Δεν ακούει κανέναν; Χρησιμοποιήστε τη μέθοδο «Γκάντι»

Το μικρό σας σάς χτυπάει, αρνείται να σας υπακούσει... Με λίγα λόγια, μπροστά σας έχετε έναν μικρό... αντάρτη. 

Με τη συμπεριφορά του πραγματικά σας φέρνει στα όριά σας. Τι κάνουμε λοιπόν; Σε αυτές τις δύσκολες περιπτώσεις μπορεί να βοηθήσει μια νέα μέθοδος. 

Το όνομά της; Ειρηνική αντίσταση! 

Πρότυπό της; Ο Μαχάτμα Γκάντι.

Ακόμη και τα πιο ήρεμα και υπάκουα πιτσιρίκια κάποια στιγμή αναστατώνουν τους γονείς τους. Γι’ αυτό και οι μικροεντάσεις δεν λείπουν σχεδόν από καμία οικογένεια. 

Είτε γιατί ο μικρός δεν μάζεψε τα παιχνίδια του από το καθιστικό είτε γιατί τα αδελφάκια τσακώνονται μεταξύ τους για το τελευταίο ποτήρι χυμό, με αποτέλεσμα ο μπαμπάς ή η μαμά να αναγκάζεται να βάζει τις φωνές. Όλα αυτά είναι απολύτως φυσιολογικά και συμβαίνουν και στις… καλύτερες οικογένειες.

Αν όμως το τρίχρονο πιτσιρίκι σας σας χτυπάει, αν το πεντάχρονο αγοράκι σας προσβάλλει και κοροϊδεύει τη νηπιαγωγό του, αν σας πιέζει ζητώντας διάφορα πράγματα με επίμονο και άσχημο τρόπο (π.χ. λειχουδιές, χρήματα, περισσότερη τηλεόραση), αν πρέπει να το παρακαλάτε με τις ώρες για να πάει στο κρεβάτι ή να φάει όλο το φαγητό του ή αν σας απειλεί ότι θα «αυτοκτονήσει», τότε τα πράγματα αλλάζουν. 

Εδώ δεν πρόκειται για συνηθισμένες σκανδαλιές και γκρίνιες, αλλά για προβληματική συμπεριφορά. 

Ανεξάρτητα από τις αιτίες της, αυτή η συμπεριφορά διαταράσσει την οικογενειακή ισορροπία και φέρνει τα… πάνω κάτω στο σπίτι. Οι γονείς ταλαντεύονται ανάμεσα στην οργή και την απελπισία, τα πιτσιρίκια δοκιμάζουν τα όρια και τα νεύρα του μπαμπά και της μαμάς και... απολαμβάνουν την εξουσία τους.

Υπάρχει… σωτηρία; Ναι! Αρκεί να ακολουθήσετε τη νέα τακτική που προτείνει ο καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, Ηaim Omer, η οποία βασίζεται στη στάση και τη φιλοσοφία του Μαχάτμα Γκάντι. Δηλαδή στην ήρεμη μεν αλλά αποτελεσματική αντίσταση. 

Ο Ινδός πολιτικός είχε καταφέρει να πηγαίνει κόντρα στους Βρετανούς αποικιοκράτες, χωρίς όμως η σύγκρουσή τους να βγαίνει εκτός ελέγχου και να οδηγεί σε καταστροφή. 

Ποιο ήταν το «όπλο» του; 

Η ειρηνική, χωρίς χρήση βίας, αντίσταση. Δεν θα μπορούσαν άραγε και οι γονείς να επωφεληθούν από αυτή την τακτική;

Μια πρωτοποριακή μέθοδος
Εδώ και πολλά χρόνια ο καθηγητής Ψυχολογίας Ηaim Omer δουλεύει και δοκιμάζει τη μέθοδό του σε οικογένειες στη Γερμανία και το Ισραήλ. Όλοι οι γονείς που συμμετέχουν στις έρευνές του μοιάζουν μεταξύ τους. 

Δηλαδή είναι μαμάδες και μπαμπάδες που έχουν μια ολέθρια έχθρα με τα μικρά τους, που βρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση εξουσίας με τα πιτσιρίκια τους, συνήθως για ασήμαντες αφορμές. Ή, από την άλλη, είναι γονείς που έχουν… παραδώσει τα όπλα και έχουν γίνει παιχνιδάκι στα χέρια του απαιτητικού παιδιού τους. Μάλιστα, ήδη η μέθοδος του καθηγητή Omer χρησιμοποιείται με επιτυχία από τους ειδικούς παιδοψυχολόγους στη Γερμανία σε μικρά και μεγάλα παιδιά.

Ποιο είναι, όμως, το μυστικό της νέας μεθόδου; 

Λοιπόν, οι γονείς, ανεξάρτητα από την ηλικία του παιδιού τους, θα πρέπει να σταματήσουν να «απαντούν» στις προκλήσεις του και να μην παρασύρονται σε μια κόντρα που δεν οδηγεί πουθενά, σε αυτόν το φαύλο κύκλο του... 

- «Θα το κάνεις»

- «Όχι, δεν θα το κάνω». 

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ας δούμε τι προτείνει η νέα μέθοδος:

Όχι κήρυγμα
Οι γονείς πρέπει να σταματήσουν το κήρυγμα, τα παρακάλια, τις ατέλειωτες συζητήσεις. Το μόνο που καταφέρνουν με όλα αυτά είναι να εξαντλούνται οι ίδιοι και στο τέλος το μικρό να κάνει τελικά το δικό του!

Ψυχραιμία και όχι άμεσες αντιδράσεις
Οι γονείς πρέπει να μάθουν να παραμένουν ήρεμοι σε έντονες καταστάσεις και να μην παρασύρονται από την ένταση της στιγμής. Αν, για παράδειγμα, το μικρό τους τους χαστουκίσει, θα πρέπει να μείνουν αρχικά σιωπηλοί και να συλλογιστούν αυτό που συνέβη. Έτσι θα συγκρατήσουν την οργή τους, που μπορεί να οδηγήσει σε λάθος αντιδράσεις. Θα «απαντήσουν» στην κακή συμπεριφορά του παιδιού τους μόνο αφού περάσει κάποιος χρόνος: μισή ώρα αν το παιδί είναι κάτω των 6 ετών και μία μέρα αν είναι μεγαλύτερο.

Ξεκαθάρισμα… λογαριασμών με «Sit-in»!
Θα πρέπει να είναι ξεκάθαροι και σαφείς με το παιδί! Δηλαδή, θα πρέπει να του ανακοινώσουν ότι από εδώ και στο εξής δεν θα ανέχονται πια την άσχημη συμπεριφορά του. Επειδή όμως ένα πεντάχρονο που χτυπάει π.χ. συστηματικά τα συνομήλικά του ή φέρεται πολύ άσχημα στη μητέρα του δεν… παίρνει και πολύ στα σοβαρά υπόψη του τέτοιου είδους ανακοινώσεις, θα πρέπει οι γονείς να κάνουν την ανακοίνωσή τους με τον πιο σωστό τρόπο. Ποιος είναι αυτός; 

Το «Sit-in». Δηλαδή, οι γονείς θα πρέπει να κάνουν «κατάληψη» στο δωμάτιο του παιδιού, να καθίσουν σε μια καρέκλα και να πουν με πολύ σοβαρό ύφος στο μικρό ότι δεν πρόκειται να ανεχτούν πια τη συμπεριφορά του και ότι περιμένουν, εδώ και τώρα, από εκείνο, τις προτάσεις του για να λυθεί το πρόβλημα. 

Όπως τονίζουν οι ειδικοί της μεθόδου, «με το Sit-in δεν επιβάλλουμε τίποτα στο παιδί, αλλά αντίθετα το ενθαρρύνουμε να βρει μόνο του τη λύση. Οι γονείς δεν είναι ούτε αυθεντίες που γνωρίζουν τα πάντα ούτε ρομπότ-παιδαγωγοί που μοιράζουν επιβραβεύσεις ή τιμωρίες».

Μια αγκαλιά στις δύσκολες στιγμές
Αν το παιδί είναι μικρό (2-3 ετών) και έχει κάποιο από τα γνωστά ξεσπάσματα θυμού αυτής της ηλικίας, δηλαδή πέφτει στο πάτωμα, ουρλιάζει, καταστρέφει αντικείμενα ή απειλεί να κάνει κακό στον εαυτό του, οι γονείς μπορούν να το ηρεμήσουν με μια λαβή που ονομάζεται «η αγκαλιά της αρκούδας». 

Σε αυτή την περίπτωση ο ενήλικος παίρνει το παιδί στην αγκαλιά του και κλείνει σφιχτά γύρω του τα χέρια του, έτσι ώστε το μικρό να μην μπορεί να κάνει καμία κίνηση. 

Το μήνυμα που παίρνει το πιτσιρίκι είναι το εξής: «Είμαι εδώ. Θα μείνω εδώ. Δεν θα σε αφήσω να συνεχίσεις αυτό που κάνεις».

Μάρτυρες «υπεράσπισης»
Συνήθως οι γονείς επιθετικών παιδιών αισθάνονται ντροπή για τη συμπεριφορά του μικρού τους και αποφεύγουν να μιλούν γι’ αυτό το θέμα. Σύμφωνα με τους ειδικούς, όμως, είναι σημαντικό να σπάσουν τη σιωπή τους και να αναζητήσουν τη βοήθεια κάποιου δικού τους άνθρωπου: είτε μιας φίλης, είτε ενός θείου ή θείας του παιδιού. 

Αυτό το άτομο μπορεί να μεσολαβήσει στους καβγάδες τους με το μικρό, να χρησιμεύσει ως «μάρτυρας υπεράσπισης» των γονιών και να δείξει στο παιδί ότι βρίσκει σωστή την απόφαση και τη θέση του μπαμπά ή της μαμάς. 

Ας μην ξεχνάμε ότι ο κύκλος των γονιών -οι φίλοι και οι συγγενείς- παίζει σπουδαίο ρόλο για τα παιδιά, αφού αντιπροσωπεύει για εκείνα τον κόσμο των ενηλίκων. Βλέποντας το μικρό ότι αυτός ο κόσμος αποδέχεται και στηρίζει τους γονείς, ηρεμεί και αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια και σιγουριά για τους δικούς του, τους σέβεται και τους υπολογίζει.

Mαζί στο γραφείο
Αν το παιδί είναι μεγαλύτερο, οι γονείς μπορούν να εφαρμόσουν την τακτική «Τime-in». Δηλαδή, το παιδί είναι υποχρεωμένο να περάσει μία μέρα με τον μπαμπά ή τη μαμά στο χώρο της εργασίας τους.

Τα οφέλη
Εφαρμόζοντας αυτή τη μέθοδο, οι γονείς κερδίζουν πολλά. Πρώτα απ όλα, αποκτούν υπόσταση ως γονείς. Τι σημαίνει αυτό; Ότι παύουν να είναι… αόρατοι για το μικρό. Έτσι γίνονται πιο δυνατοί και κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Και αυτή η δύναμη είναι το αντίθετο της εξουσίας, που καταπιέζει και εξουδετερώνει το παιδί. 

Ας μην ξεχνάμε ότι οι τιμωρίες και οι απειλές απομακρύνουν το παιδί από το γονιό. Αντίθετα, η δύναμη που πηγάζει από την ειρηνική αντίσταση φέρνει το παιδί πιο κοντά στο γονιό, γίνεται μια γέφυρα επικοινωνίας.

Τα παιδιά αναπτύσσονται πιο σωστά όταν αισθάνονται όχι μόνο την αγάπη και την τρυφερότητα των γονιών τους, αλλά και τη δύναμή τους και την αποφασιστικότητά τους. Είναι δύσκολο φυσικά να κάνεις το παιδί σου να σε βλέπει έτσι κάθε μέρα: τρυφερό αλλά και δυνατό. Η μέθοδος Γκάντι, λοιπόν, προσπαθεί να συνδυάσει με τον καλύτερο και πιο άμεσο τρόπο αυτά τα δύο στοιχεία. Η ειρηνική αντίσταση μπορεί, πραγματικά, να βοηθήσει τους γονείς να αποκαταστήσουν την ισορροπία στην οικογένειά τους. Και, μάλιστα, από τη στιγμή που θα τα καταφέρουν, είναι πια περιττή…

Ναι μεν, αλλά…

Υπάρχει και αντίλογος σε αυτή τη μέθοδο. Ορισμένοι ειδικοί τη βρίσκουν υπερβολικά σκληρή και δύσκολη για τους γονείς και τα παιδιά. Μπορεί να μη ....

..................
περισσότερα εδώ: in.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η «Μέθοδος Σάντουιτς»: πώς θα πειθαρχήσετε ένα Ανυπάκουο Παιδί χωρίς φωνές

Λίγο πολύ, όλοι οι γονείς έχουμε φτάσει στο «αμήν» με κάποια τερτίπια των παιδιών μας. 
Υπάρχουν φορές που μας βασανίζουν τόσο πολύ με το πείσμα τους που χάνουμε την ψυχραιμία μας με αποτέλεσμα να τους φωνάζουμε - χειροτερεύοντας όμως την κατάσταση.

Αν έχετε κουραστεί και θέλετε να βρείτε μια λύση που θα είναι ευνοϊκή και για τις δύο πλευρές, τότε καλό είναι να διαβάσετε προσεκτικά το παρακάτω κείμενο - καθώς η μέθοδος σάντουιτς θα σας βοηθήσει να πειθαρχήσετε το παιδί δείχνοντας του αγάπη.

Όπως έχουν παρατηρήσει αρκετοί παιδοψυχολόγοι οι δύο παγίδες που πέφτουν οι περισσότεροι (αν όχι όλοι) οι γονείς, όταν το παιδί τους ξεπερνάει τα όρια, είναι ο τρόπος χειρισμού: 
άλλες φορές το μαλώνουν έντονα, ενώ άλλες φοβούνται ότι αν του κάνουν την παραμικρή παρατήρηση θα το πληγώσουν.

Και όμως υπάρχει τρόπος να είμαστε ταυτόχρονα και αυστηροί και να δείχνουμε στο παιδί την αγάπη μας.

Δοκιμάστε μια θετική προσέγγιση πριν του πείτε τι κάνει λάθος

Ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη των γονιών όταν συνετίζουν το παιδί, είναι να αρχίζουν την συζήτηση απαριθμώντας τα σφάλματά του ή να του λένε την γνωστή σε όλους φράση «αφού εσύ είσαι καλό παιδί γιατί το κάνεις αυτό;». 

Αν πρόκειται να μιλήσετε για την συμπεριφορά του παιδιού είναι καλύτερο να το προσεγγίσετε θετικά. 

Μιλήστε για ένα συγκεκριμένο πλεονέκτημα του χαρακτήρα του, έτσι ώστε να μην νιώσει ότι το μειώνετε και στην συνέχεια προχωρήστε τη συζήτηση εκεί που θέλετε.

Ρωτήστε το παιδί γιατί συμπεριφέρθηκε με αυτόν τον τρόπο…

…και εξηγήστε του αναλυτικά τι είναι αυτό που σας ενόχλησε. 

Φροντίστε να είστε συγκεκριμένοι σε αυτό που λέτε έτσι ώστε να βοηθήσετε το παιδί να καταλάβει τη διαφορά μεταξύ λάθους και σωστού. 

Γενικές φράσεις του τύπου «μην συμπεριφερθείς ξανά έτσι» ή «μην με στενοχωρείς» φέρουν το αντίθετο αποτέλεσμα καθώς δεν δίνουν λύση στο πρόβλημα - ίσα ίσα που μπερδεύουν ακόμα περισσότερο το παιδί.

Ζητήστε του τη γνώμη του

Ακόμη και αν το παιδί είναι μικρό ηλικιακά είναι σημαντικό να του δείξετε ότι σας ενδιαφέρει η γνώμη του. 

Πέρα από αυτό όμως είναι εξίσου απαραίτητο και για εσάς να δείτε τι έχει καταλάβει από όσα του είπατε. 

Ρωτήστε το μικρό σας αν κατανοεί τι σας ενόχλησε ή γιατί είναι λάθος η συμπεριφορά του. Στην περίπτωση που το παιδί είναι αρκετά μεγάλο και θέλει να διαφωνήσει μαζί σας, διατηρήστε την ψυχραιμία σας, μην το διακόψετε και συζητήστε ξανά μαζί του.

Δείξτε του ότι δεν είστε απογοητευμένοι μαζί του

Όπως είναι σημαντικό για ένα παιδί να καταλάβει που έκανε λάθος, εξίσου σημαντικό είναι να μην νιώσει ότι σας έχει απογοητεύσει. Τα παιδιά παίρνουν κάποια πράγματα πολύ πιο βαριά και υπάρχει η πιθανότητα να θεωρήσουν ότι δεν τα αγαπάτε. Φροντίστε να διώξετε αυτό το σενάριο από το μυαλό τους, δείχνοντας έμπρακτα την αγάπη σας καθημερινά.

mama365
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ένα Ατίθασο και Ανυπάκουο Παιδί είναι ευλογία - όχι κατάρα!

Ορισμένα παιδιά δοκιμάζουν συνεχώς τα όριά μας. 

Είναι ανυπάκουα, ατίθασα και πραγματικά … μας βγάζουν την ψυχή με το πείσμα και τις απρόβλεπτες αντιδράσεις τους.
Τόσο πολύ μάλιστα, που μέσα στην ημέρα δεν είναι απίθανο να πούμε 100 φορές τη φράση: 

«Τι θα κάνω επιτέλους με αυτό παιδί»!

Αν αναρωτιέστε και εσείς, τότε η απάντηση είναι «τίποτα απολύτως»! 

Γιατί υπάρχουν αρκετοί λόγοι για να μας πείσουν ότι αυτά τα παιδιά είναι ευλογία και όχι κατάρα!

Είναι πιο δημιουργικά
Τα παιδιά που είναι πιο άτακτα έχουν μεγάλη φαντασία και θέλουν συνεχώς να ανακαλύπτουν τον κόσμο γύρω τους. 

Επειδή ακριβώς η σκέψη τους δεν περιορίζεται σε «κουτάκια» εφευρίσκουν περισσότερους τρόπους για να χρησιμοποιήσουν τα παιχνίδια τους, αλλά και να εκφράσουν όσα νιώθουν.

Δεν εγκλωβίζονται σε κανόνες κι αυτό τα κάνει πιο δυναμικά και ανεξάρτητα
Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και έχει διαφορετικό τρόπο να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του. 

Ωστόσο, εάν οι γονείς επιβάλλουν συνεχώς κανόνες ελλοχεύει ο κίνδυνος το παιδί να περιορίζεται και να μην μπορεί να προσδιορίσει μεγαλώνοντας τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες του. 

Αντίθετα, όταν είναι ατίθασα δεν φοβούνται να δείξουν τον αληθινό τους εαυτό και να δουν τι ταιριάζει στην προσωπικότητά τους και τι όχι. Αυτή η συμπεριφορά στο μέλλον τα βοηθάει να γίνουν πιο ανεξάρτητα και δυναμικά.

Δεν νιώθουν την πίεση ότι πρέπει να πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια για να γίνουν αρεστά
Τα ατίθασα παιδιά δεν ψάχνουν να βρουν την αποδοχή. 

Ενδόμυχα γνωρίζουν τι είναι καλό για αυτά και ποιο μονοπάτι πρέπει να ακολουθήσουν για να είναι ευτυχισμένα. 

Κατανοούν ότι ακόμα και αν αποτύχουν στην πορεία της ζωής τους δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου. 

Θα προσπαθήσουν να διορθώσουν τα λάθη τους και μαθαίνουν να είναι πιο προσεκτικά στο μέλλον. 

Ακόμη και αν οι γύρω τους δεν συμφωνούν μαζί τους, για εκείνα μετράει μόνο η δική τους γνώμη και δεν φοβούνται την κριτική.

Έχουν ενσυναίθηση
Είναι ευκολότερο για ένα ατίθασο παιδί να κατανοήσει τις ρίζες της συμπεριφοράς του μεγαλώνοντας και αυτό επειδή δεν φοβούνται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους από μικρή ηλικία. 

Αντιλαμβάνονται ότι αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ζωής τους και μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να σέβονται τα συναισθήματα άλλων ανθρώπων.

Αντιμετωπίζουν με ωριμότητα τις δυσκολίες
Μέσα από τις σκανταλιές και τα λάθη ένα παιδί μαθαίνει τι είναι σωστό και τι λάθος, ενώ ταυτόχρονα βρίσκει διαφορετικούς τρόπους για να επιλύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει την εκάστοτε στιγμή. 

Μεγαλώνοντας όχι μόνο μπορεί να ανταποκριθεί σε πιεστικές καταστάσεις, αλλά και να φερθεί με ωριμότητα.

mama365.gr
newsitamea.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τι μπορεί να κάνει ένα παιδί να είναι ανυπάκουο;

Το παιδί είναι μια ανεξάρτητη προσωπικότητα όμως ο χαρακτήρας του διαμορφώνεται αρχικά από τις επιρροές που δέχεται από τον οικογενειακό και ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. 

Αντιγράφει εν ολίγοις, ειδικά στη μικρή ηλικία, 
ό,τι βλέπει και βιώνει στο σπίτι.

Οι γονείς που θέλουν να αλλάξουν τη συμπεριφορά των παιδιών τους, θα πρέπει να επικοινωνήσουν μαζί τους σε ισότιμο επίπεδο και να εξηγήσουν το σκεπτικό τους και τις ανησυχίες τους, χωρίς φωνές!

Έχει αποδειχθεί από μελέτες, ότι, όταν το ζευγάρι μιλάει μεταξύ του με φωνές, το παιδί θεωρεί ότι αυτός είναι ο τρόπος που επικοινωνούν οι γονείς. Τον υιοθετεί λοιπόν πλήρως και δύσκολα τον αποβάλλει στην πορεία.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό, όταν το παιδί βρίσκεται σε ένταση, να διατηρείτε την ψυχραιμία σας και να δείχνετε ότι ελέγχετε την κατάσταση, καθώς τα παιδιά λαμβάνουν ανατροφοδότηση από τις αντιδράσεις των γονέων. 

Ενδεχομένως να βρει ενδιαφέρον ή αστείο μια έντονη δική σας συμπεριφορά και να συνεχίσει να την επαναλαμβάνει.

Λεκτική βία
Σύμφωνα μάλιστα με μία έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Child Development, η λεκτική βία και οι φωνές των γονιών προς τα παιδιά τους, αυξάνει τον κίνδυνο να εμφανίσουν κατάθλιψη, επιθετικότητα και άλλα προβλήματα συμπεριφοράς. 

Πιο συγκεκριμένα, μπορεί οι σημερινοί γονείς να μην χτυπάνε πια τα παιδιά τους (τουλάχιστον οι περισσότεροι) καθώς πιστεύουν ότι μπορούν να καταφέρουν αυτό που θέλουν με τη φωνή τους, ωστόσο, οι φωνές δεν έχουν μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. 

Ως λεκτική βία μπορεί να θεωρηθεί οποιαδήποτε ψυχολογική πίεση με θυμωμένα ή προσβλητικά λόγια προκειμένου το παιδί να νιώσει συναισθηματικά πληγωμένο, σε μια προσπάθεια να διορθωθεί ή να ελεγχθεί η συμπεριφορά του, μεταξύ των οποιων οι δυνατές φωνές, οι βλαστήμιες, οι κατάρες, καθώς και οι ταμπέλες.

Οι γονείς που θέλουν να αλλάξουν τη συμπεριφορά των παιδιών τους, θα πρέπει να επικοινωνήσουν μαζί τους σε ισότιμο επίπεδο και να εξηγήσουν το σκεπτικό τους και τις ανησυχίες τους, χωρίς φωνές!

Η σχέση του ζευγαριού
Ναι, πολλές φορές μπορεί να νιώθουμε πως η υπομονή μας έχει φτάσει στα όριά της ή να έχουμε πιο βίαια ξεσπάσματα όταν αντιμετωπίζουμε και προβλήματα στη σχέση μας. 

Προβλήματα όμως που χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε είτε με το διάλογο – αν είναι δυνατόν – είτε με τη βοήθεια ενός σύμβουλου γάμου. 

Όταν βρισκόμαστε σε ένταση επειδή ο γάμος δεν πηγαίνει καλά, είναι λογικό επακόλουθο και οι άμυνές μας να πέφτουν και να εκνευριζόμαστε με το παραμικρό, χωρίς όμως αυτό να δικαιολογεί τη συμπεριφορά μας…

............

περισσότερα εδώ: newsitamea
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το παιδί μου δεν με ακούει. Τί να κάνω;

Η φράση «δεν με ακούει» είναι ίσως η πιο συχνή που θα ακούσετε από έναν γονιό με μικρά παιδιά και εκφράζει την εύλογη επιθυμία κάθε ανθρώπου να ακούγεται. Το αστείο είναι ότι την ίδια ακριβώς φράση χρησιμοποιούν τα παιδιά μεγαλώνοντας για να εκφράσουν το παράπονο ότι οι γονείς τους δεν τους ακούνε.

Η ερώτηση, βέβαια, δεν είναι σωστή. Αυτό που πραγματικά απασχολεί τους γονείς δεν είναι γιατί τα παιδιά δεν ακούν, αλλά γιατί δεν ανταποκρίνονται σε αυτά που τους λένε.
Ο παιδοψυχολόγος, εκπαιδευτικός και πατέρας Andy Smithson εξηγεί ότι ο βασικός λόγος που δεν ακούν τα παιδιά είναι -με απλά λόγια- το ότι… είναι παιδιά, ωστόσο εξηγεί και δίνει λύσεις στο πώς να χειριστεί ο γονιός αυτή τη στάση.

Γιατί τα παιδιά δεν σας ακούνε
Ξέρουν πότε πρέπει πραγματικά να σας ακούσουν και πότε απλά γκρινιάζετε
Όταν ζητάτε από το παιδί να κάνει κάτι αμέτρητες φορές, ξεκινά να μαθαίνει ότι η πρώτη φορά δεν είναι σημαντική. Ασυνείδητα, λοιπόν, μετατρέπετε το αίτημά σας σε κάτι ασήμαντο, στο μυαλό του παιδιού, επειδή βλέπει ότι μπορεί να το αγνοήσει χωρίς καμία επίπτωση.
Λύση: Ζητήστε αυτό που θέλετε μόνο μία φορά. Θέστε τα σωστά όρια και μεταφέρετε στα παιδιά τις επιπτώσεις εγκαίρως. Μην γκρινιάζετε, αλλά γράφετε ή σχεδιάζετε αυτό που θέλετε και τοποθετήστε το χαρτί σε ένα σημείο που να μπορούν τα παιδιά να το βλέπουν. Πείτε κάτι όπως π.χ. «μπορείτε να βγείτε στην αυλή το απόγευμα, αρκεί να έχετε πρώτα μαζέψει το δωμάτιό σας».

Δεν μπορούν να ακούσουν τις λέξεις σας γιατί «ακούν» τα συναισθήματά σας
Όταν αφήνετε τον εκνευρισμό ή τον θυμό σας να σας οδηγούν σε φωνές, άσχημα λόγια ή επιθετικό τόνο, μπλοκάρετε τα μέρη του εγκεφάλου του παιδιού που το βοηθούν να ακούσει, να μάθει και να συνεργαστεί.
Λύση: Μάθετε και εξασκηθείτε στο να ηρεμείτε τα νεύρα σας και να ελέγχετε τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις σας. Αναγνωρίστε με ποιους τρόπους μπορείτε πιο εύκολα να ηρεμείτε και εξασκηθείτε σε αυτούς, προσπαθήστε να βρίσκετε χρόνο μέσα στη μέρα για να χαλαρώνετε και να σκέφτεστε απλές λέξεις ή φράσεις που μπορείτε να χρησιμοποιείτε όταν είστε θυμωμένοι.
Είναι απορροφημένα ή απασχολημένα με κάτι άλλο
Μία από τις πιο δύσκολες στιγμές για να πεις κάτι σε ένα παιδί είναι όταν είναι απορροφημένο στο παιχνίδι του. Το ίδιο, όμως, δεν ισχύει και με τους ενήλικες, όταν π.χ. κάποιος τους μιλά ενώ δουλεύουν; Αυτό δεν σημαίνει ότι το παιδί δεν ενδιαφέρεται γι’αυτό που του λέτε, αλλά ότι την στιγμή εκείνη η προσοχή και η αφοσίωσή του είναι στραμμένες αλλού.
Λύση: Προσεγγίστε το παιδί, ακουμπήστε το, κοιτάξτε το στα μάτια, μιλήστε ήρεμα και όμορφα και σεβαστείτε ότι την στιγμή εκείνη είναι απασχολημένο με κάτι άλλο. Μην αρχίσετε να φωνάζετε από μακριά αυτό που θέλετε. Όταν θα έχετε κερδίσει την προσοχή του παιδιού, αν αυτό που θέλετε δεν επείγει, σεβαστείτε την προτεραιότητα της τρέχουσας ασχολίας του. Μπορείτε να πείτε κάτι όπως «τελείωσε με αυτό που κάνεις σε 5 λεπτά και μετά έλα να φάμε». Μία άλλη εναλλακτική είναι να πείτε «θέλεις να έρθεις τώρα να φάμε, και να συνεχίσεις το παιχνίδι σου μετά ή θα έρθεις σε 5 λεπτά;»

Χρειάζονται περισσότερο έλεγχο
Στους ανθρώπους δεν αρέσει ο έλεγχος. Τα παιδιά θα κάνουν ό,τι μπορούν για να κερδίσουν έδαφος στον έλεγχο του εαυτού τους. Πολύ συχνά θα τα ακούσετε να λένε «άσε με να κάνω αυτό που θέλω!»
Λύση: Αυξήστε την επιρροή σας πάνω τους μέσω της καλοσύνης και δίνοντάς τους όσο περισσότερο έλεγχο μπορούν να χειριστούν. Δώστε τους εναλλακτικές και προβλήματα που μπορείτε να λύσετε μαζί τους. Στα μικρότερα παιδιά βοηθά να δίνετε μέχρι δύο εναλλακτικές για κάτι, π.χ. μπορείτε να πείτε «θέλεις να πας να βάλεις τις πυτζάμες σου ή να στις φέρω να τις βάλεις εγώ;» αντί να πείτε «πήγαινε να βάλεις τις πυτζάμες σου!». Βρείτε τρόπους να συνεργάζεστε με το παιδί για να λύνετε προβλήματα και αφήστε το να προσφέρει τις προτάσεις του και να δημιουργεί το δικό του πλάνο επίλυσης κρίσεων.

Κατακλύζονται από τα λόγια σας
Μερικές φορές οι γονείς χρησιμοποιούν πάρα πολλές λέξεις και δίνουν πάρα πολλές οδηγίες στο παιδί, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να καταλάβει τι του λένε. Αν, για παράδειγμα, κάποιος ξεκινήσει να σας περιγράφει πώς να πάτε κάπου και μιλάει γρήγορα και πιθανώς σε γλώσσα που δεν καταλαβαίνετε, θα μπορέσετε να βγάλετε άκρη; Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τα παιδιά. Πρέπει να μιλάτε στην γλώσσας τους, απλά και καθαρά, για να σας καταλάβουν και να ανταποκριθούν.
Λύση: Δίνετέ τους απλές, κοφτές «εντολές». Ακόμα κι εσείς, αν στείλετε τον άνδρα σας στο σούπερ μάρκετ και του πείτε «πάρε γάλα, αυγά, δημητριακά, καφέ, χαρτί, κ.ο.κ.» πώς περιμένετε να τα θυμάται όλα με την πρώτη; Τι κάνετε, λοιπόν, για να μην τα ξεχνάτε; Φτιάχνετε λίστα! Οι λίστες μπορεί να είναι εξίσου χρήσιμες και με τα παιδιά, όταν πρέπει να κάνουν πολλά πράγματα. Δεν χάνετε κάτι, λοιπόν, να ετοιμάσετε μία λίστα με τις «υποχρεώσεις» τους στο σπίτι, για να τα βοηθήσετε να κάνουν αυτό που τους ζητάτε.
et1