο, άκεφο, επιθετικό.
• Παρουσιάζει άρνηση να πάει στο σχολείο και προφασίζεται κοιλόπονο ή ναυτία ή άλλα ψυχοσωματικά προβλήματα, προκειμένου να αποφύγει να βρεθεί με τα άτομα που τον εκφοβίζουν.
• Φοβάται να πάει μόνο στο σχολείο, ή αλλάζει διαδρομή ή συχνά παρακαλεί τους γονείς να το πάνε με το αυτοκίνητο ή με άλλον τρόπο.
• Κάνει συχνές απουσίες.
• Έχει διαταραχθεί ο ύπνος του και η διατροφή του-αλλαγές στις συνήθειές του.
• Παρουσιάζει πτώση στη βαθμολογία του.
• Στα διαλείμματα κρύβεται ή πηγαίνει κοντά στους δασκάλους που επιτηρούν στο προαύλιο του σχολείου.
• Γυρίζει σπίτι με τα χέρια λερωμένα ή σκισμένα ρούχα ή του λείπουν προσωπικά αντικείμενα.
• Δεν συμμετέχει σε σχολικές εκδηλώσεις ή εκδρομές.
• Ζητά συχνά χρήματα από τους γονείς γιατί δήθεν τα χάνει.
• Αρχίζει να τραυλίζει.
• Δείχνει φόβο να χρησιμοποιήσει το κινητό του και ζητά να αλλάξει αριθμό.
Από το βιβλίο της ψυχολόγου-παιδοψυχολόγου, Αλεξάνδρας Καππάτου, «Οι γονείς κάνουν τη διαφορά».

Από την ψυχολόγο Αλεξάνδρα Καππάτου 

Πηγή: mother's blog.gr

Αφιέρωμα στον El Greco

Με αφορμή τα 400 χρόνια από το θάνατο του Κρητικού ζωγράφου El Greco, τα μουσεία της Αθήνας συμμετέχουν με εκθέσεις τιμώντας την προσφορά του στην τέχνη.

·         Μουσείο Μπενάκη

o    «Ο φιλικός κύκλος του Γκρέκο στο Τολέδο» (Κεντρικό κτίριο), 13/11/2014 - 1/5/2015

o    «Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος μεταξύ Βενετίας και Ρώμης» (Πειραιώς), 21/11/2014 - 1/3/2015.

·         Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

o    «Ο θάνατος στο έργο του Γκρέκο», 14/11/2014 - 15/2/2015.

·         Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο

o    «Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος πριν από τον Ελ Γκρέκο». Αναμένεται να οριστεί η ημέρα των εγκαινίων της έκθεσης.

·         Εθνική Πινακοθήκη

o    Συμμετέχει με ένα ψηφιακό φανταστικό μουσείο με έργα του Ελ Γκρέκο που θα στηθεί το Δεκέμβριο.

Διονυσία Μακρυνόρη

Ψυχολόγος

Αναρτήθηκε από Δώρα Αναστασίου

Ωχ, πάλι εμετό έκανε. Τι να του δώσω να φάει;

Την εποχή αυτή πολλά παιδάκια κολλάνε ιώσεις που προκαλούν εμετούς μας εφιστά την προσοχή η παιδίατρος Χρυσάνθη Λαθήρα.

Οι γαστρίτιδες που οφείλονται σε ιούς είναι ιδιαίτερα συχνές σε παιδιά των παιδικών σταθμών και αποτελούν ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι γονείς όταν τα παιδιά τους είναι στην νηπιακή ηλικία.
Όταν ένα παιδί κάνει εμετό πρέπει να διακόψουμε την χορήγηση υγρών (νερό ,αφεψήματα, γάλα, χυμοί) και στερεών τροφών από το στόμα για τρεις περίπου ώρες. Με τη στέρηση αυτή, δίνουμε χρόνο στο στομαχάκι του να ηρεμήσει.
Σταδιακά μετά τις τρεις ώρες χορηγούμε αρχικά ηλεκτρολυτικά διαλύματα ή νερό κάθε πέντε λεπτά μικρές ποσότητες (με κουταλάκι του γλυκού) και αν δεν κάνει εμετό τα υγρά αυτά ή αν μειωθεί το αίσθημα ναυτίας,τότε μόνο χορηγούμε μικρές ποσότητες από ελαφρές τροφές όπως ριζόσουπα ή φρυγανιά.

Οι εμετοί υποχωρούν συνήθως με τη δίαιτα αυτή και καθώς η ίωση κάνει τον κύκλο της χρειάζονται 1-2 μέρες για να σταματήσουν τα συμπτώματα.
Προσοχή, η επανασίτιση πρέπει να γίνεται προσεχτικά. Δεν χορηγούμε μεγάλες ποσότητες τροφής και παρακολουθούμε την όρεξη και τη διάθεση του παιδιού.
Η διατροφή που κάνουμε μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων είναι ελαφρά, με αμυλούχες τροφές (ρύζι, μακαρόνια) πρωτεϊνούχες τροφές (κοτόπουλο, μοσχάρι, ψάρι)και προσεχτική χορήγηση γαλακτοκομικών προϊόντων (γάλα,γιαούρτι).
Φρούτα όπως μπανάνα, μήλο επιτρέπονται.

Αν παρά τη στέρηση τροφής και υγρών, το παιδί συνεχίζει να κάνει εμετούς τότε υπάρχει ο κίνδυνος της αφυδάτωσης.

Η αφυδάτωση εκδηλώνεται με συμπτώματα και σημεία όπως στεγνή γλώσσα, μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια, στεγνό δέρμα και ατονία, καταβολή.
Η κατάσταση αυτή είναι επικίνδυνη για το παιδί και χρειάζεται νοσοκομειακή περίθαλψη.
Στο νοσοκομείο χορηγούνται με ορό ενδοφλέβια υγρά ώστε να ενυδατωθεί ο οργανισμός και να σταματήσουν οι εμετοί.
Φάρμακα για την διακοπή των εμετών δεν χορηγούνται στα παιδιά στις περιπτώσεις αυτές των ιώσεων καθώς προκαλούν σοβαρές ανεπιθύμητες παρενέργειες κυρίως από το νευρικό σύστημα.
Ο παιδίατρός σας θα κρίνει μετά την εξέταση του παιδιού, αν έχει αφυδατωθεί και θα σας καθοδηγήσει κατάλληλα.