Όταν το παιδάκι μας θυμώνει

Την πρώτη φορά που θα δείτε το μικρό σας να πέφτει στο πάτωμα τσιρίζοντας, χτυπώντας πάνω κάτω χέρια και πόδια, ίσως ανησυχήσετε. Αν ανταλλάξετε πληροφορίες με γονείς που έχουν μεγαλύτερα παιδιά, θα ανακαλύψετε ότι πρόκειται για κάτι αρκετά συνηθισμένο. Και το πιο ήρεμο παιδί μπορεί να έχει ένα ξέσπασμα θυμού κατά τον πρώτο καιρό της ανεξαρτησίας του. Τα ξεσπάσματα θυμού είναι αρκετά τυπική συμπεριφορά σε αυτή την ηλικία. Το παιδί καταφεύγει σε αυτή, κάθε φορά που ματαιώνονται οι επιθυμίες του.

Οι κρίσεις θυμού θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι αποτέλεσμα απογοήτευσης, κάθε φορά που το παιδί θέλει να κάνει κάτι και οι επιδιώξεις του εμποδίζονται, ακόμα κι αν είναι κάτι ασήμαντο, όσο το να φάει ένα μπισκότο πριν το μεσημεριανό φαγητό. Κάθε φορά που δεν περνά το δικό του -και πολύ συχνά χωρίς σπουδαία αιτία- μπορεί να δείτε το παιδί να πέφτει κάτω στο πάτωμα, να κλωτσά, να φωνάζει, να κλαίει γοερά. Η διαφορά ανάμεσα στο τυπικό κλάμα και το ξέσπασμα θυμού είναι ότι το δεύτερο έχει τις περισσότερες φορές την εικόνα κρίσης.

 

Δεν έχει, όμως, πάντα ξεσπάσματα θυμού μόνο και μόνο επειδή ματαιώνονται οι επιθυμίες του. Η απλή εξήγηση γι’ αυτά τα ξεσπάσματα είναι ότι το παιδί έχει ελάχιστους τρόπους να εκδηλώσει τα συναισθήματά του. Δεν μπορεί να εκφραστεί ικανοποιητικά λεκτικά και δεν έχει ακόμα εξοικειωθεί με τις κοινωνικές δεξιότητες. Γι’ αυτό πολλές φορές διαπραγματεύεται έντονα, με αγένεια ή αγανάκτηση. Επίσης δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμη την έννοια του χρόνου, πράγμα που σημαίνει ότι το «όχι τώρα» γι’ αυτό σημαίνει «ποτέ».

 

Το σημαντικό είναι να καταλάβετε ότι το παιδί δικαιούται να νιώθει το συναίσθημα του θυμού και επομένως να έχει και ξεσπάσματα, αν και στόχος μας είναι να μη φτάνει σε αυτά. Τα ξεσπάσματα θυμού συνήθως συμβαίνουν, γιατί είναι ακόμα ανώριμο να διαχειριστεί το θυμό που του προκαλεί η ματαίωση των επιθυμιών του. Όπως μάλιστα επισημαίνουν οι ειδικοί, τα συναισθήματα σε σχέση με τη λογική καταλαμβάνουν διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου. Οι ενήλικοι μπορεί να χρησιμοποιούν δύο διαφορετικά τμήματα ταυτόχρονα, δηλαδή να είναι θυμωμένοι αλλά ταυτόχρονα να σκέφτονται λογικά.

 

Τα παιδιά, όμως, και ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά δεν μπορούν πάντα να τα καταφέρουν. Έτσι πολλές φορές η συναισθηματική φόρτιση μπορεί να εκφραστεί με ένα ξέσπασμα. Τα ξεσπάσματα θυμού, λοιπόν, δεν είναι προσχεδιασμένα και το παιδί δεν προσπαθεί να σας εκμεταλλευθεί για να περάσει το δικό του. Μπορεί, όμως να το κάνει με χειριστική διάθεση, καθώς δοκιμάζει τις δυνάμεις του και τα όριά σας. Τις στιγμές αυτές οι γονείς δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν και ίσως αισθάνονται άσχημα, ιδιαίτερα όταν είναι μπροστά άλλοι. Ο βασικός μύθος, ότι δεν υποχωρούμε ποτέ στην επιθυμία του παιδιού, δεν ισχύει.

 

Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να διαπραγματευτείτε προσανατολίζοντας το παιδί από την παράλογη απαίτηση προς την πιο λογική και εφικτή. Αν όμως δείτε ότι δεν γίνεται τίποτε, δεν έχετε παρά να το αφήσετε να ξεσπάσει. Τις περισσότερες φορές μοιάζει με καταιγίδα που μετά ξεθυμαίνει. Κάθε φορά ωστόσο που έρχεστε αντιμέτωποι με μια τέτοια κατάσταση, το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκεφτείτε είναι η ασφάλεια του παιδιού, δηλαδή να το προστατεύσετε, για να μη χτυπήσει. Απομακρύνετε, λοιπόν, χωρίς βίαιες κινήσεις το παιδί σε ένα μέρος ασφαλές και στη συνέχεια δείξτε ότι το αγνοείτε. Η καλύτερη άμυνα ωστόσο είναι η πρόληψη, πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να φροντίζετε να ενεργείτε έτσι, ώστε να προλαβαίνετε τις κρίσεις θυμού. Γι’ αυτό:

Παρατηρήστε πότε συμβαίνουν 

Όταν είναι πεινασμένο και κουρασμένο, γίνεται ανυπόμονο. Συνήθως τα ξεσπάσματα θυμού εμφανίζονται προς το τέλος της ημέρας, όταν το παιδί και οι γονείς είναι κουρασμένοι.

Προσανατολίστε το παιδί σε κάτι που το ευχαριστεί 
Λίγη μουσική, ένα παραμύθι. Δείξτε διάθεση να περάσετε χρόνο μαζί του ή προτείνετε να το πάτε μία βόλτα.

 

Πάρτε το αγκαλίτσα 

Η σωματική επαφή είναι κατευναστική και ανακουφιστική για τα παιδιά, τα οποία την έχουν περισσότερο ανάγκη απ’ όσο νομίζουμε.

 

Κάντε συμφωνίες και διακανονισμούς αποφεύγοντας τους εκβιασμούς 

Χρησιμοποιήστε απλές λέξεις, για να του δείξετε ότι καταλαβαίνετε ότι στενοχωριέται ή είναι θυμωμένο, αλλά αυτό που θέλει μπορεί να γίνει με άλλον τρόπο ή κάποια άλλη στιγμή.

 

Μην καταρρέετε κατά τη διάρκεια της κρίσης 

Αν αγχωθείτε ή θυμώσετε, χειροτερεύετε την κατάσταση. Η δική σας ψυχραιμία είναι αντανακλαστική για το παιδί. Το καλύτερο, λοιπόν, που έχετε να κάνετε κατά τη διάρκεια της κρίσης είναι να αδιαφορήσετε μέχρι αυτή να περάσει. Σε περίπτωση που το ξέσπασμα είναι έντονο και είναι παρόντες και άλλοι ή συμβαίνει σε δημόσιο χώρο, να αποσύρετε το παιδί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα σε ένα ήσυχο δωμάτιο.

 

Εφημερίδα Τα νέα

Η πρώτη αγκαλιά...

«Επιτέλους πέρασαν 40 μέρες. Πολύ επώδυνη η αναμονή. Σήμερα μου έφεραν τον εγγονό στο σπίτι.
Μισογκρίνιαζε επειδή πεινούσε. Η νύφη μου τον πήρε στο άλλο δωμάτιο και τον θήλασε. Αφού χόρτασε, την "τύλωσε" που λέμε στα μέρη μου, αποκοιμήθηκε.
Κάθομαι σε μία πολυθρόνα με τα πόδια πάνω στο σκαμπό. Μου φέρνουν τον εγγονό κοιμισμένο.

Τον παίρνω στην αγκαλιά μου και βάζω το κεφαλάκι του ανάμεσα στον λαιμό μου και τον ώμο μου.
Ανείπωτη ευτυχία. Το μωρό κοιμάται αλλά ξαφνικά σε πολύ λίγο ανοίγει τα ματάκια του, ανασηκώνει το κεφαλάκι του και με κοιτάζει στα μάτια.
Του μιλάω χαμηλόφωνα "εγώ είμαι αγόρι μου, ο παππούς, κοιμήσου."
Το μωρό κλείνει τα ματάκια του και ξαναβολεύεται ανάμεσα στον λαιμό μου και τον ώμο.
Θαρρώ πως ξύπνησε επειδή μύρισε άγνωστη μυρωδιά. Πρώτη φορά τον παίρνω αγκαλίτσα.
Σε λίγο ξανανοίγει τα μάτια του και με κοιτάζει. Του ξαναμιλώ χαμηλόφωνα, τον χαϊδεύω λίγο στην πλατούλα και αποκοιμιέται πάλι.
Προσπαθώ να καταλάβω τι σκέπτεται. Πιθανολογώ θα αναρωτιέται ποιος είναι πάλι αυτός ο γίγαντας που με κρατάει αγκαλιά. σίγουρα με αγαπάει και με φροντίζει, ας ρίξω έναν υπνάκο.
Το μωρό κοιμήθηκε σαν αγγελούδι πάνω από μία ώρα. Η αλήθεια είναι πως κουράστηκα τόσην ώρα ακίνητος στον καναπέ, τι να γίνει όμως; Πρώτος εγγονός, θα πάρει και τ' όνομά μου....»

ο "χαζοπαππούς" Κλεισθένης
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Η Συνέλευση των ζώων»: Ένα παραμύθι για την κατάχρηση εξουσίας

Η Συνέλευση των ζώων, είναι ένα μουσικό παραμύθι με επαναστατικό-κοινωνικό-πολιτικό περιεχόμενο και με μεγάλη καλλιτεχνική αξία.
Μας βοηθά να συζητήσουμε με τα παιδιά έννοιες όπως την κατάχρηση εξουσίας, τον χαμαιλεοντισμό, τη κοινωνική απάθεια, τη διαίρεση των ομάδων που οδηγεί σε κοινωνική αστάθεια και οικολογική καταστροφή και πολλά άλλα.
Το κείμενο έγραψε ο Περικλής Κοροβέσης, τη μουσική ο Γιώργος Κουρουπός και ερμηνεύει εξαιρετικά ο Σπύρος Σακκάς.

Η υπόθεση
Τα ζώα ζούσαν στον υπέροχο πλανήτη γη, όπου η φύση και το περιβάλλον ήταν ανέγγιχτα.
Θα μπορούσαν να συνυπάρχουν αρμονικά και να απολαμβάνουν τα αγαθά που πλούσια τους προσέφερε η γη.

Όμως, αντί για αυτό, συνέβαινε το ακριβώς αντίθετο.
Τα ζώα τσακώνονταν μεταξύ τους και το μεγάλο ζώο έτρωγε το μικρό.
Κυριαρχούσε, όπως λέμε, ο νόμος της ζούγκλας.

Ώσπου μια μέρα, παρά τις προειδοποιήσεις του λαγοπαππού, που ήταν το πιο γέρικο ζώο, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα καινούργιο πλάσμα για να τους κυβερνά.
Θα του έδιναν το καθένα ό,τι χάρισμα είχε κι έτσι θα γινόταν ένα ανώτερο ον, ικανό να τους κυβερνά.
Το ον αυτό το ονόμασαν άνθρωπο.
Τη συνέχεια θα την ανακαλύψετε μόνοι σας...
Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο το έργο (διάρκεια 27:48 λεπτά) στο παρακάτω βίντεο.
Έχετε στο νου σας ότι, όλες τις φωνές τις κάνει ένας άνθρωπος!

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

René Laennec - Ρενέ Λαενέκ: Ο εφευρέτης του στηθοσκοπίου

    Γάλλος γιατρός, που επινόησε το 1816 το στηθοσκόπιο. Υπήρξε ιδρυτής της ανατομοκλινικής ιατρικής, που συγκρίνει τα συμπτώματα των νόσων με τις αλλοιώσεις που αυτές προκαλούν.

    Ο Ρενέ Τεοφίλ Ιασέντ Λαενέκ (René-Théophile-Hyacinthe Laennec) γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1781 στην πόλη Κενπέρ της Βρετάνης. 

    Έμεινε νωρίς ορφανός από μητέρα και σε ηλικία 12 ετών ο πατέρας του τον έστειλε στο θείο του Γκιγιέμ-Φρανσουά Λαενέκ, που ήταν πανεπιστημιακός γιατρός στη Νάντη. 

    Το νεαρό παιδί, που διακρινόταν για τη ευφυΐα του, ξεκίνησε από πολύ νωρίς σπουδές ιατρικής δίπλα στον θείο του, τις οποίες διέκοψε με προτροπή του πατέρας του, που ήταν δικηγόρος. Στη συνέχεια άρχισε να μελετά ελληνικά και να γράφει ποίηση. Όμως, η ιατρική παρέμενε η μεγάλη του αγάπη και σε ηλικία 18 ετών ξεκίνησε νέο κύκλο σπουδών στο Παρίσι με διάσημους γιατρούς της εποχής, όπως ο Γκιγιόμ Ντιπιτρέν και ο Ζαν-Νικολά Κορβιζάρ.

    Το 1806 διορίστηκε στο νοσοκομείο παίδων «Νεκέρ» των Παρισίων και άρχισε να διδάσκει παθολογοανατομία σε ειδικευόμενους γιατρούς. Το 1815 ανακοίνωσε στους μαθητές του τα πρώτα αποτελέσματα από την εφαρμογή της ακουστικής στη διάγνωση των θωρακικών νόσων. Για το σκοπό αυτό επινόησε το στηθοσκόπιο τον επόμενο χρόνο.

    Το 1819 δημοσίευσε το έργου του «Traité de l' auscultation médiate» («Πραγματεία περί εμμέσου ακροάσεως»), που επαύξησε τις γνώσεις για τις πνευμονικές παθήσεις. 

    Ο Λαενέκ συνεισέφερε, επίσης, στην κατανόηση ασθενειών, όπως η περιτονίτιδα, η κίρρωση του ήπατος και το μελάνωμα, ενώ η γνώση των ελληνικών τον βοήθησε να πλάσει τους ιατρικούς όρους «κίρρωση» και «μελάνωμα», οι οποίοι έκτοτε επιβλήθηκαν διεθνώς. Το 1822 έγινε λέκτορας στο Κολέγιο της Γαλλίας (College de France) και τον επόμενο χρόνο προήχθη σε καθηγητή.

    Ο Ρενέ Λαενέκ πέθανε από φυματίωση στην πόλη Πλοαρέ της Γαλλίας στις 13 Αυγούστου 1826, σε ηλικία 45 ετών.

Πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Στο φως της ημέρας, Καλημέρα σας!! / In the morning light - Music: Yanni

Ξεχάστε για λίγο τα προβλήματά σας και απλά χαλαρώστε.

Ακούστε τη γλυκιά μουσική και ταξιδέψτε για λίγο.

Σε όλους μας αξίζουν μερικά λεπτά ηρεμίας και γαλήνης.