Ζάκυνθος: Δάσκαλος συνελήφθη για σεξουαλική παρενόχληση παιδιών.

... είχε απασχολήσει ξανά κατά το παρελθόν την αστυνομία Ζακύνθου για ανάλογες υποθέσεις.

Μάλιστα... , και τι έκαναν οι "ειδήμονες";;;;

-----------------

Ένας 55χρονος δάσκαλος συνελήφθη από αστυνομικούς της Ασφάλειας Ζακύνθου και κρατείται στο στο τοπικό Αστυνομικό Τμήμα, καθώς σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία μετά από καταγγελία γονέων για σεξουαλική παρενόχληση ανηλίκων.

Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, κατηγορείται ότι εντός και εκτός σχολείου παρενοχλούσε ανήλικα παιδιά, τα οποία διαμαρτυρήθηκαν στους γονείς τους και εκείνοι με τη σειρά τους απευθύνθηκαν στον εισαγγελέα Ζακύνθου.

Ο 55χρονος, ο οποίος, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, είχε απασχολήσει ξανά κατά το παρελθόν την αστυνομία Ζακύνθου για ανάλογες υποθέσεις, θα οδηγηθεί τη Δευτέρα το πρωί ενώπιον του εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ζακύνθου.

tvxs

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Προς το Πανεπιστήμιο

1. Σπούδασε ό,τι σε ενδιαφέρει και μόνο αυτό που σε ενδιαφέρει. Ακολούθησε το ένστικτό σου και όχι τη μόδα. Αν το ενδιαφέρον σου μετατοπιστεί κατά τη διάρκεια των σπουδών σου, μη διστάσεις να ακολουθήσεις τους καινούργιους δρόμους, φροντίζοντας όμως πάντα να μην αποκοπείς εντελώς από το αντικείμενο των μέχρι τότε σπουδών σου.
2. Μην επιλέγεις ποτέ ένα αντικείμενο σπουδών με κύριο γνώμονα την υπόσχεση ή την ελπίδα για γρήγορη επαγγελματική αποκατάσταση και καλές αποδοχές. Πρώτον, όταν τελειώσεις τις σπουδές σου θα διαπιστώσεις ότι η αγορά εργασίας έχει ήδη κορεστεί από όσους έκαναν την ίδια επιλογή με τα ίδια κριτήρια πριν από σένα, δεύτερον, τα επαγγέλματα και οι δυνατότητες εργασίας δημιουργούνται από τις ανάγκες της ζωής, της κοινωνίας και της αγοράς, και όχι από τη λογική δομή μιας επιστήμης, και, τρίτον, όταν αποκτήσεις τη γνώση του αντικειμένου σου, θα δεις από μόνος σου πού και πώς θα την αξιοποιήσεις καλύτερα.
3. Στο γνωστικό πεδίο που σε ενδιαφέρει άρχισε τις σπουδές σου όσο πιο πλατιά γίνεται και εξειδικεύσου καθώς ανεβαίνεις την ακαδημαϊκή κλίμακα. Εάν σε ενδιαφέρουν οι θετικές επιστήμες, άρχισε επιλέγοντας ένα από τα «μεγάλα» αντικείμενα — φυσική, χημεία, βιολογία, μαθηματικά, ιατρική, ψυχολογία. Εάν σε ενδιαφέρει κάτι που συνδυάζει γνώσεις με ένα ειδικό πεδίο εφαρμογής, π.χ. τη συναναστροφή με ανθρώπους ή με ένα ειδικό μέρος του φυσικού κόσμου, μπορείς να επιλέξεις στην πρώτη περίπτωση τη φαρμακευτική και στην δεύτερη τη γεωλογία, αλλά ως γενικός κανόνας ισχύει να θέσεις τα θεμέλια όσο πιο πλατιά γίνεται.
4. Εάν επιλέξεις μια από τις λεγόμενες επιστήμες του ανθρώπου, τις φιλολογίες ή τη φιλοσοφία, φρόντισε να τη συνδυάσεις με ένα ή δύο άλλα αντικείμενα, π.χ. φιλοσοφία με μια φιλολογία και ψυχολογία, ή, εάν είναι δυνατό, με μία φυσική επιστήμη ή με την ιστορία των επιστημών. Κάτι τέτοιο είναι πρακτικά εφικτό ακόμα και αν δεν είναι για τυπικούς λόγους πάντα δυνατό.
5. Μην κρύβεσαι στο καβούκι μιας επιστήμης, ιδιαίτερα αν σπουδάζεις μια φυσική επιστήμη. Φρόντισε και σε αυτή την περίπτωση να διευρύνεις τον ορίζοντα των σπουδών σου. Το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος χωρίς στεγανά, μπορείς να παρακολουθήσεις όποια παράδοση θέλεις και να συμμετάσχεις σε πολλά εργαστήρια ή σεμινάρια.
6. Μη διστάσεις να χρησιμοποιήσεις τις ευκαιρίες που σου παρέχουν διάφορα διεθνή προγράμματα όπως το ERASMUS για να φοιτήσεις στο εξωτερικό. Προσπάθησε να πας σε όσο περισσότερες χώρες γίνεται και γνώρισε όσο το δυνατόν περισσότερα πανεπιστήμια και συστήματα σπουδών μπορείς. Εκμεταλλεύσου την ευκαιρία για πρακτική εξάσκηση σε εταιρείες και οργανώσεις στο εξωτερικό και στην Ελλάδα.
7. Μη διστάσεις να αρχίσεις επαγγελματική δραστηριότητα στον τομέα που σπουδάζεις μόλις σου δοθεί η πρώτη ευκαιρία, ακόμα και αν δεν έχεις πάρει το πτυχίου σου. Η επαγγελματική εμπειρία είναι το πιο πολύτιμο και σπάνιο εφόδιο που θα σου δώσουν οι σπουδές σου.
8. Μην επιμηκύνεις τις σπουδές σου χωρίς λόγο. Μην ξεχνάς ότι σπουδάζεις με τον ιδρώτα άλλων. Η δημόσια χρηματοδότηση των σπουδών είναι η πιο ευγενής θυσία των συνανθρώπων σου, που την κάνουν ελπίζοντας ότι και εσύ θα συμβάλεις στην πρόοδο της ανθρωπότητας.
9. Μην ξεχνάς ότι και εσύ είσαι άνθρωπος και ότι η ανθρώπινη ζωή είναι πολυδιάστατη. Δεν είσαι ασκητής — και το πανεπιστήμιο δεν είναι μοναστήρι.
10. Μετά το τέλος των σπουδών σου, μη δεσμεύεσαι αμέσως επιδιώκοντας μια θέση στο δημόσιο ή σε έναν εργοδότη. Ταξίδεψε. Προσπάθησε να γνωρίσεις όσο το δυνατόν περισσότερες μορφές επαγγελματικής απασχόλησης μπορείς. Γνώρισε ανθρώπους και δημιούργησε το δικό σου δίκτυο. Και μην ξεχνάς: όλος ο κόσμος είναι ένα χωριό.

***

Νίκος Ψαρρός – καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Λειψίας.

Πηγή: amagi
Αντικλείδι
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το παλιό βιβλίο

Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μεγάλη ξύλινη παλιά βιβλιοθήκη γεμάτη από βιβλία. Μπορούσες να βρεις όποιο βιβλίο ήθελες.
Όμως πίσω πίσω σ’ ένα ράφι, ήταν ένα βιβλίο μόνο του, ξεχασμένο, σκονισμένο… ένα βιβλίο που ένιωθε μοναξιά γιατί κανείς δεν το διάβαζε, κανένας δε του έδινε σημασία. Έτσι το παλιό βιβλίο ένιωθε εγκαταλελημένο και μόνο του…
Ώσπου μια μέρα είπε να προσπαθήσει να κουνηθεί μήπως καταφέρουν και το δουν. Στην προσπάθειά του αυτή, έπεσε απ’ τη βιβλιοθήκη.
Η χαρά του ήταν τόσο μεγάλη, γιατί επιτέλους κάποιος θα το έπιανε στα χέρια του για να το βάλει πίσω στο ράφι, και ποιος ξέρει, ίσως και να το διάβαζε.
Την πρώτη φορά το βλέπει ένας βιαστικός κύριος, του ρίχνει μια γρήγορη ματιά και το αφήνει κάτω. Αργότερα μια κυρία η οποία το ανοίγει και δεν καταλαβαίνει τίποτα, γιατί βλέπει πολλές κενές κίτρινες σελίδες. Το κλείνει βιαστικά και το αφήνει κάτω.

Στη συνέχεια περνάει ένα παιδάκι, παραπατώντας, σκονταύτει πάνω στο παλιό βιβλίο. Το ανοίγει και αρχίζει όλο χαρά να το ξεφυλίζει γελώντας… δεν το άφηνε απ’ τα χέρια του… και καθώς το είχε αγκαλιά βλέπει μια νεαρή κοπέλα που έκλαιγε.
Τότε το παιδάκι πάει χαμογελόντας και της δίνει το βιβλίο δείχνοντας της τον τίτλο «ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ».
Γεμάτη απορία η κοπελίτσα, ανοίγει το βιβλίο και βλέπει τις κενές κίτρινες σελίδες. Καθώς είναι έτοιμη να το κλέισει, το παιδάκι της κάνει νόημα να διαβάσει παρακάτω. Η νεαρή κοπέλα συνεχίζει να γυρίζει τις σελίδες γεμάτη περιέργεια και ξαφνικά προβάλουν απ τις κίτρινες σελίδες ιστορίες γεμάτες χρώματα, ουράνια τόξα, θάλασσες, λουλούδια, ζώα, βουνά, πουλιά, καρδιές…

Φτάνοντας στο τέλος του βιβλίου βλέπει κάποιες κενές σελίδες με επικεφαλίδα «ΕΔΩ ΓΡΑΦΕΙΣ ΕΣΥ»…

Αμέσως η κοπέλα παίρνει έναν στυλό και αρχίζει και γράφει… γράφει… και ούτε καταλαβαίνει πόση ώρα περνάει… και πόσες σελίδες γεμίζει…
Μόλις δίνει το «δικό της τέλος», βαδίζει ικανοποιημένη και χαμογελαστή προς την βιβλιοθήκη και τοποθετεί το βιβλίο ψηλά και μπροστά, στο πιο ωραίο ράφι της βιβλιοθήκης.
Από τότε το παλιό βιβλίο δεν ξαναένιωσε ποτέ μοναξιά. Ήξερε πως θα ‘κανε πολλούς ανθρώπους χαρούμενους και ευτυχισμένους.
Η ζωή μας περνάει και τρέχει με γρήγορους ρυθμούς… Μέσα απ’ τα μάτια ενός μικρού παιδιού μπορούμε να τα δούμε όλα διαφορετικά, πιο απλά, πιο ανθρώπινα, πιο όμορφα, πιο αισιόδοξα…
… κάνοντας απλά μια στάση για ν’ απολαύσουμε όσα είναι γύρω μας, όσα θεωρούμε δεδομένα και δεν τους δώσαμε ποτέ σημασία… .αφήνοντας τα πράγματα απλά να συμβούν… !!!

Ένα παραμύθι της Εύης Παλαιοκρασσά
Έγραψε η Εύη Παλαιοκρασσά για την Εναλλακτική Δράση
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο πατέρας που έσωσε το γιο του αφού έσκαψε 36 ώρες με γυμνά χέρια

Απόσπασμα από το βιβλίο «Βάλσαμο για την Ψυχή», Εκδόσεις Διόπτρα

Το 1989, ένας σεισμός 8.2 βαθμών ισοπέδωσε σχεδόν την Αρμενία, σκοτώνοντας πάνω από 30.000 άτομα σε λιγότερο από τέσσερα λεπτά. Μέσα στην ολοκληρωτική καταστροφή και το χάος, ένας πατέρας άφησε τη γυναίκα του στο σπίτι κι έτρεξε στο σχολείο όπου βρισκόταν ο γιος του, όπου ανακάλυψε πως το σχολικό κτίριο ήταν ένας σωρός από ερείπια.

Μετά το αρχικό τραυματικό σοκ, θυμήθηκε την υπόσχεση που είχε δώσει στο γιο του: «Ότι και να συμβεί, θα είμαι πάντα δίπλα σου!» και τα μάτια του άρχισαν να γεμίζουν δάκρυα. Καθώς κοιτούσε το σωρό με τα ερείπια κάθε ελπίδα φαινόταν μάταιη, αλλά η υπόσχεση που είχε δώσει στο γιο του εξακολούθησε να τον απασχολεί. Προσπάθησε να συγκεντρώσει τη σκέψη του στη διαδρομή που ακολουθούσε ο γιος του για το σχολείο κάθε πρωί. Καθώς θυμήθηκε ότι η τάξη του βρισκόταν στην πίσω δεξιά γωνία του κτιρίου, έτρεξε προς τα εκεί κι άρχισε να σκάβει.

Στο μεταξύ, άρχισαν να καταφθάνουν κι άλλοι απελπισμένοι γονείς, οι οποίοι φώναζαν: «Ο γιος μου!» «Η κόρη μου!» Κάποιοι γονείς, καλοπροαίρετα, προσπάθησαν να τον τραβήξουν πίσω από τα ερείπια λέγοντας του: «Τελείωσε πια!» «Έχουν σκοτωθεί!» «Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα!» «Πήγαινε στο σπίτι σου!» «Έλα, αντιμετώπισε την αλήθεια, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα πια!» «Απλώς θα χειροτερέψεις τα πράγματα!» Απαντούσε σε όλους στερεότυπα: «Θα με βοηθήσετε τώρα;» και συνέχιζε να σκάβει για να βρει το γιο του, σηκώνοντας μία μία τις πέτρες.

Ο διοικητής της πυροσβεστικής εμφανίστηκε σε κάποια στιγμή και προσπάθησε να τον απομακρύνει από τα ερείπια λέγοντας του: «Έχουν ξεσπάσει πυρκαγιές, από παντού ακούγονται εκρήξεις. Κινδυνεύεις. Θα το αναλάβουμε εμείς αυτό. Πήγαινε στο σπίτι σου». Και πάλι ο στοργικός πατέρας είπε: «Θα με βοηθήσετε τώρα;». Μετά, ήρθε η αστυνομία και του είπε: «Είσαι θυμωμένος, απελπισμένος. Αλλά βάζεις άλλους σε κίνδυνο. Πήγαινε στο σπίτι σου. Θα κάνουμε εμείς αυτό που πρέπει να γίνει». Εκείνος αποκρίθηκε: «Θα με βοηθήσετε τώρα;» Κανένας δεν τον βοήθησε.

Με θάρρος συνέχισε μόνος του να σκάβει, θέλοντας να διαπιστώσει αν το παιδί του ήταν ζωντανό ή νεκρό. Έσκαβε οκτώ ώρες… δώδεκα ώρες… είκοσι τέσσερις ώρες… τριάντα έξι ώρες. Στην τριακοστή όγδοη ώρα, σήκωσε μια μεγάλη πέτρα κι άκουσε τη φωνή του γιου του. Φώναξε τ’ όνομα του παιδιού του: «Αρμάντ!» Από κάτω ήρθε η απάντηση: «Πατέρα! Εγώ είμαι, πατέρα! Είπα στα άλλα παιδιά να μην ανησυχούν. Τους είπα ότι αν ήσουν ζωντανός, θα με έσωζες και μαζί με εμένα θα έσωζες κι εκείνα. Υποσχέθηκες: “Ό,τι και να συμβεί θα είμαι δίπλα σου!” Το τήρησες, πατέρα!»

«Τι γίνεται εκεί μέσα; Πώς είναι η κατάσταση;» ρώτησε ο πατέρας. «Είμαστε 14 ζωντανοί από 33, πατέρα. Είμαστε τρομαγμένοι, πεινάμε, διψάμε και χαιρόμαστε που βρίσκεσαι εδώ. Όταν κατέρρευσε το κτίριο, σχηματίστηκε μια σφήνα, ένα τρίγωνο, που μας προστάτεψε». «Έλα, βγες έξω, αγόρι μου». «Όχι, πατέρα! Ας βγουν πρώτα τα άλλα παιδιά, εγώ ξέρω πως θα με βγάλεις! Ό,τι και να συμβεί ξέρω πως θα είσαι δίπλα μου!»

Εναλλακτική Δράση
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Theodorakis - In The Fields - Lisa Zane - Sta pervolia - Coriolanus

Κοριολανός: Ένας εξορισμένος ήρωας της Ρώμης συμμαχεί με έναν ορκισμένο εχθρό του, με απώτερο σκοπό να εκδικηθεί την πόλη που τον πρόδωσε. Το κλασικό δράμα του Σαίξπηρ μεταφέρεται στην μεγάλη οθόνη αναδεικνύοντας το σκηνικό του εμφυλίου πολέμου. Η ταινία κλείνει με την a cappella ερμηνεία του «Στα Περβόλια» του Μίκη Θεοδωράκη από τη Λίζα Ζέιν, αδερφή του Μπίλι Ζέιν.

Η Lisa Zane γεννηθηκε στο Σικάγο το 1961, κόρη της Θάλειας και του William George Zane (Zanetakos), ελληνικής καταγωγής.
Και τα δύο αδέλφια μιλούν άπταιστα ελληνικά και φροντίζουν όπως μπορούν να διαφημίζουν την χώρα μας στο εξωτερικό.

Απολαύστε το:

Στα περβόλια - 1962

Στίχοι:  

Μίκης Θεοδωράκης

Μουσική:  

Μίκης Θεοδωράκης

	1.	Γρηγόρης Μπιθικώτσης		(Πρώτη εκτέλεση)
	2.	Κώστας Χατζής
	3.	Μαρινέλλα
	4.	Πασχάλης Τερζής
	5.	Ειρήνη Παππά
	6.	Σοφία Παπάζογλου

Στα περβόλια, μες στους ανθισμένους κήπους
σαν άλλοτε θα στήσουμε χορό
και τον Χάρο θα καλέσουμε
να πιούμε αντάμα και να τραγουδήσουμε μαζί

Κράτα το κλαρίνο και το ζουρνά
κι εγώ θα `ρθω με τον μικρό μου τον μπαγλαμά
Αχ, κι εγώ θα `ρθω...
μες στης μάχης τη φωτιά με πήρες, Χάρε
πάμε στα περβόλια για χορό

Στα περβόλια, μες στους ανθισμένους κήπους
αν σε πάρω, Χάρε, στο κρασί
αν σε πάρω στον χορό και στο τραγούδι
τότες χάρισέ μου μιας νυχτιάς ζωή

Κράτα την καρδιά σου, μάνα γλυκιά
κι εγώ είμ’ ο γιος που γύρισε για μια σου ματιά
Αχ, για μια ματιά..

Για το μέτωπο σαν έφυγα, μανούλα
εσύ δεν ήρθες να με δεις
Ξενοδούλευες και πήρα μόνος μου το τρένο
που με πήγε πέρ’ απ’ τη ζωή...

Τον Οκτώβριο του 1962, στο θέατρο Καλουτά παρουσιάστηκε το έργο του Μίκη Θεοδωράκη «Το τραγούδι του νεκρού αδελφού» από το Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη σε σκηνοθεσία του Πέλου Κατσέλη. Μια κατανυκτική λαϊκή τραγωδία, εμπνευσμένη από τον εμφύλιο αλληλοσπαραγμό που μέσα απ’ την τραγικότητά της ποθούσε τη συμφιλίωση.
Ανάμεσα στις δημιουργίες της παράστασης -που λόγω του θέματός της συνάντησε προβλήματα- ήταν και το περίφημο πια:

Στα Περβόλια μες τους ανθισμένους κήπους
Σαν άλλοτε θα στήσουμε χορό…

Ταυτόχρονα με το ανέβασμα του έργου γίνεται και η πρώτη ηχογράφηση των τραγουδιών από την Columbia με ερμηνευτές τον Γρηγόρη Μπιθικώτση και τις Βέρα Ζαβιτσιάνου και Δέσποινα Μπεμπεδέλη.


Το Χαμομηλάκι