Το παιχνίδι στο δρόμο και τη φύση είναι...

... «Μάθημα Ελευθερίας» για τα παιδιά 

Το παιχνίδι στη φύση βοηθά τα παιδιά να γίνουν πιο γενναία, πιο ανεξάρτητα και πιο δημιουργικά.   

Σήμερα που το αστικό περιβάλλον είναι περισσότερο εχθρικό από ποτέ και τα παιδιά έχουν συμπεριφορές κατοικίδιων η ανάγκη  των παιδιών για ελευθερία και παιχνίδι στο δρόμο και τη φύση είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Ο Tim Gill δημοσιογράφος συγγραφέας αλλά και ειδικός σε θέματα παιδικής ανάπτυξης  μας παραθέτει στο βιβλίο του No Fear (Growing up in a risk averse society), τα πλεονεκτήματα του ελεύθερου παιχνιδιού. 

1. Κοινωνικοποίηση
Το παιχνίδι εκτός σπιτιού ή στην ύπαιθρο δίνει στο παιδί ένα αίσθημα ελευθερίας και παράλληλα το βοηθάει να κοινωνικοποιηθεί. Μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι, μαθαίνει να συνεργάζεται με τα άλλα παιδιά και καλλιεργεί τον αυτοέλεγχο του. Ακόμη και οι διαπληκτισμοί είναι μέρος αυτής της κοινωνικοποίησης του.

2. Εκτόνωση
Το παιχνίδι στο δρόμο  προάγει και βελτιώνεται την κινητικότητά του. Μέσα από το τρέξιμο, το κυνηγητό ή το σκαρφάλωμα αποκτά μία ψυχική ευεξία και εκτονώνεται, αποβάλλοντας το άγχος και την πίεση της καθημερινότητας.

3. Εξερεύνηση
Τα παιδιά είναι από τη φύση τους περίεργα. Το παιχνίδι έξω από το σπίτι τους επιτρέπει να εξερευνούν το περιβάλλον τους, να ψάχνουν, να ανακαλύπτουν. Μια παράξενη κρυψώνα όπως το βαρέλι, ένα σχοινί, μια πέτρα, μπορεί να γίνει για το παιδί το απόλυτο άλλοθι για εξερεύνηση.
   
4. Αυτοπεποίθηση
Θα κρυφτώ και δε θα με βρει, θα τρέξω και δε θα με πιάσει. Τα παιδιά μέσα από το παιχνίδι με τα άλλα παιδιά ανακαλύπτουν τις δυνατότητες, τις εναλλακτικές, μαθαίνουν να επιλέγουν και βασικά να παίρνουν αποφάσεις. Αυτό τονώνει σημαντικά την αυτοπεποίθηση τους.

5. Φυσική κατάσταση
Τα παιδιά έχουν μεγάλη ανάγκη τη φυσική άσκηση και δραστηριότητα, όπως και την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν τους μύες τους για να τρέξουν, να κολυμπήσουν, να πηδήξουν, να κάνουν πατίνια και ποδήλατο και να βρεθούν έξω στον καθαρό αέρα και τη λιακάδα. Τους αρέσει να χρησιμοποιούν κάθε μέρος του σώματός τους όταν παίζουν έξω και οι φυσικές αυτές δραστηριότητες τους προκαλούν το ενδιαφέρον και αποτελούν μια πρόκληση για εκείνα. Αναπτύσσουν μυϊκή δύναμη και μυϊκό συντονισμό και γίνονται σαφώς πιο ευλύγιστα.  

6. Δεξιότητες
Όταν τα σπρώχνουμε για να κάνουν κούνια ή όταν κάνουν μόνα τους, χρησιμοποιούν όλους τους μύες του σώματός τους για να κρατηθούν, να ισορροπήσουν και να συντονίσουν το σώμα τους στο ρυθμό της παλινδρομικής κίνησης. Η κούνια μαθαίνει στα παιδιά από πρώτο χέρι τη σχέση αιτίας και αποτελέσματος, ενώ ταυτόχρονα τα βοηθά να αντιληφθούν την κίνηση μέσα στο χώρο κάνοντάς τα να κατανοήσουν το πάνω-κάτω και το πίσω-εμπρός. Επίσης, με την κούνια, τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια νέα οπτική γωνία.

7. Συντονισμός
Τα παιχνίδια που απαιτούν ισορροπία και συντονισμό, όπως τα πατίνια, τα σκουτεράκια και τα ποδήλατα, διδάσκουν στα παιδιά καινούργιες δεξιότητες και ενθαρρύνουν την ανάπτυξη της αυτοπεποίθησής τους. 

8. Ρίσκο
Το λίγο ρίσκο είναι πάντα καλό, άλλωστε μέσα από τις εμπειρίες πάντα μαθαίνουμε. Δεν συνιστούμε σε ένα παιδί να ανεβεί σε ένα δέντρο και να πάθει ατύχημα για να μάθει. Αλλά δεν είναι δυνατόν να κρατούμε τα παιδιά διαρκώς μέσα σε οργανωμένους χώρους. Σαφώς έχει νόημα μια επαφή με τον κίνδυνο. Δεν θα τον μάθει με τη μία όταν σβήσει τα 18 του κεράκια. 

imommy

Μην κλείνετε τα παιδιά στο σπίτι...

Φέρτε τα σε επαφή με τη φύση

Μην κλείνετε το παιδί στο σπίτι. 

Αναμφίβολα οι καιροί έχουν αλλάξει και το να αφήνουμε τα παιδιά ελεύθερα να παίζουν έξω, εγκυμονεί κινδύνους. Με το να εγκλωβίζονται όμως στο σπίτι, στερούνται πολλά.

Εκμεταλλευτείτε τα πάρκα ή τις πλατείες της γειτονιάς σας.

Αν είστε από αυτούς που έχουν συγγενείς σε κάποιο χωριό, αδράξτε την ευκαιρία και επισκεφτείτε τους. 

Τα παιδιά μπορούν να ακολουθήσουν για λίγο το πρόγραμμα τους φροντίζοντας τα ζώα που μπορεί να έχουν, και γενικότερα να δουν τον τρόπο ζωής σε έναν χωριό και να διαπιστώσουν από μόνα τους πόσο διαφορετικοί είναι οι ρυθμοί της ζωής στην πόλη.

Μια καλοκαιρινή πρόταση, είναι και η κατασκήνωση. 

Υπάρχουν πολλές επιλογές και συνήθως οι κατασκηνώσεις βρίσκονται σε περιοχές με πολύ πράσινο.
Τα παιδιά αλλάζουν ρυθμούς, παίζουν και ανακαλύπτουν τη φύση, και σίγουρα πρόκειται για μια φυγή από την οριοθετημένη, τσιμεντένια καθημερινότητα της πόλης.

Το Σαββατοκύριακο, βρείτε χρόνο και διάθεση για μια εκδρομή . Βόλτα με τα παιδιά για παιχνίδι και φαγητό λίγο πιο έξω από την πόλη.

Οι διακοπές σας είναι μόνο σε νησιά ή τουριστικά μέρη; αν ναι, ξανασκεφτείτε το! 
Οι περισσότεροι από εμάς φροντίζουμε ώστε στις διακοπές να «μη μας λείψει τίποτα από το σπίτι», και όμως το αντίθετο είναι το ζητούμενο, να κάνουμε και κάτι το διαφορετικό! 

Το να πάρουμε τα παιδιά από το διαμέρισμα και να τα κλείσουμε απλά σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο δεν τους προσφέρει κάτι. 
Σαφώς και θα φροντίσουμε για τη διαμονή, αλλά παράλληλα να δούμε εάν ο προορισμός που θα επιλέξουμε μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε κάτι διαφορετικό με τα παιδιά που στην πόλη δεν θα μπορούσαμε!

Ο Αγροτουρισμός είναι ένα σημαντικό κομμάτι που αναπτύσσεται στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια και στο επίσημο site για τον τουρισμό υπαίθρου (http://www.agrotravel.gr) θα βρείτε πολλές προτάσεις για εναλλακτικές διακοπές.

Ακόμη και σε κοντινά πάρκα που υπάρχουν στην πόλη, περπατήστε, κάντε ποδήλατο με τα παιδιά αλλά και εξερευνήστε. 

Βοηθήστε τα να φτιάξουν ένα φυτολόγιο συλλέγοντας φύλλα από δέντρα και φυτά που θα συλλέξουν.

Ένας μεγεθυντικός φακός θα είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο για την τσάντα του μικρού σας εξερευνητή. Αφήστε το παιδί να περιεργαστεί μια μυρμηγκοφωλιά, μια πασχαλίτσα που περπατάει και ότι άλλο του κινήσει την περιέργεια. 

Δώστε του χρόνο να τα κάνει όλ’ αυτά.

Αφήστε το άγχος και τη βιασύνη στην πόλη.

Συλλέξτε κοχύλια, πέτρες ή βότσαλα που μπορεί μετά με αυτά να φτιάξετε ένα κολλάζ, να ζωγραφίσετε πάνω τους ή να διακοσμήσετε το σπίτι.

Δώστε τους την φωτογραφική μηχανή και ρόλο… δημοσιογράφου για να φτιάξουν ένα «ρεπορτάζ» εικόνων από την φύση. 

Τις φωτογραφίες μπορούν να τις δείξουν σε φίλους αλλά και στο σχολείο και σίγουρα θα καμαρώνουν γι’ αυτές. 
Μπορεί να είναι πουλιά και γενικότερα ζώα που συνάντησαν, δέντρα, ακόμη και κάτι που είδαν και δεν τους άρεσε! Σκουπίδια ή όποια ανθρώπινη παρέμβαση θεώρησαν ότι κάνει κακό στο δάσος ή στην παραλία που βρέθηκαν!

Υπάρχουν πολλές οργανώσεις όπως η WWF, η Ελληνική Ορνιθολογική εταιρία και πολλές άλλες, που οργανώνουν περίπατους και δραστηριότητες στην φύση. 
Επικοινωνήστε μαζί τους και πληροφορηθείτε. 
Ακόμη και η συμμετοχή του παιδιού σε μια ομάδα προσκόπων που υπάρχει στην περιοχή είναι μια καλή ιδέα, αφού και οι περισσότερες δραστηριότητες τους έχουν σαν στόχο την αγάπη για την φύση.

Τα παραπάνω, αποτελούν ενδεικτικές προτάσεις. 

Σίγουρα τα παιδιά θα σας δώσουν και άλλες ιδέες. Φτάνει να βρείτε την όρεξη και το κέφι για να ξεφύγετε. Ακόμη και ένα πικ-νικ από μόνο του θα σας δώσει πολύ χαρά.

Ξαπλώστε παρέα με το παιδί κάτω από ένα δέντρο και απλώς αφουγκραστείτε τους ήχους.

Να θυμάστε ότι για να αγαπήσουν τα παιδιά την φύση, πρέπει όταν βρίσκονται κοντά της να περνάνε καλά. Αφήστε στην άκρη φράσεις του τύπου «θα λερώσεις τα ρούχα σου» (πάρτε μια δεύτερη αλλαξιά μαζί σας), ή «μην τρέχεις θα χτυπήσεις» (και ένα φαρμακείο χρειάζεται).

Δώστε τους την δυνατότητα να διασκεδάσουν και διασκεδάστε κι εσείς μαζί τους. Έτσι όλοι θα ανυπομονείτε για την επόμενη βόλτα σας, εκδρομή ή ταξίδι.

paidorama.com

hamomilaki

Να φτάνεις σε σημείο να μην έχεις ούτε λάδι στο ντουλάπι...

«Πολλές φορές δημοσίευσα.
Μα αυτή την φορά επιλέγω να το κάνω ανώνυμα.
Από ντροπή κυρίως.

    Να φτάνεις σε σημείο να μην έχεις ούτε λάδι στο ντουλάπι.
Η φέτα να είναι μακρινό όνειρο γιατί έχει φτάσει στα 10€ το κιλό.
Περιμένεις τα τιπς της ημέρας του συζύγου για να πάρεις γάλα στο παιδί.

Τρως κριθαράκι τρεις μέρες γιατί δεν έχεις ούτε μακαρόνι να βράσεις και παίρνεις δανεικά για να πας το παιδί παιδίατρο.

    2 δουλειές και να μην μπορείς να ζήσεις μιας και το ενοίκιο είναι σχεδόν ο ένας μισθός (παρά 180€).
Πηγαινοέρχεσαι στην δουλειά με τα πόδια 40 λεπτά γιατί δεν έχεις ούτε για ένα @@μ@@νο εισιτηριο.

    Και καθώς μιλάς με την κολλητή σε ρωτάει η θεία από μέσα που έχεις το λάδι και της λες δεν έχω, βάλε βούτυρο, και ακούει η κολλητή, και την άλλη μέρα στέλνει ένα τενεκε λάδι από το χωριό.

Και βλέπει η μαμα με την θεία ότι το σπίτι δεν έχει φαΐ και φορτώνονται τσάντες με σούπερ μάρκετ και σου γεμίζουν το ψυγείο και το ντουλάπι.

Και μια συνάδελφος σε βλέπει να κλαις γιατί δεν έχεις να πας το παιδί παιδίατρο και σου δανείζει. "όλα για τον μικρό σου λέει" και νιώθεις ότι το κάνει με την ψυχή της.

Και εκεί που έχεις απελπιστεί σε παίρνει ένας παλιός εργοδότης να ρωτήσει αν ενδιαφέρεσαι για δεύτερη δουλειά.
Και δέχεσαι γιατί έχεις ανάγκη.

    Και πάει 11 την νύχτα και εκεί που καπνίζεις τα αφορολόγητα τσιγάρα σου, σκέφτεσαι ότι έχεις πολύ κόσμο να σε αγαπάει τελικά.
Και έχεις και έναν Θεό που σε αγαπάει περισσότερο.
Και τελικά ίσως να μην πρέπει να απελπίζεσαι, απλά να ελπίζεις σε ένα καλύτερο αύριο.
Και να παλεύεις για αυτό. Και ας είσαι κουρασμένος, σωματικά και ψυχικά.
Να παλεύεις για όσα δημιούργησες.
Για όσα ονειρεύτηκες.
Γιατί κάποιος εξαρτάται από εσένα.
    Να παλεύεις γιατι αυτή είναι η ζωή, ένας αγώνας.
Να παλεύεις να μην ντρέπεσαι γιατί δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να πέφτεις στην ανάγκη του άλλου, ακόμα και αν αυτός ο άλλος είναι η ίδια σου ή μάνα.

    Εύχομαι να μην βρεθεί κανένας στην θέση μου αν και ξέρω πως υπάρχουν και χειρότερα. Εύχομαι να έχετε όλοι ανθρώπους να σας αγαπούν και όσες φορές και αν πέφτετε να σηκώνεστε!
Εύχομαι ένα καλύτερο αύριο σε όλους μας.
Σε όσους είστε εδώ, φάροι αναμμένοι στο πλευρό μου, σας εύχομαι να σας τα ανταποδώσει η ζωή στο δεκαπλάσιο όσα κάνατε και να ξέρετε πως σας αγαπώ και είμαι ευγνώμων!!!»

(Edit: ως διαχείριση επικοινωνήσαμε με την κοπέλα για να βοηθήσουμε εμείς κ τα μέλη μας όσο μπορούμε.
" Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους σας αλλά κ το κάθε μέλος ξεχωριστά,για την αγάπη που μου δώσατε μέσα απτά σχόλια σας.
Πραγματικά είναι σαν να μου δώσατε εκατομμύρια κ ήδη νιώθω πιο δυνατή.
Αυτό είναι το πιο σημαντικό.
Να ξέρεις πως υπάρχουν άνθρωποι που συμμερίζονται.
Δεν θα χρειαστώ κάτι άλλο, με συγκινήσατε.
.. αυτό που έψαχνα, το πήρα μέσα από την αμέριστη ανθρωπιά που έλαβα.
Σας ευχαριστώ όλους")

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μαθαίνουν ποτέ πραγματικά τα παιδιά...

... τι έχουν κάνει οι γονείς για εκείνα;

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου

Οι σημερινοί γονείς είναι τα πιο σύγχρονα πολυμηχανήματα. Οι περισσότεροι ενημερώνονται και προσπαθούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορούν ως ενήλικες να ανταπεξέλθουν στη σκληρότητα του κόσμου και στις απαιτητικές προσδοκίες για έναν γεμάτο και ευήμερο βίο.

Οι περισσότεροι γονείς κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους. Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, τους γονείς τους απασχολούν θέματα που δεν αφορούν μόνο το μεγάλωμα του παιδιού τους όσον αφορά την ανατροφή, αλλά και θέματα που σχετίζονται με την πνευματική του ισορροπία, τη συναισθηματική του νοημοσύνη και, γενικότερα, τον όλο ψυχισμό του.

Οι περισσότεροι από εμάς συχνά διερωτόμαστε: είμαστε αρκετοί; Και όλα εκείνα που προσπαθούμε να εμφυσήσουμε στα παιδιά μας, θα είναι άραγε ποτέ αντιληπτά από αυτά;

Η ουσία δεν είναι το παιδί να καταλάβει τι κάνουμε για εκείνα. Κανένα παιδί δε χρωστάει στον γονιό του τη γέννησή του, αλλά ο γονέας οφείλει να δημιουργήσει ένα υγιές περιβάλλον, γεμάτο θαλπωρή και ασφάλεια για τους απογόνους του.

Τα παιδιά όσο ζουν κάτω από το δικό μας καταφύγιο, δεν πρόκειται να αισθανθούν σε ρεαλιστικό χρόνο τις ανησυχίες μας και τις ανασφάλειές μας. Όσο τα παιδιά εξακολουθούν να είναι τα προστατευόμενα μέλη μας και δεν ανοίγουν τα δικά τους φτερά σε ξένους ορίζοντες, δεν δύνανται να καταλάβουν τον κόπο και τις ψυχικά αποθέματα που εξάντλησες στο μεγάλωμά τους.

Δεν μπορεί και δεν πρέπει ίσως ένα παιδί να ξέρει πόση κούραση έκρυβαν τα παιχνίδια σας, πόση αμφιβολία και εσωτερική διαμάχη περικύκλωναν τις μεγάλες αποφάσεις, πόσα νεύρα και κλάματα πνίγονταν, όταν κουρασμένοι από τις υπόλοιπες υποχρεώσεις μας, έπρεπε να φανείτε ψύχραιμοι μπροστά στα πιο παράλογα πράγματα.

Κανένα παιδί δε χρειάζεται να γνωρίζει όλα αυτά που κάνεις εσύ ως γονιός, τους δαίμονες που κατά διαστήματα σε περιζώνουν και τα εμπόδια που καλείσαι να αντιμετωπίσεις. Το παιδί πρέπει να είναι εκεί έξω και να απολαμβάνει την παιδική και εφηβική του ηλικία και όχι να γίνεται ο κάδος στον οποίο αδειάζεις όσα βαραίνουν εσένα.

Ο, τι κάνεις για τα παιδιά σου, δεν σε καθιστούν αυτόματα οσιομάρτυρα, γιατί η γονεϊκή αγάπη είναι η υψηλότερη μορφή ανιδιοτέλειας και προσφοράς. Κανένα παιδί, λοιπόν, δε χρειάζεται να γνωρίζει για τις στερήσεις σου, για τις προσπάθειές σου, για εκείνα που άφησες πίσω σου, για τα όνειρα που πάγωσαν, για τα σχέδια που λαχταράς να υλοποιήσεις και για εσένα, για τον πόνο στο σώμα σου από την κούραση, για τις ανασφάλειές σου για το οικονομικό μέλλον, για τις ώρες που νιώθεις πως πονάει το μυαλό σου από εξάντληση.

Αν θέλεις να πλάσεις ένα ενήλικα που δε θα νιώθει διαρκώς πως χρωστάει τη ζωή του σε κάποιον, αλλά να πατάει γερά στα πόδια του, δεν πρέπει να βγάλεις άχνα, ούτε να κουνήσεις προκλητικά το δάχτυλο μπροστά του για όσα του προσφέρεις.

Τα παιδιά μαθαίνουν για όλα αυτά που εσύ έκανες για εκείνα, όταν έρθει η σειρά τους να γίνουν γονείς και να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια. Και τότε δε θα θέλεις να είσαι παράδειγμα προς αποφυγή, αλλά ο γονιός που θα αναζητήσουν με μάτια γεμάτα κατανόηση από τη διαπίστωση των τεράστιων αποθεμάτων αγάπης που δέχτηκαν όλα αυτά τα χρόνια.

Θα είσαι ο γονιός που θα τρέχουν να συμβουλευτούν και να ζητήσουν τη στήριξή του, γιατί όλα τα χρόνια τους δίδασκες πως η μεγαλύτερη αρετή που μπορεί να έχει ένας γονιός είναι η ηρεμία που μεταδίδει στα παιδιά του τη στιγμή που όλα γύρω του μοιάζουν να καταρρέουν.
Τότε θα είναι η ώρα να δεχτείς πίσω όλα τα μεγάλα κύματα αγάπης και κατανόησης με τα οποία μπόλιασες την παιδική τους ψυχή και να νιώσεις υπερήφανος για τον εαυτό σου.

Τα παιδιά δε μαθαίνουν ποτέ τι κάναμε για εκείνα, γιατί οι αληθινοί γονείς δεν έπραξαν ποτέ ιδιοτελώς και χαριστικά. Ας σταματήσουμε να αντιλαμβανόμαστε τη γονεϊκότητα σαν μια περίοδο κατά την οποία θυσιαζόμαστε για τα παιδιά μας και ας ανοίξουμε λίγο χώρο στον εγωισμό μας για να δούμε πόσο μεγάλο θαύμα είναι να κρατάς στα χέρια σου τη μελλοντική ζωή του παιδιού σου.

Αν δε νιώθεις ήδη ευλογημένος που μπορείς να μεγαλουργήσεις πλάθοντας έναν άνθρωπο σταδιακά με κομμάτια από την καρδιά σου, τότε σίγουρα χάθηκες σε ψιλά γράμματα.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Θες να κάνεις τα ίδια λάθη με τον πατέρα και την μητέρα σου;

Η γονεϊκή μας συμπεριφορά χτίζεται πριν αποκτήσουμε συνείδηση. Η άδηλη μας μνήμη γνωστή ως ασυνείδητη μνήμη τίθεται σε λειτουργία τη στιγμή της γέννησης.

    Η άδηλη μνήμη δεν εμπεριέχει την ανάκληση της μνήμης, ωστόσο, συμπεριλαμβάνει την σωματική μνήμη. Στην άδηλη μνήμη δεν εμπλέκεται ο ιππόκαμπος. Ο ιππόκαμπος είναι υπεύθυνος για την κωδικοποίηση της μακροπρόθεσμης μνήμης του ανθρώπου.

    Συνθέτοντας ιστορίες από τη ζωή μας κατανοούμε καλύτερα το πως ζήσαμε κάποια γεγονότα. Σε όλη μας τη ζωή θα ακούσουμε πολλές ιστορίες και θα αφηγηθούμε άλλες τόσες. Οι αυτοβιογραφικές αφηγήσεις μας βοηθούν να ανακαλύψουμε το νόημα της ζωής μας. 

Ο τρόπος που αφηγούμαστε την ζωή μας αποκαλύπτει αν και κατά πόσο έχουμε κατανοήσει τη ζωή μας. 
    Μεγάλη σημασία έχει αυτό το βίωμα που έρχεται στην επιφάνεια όταν μιλάμε για όσα μας έχουν συμβεί. Αν την ώρα που διηγούμαστε μια προσωπική ιστορία που βιώσαμε νιώθουμε ένα κόμπο στον λαιμό και ένα σφίξιμο στο στομάχι ενδεχομένως αυτό να σημαίνει πως αυτό που διηγούμαστε δεν το έχουμε ξεπεράσει. 

    Συνήθως η επαναδιήγηση μιας δύσκολης προσωπικής εμπειρίας ξανά και ξανά μειώνει την ένταση του συναισθήματος μας, βοηθά τον εγκέφαλο μας να επεξεργαστεί νοητικά το βίωμα και μας βοηθά να βγούμε από το γνωστικό και συναισθηματικό αδιέξοδο.

    Οι ιστορίες που αφηγούμαστε δεικνύουν το πώς και το πόσο το παρελθόν μας έχει διαμορφώσει το τώρα μας. Το γλωσσικό στυλ αφήγησης, η έμφαση που δίνουμε, η γλώσσα του σώματος την ώρα της αφήγησης αποκαλύπτουν το πως κατανοούμε τον εαυτό μας και τον κόσμο. 

    Ο τρόπος που βιώσαμε κάποια γεγονότα, οι αντιδράσεις της οικογένειας μας σε αυτά τα βιώματα, ο βαθμός που αυτά τα βιώματα καθόρισαν την ζωή μας συνθέτουν τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε.

Ωστόσο, αν δεν έχουμε συναισθηματική επίγνωση, δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε πως η συμπεριφορά μας είναι λανθασμένη. 

    Κάθε φορά που πνιγόμαστε από σφόδρα συναισθήματα ή βυθιζόμαστε σε ανομολόγητες μνήμες οδυνηρών γεγονότων ή ανείπωτων απωλειών απλά επαναβιώνουμε ανεπεξέργαστα παλιά τραύματα. Όταν τα παιδικά τραύματα γράφουν την ιστορία της ζωής μας είναι προφανές πως εμείς απλά λειτουργούμε σαν συνεχιστές ακατανόητων, για μας, διαγενεακών λαθών.

Θέλετε να επαναλάβετε τα λάθη των προγόνων σας; 

Θέλετε να δείτε την ζωή των γονιών σας σε επανάληψη;

Αν όχι, γνωρίστε τον εαυτό σας! Παρατηρήστε την συμπεριφορά σας, τις αντιδράσεις σας, καταγράψτε όσα αισθάνεστε, ακολουθήστε την διαδρομή των σκέψεων σας!
_______________________
Πηγή: psychologynow.gr
by Αντικλείδι
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι