Saturday, 19 September 2015

Όταν οι γονείς δουλεύουν συνεχώς...

Είμαι πατέρας ενός αγοριού 4 ετών. Δεδομένου ότι οι γονείς εργαζόμαστε όλη μέρα, αναρωτιέμαι αν υπάρχει περίπτωση το παιδί μας να βγάλει απωθημένα όταν μεγαλώσει καθότι περνά περισσότερο χρόνο με την γιαγιά και τον παππού.
Εξαρτάται για ποιόν λόγο περνάει χρόνο το παιδί με τους παππούδες. Είναι γιατί οι γονείς δουλεύουν ή γιατί δεν έχουν την διάθεση να ασχοληθούν με το παιδί τους; Στην πρώτη περίπτωση, καλύτερα το παιδί να είναι με τους παππούδες παρά με μία γυναίκα που το φυλάει η οποία σήμερα είναι… αύριο δεν είναι.
Τα σταθερά πρόσωπα αναφοράς έχουν ανάγκη τα μικρά παιδιά. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες τείνουν να δίνουν πολύ αγάπη στο εγγόνι τους και αυτό είναι ένα συναισθηματικό βίωμα εκείνο θα κουβαλάει μέσα του σε όλη του τη ζωή και θα το βοηθήσει να νιώσει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον έξω κόσμο.
Ωστόσο, θα πρέπει οι γονείς να παραμένουν γονείς και όχι υποκατάστατα των παππούδων. Ο τρόπος διαπαιδαγώγησης θα πρέπει να υποδεικνύεται από τους γονείς και ο καθένας να τηρεί τα όρια που του υποδεικνύει ο ρόλος του. Ο σεβασμός στο πρόσωπο των γονιών θα πρέπει να είναι δεδομένος.

Το μεγάλωμα μικρών παιδιών δεν είναι θέμα χρόνου αλλά ποιότητας. Οι εποχές που ζούμε είναι δύσκολες. Οι επιλογές ενός γονιού όλο και περιορίζονται. Αν οι γονείς δουλεύουν αλλά τον ελεύθερο χρόνο τους είναι αποκλειστικά κοντά στα παιδιά τους - π.χ. τα βάζουν για ύπνο, τους διαβάζουν παραμύθια, επικοινωνούν μαζί τους , ανταλλάσσουν συναισθήματα, είναι δίπλα στις ανάγκες και τις επιθυμίες τους και τους δίνουν άπλετη αγάπη - τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανησυχείτε.

Της Μυρσίνης Κωστοπούλου,
διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια, myrsi@hol.gr

ygeia.tanea.gr

Σχολικές αναμνήσεις


School Recollections


The Old Greek Schools Τα Παλιά Ελληνικά Σχολεία

Music: Spanoudakis Stamatis

Αυτά που πρέπει να γνωρίζει ο νέος δάσκαλος

Άννα Παππά
Δασκάλα – Συγγραφέας


Είστε αξιέπαινος/η που αποφασίσατε να σπουδάσετε δάσκαλος/α και που τώρα βρίσκεστε στον χώρο της σχολικής βουής. 

Είναι η βουή της παιδικής ζωντάνιας, είναι η βουή που θα σας συντροφεύει σε όλη σας τη ζωή. Είναι η βουή της εργάσιμης ζωής σας.

Στη συνέχεια, μερικές υποδείξεις, μερικές συμβουλές, θα σας βοηθήσουν να αξιοποιήσετε στο έπακρο την εργάσιμη ζωή σας.

Γνωρίστε τους γονείς
Οι γονείς έχουν περισσότερη επιρροή στα παιδιά τους από ότι έχετε εσείς. Αυτό είναι ξεκάθαρο, αυτή είναι επιλογή της φύσης. Οι γονείς μπορούν να ακυρώσουν τον δάσκαλο, ο δάσκαλος δεν μπορεί να ακυρώσει τον γονέα. Κατά τον ίδιο τρόπο, οι γονείς μπορούν να είναι, εν δυνάμει, συνεργάτες του δασκάλου και αυτό να έχει θετικό αντίκτυπο στα παιδιά. Δείξτε στους γονείς ότι σέβεστε το παιδί τους και αυτόματα θα σας σεβαστούν κι εκείνοι και στη συνέχεια, ακόμη περισσότερο θα σας σεβαστούν τα παιδιά τους, οι μαθητές σας. Ενημερώνετε συχνά τους γονείς για την πρόοδο της τάξης. 
Καθιερώστε την «τάξη των γονέων» και ενημερώνετέ τους, ομαδικά, μέσα στην τάξη των παιδιών τους. Μην τους ενημερώνετε ατομικά, μη δημιουργείτε εύνοιες, εκτός κι αν κάποιος μαθητής αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα, που έχει επίδραση στη μάθηση και στη συμπεριφορά του. 
Αξιοποιείστε με κάθε τρόπο τη φυσική επιρροή και τη δύναμη που ασκεί ο γονέας στο παιδί του. Κάντε τους γονείς φίλους του σχολείου και αμέσως θα κάνετε φίλους και τα παιδιά τους. Αυτός είναι ο καταλύτης που θα βελτιώσει την ατμόσφαιρα, που θα κάνει τον μαθητή, αλλά και τον δάσκαλο πιο παραγωγικούς.

Το διάλειμμα
Το διάλειμμα είναι το ίδιο απαραίτητο για τον μαθητή και για τον δάσκαλο. Είναι η ολιγόλεπτη ευκαιρία να συνομιλήσουν οι δάσκαλοι μεταξύ τους καθώς θα παίρνουν τον καφέ τους ή θα πίνουν ένα ποτήρι νερό. Είναι όμως και η ευκαιρία όπου ένας νέος δάσκαλος έχει να ρωτήσει κάτι -και να μάθει- από έναν παλαιότερο δάσκαλο. Εάν είστε νέος δάσκαλος μη χάνετε αυτή την ευκαιρία. Επωφεληθείτε από αυτή, ρωτήστε έναν έμπειρο συνάδελφό σας για ό,τι σας απασχολεί, πάρτε τη γνώμη του. Και να είστε σίγουρος ότι ο συνάδελφός θα σας δώσει μία καλή απάντηση και θα σας την δώσει πρόθυμα και ολόψυχα. Δάσκαλος είναι κι εκείνος, ξέρετε… και είναι το μέρος που θα ακουμπήσετε, όταν θέλετε να πάρετε μία ανάσα.

Κι αν υπάρξουν δυσάρεστοι συνάδελφοι;
Μπορεί να αισθανθείτε λίγο απομονωμένος, ειδικά τις πρώτες ημέρες στο σχολείο. Αυτό βέβαια είναι πολύ σπάνιο και μπορεί να οφείλετε σ’ εσάς και στον διστακτικό χαρακτήρα σας. 
Μπορεί όμως να οφείλεται στην αδιάφορη ή ακόμα χειρότερα, στην υπεροπτική συμπεριφορά μερικών παλαιών δασκάλων. Όμως να ξέρετε, το πρόβλημα δεν το έχετε εσείς. Το πρόβλημα το έχουν εκείνοι. Μη δίνεται καμία σημασία στις λοξές ματιές αυτών των συναδέλφων. Δείτε στα μάτια τους άλλους. Δείτε το βλέμμα τους και θα καταλάβετε ότι σκέφτονται ευνοϊκά προς εσάς. Αυτοί είναι οι πλειοψηφία. 
Πλειοψηφία είναι οι δάσκαλοι που τους βλέπεις και ξέρεις τι σκέφτονται. Και αυτοί είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι γιατί το ίδιο βλέπουν και τα παιδιά, στα μάτια αυτών των δασκάλων.
Χαμογελάστε μέσα στην τάξη

«Χαμογελάτε στην τάξη» είναι η συμβουλή που έχει να σας δώσει ένας έμπειρος δάσκαλος.

Στις μέρες μας, με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πολλές οικογένειες, ίσως το χαμόγελο να είναι σπάνιο μέσα στο σπίτι. Μπορεί ακόμη και να λείπει παντελώς. Η αλήθεια είναι αυτή. Πάρα πολλά παιδιά έχουν λίγες ευκαιρίες ή καθόλου, να χαμογελάσουν στο σπίτι τους και η καλύτερη ελπίδα τους για ένα χαμόγελο μπορεί να βρίσκεται στα χέρια σας. Μπορεί να ακούγεται απλοϊκό αλλά είναι ζωτικής σημασίας. Χαμογελάτε στα παιδιά και βοηθήστε τα ώστε ένα μικρό κομμάτι της ζωής τους να γίνει πιο ευχάριστο.

Είναι η σκέψη που μετράει
Φροντίστε να μην είστε υπερβολικοί. Να μη ζητάτε ακατόρθωτα πράγματα από τα παιδιά. Αυτό είναι απληστία. Να είστε πρακτικοί. Να είστε κοντά στα παιδιά και να προσπαθείτε να ταυτιστείτε με αυτά. Αν το πετύχετε θα είστε ο ιδανικός δάσκαλος.
Κάθε παιδί θέλει να γνωρίζει μερικά πράγματα για τη ζωή του δασκάλου του. Να ακούσει και κάτι άλλο πέρα από τα μαθήματα. Σκεφτείτε το αυτό και όταν το κάνετε πράξη θα έχετε ήδη πλησιάσει τα παιδιά. 
Αν το κάνετε συχνά, δεν θα είναι τα παιδιά που θα ταυτιστούν μ’ εσάς. Θα είστε εσείς που θα ταυτιστείτε με τα παιδιά. Η σκέψη είναι που μετράει. Σκεφτείτε το και θα γίνει πραγματικότητα.

Συμπεριφορά: επιλέξτε τη σωστή στάση
Είτε εργάζεστε σε πλούσια προάστια, είτε στο κέντρο της πόλης, θα έχετε, όπου κι αν είστε, την ευκαιρία να συναντήσετε παιδιά που έχουν ειδικές ανάγκες συμπεριφοράς, που θέλουν να τα ρίξετε μία δεύτερη, πιο ζεστή ματιά. Μην αμελήσετε να το κάνετε. Μην το αποφύγετε. Το έχουν ανάγκη τα παιδιά εκείνα, ζωτική μάλιστα. Και να ξέρετε ότι αυτό αποδίδει. Και αποδίδει πολύ, τόσο που αισθάνεστε τεράστια ικανοποίηση. Και από ένα σημείο και μετά το έχετε και εσείς ανάγκη, ακριβώς για την ικανοποίηση που σας δίνει. Αυτή είναι η σωστή στάση συμπεριφοράς. Επιλέξτε την!

Μην περιορίζετε τη φαντασία των παιδιών
Παλιές και πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα ό,τι μαθαίνουν ευχάριστα. Κάνετε ευχάριστη τη διδασκαλία σας και μην περιορίζεστε στα σχολικά εγχειρίδια. Ενσωματώστε στη διδασκαλία σας οτιδήποτε εξάπτει τη φαντασία του παιδιού. 
Μη θέτετε αυστηρά όρια στον τρόπο που πρέπει να γράψουν κάτι. Πιο πρόσφατες μελέτες αποκάλυψαν ότι τα παιδιά μαθαίνουν πιο αποτελεσματικά εκείνα τα θέματα που αναπτύσσουν σε μήκος. Σκεφτείτε τρόπους ώστε να κινητοποιήσετε τους μαθητές να γράφουν όσο πιο πολλά μπορούν. Δεν υπάρχουν οδηγίες, εσείς θα βρείτε τον τρόπο να κάνετε τα παιδιά πολυγραφικά. 
Το ίδιο να κάνετε και για την προφορική έκφραση. Εάν τα παιδιά είναι μέσα στο θέμα και είναι αναλυτικά, όσο πιο πολύ γίνεται, τότε έχετε πράγματι αναπτύξει τη φαντασία τους.

Η καλύτερη επιβράβευση
Δεν έχει μεγάλη σημασία πόσο διαπρέψατε στις σπουδές σας και στην επαγγελματική σας κατάρτιση. Η σχολική τάξη είναι ένας κόσμος τελείως διαφορετικός. Πρέπει να διαπρέψετε και σ’ αυτόν. Τούτο είναι το χρυσό ζητούμενο. Αυτή είναι η αποστολή σας. 
Δείτε τα παιδιά στα μάτια και γίνετε ρεαλιστές. Δεν υπάρχουν εγγυημένες επιτυχίες στη ζωή. Υπάρχουν επιτυχημένοι χειρισμοί που φέρνουν τις επιτυχίες. Συμπληρώστε τα κενά σας, ως δάσκαλος, με καθημερινή προσπάθεια. Μην πιστεύετε στην αυτοαξία σας γιατί είναι εγωιστικό. Είναι προτιμότερο να εισπράττετε την αξία που σας δίνουν οι άλλοι. 
Και αυτοί είναι οι μαθητές σας. Η εκτίμηση των μαθητών σας και η αγάπη τους για σας είναι η καλύτερη επιβράβευση. Είναι κρίμα να μην την αισθανθείτε. Και είναι κρίμα περισσότερο για τα παιδιά.

Αξίζει τον κόπο
Η σχολική τάξη στην οποία θα πρωτοδιδάξετε θα είναι και το δικό σας σχολείο. Εκεί θα μάθετε να κάνετε τα σωστά ή τα λάθος βήματα. Τα μεγάλα ή τα μικρά, τα σπουδαία ή τα ασήμαντα. Μη χάνεται την ευκαιρία, που είναι ευκαιρία για πολλές ζωές. Της δικής σας αλλά, κυρίως, των παιδιών. Εξαντλείστε όλη σας τη θέληση και όλες σας τις δυνατότητες. Διδάξτε και διδαχτείτε, ολοκληρωθείτε επαγγελματικά και συναισθηματικά. Εξ’ άλλου είναι ο μόνος τρόπος να έχετε μία καριέρα απολαυστική. Αξίζει τον κόπο.

ipaideia

Friday, 18 September 2015

Όσα μου είναι δύσκολο να παραδεχτώ
ως γονέας παιδιού με αναπηρία

Είναι μερικές φορές δύσκολο να είμαι ειλικρινής ως γονέας παιδιού με αναπηρία προσπαθώντας καθημερινά να είμαι δυνατός για τα παιδιά μου και τους γύρω μου. Είτε είσαι κοντά σε μια οικογένεια με αναπηρία είτε όχι, ακολουθούν μερικά πράγματα που μου είναι δύσκολο να παραδεχτώ αλλά θα ήθελα να ξέρετε.
1. Μερικές φορές νιώθω μοναξιά.
Ως γονέας παιδιού με αναπηρία, η απομόνωση είναι πραγματικότητα. Όταν κάποιες φορές τα πράγματα δυσκολεύουν, πολλοί "φίλοι" εξαφανίζονται γιατί η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη να την αντέξουν.... Όσο όμορφο κι αν ακούγεται αυτό, ξέρω ότι ευγενικά οι "φίλοι" αυτοί με αποφεύγουν και με απομακρύνουν από τη ζωή τους.

Ως γονέας παιδιού με αναπηρία είμαι σε μια μοναδική κατάσταση. Ξέρω ότι οι άλλοι δεν γνωρίζουν σε βάθος τις λεπτομέρειες της διάγνωσης του παιδιού μας ή τις ικανότητές του και αυτά οδηγούν σε συναισθήματα απομόνωσης. Αυτό χειροτερεύει με την απροθυμία των ανθρώπων να τις μάθουν. Χρειάζομαι αληθινούς φίλους που έχουν τη διάθεση να αντέξουν μέχρι τέλους, όταν έρχονται οι δύσκολες ώρες.
2. Νιώθω εγκατάλειψη.
Μ’ αρέσει να ακούω για το πόσο διασκεδαστικά περάσατε το βράδυ σας ή για οικογενειακές διακοπές αλλά αυτά τα όνειρα έχουν σβήσει για την οικογένειά μου. Μην μπερδεύεστε όμως με την έλλειψή μας για βόλτες. Η επιθυμία μας γι’αυτές υπάρχει. Απλώς είναι δύσκολο να ζητήσουμε την απαιτούμενη βοήθεια και έτσι συχνά μας αγνοούν. Θεωρητικά, έχουμε "πολύ πρόβλημα" αλλά ας αποφασίσουμε εμείς ποιο είναι το μεγάλο μας πρόβλημα. Παραμένουμε ικανοί και έχουμε τη διάθεση να βοηθήσουμε τους άλλους, να βγούμε με φίλους ή να μας συμπεριλάβουν σε βόλτες και events.

3. Τα λεφτά είναι πάντα ένα φλέγον θέμα.
Πολλές οικογένειες με αναπηρία αγωνίζονται να πληρώσουν τα ιατρικά έξοδα που προκαλούν πονοκέφαλο και τον ειδικό εξοπλισμό που χρειάζεται μερικές φορές. Όλα είναι πολυδάπανα και το να πάρεις βοήθεια μπορεί να είναι δύσκολο.
4. Λαμβάνω υπόψιν μου τις γνώμες σας αλλά εγώ γνωρίζω καλύτερα.
Μόνο ο χρόνος και η προσπάθεια φέρνουν αληθινές λύσεις και έχω πολλή πείρα και από τα δύο. Μερικές φορές είναι προτιμότερο να περιορίζεις στο ελάχιστο τις γνώμες των άλλων και να προσφέρεις ένα χέρι βοήθειας.

5. Θα ήθελα πολύ να σας διδάξω την ανοχή για τα παιδιά μας.
Ενώ μερικοί άνθρωποι με αναπηρία δεν μπορούν να απαιτήσουν ανεκτικότητα, οι αγαπημένοι τους όμως μπορούν. Αν το παιδί σας πειράζει ή εκφοβίζει τα παιδιά μας, καθήστε να ακούσετε από μένα που είμαι συνηθισμένος να τσακώνομαι για τα παιδιά μου και δε θα διστάσω να φωνάξω δυνατότερα.
6. Απεχθάνομαι την πεποίθηση σας ότι το παιδί μας μεγαλώνοντας θα το ξεπεράσει. Επομένως σταματήστε να ρωτάτε.
Αυτή είναι κατά πολύ η πιο εκνευριστική ερώτηση που μου κάνουν ως γονέα με παιδί με αναπηρία. Ακούσαμε αυτήν την ερώτηση σχεδόν απ’όλους όσους έμαθαν τη διάγνωση του γιού μας. Αυτοί οι δήθεν καλοπροαίρετοι άνθρωποι ρωτούσαν και περίμεναν ανιχνευτικά για εγκυρότητα. Άρα για σας το να είστε εντάξει με τη διάγνωση, πρέπει να είναι πρόσκαιρη;; Όποιοι και αν είναι οι όροι της διάγνωσης, οικογένειες σαν τη δική μου ασχολούνται με το εδώ και τώρα.
7. Είμαι κουρασμένος.
Ένα μεγάλο μέρος της διάγνωσης σημαίνει στέρηση ύπνου. Να είστε προσεκτικοί όταν μιλάτε για τις αϋπνίες σας. Είμαι πολλά χρόνια σε έλλειψη ύπνου και ως αποτέλεσμα συχνά αισθάνομαι τις σωματικές και νοητικές επιπτώσεις.
8. Δεν ξέρω όλες τις απαντήσεις.
Ακόμα μαθαίνω και η κάθε μέρα φέρνει νέες προκλήσεις. Ερευνώ και κάνω όσες περισσότερες ερωτήσεις μπορώ αλλά συνήθως μια νέα ερώτηση ακολουθεί τη λύση. Να είστε υπομονετικοί μαζί μου και με την οικογένειά μου. Προσπαθούμε για το καλύτερο.
9. Γνωρίζω καλά τις ελλείψεις του παιδιού μου………
……….και μην τις τονίζετε.
10. Χρειάζομαι συμπαράσταση.
Μπορεί να μην το λέω πάντα αλλά τη χρειάζομαι και αν ακούγεται ότι θέλω βοήθεια, πιθανά να θέλω. Χρειάζομαι προσφορά για να βγει η "επίπονη δουλειά". Αυτά τα καθήκοντα μπορεί να απαιτούν να νιώσετε άβολα ή να χάσετε ύπνο αλλά είναι αυτά τα πράγματα που δε θα ξεχάσω. Μερικές φορές νιώθω ότι ζω σε μόνιμο χάος-βοηθήστε με να ξεφύγω. Κανένας δε μπορεί να αντέξει αυτό το είδος της ύπαρξης χωρίς να νιώθει έναν εκνευρισμό. Παρεμβαίνοντας για βοήθεια για αρκετό καιρό κάνει τον κόσμο διαφορετικό.
11. Το παρατηρώ όταν σταματάτε να ρωτάτε για τα παιδιά μου.
Το παιδί μου μπορεί να μην είναι στον κατάλογο των ηρώων ή στα αθλήματα, όπως τα τυπικά παιδιά αλλά έχει και αυτό προσόντα. Αναγνωρίστε την προσπάθεια που κάνει να πετύχει αυτά που τα υγιή παιδιά έχουν ως δεδομένα. Σας εγγυώμαι ότι έχει εργαστεί πάνω σ’αυτά τα προσόντα για πολύ καιρό.
12. Χρειάζεται να ξεθυμαίνω.
Είμαι ευγνώμων για την ευκαιρία να μεγαλώσω αυτό το παιδί με αναπηρία αλλά είναι πολύ στρεσσογόνα δουλειά. Μπορεί να είναι "καταθλιπτικό" για σας να το ακούτε αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα μου απ’την οποία δε μπορώ να δραπετεύσω. Παρακαλώ αφήστε μου ένα χώρο να μιλάω ειλικρινά και να "ξεφορτώνω". Θέλω να κάνω το ίδιο για σας.
13. Είναι δύσκολο να κινείσαι δημοσίως.
Είμαι υπό παρακολούθηση στους δημόσιους χώρους. Καταλαβαίνω τα έντονα βλέμματα και τους ψιθύρους. Λαμβάνω πράγματι υπόψη μου τους άλλους, όταν οι καταστάσεις δυσχεραίνουν, και σας παρακαλώ κάντε το ίδιο.

Θέλω τέλος να ξέρετε,
πως το να είσαι γονέας παιδιού με αναπηρία αλλάζει την καρδιά και το μυαλό. Γονείς όπως εγώ μπορεί να έχουν την μεγαλύτερη κατανόηση και υπομονή που θα συναντήσετε. Παρ’όλο που αντιμετωπίζω μεγάλη δυσκολία με ένα χαμόγελο, μερικές φορές κι εγώ πληγώνω κάπου μέσα. Η ενοχή ότι δεν ξέρεις ή ότι δεν κάνεις αρκετά είναι μόνιμη. Συχνά νιώθω ότι τα πράγματα δε θα γίνουν καλύτερα και λαχταρώ τη φιλία που θα αντέξει. Αλλά να ξέρετε ότι εύχομαι να αλλάξω τον κόσμο προς το καλύτερο για παιδιά σαν το δικό μου. Θέλω και οι άλλοι να δουν το αληθινό δώρο ενός παιδιού με αναπηρία.

Πηγή: newsitamea.gr
by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Η φοιτήτρια Βιλελμίνη Καλαμπρατσίδου έδωσε φωνή
στη 17χρονη τετραπληγική Στέλλα!!

Πώς είναι άραγε η ζωή για κάποιον που ενώ καταλαβαίνει δεν μπορεί να μιλήσει; Και που ενώ έχει συναισθήματα, αδυνατεί να τα εξωτερικεύσει, να εκφράσει την πείνα, τον σωματικό πόνο ή τη χαρά;
Η ιδέα γεννήθηκε με αφορμή τη Στέλλα, ένα 17χρονο κορίτσι που πάσχει από τετραπληγία. Η μοναδική κίνηση που ο εγκέφαλός της μπορεί να ελέγξει είναι αυτή του δεξιού ποδιού της, ενώ πρόκειται για μια κοπέλα νοητικά υγιή με οξεία αντίληψη και εξαιρετική μνήμη. 

Ξεκινώντας από αυτά τα ερωτήματα και αναζητώντας λύση στα αδιέξοδα που θέτουν, μια Ελληνίδα φοιτήτρια του Πολυτεχνείου Κρήτης, η Βιλελμίνη Καλαμπρατσίδου, σχεδίασε μια πρωτοποριακή πλατφόρμα επικοινωνίας για άτομα με σοβαρά κινητικά προβλήματα, μια καινοτόμα εφαρμογή που μπορεί με χαμηλό κόστος να αναβαθμίσει σημαντικά την ποιότητα ζωής κινητικά ανάπηρων ατόμων που στερούνται ομιλίας.
Η ιδέα βραβεύτηκε από τη Μονάδα Καινοτομίας του Πολυτεχνείου, ενώ η κυρία Καλαμπρατσίδου, η οποία συνεχίζει πλέον τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ, αναζητεί τρόπους για να αξιοποιηθεί εμπορικά η πλατφόρμα.
«Η εφαρμογή αναπτύχθηκε με σκοπό να δώσει σε αυτό το κορίτσι και σε κάθε άλλο άτομο με παραπλήσια κινητικά προβλήματα τη δυνατότητα να βελτιώσει από μόνο του την επικοινωνία του με τον κόσμο και να εξελιχθεί πνευματικά διαβάζοντας βιβλία, παρακολουθώντας βίντεο, ακούγοντας μουσική και βλέποντας φωτογραφίες, όλα αυτά αυτόνομα, πατώντας απλώς ένα κουμπί, χωρίς να έχει ανάγκη τη βοήθεια συνοδού» λέει μιλώντας στο «Έθνος» η δημιουργός της πλατφόρμας.

msn

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki