Τα Παιδιά της Σοκολάτας - The Dark Side Of Chocolate

The Dark Side of Chocolate

Καλλιεργεί όλη του τη ζωή κακάο αλλά δεν είχε δοκιμάσει ποτέ… μέχρι τώρα (βίντεο)
    Τα περισσότερα παιδιά λατρεύουν τις σοκολάτες. Κάποια παιδιά, όμως, τις απεχθάνονται. Ένα από αυτά είναι και ο Ντρίσα.
Ο Ντρίσα φέρει ακόμη τα σημάδια της περιόδου που πέρασε, δουλεύοντας σε κάποια φυτεία κακάο της Ακτής του Ελεφαντοστού. Πολυάριθμα σημάδια από χτυπήματα.

 

    Ο Ντρίσα ήταν ένας «σκλάβος της σοκολάτας», ένα από τον άγνωστο αριθμό παιδιών από τη δυτική Αφρική που πωλούνται από τις οικογένειές τους ως σκλάβοι στην Ακτή του Ελεφαντοστού, τη μεγαλύτερη παραγωγό χώρα κακάο στον κόσμο.
Τα υποχρεώνουν να εργάζονται χωρίς να τα πληρώνουν, τα χτυπούν όταν αυτά εκδηλώνουν κάποιες αντιρρήσεις τους και τα εγκαταλείπουν, όταν αρρωσταίνουν.

 

Ο Ντρίσα εργαζόταν 18 ώρες την ημέρα, έτρωγε ελάχιστα και το βράδυ κοιμόταν κλειδωμένος σ΄ ένα μικρό δωμάτιο.
Τα χτυπήματα που δεχόταν ήταν αρκετά για να τον «πείσουν» να συνεχίσει.
Οι «σκλάβοι της σοκολάτας» που χρησιμοποιούνται στην Ακτή του Ελεφαντοστού προέρχονται, κατά κύριο λόγο, από το Μάλι, το Μπενίν, το Τόγκο και την Κεντροαφρικάνικη Δημοκρατία. Οι πληροφορίες που υπάρχουν, ωστόσο, γι' αυτά είναι λιγοστές και συγκεχυμένες.

 

περισσότερα στην πηγή: antikleidi
και στην πηγή της πηγής: apenantioxthi

 

σχετικά:

Η σοκολάτα, τα ΖΑΡΑ, τα μπουχάρα και όλα τα ... - To χαμομηλάκι

27 Απρ 2013

Παιδιά σκλάβοι: Τα «αναλώσιμα» του κόσμου; | To χαμομηλάκι

14 Ιουν 2013

Σάλος από σειρά ρούχων με τίτλο «Γίνε ο σκλάβος μου - To χαμομηλάκι

18 Μαι 2013

Παιδιά – σκλάβοι σε έναν κόσμο ντροπής… ~ To χαμομηλάκι

17 Μαρ 2012

Παιδιά στρατιώτες, σεξουαλικοί σκλάβοι, καννιβαλισμός ...

04 Μαι 2007

Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι σκλάβοι από ποτέ - To χαμομηλάκι

26 Σεπ 2009

Δ. Γληνός: Ένα συγκλονιστικά επίκαιρο γράμμα του 1932 | To ...

21 Μαρ 2012

Όταν Άγγελοι κλαίνε... | To χαμομηλάκι

06 Δεκ 2012

Παιδική εργασία - To χαμομηλάκι

12 Ιουν 2009

Ο Ashton Kutcher για την καταπολέμηση του trafficking

H συγκινητική και παθιασμένη ομιλία του Ashton Kutcher στο Κογκρέσο 
για την καταπολέμηση του trafficking. 

Ο 39χρονος ηθοποιός που είναι συνιδρυτής ενός ιδρύματος που ασχολείται με τη δημιουργία λογισμικού κατά της σύγχρονης δουλείας, έδειξε ένα πολύ διαφορετικό πρόσωπο

O Ashton Kutcher έδειξε μία πολύ διαφορετική πλευρά από αυτή που έχουμε συνηθίσει, δίνοντας μία συγκινητική και παθιασμένη ομιλία στο Καπιτώλιο την Τετάρτη, κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του στην Επιτροπή Δημοσίων Σχέσεων του Κογκρέσου για τη μάχη ενάντια στη σύγχρονη δουλεία. 

Ο 39χρονος ηθοποιός βρέθηκε εκεί εκ μέρους του «Thorn: Digital Defenders of Children», ενός οργανισμού που ίδρυσε μαζί με την πρώην σύζυγό του Demi Moore το 2009, και ο οποίος έχει ως αντικείμενο τη δημιουργία λογισμικού για την καταπολέμηση του trafficking. 

Κατά τη διάρκεια της 15λεπτης κατάθεσής του, η φωνή του Kutcher «έσπασε» αρκετές φορές, ενώ χαρακτήρισε την ευκαιρία που του δόθηκε για να μιλήσει στην Επιτροπή «ως μία από τις μεγαλύτερες τιμές που του έχουν γίνει πότε». 

 «Ένα κομμάτι της δουλειάς μου που αφορά την καταπολέμηση του trafficking είναι πως έχω συναντηθεί με θύματα από τη Ρωσία, την Ινδία, θύματα που έχουν έρθει από το Μεξικό, τη Νέα Υόρκη, το Νιου Τζέρσι και ολόκληρη τη χώρα (σ.σ. εννοεί τις ΗΠΑ). Έχω βρεθεί σε εφόδους του FBI και έχω δει πράγματα που κανένας άνθρωπος δεν θα έπρεπε να βλέπει»,

ανέφερε αρχικά και εμφανώς συγκινημένος ο 39χρονος ηθοποιός. 

 «Έχω δει βίντεο με ένα παιδί στην ηλικία του δικού μου να βιάζεται από έναν Αμερικανό που ταξίδεψε για σεξουαλικό τουρισμό στην Kαμπότζη» 

ομολόγησε ο Kutscher, ο οποίος έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη χρήση της τεχνολογίας για την καταπολέμηση αυτής της μορφής του σύγχρονου δουλεμπορίου. 

«Έχω βρεθεί στην άλλη άκρη του ακουστικού με την ομάδα μου, να μού να ζητάει βοήθεια γιατί είχαμε λάβει τηλεφώνημα από το υπουργείο Δικαιοσύνης που μας ενημέρωνε ότι ένα 7χρονο κορίτσι είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά και το οπτικό υλικό είχε διαρρεύσει στο βαθύ διαδίκτυο (dark web). Και το κορίτσι αυτό κακοποιούνταν για τρία χρόνια και δεν μπορούσαν να βρουν το δράστη. Ζητούσαν τη δική μας βοήθεια. Εμείς ήμασταν η τελευταία γραμμή άμυνας. Ένας ηθοποιός και το ίδρυμά του, η πιθανή τελευταία γραμμή άμυνας», 

δήλωσε με νόημα ο 39χρονος αστέρας του Χόλιγουντ, ο οποίος απήθυνε έκκληση για βοήθεια από τους δημόσιους φορείς αλλά και τον ιδιωτικό τομέα. 

Ο πρόεδρος της Επιτροπής, γερουσιαστής Bob Corker, εξήρε το έργο του Kutcher.

lifo

10χρονα παιδιά δουλεύουν για να ντυνόμαστε

Σου αρέσουν τα H&M; Και μένα μου αρέσουν. Έχουν πάντα πάμφθηνα ωραία ρούχα, δεν υπάρχει περίπτωση να μη βρεις κάτι που να ταιριάζει στο στυλ σου κι αν χαλάσει κάτι που θα πάρεις από κει δεν σε πειράζει και πολύ, γιατί συνήθως δεν στοιχίζει πάνω από 15 ευρώ.

Λίγες μέρες πριν όμως, αποφάσισα ότι θα θυσιάσω το shopping therapy στα συγκεκριμένα καταστήματα και αφορμή στάθηκε μια κωμική εκπομπή που στο τελευταίο της show τοποθέτησε στο στόχαστρο την βιομηχανία της μόδας. Η εκπομπή ανήκει στον John Oliver.

Την στοχοποιεί όχι γιατί εντείνει τον καταναλωτισμό μας, ούτε γιατί το να ασχολείσαι με την μόδα είναι επιφανειακό, αλλά γιατί συνηθίζουμε να περηφανευόμαστε για τις χαμηλότιμες αγορές σε τέτοιου είδους καταστήματα χωρίς να υπολογίζουμε κάτι πολύ σημαντικό: 
Πως έφτασαν αυτά τα ρούχα στα χέρια μας.

Μπορεί κανείς εύκολα να καταλάβει ότι τα εργοστάσια παραγωγής εδρεύουν σε χώρες του τρίτου κόσμου αφού μπορούμε να διαβάσουμε άλλωστε  αυτήν την πληροφορία στο ταμπελάκι, αλλά η αλήθεια για την συγκεκριμένη βιομηχανία μόδας αφορά πολλά παραπάνω απο ότι άθλιες συνθήκες εργασίες, απάνθρωπες υπερωρίες και ανθυγιεινό περιβάλλον εργασίας. Αφορά τα παιδιά.

Παιδιά 10,11, και 12 ετών σε χώρες του τρίτου κόσμου,επιχειρούν να εργαστούν σε εργοστάσια παραγωγής ρούχων δίνοντας ψευδή στοιχεία για την ηλικία τους. Στόχος τους είναι να μπορέσουν να βγάλουν κάποια χρήματα για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους. 

Εταιρείες όπως η  Wallmart, η ΖARA,η GAP, η NIKE αλλά και πολλές άλλες απασχολούν ανήλικους στα εργοστάσια παραγωγής ρούχων. Οι εκπρόσωποι των εταιρειών αυτών τίθενται σε δημόσιες εμφανίσεις τους κατά της παιδικής εργασίας. Κάθε φορά όμως που εμφανίζεται ένα σκάνδαλο  και φαίνονται στις οθόνες ανήλικα κορίτσια και αγόρια να ράβουν στο χέρι,οι εκπρόσωποι δηλώνουν σοκαρισμένοι με το γεγονός και υποστηρίζουν ότι δεν το γνώριζαν. 

Πως γίνεται όμως να μη γνωρίζεις ποια άτομα απασχολεί η επιχείρησή σου; Και όταν ένα παιδί 12 χρονών έρχεται με μια πλαστή ταυτότητα ενηλίκου, πως γίνεται να μη βλέπεις το προφανές; Ότι  δεν πρόκειται για άτομο 18 ετών;

Πέρα όμως απο αυτό, οι εταιρείες κάνουν τα στραβά μάτια για πολλά περισσότερα. Τα παιδιά εργάζονται με πολύ χαμηλό μισθό που δεν ξεπερνά τα 6.5 σεντς του δολαρίου. 

Στο Μπαγκλαντες εργάζονται περίπου 17 ώρες την ημέρα και όταν υπάρχει χρονοδιάγραμμα το οποίο απαιτεί επιπλέον παραγωγή, τα παιδια δουλεύουν πάνω από 20 ώρες για να πιάσουν το στόχο της εταιρείας. 

Κοιμούνται μέσα στο εργοστάσιο για μια με δύο ώρες και ξυπνούν για να συνεχίσουν την δουλειά. Σε περίπτωση που παραπονεθούν ή παρουσιάσουν χαμηλότερη απόδοση,οι υπεύθυνοι της παραγωγής τα χτυπούν και τα κακομεταχειρίζονται.

Ο οργανισμός ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνέταξε αναφορά άνω των 100 σελίδων η οποία βασίστηκε σε συνεντεύξεις ανθρώπων που εργάζονται σε τέτοια εργοστάσια. Η αναφορά απαριθμεί πάνω από 200, τα οποία παράγουν είδη ρουχισμού θυγατρικών εταιρειών. Η αναφορά δημοσιεύθηκε και αποκάλυψε επωνυμίες όπως αυτή του Armani,της Αddidas και των καταστημάτων Marks &Spencer.

Στην Cambodia τα περισσότερα εργοστάσια δεν πληρούν τις προδιαγραφές λειτουργίας τους. Οι χάρτες εντός των κτηρίων παρουσιάζουν επαρκείς εξόδους κινδύνου σε περίπτωση ατυχήματος. Σε ρεπορτάζ που πραγματοποιήθηκε σε ένα από αυτά τα εργοστάσια,οι δημοσιογράφοι ξεκίνησαν να περιηγούνται μέσα στους χώρους μέχρι που ανακάλυψαν ότι οι έξοδοι κινδύνου στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν.

Τόσο οι ανήλικοι όσο και οι ενήλικοι υπάλληλοι των χώρων αυτών δεν μπορούν να αντιδράσουν. Οι συμβάσεις τους είναι για μικρό χρονικό διάστημα ώστε να είναι αναλώσιμοι, απαγορεύεται να δημιουργούν σωματεία, οι έγκυες απολύονται άμεσα και φυσικά κανείς δεν παίρνει αποζημίωση. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.

Η κατάσταση δεν θυμίζει απλά μεσαίωνα αλλά είναι χειρότερη. Στον Μεσαίωνα, για τους ανθρώπους εκείνης της εποχής, η παιδική εργασία ήταν φαινόμενο της καθημερινότητάς τους. 

Πολλοί από τους εργάτες δούλευαν από μικρή ηλικία, ενώ το νομοθετικό σύστημα για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν περιελάμβανε θεσμούς που να απαγορεύουν και να τιμωρούν την παιδική εργασία.

Σήμερα όμως, σε έναν κόσμο που προβάλλει την δικαιοσύνη,τον πολιτισμό και την ισότητα ως ύψιστα ιδανικά και που ο νόμος τιμωρεί αυστηρά την παιδική εργασία, δεν υπάρχει καμία μα καμία δικαιολογία ιδιαίτερα για εταιρείες όπως είναι και η επωνυμία ZARA, της οποίας ο ιδιοκτήτης είναι ο τέταρτος πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου, και οι δραστηριότητες της επιχείρησής του κάνουν ξεκάθαρο ότι έχτισε την περιουσία του πάνω στις πλάτες παιδιών που βρέθηκαν σε ανάγκη.

Και δεν είναι μόνο εταιρείες όπως η ΖΑRA, η H&M και η GAP αλλά και πολλές άλλες. Εταιρείες όπως η DISNEY που απευθύνονται σε παιδιά. Κι όπως ο ίδιος ο  John Oliver παρατηρεί είναι ακόμη πιο μακάβριο να βάζεις παιδιά να δουλεύουν κάτω από άθλιες συνθήκες δημιουργώντας ρούχα στο δικό τους μέγεθος και για την δική τους ηλικία…

Και το ερώτημα είναι μπορείς εσύ να κάνεις κάτι; 
ΝΑΙ μπορείς γιατί πολλές από αυτές τις εταιρείες αναγκάζονται να συμμορφωθούν επειδή ο οργανισμός ανθρωπίνων δικαιωμάτων τις εξέθεσε με τις αναφορές του και οι καταναλωτές σε διάφορες χώρες τις Ευρώπης αποφάσισαν να δράσουν. Συνεπώς είναι στο χέρι σου.

Πηγή: Have2Read

Νεπάλ: Μετά το σεισμό, τι; - Οργιάζει το δουλεμπόριο παιδιών. Τα προωθούν σε εργοστάσια ή και σε κυκλώματα παιδικής πορνείας -Nepal moves to protect children from human traffickers after earthquake

Παιδιά θύματα των καταστροφικών σεισμών στο Νεπάλ εξαφανίζονται από δουλεμπόρους οι οποίοι τα πουλάνε σε κυκλώματα παιδικής πορνείας και σε εργοστάσια.

Nepal moves to protect children from human traffickers after earthquake
Μια πρωτοφανής επιχείρηση δουλεμπορίου με θύματα μικρά παιδιά από την ηλικία των 8 ετών έχει στηθεί στο Νεπάλ, στα ερείπια του πρόσφατου καταστροφικού σεισμού των 7,8 Ρίχτερ.

Σύμφωνα με τον βρετανικό τύπο που επικαλείται ανθρωπιστικές οργανώσεις που δρουν στην περιοχή, δουλέμποροι εξαφανίζουν παιδιά σεισμόπληκτων οικογενειών και τα προωθούν σε εργοστάσια ή και σε κυκλώματα παιδικής πορνείας.
Οι δουλέμποροι πείθουν τις οικογένειες ότι είναι μέλη ανθρωπιστικών οργανώσεων και υπόσχονται ότι θα προσφέρουν στα παιδιά μια καλή εργασία και γενναία αμοιβή.

Βρίσκουν συνεχώς παιδιά σε εργοστάσια
Σύμφωνα με τις Ινδικές αρχές, πριν από λίγες μέρες βρέθηκαν σε ένα χημικό εργοστάσιο στην Βομβάη που κατασκεύαζε πλαστικές σακούλες, 28 μικρά παιδιά από το Νεπάλ. Την περασμένη εβδομάδα, άλλα 26 παιδιά από το Νεπάλ βρέθηκαν να δουλεύουν σε ένα εργοστάσιο ρούχων. Πληρώνονταν με ενάμισι ευρώ την εβδομάδα για να ράβουν μπλουζάκια.
Οι ινδικές αρχές αλλά και ανθρωπιστικές οργανώσεις έχουν διαπιστώσει ότι τις τελευταίες εβδομάδες έχει αυξηθεί η μετακίνηση ανθρώπων σε δύσβατες περιοχές της μεθορίου ανάμεσα στο Νεπάλ και την Ινδία. Παράλληλα εκφράζονται φόβοι ότι τα μικρά κορίτσια οδηγούνται σε κυκλώματα παιδικής πορνείας.
thetoc

Το Σκλαβοπάζαρο στην Ελλάδα καλά κρατεί...

 

ΕΞΑΠΛΑΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΚΛΑΒΟΙ - ΜΕΙΩΘΗΚΕ ΤΟ TRAFFICKING

 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, εστιάζουμε στο κεφάλαιο της ντροπής.
 

Της Αλεξάνδρας Τζαβέλλα - Queen.gr

Ισχύει και εδώ ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης. Στα χρόνια του μνημονίου, η ανάγκη για φτηνή και αδήλωτη εργασία εκτόξευσε στα ύψη τον αριθμό των παιδιών-σκλάβων στη χώρα μας ενώ την ίδια στιγμή, η έλλειψη ρευστού έχει μειώσει δραματικά το εμπόριο λευκής σαρκός.
Τα παιδιά-θύματα εργασιακής εκμετάλλευσης στην Ελλάδα σχεδόν εξαπλασιάστηκαν.
Mειώθηκε, όμως, ο αριθμός των γυναικών που πέφτουν θύματα trafficking.
Το παραπάνω συμπέρασμα, προκύπτει από τα στοιχεία που μας παραχώρησαν η ΜΚΟ «Άρσις», ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) και η ΜΚΟ «Α21», με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

«Την εξαετία 2003-2009 εντοπίσαμε 450 παιδιά στον δρόμο. Το 2013, εντοπίσαμε 427. Και φέτος, δυστυχώς ο αριθμός θα είναι περίπου ο ίδιος» λέει η Βαλμπόνα Χυστούνα, υπεύθυνη για τα θέματα εμπορίας ανηλίκων του Κέντρου Υποστήριξης Νέων της «Άρσις». Εδώ και έντεκα χρόνια, η ίδια και η ομάδα της δουλεύει καθημερινά στο δρόμο, διάφορες ώρες της ημέρας και προσεγγίζει παιδιά-θύματα. Ενδεικτικά, έπειτα από 15ήμερη εντατική έρευνα στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, εντόπισαν 76 παιδιά μόνο στις γειτονιές του κέντρου της Αθήνας και 61 στη Θεσσαλονίκη.

Σχεδόν καθημερινά περίπου 100 παιδιά βρίσκονται σταθερά στους δρόμους των δύο μεγάλων πόλεων, Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Από τον Γενάρη μέχρι τον Σεπτέμβριο, εντοπίστηκαν στην Θεσσαλονίκη, 96 παιδιά αλβανικής καταγωγής, 81 παιδιά από τη Βουλγαρία, 51 από την Ελλάδα και 6 από τη Ρουμανία.
 

Κατά μέσο όρο τα παιδιά εργάζονται συνεχώς από 6 έως και 12 ώρες την ημέρα. Σύμφωνα με την κ. Χυστούνα, παλιότερα η πλειοψηφία των παιδιών, ήταν αλβανικής καταγωγής ενώ σήμερα, είναι Ρομά. Στην Θεσσαλονίκη τα περισσότερα παιδιά των δρόμων είναι ρομά από τη Βουλγαρία και την Αλβανία, ενώ στην Αθήνα, ρομά από τη Ρουμανία και την Αλβανία. «Εδώ και δύο χρόνια συναντάμε και Ελληνάκια στους δρόμους» τονίζει η ίδια.

Στο παρελθόν το φαινόμενο είχε επεκταθεί παντού. Πλέον, τα παιδιά έχουν συγκεντρωθεί στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη.
«Μετακινούνται από την Ελλάδα προς την Βουλγαρία» όπως λέει η ερευνήτρια της «Άρσις», «αλλά και από Βουλγαρία σε άλλες χώρες. Τα Ελληνάκια, μετακινούνται εσωτερικά: από την Ξάνθη στην Θεσσαλονίκη και από την Θεσσαλονίκη στην Αθήνα. Και το καλοκαίρι στα νησιά».

Παιδιά σκλάβοι, ηλικίας ημερών μέχρι 18 ετών. Έχουν «ζήτηση» οι κερδοφόρες ηλικίες. Αυτές θεωρούνται ότι είναι από 5 έως 12 ετών. Μέσα στην κρίση, αυξήθηκαν τα παιδιά-σιδεράδες. Αυτά που βουτάνε μέσα στους κάδους και βγάζουν έξω σίδερα και ανακυκλώσιμα, για να τα δώσουν στους μεγαλύτερους

«Έχουν φύγει από τα φανάρια. Το ίδιο ζήσαμε το 2007-2010, όταν σε κάθε φανάρι της χώρας υπήρχαν παιδιά. Τώρα μεταφέρονται στις πλατείες, στις καφετέριες, στις ταβέρνες, εκεί όπου ο άλλος θα δώσει πιο εύκολα. Ζητιανεύουν σε μεγάλους δρόμους ή σε εμπορικά κέντρα, πουλάνε λουλούδια, αναπτήρες, μπρελόκ, καθαρίζουν σε κάποια σημεία τζάμια» αναφέρει η κ. Χυστούνα. Η ομάδα της αποτελείται από δύο άτομα, τα οποία μιλάνε τη γλώσσα των παιδιών. Χαρτογραφούν το φαινόμενο- τα σημεία όπου κακοποιούνται τα παιδιά και στη συνέχεια παρατηρούν υπό ποιες συνθήκες βρίσκεται το παιδί σ' αυτό το σημείο, παρατηρούν αν και ποιοι του δίνουν εντολές και πώς του συμπεριφέρονται» συμπληρώνει.

Σύμφωνα με την ερευνήτρια της «Άρσις», «παλιότερα, οι διακινητές, έπαιρναν τα παιδιά...

19 και 20 Νοεμβρίου - Το Κακοποιημένο Παιδί και τα Δικαιώματά του

Ο μήνας Νοέμβριος αφιερώνει δύο συνεχείς ημέρες στο παιδί, την 19η Νοεμβρίου ως διεθνή ημέρα κατά της κακοποίησης των παιδιών και την 20ηΝοεμβρίου ως παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού. Δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι αυτά τα δύο θέματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους. 

Του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)*

Στη σύγχρονη και πολιτισμένη κοινωνία μας, όπου όλα είναι θεσπισμένα, πολύς λόγος γίνεται συνεχώς για τα δικαιώματα του παιδιού∙ τηλεοπτικά σποτάκια και σχολικά προγράμματα μας βομβαρδίζουν για να μας ευαισθητοποιήσουν κατά της βίας και της κακοποίησης της οποίας κατά κύριο λόγο θύματα είναι τα παιδιά, αφού αυτά αποτελούν το πιο ευάλωτο κομμάτι όχι μόνο της οικογένειας, αλλά και της κοινωνίας ολόκληρης.

Αλήθεια ποιος από μας δεν έγινε μάρτυρας της εκμετάλλευσης των παιδιών στα φανάρια ή στις γωνιές των δρόμων που ζητιανεύουν για ελάχιστα χρήματα ή ακόμα χειρότερα ποιος από εμάς δεν συνάντησε έναν ενήλικα ‘‘γονέα’’ να κρατά στο κρύο ή στο λιοπύρι το ανήλικο ‘‘παιδί του’’, πολλές φορές ευρισκόμενο και σε βρεφική ηλικία, προκειμένου να προκαλέσει την φιλάνθρωπα και χριστιανικά αισθήματά μας;

Αλήθεια μήπως δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι που, ικανοποιημένοι από την υποκριτική προσφορά των λίγων λεπτών του ευρώ σε κάποιο παιδάκι, κωφεύουμε στην κραυγή του για βοήθεια; Ποιος άλλος από αυτήν την ευαισθητοποιημένη κοινωνία κάνει πώς αγνοεί την βία και οχυρώνεται στο καβούκι του όταν δίπλα του κακοποιείται ένα παιδί; 

Παιδική εργασία και μάλιστα μη αμειβόμενη, παιδική πορνογραφία και παιδοφιλία- συμπεριλαμβανομένων και των γάμων ανήλικων κοριτσιών σε χώρες με κουλτούρα πολύ διαφορετική από την ευρωπαϊκή, παιδική εκμετάλλευση, αναλφαβητισμός, ακρωτηριασμοί, παιδιά θύματα βίας και ξυλοδαρμού τιμωρούνται από τους νόμους καταδικάζονται από τους θεσμούς και τις διεθνείς συμβάσεις και επιτρέπονται δυστυχώς από την υποκρισία του κοινωνικού συνόλου και την αδυναμία των κοινωνικών υπηρεσιών να παρέμβουν δυναμικά και αποφασιστικά.

Επιπλέον η οικονομική κρίση, επέτεινε την όλη κατάσταση. Ολοένα και περισσότερα παιδιά, κυρίως οικονομικών μεταναστών που έχουν περάσει λαθραία τα σύνορα και για τους οποίους δεν υπάρχουν στοιχεία απογραφής, αλλά και γηγενών κοινωνικών ομάδων, απέχουν από τα μαθήματά τους προκειμένου να επαιτήσουν ή να εργαστούν χωρίς κοινωνική ασφάλιση και κάτω από άθλιες οικονομικές, κοινωνικές και υγειονομικές συνθήκες. Κοντολογίς, έχουμε μερίδιο ευθύνης.

Αγαπητοί αναγνώστες, ο μήνας Νοέμβριος αφιερώνει δύο συνεχείς ημέρες στο παιδί, την 19η Νοεμβρίου ως διεθνή ημέρα κατά της κακοποίησης των παιδιών και την 20ηΝοεμβρίου ως παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού. Δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι αυτά τα δύο θέματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους. 

Όσοι αξιώθηκαν, με οποιονδήποτε τρόπο, να γίνουν γονείς, αλλά και όσοι διαθέτουν λίγο περισσότερη ευαισθησία και έχουν ξεφύγει από τα στενά όρια του ατομικισμού ξέρουν πολύ καλά ότι όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, χρώματος, θρησκείας, δεξιοτήτων, είναι παιδιά μας και έχουν ανάγκη εκτός από την προστασία μας, πράγμα αυτονόητο νομίζω, από την αγάπη και τον σεβασμό μας αφού δεν παύουν παρά την μικρή τους ηλικία να είναι ανθρώπινα πλάσματα που διαθέτουν αξιοπρέπεια και συναισθήματα, ίσως και περισσότερα από τα δικά μας, αφού η σκληρότητα της καθημερινότητας δεν έχει καταφέρει να διαπεράσει και να διαποτίσει πλήρως την παιδική τους αθωότητα και ευαισθησία.

Η ανθρώπινη ζωή που διαμορφώνεται από την πρώτη ώρα, όταν ακόμη μεγαλώνει μέσα στο σώμα της μητέρας, όταν δεν είναι καν αντιληπτή ούτε από την επιστήμη ούτε από το μητρικό ένστικτο είναι ίσως το μεγαλύτερο μυστήριο και μεγαλύτερη ευλογία που έχει δοθεί στον άνθρωπο, είναι η συνέχεια της ζωής μας στο διηνεκές με την μεταφορά των κυττάρων μας σε μία νέα δημιουργία κι ωστόσο τόσο δική μας που η εκμετάλλευση της από τον οποιοδήποτε μοιάζει με ιεροσυλία απέναντι στην οποία τόσο η κοινωνία όσο και ο καθένας προσωπικά πρέπει να δημιουργήσει ένα αρραγές και ανυπόκριτο μέτωπο για να μη σβήσει ποτέ το χαμόγελο από τα παιδικά χείλη τους, για να συνεχίσει να έχει μέλλον η κοινωνία και η ανθρωπότητα.

*Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)
Αρθρογράφος - Διεθνής αναλυτής
gnomikilkis

Iqbal Masih: Στα 4 δούλος, στα 10 μαχητής, στα 13 νεκρός...

Ο αγώνας του Ικμπάλ Μασί από το Πακιστάν

κατά της παιδικής εργασίας

βοήθησε να ζήσουν καλύτερα
περισσότεροι από 3.000 ανήλικοι.

Iqbal MasihBiography of a 10-Year-Old Activist

 

Μια ξεχασμένη ιστορία ενός δωδεκάχρονου αγοριού από το Πακιστάν συγκλονίζει πάντα.

Ο δωδεκάχρονος, Ικμπάλ Μασί, πάλεψε για τα δικαιώματα των παιδιών, για την παιδική εργασία και βραβεύτηκε. Μόνο που δεν πρόλαβε να χαρεί τη ζωή του ούτε και να αγωνιστεί για τους συνομήλικούς του που πέφτουν θύματα εμπορίας ανθρώπων, πουλιούνται σε σκλαβοπάζαρα και είναι αναγκασμένα να εργάζονται στην πιο τρυφερή τους ηλικία. Κάτι που συμβαίνει, φυσικά, σε πολλές χώρες του κόσμου, όπου η παιδική εργασία δεν θεωρείται και τόσο… έγκλημα.

Ποιος όμως ήταν ο Ικμπάλ Μασί; Ο δωδεκάχρονος ήταν από το Πακιστάν και λόγω του αγώνα του ενάντια στην εκμετάλλευση της παιδικής εργασίας, έγινε σύμβολο παγκοσμίως.

Το νεαρό αγόρι γεννήθηκε στο Πακιστάν το 1982. Μόλις συμπλήρωσε το τέταρτο έτος της ηλικίας του, η οικογένειά του τον πούλησε σαν σκλάβο σε ένα ταπητουργείο. Ο λόγος ήταν ένα δάνειο μόλις 16 δολαρίων.
Ο Ικμπάλ αναγκάστηκε για έξι χρόνια, από τα 4 δηλαδή μέχρι τα 10 του, να εργάζεται για δώδεκα ώρες την ημέρα, αλυσοδεμένος στο ίδιο σημείο. Έφτιαχνε χαλιά. Σιτιζόταν με λίγο φαγητό και ελάχιστο νερό που του έδιναν. Τον τιμωρούσαν συνέχεια κλείνοντάς τον σε ένα σκοτεινό υπόγειο που ήταν γεμάτο υγρασία, έντομα και ερπετά.
Στα δέκα του όμως, το έσκασε. Ναι, κατάφερε να αποδράσει από το ταπητουργείο. Στη συνέχεια πήγε στην αστυνομία και κατήγγειλε το αφεντικό του. Όμως, οι αστυνομικοί χρηματίστηκαν με αποτέλεσμα να τον επιστρέψουν στον εργοδότη του και να συνεχιστούν οι βασανισμοί.

Ο Ικμπάλ όμως δεν το έβαλε κάτω. Έτσι, μέσα σε λίγους μήνες το έσκασε ξανά και πήγε στο Απελευθερωτικό Μέτωπο του Πακιστάν για την Εκμετάλλευση της Παιδικής Εργασίας. Η συνέχεια; Ακολούθησαν καταγγελίες ανοιχτά σε ομιλίες του. Μιλούσε για τους εργοδότες που έβγαζαν χρήματα βάζοντας ανήλικα παιδιά να εργάζονται, αφήνοντάς τα μάλιστα να ζουν ως σκλάβοι.

Ο Ικμπάλ Μασί δεν έμεινε μάλιστα στις καταγγελίες. Θέλησε να βοηθήσει και άλλους συνομηλίκους του. Και γι’ αυτό άρχισε να τρυπώνει κρυφά σε ταπητουργεία και να βγάζει φωτογραφίες των παιδιών που εργάζονταν σε αυτά. Με αυτό τον τρόπο, βοήθησε να ζήσουν καλύτερα περισσότεροι από 3.000 ανήλικοι.

Ο Ικμπάλ Μασί βραβεύτηκε το 1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Reebok και έδωσε ομιλίες κατά της παιδικής εργασίας σε πολλά μέρη του κόσμου. Αμέσως μετά το ταξίδι του επέστρεψε στο χωριό του στο Πακιστάν για να γιορτάσει μαζί με την οικογένειά του, που ήταν ορθόδοξη, το Πάσχα.

Όμως, δολοφονήθηκε την ημέρα του Πάσχα του 1995, στη Μουρίτκε, ένα χωριό στο Πακιστάν, από την «Μαφία των Χαλιών». Τότε, ήταν περίπου 13 χρονών.

Τρεις μέρες τη δολοφονία του, εκατοντάδες παιδιά διαδήλωσαν στους δρόμους της Ινδίας σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Η ιστορία του Ικμπάλ έγινε μυθιστόρημα με συγγραφέα Francesco D’Adamo που κυκλοφόρησε το 2009.

grafida

Τα αρπακτικά έτοιμα να κατασπαράξουν τα ορφανά παιδιά στις Φιλιππίνες

Σεξουαλική εκμετάλλευση ορφανών παιδιών στις Φιλιππίνες

Οι Φιλιππίνες καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να εμποδίσουν την προσέλκυση παιδιών με στόχο... την σεξουαλική τους εκμετάλλευση στις περιοχές στη χώρα που επλήγησαν από τον φονικό τυφώνα Χαϊγιάν, ανακοίνωσε σήμερα η προεδρία.

ASIA/PHILIPPINES - Profiteering traffickers and pedophiles on the orphaned children of Typhoon Haiyan

Η μη κυβερνητική οργάνωση «Διεθνές Σχέδιο» εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με την κατάσταση πέντε μαθητριών του λυκείου, οι οποίες «στρατολογήθηκαν» για τον σκοπό αυτό μετά το πέρασμα του τυφώνα στις 8 Νοεμβρίου από την Μπάσεϊ και την Μαραμπού, δύο παραλιακές πόλεις στην νήσο Σαμάρ, όπου ο απολογισμός των θυμάτων και των ζημιών ήταν μεγάλος.

Ανθρωπιστικές οργανώσεις εξέφρασαν ανησυχία για τον πιθανό κίνδυνο να υπάρξει παράνομη διακίνηση ανθρώπων μετά το πέρασμα του Χαϊγιάν, ο οποίος άφησε πίσω του 8.000 νεκρούς ή αγνοούμενους.

Τα παιδιά που έχασαν τους γονείς τους στην καταστροφή, όπως και οι ενήλικες που αναζητούν απεγνωσμένα δουλειά, είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι σε κάτι τέτοιο, σημείωσαν οι ανθρωπιστικές οργανώσεις.
Μια επιτροπή κατά της παράνομης διακίνησης ανθρώπων έχει ήδη συσταθεί για να εμποδίσει να πέσουν παιδιά στα χέρια κυκλωμάτων που διακινούν παράνομα ανθρώπους στις περιοχές που έχουν πληγεί από τον τυφώνα, διαβεβαίωσε σήμερα ο Ερμίνιο Κολόμα, ένας εκπρόσωπος του προέδρου Μπενίνιο Ακίνο.
«Οι αρμόδιες υπηρεσίες κάνουν ο,τιδήποτε μπορούν για να εμποδίσουν τα εγκλήματα αυτά», πρόσθεσε.
Η κυβέρνηση των Φιλιππίνων υπολογίζει σε 109 τα παιδιά που έμειναν ορφανά μετά το πέρασμα του Χαϊγιάν μόνον στη νήσο Λέιτε.

Στην έκθεση του 2013 του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για την παράνομη διακίνηση ανθρώπων, οι Φιλιππίνες χαρακτηρίζονται χώρα προέλευσης θυμάτων δικτύων παράνομη διακίνησης ανθρώπων που έχουν στόχο την εκπόρνευση ή την καταναγκαστική εργασία, ενώ, σύμφωνα πάλι με την έκθεση αυτή, ο σεξουαλικός τουρισμός παιδεραστών παραμένει εκεί ένα «σοβαρό πρόβλημα».

newsopt

Τα κολαστήρια του «πλούσιου λόφου» Bolivia: Στα ορυχεία του Cerro Rico

Για την ζωή των μεταλλωρύχων στα ορυχεία του Cerro Rico στο μακρινό Ποτοζί της Βολιβίας κάνει ρεπορτάζ το Vice, το οποίο περιγράφει με γλαφυρό τρόπο τα σύγχρονα κολαστήρια στα οποία δουλεύουν περίπου 3.000 ανήλικα παιδιά.


Down the Shaft with Bolivia’s
Child Laborers

 

Σε δημοσίευμα του, το Vice πηγαίνει στα ορυχεία Cerro Rico της Βολιβίας, όπου όπως αναφέρει «τουλάχιστον 4 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν πεθάνει σε 500 χρόνια», με κύριες αιτίες την πείνα και ασθένειες στον πνεύμονα. 

Περιγράφει ο ανταποκριτής του Vice την επίσκεψη του: «ήμουν εκατοντάδες μέτρα κάτω από την γη περνώντας μέσα από τούνελ με ύψος τρία πόδια, με τα γόνατα μου να έχουν εκδορές από τον σκληρό βράχο. Ο οδηγός μου ο Ντάνι, ένας μικροσκοπικός άνδρας με την δύναμη και την ψυχραιμία γαϊδουριού είχε προχωρήσει τόσο βαθιά που είχε εξαφανιστεί στο σκοτάδι».

 

Στη συνέχεια, το Vice αναφέρεται στην ιστορία του Cerro Rico, γνωστό και αλλιώς ως ο «Πλούσιος Λόφος»:

«Το Cerro Rico καταρρέει. Στην μεγαλύτερη παραγωγικότητα του, εμπορευόταν περισσότερο από το μισό του ασημιού παγκοσμίως το οποίο πήγαινε στην ισπανική αυτοκρατορία για 200 χρόνια(...).

Αλλά μετά από 50 χρόνια ανασκαφών, ο λόγος ο οποίος βρίσκεται στα 16.000 πόδια στην πραγματικότητα μοιάζει με ένα γιγάντιο βουνό που υψώνεται σαν ουρανοξύστης πάνω από τις ετοιμόρροπες εκκλησίες και πλατείες αυτής της πόλης των 240.000 ανθρώπων- εξαθλιωμένος σαν τους εργαζομένους της.

Σήμερα, συνεχίζει να παράγει ελάχιστο ψευδάργυρο, κασσίτερο και ασήμι, και 15.000 άνδρες να σκάβουν στο εσωτερικό του, αλλά έχουν κάνει μια τέτοια εμπεριστατωμένη δουλειά που το Cerro Rico έχει γίνει δομικά ασθενές. «Ένας από τους φόβους», λέει ο Roberto Fernandez, συντονιστής του δικαιωμάτων των εργαζομένων «είναι ότι Cerro Rico θα καταρρεύσει σαν τους δίδυμους πύργους, δάπεδο προς δάπεδο».

Ο ανταποκριτής του Vice παράλληλα, αναφέρει πως περίπου 3.000 ανήλικα παιδιά φέρονται να δουλεύουν στα ορυχεία παράνομα, καθώς η εργασία αυτή απαγορεύεται επισήμως από την κυβέρνηση της Βολιβίας, με τα στατιστικά να αναφέρουν πως μόνο το 2008, 60 ανήλικοι σκοτώθηκαν από διάφορα ατυχήματα.

Τέλος, οι εργάτες τους οποίους το Vice περιγράφει σαν «50 βρώμικους και χωρίς μπλούζες άνδρες», μίλησαν στο περιοδικό για τον δύσκολο τρόπο ζωής τους και το επάγγελμα τους: «Οι άνδρες ήταν γύρω στα 30 και μου είπαν πως δουλεύουν εδώ και 10 χρόνια μαζί και μοιράζονται τα κέρδη από τα μέταλλα που μαζεύουν και πωλούν. Στην καλύτερη ο καθένας βγάζει περίπου 30 δολάρια την ημέρα. Μου επιβεβαίωσαν πως δουλεύουν ανήλικα παιδιά στα ορυχεία, αλλά δεν μπορούσαν να πουν που ακριβώς. Αλλά δεν μιλήσαμε πολύ. Το ωράριο εργασίας τους τελείωνε και μόλις είχαν τελειώσει την τοποθέτηση 8 συσκευών δυναμίτη στον βράχο και το μόνο που τους έμενε ήταν να το ανάψουν για να εκραγεί και να πάνε σπίτια τους- αλλά δεν μπορούσαν επειδή είχαν ξεχάσει τα σπίρτα τους», καταλήγει το αμερικανικό περιοδικό.

Πηγή: iefimerida

FREE ΤΗΕ SLAVES: «Η ζωή ενός σύγχρονου σκλάβου αξίζει...

λιγότερο από ένα μπουκάλι ακριβό κρασί»

    Η εκπρόσωπος της οργάνωσης "FREE ΤΗΕ SLAVES", Σάρα ντ' Αμπρόζιο «Το πρόβλημα είναι παγκόσμιο και παγκόσμια πρέπει να είναι η συντονισμένη αντίδραση. Το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης έχουν οι κυβερνήσεις και ο ΟΗΕ».

Η ζωή ενός σύγχρονου σκλάβου αξίζει λιγότερο από ένα μπουκάλι ακριβό κρασί» λέει στην «Ε» η Σάρα Ντ' Αμπρόζιο, εκπρόσωπος της αμερικανικής Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης Free the Slaves, που εργάζεται για την αντιμετώπιση του φαινομένου της δουλείας, καλώντας τη διεθνή κοινότητα να δει κατάματα και κυρίως να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τη ζοφερή πραγματικότητα: 

    «Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι σκλάβοι από ποτέ άλλοτε στην Ιστορία. Είναι καθήκον και υποχρέωση όλων μας να τους βοηθήσουμε να σπάσουν τα δεσμά τους».

Τα στοιχεία που δημοσιοποίησε για τους σύγχρονους σκλάβους, ύστερα από μελέτες αρχείων των Ηνωμένων Εθνών και της Παγκόσμιας Τράπεζας, σοκάρουν... γιατί οι περισσότεροι πολίτες σήμερα έχουν την αίσθηση ότι το φαινόμενο της δουλείας ανήκει σε άλλους αιώνες...

    Αυτή η εντύπωση επικρατεί, γιατί η δουλεία έχει καταργηθεί εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι όταν μία πρακτική τίθεται εκτός νόμου εξαφανίζεται. Κάθε άλλο. Και πρέπει να κατανοήσουμε ότι σκλάβοι είναι οι άνθρωποι που εξαναγκάζονται να δουλεύουν χωρίς αμοιβή, υπό την άσκηση σωματικής ή ψυχολογικής βίας. 

    Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό, σήμερα υπάρχουν περισσότεροι σκλάβοι από ποτέ, περίπου 27 εκατομμύρια, και σχεδόν το 1/3, δηλαδή περίπου 9 εκατ., είναι παιδιά. Ζουν στην πλειονότητά τους κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά και ανάμεσά μας.

Παιδιά-σκλάβοι

    «Εμείς απλώς δίνουμε και πάλι τα στοιχεία. Σχεδόν 9 εκατ. παιδιά εργάζονται ως καθαριστές, μάγειρες, κηπουροί ή έχουν τη φροντίδα άλλων παιδιών και ηλικιωμένων, χωρίς αμοιβή, υπό απειλές για τη ζωή τους. Πίσω από τις κλειστές πόρτες των εργοδοτών τους, τα παιδιά υποφέρουν και οι κοινωνίες δεν βλέπουν τι εργασία προσφέρουν. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η πλειονότητα των εργαζόμενων παιδιών -περίπου 6,5 εκατομμύρια- είναι ηλικίας 5 έως 14 ετών, εκ των οποίων περισσότερο από το 71% είναι κορίτσια. Οι ανήλικοι εργαζόμενοι απομονώνονται από τις οικογένειές τους και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τους εργοδότες τους. Η φύση της "εργασιακής" σχέσης καθιστά τα παιδιά ευάλωτα σε φυσική, ψυχολογική και σεξουαλική βία».

- Υποστηρίζετε ότι η ζωή των σύγχρονων σκλάβων κοστίζει σήμερα όσο ένα ακριβό μπουκάλι κρασί...

    «Ναι, το 2009 μία "μέση" τιμή για έναν σκλάβο ήταν περίπου 90 δολάρια. Σήμερα ένας σκλάβος κοστίζει περίπου 140 δολάρια, ενώ άνθρωποι και παιδιά που γίνονται σκλάβοι λόγω χρεών "κοστίζουν" μόλις 60 δολάρια. Σκεφτείτε ότι εάν κάνουμε αναγωγή, με σημερινές αξίες, η τιμή ενός σκλάβου το 1809 ήταν 40.000 δολάρια. Με μαθηματικούς όρους η τιμή της ανθρώπινης ζωής... σχεδόν μηδενίζεται μέσα σε 200 χρόνια. Αντιθέτως, υψηλές παραμένουν οι τιμές που οι σύγχρονοι δουλέμποροι λευκής σαρκός προσφέρουν για "σκλάβους του σεξ", που γίνονται θύματα εκμετάλλευσης των κυκλωμάτων καταναγκαστικής πορνείας.

- Γιατί η Ινδία έχει τη «μαύρη» πρωτιά στην εκμετάλλευση σύγχρονων σκλάβων;

«Ενα πλέγμα παραγόντων, η προσωπική/οικογενειακή εξαθλίωση, η κοινωνική απομόνωση, η αβάσταχτη φτώχεια, σε συνδυασμό με την κοινωνική διαφθορά, βρίσκονται στον πυρήνα του σύγχρονου δουλεμπορίου. Στην Ινδία όμως, όπως και σε άλλες περιοχές της Ασίας, οι οικογένειες κληρονομούν τα χρέη της προηγούμενης γενιάς τα οποία καλούνται να ξεχρεώσουν. Ετσι, οδηγούνται σε ακραίες επιλογές όπως η "πώληση" των παιδιών τους για να επιβιώσει η υπόλοιπη οικογένεια. Ακόμη και εάν δανειστούν από συμπατριώτες τους, στην περίπτωση που δεν μπορούν να αποπληρώσουν το δάνειο αναγκάζονται να εργάζονται στον/ ή για τον δανειστή τους και όλος τους ο μισθός χρησιμοποιείται για την αποπληρωμή. Στην Ινδία το 1976 ψηφίστηκε νόμος κατά της δουλείας, αλλά δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Σύμφωνα με τα στοιχεία μας, σήμερα ένας άνθρωπος παραμένει σκλάβος περίπου για έξι χρόνια. Επειτα από αυτό το διάστημα, είτε έχει κατορθώσει να αποπληρώσει τα χρέη του είτε δραπετεύει είτε πεθαίνει».

Προσφορά και ζήτηση...

- Πώς δραστηριοποιείστε και πώς μπορούν οι πολίτες να βοηθήσουν;

«Συνεργαζόμαστε με κυβερνήσεις και άλλες οργανώσεις σε τοπικό επίπεδο, με τις κοινότητες, για την εξάλειψη του φαινομένου μέσω πολλαπλών ...

Πολυβραβευμένο Ελληνικό video με θέμα το εμπόριο παιδιών

Και έτσι ξαφνικά, άρχισε πάλι να βρέχει ανθρώπους....
«πέσαμε από τα σύννεφα», ενώ...
.
περίπου 1,2 εκατομμύρια παιδιά πωλούνται κάθε χρόνο. 
Τα περισσότερα από αυτά καταλήγουν σκλάβοι στην αγορά του σεξ. 

Το TRAFFICKING στην Ελλάδα
"Selling the Girl Next Door" Documentary

Το  είναι ένα μικρό animation που δημιουργήθηκε με την συνεργασία φοιτητών από το ΤΕΙ Αθηνών και θέμα του έχει το παράνομο εμπόριο παιδιών. 
Παρουσιάζει το trafficking μέσα από τη ματιά ενός παιδιού από την Αφρική που κυνηγά το όνειρο του για την ελευθερία αλλά καταλήγει να γίνει μέρος αυτής της θλιβερής στατιστικής.

..
1,2 Million Children are bought and sold across international borders each year. The majority of these victims are forced into the commercial sex trade. The animation short “1,2 Million Children” focuses on human trafficking through the sight of an African children who pursuits the dream of freedom and becomes a victim of the tragic statistic.

Festivals and Awards:
33th Drama International Film Festival
Balkanima '10
Anim'est '10
3.0 Animasyros
Olympia Int' Film Festival
Be There! Animation Film Festival
6th Animfest (2nd Animation Award)
EBGE (Special Merit)
Los Angeles Greek Film Festival (LAGFF '11)
Shanghai International Film Festival (SIFF '11)

Script, Direction, Animation, Design: Effie Pappa
Producers: Effie Pappa, Stelios Polychronakis
Composer/Sound Editor: Marietta Fafouti
Mixer: Leyteris Xanthis

Degree Project School:
Technological Educational Institute (T.E.I.) of Athens,
Faculty of Applied Arts and Design, Dept. of Graphic Design

880.000 άνθρωποι στην «πολιτισμένη» Ευρώπη ζουν υπό συνθήκες σκλαβιάς

Από διαπιστώσεις καλά πάμε...
Η Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά του οργανωμένου εγκλήματος εκτιμά σε 880.000 όσους εργάζονται σε συνθήκες σκλαβιάς στην ευρωπαϊκή επικράτεια, το ένα τέταρτο εκ των οποίων θύματα (και) σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

‘880,000 slaves in the EU’

Αυτό αναφέρεται σε έκθεση της επιτροπής CRIM του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, γνώση της οποίας επικαλείται το γερμανικό Spiegel. Η επιτροπή έχει ως αντικείμενο την έρευνα όχι μόνο του οργανωμένου εγκλήματος, αλλά και της διαφθοράς και του ξεπλύματος μαύρου χρήματος.
Σύμφωνα με την έκθεση, μόνο η εμπορία ανθρώπων αποφέρει στις εγκληματικές ομάδες έσοδα 25 δισ. ευρώ τον χρόνο. Μεταξύ 18 και 26 δισ. ευρώ υπολογίζονται τα «έσοδα» από παράνομη εμπορία οργάνων και άγριων ζώων.  
Ο αριθμός των ομάδων αυτών που δραστηριοποιούνται στην ΕΕ υπολογίζεται στις 3.600, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό.

activistika

Χαμένη παιδικότητα - Παιδική δουλεία

Χαμένη παιδικότητα: Φωτογραφίες της παιδικής εργασίας ανά τον κόσμο που κόβουν την ανάσα.
Φωτογραφίες της παιδικής εργασίας (δουλείας) ανά τον κόσμο που κόβουν την ανάσα.
.

Ένα συγκλονιστικό φωτογραφικό αφιέρωμα δημιούργησε ο διάσημος φωτογράφος Steve McCurry καταγράφοντας την παιδική εργασία μέσα από τα ταξίδια του τα τελευταία τρία χρόνια.
Το άλμπουμ με τίτλο "Stolen Childhood" δείχνει παιδιά εκτεθειμένα στις χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας ανάμεσα σε επικίνδυνα περιβάλλοντα όπου δεσπόζουν παράνομες δραστηριότητες όπως διακίνηση ναρκωτικών, πορνεία και ακούσια συμμετοχή σε ένοπλες συγκρούσεις.
Σήμερα, περίπου 215 εκατομμύρια παιδιά εργάζονται στον κόσμο, πολλά από αυτά με πλήρη απασχόληση. Αυτά τα παιδιά δεν πηγαίνουν σχολείο και δεν έχουν χρόνο για να παίζουν ενώ πολλά δεν λαμβάνουν τρόφιμα ή κατάλληλη φροντίδα. 

 
Έχουν στερηθεί δηλαδή την ευκαιρία να είναι παιδιά.
Παρά τις διάφορες διεθνείς διασκέψεις και συνέδρια που λαμβάνουν μέρος κατά καιρούς για την καταπολέμηση των χειρότερων μορφών παιδικής εργασίας, υπάρχει ακόμα η επείγουσα ανάγκη για συντονισμένη δράση σε παγκόσμιο επίπεδο για τον τερματισμό της παιδικής εργασίας.

Αφγανιστάν

Αφγανιστάν

Μπαγλαντές

Μπούρμα

Ινδία

Ινδία

Ινδία

Ινδία

Καμπούλ

Μάλι, Αφρική

Μάλι, Αφρική

Νεπάλ

Νεπάλ

Νιγηρία

Υεμένη

Πηγή εικόνων: stevemccurry.com
Πηγή: iefimerida

Η γλυκειά ζάχαρη και η πίκρα της παιδικής δουλείας

Καμπότζη: Η βιομηχανία της ζάχαρης και η παιδική εργασία

Χιλιάδες αγρότες στην Καμπότζη βλέπουν καθημερινά να χάνουν τη γη τους και να καταστρέφεται η ζωή τους από τις τεράστιες εκτάσεις ζαχαροκάλαμων που εκμεταλλεύονται μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες.  

η Tate & Lyle αρνήθηκε πως χρησιμοποιεί
μικρά παιδιά στις φυτείες!!! 

The Cambodian villages destroyed by the sugarcane industry - video

Σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας «Guardian», μια από τις επιχειρήσεις που έχουν αναλάβει -για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης- τις εισαγωγές μεγάλης ποσότητας ζάχαρης στην Ευρώπη είναι και η Tate & Lyle. 

Η παιδική εργασία, οι απαλλοτριώσεις εξπρές και η δημιουργία ενός κλίματος τρομοκρατίας σε μεγάλα τμήματα της Καμπότζης είναι ορισμένες μόνο από τις κατηγορίες που εξαπολύουν ακτιβιστές κατά της συγκεκριμένης εταιρείας.
Από την πλευρά της πάντως η Tate & Lyle διέψευσε το Σάββατο πως ευθύνεται για την παραβίαση ατομικών ελευθεριών, υπογραμμίζοντας ότι τηρούνται όλες οι προβλεπόμενες διατάξεις της διεθνούς εργασιακής νομοθεσίας. Παράλληλα αρνήθηκε πως χρησιμοποιεί μικρά παιδιά στις φυτείες.  

Επιμέλεια: Μάριος Βελέντζας