Κλέβουν ένα παιδί νομίζοντας ότι είναι τυφλό… 12 Year Old Blind Boy Honesty Test

Το πείραμα της ΑΠΟΛΥΤΗΣ ντροπής! 

https://www.youtube.com/watch?v=rHSrgjCciWI

«ΤΥΦΛΟ» παιδί ζητάει ψιλά από 5 δολάρια ΚΑΙ δίνει 50…!

Θα πάθετε σοκ, όταν δείτε με πόση ευκολία κλέβουν ένα παιδί νομίζοντας ότι είναι τυφλό…

Παριστάνουν και τους ευγενικούς!!

fanaripress

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα παιδιά μάς δείχνουν τον δρόμο

 

Από την πρώτη στιγμή που η ελληνική πολιτεία αποφάσισε, πλέοντας κυριολεκτικά σε αχαρτογράφητα νερά, να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να ξανασυναντηθούν τα προσφυγόπουλα με τη χαμένη τους παιδικότητα, όπως αυτή διαμορφώνεται και μέσα από την εκπαιδευτική πραγματικότητα, δεκάδες ερωτήματα έπρεπε να απαντηθούν.

«Μήπως πρέπει να υπάρχει ένα προπαρασκευαστικό έτος, μήπως πρέπει να φοιτήσουν όλα τα παιδιά στο ίδιο σχολείο, μήπως θα υπάρξουν αντιδράσεις από την κοινωνία, μήπως τα υπόλοιπα παιδιά θα τα απομονώσουν, μήπως, μήπως….», πόσα τυραννικά κι επείγοντα «μήπως».

Κι όταν τα πρώτα «μήπως» άρχισαν να βρίσκουν τις απαντήσεις τους και τα προσφυγόπουλα άρχισαν να γίνονται κομμάτι της καθημερινότητας των σχολείων, νέα ερωτήματα κι αγωνίες ανέκυψαν με τη φοίτηση των παιδιών των Τούρκων πολιτικών προσφύγων.

Τι είδους αντιδράσεις θα προκύψουν από την εκπαιδευτική συνύπαρξη με τον «προαιώνιο εχθρό»; «Μήπως δεν θα πρέπει να πάρουν μέρος στη γιορτή της 25ης Μαρτίου και στην παρέλαση τα παιδιά από την Τουρκία; Μήπως αν συμμετάσχουν θα αντιδράσουν οι άλλοι γονείς;».

Ποιος και πώς θα απαντήσει στα τόσα «μήπως»; Τελικά η κοινωνία, τα σχολεία και τα παιδιά απάντησαν!

Φέτος ως ΣΕΠ αστικού ιστού Ανατολικής Θεσσαλονίκης παρακολούθησα δύο σχολικές γιορτές. Η πρώτη αφορούσε τη γιορτή της 25ης Μαρτίου σε Nηπιαγωγείο όπου φοιτούσαν γηγενή παιδιά, παιδιά προσφύγων πολέμου και παιδιά Τούρκων πολιτικών προσφύγων.

Τα παιδιά, όλα τα παιδιά, είπαν ποιήματα για την ειρήνη σε όλο τον κόσμο, χόρεψαν καλαματιανό και τραγούδησαν επετειακά τραγούδια με την απολαυστική αυθορμησία των παιδιών του Νηπιαγωγείου.

Οι γονείς χειροκρότησαν όλα τα παιδιά και η αίσθηση του συνανήκειν χαρακτήριζε την ατμόσφαιρα της γιορτής. Μόνο ένα Τουρκάκι έκλαιγε που δεν μπόρεσε να πάρει μέρος στη γιορτή γιατί είχε γραφτεί μόλις την προηγούμενη μέρα στο Νηπιαγωγείο. Η οικογένειά του όμως ήταν εκεί για να παρακολουθήσει τη γιορτή, στην οποία δεν θα έπαιρνε μέρος το παιδί τους!

Η δεύτερη, ήταν μια εκδήλωση Δημοτικού Σχολείου για τη λήξη της χρονιάς με χορούς και τραγούδια από τις χώρες καταγωγής των μαθητών/τριών. Στο σχολείο φοιτούσαν και παιδιά προσφύγων πολέμου και πολιτικών προσφύγων από την Τουρκία και παιδιά μεταναστών.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με την αίθουσα να πλημμυρίζει με ήχους τουρκικών τραγουδιών, τα Τουρκάκια να χορεύουν χορούς της πατρίδας τους και τα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου και οι γονείς να χειροκροτούν. Τα τουρκικά τραγούδια ακούγονταν και χορεύονταν στο ελληνικό δημόσιο σχολείο!

Ακολούθησαν χοροί από την Αλβανία και ελληνικοί που χόρεψαν όλα τα παιδιά μαζί. Πόση συγκίνηση, πόση χαρά, πόση ανακούφιση να βλέπεις μπροστά στα μάτια σου να δικαιώνεται η αξιακή αφετηρία «όσο μεγαλύτερος ο βαθμός αποδοχής των προσφύγων τόσο μεγαλύτερο το κέρδος για όλη την κοινωνία».

Η καταγραφή της φοίτησης των παιδιών των προσφύγων σε 120 σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης της Ανατολικής Θεσσαλονίκης δείχνει ως κυρίαρχη εικόνα ότι υπάρχει αποδοχή και στήριξη των παιδιών των προσφύγων.

Τα προσφυγόπουλα με τους συμμαθητές και συμμαθήτριές τους στα διαλείμματα παίζουν, τσακώνονται, μονοιάζουν, κλαίνε και γελάνε… σαν παιδιά.

Στις τάξεις τους συλλαβίζουν, γράφουν, διαβάζουν, μιλάνε, συνεννοούνται, σε κάποιες περιπτώσεις γίνονται άριστοι μαθητές και μαθήτριες.

Ζωγραφίζουν, τραγουδάνε, παίρνουν μέρος σε όλες τις γιορτές, στις εκδρομές, πηγαίνουν στα θέατρα και στα μουσεία, μιλάνε για την πατρίδα τους, τα φαγητά τους, τις μουσικές τους, τις συνήθειές τους, γίνονται πρόεδροι της τάξης. Σύλλογοι Γονέων, παιδιά που αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες αλληλεγγύης και εκπαιδευτικοί καλύπτουν τις ανάγκες σε σχολικά είδη και διευκολύνουν τη συμμετοχή των προσφυγόπουλων και των οικογενειών τους σε εκδηλώσεις του σχολείου.

Στα σχολεία στήνονται άτυπα δίκτυα, επιστρατεύονται ως διερμηνείς γείτονες, συγγενείς, φίλοι. Οι εκπαιδευτικοί, παρότι όχι όσο πρέπει πλαισιωμένοι, επινοούν απίστευτα ευφάνταστους κι αποτελεσματικούς τρόπους για την εκπαίδευση και ένταξη των προσφυγόπουλων στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Μετά από δύο σχολικά έτη, μπορούμε να πούμε ότι έγιναν αρκετά βήματα, όχι χωρίς προβλήματα και ελλείψεις. Αναμφισβήτητα υπάρχει πολύς δρόμος ακόμη να διανυθεί αλλά έχουμε πια μεγαλύτερη ετοιμότητα και εμπειρία, την οποία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ως οδηγό.

Μία από τους εκατοντάδες εκπαιδευτικούς με τους οποίους μιλήσαμε λέει χαρακτηριστικά:
«Θυμάμαι στην αρχή της χρονιάς, ήρθε ένας πατέρας με την κόρη του που θα πήγαινε στην Α’ τάξη. Το παιδί έκλαιγε και κρατούσε σφιχτά τον πατέρα του, εκείνος κάτι της έλεγε, αλλά τίποτε, δεν έλεγε να αφήσει τον πατέρα της. Τότε πλησιάζει ένα κοριτσάκι και της δίνει το χέρι, το προσφυγόπουλο το παίρνει και προχωράνε μαζί στην αυλή. Ετσι απλά. Συγκινηθήκαμε όλοι, ούτε σκηνοθετημένο να ήτανε. Τελικά τα παιδιά μάς δείχνουν τον δρόμο».

Ας αφήσουμε τα παιδιά να μας δείξουν τον δρόμο και τη νέα σχολική χρονιά…

Συντάκτης:  Θέκλα Μιχάλογλου, συντονίστρια Εκπαίδευσης Προσφύγων
Φωτογραφία: EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

efsyn.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Είδε τα τρία κοριτσάκια της να βασανίζονται και να δολοφονούνται ...

... και η καρδιά της δεν άντεξε ...

Αλήθεια, ποιες γιορτάζουμε σήμερα;; 

Μια μανούλα και τα τρία κοριτσάκια της...

Χρόνια Πολλά σε όλα τα κοριτσάκια 

(μικρά και μεγάλα),

που σήμερα γιορτάζουν!!

Αγία Σοφία: Τα φριχτά βασανιστήρια στις κόρες της 

και ο συγκλονιστικός της βίος

Πίστις, έλπίς, άγάπη, μείζων δε τούτων ἡ άγάπη

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γιατί οι γονείς δεν πρέπει να κατηγορούν τον εκπαιδευτικό μπροστά στο παιδί

Ένας πραγματικά πολύ καθοριστικός παράγοντας για την όλη παρουσία και πρόοδο του παιδιού στο σχολείο, ο οποίος δυστυχώς -συχνά- μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, είναι η σωστή επικοινωνία γονέων και δασκάλων.
Κι αυτό γιατί μέσα από αυτή την τακτική επαφή, ο γονιός μπορεί να έχει μία αμεσότερη εικόνα για την όλη πορεία του παιδιού του στο σχολείο, μαθαίνοντας και πράγματα που πιθανόν το ίδιο να έχει αμελήσει να του αναφέρει ενώ μπορεί να είναι εξαιρετικά σημαντικά αλλά κι ο δάσκαλος αποκτά μία πληρέστερη εικόνα για το συγκεκριμένο μαθητή του.
Ας δούμε λοιπόν 4 βασικούς κανόνες που μπορούν να βοηθήσουν στο κτίσιμο μίας σωστής επικοινωνίας μεταξύ των δασκάλων και γονιών η οποία με τη σειρά της και θα βοηθήσει στην ουσιαστική βελτίωση της παρουσίας του παιδιού στο σχολείο:

1. Εκ των πραγμάτων το πρώτο βήμα πρέπει να κάνει ο γονιός.
Ο δάσκαλος έχει να έρθει σ’ επαφή με τους γονείς δεκάδων παιδιών κι έτσι η πρωτοβουλία, εκ των πραγμάτων, βρίσκεται στο πεδίο του γονιού. Αυτός θ’αναζητήσει τον κατάλληλο χρόνο για την επικοινωνία και στο χέρι του, κυρίως, είναι αυτή η επικοινωνία να γίνει τακτική.
Από την άλλη βέβαια και ο δάσκαλος, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν κάποια ζητήματα για τα οποία πρέπει να βρίσκεται σε τακτική επικοινωνία με τους γονείς κάποιου παιδιού, πρέπει να επιδιώκει αυτή η επαφή να είναι συχνότερη – πέραν των καθιερωμένων δηλαδή “ενημερώσεων”.

2. Είναι εξαιρετικά σημαντικό ο γονιός να μην είναι προκατειλημένος απέναντι στο δάσκαλο και ν’ ακούει με προσοχή και δεκτικότητα τις παρατηρήσεις που εκείνος πιθανόν να κάνει για το παιδί του.
Κι αυτό γιατί ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια στην επικοινωνία γονέα και δασκάλου είναι, τις περισσότερες φορές, η τήρηση από τον πρώτο μίας αμυντικής στάσης σε οποιαδήποτε παρατήρηση κάνει ο δεύτερος για θέματα που αφορούν το παιδί.
Η ύπαρξη λοιπόν μίας καταρχήν θετικής διάθεσης από την πλευρά του γονέα ν’ ακούσει και να συζητήσει τις παρατηρήσεις του δασκάλου είναι το πρώτο σημαντικό βήμα για το κτίσιμο μίας σωστής επικοινωνίας που θα ωφελήσει σε βάθος χρόνου τα μέγιστα, στην πρόοδο του παιδιού στο σχολείο.

3. Ο γονέας πρέπει ν’ αποφεύγει να κατακρίνει το δάσκαλο μπροστά στο παιδί του – ακόμη κι όταν έχει σημαντικές ενστάσεις για κάποια πράγματα.
O σεβασμός απέναντι στο πρόσωπο του δασκάλου και το λειτούργημά του και η μετάδοση του σεβασμού αυτού και στο παιδί είναι πολύ σημαντική παράμετρος για να δημιουργηθεί μία θετική ατμόσφαιρα στην όλη σχέση γονέα – δασκάλου – παιδιού.
Αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορούν να υπάρχουν ενστάσεις για συγκεκριμένα πράγματα από την πλευρά του γονέα. Ωστόσο και στην περίπτωση αυτή, η ύπαρξη του σεβασμού βοηθάει τα μέγιστα στη συζήτηση κι επίλυση των όποιων ζητημάτων ενώ η αντίθετη στάση μάλλον θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο τα πράγματα βάζοντας και το παιδί σε μία διαδικασία που δεν πρόκειται τελικά να το βοηθήσει.

4. Ο δάσκαλος πρέπει ν’ ακούει με προσοχή και θετική προδιάθεση τα ζητήματα που του θέτει ο γονέας.
Ο δάσκαλος γνωρίζει για τον κάθε μαθητή του μόνο τα πράγματα που βλέπει στις ώρες που καθημερινά το παιδί βρίσκεται στο σχολείο. Δεν μπορεί ωστόσο να γνωρίζει κάποια άλλα πράγματα που μπορεί ωστόσο να είναι καθοριστικά για την παρουσία του παιδιού όπως τα προβλήματα που πιθανόν να έχει στο σπίτι ή άλλα ζητήματα που μόνο οι γονείς μπορούν να γνωρίζουν. Η επικοινωνία του λοιπόν με αυτούς του δίνει την ευκαιρία να αποκτήσει μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα για το παιδί και πιθανότατα να κατανοήσει ζητήματα που αφορούν τη συμπεριφορά του και τα οποία έβλεπε αλλά δεν μπορούσε να ερμηνεύσει.
Παράλληλα, ο δάσκαλος, πρέπει κι αυτός από την πλευρά του ν’ αντιμετωπίζει με θετική διάθεση τα θέματα που του θέτουν οι γονείς – χωρίς δηλαδή την προκατάληψη ότι οι όποιες παρατηρήσεις τους έχουν ως στόχο να θέσουν σε αμφισβήτηση ή ν’ απαξιώσουν τη δική του δουλειά. Ακόμη κι εάν σε κάποιες περιπτώσεις οι γονείς, από αγωνία για την πρόοδο του παιδιού τους, δείχνουν αγχωμένοι για ορισμένα ζητήματα, χρειάζεται από την πλευρά του δασκάλου υπομονή και διάλογος για να τεθούν αυτά στη σωστή τους βάση.

ipaideia.gr

mpetskas.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Έτσι θα κάνετε το παιδί να πίνει περισσότερο νερό

Το νερό είναι ζωτικής σημασίας σε όλους τους ανθρώπους, αλλά στα παιδιά έχει ακόμα σημαντικότερο ρόλο. Τα ενυδατώνει, τα βοηθά στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος και αποτρέπει τη δυσκοιλιότητα και τις ουρολοιμώξεις. 

Τι κάνετε όμως αν το παιδί αρνείται να πιει νερό;

Κάντε το διαθέσιμο. 
Είναι σημαντικό να έχετε πάντα μαζί σας ένα μπουκαλάκι νερό και να το δίνετε στο παιδί όταν θεωρείτε ότι διψάει. Ζητήστε του να πιει 5 γουλιές και θα δείτε ότι θα πιει περισσότερο.

Κάντε το διασκεδαστικό. 
Αν το παιδί αγαπά τα καλαμάκια, δώστε του νερό να το πιει έτσι. Μπορεί να του αρέσουν τα παγάκια, αρκεί να το επιτρέπει ο καιρός. Επίσης, μπορείτε να προσθέσετε μία φέτα από το αγαπημένο του φρούτο για να δώσετε λίγη γεύση ή να στύψετε λίγο πορτοκάλι.

Χρησιμοποιήστε το αγαπημένο του κουπάκι. 
 Διαλέξτε ένα με τους αγαπημένου του ήρωες ή καρτούν και προσθέστε ένα ιδιαίτερο καλαμάκι. Και φυσικά, πιείτε κι εσείς πολύ νερό για να παίρνει το καλό παράδειγμα.

Δώστε τους ανεξαρτησία. 
Αν το παιδί επιλέγει να πίνει από μπουκάλι αντί για ποτήρι, αγοράστε μερικά μικρά μπουκαλάκια με παιδικά σχέδια για να πίνει από εκεί και μην το αναγκάζετε να πίνει μόνο από ποτήρι ή κουπάκι.

Περιορίστε τις επιλογές. 
Τα σοκολατούχα γάλατα και τα αναψυκτικά θα έπρεπε να αποκλείονται από το διατροφολόγιο του παιδιού. Δώστε του νερό, γάλα και φυσικούς χυμούς, ώστε να έχει επιλογές, αλλά εκείνες που το ωφελούν.

Tromaktiko

newsnowgr.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι