Αριστοτέλης: Τρία τα είδη της φιλίας, μόνο το ένα αξίζει πραγματικά

Κάποιες από τις πιο εύστοχες παρατηρήσεις του Αριστοτέλη σχετίζονται με τη φιλία. Έβλεπε τη φιλία ως μία από τις πραγματικές χαρές της ζωής και θεωρούσε πως για να ζήσει κάποιος μια ευτυχισμένη ζωή, χρειάζεται μια πραγματική φιλία. 

Με δικά του λόγια:
«Η φιλία είναι ένα είδος αρετής ή τουλάχιστον συνυφασμένη με την αρετή. Εκτός όμως απ' αυτό, η φιλία είναι και πράγμα πάρα πολύ αναγκαίο στη ζωή του ανθρώπου, γιατί κανείς δεν θα προτιμούσε να ζει χωρίς φίλους, έστω κι αν έχει στην κατοχή του όλα τα άλλα αγαθά. Γι' αυτό ακόμα και οι πλούσιοι και εκείνοι που κατέχουν αξιώματα και πολιτική εξουσία, πιστεύουν ότι η παρουσία φίλων είναι πολύ μεγάλη ανάγκη. Εξάλλου οι άνθρωποι στη φτώχεια και στις άλλες δυστυχίες τους, πιστεύουν ότι το μόνο καταφύγιο είναι οι φίλοι. Επιπλέον, οι φίλοι συνδράμουν τους νέους, ώστε να τους αποτρέψουν από τα λάθη, και, προκειμένου, για τους μεγάλους στην ηλικία, τους φροντίζουν και αναπληρώνουν τις δυνάμεις που τους λείπουν. Δύο πηγαίνουν μαζί, διότι και οι δυο είναι πιο ικανοί να κατανοήσουν από κοινού και να ενεργήσουν».

Οι συμπτωματικές φιλίες
Ο Αριστοτέλης υπογράμμισε δύο συνηθισμένα είδη φιλίας που βασίζονται περισσότερο στη σύμπτωση, παρά στην πρόθεση.

1) Φιλία ωφελιμότητας
Η πρώτη είναι η φιλία που βασίζεται στην ωφελιμότητα. Σε αυτό το είδος φιλίας, τα δύο μέρη δεν τρέφουν αληθινά φιλικά συναισθήματα, αλλά διατηρούν τη σχέση τους γιατί αποκομίζουν οφέλη.

Αυτή η φιλία, δεν είναι μόνιμη. Όταν τελειώνουν τα οφέλη, συνήθως τελειώνει και η φιλία. Ο Αριστοτέλης παρατήρησε πως αυτή η σχέση είναι πιο συνηθισμένα ανάμεσα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Ένα σωστό παράδειγμα τέτοιας φιλίας, είναι οι σχέσεις που φτιάχνουμε με συνάδελφους στη δουλειά. Μπορεί όντως να περνάμε καλά μαζί, αλλά μόλις η κατάσταση αλλάξει, συνήθως αλλάζει και η φύση της σχέσης μας.

2) Φιλία απόλαυσης
Αντίστοιχα, το δεύτερο είδος συμπτωματικής φιλίας βασίζεται στην απόλαυση. Αυτό, όμως, είναι πιο συνηθισμένο σε νεαρούς ανθρώπους. Είναι το είδος φιλίας που παρατηρείται ανάμεσα σε συμμαθητές, συμφοιτητές και άτομα που ανήκουν στην ίδια αθλητική ομάδα.

Η πηγή της φιλίας είναι πιο συναισθηματική, αλλά ταυτόχρονα, είναι το είδος της φιλίας που συνήθως κρατάει λιγότερο. Μόλις τα ενδιαφέροντα των φίλων πάψουν να είναι κοινά, σταματάει και η απόλαυση και κατά επέκταση, η φιλία. Συνήθως, αυτό συμβαίνει, επειδή μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και αλλάζουμε.

Οι περισσότερες φιλίες, ανήκουν σε αυτές τις δύο κατηγορίες και ενώ ο Αριστοτέλης ποτέ δεν τις χαρακτήρισε με αρνητικό τρόπο, πίστευε πως το μικρό βάθος τους περιόριζε την ποιότητά τους.
Είναι καλό, για την ακρίβεια, είναι απαραίτητο, να έχουμε συμπτωματικές φιλίες, αλλά μπορούμε να τα πάμε ακόμα καλύτερα.

3) Η φιλία της αρετής και του αγαθού
Η τελευταία μορφή φιλίας που κατέγραψε ο Αριστοτέλης είναι η καλύτερη από όλες. Αντί να βασίζεται στο συμφέρον ή στην απόλαυση, το τρίτο είδος φιλίας βασίζεται στην κοινή εκτίμηση των αρετών και των ιδανικών, ανάμεσα στα δύο μέρη. Είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι και οι αξίες, τις οποίες αντιπροσωπεύουν που αποτελούν το κίνητρο διατήρησης των φιλικών δεσμών.

Συνήθως, αυτή η φιλία κρατάει μέχρι τέλους, αλλά για τη δημιουργία της απαιτείται η ύπαρξη ενός βασικού επίπεδου καλοσύνης στο καθένα από τα δύο άτομα. Σαν να μην έφτανε αυτό, απαιτούν χρόνο και εμπιστοσύνη για να σφυρηλατηθούν σωστά.

Οι άνθρωποι που δεν έχουν ενσυναίσθηση και δεν νοιάζονται για τον συνάνθρωπό τους συχνά αποτυγχάνουν να αναπτύξουν τέτοιες σχέσεις και καταλήγουν στα πρώτα δύο είδη φιλιών. Ο κάθε άνθρωπος έχει περισσότερες πιθανότητες να πετύχει αυτό το επίπεδο φιλίας με κάποιον που ξέρει πολύ καλά, τον έχει δει στη χειρότερη φάση της ζωής του και έπειτα τον είδε να την ξεπερνάει. Το ίδιο πράγμα ισχύει και για φίλους που αντιμετώπισαν και ξεπέρασαν μαζί τις ίδιες δυσκολίες.

Πέρα από το βάθος και την οικειότητα που προκύπτει σε αυτές τις σχέσεις, η ομορφιά τους κρύβεται και στο γεγονός πως συμπεριλαμβάνουν τα πλεονεκτήματα και από τα δύο προηγούμενα είδη φιλίας. Είναι ωφέλιμες και απολαυστικές.

Όταν σέβεσαι τον άλλον και νοιάζεσαι για το καλό του, χαίρεσαι και μόνο που είσαι μαζί του, μπορείτε να βρείτε πράγματα που θα διασκεδάσουν και τους δύο σας, αλλά και να βοηθήσετε ο ένας τον άλλον.
Αυτές οι σχέσεις απαιτούν χρόνο και προσπάθεια, αλλά όταν ανθίσουν, οι καρποί τους είναι η εμπιστοσύνη, ο θαυμασμός και το δέος, δηλαδή οι πιο γλυκοί καρποί που έχει να μας προσφέρει η ζωή.

Δείξε μου τον φίλο σου…
Αν σε διαβάζουν για πάνω από 2.000 χρόνια, τότε κάτι πρέπει να έχεις κάνει σωστά.

Ο Αριστοτέλης μάς έμαθε να εξετάζουμε τον κόσμο εμπειρικά και ενέπνευσε γενιές στοχαστών και φιλοσόφων να αναθεωρήσουν τον ρόλο και την αξία της ηθικής στην καθημερινότητά μας.

Για τον μέσο άνθρωπο, όμως, τα πιο χρήσιμα διδάγματα του Αριστοτέλη, με αξία και στη σημερινή εποχή, είναι αυτά που σχετίζονται με τις καλές σχέσεις. 

Ο Αριστοτέλης είδε την αξία των συμπτωματικών φιλιών, αλλά η προσωρινή τους φύση, τον έσπρωξε να τις απορρίψει. Στα μάτια του, δεν είχαν γερά θεμέλια.
Για αυτό τον λόγο, επιχειρηματολόγησε υπέρ της καλλιέργειας ενάρετων σχέσεων, οικοδομημένες σε καλές προθέσεις, προσπάθεια και αμοιβαία εκτίμηση του χαρακτήρα και της καλοσύνης που έχει η κάθε πλευρά. Ήξερε πως το πέρασμα του χρόνου δεν θα μπορούσε να φθείρει μια τέτοια φιλία. Αντίθετα, πιθανώς θα την ενίσχυε. Για τον Αριστοτέλη, λίγα πράγματα πλησίαζαν την αξία μιας τέτοιας φιλίας.
Και η σκέψη του έχει βάση. Σε τελική ανάλυση, οι δεσμοί που δημιουργούμε με τους άλλους, διαμορφώνουν την ποιότητα ζωής μας. Είμαστε και γινόμαστε, τα άτομα με τα οποία συναναστρεφόμαστε.
***
Επιμέλεια Κειμένου: Χρήστος Κανελλόπουλος
Το είδαμε: kathimerini
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αχ, αυτές οι παρέες του! Προσοχή στους χειριστικούς φίλους!

Μέχρι πρότινος τα πρότυπά του ήταν ο μπαμπάς, η μαμά και ο… Σπάιντερ μαν

Ξαφνικά τα μόνα πρόσωπα που θαυμάζει είναι οι φίλοι του, τους οποίους θέλει οπωσδήποτε να ικανοποιεί, ακόμα κι όταν έχουν παράλογες απαιτήσεις. Πώς μπορείτε να το βοηθήσετε να αποφύγει τις παγίδες;

Μήπως ο γαλήνιος οικογενειακός μικρόκοσμος ταράζεται κάθε φορά που το μικρό σας επιστρέφει απ’ το σχολείο; 

Ο Κίμωνας έχει τηλεόραση στο δωμάτιό του και μένει ξύπνιος μέχρι αργά… Η Αναστασία τρώει γαριδάκια κάθε μέρα στο σχολείο… Ο Χρήστος έχει σκύλο και ηλεκτρικό πατίνι… Η μισή τάξη έχει ηλεκτρονικό υπολογιστή… και ποιος στο καλό είναι ο Ξενοφώντας;

Μα, είναι δυνατόν ολόκληρο το οικογενειακό κατεστημένο να καταρρέει στο όνομα της παρέας; 

Κι όμως, είναι μοιραίο να συμβεί!

Ομάδα αναφοράς!

Το παιδί προσχολικής ηλικίας, μέσα στην ομάδα των συνομηλίκων του εξασφαλίζει συντρόφους για παιχνίδι. Από τα έξι όμως και μετά η ομάδα των συνομηλίκων είναι κάτι περισσότερο από ομάδα παιχνιδιού· είναι και ομάδα αναφοράς, μέσα από την οποία το παιδί αναζητά πρότυπα συμπεριφοράς. Γύρω μάλιστα στα επτά, και συνήθως μέχρι τα εννέα, η αξία των φίλων γίνεται ακόμη πιο σημαντική. Γι’ αυτό, συνήθως τα μικρά επιμένουν στη θέσπιση κανόνων που θα πρέπει πιστά να τηρούν όλα τα μέλη της ομάδας. Τα παιδιά σ’ αυτή τη φάση είναι τόσο ανασφαλή, που νιώθουν ασφάλεια μόνο όταν ντύνονται ή συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο. Μέσα σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο αλληλεπίδρασης, το παιδί αποκτά γνώσεις και δεξιότητες, αντιμετωπίζει καταστάσεις και δοκιμάζει τις δυνάμεις του. Στην πραγματικότητα, όχι μόνο επηρεάζεται, αλλά προσπαθεί και να επηρεάσει!

Πάνω απ’ όλα ψυχραιμία!

Οι περισσότεροι γονείς ανησυχούν περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε για το γεγονός ότι το μικρό επηρεάζεται από τους φίλους του. «Δεν μ’ ενδιαφέρει τι κάνει ο Χρίστος στο σπίτι του», ίσως έχετε ήδη ακούσει τον εαυτό σας να φωνάζει, «σ’αυτό το σπίτι θα κάνουμε αυτό που λέω εγώ!» Κι όμως! Η πίεση των συνομηλίκων δεν είναι πάντα αρνητική. Δεν σημαίνει ότι το παιδί σας σύντομα θα καπνίζει με τους φίλους του τσιγάρα!

Αντίθετα, θα πρέπει να τονίσουμε ότι αυτή η νέα διάσταση στις κρίσεις του παιδιού είναι απαραίτητο στοιχείο για την ψυχοκοινωνική του ανάπτυξη, η οποία μάλιστα θα το βοηθήσει να εισέλθει πιο ομαλά στην εφηβεία. Είναι μια υγιής διαδικασία, που αφορά την προσπάθεια διαφοροποίησης από τους γονείς. Και να πώς μπορείτε να χειριστείτε την κατάσταση:

• Φροντίστε να δίνετε εξηγήσεις

Το παιδί, σ’ αυτή τη φάση, τις περισσότερες φορές αντιγράφει πρότυπα συμπεριφοράς χωρίς να προλάβει να τα επεξεργαστεί με βάση τη λογική. Γι’ αυτό, φροντίστε, πριν ξεστομίσετε ένα αυθαίρετο «όχι», να εξηγήσετε γιατί αρνείστε κάτι.

• Δείξτε ενδιαφέρον

Μη διακωμωδείτε ή αδιαφορείτε για κάτι που το παιδί θεωρεί τραγικό, π.χ. το γεγονός ότι τσακώθηκε με το φίλο του. Είναι σημαντικό το παιδί να καταλάβει ότι ενδιαφέρεστε για το πώς αισθάνεται.

• Μην καβγάδιζετε για ασήμαντους λόγους

Δείξτε στο παιδί ότι κάποιοι κανόνες μπορεί να αναπροσαρμοστούν -πράγμα που σίγουρα θα εκτιμήσει-, παραμένοντας όμως αμετάπειστοι σε θέματα που θέλετε οπωσδήποτε να μείνουν όπως είναι.

• Ανοίξτε το σπίτι

Τα παιδιά θέλουν να παίξουν και να διαβάσουν μαζί. Δώστε τους την ευκαιρία να το κάνουν και μην ξεχνάτε ότι, όσο καλύτερα γνωρίζετε τους φίλους σας, τόσο πιο εφησυχασμένοι θα νιώθετε.

• Δώστε το καλύτερο δυνατό παράδειγμα

Μπορεί να νομίζετε ότι δεν σας θαυμάζει πια, όμως εξακολουθείτε να είστε το πιο δυνατό πρότυπο για εκείνο.

Τι μπορεί να βοηθήσει;

Μερικά σημαντικά πράγματα που μπορούν να εξισορροπήσουν την επιρροή των συνομηλίκων πάνω στα παιδιά σας είναι τα εξής:

• Ένα πλούσιο «πρόγραμμα»

Όσο λιγότερο χρόνο διαθέτει το παιδί στην ομάδα των συνομηλίκων, τόσο πιο μειωμένη είναι η τάση του να αντιγράψει τη συμπεριφορά των άλλων παιδιών. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να απομονώσετε το παιδί. Όμως, ένα γεμάτο πρόγραμμα, ιδιαίτερα με δραστηριότητες που το συναρπάζουν, μπορεί να βοηθήσει.

• Ουσιαστική σχέση με τους γονείς

Όσο περισσότερο ποιοτικό χρόνο περνά το παιδί με τους γονείς του, τόσο περισσότερο επηρεάζεται από πρόσωπα του άμεσου οικογενειακού περιβάλλοντος, με αποτέλεσμα να είναι μικρότερη η επιρροή των συνομηλίκων του.

• Όσο περισσότεροι οι φίλοι, τόσο το καλύτερο

Κανονίζοντας παιχνίδι με τα παιδιά φίλων σας το Σαββατοκύριακα ή με το παιδάκι της διπλανής πόρτας τις καθημερινές τα απογεύματα, το παιδί μαθαίνει να μην είναι τόσο εξαρτημένο από τους συμμαθητές του.

• Τα χόμπι είναι σημαντικά!

Η συμμετοχή σε οργανωμένες δραστηριότητες, όπως σπορ, μουσική, χορός, τέχνες, εξασφαλίζουν στο παιδί ποικίλες ευκαιρίες για ανάπτυξη της αυτονομίας, των ταλέντων και της προσωπικότητάς του.

Περιοριστείτε σε προσεκτικές παρεμβάσεις

Οι περισσότεροι γονείς υιοθετούν ακραία αντιμετώπιση σε ό,τι αφορά τις παρέες των παιδιών τους. Είτε παρεμβαίνουν δραστικά λέγοντας «Δεν θέλω να κάνεις παρέα μ’ αυτό το παιδί» ή απέχουν εντελώς, με τη δικαιολογία ότι το παιδί πρέπει να μάθει να τα βγάζει μόνο του πέρα με τις φιλίες του. Στην πραγματικότητα, η πιο σωστή στάση είναι να παρακολουθείτε διακριτικά και προσεχτικά. 

Η παρέμβαση του γονιού είναι σημαντική, προκειμένου να εξηγήσει στο παιδί τι είναι σωστό και τι όχι όταν αισθάνεται μπερδεμένο, περνώντας του μηνύματα όπως ότι…

… δεν χρειάζεται να είναι με όλους στενός φίλος.

… πρέπει να είναι ευγενικό, προσέχοντας να μην πληγώνει τα συναισθήματα των άλλων.

… η μοναδικότητά του είναι ένα στοιχείο που του δίνει αξία.

Αχ αυτά τα ρούχα!

Από εκεί λοιπόν που ο μικρός σας δεν έδινε δεκάρα για το τι θα φορέσει, ξαφνικά σας ζητάει φαρδιές βερμούδες και καπελάκι τζόκεϊ! Κι όσο για τη μικρή σας, τα ρούχα είναι μόνιμη πηγή στρες κάθε πρωί που ετοιμάζεται. Είναι ένα ακόμα σημάδι ότι μεγαλώνουν, που ισοδυναμεί με βήμα στην ανεξαρτησία. Το ντύσιμο είναι ένα κεφάλαιο δύσκολο (ειδικά για τα κορίτσια μετά τα οκτώ), γιατί η φιλία αρχίζει να προσδιορίζεται από το στυλ των μαλλιών, τα ρούχα και γενικά την εμφάνιση, καθώς δημιουργούνται οι πρώτες κλίκες.

Όσο για το δικό σας ρόλο, σεβαστείτε την άποψη του παιδιού, όμως παρακολουθήστε το από κοντά. Πιο συγκεκριμένα, φροντίστε να…

… το παίρνετε μαζί σας όταν ψωνίζετε, αφήνοντας να σας υποδείξει τα ρούχα που προτιμά.

… βάζετε όρια στις επιλογές του με βάση την ηλικία του.

… δίνετε έμφαση στην επιλογή διαφορετικών ρούχων για διαφορετικές περιστάσεις.

… να μην επιμένετε να φορά κάποια ρούχα, αν δεν θέλει (γιατί να το κάνετε δυστυχισμένο;).

… να το κάνετε να αισθάνεται όμορφο και ξεχωριστό για τα φυσικά του χαρακτηριστικά ή για τις ικανότητες και τα επιτεύγματά του.

Προσοχή στους χειριστικούς φίλους!

Η Μαριάννα, μητέρα της μικρής Δώρας, περιγράφει πώς με την έναρξη της σχολικής χρονιάς παρατήρησε ότι η κόρη της γυρνούσε στο σπίτι αναστατωμένη. Όταν μίλησε μαζί της, ανακάλυψε ότι αιτία ήταν η διπλανή της, η Ιωάννα, η οποία κάθε φορά που η Δώρα έπαιζε ή μιλούσε στο διάλειμμα με κάποια άλλη συμμαθήτρια, εκείνη κατέβαζε τα μούτρα. Η μικρή Δώρα δεν μπορούσε να καταλάβει πού ακριβώς έκανε λάθος, όμως το σίγουρο είναι ότι η Ιωάννα την έκανε να αισθάνεται φοβερές ενοχές.

Τα παιδιά έχουν την τάση να είναι χειριστικά. Επίσης, έχουν την τάση να επιμένουν σ’ αυτό που θέλουν, επειδή ξέρουν πως τις περισσότερες φορές αυτό φέρνει αποτέλεσμα. Μερικές φορές όμως κάποια παιδιά είναι τόσο πιεστικά, που περιορίζουν την προσωπικότητα κάποιων άλλων, ενώ μερικά αισθάνονται ότι μ’ αυτό τον τρόπο ασκούν εξουσία.

Μερικά βασικά χαρακτηριστικά των χειριστικών φίλων:

1. Δυσκολεύονται να δεχτούν το «όχι» ως απάντηση.

2. Καταφεύγουν πολύ συχνά στον εκβιασμό («Δεν θα σε καλέσω στο πάρτι μου, αν δεν…»).

3. Περιορίζουν τα άλλα παιδάκια.

4. Έχουν την τάση να εξαιρούν παιδιά από την παρέα.

5. Είναι συνήθως δημοφιλή και έχουν πολλούς φίλους.

από antikleidi

Δε ζητάω πράγματα μεγάλα...

«Θέλω, απλά, να με προσέξεις. Να μου αφιερώσεις χρόνο.
Δε ζητάω πράγματα μεγάλα. Δε θέλω δώρα, χάρες και ταξίδια. 

Δε θέλω τίποτα από όλα αυτά.

Θέλω εσένα. Θέλω κάθε μέρα, να βρίσκεις λίγο χρόνο και να κάθεσαι μαζί μου. Δίπλα μου. 

Να βρίσκεις λίγο χρόνο, για να είμαστε μαζί. Και ας μην έχουμε να πούμε κάτι σοβαρό. 

Και ας μην υπάρχει συγκεκριμένος λόγος.
Να είμαστε απλά μαζί…

Το ξέρω ότι έχεις δουλειές. Το ξέρω ότι έχεις υποχρεώσεις.
Ας περιμένουν…
Σε έχω ανάγκη. Έχω ανάγκη να 'ρθούμε πιο κοντά.
Έχω ανάγκη το μαζί. Το μαζί με σένα…

Ρωτάς ποιος είμαι;
Είμαι η γυναίκα σου. Είμαι ο άντρας σου. Ο γονιός, ο φίλος σου…
Είμαι το παιδί σου.»

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Μαμά, δε με θέλουν για φίλο»

Γιατί είναι σημαντικό για ένα παιδί να έχει φίλους και πώς μπορείτε να το βοηθήσετε να ξεπεράσει τα εμπόδια και να κάνει φίλους;

Η αρμονική φοίτηση του παιδιού στο σχολείο προϋποθέτει εκτός από τη γνωστική και την κοινωνική του προσαρμογή. 

Συχνά, ο προαύλιος χώρος μετατρέπεται, για μια ομάδα μαθητών, σε χώρο κοινωνικού αποκλεισμού. 

«Φύγε, δε σε θέλω για φίλο», 

«Είσαι άχρηστος και εξ’ αιτίας σου χάνει η ομάδα», 

«Είσαι ψεύτρα», 

«Θα μας κολλήσεις με τη χαζομάρα σου», 

είναι μερικά από τα σχόλια που ηχούν καθημερινά στο αυτί του παιδιού το οποίο περιθωριοποιείται από την ομάδα των συνομηλίκων.

Η ψυχολόγος ψυχοθεραπεύτρια Ελπίδα Παναγιωτουνάκου δίνει πολύτιμες συμβουλές ώστε οι παραπάνω φράσεις να μην ηχήσουν ποτέ ξανά στ’ αυτιά – και κυρίως στην ψυχή – κανενός παιδιού… Ναι, είναι στο χέρι μας!

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των παιδιών που περιθωριοποιούνται;
Μερικά από τα χαρακτηριστικά των παιδιών που μένουν στο περιθώριο φαίνεται να είναι 

το αγχώδες και καταθλιπτικό συναίσθημα, 

η ντροπαλότητα και η έλλειψη διεκδικητικής συμπεριφοράς, 

η αδυναμία υπεράσπισης του εαυτού, 

αλλά και η χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοαποδοχή που το οδηγούν άθελά του στην κοινωνική απόσυρση. 

Υπάρχει, βέβαια, και η κατηγορία των παιδιών τα οποία λόγω των ελλιπών κοινωνικών τους δεξιοτήτων, προσπαθούν «άτσαλα» να προσεγγίσουν τους συνομηλίκους τους, με αποτέλεσμα να γίνονται ενοχλητικά και να εγείρουν συναισθήματα θυμού. 

Όταν η ένταση κορυφώνεται, αποσύρονται και υιοθετούν το ρόλο του ανυπεράσπιστου και μοναχικού παιδιού. 

Ας μην ξεχνάμε, ωστόσο, πως οτιδήποτε διαφοροποιεί το παιδί από τα υπόλοιπα (π.χ. βάρος, ύψος, εθνικότητα), μπορεί να αποτελέσει αιτία αποκλεισμού του από την ομάδα των συνομηλίκων.

Συνήθως, υπάρχει ένα «παιδί – αρχηγός» που δίνει το έναυσμα για πειράγματα και μια ομάδα παιδιών που λειτουργούν ως «ακόλουθοι». 

Στόχος τους είναι να περιορίσουν το κοινωνικό δίκτυο του «παιδιού – στόχου» και να βλάψουν την κοινωνική του λειτουργικότητα είτε αποκλείοντάς το από την ομάδα του παιχνιδιού, είτε διαδίδοντας άσχημες φήμες και ψεύδη εναντίον του. Ενώ αυτές οι συμπεριφορές παρατηρούνται κυρίως μεταξύ των κοριτσιών, στα αγόρια μπορεί να εκδηλωθούν επιπρόσθετα σπρωξίματα και αντίστοιχες αντιδράσεις σωματικής βίας. Μια ακόμη χαρακτηριστική συμπεριφορά τόσο μεταξύ των αγοριών, όσο και των κοριτσιών, είναι η προσπάθεια για γελοιοποίηση του «παιδιού – στόχου», με κάθε τρόπο.

Γιατί είναι σημαντικό για ένα παιδί να έχει φίλους;
Η φιλία έχει μεγάλη σημασία για την ανάπτυξη και τη ζωή των παιδιών. Μέσω των σχέσεων με τους συνομηλίκους τα παιδιά αναπτύσσουν μια σειρά από κοινωνικές δεξιότητες, μαθαίνουν να επιλέγουν τις αποτελεσματικότερες στρατηγικές για την επίλυση των προβλημάτων τους, ενώ ταυτόχρονα αντλούν συναισθηματική υποστήριξη, γεγονός που τα βοηθά τόσο στην προσαρμογή τους στο σχολείο, όσο και στην απόκτηση εμπιστοσύνης στον εαυτό τους.

Από την άλλη πλευρά, τα κοινωνικώς απομονωμένα παιδιά είναι πιο πιθανό να εκδηλώσουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, δυσκολίες στην προσαρμογή, ακόμα και καταθλιπτικό συναίσθημα. 

Επιπρόσθετα, όταν ένα παιδί νιώθει μη αποδεχτό από τους συνομηλίκους του μπορεί πιο εύκολα να στραφεί προς διάφορες παραβατικές ομάδες, να διακόψει τη φοίτησή του από το σχολείο ή να εκδηλώσει επιθετική συμπεριφορά.

«Μαμά, δε με παίζουν τα άλλα παιδιά στο σχολείο». 

Τι να κάνετε:
Το άκουσμα για πρώτη φορά αυτής της φράσης μπορεί να σας ξαφνιάσει, αλλά και να σας πληγώσει, δημιουργώντας μέσα σας ένα μεγάλο «γιατί». 

Γιατί δεν βλέπουν τα άλλα παιδιά πόσο γλυκό, δημιουργικό, ευαίσθητο και με διάθεση για επικοινωνία είναι το δικό σας παιδί. Σε δεύτερο χρόνο, είναι πιθανό να αρχίσετε να βιώνετε θυμό τόσο για την σκληρότητα των παιδιών, όσο και για τις οικογένειές τους που δεν κάνουν τίποτα για να τα συμβουλεύσουν. 

Τα παραπάνω συναισθήματα είναι φυσιολογικά, καθότι συχνά σ’ αυτές τις περιπτώσεις επικρατεί ένα αίσθημα αδικίας, αλλά ταυτόχρονα και ενοχής, καθώς μπορεί να θεωρήσετε τους εαυτούς σας υπαίτιους που δεν είχατε καταλάβει νωρίτερα σε τι βαθμό επηρέαζε το παιδί σας η απουσία κοινωνικής ζωής στο σχολείο.

Ωστόσο, σε καμία περίπτωση μην κατηγορήσετε ευθέως τα άλλα παιδιά, 

π.χ. «Αυτά χάνουν. Δεν τα έχεις ανάγκη», 

μην μειώσετε τη σημασία αυτού που σας λέει το παιδί σας, π.χ. «Κάνε υπομονή. Θα κάνεις αργότερα φίλους», 

αλλά και ούτε να κατηγορήσετε το ίδιο, 

π.χ. «Μήπως κάτι τους έχεις κάνει και δεν σε παίζουν;».

Πώς μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί να κάνει φίλους:
Προσπαθήστε να συζητήσετε μαζί του προκειμένου να διαπιστώσετε «τι φταίει»
Ενισχύστε τις κοινωνικές επαφές του παιδιού σας 

(π.χ. θα μπορούσε να ξεκινήσει ένα ομαδικό άθλημα, κινηθείτε σε χώρους όπου μπορεί να έρθει σε επαφή με άλλα παιδιά, οργανώστε παιδικά πάρτυ)
Βοηθήστε το στις επαφές του με τους άλλους κάνοντας εσείς «το πρώτο βήμα» 

(π.χ. βρείτε αφορμή για κουβέντα με τη μαμά ενός συνομήλικου παιδιού ενώ είστε στην παιδική χαρά)
Δώστε «το καλό παράδειγμα» και διδάξτε την αξία της φιλίας με το να επιδιώκετε οι ίδιοι φιλικές επαφές με τους ανθρώπους γύρω σας
Τονώστε την αυτοπεποίθησή του, επιβραβεύοντάς το και αφήνοντάς το να αναλάβει πρωτοβουλίες
Προσπαθήστε να μην είστε επικριτικοί όταν «δεν μπορεί να ξεκολλήσει από δίπλα σας», αλλά οδηγήστε το σταδιακά προς την ανεξαρτητοποίηση, ωθώντας το να δρα μόνο του (π.χ. να ζητήσει μόνο του να πάρει σειρά στην τσουλήθρα ή να μοιραστεί μια μπάλα, να ζητήσει μόνο του στο ταμείο τον χυμό του κλπ)
Βοηθήστε το παιδί να καταλάβει πως δεν χρειάζεται να έχει την αποδοχή όλων, όπως άλλωστε και το ίδιο κάνει τις δικές του επιλογές στις παρέες
Δείξτε του πώς να βάζει όρια σε αυτούς που τον ενοχλούν, λέγοντας 

π.χ. «Δεν μου αρέσει αυτό που κάνεις και για αυτό δε θέλω να μένω άλλο μαζί σου», 

ή «Σταμάτα να με ενοχλείς». Όσο το παιδί αδιαφορεί, δε θα έχει νόημα και για τους άλλους να συνεχίσουν τα πειράγματα

Αφότου το παιδί αναφέρει τα πρώτα προβλήματα με κάποιους από τους συμμαθητές του, καλό είναι να ενημερώσετε τον εκπαιδευτικό της τάξης. 

Με τον τρόπο αυτό θα μπορέσετε να έχετε μια πιο αντικειμενική εικόνα για το τι πραγματικά συμβαίνει στο σχολείο. 

Άλλωστε, ένας από τους ρόλους του εκπαιδευτικού είναι η ενίσχυση του αισθήματος συνεργασίας μεταξύ των μαθητών, η επίλυση συγκρούσεων και η αποδοχή της διαφορετικότητας. 

Ωστόσο, εάν το παιδί σας αρχίσει να αρνείται να πάει στο σχολείο, δεν το καλούν ποτέ σε παιδικές συγκεντρώσεις, μοιάζει ιδιαίτερα αγχωμένο ή θυμώνει εύκολα, καλό θα ήταν να συμβουλευτείτε έναν Ψυχολόγο.
Η φιλία είναι σημαντική για τη ζωή του κάθε παιδιού και αποτελεί βασική προϋπόθεση για την υγιή ψυχολογική του ανάπτυξη. Βοηθήστε το να μάθει εκφράζεται ελεύθερα, να αποδεχτεί τον εαυτό του και να κάνει τις κατάλληλες για αυτό παρέες.

Ευχαριστούμε την κυρία Ελπίδα Παναγιωτουνάκου – Ψυχολόγο – Ψυχοθεραπεύτρια, Msc

ygeiamou.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το παιδί μου δεν έχει φίλους! Τι να κάνω;

Υπάρχουν μερικά παιδάκια που τους είναι δύσκολο να αποκτήσουν παρέες. Τι μπορείτε εσείς ως γονείς να κάνετε; 

.

My child has no friends: What to do

Πώς να το βοηθήσετε να αποκτήσει .
Φιλία. Μια αξία ανεκτίμητη. 
Είναι τόσο σημαντικό για έναν άνθρωπο να έχει φίλους να τον αγαπούν και να τους αγαπάει πραγματικά. Μπορεί τα παιδιά να είναι μικρά και να μην έχουν ξεκαθαρίσει στο μυαλό τους βασικά πράγματα, παρόλα αυτά το να έχουν φίλους είναι πάρα πολύ βασικό. Μαθαίνουν να μοιράζονται, να υποχωρούν και να συμβιβάζονται. Έχουν μια παρέα, μπορούν να συζητάνε, να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και να παίζουν. Χωρίς φίλους οι ζωές των παιδιών είναι πιο κενές.

Υπάρχουν βέβαια και μερικά παιδάκια που τους είναι δύσκολο να αποκτήσουν παρέες.  
Τι μπορείτε εσείς ως γονείς να κάνετε;

1. Από πολύ μικρό θα πρέπει να έχετε διδάξει στο παιδί σας την αξία της φιλίας. Μιλήστε του για το πόσο σημαντικό είναι να δημιουργήσει στη ζωή του αληθινές σχέσεις και πόσο γεμάτο θα νιώθε μέσω αυτών
2. Από μωρά, φέρτε τα σε επαφή με συνομίληκά τους. Το βασικό λάθος που κάνουν πολλοί γονείς είναι ότι απομονώνουν τα παιδιά τους όντας μικρά. Μην το κάνετε. Βγείτε βόλτες, μιλήστε με τις μητέρες και τα παιδάκια στην παιδική χαρά, πηγαίνετε το παιδί σας σε παιδότοπους
3. Δώστε το καλό παράδειγμα. Τα παιδιά όπως έχουμε τονίσει αντιγράφουν ό,τι κάνετε. Καλέστε φίλες σας σπίτι και δείξτε του πόσο σημαντικός είναι ο τομέας φιλία για εσάς
4. Χαρίστε του ένα αδερφάκι. Τα αδέρφια βοηθούν το ένα το άλλο στο δρόμο της κοινωνικοποίησης. Επιπλέον, ένα παιδί όταν αποκτά αδέρφια μαθαίνει να αγαπά την συντροφικότητα και να την αναζητά και εκτός σπιτιού
5. Αν βλέπετε ότι δεν έχει καθόλου φίλους, καλέστε σπίτι σας τη φίλη σας με το παιδί της. Παρατηρήστε τη συμπεριφορά του παιδιού σας και προσπαθήστε να καταλάβετε που υπάρχει πρόβλημα
6. Κοινωνικοποίηση τώρα. Σταματήστε να φέρνετε δασκάλους σπίτι. Προτιμήστε τα ομαδικά μαθήματα, που ίσως βοηθήσουν να δημιουργήσει παρέες. Γράψτε το σε κάποιο άθλημα και το καλοκαίρι προτιμήστε να το στείλετε διακοπές κατασκήνωση. Εκεί θα λυθεί και θα δημιουργήσει σίγουρα φίλους

πηγή: queengr

Οι πολύτιμοι φίλοι μας...

Ένας φίλος, δεν είναι απλά μια μονάδα που προσφέρει χαρά και ευχαρίστηση μέσα από εξόδους.

Η φιλία είναι ένα πολύ σημαντικό για τη ζωή του ανθρώπου κομμάτι. Ο φίλος, αποτελεί ελεύθερη επιλογή του ατόμου, επιλογή που γίνεται με βάση κοινά τους χαρακτηριστικά.

Όμως, ένας φίλος, δεν είναι απλά μια μονάδα που προσφέρει χαρά και ευχαρίστηση μέσα από εξόδους. Οι ιδιότητές του, είναι πολλές περισσότερες, γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, υπάρχει ο διαχωρισμός, ανάμεσα σε έναν καλό κι έναν κακό φίλο.

Τα οφέλη που αποκομίζουμε από τη φιλία

Μια ώριμη και ειλικρινής φιλία, είναι δυνατό να προκαλέσει στο άτομο συναισθήματα ζεστασιάς και πληρότητας. Ξέροντας πως έχουμε κάποιον δίπλα μας, νιώθουμε σιγουριά και αυτοπεποίθηση, στοιχεία που βοηθούν στη λειτουργικότητά μας. Με μία συμβουλή, είναι δυνατό, ο σωστός φίλος, να μας βγάλει από το αδιέξοδό μας και να μας βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε διάφορες πτυχές της ζωής μας, δίχως να είναι σύμβουλος ψυχικής υγείας.

Ακόμα, ένα σημαντικό ζήτημα των ημερών μας, είναι η μοναξιά. Πληθώρα ατόμων αποξενώνεται από τον έξω κόσμο. Αιτία της κατάστασης αυτής, είναι το φορτωμένο πρόγραμμα, που χαρακτηρίζει το σύγχρονο πολίτη. Οι άνθρωποι απομονώνονται και τελικά καταλήγουν να αντιμετωπίζουν ψυχικές νόσους. Συχνό αποτέλεσμα είναι η κατάθλιψη ή οι αγχώδεις διαταραχές. Είναι αναγκαίο, όμως, να σημειωθεί, πως η απομόνωση, μπορεί να προέλθει και από την ύπαρξη μη ποιοτικών σχέσεων. Ένας ισχυρός δεσμός, όπως η φιλία, βοηθά το υποκείμενο να ξεφύγει από τέτοιου είδους καταστάσεις και να νιώσει πως έχει ένα στήριγμα.

Αναφερθήκαμε στα θετικά στοιχεία τα οποία προσδιορίζουν μια υγιή φιλική σχέση. Τί συμβαίνει, όμως, όταν τα άτομα με τα οποία μοιραζόμαστε στιγμές αντιδρούν με μη επιτρεπτό τρόπο;

Η κτητικότητα στη φιλία

Για ορισμένους ανθρώπους η φιλία αποκτά την έννοια της αποκλειστικότητας. Ο ένας μπορεί να νιώθει πως ο φίλος του ανήκει και θεωρεί πως είναι κτήμα του. Συμπεραίνουμε, λοιπόν, πως σε τέτοιου είδους καταστάσεις είναι δυνατό να πληγεί ο ψυχισμός και των δύο ατόμων.

Αρχικά, ο φίλος ''θύμα'' είναι αρκετά πιθανό να νιώθει συναισθήματα πίεσης, εκνευρισμού και αδυναμίας, ώστε να εκφράσει αυτό που πραγματικά νιώθει. Συγκεκριμένα, η δημιουργία μιας φιλικής σχέσης είναι απόφαση των μελών που τη συνιστούν (δύο ή και περισσοτέρων) και επομένως ξεκινά με τη συγκατάθεσή τους. Κανείς δεν αναγκάζεται να συναναστραφεί με άτομα, τα οποία διαφέρουν αρκετά από εκείνον. Σταδιακά είναι λογικό να δημιουργούνται συναισθήματα φροντίδας και ενδιαφέροντος. Είναι, ωστόσο, συχνό φαινόμενο, το ένας μέλος να έχει παράλογες απαιτήσεις, οι οποίες δυσκολεύουν την ομαλή, φιλική, συνύπαρξη των ατόμων. Συχνή πίεση για εξόδους, αισθήματα ζήλιας για άλλους φίλους, συναισθηματική πίεση, η οποία εκδηλώνεται μέσα από ''μούτρα'' ή από καυγάδες, δυσχεραίνουν τις μεταξύ τους σχέσεις.

Σταδιακά ο φίλος "θύμα'', νιώθει την ανάγκη να απομακρυνθεί. Άγχος και εκνευρισμός κατακλύζουν την καθημερινότητά του. Προκειμένου, να μην έρθει αντιμέτωπος με αρνητικές συμπεριφορές, αναγκάζεται να λέει ψέματα και τελικά να νιώθει περισσότερο βάρος, παρά ευχαρίστηση. Ο φίλος ''θύτης'' μπορούμε να πούμε πως βιώνει κι εκείνος αρνητικά συναισθήματα. Έχει επενδύσει σε μία φιλία, στην οποία ίσως έχει την ανάγκη να είναι κυρίαρχος. Προοδευτικά, παύει να νοιάζεται τόσο για τη μεταξύ τους σχέση και αντιμετωπίζει τον διπλανό του ως τρόπαιο. Παράλληλα, στους φίλους "θύτες'' είναι έντονο το συναίσθημα της απόρριψης. Νιώθουν πως παραγκωνίζονται και πως αντιμετωπίζονται ως ''λύση ανάγκης''.

Οι φίλοι ''θύτες'', είναι συνήθως άτομα με χαμηλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση. Άτομα που ίσως έχουν βιώσει την απόρριψη σε άλλες περιστάσεις της ζωής τους. Έχουν την ανάγκη απλά και μόνο να νιώσουν πως ο άλλος νοιάζεται ειλικρινά για εκείνους και συνήθως προσπαθούν να το πετύχουν με το λάθος τρόπο. Συνήθως, οι φιλίες αυτές δεν έχουν μεγάλη διάρκεια. Ο φίλος ''θύτης'' προσπαθεί, αρχικά, να δωροδοκήσει τον άλλον, μέσα από δώρα και λόγια με μεγάλη βαρύτητα, τα οποία τελικά δεν καταφέρνουν να ''νικήσουν'' τη δεσποτική συμπεριφορά του.

Ας θέσουμε όρια στη φιλία

Συμπερασματικά, η φιλία είναι ένα σημαντικό κομμάτι στη ζωή μας. Μπορεί είτε να μα βοηθήσει να εξελιχθούμε είτε να μας καταρρακώσει ψυχολογικά. Είναι αναγκαίο, λοιπόν, να θέτουμε τα όρια μας. Με βάση τα όρια θα μπορέσουμε να χτίσουμε υγιείς σχέσεις και να πορευτούμε.

Πηγή: psychology.gr

cretalive.gr

Giovanni Giancaspro: Για να καταλάβεις ποιος είναι καλός φίλος να οργανώσεις ένα πάρτι

Ο μπαμπάς συνήθιζε να μου λέει:

για να καταλάβεις ποιος είναι καλός φίλος
να οργανώσεις ένα πάρτι
ένα όμορφο πάρτι
να έχεις καλές μπύρες
και κρασιά παλιά ώριμα

να έχεις καλό φαγητό
και μουσική υπόκρουση
να είσαι όμορφη
να τους καλωσορίσεις όλους
να βάλεις ψηλά τακούνια
αλλά όχι υπερβολικά
να αφήσεις τους μεγάλους διαλόγους
να μιλάς λίγο με όλους

Κάλεσε φίλους, κάλεσε πολλούς,
κάλεσε όλους τους φίλους που γνωρίζεις
και μετά αφού το πάρτι τελειώσει
άφησε τους όλους να ακολουθήσουν το μονοπάτι
που προτιμούν,
μην αναγκάζεις κανέναν να μείνει
μην προσπαθήσεις να πείσεις κανέναν
μην παρατείνεις το πάρτι
γιατί τα πάρτι έχουν προέλευση μεγαλύτερης ηλικίας από εμάς,
και ξέρουν πότε να τελειώσουν,
αποχαιρέτησε τους και ευχήσου τους καλή βραδιά

Και παρατήρησε
παρατήρησε καλά εκείνους με τη θέληση τους
έμειναν να σε βοηθήσουν
ποιος σε βοήθησε να πλύνεις πιάτα
ποιος σε βοήθησε να βάλεις τα πράγματα στη θέση τους
αυτοί, αυτοί, αυτοί,
θα είναι οι καλοί σου φίλοι,
αυτοί που θα σταθούν δίπλα σου
όταν η μουσική και το κρασί τελειώσει

Αυτοί
οι καλοί φίλοι
είναι αυτοί που θα μείνουν
είναι αυτοί που θα σταθούν
ακόμη και όταν η ζωή σου
έχει μόνο ψίχουλα και χάος να προσφέρει.

Και θυμήσου στο τέλος κάθε όμορφου πάρτι
στο τέλος κάθε μεγάλης στιγμής
μετά από κάθε μεγάλη επιτυχία
και κάθε επιτυχημένη επιχείρηση
θα δεις ότι δίπλα σου
Πάντα θα υπάρχουν πολύ λίγοι άνθρωποι
Αλλά αυτοί οι πολύ λίγοι
πάντα να το θυμάσαι
αξίζουν τα πάντα.

***

Papà mi diceva
per capire chi è un buon amico
organizza una festa
fai una festa bellissima
prendi buone birre
e dei vini sopra i tredici

prendi del buon cibo
e che la musica di sottofondo
sia bella, che possa accogliere tutti
mettila alta da poter far dire
bellissimo questo pezzo, che gruppo è?
ma non troppo alta,
lascia che i vostri dialoghi
non vengano coperti dagli assoli,
invita amici, mi diceva, invitane tanti,
invita tutti gli amici che conosci

e poi finita la festa
lascia che ognuno prenda la via
che preferisce,
non forzare nessuno a rimanere
non convincere
non prolungare mai la festa
che le feste hanno origini più antiche di noi,
sanno loro quando finire,
tu saluta e augura la buonanotte a tutti

e osserva
osserva bene chi di sua volontà
resta ad aiutarti,
chi ti aiuterà a lavare i piatti
chi ti aiuterà a rimettere a posto
a sistemare le cose,
questi,
saranno i tuoi buoni amici

quelli che non ti staranno accanto
quando la musica e il vino
gioiranno con le tue buone Lune,
questi sono i buoni amici
quelli che rimarranno
anche quando la tua vita
avrà da offrire solo briciole e disordine

e alla fine di tutto,
mi diceva papà
ricorda, alla fine di ogni bellissima festa
alla fine di ogni momento epico
di ogni grande successo
e di ogni impresa riuscita,
vedrai che accanto a te
resteranno sempre pochissime persone,
ma quelle pochissime
ricordalo sempre,
valgono tutto.

[Gio Evan]

Του Gio Evan, ψευδώνυμο του ποιητή και συγγραφέα Giovanni Giancaspro. Για τη μετάφραση secretplaceposting

o-klooun
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ιδεατή μορφή ο... φίλος. Ο εικονικός κόσμος του διαδικτύου οδηγεί σε κατάθλιψη

Έρευνα κατέδειξε πως η πραγματική ζωή φαντάζει πληκτική, όταν κάποιος βρίσκεται στο διαδίκτυο με τις ώρες

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο που προέκυψε από έρευνα του Πανεπιστημίου Αιγαίου για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης -διαδικτυακά παιχνίδια, facebook, chat rooms- είναι το αίσθημα κενού που συνεπάγεται η πολύωρη χρήσης τους. Κυρίως για τη νέα γενιά η οποία ανατρέφεται on line! 

Η πραγματική ζωή φαντάζει ανιαρή, αργή, πληκτική, ανούσια όταν με τις ώρες ένας νέος άνθρωπος βρίσκεται στο διαδίκτυο. Τις σχέσεις με τα τυπικά και τους κανόνες που επιβάλλει η κοινωνία τις θεωρεί απαράδεκτες.

Πρόβλημα συνεννόησης

"Η νέα γενιά που βίωσε την παγίωση του διαδικτύου μετά το 1995, που ανατράφηκε με online παιχνίδια και internet καφέ, που μέσα από το κινητό μπορεί να συνεχίσει απρόσκοπτα ό,τι άρχισε στον υπολογιστή, παρατείνοντας ακόμα περισσότερο τις ώρες χρήσης, έχει πρόβλημα συνεννόησης με τις υπόλοιπες γενιές, που δεν κατανοούν την ελκυστικότητα του ιντερνέτ. 

Η επικοινωνία και οι σχέσεις στην πραγματική ζωή απαιτούν διαπραγμάτευση, ρίσκο, υπομονή, επένδυση χρόνου και συναισθήματος. Η έκβασή τους, πολλές φορές αμφίβολη. 

Αυτός που τις επιχειρεί δεν δέχεται άμεση ενίσχυση, όπως συμβαίνει στο διαδίκτυο, ειδικά σε μια κοινωνία που η συλλογικότητα φθίνει και ο ατομισμός ανακηρύσσεται σε πρώτιστη αξία. Οι σημερινοί νέοι, που μεγαλώνουν γνωρίζοντας άριστα την ηδονή του "social networking", που χρησιμοποιούν το facebook περισσότερο από πέντε ώρες την ημέρα, αποδίδουν στις πραγματικές τους ταυτότητες λιγότερη αξία σε σύγκριση με τις διαδικτυακές και δεν μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά στον αληθινό κόσμο. 

Νιώθουν κατάθλιψη για την ανικανότητα αυτή, αδυνατούν να αντλήσουν ευχαρίστηση από μη ακραίες καταστάσεις, όπως αυτές των ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Για το λόγο αυτό τις επιζητούν και στην πραγματική ζωή, με αποτέλεσμα πολλές φορές να φέρονται αντικοινωνικά. 

Βιώνουν στερητικά σύνδρομα, όταν δεν έχουν πρόσβαση και εξαρτούν την αυτοεκτίμησή τους από ένα πληκτρολόγιο ή joystick. Ο πολύωρος χρήστης αποδίδει μεγαλύτερη σημασία σε μια κακή βαθμολογία στα ratings του facebook, παρά σε μια αποδοκιμασία του δασκάλου ή των γονιών του. 

Πραγματικές σχέσεις καταστράφηκαν όταν ο ένας από τους δύο συντρόφους ανακάλυψε ότι ο άλλος έκανε flirt στο facebook ή διατηρούσε ένα πολύ επιτυχημένο προφίλ", αναφέρει στον "Π" ο καθηγητής που υπογράφει την έρευνα, Ευστράτιος Παπάνης.

Ιδεατή μορφή ο... φίλος

Και συνεχίζει: "Στο διαδίκτυο, η φιλία και η επικοινωνία επανανοηματοδοτείται: Ο 'άλλος', ο συνομιλητής σε ένα chat room, δεν είναι ένα αμιγώς πραγματικό πρόσωπο, αλλά ένα προσωπείο, ένα κράμα από αληθινές ιδιότητες και φαντασιακές προβολές. Οι αισθητηριακές αναπαραστάσεις μηδαμινές. 

Ο χρήστης μιλά σε ένα πρόσωπο που ο ίδιος κατασκευάζει. Προβάλλει επάνω του τις επιθυμίες του, τις ελλείψεις του, τις προσδοκίες του και τις φαντασιώσεις του. Ο 'άλλος' ανάγεται σε μορφή ιδεατή. 

Η απογοήτευση είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό όσων αποφασίζουν να συναντηθούν στην πραγματική ζωή". Την ίδια στιγμή, εξηγεί ο κ. Παπάνης, στο facebook ο κόσμος είναι αταξικός. "Ο πλούτος, το φύλο, η ηλικία, η καταγωγή, η εθνικότητα, το παρελθόν, τα επιτεύγματα δεν έχουν καμιά σημασία. 

Εξάλλου, καθένας μπορεί να προσποιηθεί οτιδήποτε. Η διαπραγμάτευση γίνεται επί ίσοις όροις, αλλά με τον διαρκή κίνδυνο να αποδειχθεί φενάκη. 

Οι περισσότεροι νέοι εκφράζουν αποτροπιασμό και θλίψη, όταν επιχειρούν να μεταφέρουν αυτή την εμπειρία στην πραγματική ζωή. Βυθίζονται έτσι ακόμα περισσότερο στην επίπλαστη κατάσταση των διαδικτυακών κοινοτήτων. Και είναι αυτή η αναντιστοιχία ανάμεσα στη ζωή και την εικονική πραγματικότητα που τελικά οδηγεί στην κατάθλιψη".

 

Της Μιράντας Λυσάνδρου

Κωδικός άρθρου: 858751

περισσότερα: ΠΟΛΙΤΗΣ - 15/03/2009, Σελίδα: 48

Με φώναξε ένας φίλος... / Καληνύχτα...

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τέτοιοι «φίλοι» να μας λείπουν καλύτερα

Η φιλία είναι ένα δώρο που χαρίζεται απλόχερα και εξ ορισμού προϋποθέτει αμοιβαία κατανόηση, αγάπη, εμπιστοσύνη και ειλικρίνεια. 

Οι πραγματικοί φίλοι είναι αυτοί που μας παρακινούν να εξελισσόμαστε, μας κάνουν να αναθεωρούμε τις απόψεις μας, τους ευγνωμονούμε γι αυτό, και ανυπομονούμε να τους το ανταποδώσουμε, 

Ανιδιοτελώς. 

Οι πραγματικοί φίλοι, δεν είναι τέλειοι, έχουν κι αυτοί ελαττώματα τα οποία αναγνωρίζουμε αλλά αγαπάμε. Από την πλευρά τους, αγαπάνε κι αυτοί τα δικά μας.

Παρόλα αυτά, υπάρχουν κάποιοι φίλοι, παλιοί ή καινούριοι, οι οποίοι επαναλαμβάνουν συμπεριφορές που υποδηλώνουν πως δεν μπορούν να υποστηρίξουν έμπρακτα τον ορισμό της φιλίας. Αν αυτό γίνεται συχνά, τότε καλύτερα να μην περιμένεις πολλά από αυτούς ή αν χρειαστεί, να μην τους έχεις στη ζωή σου. 

Οι φίλοι αυτοί:

Νομίζουν ότι ξέρουν τα πάντα
Σου εξιστορούν μια κατάσταση περιμένοντας να τους ακούσεις προσεκτικά και να τους πεις τη γνώμη σου, όμως πάντα ξέρουν την απάντηση. Και θεωρούν πως η δική τους απάντηση είναι σαφώς καλύτερη από τη δική σου. 

Καμιά φορά, μετατρέπουν την απάντησή σου σε δική τους. Στην ουσία, νομίζουν ότι δε χρειάζονται κανέναν και γι’ αυτό το λόγο δε χρειάζονται και φίλους, ακόμα κι αν αυτό δεν μπορούν να το παραδεχτούν ούτε στον ίδιο τους τον εαυτό. 

Δεν τους ικανοποιεί τίποτα από ότι τους δίνεις γιατί απλώς δεν μπορούν να το πάρουν. Όταν πια συνειδητοποιήσεις πως δεν μπορείς να κάνεις τίποτα που να τους είναι αρκετό, αρχίζουν να σε κουράζουν. Η φιλία αυτή τελικά γίνεται πολύ κουραστική.

Δε ζητάνε συγγνώμη
Δεν εννοώ τη λέξη αυτή κάθε αυτή, αλλά τις πράξεις που μπορεί να υποδηλώνουν κάποιου είδους μετάνοια. Σπάνια θα απολογηθούν για κάποιο ενδεχόμενο λάθος και θα προσπαθήσουν να αποδείξουν πως κακώς σε πείραξε κάτι σε αυτούς. 

Πολλές φορές, θα σου ζητήσουν να απολογηθείς κιόλας που τόλμησες να τους πεις ότι δεν έκαναν κάτι καλά στη φιλία σας. Μπορεί να παρατηρήσεις πως η συμπεριφορά τους αυτή δεν είναι μόνο προς εσένα, αλλά προς όλους όσοι τους περιβάλλουν. 

Ξεχνάνε ότι οι άνθρωποι δεν είναι αλάνθαστοι, όμως μπορεί να μην το ήξεραν ποτέ. Όταν πια αυτό θα γίνει αρκετές φορές, θα σταματήσεις να συζητάς κάτι που έγινε μεταξύ σας και προκάλεσε τη δυσαρέσκειά σου, γιατί ξέρεις πως θα καταλήξει. Με αυτόν τον τρόπο, σταματάει να υπάρχει ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη, και η φιλία αυτή, αργά ή γρήγορα ξεθωριάζει.

Δεν έχουν χρόνο
Για τη διατήρηση και εξέλιξη οποιασδήποτε σχέσης, είναι απαραίτητο να αφιερωθεί ποιοτικός χρόνος. Όλοι έχουμε πολλές υποχρεώσεις που πρέπει να διεκπεραιωθούν ως το τέλος της ημέρας, όμως αν θέλουμε, μπορούμε να βρούμε έστω και μισή ώρα για να δούμε κάποιον που αγαπάμε. 

Υπάρχουν περίοδοι που μπορεί αυτό να γίνεται συχνότερα και άλλες που μπορεί να είναι τρομερά δύσκολο να βρεθεί ακόμα και ο ελάχιστος αυτός χρόνος. Όμως μετά από 2 μήνες, τι να πρωτο-πεις; 

Αν εσύ είσαι πιο τυπικός, δεν είναι κακό να το συζητήσεις και έπειτα να δεις τι θα κάνεις. Αν οι προτεραιότητες του φίλου σου είναι τελείως διαφορετικές από τις δικές σου, η φιλία αυτή θα πάψει να είναι αμοιβαία.

Χρησιμοποιούν διακόπτη φιλίας “on-off”
Σε θυμούνται μόνο όταν δεν είναι σε σχέση, εξαφανίζονται όταν περνάνε καλά με άλλους, κλείνονται στο καβούκι τους όταν δεν έχουν όρεξη και επιστρέφουν σαν να μη συνέβη ποτέ τίποτα. Μετά θα εξαφανιστούν πάλι κ.ο.κ. 

Προφανώς και δε γίνεται να ρυθμίσεις τη συχνότητα της επικοινωνίας σου συμβιβαζόμενος με το διακόπτη που μόνο ο άλλος ανοιγοκλείνει, οπότε οι φίλοι αυτοί σταματούν να σε ενδιαφέρουν.

Έχουν πάντα περισσότερα προβλήματα από τα δικά σου
Η αλήθεια είναι πως όντως πάντα είχαν περισσότερα προβλήματα από εσένα. Με αυτούς τους φίλους δεν είχες ποτέ κοινά βιώματα. Έτσι, έχουν πάντα στο μυαλό τους πως είσαι εκεί γι’ αυτούς, ικανός να τους σταθείς. 

Η αντιμετώπιση που έχεις είναι σαν να μην πρέπει να σε απασχολούν και τόσο πολύ τα προβλήματά σου γιατί υπάρχουν πολύ χειρότερα (όπως τα δικά τους για παράδειγμα) και όταν έχεις πραγματικά ένα πρόβλημα που θες να μοιραστείς μαζί τους, συνήθως πέφτεις σε τοίχο. Σου μιλάνε για κάτι χειρότερο που έχει συμβεί σε αυτούς, προσπαθώντας στην ουσία να αποφύγουν τη συζήτηση για το δικό σου πρόβλημα. 

Είναι οι φίλοι οι κατατρεγμένοι από τη δυστυχία της ζωής, οι οποίοι ψάχνουν στηρίγματα που θα τους βοηθήσουν να ξεπεράσουν τις αδυναμίες και τις άσχημες αναμνήσεις που έχουν για δικούς τους, προσωπικούς λόγους. Οι φίλοι αυτοί καλύτερα να μείνουν μακριά από εσένα.

Σε ζηλεύουν
Επειδή ακριβώς κανένας δεν είναι τέλειος, κατά καιρούς επιθυμούμε να αποκτήσουμε χαρακτηριστικά που δεν έχουμε. Όταν αγαπάμε κάποιον όμως, δεν είναι φυσιολογικό να τον ζηλεύουμε με την κακή έννοια της λέξης. Ο θαυμασμός είναι η σωστή λέξη για τον φίλο που αγαπάς. 

Τον θαυμάζεις επειδή έχει στοιχεία που δεν έχεις, επειδή είναι πιο όμορφος από εσένα, επειδή καταφέρνει να κάνει πιο δημιουργικά πράγματα. Τον θαυμάζεις όμως, τον επικροτείς γι αυτά, του τα λες, δεν τον ζηλεύεις. Είναι φίλος σου, πως γίνεται να ζηλέψεις το φίλο σου; 

Αν βρήκες μια καλή δουλειά, ή ερωτεύτηκες, ή αποφάσισες να κάνεις επιτέλους κάτι που σε πάει μπροστά και εισέπραξες δυσάρεστα συναισθήματα από τους φίλους σου, τότε μάλλον οι φίλοι αυτοί θα σαμποτάρουν τις κινήσεις σου και δε νομίζω πως χρειάζεσαι σαμποτέρ.

Σου λένε πως έχεις αλλάξει όταν δεν τους συμφέρει η αλλαγή αυτή
Η φιλία οφείλει να σε εξελίσσει σαν άνθρωπο. Οι προσδοκίες μας από τη ζωή την ίδια το κάνουν αυτό ούτως ή άλλως. Εννοείται πως αλλάζεις και εννοείται πως έχεις δικαίωμα να αλλάζεις γνώμη για οτιδήποτε θες. 

Όταν η αλλαγή αυτή δε συμφέρει κάποιους, ενώ εσύ ξέρεις πως είναι για το καλό σου, οι «φίλοι που καλύτερα να μην έχεις» θα σου πουν πως άλλαξες. Στην ουσία δε σε θέλουν αλλαγμένο και δε θα ασχοληθούν πολύ με την αλλαγή αυτή. 

Είναι πολύ εγωιστικό και χειριστικό κάποιος να σε αποτρέπει σχετικά με κάτι που αποφασίζεις να κάνεις, ενώ θα ήθελες την υποστήριξή του. Οι φίλοι αυτοί έχουν στο μυαλό τους μια άκαμπτη φιλία η οποία με τον έναν ή τον άλλον τρόπο εξασθενεί.

Σε θυμούνται μόνο όταν σε χρειάζονται
Τόσο κοινότυπο. Σε χρειάζονται για να τους δανείσεις κάτι, για να τους πας κάπου, για να έρθεις να τους κάνεις παρέα όταν θα έχουν κάποιο κενό, γιατί θα τους φανείς χρήσιμος στη ζωή τους. Από την άλλη, εννιά στις δέκα φορές δεν είναι διαθέσιμοι για σένα (θα πρέπει όμως να το ζητήσεις για να σιγουρευτείς γι αυτό). Δε θα μακρηγορήσω, οι φίλοι αυτοί δεν είναι φίλοι.

Δε γελάνε, σε κριτικάρουν με κάθε ευκαιρία
Οι πραγματικοί φίλοι γελάνε με τα ελαττώματά σου, σου υπενθυμίζουν τα δυνατά σου σημεία, κατανοούν τις αδυναμίες σου και σου προτείνουν –με τον τρόπο τους- τρόπους για να βελτιωθείς. 

Περνάτε καλές στιγμές μαζί, διασκεδάζετε, ξέρετε πολλά ο ένας για τον άλλον και παρόλα αυτά συνεχίζετε να συμπαθιέστε! Όταν όλοι φεύγουν, αυτοί έρχονται ακόμα πιο κοντά. 

Αντίθετα, οι φίλοι που περιμένουν πότε θα κάνεις λάθος για να πάρουν το ρόλο του δικαστή, οι φίλοι που δε σε έχουν δεχτεί όπως είσαι, δε διασκεδάζουν μαζί σου στις καλές και στις άσχημες στιγμές, δεν είναι για να μείνουν.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σου πω ότι οι φίλοι που ήδη έχεις αποτελούν δικές σου επιλογές. Ωστόσο, οι άνθρωποι αλλάζουν και πολλές φορές σταματούν να θέλουν τα ίδια πράγματα. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Σε περίπτωση που βλέπεις κάποιες από τις παραπάνω συμπεριφορές να επαναλαμβάνονται και σιγουρευτείς πως δεν είναι κάτι παροδικό, μάλλον η κοσμοθεωρία σου διαφέρει από αυτήν των φίλων που καλύτερα να μην έχεις. 

...................
«Φίλος είναι κάποιος που σου δίνει πλήρη ελευθερία να είσαι ο εαυτός σου.»
.................

Melo♪ιa
...........
antikleidi

Τόσα χρόνια ξέρεις τι κατάλαβα;

Τόσα χρόνια, τι κατάλαβα;
Πως δεν θέλουνε πολλά οι άνθρωποι.
Μια καλή κουβέντα θέλουνε. Ένα χαμόγελο. 

Ένα άγγιγμα στο χέρι.

Να κάτσεις και να κλάψεις μαζί τους στο πόνο τους θέλουνε.
Να νιώσεις λίγο τον καημό τους και ας μην έχεις λύση να τους δώσεις.
Να συμμετέχεις στη γιορτή τους θέλουνε. 

Να χαρείς με τη χαρά τους. Να φάτε μαζί. Να πιείτε. Να γελάσετε.

Ένα φιλικό χτύπημα στη πλάτη.

Κάποιον να τους ακούσει θέλουνε. 

Κάποιον να τους ακούσει μέσα σε έναν κόσμο που έχει μάθει μόνο να ουρλιάζει.

Δε θέλουνε πολλά οι άνθρωποι.
Λίγη αγάπη θέλουνε.
Λίγη αγάπη.
Δώσε την.
Δεν σου κοστίζει κάτι…

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι Άνθρωποι που μοιάζουν Προσευχές λέγονται Φίλοι / Καληνύχτα σας...

Πονάς σε μέρη του σώματός σου που δεν ήξερες καν την ύπαρξή τους. Στην προσευχή σου και στη ζωή σου, δύο τρεις άνθρωποι μετρημένοι στα δάχτυλα.

    Αυτοί που πάντα είναι εδώ και δεν χρειάζονται συστάσεις. 

Είναι οι δικοί σου άνθρωποι. 

Που σε βλέπουν με τα χρυσά και με τα κουρέλια σου. 

Που σε αναζητάνε κάθε μέρα αφήνοντας τα δικά τους προβλήματα στην άκρη. 

Που θα σου ηρεμήσουν την ψυχή σου από τους πόνους με μία τους κουβέντα.

Όχι, δεν θα βρουν τίποτα ευφάνταστο να πούνε. 

Ούτε θα ψάξουν να γκουκλάρουν τι συμβουλή θα σου δώσουν. 

Το καλύτερο γιατρικό είναι οι κουβέντες τους και η ήρεμη παρουσία τους. 

Η καθημερινή δύναμη που σου δίνουν με ένα “Όλα θα πάνε καλά. Θα δεις”, όταν εσύ χάνεσαι σε ωκεανούς από άγχος. 

Είναι η ευλογία στη ζωή σου και το ήρεμο λιμάνι σου.

Δεν χρειάζεται να τους φωνάξεις καν κοντά σου. 

Σε καταλαβαίνουν, σε μυρίζουν με έναν μοναδικό τρόπο, σε συναισθάνονται και έρχονται. 

Αυτούς λοιπόν τους ανθρώπους, δεν τους στρώνεις με χρυσά μαχαιροπίρουνα για να φάνε μαζί σου.

Έρχονται και μοιράζονται μαζί σου και ένα κομμάτι ψωμί αρκεί να σε βλέπουν χαρούμενη. Να γελάς. 

Και εσύ αρκεί να νιώθεις ότι είναι κοντά σου εκείνοι και μπορείς να καταπιείς και τα πιο μεγάλα φαρμάκια.

Δεν θέλει επισημότητες η αγάπη. 

Ζέστη καρδιά θέλει, ήρεμη ματιά, ένα χάδι στα μαλλιά και κατανόηση. 

Τώρα ξαναμέτρα τον πόνο. Δεν θα είναι πια ο ίδιος.

Γιατί ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της απελπισίας σου, το έχουν πάρει μαζί τους και το κουβαλάνε εκείνοι πάνω τους. 

Εσένα, σου έχουν αφήσει ένα σταυρό να σε φυλάει και έναν άγγελο να σε συντροφεύει.

enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι