Ζωγραφιές από κακοποιημένα παιδιά, που αποκαλύπτουν τον πόνο τους

Η εικονική αναπαράσταση μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους προσέγγισης της ανθρώπινης εμπειρίας, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάλλιστα στο πλαίσιο του σχολείου, όμως πρώτα για να γίνει αυτό με αξιοπιστία και εγκυρότητα, χρειάζεται έρευνα. Πρέπει να είμαστε ανοιχτοί και να δοκιμάζουμε ιδέες που μπορεί να μας ανοίξουν νέους δρόμους.

............

Τα παιδιά αισθάνονται πιο άνετα να ζωγραφίζουν εικόνες για να εκφράσουν και να επεξεργαστούν τις κακοποιητικές εμπειρίες, από το να μιλήσουν για αυτές.

 

Η απεικόνιση του πάρτι γενεθλίων με την πρώτη ματιά φαίνεται αθώα αλλά προσέχοντας τη φιγούρα του “θείου”, ανακαλύπτεις ότι το παιδί απεικονίζει το άτομο με ένα τονισμένο ανδρικό μόριο, κάτι που δεν έχει χρησιμοποιήσει στη φιγούρα του πατέρα.

Η ζωγραφιά ανήκει σε 9χρονο κορίτσι που αισθάνεται μειονεκτικά απέναντι στους συμμαθητές του. 
Έχει ζωγραφίσει τον εαυτό του μικρότερο από τα άλλα παιδιά και εντός ενός πλαισίου. Η 9χρονη είναι κόρη μίας νέας γυναίκας που έμεινε έγκυος στα 15 και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα αποδοχής.

Η ζωγραφιά είναι το “πορτρέτο” ενός 8χρονου αγοριού που κακοποιούταν σεξουαλικά από τον πατέρα του. Ο ψυχοθεραπευτής του ζήτησε να ζωγραφίσει πως ένιωθε, όταν δεχόταν τις επιθέσεις από τον πατέρα του, και εκείνο απεικόνισε τον φόβο στο πρόσωπό του, ενώ σημαντική είναι και η λεπτομέρεια των κουμπιών στην μπλούζα και στο παντελόνι του, αφού αυτά τα σημεία ήταν ο “στόχος” του πατέρα του.

10χρονο αγόρι απεικονίζει τον πατέρα του ως έναν δαιμονικό μέθυσο.

Άλλη μία ζωγραφιά από κορίτσι που είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά από τον θείο του. Και εδώ έχουμε υπερτονισμένο το ανδρικό μόριο του “θείου”, ενώ είναι χαρακτηριστική η έκφραση λύπης στο πρόσωπο του παιδιού.

postmodern
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα ατίθασα παιδιά είναι αυτά που αλλάζουν τον κόσμο

(αν τους το επιτρέψουμε) 

Κάποια παιδιά έρχονται σε αυτόν τον κόσμο προικισμένα με εντυπωσιακά ισχυρό χαρακτήρα και αδάμαστο πνεύμα. 

Τα παιδιά αυτά συχνά παρεξηγούνται βαθιά, ενώ δεκάδες βιβλίων έχουν γραφτεί, τα οποία δίνουν συμβουλές για το πώς να τους «σπάσεις τον τσαμπουκά», πώς να τιθασεύσεις το πνεύμα τους, πώς να επιβάλεις την υπακοή τους. 

Πόσο δυσάρεστη απώλεια ηγετικών ικανοτήτων, πάθους και διορατικότητας για αυτόν τον κόσμο, όταν οι γονείς ακολουθούν αυτές τις τιμωρητικές πρακτικές.

Όχι μόνο μπορούμε να μεγαλώνουμε τα προικισμένα αυτά παιδιά με ευγένεια και σεβασμό, αλλά τα «δώρα» που θα μας επιστραφούν αργότερα είναι ανεκτίμητα.
Δείτε κάποιες περιγραφές που χρησιμοποιούνται συχνά, όταν αναφέρεται κανείς στα χαρακτηριστικά ενός ατίθασου παιδιού:

Απαιτητικό, επίμονο, πεισματάρικο, αυταρχικό, κακότροπο, δύσκολο, προκλητικό, αγύριστο κεφάλι, αντιδραστικό, επαναστατικό, αδιάφορο, ασεβές.

Τώρα δείτε κάποιες από τις συχνότερες περιγραφές που χρησιμοποιούνται συχνά για τους ενήλικες που αποτελούν ηγετικές φυσιογνωμίες αυτού του κόσμου, τους CEO’s, τους επιχειρηματίες, τους καινοτόμους, τους κορυφαίους αθλητές, κ.λ.π.: 

Αποφασιστικός, επίμονος, αυθεντικός, σίγουρος για τον εαυτό του, με αυτοπεποίθηση, διορατικός, ασυμβίβαστος, ωμός, αφοσιωμένος.

Παρατηρήστε, ότι οι περιγραφές είναι σχεδόν οι ίδιες, όμως στην πρώτη περίπτωση, όταν δίνονται σε παιδί, οι χαρακτηρισμοί έχουν αρνητική έννοια, ενώ όταν δίνονται σε ενήλικα είναι θετικοί.

Άλλες περιγραφές που δίνονται στα ατίθασα παιδιά, οι οποίες συμπίπτουν με αυτές των ενήλικων ηγετών είναι:

• Είναι κατά κανόνα ιδιαίτερα δημιουργικά και έξυπνα,
• Είναι συνήθως γεμάτα πάθος και ένταση στα ενδιαφέροντα και στις απόψεις τους.
• Συχνά έχουν την ακόρεστη ανάγκη να γνωρίζουν το «γιατί».
• Συνήθως μαθαίνουν κάνοντας κάτι.
• Έχουν πολύ συχνά έντονη την ανάγκη να αμφισβητήσουν ή να τεστάρουν την «τάξη πραγμάτων».
• Είναι συνήθως τελειομανείς, έχω περισσότερες απαιτήσεις από τον εαυτό τους, όχι από τους άλλους.
• Τείνουν να χρειάζονται διαρκώς την επικύρωση.
• Έχουν έντονη την ανάγκη να ακούγονται.
• Έχουν συχνά έντονη την ανάγκη για συναισθηματική ασφάλεια.
• Τείνουν να αντιστέκονται στις αλλαγές, εκτός κι αν νιώθουν ότι έχουν κάποιον έλεγχο σε αυτήν.
• Είναι συχνά υπερευαίσθητα.
• Συνήθως αυτοσυγκεντρώνονται απίστευτα σε αυτό με το οποίο καταπιάνονται κάθε φορά.
• Τείνουν να είναι ευσυνείδητα και άκρως αφοσιωμένα.
• Είναι συνήθως τρομερά ανεξάρτητα.Παρόλο που δεν αμφισβητεί κανείς, ότι αποτελεί πρόκληση να μεγαλώνεις ένα παιδί που δείχνει να αμφισβητεί τα πάντα, υπάρχουν τρόποι να δουλέψεις μαζί του και όχι εναντίον του, προκειμένου να διατηρήσεις και να «θρέψεις» αυτά τα μοναδικά δώρα του.

Το να διατηρήσεις μια υγιή σχέση γονιού-παιδιού είναι απόλυτα σημαντικό, καθώς ταυτόχρονα προσπαθείς να βρεις μια ισορροπία ανάμεσα στο να βάζεις όρια στο πνευματώδες παιδί σου και στο να μην περιορίζεις την ελευθερία του να «ανθίζει» και να γίνεται ο άνθρωπος που προορίζεται να γίνει.

Το μυστικό για να διατηρήσεις μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί σου είναι να παραμένεις ψύχραιμος και παρών και υποστηρικτικός, ακόμα κι όταν του βάζεις λογικά όρια. 
Βοηθά να θυμάσαι, ότι τα πιο ατίθασα παιδιά είναι αυτά που ταυτίζονται πιο έντονα με τους γονείς τους. 
Έτσι, αντί να αντιμετωπίζεις τις διαρκείς προκλήσεις του ως κακή συμπεριφορά και τάση να παραβιάζει την «εξουσία» σου, προσπάθησε να το μεγαλώνεις κατανοώντας ότι το ατίθασο παιδί σου είναι στην πραγματικότητα σε αποστολή ανακάλυψης, κάνοντας ατελείωτη «έρευνα» σε εσένα, ελέγχοντάς σε ξανά και ξανά, «σκάβοντας» και ξύνοντας, προκειμένου να ανακαλύψει όλες τις ιδιορρυθμίες και τις αδυναμίες σου, τα πάνω και τα κάτω σου, τις δυνάμεις και τα μειονεκτήματά σου. 
Αυτός ο έλεγχος δεν είναι αρνητικός, αρκεί να μην τον μετατρέψεις σε μάχη για το ποιος από τους δυο σας θα κυριαρχήσει, και να του απαντάς με ευγενική, γεμάτη σεβασμό καθοδήγηση. 
Αν ακολουθήσεις αυτή τη στάση θα καταφέρεις, αντί να εισπράττεις την συμπεριφορά του παιδιού σου ως προσωπική προσβολή, να βλέπεις τις προκλήσεις που σου θέτει ως προσπάθεια να μάθει και να ωριμάσει και να καταλάβει.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ωστόσο, ότι το να είσαι γονιός ενός παιδιού προικισμένου με ισχυρογνωμοσύνη, αποτελεί διαρκή άσκηση υπομονής και αυτορρύθμισης. 

Η προσωπική ανάπτυξη που θα βιώσεις με αυτό το παιδί είναι πολύτιμη, καθώς προσπαθείς να το μεγαλώσεις με ενσυναίσθηση και σοφία και συμπόνια, αλλά μπορεί να σε εξαντλήσει και πολλές φορές θα σε βγάλει πολύ έξω από τα όριά σου.

Αν το γνωρίζεις και είσαι προετοιμασμένος γι’ αυτό θα καταφέρεις να αντιμετωπίσεις τα αναπόφευκτα νεύρα και να είσαι προετοιμασμένος με συγκεκριμένες στρατηγικές που θα σε βοηθούν να αντιμετωπίζεις τις προκλήσεις με ηρεμία και αποτελεσματικότητα.

L.R.Knost

Πηγή: littleheartsbooks.com
vimatisko.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα Βότανα για το Κρυολόγημα του Χειμώνα

Τα βότανα δεν αντικαθιστούν 

άλλες ιατρικές και φαρμακευτικές θεραπείες.

Πολλά είναι τα βότανα που η φύση μας προσφέρει και είναι ικανά να θωρακίσουν την άμυνα του οργανισμού μας και να απαλύνουν τα συμπτώματα του κρυολογήματος.

Βότανα για την φυσική ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού

Εχινάκεια
Η εχινάκεια έχει διαπιστωθεί επιστημονικά ότι διεγείρει τους αμυντικούς μηχανισμούς του ανοσοποιητικού συστήματος, γι’ αυτό και είναι πολλοί εκείνοι που τη λαμβάνουν προληπτικά κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Συμβάλλει σημαντικά στη μείωση της διάρκειας του κρυολογήματος και στην άμεση ανακούφιση από τα συμπτώματά του, δεδομένου ότι διαθέτει ισχυρές αντιβιοτικές, αντιμικροβιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.
Προσοχή: 

Η λήψη της δεν πρέπει να υπερβαίνει συνολικά τους 2 μήνες, γιατί μπορεί να έχει αντίθετα αποτελέσματα.
Απαγορεύεται η χορήγησή της σε παιδιά κάτω των 8 ετών, ενώ αντενδείκνυται σε όσους πάσχουν από αυτοάνοσα νοσήματα (π.χ. σκλήρυνση κατά πλάκας, ερυθηματώδη λύκο) ή παίρνουν ανοσοκατασταλτικά.
Επίσης, πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή από άτομα με αλλεργία στην αμβροσία ή σε φυτά που ανήκουν στην οικογένεια των ηλίανθων.

Βότανα για τον πονόλαιμο

Φασκόμηλο
Είτε πρόκειται για ένα αίσθημα φαγούρας στον λαιμό είτε για δυσκολία στην κατάποση είτε για ενόχληση στις αμυγδαλές, το φασκόμηλο με την αντισηπτική του δράση είναι ευεργετικό.

Σε μια κούπα με βραστό νερό ρίχνουμε 1 κουταλιά αποξηραμένα φύλλα φασκόμηλου, το αφήνουμε για 2-3΄ και κατόπιν το σουρώνουμε και είτε το πίνουμε είτε κάνουμε γαργάρες 2-3 φορές την ημέρα.
Προσοχή:

Απαγορεύεται η λήψη του από όσους έχουν υπέρταση και επιληψία. Η υπερβολική και παρατεταμένη κατανάλωση μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση ή να οδηγήσει σε επιληπτικούς σπασμούς.

Τζίντζερ (Πιπερόριζα)
Αποτελεί εξαιρετικό γιατροσόφι για τον πονόλαιμο, δεδομένου ότι έχει αντισηπτικές και μαλακτικές ιδιότητες. Επιπλέον, δρα ως αντιπυρετικό, απαλύνει τον βήχα, διευκολύνει την αναπνευστική λειτουργία και ανακουφίζει από τους πόνους στις αρθρώσεις.

-----------
περισσότερα βότανα στο πρασινούλι

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ένα αγόρι «αλλιώτικο» από τα άλλα

Ένα συγκινητικό βίντεο για την παιδική αναπηρία,
που όλοι πρέπει να δούμε

Η Μαρία είναι ένα μικρό κορίτσι που πηγαίνει σχολείο. Παρακολουθεί τα μαθήματά της, παίζει με τις φίλες της, κάνει ότι και οι συμμαθητές της. Μία μέρα έρχεται στην τάξη ένα μικρό αγόρι, ο Νικόλας, που δεν κάνει τίποτα απ’ ότι κάνουν οι συμμαθητές του. Ένα αγόρι «αλλιώτικο» από τα άλλα.

Ο Νικόλας κινείται με αναπηρικό καροτσάκι και δεν μπορεί να εκφραστεί όπως τα άλλα παιδιά της ηλικίας του. 
Και ενώ όλοι οι υπόλοιποι συμμαθητές του τρομάζουν μπροστά στην αναπηρία του και απομακρύνονται, η Μαρία είναι η μόνη που του δίνει σημασία, γίνεται φίλη και μικρή «δασκάλα» για τον Νικόλα.

Οι ιδιαιτερότητες του αγοριού δεν πτοούν τη μικρή Μαρία η οποία εφευρίσκει πρωτότυπους τρόπους για να παίξει μαζί του, αποκτώντας σιγά σιγά ένα σπάνιο δέσιμο, το οποίο αντιλαμβάνεται και το αγόρι, παρότι δεν μπορεί να το εκφράσει.

Μία μέρα το αγόρι «φεύγει» από το σχολείο… και η Μαρία βρίσκει στο άδειο του αναπηρικό καροτσάκι το σχοινί που αποτέλεσε το μέσο για να έρθουν πιο κοντά τα δύο αυτά παιδιά. Από εκείνη τη στιγμή το σχοινί θα βρίσκεται πάντα στο χέρι της Μαρίας να της θυμίζει τον Νικόλα και τη φιλία τους. 
Η στιγμή αυτή είναι καθοριστική για την Μαρία και το μέλλον της. Αποφασίζει να γίνει Δασκάλα σε παιδιά με ιδιαιτερότητες!

Η αθώα ψυχή ενός παιδιού μπορεί να αποτελέσει κινητήρια δύναμη όχι μόνο για όλη τη ζωή του αλλά και για τη ζωή των γύρω του. Η ευαισθησία, η αυταπάρνηση, η άγνοια της ιδιοτέλειας, διδάσκουν δύναμη και όχι αδυναμία…

Και ο πόνος της απώλειας στην τρυφερή παιδική ηλικία μπορεί να σημαδέψει για πάντα το δρόμο της ευθύνης, το δρόμο της ζωής του καθενός μας…
Η μικρού μήκους ταινία «Cuerdas» (Χορδές), του Ισπανού σκηνοθέτη Pedro Solis, η οποία μάλιστα απέσπασε βραβείο «Goya» ως καλύτερη μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων, πραγματεύεται την τρυφερότητα και τη φιλία ανάμεσα σε δύο παιδιά, ένα εκ των οποίων πάσχει από εγκεφαλική παράλυση.
Παρακολουθήστε τo βίντεο. 
Τα συμπεράσματα και τα συναισθήματα στο βίντεο, που ακολουθεί δικά σας.
https://www.youtube.com/watch?time_continue=2&v=1lEre31n2iY

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Washington Post: Πού πήγαν τα παιδιά στην Ελλάδα; Where are all the children?

Where are all the children?

Η κρίση έφερε υπογεννητικότητα
Δραματική μείωση των γεννήσεων στην Ελλάδα. 

Πώς η οικονομική κρίση έχει βάλει «φρένο» στις γεννήσεις στη χώρα μας.

Άλλη μια σχολική χρονιά ξεκίνησε, με τους μαθητές να φτάνουν στον σχολείο για την πρώτη τους μέρα και να στέκονται σε σειρές ανάλογα με την τάξη τους. 
Ανάμεσα τους και μία μητέρα ενός παιδιού πρώτης δημοτικού, η οποία αφήνοντας τον γιο της αναρωτήθηκε: 
Πού πήγαν όλα τα παιδιά;

Μ' αυτά τα λόγια η Washington Post, ξεκινάει ένα άρθρο της για την Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, περιγράφοντας αυτή τη σκηνή, σε δημοτικό σχολείο στο Καλπάκι Ιωαννίνων.

«Υπήρχαν τόσο λίγοι», δήλωσε η Βάσω Χαρισιάδη, η οποία ήταν απόφοιτος του ίδιου σχολείου στην ίδια πόλη και πρόσθεσε: «Νόμιζα ότι η αυλή θα ήταν γεμάτη από παιδιά».

Η κατάσταση στο Καλπάκι αντικατοπτρίζει το εντεινόμενο δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας. Στο συγκεκριμένο δημοτικό, το 2018, πήγαν 13 πρωτάκια. Τα μισά σχολεία στην περιοχή έχουν κλείσει. Όλο και περισσότεροι πιθανοί γονείς φεύγουν ή δεν κάνουν παιδιά, επειδή είναι άνεργοι ή βγάζουν μετά βίας τα προς το ζην, αναφέρει η εφημερίδα.

«Η ελληνική οικονομία δεν εξαρτάται πλέον από τα προγράμματα ούτε θεωρείται ότι θέτει σε κίνδυνο το ευρώ. Όμως, η χώρα μόλις τώρα ξεκινά να αντιμετωπίζει την επόμενη φάση της απειλής. Μία μείωση των γεννήσεων που έχει αυξήσει την πιθανότητα μιας συρρικνωμένης, αποδυναμωμένης Ελλάδας τα χρόνια που θα έρθουν», 

αναφέρει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα.

«Αυτή τη στιγμή, δεν μπορώ να σκεφτώ καθόλου για παιδιά», δήλωσε η 33χρονη δασκάλα Μαρία Μπέρσου. «Δεν μπορώ καθόλου να εξοικονομήσω χρήματα».

Κατά τη διάρκεια της βαθιάς και παρατεταμένης κρίσης της χώρας, η οποία άρχισε στα τέλη του 2009 και επιδεινώθηκε από το 2011 και μετά, τα ήδη χαμηλά ποσοστά γεννήσεων έπεσαν ακόμη περισσότερο, όπως έγινε και σε άλλες προβληματικές οικονομίες της νότιας Ευρώπης. 

Η Ελλάδα χτυπήθηκε και από έναν δεύτερο παράγοντα, καθώς μισό εκατομμύριο άνθρωποι εγκατέλειψαν τη χώρα, πολλοί από αυτούς νέοι, πιθανοί μελλοντικοί γονείς. 

Παρόλο που η Ελλάδα βρισκόταν στην πρώτη γραμμή του μεταναστευτικού κύματος από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, η πλειοψηφία των νέων αφίξεων μεταφέρθηκαν σε άλλες περιοχές της Ευρώπης και οι νεοφερμένοι δεν αντισταθμίζουν τις απώλειες.

«Το αποτέλεσμα ήταν ότι η ύφεση της χώρας δημιούργησε τη μικρότερη γενιά της Ελλάδας μεταπολεμικά, παιδιά που φτάνουν τώρα σε ηλικία δημοτικού. Κάποια από αυτά πηγαίνουν στα σχολεία με παπούτσια και τσάντες από δεύτερο χέρι και είναι ακόμη στο πρώτο στάδιο κατανόησης της τρομακτικής εποχής στην οποία έχουν γεννηθεί», 

αναφέρει χαρακτηριστικά η Washington Post 

....

η συνέχεια εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι