Friday, 30 December 2016

Φτιάξτε ένα χιονάνθρωπο

Ξεκινήστε εντοπίζοντας το κατάλληλο σημείο: συνήθως αυτό είναι μια κατηφορική πλαγιά, αν θέλετε το έργο σας να παραμείνει ενσωματωμένο στον τόπο δημιουργίας του ή μια οποιαδήποτε, χιονισμένη ή μη, ευθεία, αν θέλετε να μεταφέρετε το έργο σας στο σπίτι ή κάπου αλλού για την απαραίτητη φωτογράφηση. Και στις δύο περιπτώσεις απαραίτητη προϋπόθεση είναι κάπου κοντά στο σημείο που θα επιλέξετε να υπάρχει άφθονο χιόνι, όχι ιδιαίτερα υγρό –αλλά ούτε και εντελώς στεγνό– για να μη λυγίζει στα δύσκολα ο χιονάνθρωπος.

Η πρώτη μπάλα- βάση του χιονάνθρωπού σας είναι το μυστικό της επιτυχίας, στην περίπτωση που δεν επιλέξετε να τον στηρίξετε σε πλαγιά. Αυτή πρέπει να είναι αρκετά μεγάλη σε διάμετρο, και κυρίως αρκετά λεία στο επάνω μέρος, ώστε να μπορεί να στηρίξει το βάρος του υπόλοιπου σώματος. Για να το επιτύχετε, φτιάξτε μια αρκετά μεγάλη χιονόμπαλα, και κυλήστε την στο έδαφος, το χιόνι από το οποίο θα αρχίσει να κολλά επάνω της χωρίς να χρειάζεται να το προσθέσετε με τα χέρια. Όταν η βάση έχει γίνει αρκετά μεγάλη –θα την υπολογίσετε ανάλογα με το συνολικό μέγεθος που θέλετε να έχει ο χιονάνθρωπος– ισιώστε το επάνω μέρος της με τα χέρια –φοράτε γάντια, έτσι;– μέχρι να γίνει όσο το δυνατόν πιο λεία.

Με τον ίδιο τρόπο θα φτιάξετε τη μέση και το κεφάλι του χιονάνθρωπου. Γενικά, ο κανόνας λέει πως το σώμα πρέπει να έχει τρία μέρη, καθώς με περισσότερα είναι δύσκολο –αν και όχι ακατόρθωτο– να στηριχτεί. Αν παρ’ όλα αυτά θέλετε να επιχειρήσετε τον «ψηλό χιονάνθρωπο», χρησιμοποιείστε ένα ξύλο ή ένα αρκετά ίσιο κλαδί δέντρου το οποίο θα τοποθετήσετε κάθετα στη μέση της βάσης, και καλά στερεωμένο στο έδαφος, και γύρω από το οποίο θα τοποθετήσετε τις υπόλοιπες μπάλες.

Σαφέστατα το πλέον ενδιαφέρον, και διασκεδαστικότερο, σημείο είναι η διαμόρφωση του προσώπου. Κουμπιά, πέτρες ή κάρβουνα για τα μάτια, γυαλιά ηλίου, καρότο ή ξύλο για μύτη, χορταράκια μια μαλλιά, σκουφάκι, κασκόλ, ακουστικά γουόκμαν, τσιγάρο στο στόμα, ροζ σπρέι ή κραγιόν για τα μάγουλα… Οτιδήποτε έχετε φέρει μαζί σας στο βουνό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δώσει στυλ, ύφος και χαρακτήρα στο χιονάνθρωπό σας. Εννοείται πως, ακόμη και αν δεν προορίζετε τη δημιουργική σας έξαψη για εξώφυλλο παιδικού βιβλίου, θα βγάλετε πολλές φωτογραφίες, με όσο καλύτερα διαμορφωμένα σκηνικό γίνεται, γιατί τι αξία έχει τόση ομορφιά χωρίς σκηνική παρουσία; Άλλωστε, αυτός είναι, δυστυχώς, ο μόνος τρόπος να περάσει ο χιονάνθρωπός σας στην αιωνιότητα.
Εδώ αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη.
Λοιπόν, πρώτα κάνουμε τρεις χιονόμπαλες, τη μια πιο μεγάλη από την άλλη και τις ενώνουμε, μετά παίρνουμε δύο ξύλα και τα βάζουμε για χέρια, δύο καρβουνάκια και τα βάζουμε σαν μάτια, βάζουμε και ένα καρότο για μύτη. Ακόμα σχεδιάζουμε κι ένα στόμα. Μπορούμε να  βάλουμε το κασκόλ και το σκούφο μας και να τα φορέσουμε στο χιονάνθρωπο. Τώρα είναι έτοιμος.

Το γράμμα στον Άι Βασίλη και η απάντηση του!

Αγαπημένε μου Άι Βασίλη
Αν και είμαι μεγάααααλη πια για να σου ζητήσω δώρα, φέτος νιώθω την ανάγκη αυτή.

Σε παρακαλώ λοιπόν για τα εξής μικρο- πράγματα.

Κάνε κάτι για τα παιδιά, για να είναι χαρούμενα κι ευτυχισμένα, για να χαμογελάνε περισσότερο, για να μη μας μοιάσουν, για να γίνουν καλύτερα από μας.
Κάνε κάτι για την μοναξιά μας, που μας δέρνει αλύπητα, για τους φόβους μας που κάθονται στις ψυχές μας και δεν έχουν έλεος, για τα ψέμματα που μας λένε και που λέμε κι εμείς.
Κάνε κάτι για τις αγάπες που θέλουν προστασία, για τους ανθρωποφάγους έρωτες.
Κάνε κάτι για τα όνειρά μας να μην μείνουν όνειρα. 

Κάνε κάτι για να λάμψει η ζωή μας - έστω και για μια στιγμή - όπως το χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Κάνε κάτι για να γλυκάνει η ζωή μας, για να μπορούμε να την αντέξουμε με αξιοπρέπεια ως το τέλος.

Σ` ευχαριστώ Άι Βασίλη .....
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ Άι ΒΑΣΙΛΗ 

Αγαπητό μου κοριτσάκι,
χαίρομαι που λαμβάνω επιστολή απ΄σένα, μετά από πολλά χρόνια.
Με είχες ξεχάσει, πως και με θυμήθηκες έτσι ξαφνικά; 

Δε σε μαλώνω κοριτσάκι, παράπονα σου κάνω. 
Με είχες αφήσει να περιμένω γράμμα σου πολύ καιρό, νόμιζα ότι δεν θα το κάνεις ποτέ.
Τα παιδιά, κοριτσάκι, τα προσέχω πάντα, εσείς μου τα χαλάτε. Τρενάκια στέλνω, βιντεοπαίχνιδα τα κάνετε εσείς. 

Τα χαλάτε τα παιδιά κοριτσάκι. Δεν τους λέτε παραμύθια για να κοιμηθούν, ούτε τους τραγουδάτε, άλλα κάνετε, γι` αυτό σας μοιάζουν.
Όσο για τα άλλα κοριτσάκι, τι να κάνω;
Πρέπει να μάθεις να διατάζεις την μοναξιά σου, κοριτσάκι. Πρέπει να μάθεις να ζεις με τους φόβους σου. Κάν' τους γείτονες και μην αφήνεις τα σκουπίδια σου έξω από την πόρτα τους γιατί τότε θυμώνουν και ξυπνάνε.
Και τα ψέμματα κοριτσάκι είναι η αλήθεια μασκαρεμένη, βγάλ' της τα αποκριάτικα και θα δεις, αρκεί να μη φοβηθείς κοριτσάκι.....
Οι αγάπες οριστασλια δεν θέλουν, ασπίδα είναι από μόνες τους, το εμβόλιο εναντίον του κακού.
Και οι έρωτες, ψυχή μου, μόνο ανθρωποφάγοι είναι, τι ζητάς; 

Ο έρωτας για να ζήσει θέλει την ανθρωποθυσία του, αφού το ξέρεις καλά αυτό, κοριτσάκι....
Τα όνειρα, κοριτσάκι είναι μεγάλη υπόθεση, θέλουν καρδιά για να γεννηθούν και πείσμα για να περπατήσουν. Εγώ θα σου στείλω κουράγιο, το πείσμα το έχεις.
Μη μου ζητάς να λάμψεις -έστω και για λίγο- για να λάμψει η ζωή σου, πρέπει να λάμψει και η καρδιά σου. Άσ' την να λάμψει και ιδού το φως.
Η γλύκα της ζωής, κοριτσάκι, πάει μαζί με το κεντρί της μέλισσας, θα σε κεντρίσει η ζωή και μετά πιο λίγο θα σε κεράσει μέλι. Έτσι πάει....
Κοριτσάκι, όλα μπορούν να γίνουν, αν εσύ το θελήσεις, εγώ τι να σου κάνω;
Ένας παλιομοδίτης άγιος είμαι, για μια φορά τον χρόνο. Τόσα έμαθα, τόσα λέω.
Άντε, ξύπνα τώρα, σου άφησα το δώρο σου κάτω από το δέντρο, μη ξεχνάς να του δίνεις που και που λίγο μαρουλάκι, τα καναρίνια το κάνουν πολύ γούστο


Φιλιά κοριτσάκι, του χρόνου πάλι....

Αναρτήθηκε από skouliki
(Όχι δεν ειναι δικιά μου ιδέα απλά την αναδημοσιεύω απο το φατσοβιβλίο!)

Βασιλόπιτα Κέικ - Μμμμ... η μανούλα έφτιαξε

Τι χρειαζόμαστε:
  • 500 γραμμάρια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
  • 250 γραμμάρια μαργαρίνη (εμείς βάζουμε βούτυρο αγελαδινό)
  • 350 γραμμάρια ζάχαρη
  • 3 αυγά
  • 200 γραμμάρια χυμός πορτοκάλι
  • 150 γραμμάρια κονιάκ
  • ½ κουταλιά της σούπας κανέλα
  • ¼ κουταλιά της σούπας γαρύφαλλο
  • 150 γραμμάρια καρυδόψιχα
  • 2 βανίλιες
  • ξύσμα από 2 πορτοκάλια
  • ζάχαρη άχνη
...............

για την εκτέλεση, μια επίσκεψη στη Μητερούλα

Thursday, 29 December 2016

Το κέρμα

Η κυρία Βέτα μοιράστηκε μαζί μας την παρακάτω συγκινητική ιστορία που σας μεταφέρουμε από μνήμης: 
«Τη δεκαετία του εβδομήντα ακολουθώντας τις ροές μεταναστών και προσπαθώντας να ξεκινήσουμε τη ζωή μας βρεθήκαμε μετανάστες με τον σύζυγό μου στη Γερμανία. 
Όπως συνέβαινε τότε συχνά, τα παιδιά μας έμειναν πίσω στην Ελλάδα να μεγαλώνουν με τη γιαγιά τους.
Η επικοινωνία μας ήταν δύσκολη και μόνο με το τηλέφωνο. Η λαχτάρα μας για τα παιδιά μας ήταν μεγάλη καθώς δεν μπορούσαμε να τα χαρούμε…
Παίρναμε λοιπόν τηλέφωνο, μιλούσαμε με τη γιαγιά, ακούγαμε και την φωνή του παιδιού και νιώθαμε ότι βρισκόμασταν για λίγο κοντά τους.
Ένα απόγευμα, πήγα στον τηλεφωνικό θάλαμο απ’ όπου έπαιρνα τηλέφωνο, και ρίχνοντας ένα-ένα κέρμα αρχίσαμε την κουβέντα με τη γιαγιά στην Ελλάδα. 
Ξαφνικά, ένα από τα κέρματα που έριχνα κόλλησε κάπου μέσα στη συσκευή και οι μονάδες σταμάτησαν να πέφτουν! 
Τρελάθηκα από τη χαρά μου αφού είχα την ευκαιρία να μιλήσω με τη μάνα μου και ν´ ακούσω το πρώτο μου παιδί χωρίς να σκέφτομαι τα χρήματα! Ο άντρας μου, πήγε στο σπίτι μας και μου έφερε ένα σκαμνάκι, κι έκατσα μέσα στον τηλεφωνικό θάλαμο τέσσερις ώρες ακούγοντας τις φωνούλες που έβγαζε η μικρή μου κόρη και νιώθοντας λίγο περισσότερο τις χαρές που νιώθει ο κάθε γονιός που μεγαλώνει τα παιδιά του!
Αυτό το απόγευμα κάθε φορά που το θυμάμαι συγκινούμαι πολύ….
Αργότερα, γυρίσαμε πίσω και μπήκαμε σε σειρά.
Ο άντρας μου ως τεχνίτης δούλεψε καλά και δεν μας έλειψε τίποτε.
Τελικά λέγαμε, εδώ ήταν η Γερμανία…
Άδικα χάσαμε τόσα όμορφα χρόνια των παιδιών μας!»

Ο Φάρος που μένει αναμμένος όλο τον χρόνο!

Γεύμα αγάπης από τον «Φάρο του κόσμου»

Το καθιερωμένο γεύμα αγάπης στην κατακόμβη του αγίου Νεκταρίου στον Δενδροπόταμο την δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων είναι το ευχαριστώ του «Φάρου του κόσμου» και του πατέρα Αθηναγόρα Λουκατάρη προς όλους εκείνους που τον αγαπάνε και στηρίζουν το έργο του.

Ο «Φάρος του κόσμου είναι λίγο πολύ γνωστός σε όλους μιας και τα τελευταία χρόνια έγινε γνωστός από τα ΜΜΕ και τα social media για τα έργα και τις διακρίσεις του.
Ένας ιερέας πριν 15 χρόνια, παιδί τότε και ο ίδιος, πήγε στον Δενδροπόταμο με πολύ όρεξη, αποφασισμένος να αλλάξει την εικόνα της περιοχής. 
Και αν κάποιοι γέλασαν πιστεύοντας πως αυτό είναι ακατόρθωτο ο πατέρας Αθηναγόρας και ο «Φάρος του κόσμου» αποδεικνύουν κάθε ημέρα πως τίποτα δεν είναι αδύνατο και ουτοπικό αν υπάρχει ισχυρή θέληση. 
Ο πατέρας Αθηναγόρας φτάνοντας σε μια περιοχή γνωστή ως η πιο κακόφημη της Θεσσαλονίκης αποφάσισε να ασχοληθεί με τα παιδιά διότι, όπως λέει και ο ίδιος, οι νέοι έχουν την ευκαιρία να αλλάξουν την ιστορία του τόπου τους.
Σήμερα ο «Φάρος του κόσμου» παρέχει φιλοξενία, καθημερινό συσσίτιο σε 200 ανθρώπους, έχει δυο πρωτοπόρες ομάδες ρομποτικής με πανελλαδικές και παγκόσμιες διακρίσεις με βραβεύσεις από το Δήμο Αμπελοκήπων, την αστυνομία τον αρχιεπίσκοπο και πολλούς ακόμα φορείς. 
Έχει δώσει υποτροφίες στα καλύτερα κολλέγια και ΙΙΕΚ, έχει βγάλει αριστούχους μαθητές σε μια περιοχή με έντονη σχολική διαρροή και αναλφαβητισμό, έχει μουσική μπάντα που έχει παίξει μέχρι και ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, έχει φροντιστηριακά τμήματα, μαθήματα αστρονομίας, κινηματογράφου φωτογραφίας κ.α.
Ποιος είπε λοιπόν ότι δεν γίνονται θαύματα και δεν μπορεί από μια μικρή λάμψη να γεμίσει φως το σκοτάδι. 
Ο φάρος συμβολίζει το φως που καθοδηγεί μέσα από το σκοτάδι αυτούς που χάσανε το δρόμο τους.
Και φέτος πλήθος κόσμου παιδιών και γονέων παρευρέθηκε στο γεύμα αγάπης. Φιλοξενήθηκαν επίσης μικρά παιδιά και έφηβοι από το camp των Διαβατών.
..............
Ένα πλούσιο γεύμα με καλλιτεχνικό μουσικό πρόγραμμα από την μπάντα του «Φάρου του κόσμου» και φυσικά δώρα για όλα τα παιδιά όπως κάθε χρόνο.
Η συμμετοχή στο γεύμα αγάπης είναι η πιο τρυφερή και γλυκεία εμπειρία που δίνει στο συμβολισμό των Χριστουγέννων άλλο νόημα με την ευχή ο Φάρος του κόσμο να φωτίζει όλες τις σκοτεινές πλευρές μας και να μας κάνει χαρούμενους και το 2017.
περισσότερα εδώ

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki