Βοηθώντας το παιδί να κατανοήσει την έννοια της φιλίας

Κατά το διάστημα της προσχολικής ηλικίας, οι σχέσεις που θα διαμορφώνει το παιδί μπορεί να είναι φαντάζουν σύνθετες για εκείνο. 

Τα περισσότερα παιδιά σε αυτήν την ηλικία επιθυμούν να έχουν φίλους, αλλά δεν γνωρίζουν ακριβώς ακόμα τον τρόπο για να κάνουν ή και για να γίνουν κάλοι φίλοι.

Σε αυτήν την ηλικία, οι φίλοι τείνουν να είναι πολύ στοργικοί και ιδιαίτερα ανοιχτοί με τα συναισθήματά τους, πράγμα που συμβαίνει και προς εκείνους που δεν είναι, οπότε το παιδί μπορεί να γίνει απότομο, αγενές ή και επιθετικό. 

Για να βοηθήσετε το παιδί να αντιληφθεί καλύτερα την σημασία της φιλίας αλλά και τον τρόπο που θα ήταν καλό να συμπεριφέρεται στους γύρω του, μπορείτε να: 

*Μιλήστε για τα συναισθήματα
Τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι άλλοι άνθρωποι έχουν σκέψεις και συναισθήματα που μπορεί να είναι διαφορετικά από τα δικά τους. Αυτή η νέα ικανότητα σημαίνει ότι τα παιδιά προσχολικής ηλικίας μπορούν να φροντίζουν και να παρηγορούν έναν φίλο. 

Συζητώντας για τα συναισθήματα ή τις σκέψεις που μπορεί να έχει κάποιος στην πραγματική ζωή ή και μη, μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί να αντιληφθεί καλύτερα τα συναισθήματα των γύρω του, όπως και τις ανάγκες τους. 

Έτσι είναι πιθανότερο να είναι συμπονετικό και να μπορεί να αντιληφθεί τι ακριβώς χρειάζεται ο φίλος του από το ίδιο.

*Κανονίστε ραντεβού για παιχνίδι
Η σημαντικότερη δουλειά των νηπίων είναι το παιχνίδι, καθώς μαθαίνουν για τον κόσμο γύρω τους και εξελίσσονται διαρκώς. Μια καλή ιδέα λοιπόν, είναι να έχει τους… καλύτερους «συνεργάτες» που μπορούν να παίξουν μαζί και να διασκεδάσουν. 

Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας έχουν προτιμήσεις για ορισμένα παιδιά έναντι άλλων, επομένως αφήστε το παιδί σας να αποφασίσει ποιος φίλος θα προσκαλέσει. Ωστόσο, θα ήταν καλό αυτό το ραντεβού να μην κρατήσει παραπάνω από δύο ώρες, αφού τα νήπια καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια και είναι πολύ πιθανόν να νιώσουν κουρασμένα. 

*Ενθαρρύνετε την ευγενική συμπεριφορά
Αν και τα παιδιά προσχολικής ηλικίας γίνονται πιο συμπαθητικά, τείνουν να πιστεύουν ότι όλα τα παιδάκια σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο κι όταν συνειδητοποιήσουν ότι αυτό δεν ισχύει, μπορεί να αντιδράσουν σπασμωδικά, εκδηλώνοντας μια λιγότερο επιθυμητή ή αγενή συμπεριφορά. 

Για αυτό το λόγο θα ήταν καλό να δώσετε στο παιδί να καταλάβει ότι οι ευγενικοί τρόποι είναι ένα στοιχείο που παραμείνει, ακόμα και όταν υπάρχει διαφωνία.

imommy.gr

Γιατροί του Κόσμου: «Δεν μας νοιάζει»

Δεν μας νοιάζει η εμφάνισή τους, η θρησκεία ή η εθνικότητά τους. 

Αν βρίσκονται εδώ ή στην άλλη άκρη του κόσμου, δεν μας νοιάζει. 

Αυτό που μας νοιάζει είναι η υγεία τους. 

Η καμπάνια των Γιατρών του Κόσμου αναδεικνύει τις βασικότερες αξίες τους: 

Αν είσαι πρόσφυγας ή μετανάστης, ΔΕΝ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ

Αν βρίσκεσαι εδώ ή εκεί μακριά, ΔΕΝ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ

Αν σου λένε ότι δίνεις άσχημη εικόνα στη πόλη, ΔΕΝ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ. 

Αυτό που μας νοιάζει είναι η Υγεία σου.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά: Aφιερωμένο στα αδικοσκοτωμένα παιδιά των Τεμπών

    Με ένα συγκλονιστικό βίντεο η χορωδία Chores στέκεται με τον δικό της τρόπο στο πλευρό των θυμάτων και των οικογενειών του τραγικού εγκλήματος στα Τέμπη.

    Στο βίντεο που δημοσιεύθηκε στο Instagram προφίλ Chores Voices, οι γυναίκες της χορωδίας φορώντας μαύρες μπλούζες και λευκά παντελόνια τραγουδούν το κλασικό νανούρισμα «Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά» με τις μελωδίες να θυμίζουν εκκλησιαστικό ύμνο.
.........

    Το εν λόγω βίντεο δημοσιεύθηκε στο κανάλι τους στο YouTube, πριν περίπου 3 χρόνια, στο πλαίσιο των live sessions τους, όπου παρουσίαζαν παραδοσιακά τραγούδια από κάθε γωνιά της Ελλάδας, με τον δικό τους μοναδικό τρόπο. Στο βίντεο βρίσκονται στο ξενοδοχείο «Bageion» στην Αθήνα, ένα ξενοδοχείο με ιδιαίτερη νεοκλασική αρχιτεκτονική.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μιλάμε στα παιδιά για τη Μεγάλη Εβδομάδα

Είναι δύσκολο για τα παιδιά να κατανοήσουν όλα όσα διαδραματίζονται τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Ως γονείς μπορούμε με απλά λόγια να εξηγήσουμε γιατί ονομάζεται Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών και γιατί είναι τόσο σημαντική για τη χριστιανική θρησκεία.

✚ Κυριακή των Βαΐων

Την ημέρα αυτή θυμόμαστε την είσοδο στα Ιεροσόλυμα, τη θερμή υποδχή του Ιησού από τον όχλο. Η δόξα και αποθέωση του Ιησού από τον όχλο ήταν φευγαλέα και πρόσκαιρη, γιατί την ακολούθησε η καταδίκη και ο θάνατος, πάλι από τον ίδιο όχλο, μόλις λίγες μέρες μετά. Γι’ αυτό και ο Κύριος δεν δίνει σημασία στα «Ωσαννά», αλλά συνεχίζει την πορεία του καθήμενος πάνω στο γαϊδουράκι.

✚ Μεγάλη Δευτέρα

Θυμόμαστε την ιστορία του Παγκάλου Ιωσήφ, ο οποίος πουλήθηκε ως δούλος από τα αδέρφια του στην Αίγυπτο, αντιμετώπισε τον πειρασμό της γυναίκας του Πετεφρή διατηρώντας την αγνότητά του και δοξάσθηκε από το Θεό, γενόμενος άρχοντας της Αιγύπτου. Διδασκόμαστε πως για να είμαστε αρεστοί στο Θεό, χρειάζεται αγνότητα κι αυτό σε μία εποχή που η ρυπαρότητα και η ασχήμια της ψυχής θεωρείται κανόνας ζωής.

Παράλληλα, θυμόμαστε την συκιά, που αν και ήταν γεμάτη φύλλωμα και ομορφιά, δεν είχε καθόλου καρπούς όταν ο Χριστός πείνασε, με αποτέλεσμα με τον λόγο του Κυρίου να ξεραθεί. 
Η Εκκλησία μάς επισημαίνει ότι δεν πρέπει να στεκόμαστε στην εξωτερική ομορφιά, αλλά να βλέπουμε την εσωτερική, να έχουμε καρπούς αγάπης, αγνότητας, αγώνα, καθώς αυτά ζητά ο Θεός από τον άνθρωπο.

✚ Μεγάλη Τρίτη

Θυμόμαστε την παραβολή των ταλάντων και των δέκα παρθένων. Τάλαντα είναι τα χαρίσματα που μας δίνει ο Θεός. 

Η Εκκλησία μάς λέει ότι τα χαρίσματά μας δεν πρέπει να τα κρατάμε για τον εαυτό μας, αλλά να τα καλλιεργούμε και να τα προσφέρουμε στο Θεό και στους συνανθρώπους μας. Ο τρόπος ζωής της Εκκλησίας είναι όχι «εγώ», αλλά «εμείς».

✚ Μεγάλη Τετάρτη

Θυμόμαστε την αμαρτωλή γυναίκα που άλειψε με μύρο και δάκρυα μετάνοιας τα πόδια του Χριστού και έλαβε την άφεση για τις αμαρτίες της. Παράλληλα, γίνεται λόγος για τα άλλα δάκρυα, της υποκρισίας, του Ιούδα, που ήθελε το μύρο να πουληθεί για να δοθεί δήθεν στους φτωχούς, στην ουσία όμως για να καταχραστεί τα χρήματα. 

Η Εκκλησία μάς προτρέπει να μετανοούμε ειλικρινά και να εμπιστευόμαστε τη ζωή και τα λάθη μας στον Κύριο και όχι να υποκρινόμαστε ότι είμαστε καλοί και άγιοι.

✚ Μεγάλη Πέμπτη

Θυμόμαστε τέσσερα γεγονότα:

1. Τον «Νιπτήρα», όπου ο Κύριος έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του.
2. Τον Μυστικό Δείπνο, όπου ο Κύριος μας παρέδωσε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, το Σώμα Του και το Αίμα Του.
3. Την Προσευχή του Χριστού στον κήπο της Γεθσημανή, όπου φάνηκε η τέλεια υπακοή Του στο θέλημα του Θεού.
4. Την προδοσία του Ιούδα, ο οποίος παρέδωσε τον εαυτό του στον διάβολο και στο πάθος της φιλαργυρίας.

Η Εκκλησία μας επισημαίνει ότι η γνήσια στάση ζωής βρίσκεται στην ταπείνωση και την αγάπη και όχι στην εξουσία, ενώ αν θέλουμε να ζήσουμε αιώνια, χρειάζεται να συμμετέχουμε στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας όχι όπως ο Ιούδας, αλλά με μετάνοια, εξομολόγηση, αγάπη.

✚ Μεγάλη Παρασκευή

Θυμόμαστε τα Πάθη του Κυρίου μας: τη σύλληψη, τη δίκη, την καταδίκη, τα βασανιστήρια, τον εξευτελισμό, το μοίρασμα των υπαρχόντων Του, την εγκατάλειψή Του από όλους, τη σταύρωση, τις βλασφημίες, τις προκλήσεις, το θάνατο και την ταφή Του. 

Η Εκκλησία μας επισημαίνει ότι ο Σταυρός του Κυρίου αποτελεί το αποκορύφωμα της δόξας Του, γιατί επάνω σ’ αυτόν νίκησε τον θάνατο της ανυπακοής, συγχώρεσε τους ανθρώπους που τον θανάτωσαν, υπέμεινε τα πάντα και πέθανε από αγάπη προς εμάς. 

Ο Χριστός μάς καλεί να διαλέξουμε. Από τη μιά οι σταυρωτές, που συνεχίζουν να αμαρτάνουν, και από την άλλη ο ληστής, που μετανιώνει για τα λάθη του και κερδίζει την αιώνια ζωή!

✚ Μεγάλο Σάββατο

Θυμόμαστε την Ταφή του Χριστού και την κάθοδό Του στον Άδη. Την ιστορία του Ιωνά, ο οποίος έμεινε στην κοιλιά του κήτους τρεις ημέρες και τους τρεις Παίδες, που μπήκαν στο καμίνι και δεν έπαθαν τίποτα. 

Έτσι και ο Χριστός, έμεινε τρεις ημέρες στον Άδη, χωρίς να πάθει τίποτα και ανασταίνεται, παίρνοντας μαζί Του στην αναστάσιμη αιωνιότητα κάθε άνθρωπο που πιστεύει σ’ Αυτόν και όλους εμάς. 

Όποιος ζει μέσα στην Εκκλησία, χαίρεται το Φως και τη Χαρά της Ανάστασης.

Από το Γραφείο Νεότητας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών (www.neotita.gr)

Ελύτης - Μίκης - Μπιθικώτσης (1977): Ανοίγω το στόμα μου κι αναγαλλιάζει το πέλαγος...

Ανοίγω το στόμα μου κι αναγαλλιάζει το πέλαγος
και παίρνει τα λόγια μου στις σκοτεινές του τις σπηλιές
και στις φώκιες τις μικρές τα ψιθυρίζει
τις νύχτες που κλαιν των ανθρώπων τα βάσανα.

Χαράζω τις φλέβες μου και κοκκινίζουν τα όνειρα
και τσέρκουλα γίνονται στις γειτονιές των παιδιών
και σεντόνια στις κοπέλες που αγρυπνούνε
κρυφά για ν’ ακούν των ερώτων τα θαύματα.