Τα Παιδιά της Σοκολάτας - The Dark Side Of Chocolate

The Dark Side of Chocolate

Καλλιεργεί όλη του τη ζωή κακάο αλλά δεν είχε δοκιμάσει ποτέ… μέχρι τώρα (βίντεο)
    Τα περισσότερα παιδιά λατρεύουν τις σοκολάτες. Κάποια παιδιά, όμως, τις απεχθάνονται. Ένα από αυτά είναι και ο Ντρίσα.
Ο Ντρίσα φέρει ακόμη τα σημάδια της περιόδου που πέρασε, δουλεύοντας σε κάποια φυτεία κακάο της Ακτής του Ελεφαντοστού. Πολυάριθμα σημάδια από χτυπήματα.

 

    Ο Ντρίσα ήταν ένας «σκλάβος της σοκολάτας», ένα από τον άγνωστο αριθμό παιδιών από τη δυτική Αφρική που πωλούνται από τις οικογένειές τους ως σκλάβοι στην Ακτή του Ελεφαντοστού, τη μεγαλύτερη παραγωγό χώρα κακάο στον κόσμο.
Τα υποχρεώνουν να εργάζονται χωρίς να τα πληρώνουν, τα χτυπούν όταν αυτά εκδηλώνουν κάποιες αντιρρήσεις τους και τα εγκαταλείπουν, όταν αρρωσταίνουν.

 

Ο Ντρίσα εργαζόταν 18 ώρες την ημέρα, έτρωγε ελάχιστα και το βράδυ κοιμόταν κλειδωμένος σ΄ ένα μικρό δωμάτιο.
Τα χτυπήματα που δεχόταν ήταν αρκετά για να τον «πείσουν» να συνεχίσει.
Οι «σκλάβοι της σοκολάτας» που χρησιμοποιούνται στην Ακτή του Ελεφαντοστού προέρχονται, κατά κύριο λόγο, από το Μάλι, το Μπενίν, το Τόγκο και την Κεντροαφρικάνικη Δημοκρατία. Οι πληροφορίες που υπάρχουν, ωστόσο, γι' αυτά είναι λιγοστές και συγκεχυμένες.

 

περισσότερα στην πηγή: antikleidi
και στην πηγή της πηγής: apenantioxthi

 

σχετικά:

Η σοκολάτα, τα ΖΑΡΑ, τα μπουχάρα και όλα τα ... - To χαμομηλάκι

27 Απρ 2013

Παιδιά σκλάβοι: Τα «αναλώσιμα» του κόσμου; | To χαμομηλάκι

14 Ιουν 2013

Σάλος από σειρά ρούχων με τίτλο «Γίνε ο σκλάβος μου - To χαμομηλάκι

18 Μαι 2013

Παιδιά – σκλάβοι σε έναν κόσμο ντροπής… ~ To χαμομηλάκι

17 Μαρ 2012

Παιδιά στρατιώτες, σεξουαλικοί σκλάβοι, καννιβαλισμός ...

04 Μαι 2007

Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι σκλάβοι από ποτέ - To χαμομηλάκι

26 Σεπ 2009

Δ. Γληνός: Ένα συγκλονιστικά επίκαιρο γράμμα του 1932 | To ...

21 Μαρ 2012

Όταν Άγγελοι κλαίνε... | To χαμομηλάκι

06 Δεκ 2012

Παιδική εργασία - To χαμομηλάκι

12 Ιουν 2009

Οι εργαζόμενοι φορούν πάνες επειδή απαγορεύεται να πηγαίνουν τουαλέτα, στη χώρα της... ελευθερίας!

Ούτε για φαγητό να πηγαίνουν. Να τους το βάζουν με σωληνάκι κατευθείαν στο στομάχι. Και το νερό με ορό κολλημένο μόνιμα στο χέρι τους!
__________________

ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ ΣΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΗΠΑ.

Οι εργαζόμενοι φορούν πάνες επειδή απαγορεύεται να πηγαίνουν τουαλέτα στη χώρα της ... ελευθερίας....

Κι όσο συλλογιέται κανείς τη πρεμούρα των πρώην λαϊκών δημοκρατιών να εισέλθουν στη κόλαση του καπιταλισμού αυτομάτως φέρνει στον νου τις γαλοπούλες που βιάζονται να έρθουν τα Χριστούγεννα για να τις σφάξουν!

Οι Αμερικάνοι καταναλώνουν περισσότερο κοτόπουλο από ποτέ, τουλάχιστον 30% σε σχέση με πριν από 20 χρόνια και το θέλουν φθηνό και σε πολλές ποικιλίες.

Οι τέσσερις μεγάλες εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή κοτόπουλου για να μειώσουν το κόστος πιέζουν τους εργαζόμενους, οι περισσότεροι από τους οποίους εργάζονται σε γραμμή παραγωγής με ταχύτητες που διαλύουν τον αυχένα, καταλήγουν να δουλεύουν σε πολύωρες βάρδιες με μόλις μισή ώρα διάλειμμα την ημέρα και μισθούς χαμηλότερους από το βασικό.

Η πίεση για να διατηρηθεί η ταχύτητα στη γραμμή παραγωγής, είναι τόσο μεγάλη που συχνά οι επιτηρητές αρνούνται στους εργαζόμενους ακόμη και να πάνε στην τουαλέτα, σύμφωνα με έκθεση της Oxfam.

Για να αποφύγουν την ντροπή του να γίνονται τόσο απελπισμένοι ώστε να κατουρούν στο πάτωμα αρκετοί εργαζόμενοι φοράνε πάνες κατά τη διάρκεια της εργασίας τους. «Έπρεπε να φοράω Pampers» είπε ένας εργαζόμενος στην Oxfam και πρόσθεσε ότι το κάνουν πολλοί συνάδελφοί του.

Διαφορετικά τμήματα μέσα στα εργοστάσια πουλερικών έχουν διαφορετικούς κανόνες για το πότε επιτρέπεται ένας εργαζόμενος να πάει στην τουαλέτα, αλλά ο γενικός κανόνας σύμφωνα με την έκθεση είναι ότι το να πας στην τουαλέτα είναι προνόμιο και όχι δικαίωμα.

Εάν κάποιος εργαζόμενος θέλει να πάει στην τουαλέτα θα πρέπει να τον αντικαταστήσει κάποιος άλλος στη γραμμή παραγωγής. Οι εργαζόμενοι λένε ότι η αντικατάσταση μπορεί να καθυστερήσει περισσότερο από μία ώρα και τελικά ο αντικαταστάτης δεν φθάνει ποτέ. Οι εργαζόμενοι είπαν στην Oxfam, ότι η μόνη ώρα που μπορούν να πάνε οι εκατοντάδες εργαζόμενοι στην τουαλέτα, είναι κατά τη διάρκεια του ημίωρου διαλείμματος για φαγητό, όπου οι ουρές είναι ατελείωτες.

Η Oxfam αναφέρει ότι τα ευρήματα είναι αποτέλεσμα τριετούς έρευνας, εκατοντάδων συνεντεύξεων με εργαζόμενους. Τα αποτελέσματα είναι παρόμοια με άλλες έρευνες που είχε πραγματοποιήσει με το ίδιο θέμα, όταν είχε διαπιστώσει ότι το 80% των εργαζόμενων στη βιομηχανία πουλερικών δεν είχαν το δικαίωμα να πάνε στην τουαλέτα, όποτε ένιωθαν την ανάγκη.

klydonas
vice.com
το βρήκαμε στην αγαπημένη μας ideopigi

Οι «Ανέγγιχτοι» της Ινδίας: Σύγχρονοι σκλάβοι - Ζωή μέσα στους βόθρους /Forced to Clean Human Waste in India

Άλλη μια ντροπή του 21ου αιώνα...

Στην Ινδία οι άνθρωποι που ανήκουν στην κατώτερη κάστα αναγκάζονται καθημερινά να καθαρίζουν ιδιωτικές και δημόσιες τουαλέτες, ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν.
Οι γνωστοί και ως « ανέγγιχτοι» έχουν ευαισθητοποιήσει πολλές ανθρωπιστικές οργανώσεις, αφού ζουν κάτω από μια μορφή δουλείας.

συλλογή περιττωμάτων από τα αποχωρητήρια με το χέρι.

Επιμέλεια: Μαρία Αγγελοπούλου.

 

Έκθεση που δημοσιεύτηκε από την «Human Right Watch» (HRW) περιγράφει μεταξύ άλλων την συλλογή περιττωμάτων από τα αποχωρητήρια με το χέρι.
Η δουλειά αυτή, γίνεται από εκείνους που θεωρούνται η «κατώτερη κάστα», και συχνά πέφτουν θύματα βίας, έξωσης και παρακράτησης των ανταλλαγμάτων, σε περίπτωση που θελήσουν να εγκαταλείψουν την εργασία τους.

Πολλοί από αυτούς, που είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν στα αποχωρητήρια, αναφέρουν από τη μια τις απάνθρωπες συνθήκες της εργασίας τους, αλλά από την άλλη όπως λένε γνωρίζουν καλά ότι είναι η μόνη δουλειά στην οποία μπορούν να εργασθούν λόγω της κοινωνικής τους τάξης.
«Όταν για πρώτη φορά παραπάτησα και έπεσα μέσα στο βόθρο με έπιασε πανικός και άρχισα να ουρλιάζω. Έτρεξα στο σπίτι μου με κραυγές. Όταν ηρέμησα είχα καταλάβει πως μόνο αυτή η δουλειά υπάρχει για μένα», δηλώνει μια γυναίκα από τους «Ανέγγιχτους» στην οργάνωση HRW.

Αν και υπάρχουν νόμοι οι οποίοι περιορίζουν τη μορφή αυτής της εργασίας, η σκλαβιά των «Ανέγγιχτων» εξακολουθεί να είναι αρκετά διαδεδομένη σε ολόκληρη την Ινδία. Οι γυναίκες συνήθως ασχολούνται με τη συλλογή αποβλήτων από τις ιδιωτικές κατοικίες, ενώ οι άνδρες ασχολούνται με τον καθαρισμό δημόσιων βόθρων, καθώς απαιτείται μεγαλύτερη σωματική δύναμη. Πολλοί από αυτούς συχνά τραυματίζονται και υποφέρουν από σοβαρά προβλήματα υγείας.

«Η συλλογή των ανθρώπινων περιττωμάτων δεν είναι μια μορφή απασχόλησης, αλλά είναι μια μορφή σκλαβιάς», αναφέρει ο Ασίφ Σάικ, ιδρυτής μιας εκστρατείας για τον τερματισμό της σκλαβιάς των Ανέγγιχτων. «Είναι μια από τις πιο ενδεικτικές μορφές διάκρισης κατά της κατώτερης κάστας και παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Σε έκθεση «Cleaning Human Waste», της HRW, αναφέρεται και η «αμοιβή» των Ανέγγιχτων για τις «υπηρεσίες» τους. «Οι 'ανέγγιχτοι' εξαναγκάζονται να συλλέγουν ανθρώπινα περιττώματα σε καθημερινή βάση, και όταν τελειώσουν την εργασία τους παίρνουν ως αντάλλαγμα ένα καλάθι με ζαχαροκάλαμα», τονίζεται.

«Οι άνθρωποι αυτοί εργάζονται ως ρακοσυλλέκτες, καθώς λόγω της κοινωνικής τους θέσης αναγνωρίζονται μόνο ως ικανοί για να εκπληρώσουν αυτόν το ρόλο  και συνήθως δεν τους επιτρέπεται να αναλάβουν κάποια άλλη δουλειά», σημειώνει η Μεενάκσι Γκανγκούλι, επικεφαλής της HRW στη Νότια Ασία. «Η αντίληψη αυτή ενισχύει το κοινωνικό στίγμα για την κάστα των Ανέγγιχτων και διαιωνίζει τις διακρίσεις και τον κοινωνικό αποκλεισμό».

Η HRW  κάλεσε την κυβέρνηση της Ινδίας να εφαρμόσει την υπάρχουσα νομοθεσία, για στήριξη των «Ανέγγιχτων» και να αναζητήσει εναλλακτικά μέτρα για την επιβίωσή τους.  Στην έκθεση της οργάνωσης περιλαμβάνονται περισσότερες από 100 συνεντεύξεις με «Ανέγγιχτους» μέσω των οποίων αναδεικνύεται η καθημερινή μάχη για επιβίωση μέσα στους βόθρους.

tvxs