Tο αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος...

... είναι ο φόβος.

«Φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ᾿ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει, ὁ δὲ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ» 

(Α΄ Ιω. δ΄18)

Ο φόβος, κάνει τον άνθρωπο θηρίο. Τον κτηνοποιεί.

Κάνει τον άνθρωπο να νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του.
Κάνει τον άνθρωπο ψυχρό μπροστά στον πόνο του αδερφού.

Ο φόβος κάνει τον άνθρωπο πειθήνιο. 

Υποτακτικό.
Ο φόβος, στερεί την ελευθερία.

Και άνθρωπος που δεν είναι ελεύθερος, δεν μπορεί να αγαπήσει.

Δεν μπορείς να φοβάσαι και ταυτόχρονα να αγαπάς.
Αλλά και αυτοί που σε φοβίζουν, να είσαι σίγουρος πως δεν νοιάζονται για σένα.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οδυσσέας Ελύτης: Να μιλώ για σένα και για μένα / The Monogram, Odysseas Elytis / To talk about you and me

Άκου, άκου
Ποιός μιλεί στά νερά καί ποιός κλαίει — ακούς;
Είμ’εγώ πού φωνάζω κι είμ’εγώ πού κλαίω, μ’ακούς
Σ’αγαπώ, σ’αγαπώ, μ’ακούς.

Classic paintings and artwork depicting Romeo and Juliet through the ages.

ΝΑ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.

ΙV.
Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν, μ’ακούς
Δέν έχουν εξημερωθεί τά τέρατα, μ’ακούς
Τό χαμένο μου τό αίμα καί τό μυτερό, μ’ακούς
Μαχαίρι
Σάν κριάρι πού τρέχει μές στούς ουρανούς
Καί τών άστρων τούς κλώνους τσακίζει, μ' ακούς
Είμ’εγώ, μ’ακούς
Σ’αγαπώ, μ’ακούς
Σέ κρατώ καί σέ πάω καί σού φορώ
Τό λευκό νυφικό τής Οφηλίας, μ' ακούς
Πού μ’αφήνεις, πού πάς καί ποιός, μ' ακούς

Σού κρατεί τό χέρι πάνω απ’τούς κατακλυσμούς
....................................

TO TALK ABOUT YOU AND ME

IV.
It's still early in this world, do you hear me
The monsters haven't benn tamed, do you hear me
My lost blood and the sharp,do you hear me
Knife
Like a ram that runs through the skies
And cracks the branches of the stars,do you hear me
It's me, do you hear me
I love you, do you hear me
I hold you and I take you and I wear to you
.....................
η συνέχεια στο Τα Τετράδια της Αμπάς 
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ορισμός του ψυχολογικού τραύματος

Παρόλο που το ψυχολογικό τραύμα δεν επηρεάζει όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο, πολλοί υφίστανται την επίδρασή του καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Το ψυχολογικό τραύμα είναι ένα από εκείνα τα θέματα για τα οποία όλοι μιλούν, αλλά κανένας δεν κατανοεί ουσιαστικά. Δεν μπορούν να χαρακτηριστούν όλες οι αρνητικές εμπειρίες ως τραυματικές, ούτε δημιουργούνται συνειδητά όλα τα τραύματα. Πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν καν ότι κάποια εμπειρία που είχαν τους άφησε τραύμα, παρ' όλη την επίδραση που αυτό ασκεί επάνω τους.

Η ένταση ενός ψυχολογικού τραύματος δεν σχετίζεται μόνο με τη σοβαρότητα του τραυματικού γεγονότος. Επηρεάζεται και από άλλους παράγοντες όπως είναι η ηλικία, το πλαίσιο, η ψυχολογική κατάσταση του ατόμου τη δεδομένη στιγμή, τα γεγονότα που ακολούθησαν το τραυματικό γεγονός, κλπ.

Τα ψυχολογικά τραύματα μπορεί να έχουν ισόβιες συνέπειες. Το άτομο που υποφέρει από κάποιο ψυχολογικό τραύμα χρειάζεται την βοήθεια ενός ειδικού ψυχικής υγείας. Όσο σκληρά κι αν προσπαθεί κανείς να ξεπεράσει μόνος του ένα τραύμα, δεν είναι εύκολο να το επιτύχει χωρίς να υποβληθεί σε θεραπεία που να είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες του. Ο κάθε άνθρωπος βιώνει διαφορετικά τραύματα και αυτά αφήνουν διαφορετικά σημάδια.

Άγχος, εφιάλτες, νευρικός κλονισμός · υπάρχει ένα όριο στο πόσα τραύματα μπορεί ν’ αντέξει ένας άνθρωπος προτού βγει στους δρόμους και αρχίσει να ουρλιάζει.

- Κέιτ Μπλάνσετ, Θλιμμένη Τζάσμιν - 

Ορισμός του ψυχολογικού τραύματος

Γενικά, ως ψυχολογικό τραύμα ορίζεται μια απροσδόκητη εμπειρία που προκαλεί έντονο συναισθηματικό πόνο. Πάντα περιλαμβάνει μια πραγματική, πιθανή ή φανταστική απειλή για τη ζωή ή την ασφάλεια του ατόμου. Μπορεί επίσης, να περιλαμβάνει γεγονότα στα οποία το άτομο γίνεται έμμεσα μάρτυρας, ακόμη κι αν δεν το επηρεάζουν με άμεσο τρόπο.

Η γενική αντίδραση σε τέτοιου είδους καταστάσεις είναι τρόμος και ένα αίσθημα πλήρους αδυναμίας. Η αρχική αντίδραση των περισσότερων ανθρώπων, ειδικά των παιδιών, είναι συναισθηματικό χάος, ταραχή, άστατη συμπεριφορά ή παράλυση.

Το ψυχολογικό τραύμα αποθηκεύεται στη μνήμη με έναν ασυνήθιστο τρόπο. Η εμπειρία είναι τόσο έντονη που το μυαλό δεν μπορεί να την αναπαράγει με πιστό τρόπο. Είναι σαν ο εγκέφαλος να βρίσκεται σε κατάσταση σοκ. Η πληροφορία «παγώνει» και αποθηκεύεται στον εγκέφαλο.

Με άλλα λόγια, το άτομο μπορεί να θυμηθεί μόνο συγκεκριμένα μέρη της εμπειρίας και να ξεχάσει συνειδητά τα υπόλοιπα. Είναι ένας μηχανισμός άμυνας για να μπορέσει να συνεχίσει τη ζωή του.

Τα χαρακτηριστικά του ψυχολογικού τραύματος

Το βασικό χαρακτηριστικό του τραύματος είναι ότι είναι απροσδόκητο, δεν υπάρχει χρόνος για να προετοιμαστεί το άτομο, ούτε διαθέτει τα μέσα για να το αντιμετωπίσει. Ουσιαστικά, ούτε το μυαλό ούτε το σώμα είναι έτοιμα για αυτό. Υπάρχει πολύ λίγος χρόνος ψυχικής και σωματικής αντίδρασης, επειδή συμβαίνει εντελώς ξαφνικά.

Η ταραχή που δημιουργεί είναι τόσο έντονη, που το άτομο δεν γνωρίζει πώς να εκφράσει αυτό που συμβαίνει ή να δεχτεί ό,τι συνέβη με τρόπο που να μην πληγωθεί.

Ωστόσο, δεν προκύπτουν όλα τα ψυχολογικά τραύματα από αληθινά γεγονότα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν μπορεί να ξεχωρίσει την πραγματικότητα από τη φαντασία ή την επίγνωση. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένα τραύματα δεν προκύπτουν από κάποια πραγματική απειλή, αλλά από μία υποκειμενική εμπειρία της απειλής.

Ο Σίγκμουντ Φρόιντ παρατήρησε ότι πολλοί από τους ασθενείς του είχαν παρόμοιες εμπειρίες. Χαρακτήριζαν την κατάσταση ανυπόφορη, παρόλο που η ζωή τους και η ευημερία τους δεν ήταν σε κίνδυνο. Γνωστό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της γυναίκας που είχε παραισθήσεις κάθε φορά που μύριζε καμένα αρτοσκευάσματα.

Ο Φρόιντ, χρησιμοποιώντας την μέθοδο της ψυχανάλυσης, μετέφερε την γυναίκα πίσω σε μια εποχή όπου εργαζόταν ως οικιακή βοηθός. Μία μέρα έλαβε ένα γράμμα από τη μητέρα της. Ωστόσο, τα παιδιά που βρίσκονταν στο σπίτι της το πήραν. Εκείνη την στιγμή, τα αρτοσκευάσματα που έψηνε στον φούρνο καίγονταν.

Οι συνέπειες του ψυχολογικού τραύματος

Το ψυχολογικό τραύμα έχει διάφορους βαθμούς σοβαρότητας. Στην χειρότερη περίπτωση το άτομο αναγκάζεται να διαμορφώσει ολόκληρη τη ζωή και την αντίληψη που έχει για τον κόσμο σύμφωνα με το τραυματικό γεγονός. Για παράδειγμα, αν το άτομο εγκαταλείφθηκε σε νεαρή ηλικία, ίσως να δυσκολεύεται να εμπιστευτεί άλλους ανθρώπους.

Οι άνθρωποι που έχουν υποστεί κάποιο ψυχολογικό τραύμα τείνουν να εμφανίζουν διαταραχή μετατραυματικού στρες (ΔΜΤΣ), η οποία ουσιαστικά τους κάνει να ξαναζούν ασυνείδητα την τραυματική εμπειρία τους, παρόλο που ο κίνδυνος έχει περάσει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ένας άνθρωπος που βίωσε έναν πόλεμο και βασανίζεται τόσο πολύ από τις αναμνήσεις τους που δεν μπορεί να ζήσει μια κανονική ζωή.

Είναι επίσης, σύνηθες οι άνθρωποι που έχουν τέτοιου είδους εμπειρίες να υποφέρουν από άγχος ή/και κατάθλιψη. Το τραύμα εκδηλώνεται ακόμη και μέσα από κρίσεις πανικού. Αυτό που έχει σημασία να γνωρίζει κανείς είναι ότι το να λάβει την βοήθεια ενός ειδικού ψυχικής υγείας μπορεί πραγματικά να κάνει την διαφορά.

Πηγή: psychcentral.com
Μετάφραση: Πετρίνα Αχυριάτη, Μεταφράστρια, MA in Translation
Επιμέλεια: PsychologyNow.gr

psychologynow.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Άνθρωπέ μου, τι μου γυρνάς κατσούφης όλη την ώρα;

Βρε συ, δοκίμασε λίγο να μαλακώσεις. Λίγο να είσαι πιο ευγενικός. 

Λίγο πιο χαρούμενος. Πιο χαμογελαστός. 

Αυτό θέλουν οι γύρω σου από σένα. Αυτό θέλουν οι άνθρωποί σου. 

Να σε δούνε λίγο πιο ήρεμο, πιο χαλαρό, να σε χαρούνε.

Ούτε τα λεφτά σου θέλουν, ούτε τα δώρα σου, ούτε τις εξυπηρετήσεις σου, ούτε τα πάντα ταιριαγμένα. 

Εσένα θέλουν. Να είσαι καλά εσύ και να είναι καλά και αυτοί μαζί σου.

Τι μου γυρνάς κατσούφης όλη την ώρα; Γιατί είσαι μέσα στα μούτρα; Μουντρούχος, σκοτεινός, προβληματισμένος….

Γιατί;
Χαμογέλασε λίγο. Δώσε λίγο από το χρόνο σου σε αυτούς που σε αγαπάνε. Πες τους μια καλή κουβέντα, ένα γλυκό λόγο, κάτι τις μικρό. Αυτό θέλουν…
Είναι τόσο δύσκολο;

Δεν τελειώνουν οι δουλειές, βρε συ. Ούτε οι υποχρεώσεις. Τι νομίζεις; Ο πρώτος είσαι ή ο τελευταίος που δεν προλαβαίνει να πάρει ούτε ανάσα;

Χαλάρωσε λίγο. Λίγο. Πάρτο αλλιώς. Δεν μπορείς να φανταστείς πόση χαρά θα δώσεις. 

Και μην νομίζεις. Αν το καταφέρεις, θα το χαρείς και εσύ…

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πού αναπτύσσεται η κοινωνική νοημοσύνη των παιδιών;

Σύμφωνα με τις νευροεπιστήμες ο εγκέφαλός μας είναι σχεδιασμένος κοινωνικά έτσι ώστε να παρασύρεται σε μύχιες ενώσεις με άλλους εγκεφάλους. Σε αυτή τη θέση βρίσκονται οι μαθητές μας όταν συνεργάζονται, συγκρούονται και συνυπάρχουν σε μια αίθουσα διδασκαλίας. Η εφαρμογή της θεωρίας του κοινωνικού εποικοδομισμού του Ρώσου ψυχολόγου Lev Vygotski μας δείχνει ότι η ανάπτυξη της κοινωνικής νοημοσύνης πάει χέρι – χέρι με τη συνεργατική μάθηση. Αν είχαμε αποτελεσματική καλλιέργεια της κοινωνικής νοημοσύνης στον τόπο μας, η συμπεριφορά μας σαν οδηγοί, πεζοί, επαγγελματίες και πολίτες θα ήταν διαφορετική. Ας δούμε πού αναπτύσσεται και με τι τρόπους η κοινωνική νοημοσύνη των νέων μας.

Η συνεργατική μάθηση Η μάθηση δεν θεωρείται πλέον ότι είναι η απόκτηση και η συσσώρευση πληροφοριών. Αντίθετα είναι μια ενεργητική διαδικασία στην οποία ο κάθε μαθητής αντιμετωπίζει τις γνωστικές συγκρούσεις που γεννιούνται και επιλύονται στα πλαίσια επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης στην αίθουσα διδασκαλίας ή σε μια ομαδική δραστηριότητα. Αυτή είναι μια απόλυτα δημοκρατική μέθοδος κοινωνικοποίησής του. Η συνεργασία του με τους συμμαθητές του με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών του οδηγεί σε αλλαγές συμπεριφοράς στη μάθηση και στην ανάπτυξη της κοινωνικής του νοημοσύνης. Προϋπόθεση ο εκπαιδευτικός σε σχολεία, κέντρα ξένων γλωσσών και φροντιστήρια να προσανατολίζει τη διδασκαλία του κοινωνιοκεντρικά, να μην κάνει δηλαδή μετωπική διδασκαλία.

Η ανάπτυξη της κοινωνικής νοημοσύνης Η κοινωνική νοημοσύνη δεν αναπτύσσεται όταν ένας μαθητής διδάσκεται σε ιδιαίτερα μαθήματα ή όταν παίζει βιντεοπαιχνίδια. Αντίθετα, αναπτύσσεται όταν οι μαθητές διδάσκονται σε ομάδες 6 έως 20 ατόμων με τους παρακάτω τρόπους: • Εργαζόμενοι σε ομαδικές εργασίες γνωρίζουν τις δημοκρατικές διαδικασίες, αναγνωρίζουν και κατανοούν την κοινωνική κινητικότητα και την πολυπολιτισμικότητα. • Κάνοντας αυτο-αξιολόγηση και ετερο-αξιολόγηση βοηθιούνται να αναγνωρίσουν τα δυνατά και τα αδύνατα τους σημεία και αντίστοιχα αυτά των συμμαθητών τους. Αν γενιές ενηλίκων είχαν εξοικειωθεί με αυτές τις πρακτικές δεν θα επαναστατούσαν σήμερα για την αξιολόγηση τους σε επαγγελματικό ή υπηρεσιακό επίπεδο. • Διδάσκονται ότι η γνώση είναι μια κοινωνική κατασκευή κι όχι ένα απλό γκουγκλάρισμα στο διαδίκτυο, έτσι το ενδιαφέρον τους μετατοπίζεται προς την κοινωνική αλληλεπίδραση, δηλαδή προς τις διαδικασίες μάθησης, τις ιδέες, τα βιώματα των συμμαθητών τους και προς τις ευκαιρίες έκφρασής τους μέσα στην ομάδα. • Εκπαιδεύονται να συμμετέχουν σε λογομαχίες, έτσι αναπτύσσουν την κοινωνική τους επίγνωση, δηλαδή να συμπάσχουν και να αναγνωρίζουν τα μη λεκτικά σήματα, να ακούν προσεκτικά, να κατανοούν τα συναισθήματα και τις προθέσεις των συνομιλητών τους. Επίσης, έτσι κατακτούν την κοινωνική άνεση – ευχέρεια η οποία περιλαμβάνει την ομαλή αλληλεπίδρασή τους σε μη λεκτικό επίπεδο και να μαθαίνουν να παρουσιάζουν τον εαυτό τους, χρήσιμη δεξιότητα αν θέλουν να εργαστούν ένα καλοκαίρι. Και τέλος, μαθαίνουν να επηρεάζουν την ομάδα τους και να γνοιάζονται για τις ανάγκες των συμμαθητών τους. Οφέλη Η ανάπτυξη της κοινωνικής νοημοσύνης βοηθά τα παιδιά να αποκτήσουν επικοινωνιακές δεξιότητες στην Ελληνική γλώσσα και στις Ξένες Γλώσσες που μαθαίνουν. Υψηλό επίπεδο κοινωνικής νοημοσύνης είναι απαραίτητο συστατικό για την επαγγελματική τους επιτυχία, για να δημιουργήσουν μια ευτυχισμένη οικογένεια και για να έχουν αρμονικές σχέσεις στην παρέα τους.

Συμπέρασμα
Σήμερα η κοινωνική αλληλεπίδραση λειτουργεί στο πλαίσιο της ομάδας ή της τάξης, εκεί που αναπτύσσονται σχέσεις δυναμικές, συνεργατικές ή και ανταγωνιστικές. Σήμερα, ο εκπαιδευτικός γίνεται διαμεσολαβητής και υποστηρικτής προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης της κοινωνικής νοημοσύνης των μελών της ομάδας που συντονίζει. Σήμερα, το σχολείο, το κέντρο ξένων γλωσσών και το φροντιστήριο είναι ίσως τα μοναδικά σημεία εγγραμματισμού στα οποία τα παιδιά αναπτύσσουν την κοινωνική τους νοημοσύνη.

haniotika-nea.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι