Ένα 3χρονο κοριτσάκι επέζησε 11 μέρες στο δάσος χάρη στο κουταβάκι της

Τον Αύγουστο του 2014 είχε συγκλονίσει η είδηση ότι ένα κοριτσάκι τριών ετών, κατόρθωσε να επιζήσει για 11 ολόκληρες ημέρες και νύχτες, σε δάσος της Σιβηρίας το οποίο ήταν γεμάτο αρκούδες και λύκους.

Ο λόγος για την μικρή Καρίνα Τσικίτοβα που χάθηκε στις 29 Ιουλίου στο δάσος, κοντά στο χωριό Όλομ της περιοχής Ολιοκμίνσκι, στη Σάκχα της Ρωσίας, όταν μαζί με το κουταβάκι της ακολούθησε τον πατέρα της που έφευγε για ταξίδι, χωρίς ο ίδιος να το αντιληφθεί. 
Η μητέρα του κοριτσιού πίστεψε ότι κόρη και πατέρας ταξίδεψαν τελικά μαζί, ωστόσο όταν κατέστη εφικτή η επικοινωνία του ζευγαριού, λίγες μέρες αργότερα, έντρομοι οι γονείς διαπίστωσαν ότι η Καρίνα είχε εξαφανιστεί. 

Σύμφωνα με τους διασώστες, η μικρή Καρίνα τρεφόταν με μούρα, έπινε νερό από το ποτάμι και κοιμόταν σε ένα πρόχειρο κρεβάτι που είχε φτιάξει από χόρτα, κάτι που ωστόσο δυσκόλεψε τον εντοπισμό της, από τα ελικόπτερα και τα μη επανδρωμένα σκάφη που πετούσαν στην περιοχή. 

Σημαντικό ρόλο στην επιβίωσή της έπαιξε το σκυλάκι της, το οποίο για 9 μέρες την κρατούσε ζεστή, καθώς στην Τάιγκα, αυτή την εποχή, επικρατούν θερμοκρασίες γύρω στους 6 βαθμούς κελσίου.

Τις δύο τελευταίες ημέρες το κουτάβι εγκατέλειψε το 3χρονο κορίτσι μόνο στο δάσος, επιστρέφοντας στο σπίτι, «δείχνοντας» στους διασώστες προς ποια κατεύθυνση πρέπει να συνεχίσουν τις έρευνές τους. 
Τώρα, τέσσερις μήνες μετά η μικρή επανασυνδέθηκε με το σκυλάκι ήρωα και περιμένει τα Χριστούγεννα να της φέρει ο Άη Βασίλης μια κούκλα δώρα για να παίζει με τις φίλες της, όπως λέει η ίδια.
madata

Δωδεκάχρονος (!!) έστελνε ροζ μηνύματα σε 9χρονη (!!) μέσω chat

Μάλιστα!!
* Το θέμα είναι, τι δουλειά είχαν δυο παιδιά στο chat.
* Το 9χρονο κοριτσάκι μιλούσε με αγνώστους!!!!
* Ο 12χρονος την προέτρεψε να προβεί σε πράξεις που προσέβαλαν τη γενετήσια αξιοπρέπειά της!!!!
* Οι μητέρες;; «στην κοσμάρα τους»!!

Μία δυσάρεστη έκπληξη περίμενε μία 9χρονη, η οποία επικοινωνούσε με αγνώστους μέσω chat.
Ένας από τους συνομιλητές της την προέτρεψε να προβεί σε πράξεις που προσέβαλαν τη γενετήσια αξιοπρέπειά της.

Άμεσα, η ανήλικη ενημέρωσε τη μητέρα της, η οποία κατήγγειλε το περιστατικό στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, ενώ στη συνέχεια, ενημερώθηκαν οι αρμόδιες εισαγγελικές Αρχές και διατάχθηκε η διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης.
Ακολούθησε αστυνομική έρευνα, σε συνεργασία με τις εταιρείες υπηρεσιών διαδικτύου και κοινωνικής δικτύωσης, η οποία αποκάλυψε ότι η σύνδεση διαδικτύου απ' όπου προέρχονταν τα επίμαχα μηνύματα ανήκει σε 42χρονη.

Αστυνομικοί της Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, πραγματοποίησαν το πρωί της Τετάρτης έρευνα στο σπίτι της 42χρονης, σε περιοχή της Αττικής, κατά την οποία διαπιστώθηκε ότι αποστολέας ήταν ο 12χρονος γιος της.
Ακόμη, βρέθηκε και κατασχέθηκε ένας φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής, ο οποίος θα αποσταλεί στα εγκληματολογικά εργαστήρια για τις απαραίτητες εξετάσεις.

Από τη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος σχηματίστηκε δικογραφία τακτικής διαδικασίας για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας ανήλικου και προσέλκυση ανήλικου για γενετήσιους λόγους, η οποία θα υποβληθεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών.
madata

Χριστουγεννιάτικο Bazaar Φίλων Περιθαλπομένων Νοσοκομείου «Η Σωτηρία»

  Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος Αθηνών «Η ΣΩΤΗΡΙΑ»
Λεωφ. Μεσογείων 152 – Αθήνα 11527
 

Τηλ.210776 3638 - FAX 2107707211 
  www.sylfilon.gr e-mail : info@sylfilon.gr
 

Αγαπητοί φίλοι,

άλλη μια δύσκολη χρονιά φτάνει στο τέλος της και, πριν την εκπνοή της, ο Σύλλογος Φίλων Περιθαλπομένων πρόκειται να διοργανώσει, το καθιερωμένο πλέον, Χριστουγεννιάτικο Bazaar με κοσμήματα, καλλυντικά, τρόφιμα, γλυκά, ποτά, είδη καθαριότητας, προσωπικής υγιεινής, βιβλία, φυτά, διακοσμητικά κτλ, που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 16/12/2014 στο Αμφιθέατρο του Νοσοκομείου Σωτηρία, με σκοπό τη συγκέντρωση εσόδων και τη διάθεσή τους στις ανάγκες άπορων ασθενών και των οικογενειών τους.

 

Γνωρίζοντας την ευαισθησία σας σε θέματα αλληλεγγύης κι ελπίζοντας να μην καταχρόμαστε την καλοσύνη και την κατανόησή σας, παίρνουμε το θάρρος να αιτηθούμε για μια ακόμη φορά τη δική σας πολύτιμη συνδρομή (σε είδος, προϊόντα που μπορείτε να διαθέσετε) προκειμένου να το διοργανώσουμε.

 

Σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματός μας, η χορηγία σας θα σημειωθεί στην εκδήλωση και θα δημοσιοποιηθεί και στην εφημερίδα που εκδίδουμε με τίτλο «Επικοινωνία εν τύπω» κυκλοφορίας 2.500 φύλλων.
(Πληροφορίες κ. Σπυράτου 6977224851 και κ. Δημητρουλάκη 6948202860). Η παραλαβή των προϊόντων θα γίνει μέχρι την Πέμπτη 11/12/14 (Δ.Ο.Υ. ΙΒ' Αθηνών, ΑΦΜ:999333593)

 

Με εκτίμηση

Για το Δ.Σ. του Συλλόγου Φίλων Περιθαλπομένων Νοσοκομείου "Η Σωτηρία"

 

Η Γενική Γραμματέας
 

Ο Πρόεδρος 

Σταματίνα Σπυράτου

Πέτρος Γαρζώνης  

Ο «Άσχημος», που μου άλλαξε τη ζωή!!

Όλοι στο συγκρότημα διαμερισμάτων ήξεραν ποιος ήταν ο «Άσχημος». Ο «Άσχημος» ήταν ένας μικρός γάτος που περιφέρονταν στη γειτονιά και αγαπούσε τρία πράγματα σε αυτόν το κόσμο: να παλεύει με τους άλλους γάτους, να τρώει σκουπίδια αλλά και τα χάδια, όταν τα έβρισκε.

Ο συνδυασμός αυτών των πραγμάτων σε συνδυασμό με την ζωή που πέρασε στους δρόμους, είχαν την επίδρασή τους στον «Άσχημο».

Για παράδειγμα ο μικρός γάτος είχε μόνο ένα μάτι και εκεί όπου θα έπρεπε να υπάρχει το άλλο, βρίσκονταν στη θέση του μια τρύπα. Δεν είχε όμως μόνο αυτό το πρόβλημα. Του έλειπε και το αυτί από την ίδια πλευρά που δεν είχε μάτι, ενώ το αριστερό του πόδι πρέπει να είχε σπάσει άσχημα στο παρελθόν και να επουλώθηκε με αφύσικο τρόπο γιατί στο περπάτημα του, δεν θύμιζε με τίποτα μια γάτα.
Όλοι είχαν προειδοποιηθεί να μην αγγίξουν αυτή τη γάτα. Ένας άντρας όμως το έκανε και του άλλαξε τη ζωή.

 Ο «Άσχημος» θα ήταν ένας όμορφος άσπρος γάτος, αν δεν υπήρχαν οι πληγές που κάλυπταν το τρίχωμα του, στο κεφάλι του, στο λαιμό του, ακόμη και στους ώμους του. Κάθε φορά που κάποιος έβλεπε τον «Άσχημο» είχε πάντα την ίδια αντίδραση: «Πω πω, πόσο άσχημη είναι αυτή η γάτα!!!»
Όλα τα παιδιά είχαν προειδοποιηθεί να μην τον αγγίζουν και οι ενήλικες του πέταγαν πέτρες, τον κλωτσούσαν και τον έδιωχναν όταν προσπαθούσε να πλησιάσει στις πόρτες τους.
Ο «Άσχημος» είχε πάντα την ίδια αντίδραση στις επιθέσεις των ανθρώπων. Αν του πέταγες νερό με το λάστιχο, στέκονταν πάντα ακίνητος μέχρι να βαρεθείς και να σταματήσεις. Αν του πέταγες πέτρες, αντί να τρέξει, σε πλησίαζε περισσότερο και έτριβε το ψηλόλιγνο σώμα του στα πόδια σου, σαν να σε συγχωρούσε για τη πράξη σου. 

Κάθε φορά που ο «Άσχημος» έβλεπε μικρά παιδιά, έτρεχε γρήγορα προς το μέρος τους για να ακουμπήσει με το κεφάλι του τα χέρια τους, ικετεύοντας για την αγάπη τους. Αν αυτά δεν τον έδιωχναν αμέσως, έπαιρνε θάρρος και άρχιζε να γλύφει με μανία τα παπούτσια, τα παντελόνια ότι μπορούσε να βρει, σαν τους έλεγε «Ευχαριστώ που με αποδέχεστε όπως είμαι».
Μια μέρα ο «Άσχημος» θέλησε να μοιραστεί την αγάπη του με το όμορφο χάσκι ενός γείτονα. Το χάσκι όμως δεν ήταν τόσο ευγενικό και φιλικό με τον Άσχημο.
Όλοι η γειτονιά άκουσε τις κραυγές του δύστυχου γάτου την ώρα που το χάσκι τον δάγκωνε άσχημα σε όλο του το σώμα. Κάποιοι φιλεύσπλαχνοι γείτονες μόλις κατάλαβαν τι συμβαίνει, έτρεξαν για να τον βοηθήσουν. Ήταν όμως πολύ αργά για τον «Άσχημο». Όταν πλησίασαν ήταν πια φανερό ότι η θλιβερή ζωή του, είχε φτάσει στο τέλος της.
Ο «Άσχημος» ήταν ξαπλωμένος στη μέση μιας μεγάλης κόκκινης κηλίδας. Τα πίσω πόδια και το κάτω μέρος της πλάτης του, είχαν πάρει ένα αφύσικο σχήμα, ενώ είχε τρομερές πληγές σε όλο του το σώμα.
Κάποιος άντρας, τον λυπήθηκε, τον σήκωσε και προσπάθησε να τον μεταφέρει στο σπίτι του για να τον περιποιηθεί. «Καθώς τον μετέφερα, μπορούσα να ακούσω τον συριγμό και το λαχάνιασμα του. Μπορούσα να αισθανθώ τον αγώνα που έδινε για να κρατηθεί στη ζωή» είπε αργότερα.

Την ώρα που ο άντρας έτρεχε προς το σπίτι του κρατώντας στην αγκαλιά του το τραυματισμένο γατί, κάτι ένιωσε. Γύρισε το βλέμμα του και είδε τον ετοιμοθάνατο «Άσχημο» να προσπαθεί, με όση δύναμη του είχε απομείνει, να τρίψει το κεφάλι του πάνω του. Ο άντρας τον χάιδεψε και αυτός γύρισε, τον κοίταξε με το ένα του μάτι και άρχισε να κάνει αυτόν τον χαρακτηριστικό ήχο που κάνουν όλα τα γατιά όταν νιώθουν χαρά και ευχαρίστηση. Ακόμα και στις τελευταίες της στιγμές, μέσα σε τρομερούς πόνους, αυτή η σημαδεμένη γάτα το μόνο που ζητούσε ήταν λίγη αγάπη, ίσως και λίγη συμπόνια. 

«Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα ότι ο «Άσχημος» είναι το πιο όμορφο, το πιο τρυφερό πλάσμα που είχα δει ποτέ μου» είπε ο άντρας αργότερα. «Δεν προσπάθησε ούτε μια φορά να με δαγκώσει, να με γρατσουνίσει ή να παλέψει για να με αποφύγει. Ο «Άσχημος» απλά με κοίταξε σαν να μου εμπιστευόταν απόλυτα τη ζωή του, σαν να γνώριζε ότι θα μπορούσα να του ανακουφίσω τον πόνο του». 

Ο «Άσχημος» τελικά πέθανε πριν προλάβει ο άντρας να φτάσει στο σπίτι του.
«Κάθισα σε κάποια σκαλοπάτια με το νεκρό γατί στην αγκαλιά μου για αρκετή ώρα και προσπαθούσα να σκεφτώ πώς ένα σημαδεμένο, παραμορφωμένο μικρό αδέσποτο μπόρεσε και άλλαξε έτσι τη ζωή μου. Πως μου δίδαξε μέσα σε τόσο λίγα δευτερόλεπτα τι σημαίνει να έχεις πραγματική καθαρότητα του πνεύματος, να αγαπάς τόσο απόλυτα και τόσο αληθινά. Να δίνεις, χωρίς να ζητάς ανταλλάγματα.
Ο «Άσχημος» μου έμαθε πολλά περισσότερα για την προσφορά και τη συμπόνια από χίλια βιβλία, διαλέξεις ή τηλεοπτικές εκπομπές. Γι "αυτό θα τον ευχαριστώ για πάντα. Ο «Άσχημος» ήταν σημαδεμένος εξωτερικά, αλλά εγώ ήμουν σημαδεμένος εσωτερικά. Ήταν ώρα για μένα να προχωρήσω και να μάθω να αγαπώ αληθινά και βαθιά. Για να δώσω τον εαυτό μου σε εκείνους που νοιάζονται για μένα.»
Κάποιοι άνθρωποι θέλουν να είναι πιο πλούσιοι, κάποιοι πιο επιτυχημένοι και κάποιοι άλλοι πιο όμορφοι. Ο άντρας όμως από εκείνη την μέρα, όπως είπε, θα προσπαθήσει απλά να γίνει πιο άσχημος. 

dinfo.gr
thesecretrealtruth

Marvin Callahan: Ο δάσκαλος που δεν άντεχε να βλέπει τους μαθητές του πεινασμένους

Αυτός ο δάσκαλος όταν είδε πόσα παιδιά μπαίνουν στην τάξη του πεινασμένα έκανε το πιο όμορφο πράγμα

Μεγαλώνοντας σε μια φτωχογειτονιά του Αλμπουκέρκη, στο Νέο Μεξικό, ο Μάρβιν Κάλαχαν γνώρισε από πρώτο χέρι τι σημαίνει να μεγαλώνεις χωρίς να υπάρχουν στο σπίτι ούτε τα στοιχειώδη. Ο πατέρας του έφευγε κάθε πρωί για την δουλειά και γυρνούσε το βράδυ ενώ η μητέρα του έμενε στο σπίτι για να φροντίσει τα παιδιά.

 

This Teacher Gives Money From His Own Pocket To Feed His Hungry First-Graders

 

Ο Κάλαχαν πήγε σε καθολικό σχολείο για το οποίο έπρεπε να πληρώνει δίδακτρα κάθε μήνα. Η οικογένειά του όμως αδυνατούσε να πληρώσει όλο το χρηματικό ποσό. "Τα δίδακτρα ήταν 29 δολάρια το μήνα και η μητέρα μου τους έστελνε μέσα σε φάκελο 1, 2, 3, 5 δολάρια, όσα μπορούσε να βρει", είπε ο Κάλαχαν στην Huffington Post.
Παρά τις τρομερές οικονομικές δυσκολίες, όμως, φαγητό υπήρχε πάντα στο τραπέζι, κι ας ήταν το ίδιο με τις προηγούμενες μέρες.

Ο Κάλαχαν παρά τις δυσκολίες τελικά κατάφερε να γίνει δάσκαλος. Διδάσκει στα δημοτικά σχολεία του Αλμπουκέρκη τα τελευταία 21 χρόνια και έχει δει πολλούς μαθητές του να μπαίνουν στην τάξη πεινασμένοι.
Όταν ξεκίνησε να διδάσκει για πρώτη φορά δεν είχε ιδέα ότι υπάρχουν τόσα πολλά παιδιά στην περιοχή του που υποφέρουν. Τόσοι άστεγοι και άνεργοι που αδυνατούν να προσφέρουν στα παιδιά τους ένα πιάτο φαγητό.

Ο Κάλαχαν δεν έμεινε μόνο στην διαπίστωση του προβλήματος. Κάθε μέρα προσπαθεί να προσφέρει ότι μπορεί στους μικρούς μαθητές του, τουλάχιστον κατά τη διάρκεια του σχολικού ωραρίου.

 

Κάθε πρωί, μπαίνει στην τάξη και ζητάει από τους μαθητές του να του πουν αν έχουν φάει πρωινό. Όσα παιδιά δεν έχουν φάει, τα στέλνει στο κυλικείο να αγοράσουν κάτι, το οποίο στη συνέχεια πληρώνει ο ίδιος ή τους δίνει κάτι από το ντουλάπι του. Μερικές φορές το μεσημεριανό, το οποίο παρέχεται από το σχολείο, είναι το τελευταίο γεύμα της ημέρας γι' αυτά τα παιδιά. Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο αυτό, είναι και το τι τρώνε αυτά τα παιδιά τα σαββατοκύριακα.

Πριν από δύο χρόνια ο Κάλαχαν, γνωρίζονταν το πρόβλημα, είχε μια πολύ όμορφη ιδέα. Αγόρασε πολλά σακίδια και κάθε Παρασκευή τα γέμιζε με τρόφιμα. Όταν χτυπούσε το τελευταίο κουδούνι, έδινε από ένα σακίδιο στα παιδιά που γνώριζε ότι αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες.
Το πρόγραμμα, το οποίο συνεχίζει ο Κάλαχαν με την βοήθεια της σχολικού συμβούλου Κάρεν Μεντίνα, σήμερα στέλνει κάθε σαββατοκύριακο 37 σακίδια γεμάτα τρόφιμα σε παιδιά των οποίων οι οικογένειες αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα.

Συνταξιούχοι καθηγητές έρχονται κάθε Πέμπτη και γεμίζουν τα σακίδια με είδη διατροφής, τα οποία την Παρασκευή μοιράζονται στους μαθητές που έχουν εγγραφεί στο πρόγραμμα.
"Μακάρι να μπορούσα να πάρω αυτά τα παιδιά στο σπίτι μου, αλλά δεν μπορώ. Ελπίζω μόνο ότι όπως εγώ όταν φτάνω στο σπίτι μου, ανοίγω το ψυγείο και βρίσκω μέσα φαγητό, έτσι και οι μαθητές μου όταν ανοίγουν τα δικά τους ψυγεία να βρίσκουν και εκείνοι".

enallaktikos