Να μάθεις να πετάς...

«Να μάθεις να πετάς, αύριο ίσως μας πάρουν τους δρόμους» 

                                                                          Ναζίμ Χικμέτ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το γάλα σβήνει καλύτερα τη δίψα των παιδιών / Milk is better at quenching children's thirst than water...

Τα διψασμένα παιδιά δεν χρειάζονται νερό ούτε αθλητικό ρόφημα μετά από τη γυμναστική. Προτιμότερο είναι να πιουν ένα ποτήρι γάλα, υποστηρίζουν Καναδοί ερευνητές.

Milk is better at quenching children's thirst than water...

    Σε μελέτη που πραγματοποίησαν με παιδιά ηλικία 8 έως 10 ετών τα οποία γυμνάζονταν σε έναν θερμικό θάλαμο, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το γάλα τα ενυδάτωνε καλύτερα απ’ ό,τι τα αθλητικά ροφήματα ή το νερό.

    Ο επικεφαλής της μελέτης δρ Μπράιαν Τίμονς, επίκουρος καθηγητής στη Σχολή Ιατρικής «Michael G. DeGroote» του Πανεπιστημίου ΜακΜάστερ, τόνισε πως η ενυδάτωση στη διάρκεια και μετά την προπόνηση είναι πολύ σημαντική.

    «Διαπιστώσαμε πως το γάλα είναι καλύτερο από το νερό ή τα αθλητικά ροφήματα, επειδή αποτελεί πηγή καλής ποιότητας πρωτεϊνών, υδατανθράκων, ασβεστίου και ηλεκτρολυτών», εξήγησε.  

    «Επιπλέον, αντικαθιστά το αλάτι που χάνεται με την εφίδρωση και βοηθεί τον οργανισμό να κατακρατά καλύτερα το νερό».

    Οι πρωτεΐνες είναι απαραίτητες για την μυϊκή και την εν γένει σωματική ανάπτυξη των παιδιών – και ούτε το νερό, ούτε τα αθλητικά ροφήματα τις περιέχουν.

    Ο δρ Τίμονς πρόσθεσε πως είναι καλά τεκμηριωμένο ότι μικροί και μεγάλοι συνήθως δεν ενυδατώνονται καλά όταν γυμνάζονται, με συνέπεια να έχουν ένα «μειονέκτημα ενυδάτωσης» το οποίο υπονομεύει τις επιδόσεις τους.

    Στην πραγματικότητα, για κάθε 1% αφυδάτωση που έχει κανείς, μειώνονται κατά 15% οι επιδόσεις του στην γυμναστική, ενώ ταυτοχρόνως αυξάνονται οι καρδιακοί παλμοί και η σωματική θερμοκρασία του, και μειώνεται η αντοχή του.

    Το πιο σημαντικό, όμως, είναι πως η αφυδάτωση αυξάνει τον κίνδυνο εκδηλώσεως προβλημάτων, όπως η θερμοπληξία.

Σημειώνεται πως τη μελέτη χρηματοδότησε η Ένωση Γαλακτοπαραγωγών του Καναδά, σύμφωνα με το σχετικό δελτίου Τύπου του Πανεπιστημίου ΜακΜάστερ.

Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

David Suzuki: Όταν ήμουν παιδί... - When I was a kid...

«Όταν ήμουν παιδί, το να είσαι έξω ήταν ο κανόνας. 

Με βροχή ή με λιακάδα, οι γονείς μας έλεγαν να βγούμε έξω απ’ το σπίτι.»

"When I was a kid, being outside was the norm. 

Rain or shine, our parents would tell us to get out of the house."

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μαχμούντ Νταρουίς*: Να σκέφτεσαι τους άλλους ...

Καθώς ετοιμάζεις το πρωινό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους.

Μην ξεχνάς να ταΐζεις τα περιστέρια.

Όταν πολέμους ξεκινάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.

Μην ξεχνάς όσους λαχταρούν την ειρήνη. 

Όταν πληρώνεις το νερό, να σκέφτεσαι τους άλλους.

Εκείνους που μόνο τα σύννεφα έχουν να τους θηλάσουν. 

Όταν γυρνάς στο σπιτικό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους.

Μην ξεχνάς όσους ζουν σε αντίσκηνα. 

Όταν τα αστέρια μετράς πριν κοιμηθείς, να σκέφτεσαι τους άλλους.

Εκείνους που δεν έχουνε πού να πλαγιάσουν. 

Όταν ελεύθερα μιλάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.

Εκείνους που δεν τους αφήνουν να μιλήσουν. 

Και καθώς σκέφτεσαι εκείνους τους άλλους,

στον εαυτό σου γύρισε και πες:

«Αχ και να ήμουν ένα κερί στο σκοτάδι».

(μετάφραση: Τζένη Καραβίτη, εκδόσεις Νήσος, 2009)

https://www.unhcr.org/syria-emergency.html

Ο αριθμός των Σύρων προσφύγων που ζουν ως πρόσφυγες στη χώρα τους, από το 2011 μέχρι σήμερα αγγίζει τα 6.600.000. από σύνολο 13.100.000 σε όλο τον κόσμο.

Σχεδόν όλοι αυτοί οι καταυλισμοί εντός της Συρίας και, πολλοί άλλοι πρόχειρα κατασκευασμένοι, κάθε χειμώνα βιώνουν ίδιες εικόνες και πολλές φορές χειρότερες από αυτές που βλέπετε στο βίντεο. Στην Ελλάδα δυστυχώς λίγοι άνθρωποι έχουν γνώση και εικόνα για αυτήν την ατελείωτη απάνθρωπη τραγωδία.

* Ο Παλαιστίνιος ποιητής Μαχμούντ Νταρουίς (1941-2008) βίωσε στην παιδική του ηλικία την καταστροφή του χωριού του και την κατοχή από τον ισραηλινό στρατό και στη συνέχεια πιάστηκε αρκετές φορές και φυλακίστηκε για τη δράση του. 

Έζησε 26 χρόνια εξόριστος, ενώ το έργο του μεταφράστηκε σε πολλές γωνιές του κόσμου.

 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Θαυμάζω τους γονείς...

... που, όταν λένε "ναι", εννοούν "ναι" και το "όχι" τους είναι "όχι".

    Αυτούς που διδάσκουν τα παιδιά τους ότι δεν μπορούν να έχουν τα πάντα και, όμως, να τα έχουν καλά με τον εαυτό τους και να νοιώθουν όμορφα.

    Αυτούς που τους εξηγούν ότι ένας άνθρωπος κρίνεται από τη συμπεριφορά του και όχι από τον πλούτο του.

    Αυτούς που δεν δίνουν στα παιδιά τους οτιδήποτε θέλουν, αλλά μόνο αυτά που χρειάζονται και αυτά που ξέρουν τι αξίζουν.

    Εκείνους που δεν μεγαλώνουν απλά τα παιδιά τους, αλλά τα προετοιμάζουν για τον στίβο της ζωής.

    Αυτή τη συμπεριφορά τους την ονομάζω Παιδεία...

Δημήτριος Ι. Πετρούνιας - Κλινικός Ψυχολόγος

Διασκευασμένο από το Χαμομηλάκι

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι