Κέντρο βρεφών «ΜΗΤΕΡΑ», για εγκαταλελειμμένα

Με ρώτησαν σε μια συνέντευξη πού είδα την πιο εκπληκτική εικόνα στη ζωή μου.

Τους είπα στο μαιευτήριο Αλεξάνδρα, όταν γεννούσε η αδερφή μου. Ήταν δύσκολος τοκετός, είχαμε μαζευτεί όλη η οικογένεια και βολτάραμε πάνω κάτω σαν παλαβοί μέχρι να αρχίσει η γέννα.

Φτάνοντας στην άκρη του ορόφου βλέπαμε το θάλαμο των νεογέννητων, μια γιορτή ολόκληρος. Τα μωρά ροδοκόκκινα έκλαιγαν με όλα τους τα πνευμόνια, οι χαμογελαστές νοσοκόμες τα σήκωναν όρθια για να τα δείξουν στους ευτυχείς μπαμπάδες που τα φωτογράφιζαν, οι παππούδες δάκρυζαν, οι φίλοι κουνούσαν γαλάζια και ροζ μπαλόνια.

Μετά από 5 ώρες βαρέθηκα να ανεβοκατεβαίνω σαν παλαβή τον ίδιο όροφο κι άρχισα να κατεβαίνω προς τα κάτω. Ο θόρυβος όσο κατέβαινες, κατέβαινε κι αυτός. Η χαρά το ίδιο. Ελάχιστες φωνές έσπαγαν τη σιωπή που δεν μύριζε ταλκ αλλά χλωρίνη.

Στον τελευταίο διάδρομο η σιωπή ήταν τόσο παγερή που βάδιζα διστακτικά σαν να έκανα κάτι απαγορευμένο όταν στην άκρη του διαδρόμου είδα ένα θάλαμο πανομοιότυπο με τον γιορτινό του 4ου ορόφου. Κι αυτός γεμάτος νεογέννητα, μόνο που αυτά σώπαιναν σαν ψαράκια έξω απ΄το νερό. Όλα. Απ΄έξω ούτε μπαμπάδες, ούτε παπούδες, ούτε νονοί. Κοίταξα για το προσωπικό. Μόνο δυο νεαρές νοσοκόμες που άλλαζαν κάτι σεντόνια. Πλησίασα και κόλλησα τη μούρη μου στο τζάμι. Τότε άκουσα στο βάθος ένα μωράκι που κλαψούριζε- μια παραφωνία στη σιωπή των βρεφών.

Η εικόνα με καθήλωσε. Αποφάσισα να καθίσω απ΄εξω μέχρι να βγει μια νοσηλεύτρια να τη ρωτήσω, να μάθω. Σε δέκα λεπτά το ένα κορίτσι άνοιξε την πόρτα του θαλάμου. Έτρεξα.
— Δεσποινίς τι είναι εδώ; τη ρώτησα.— Κέντρο βρεφών ΜΗΤΕΡΑ για εγκαταλελειμμένα, μου είπε με φωνή που βαριόταν.— Και γιατί δεν κλαίνε τα βρέφη αυτά όπως τα άλλα στον 4ο; επέμεινα.— Δυο άτομα είμαστε. Δεν κλαίνε γιατί ξέρουν ότι δεν υπάρχει κανείς να τα σηκώσει.

  Έμεινα βουβή σαν ψάρι για ένα λεπτό. Μετά ξαναρώτησα— Και το μωράκι στο βάθος γιατί κλαίει;
  Το πρόσωπό της φωτίστηκε καθώς έσκασε ένα αθέλητο χαμόγελο.— Ααααα αυτός; Αυτός είναι ο Γιαννάκης. Είναι κούκλος ο άτιμος. Όλες τον σηκώνουμε.

Αυτά είπε και έφυγε αγνοώντας ότι μου έδωσε το μεγαλύτερο μάθημα της ζωής μου.
Μαθαίνουμε λοιπόν από την ημέρα νούμερο 1 πάνω σ΄αυτή τη γη, τι μας περιμένει και προσαρμοζόμαστε. Μερικές φορές μέχρι θανάτου.
*******
Από το facebook της Λένας Διβάνη
http://antikleidi.com

Αχ, αχ, Χριστουγενιάτικο της φαμελιάς τραπέζι...

Αχ, αχ, Χριστουγενιάτικο της φαμελιάς τραπέζι
Που ταίρι ταίρ' η όρεξη με την αγάπη παίζει!

Τα ποτηράκια ηχούν γλυκά, λαμποκοπούν τα πιάτα,
Γύρω φαιδρά γεράματα και προκομμένα νιάτα!
Κούρκος στη μέση ολόζεστος μοσχοβολά, ροδίζει,
Και τρέχει ολούθε το κρασί και κελαδεί κι αφρίζει.
Και να θωρείς αγνάντια σου δυο αδερφές, δυο τρέλες,
Με κουβεντούλες άσωστες, γλυκειές σαν καραμέλες,
Ή να σου λέει αγνάντια σου για το ξανθό παιδί σου
Δυο χρόνων γυναικούλα σου, ο έρως της ζωής σου.
Και να σ' αρχίζει ακούραστη ο πάππος φλυαρία,
Των Χριστουγέννων μια γνωστή πανάρχαια ιστορία...

Αχ, αχ, Χριστουγεννιάτικο της φαμελιάς τραπέζι
Που ταίρι ταίρ' η όρεξη με την αγάπη παίζει!

Κωστής Παλαμάς

Ἀπόψε... - Γ. Βερίτης

Ἄκου, ψυχή μου - ἀπόψε ἀγγέλοι ψάλλουν

καὶ στὰ γαλάζια τ' ἄπειρου χερουβικοὶ χοροὶ

τ' Ὄνομα ὑμνολογοῦν τοῦ Τρισμεγάλου.

Ὢ παντοδύναμη, ἄφθαρτη, τρανή,

τοῦ κόσμου Αἰτία, π' ἁρμονικὰ τὴ δόξα Σου ἱστορεῖ

κι' ἡ γῆ ἡ φθαρτὴ κι' οἱ ἄφθαρτοι οὐρανοί·

καθὼς ἀπόψε φεύγοντας γοργοὶ

τῶν ἄστρων οἱ φωτόγραφτοι, τρανοί, γιγάντιοι γύροι,

ὕμνους σὲ Σὲ θὰ λὲν ὣς τὴν αὐγή,

κάποιο γλυκοχαρμόσυνο σκοπὸ

θὰ τραγουδήσ' ἡ λύρα μου κι' ἡ πούλια ὅσο νὰ γείρη

τὸν ὕμνο τῶν ἀγγέλων θὰ Σοῦ πῶ.

Γ. Βερίτης

Πηγή: Ἄπαντα Ποιήματα, Γ. Βερίτη, «Ἡ Δαμασκός», σελ. 126.
--
Μέγας Ποιητής

Η ιστορία της Γέννησης του Χριστού: Η πιο όμορφη Ιστορία, για να την διηγηθείτε στα παιδάκια σας

Η όμορφη ιστορία

της Γέννησης του Θεανθρώπου.

Πριν πολλά χρόνια, ζούσε σε μια πόλη της Ναζαρέτ μια νέα και καλή κοπέλα, που την έλεγαν Μαρία.
Μια μέρα, φως πλημμύρισε όλο τον τόπο κι ο Αρχάγγελος Γαβριήλ παρουσιάστηκε μπροστά της. 
«Μη φοβάσαι Μαρία», της είπε. 
«Σου φέρνω ευχάριστα νέα. Ο Θεός σε διάλεξε να γίνεις η μητέρα του Γιου Του. θα αποκτήσεις ένα μωρό που θα το ονομάσεις Ιησού»

Στην ίδια πόλη ζούσε ένας ξυλουργός που τον έλεγαν Ιωσήφ. Ο Ιωσήφ προστάτευε κι αγαπούσε τη Μαρία.
Ο άγγελος παρουσιάστηκε και σε κείνον και του είπε ότι η Μαρία θα έφερνε στον κόσμο το Γιο του Θεού. 
Τότε, εκείνος, γεμάτος χαρά, έτρεξε στη Μαρία και της διηγήθηκε όσα του είπε ο άγγελος.
..............
η συνέχεια εδώ

Πως να «διηγηθείτε» τις χριστουγεννιάτικες ιστορίες

Μια ιστορία θα πρέπει να ακούγεται στο σωστό πλαίσιο. Με την κατάλληλη ατμόσφαιρα. Θυμηθείτε μερικές απ΄τις πιο αγαπημένες, χριστουγεννιάτικες ιστορίες μαζί με τα παιδιά σας.

Ιστορίες που θα σας βάλουν στον πνεύμα των Χριστουγέννων. 

Πρώτο βήμα: Δημιουργήστε μια ζεστή ατμόσφαιρα.
Θα χρειαστείτε:
Κεριά
Κουβέρτες
Μεγάλα μαξιλάρια
Χριστουγεννιάτικες μελωδίες (σε χαμηλή ένταση όμως για να μην αποσπά την προσοχή των μικρών σας)

Δεύτερο βήμα: Οι ιστορίες ανοίγουν την όρεξη!
Crispy cookies μαζί με τα παιδιά (μπορείτε να τα φτιάξετε νωρίτερα με τα παιδιά σας)
Ζεστές σοκολάτες. Δείτε εδώ μία ωραία συνταγή.
Νόστιμα σνακ. Τα pop corn είναι μια καλή ιδέα.

Τρίτο βήμα: Η επιλογή των ιστοριών

Για το τελευταίο βήμα σας έχουμε τέσσερις προτάσεις. Μπορείτε αν δεν θέλετε να διαβάσετε τις ιστορίες, να τις δείτε σε ταινίες. 

Θα σας προτείναμε όμως την ανάγνωση μιας και προάγει την επικοινωνία και ενισχύει τη φαντασία των μικρών σας. 

Οι εικόνες του βιβλίου, ο ήχος της φωνής σας και η σχέση που δημιουργείτε μεταξύ σας την στιγμή εκείνη είναι ερεθίσματα μεγάλη αξία για τα παιδιά σας.

Οι προτάσεις μας λοιπόν είναι:

Η ιστορία του τσιγκούνη κ. Εμπενίζερ Σκρουτζ. A Christmas Carol είναι ο επίσημος τίτλος και πρόκειται για την αγαπημένη νουβέλα του ου Άγγλου συγγραφέα Καρόλου Ντίκενς που πρωτοδημοσιεύτηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1843.

Ο Καρυοθραύστης του Ε.Τ.Α Χόφμαν. Όταν η Μαρία παίρνει δώρο χριστουγεννιάτικο έναν Καρυοθραύστη, δεν φαντάζεται καθόλου τις συναρπαστικές περιπέτειες που την περιμένουν. Τη μάχη του Καρυοθραύστη με τον Βασιλιά των Ποντικών, την ιστορία της πριγκίπισσας Πιρπιλάτης με το σκληρό καρύδι. Η ιστορία του Χόφμαν, με την υπέροχη μουσική του Τσαϊκόφσκι είναι ένα από τα δημοφιλέστερα μπαλέτα το οποίο ανεβαίνει την περίοδο των Χριστουγέννων σε όλες τις μεγάλες σκηνές του κόσμου. Μπορείτε αν θέλετε να απολαύσετε την ιστορία στο Μέγαρο Μουσικής. Δείτε εδώ περισσότερες πληροφορίες.

Χριστουγεννιάτικα Διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. 

Αντί περιεχομένων ένα αληθινό περιστατικό: Πήγε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στα γραφεία της εφημερίδας «’Aκρόπολις» για να παραδώσει ένα χριστουγεννιάτικο διήγημα. Ο Σταμάτης Σταματίου δεν τον αναγνώρισε και μάλιστα σχημάτισε την εντύπωση ότι ήταν κάποιος άπορος που πήγε να πάρει τις δέκα δραχμές για τα Χριστούγεννα, όπως όλοι οι φτωχοί της εποχής.

Το Χριστουγεννιάτικο Έλατο του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. 

Μια ιστορία την οποία υπογράφει ο πολυαγαπημένος παραμυθάς όλων των παιδιών του κόσμου, ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Βαθιά μέσα στο δάσος, σ” ένα ήσυχο μέρος που το ζέσταινε ο ήλιος και το δρόσιζε το αεράκι, μεγάλωνε ένα μικρό έλατο. Δεν ήταν όμως ευτυχισμένο. Ευχόταν να ζήσει κάποτε μια θαυμάσια περιπέτεια, τα Χριστούγεννα στην πόλη. Τι θα συμβεί όμως όταν το όνειρό του γίνει πραγματικότητα; Μια κλασική χριστουγεννιάτικη ιστορία για ένα μικρό έλατο που θέλει να γίνει μεγάλο, να φύγει από το δάσος και να βρεθεί σε ένα σαλόνι, στολισμένο για τα Χριστούγεννα.
jenny.gr