Πώς να βοηθήσετε το παιδί σας να μάθει τους αριθμούς

Αν θέλουμε το παιδί να μάθει τους αριθμούς θα είναι πιο εύκολο και πιο διασκεδαστικό αν γίνει μέσα από ένα παιχνίδι. 

Ας δούμε μερικά παραδείγματα... 

অ  Όταν ζητάτε από το παιδί να τακτοποιήσει κάτι, παροτρύνετέ το να απαριθμεί τα αντικείμενα τη στιγμή που τα βάζει στη θέση τους. 

অ  Αν κάνει λάθος, κάντε μαζί την καταμέτρηση. 

অ  Αγοράστε του παιχνίδια που άμεσα ή έμμεσα θα το βοηθήσουν να μάθει τους αριθμούς.

অ  Ρίξτε ένα ζάρι, το παιδί θα πρέπει να σας δώσει τόσα φασόλια όσα έδειξε το ζάρι. 

অ  Βρείτε τραγουδάκια που οι στίχοι τους αναφέρονται σε αριθμούς και τραγουδήστε τα μαζί με το παιδί σας. Ακόμα καλύτερα, μπορείτε να βρείτε ένα δικής σας έμπνευσης κομμάτι που θα διαμορφώσετε κατάλληλα τους στίχους για να είναι και διασκεδαστικό.

অ  Φτιάξτε με μαρκαδόρους φατσούλες σε κάθε δάχτυλο και αρχίστε να μετράτε. 

অ  Εκμεταλλευτείτε την ώρα του φαγητού και να του ζητήστε να απαντά στις ερωτήσεις σας με αριθμούς. 

Για παράδειγμα, πόσα μπισκότα έφαγες; Πόσα ποτήρια πορτοκαλάδα ήπιες; Πόσα πιάτα είναι στο τραπέζι, πόσα ποτήρια, κτλ. 

অ  Φορέστε του ένα βραχιολάκι με καραμέλες ή χρωματιστές χαντρούλες, μετρήστε πόσες είναι οι κόκκινες, οι κίτρινες κτλ. 

govastileto

Το Χαμομηλάκι

Η Στάση του Παιδιού απέναντι στα Μαθηματικά καθορίζει και τις Επιδόσεις - Student attitude towards Mathematics and performance

Student attitude towards Mathematics and performance

Για πρώτη φορά, ερευνητές εντόπισαν το δίκτυο του εγκεφάλου που συνδέει την θετική στάση προς τα μαθηματικά με την επιτυχία με την επιτυχία του ατόμου σ' αυτό το γνωστικό πεδίο, σύμφωνα με στοιχεία δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο Psychological Science.

Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, με επικεφαλής τον Δρ Λανγκ Τσεν, εστίασαν σε μαθητές δημοτικού και διαπίστωσαν ότι η θετική στάση απέναντι στα μαθηματικά συνδέεται με καλύτερη λειτουργία του ιππόκαμπου, ένα σημαντικό κέντρο της μνήμης, κατά την επίδοση στην επίλυση αριθμητικών προβλημάτων.

Επίσης, διαπίστωσαν ότι ακόμα και αν συνεκτιμηθεί ο δείκτης νοημοσύνης και άλλοι συνεισφέροντες παράγοντες, η θετική στάση προς τα μαθηματικά εξακολουθούσε να προβλέπει ποιοι μαθητές θα έχουν καλύτερες επιδόσεις σε αυτό το μάθημα.

«Η στάση απέναντι σε ένα θέμα είναι πραγματικά σημαντική. Βάσει των στοιχείων μας η συνεισφορά της θετικής αντίληψης/στάσης απέναντι στα μαθηματικά είναι εξίσου σημαντική με την συνεισφορά του δείκτη νοημοσύνης», εξηγεί ο Δρ Τσεν.

Οι επιστήμονες μέχρι σήμερα πίστευαν ότι τα κέντρα ανταμοιβής του εγκεφάλου καθοδηγούν τη σχέση στάσης - επιτεύγματος, δηλαδή τα παιδιά με πιο θετική στάση έχουν καλές επιδόσεις στα μαθηματικά καθώς αποκομίζουν μεγαλύτερη ανταμοιβή.

Στην παρούσα μελέτη, οι ερευνητές έδωσαν σε 240 παιδιά 7-10 ετών να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο, με στοιχεία δημογραφικά, για τον δείκτη νοημοσύνης, την ικανότητα ανάγνωσης και την ικανότητα της λειτουργικής μνήμης. 

Το επίπεδο των μαθηματικών γνώσεων ελέγχθηκε μέσω διαφόρων τεστ. Επίσης, οι γονείς και κηδεμόνες απάντησαν για τα συμπεριφορικά και συναισθηματικά χαρακτηριστικά των παιδιών τους, καθώς και για το άγχος για τα μαθηματικά αλλά και γενικότερα. 

Τα παιδιά απάντησαν επίσης σε ερωτήσεις για την στάση τους απέναντι στα μαθηματικά, όπως πόσο τα ενδιέφεραν, ποιες ήταν οι ακαδημαϊκές τους επιδόσεις σε αυτά, καθώς και η στάση τους απέναντι στο σχολείο γενικότερα.

Σαράντα επτά παιδιά υποβληθηκαν σε μαγνητική απεικόνιση εγκεφάλου κατά την επίλυση μαθηματικών προβλήματων. Παράλληλα, μια άλλη ομάδα 28 παιδιών υποβλήθηκε σε μαγνητική απεικόνιση εγκεφάλου και άλλες εξετάσεις στο πλαίσιο σύγκρισης.

Πράγματι η επίδοση στα μαθηματικά συσχετιζόταν με την θετική στάση προς αυτά, ακόμα και μετά την συνεκτίμηση του δείκτη νοημοσύνης, της λειτουργικής μνήμης, του άγχους που προκαλούν τα μαθηματικά, του γενικότερου άγχους και της γενικότερης στάσης προς το σχολείο.

Τα παιδιά με κακή στάση απέναντι στα μαθηματικά σπάνια είχαν καλές επιδόσεις σε αυτό το μάθημα.

Από την αξιολόγηση των στοιχείων των μαγνητικών τομογραφιών οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν το παιδί έλυνε ένα μαθηματικό πρόβλημα το θετικό σκορ της στάσης απέναντι στα μαθηματικά συσχετιζόταν με την ενεργοποίηση του ιππόκαμπου. 

Η περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι ο ιππόκαμπος διαμεσολαβούσε στη σχέση μεταξύ θετικής αντίληψης και επαρκούς ανάκλησης των δεδομένων στη μνήμη, κάτι που με τη σειρά του σχετίζεται με καλύτερες ικανότητες επίλυσης προβλημάτων.

«Η θετική προδιάθεση επιδρά απευθείας στην μνήμη και το σύστημα μάθησης του εγκεφάλου μας. Και η κατανόηση αυτής της σχέσης είναι πραγματικά σημαντική», τόνισε ο Δρ Τσεν.

Σε κάθε περίπτωση η μελέτη ανοίγει έναν νέο δρόμο για την βελτίωση των σχολικών επιδόσεων και της μάθησης στα παιδιά που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο σχολείο.

Μαίρη Μπιμπή

health

Το Χαμομηλάκι

Φτιάχνουμε τρίλιζα με πετρούλες και λινάτσα!

Ελάτε να φτιάξουμε τρίλιζα πάνω σε λινάτσα με χρωματιστές πέτρες!!

Χειροτεχνία τρίλιζας παρακαλώ! Μια πανεύκολη, γρήγορη και ανέξοδη χειροτεχνία!

Περνάμε φάση τρίλιζας στο σπίτι μας... Παντού βλέπουμε, παίζουμε, ζωγραφίζουμε τρίλιζες.

Ε είπαμε να κάνουμε και μια χειροτεχνία τρίλιζας!

Τα πράγματα με αυτή τη χειροτεχνιούλα είναι εξαιρετικά εύκολα και απλά!

Δε χρειαζόμαστε τίποτα άλλο εκτός από:

• Πετραδάκια που βρίσκουμε στη φύση. 10 πετραδάκια για κάθε παιχνίδι.
• Ένα κομμάτι λινάτσας. Εμείς κόψαμε ένα κομμάτι 25*30 εκατοστά και όταν το κολλήσαμε βγήκε ένα τσουβαλάκι 25*15 εκατοστά.
• Τέμπερες, θερμοκόλλα, ψαλίδια, μαρκαδόρους.

Και η υλοποίηση της χειροτεχνιούλας μας είναι εξαιρετικά εύκολη και γρήγορη.

Και εννοείται διασκεδαστική!

✔Για κάθε παιχνίδι - τσουβαλάκι υπολογίζουμε 10 πετρούλες. Βάφουμε τις πέντε πετρούλες σε ένα χρώμα και τις άλλες πέντε σε ένα άλλο χρώμα. Περιμένουμε να στεγνώσουν και τις περνάμε με βερνίκι.

✔Κόβουμε τη λινάτσα μας σε διαστάσεις 25*30 εκ. Τη διπλώνουμε στα δύο και κολλάμε με κόλλα σιλικόνης τις άκρες. Αφήνουμε την πάνω μεριά ανοιχτή. έτσι σχηματίζεται ένα τσουβαλάκι 25*15 εκ. Όταν ξεραθεί η κόλλα το γυρνάμε από την ανάποδη μεριά.

✔Στη μία πλευρά της λινάτσας ζωγραφίζουμε την τρίλιζα μας. Και στην άλλη πλευρά ότι θέλουμε. Μη με ρωτάτε γιατί εγώ ζωγράφισα μόνο αμαξάκια. Μόνο αμαξάκια ξέρω να κάνω! χε χε χε

Κι αφού τα ετοιμάσαμε όλα, πάμε να παίξουμε;;;

Αλλά δε θέλω ζαβολιές εντάξει;;

Ναι καλά! όταν έχεις το Στέφανο για αντίπαλο όλα τα παθαίνεις!

Γιατί βάζει δικούς του κανόνες, φυλακίζει τα πετραδάκια του αντίπαλου περικυκλώνοντας τα

με τα δικά του πετραδάκια και πάντα νικάει!

Για να είμαι ειλικρινής αυτή τη χειροτεχνία κάπου την έχει πάρει το μάτι μου στο διαδίκτυο.

Αν λοιπόν κάποια από τη μπλοκογειτονιά το έχει φτιάξει ας με σκουντήξει!

Κι αν αγαπάτε κι εσείς αυτό το μικρούλι παιχνιδάκι φτιάξτε το μόνοι σας!

Είναι σίγουρα από τις πιο εύκολες χειροτεχνίες τρίλιζας!

Και άνετα μπορείτε να το κάνετε και δωράκι!

Αναρτήθηκε από Ελένη B

Το Χαμομηλάκι

Η προσκόλληση παιδιού με αγαπημένο αντικείμενο

Τι είναι συνήθως αυτό και πώς εξηγείται η συγκεκριμένη εξάρτηση;

Κάποια παιδιά μεγαλώνοντας παραμένουν προσκολλημένα με το αγαπημένο τους αντικείμενο, το οποίο αρνούνται να αποχωριστούν. Τι είναι συνήθως αυτό και πώς εξηγείται η συγκεκριμένη εξάρτηση;

Τα πιο συνηθισμένα αντικείμενα με τα οποία παρουσιάζονται φαινόμενα προσκόλλησης είναι τα λούτρινα, το μαξιλάρι και το κουβερτάκι.

Το παιδί νιώθει την ανάγκη να το έχει παντού μαζί του και να το αγκαλιάζει όταν θέλει να νιώσει ασφάλεια ή βιώνει αρνητικά συναισθήματα. Ουσιαστικά είναι σαν να βρίσκει καταφύγιο.

Εκεί που σχεδόν ποτέ δεν το αποχωρίζεται είναι κατά τη διάρκεια του ύπνου, είτε στο δικό του κρεβάτι, είτε σε άλλο σπίτι. Στη δεύτερη μάλιστα περίπτωση το έχει μεγαλύτερη ανάγκη.

Να σημειώσουμε επίσης ότι στο παιδί αρέσει να δίνει δική του ονομασία στο αγαπημένο του αντικείμενο, με δεδομένο το έντονο συναισθηματικό δέσιμο που έχει μαζί του.

Είναι τέτοια η προσκόλληση που μη σας κάνει έκπληξη αν βάλει τα κλάματα όταν κληθεί να το αποχωριστεί, λόγου χάρη, επειδή πρέπει να πλυθεί.

Το να καταφέρει το παιδί να αποχωριστεί το εν λόγω αντικείμενο σημαίνει ότι ουσιαστικά κάνει ένα αποφασιστικό βήμα προς την ανεξαρτητοποίηση. Και το αντίστροφο βεβαίως!

Μην κάνετε το λάθος να το πιέσετε να το αποχωριστεί απότομα ή οριστικά επειδή μεγάλωσε. Προσπαθήστε να γίνει σταδιακά για να μη στιγματιστεί και να μην του βγει αντίδραση.

mother

Το Χαμομηλάκι

Έτσι καταστρέφεις το παιδί σου και δεν το καταλαβαίνεις

Ποια είναι τα πιο συχνά λάθη που κάνουμε;

Μήπως είμαστε περισσότερο ελεγκτικοί από όσο θα έπρεπε; 

Καθημερινά, προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο για τα παιδάκια μας και θεωρούμε πως κάποια μέρα θα εκτιμήσουν τη στάση μας και θα μας καταλάβουν. 

Πιστεύουμε ότι τα καθοδηγούμε, ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να είμαστε περισσότερο ελεγκτικές από όσο θα έπρεπε. 

Έχουμε καλές προθέσεις, αλλά μερικές φορές άθελά μας μπορεί να μειώνουμε την αυτεκτίμησή τους... 

Ποια είναι τα πιο συχνά λάθη που κάνουμε;

1. Το συγκρίνουμε με τα αδελφάκια του ή άλλα παιδιά

Συχνά πιστεύουμε ότι αν τονίσουμε όλα όσα κάνουν σωστά τα αδελφάκια ή οι συμμαθητές του, του δίνουμε τη δυνατότητα να βελτιωθεί. 

Αυτή η τακτική μπορεί όμως να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Έτσι, το παιδάκι μας θα συγκρίνει διαρκώς τον εαυτό του με τους υπόλοιπους και ίσως νιώθει κατώτερο. Κάθε άτομο είναι μοναδικό και η λάθηδεν έχει νόημα, διότι δεν πρόκειται να το βοηθήσει να βελτιωθεί.

2. Κριτικάρουμε τις ικανότητές του

Τα παιδιά μας έχουν διαφορετικές δυνατότητες και χαρακτηριστικά από ό,τι εμείς. 

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν αποτελούν τα ακριβή αντίγραφά μας και δεν έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα και στόχους με εμάς. Δεν έχει νόημα να τα κριτικάρουμε και να τα κάνουμε να αισθάνονται ασήμαντα, μειώνοντας την αυτοεκτίμησή τους.

3. Απαιτούμε την απόλυτη συμμόρφωση

Θεωρούμε ότι τα παιδιά μας πρέπει να δέχονται άκριτα ό,τι τους λέμε και να μην μας αμφισβητούν ποτέ. Έτσι, νιώθουμε πιο ασφαλείς όταν ακολουθούν τις συμβουλές και τις προτροπές μας, κάνοντας αυτό που εμείς πιστεύουμε πως είναι το καλύτερο για εκείνα. Με αυτόν τον τρόπο δεν τα αφήνουμε να εκφράσουν τη μοναδικότητά τους και να είναι δημιουργικά. Δεν τους παρέχουμε την ελευθερία που χρειάζονται και νιώθουν πως περιορίζονται και ότι δεν μπορούν να εκφράσουν όλα όσα σκέφτονται πραγματικά.

4. Τους επισημαίνουμε τα λάθη τους διαρκώς

Τα λάθηβοηθούν τα παιδάκια μας να μάθουν και να μεγαλώσουν. Έτσι, μπορούν να εξερευνήσουν διαφορετικές πτυχές του εαυτού τους. 

Πολλές φορές, όμως, δίνουμε περισσότερη σημασία από όση θα έπρεπε στα σφάλματά τους. Έχουμε μη ρεαλιστικές προσδοκίες από αυτά και θεωρούμε ότι θα έπρεπε να είναι… τέλεια και αψεγάδιαστα. Με αυτόν τον τρόπο δεν τα αφήνουμε να πάρουν ρίσκα και να δοκιμάσουν νέα πράγματα, διότι φοβούνται πως κάτι μπορεί να πάει στραβά…

5. Τα κάνουμε να πιστέψουν ότι τα όνειρά τους είναι άπιαστα

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ξεχωριστούς στόχους και κάποιοι γονείς αρνούνται να το δεχτούν. 

Θεωρούν ότι όλα όσα ονειρεύονται τα παιδιά τους είναι μη ρεαλιστικά και με αυτό τον τρόπο τους κόβουν τα φτερά, αντί να τους ενθαρρύνουν. Έτσι, για παράδειγμα, τα παιδιά αντί να ακολουθήσουν την καριέρα που ονειρεύονται, προτιμούν έναν πιο σίγουρο δρόμο και καταλήγουν να είναι δυστυχισμένα.

6. Σχεδιάζουμε το μέλλον τους

Έχουμε οργανώσει και προκαθορίσει τη ζωή των παιδιών μας, χωρίς να λάβουμε υπόψη μας τα δικά τους «θέλω». 

Θεωρούμε ότι με αυτό τον τρόπο θα τα βοηθήσουμε να αισθανθούν σιγουριά και να αποβάλλουν το άγχος. Παρόλα αυτά, δεν τα βοηθάμε να ανεξαρτητοποιηθούν και να πάρουν αποφάσεις. Έτσι, καταλήγουν να ζουν τη ζωή που εμείς έχουμε επιλέξει για εκείνα…

7. Δεν τα επαινούμε αρκετά

Νομίζουμε ότι λέγοντας εγκωμιαστικά σχόλια θα κακομάθουμε τα παιδιά μας και θα τους «φουσκώσουμε» το μυαλό. 

Δεν κάνουμε θετικά σχόλια ακόμα και όταν τα μικρά μας κάνουν καλές πράξεις ή πετυχαίνουν κάποιον σημαντικό στόχο. Στην πραγματικότητα όμως, χρειάζονται επαίνους για να συνεχίσουν να έχουν καλές επιδόσεις και να βελτιώσουν τη συμπεριφορά τους. Έτσι, τα ενθαρρύνουμε να γίνουν ακόμη καλύτερα!

Πρέπει να είμαστε ιδιαιτέρως προσεκτικές με τη συμπεριφορά μας και να φροντίζουμε να δίνουμε αρκετά κίνητρα στα μικρά μας για να εξελιχθούν. Είναι σημαντικό να κάνουμε τα αγγελούδια μας να αισθάνονται ασφαλή και να τα βοηθήσουμε να πιστέψουν στον εαυτό τους.

mothersblog

Το Χαμομηλάκι