Showing posts with label Ευλογία. Show all posts
Showing posts with label Ευλογία. Show all posts

Thursday, 4 February 2021

Τι είναι τελικά όλο αυτό που ζούμε;

Κάποιοι μιλούν για ευκαιρία.

Ευκαιρία να έρθουν οι άνθρωποι κοντά. Ευκαιρία να μαζευτούν στο σπίτι… Για κάποιους, ίσως. Ναι. Μπορεί να είναι και έτσι. Πως μπορεί όμως να είναι ευκαιρία όλο αυτό που ζούμε για τον άνθρωπο που είναι μεροδούλι-μεροφάι; Πως μπορεί να είναι ευκαιρία, το να μην ξέρεις τι θα ταΐσεις απόψε τα παιδιά σου;

Κάποιοι μιλούν για ευλογία.

Ευλογία τι; Το ότι είναι οι εκκλησίες μας κλειστές; Ευλογία το ότι σταματήσαν οι καμπάνες; Ευλογία το ότι δεν γίνονται μυστήρια; Ευλογία το ότι δεν εξομολογείται ο κόσμος; Ευλογία που πεθαίνουν άνθρωποι; Ευλογία τι; Μήπως σταμάτησε ο διάβολος να κάνει τη δουλειά του;

Κάποιοι μιλούν για τιμωρία.

Ότι μας τιμωρεί ο ίδιος Θεός. Ότι μας εκδικείται. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται. Μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας. Έχουμε το μαύρο μας χάλι. Διαστρέψαμε τα πάντα. Κάναμε την αποστασία μόδα και τώρα “ο Θεός μας τιμωρεί…’’. Αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς, όχι μόνο δεν μας τιμωρεί, αλλά για εμάς ο Θεός σταυρώνεται …

Ας προσπαθήσουμε να αντέξουμε όλο αυτό που ζούμε. Ας κάνει ο καθένας μας από το μετερίζι του ό,τι καλύτερο μπορεί. Ας πιαστούμε όλοι, έστω τώρα, από τη Μάνα Παναγιά μας και ας περιμένουμε την Ανάσταση με Πίστη.

Θαρσείτε.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc
e-psyxologos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Tuesday, 12 November 2019

Ένα Ατίθασο και Ανυπάκουο Παιδί είναι ευλογία - όχι κατάρα!

Ορισμένα παιδιά δοκιμάζουν συνεχώς τα όριά μας. 
Είναι ανυπάκουα, ατίθασα και πραγματικά … μας βγάζουν την ψυχή με το πείσμα και τις απρόβλεπτες αντιδράσεις τους.
Τόσο πολύ μάλιστα, που μέσα στην ημέρα δεν είναι απίθανο να πούμε 100 φορές τη φράση: 
«Τι θα κάνω επιτέλους με αυτό παιδί»!
Αν αναρωτιέστε και εσείς, τότε η απάντηση είναι «τίποτα απολύτως»! 
Γιατί υπάρχουν αρκετοί λόγοι για να μας πείσουν ότι αυτά τα παιδιά είναι ευλογία και όχι κατάρα!
Είναι πιο δημιουργικά
Τα παιδιά που είναι πιο άτακτα έχουν μεγάλη φαντασία και θέλουν συνεχώς να ανακαλύπτουν τον κόσμο γύρω τους. 
Επειδή ακριβώς η σκέψη τους δεν περιορίζεται σε «κουτάκια» εφευρίσκουν περισσότερους τρόπους για να χρησιμοποιήσουν τα παιχνίδια τους, αλλά και να εκφράσουν όσα νιώθουν.

Δεν εγκλωβίζονται σε κανόνες κι αυτό τα κάνει πιο δυναμικά και ανεξάρτητα
Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και έχει διαφορετικό τρόπο να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του. 
Ωστόσο, εάν οι γονείς επιβάλλουν συνεχώς κανόνες ελλοχεύει ο κίνδυνος το παιδί να περιορίζεται και να μην μπορεί να προσδιορίσει μεγαλώνοντας τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες του. 
Αντίθετα, όταν είναι ατίθασα δεν φοβούνται να δείξουν τον αληθινό τους εαυτό και να δουν τι ταιριάζει στην προσωπικότητά τους και τι όχι. Αυτή η συμπεριφορά στο μέλλον τα βοηθάει να γίνουν πιο ανεξάρτητα και δυναμικά.

Δεν νιώθουν την πίεση ότι πρέπει να πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια για να γίνουν αρεστά
Τα ατίθασα παιδιά δεν ψάχνουν να βρουν την αποδοχή. 
Ενδόμυχα γνωρίζουν τι είναι καλό για αυτά και ποιο μονοπάτι πρέπει να ακολουθήσουν για να είναι ευτυχισμένα. 
Κατανοούν ότι ακόμα και αν αποτύχουν στην πορεία της ζωής τους δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου. 
Θα προσπαθήσουν να διορθώσουν τα λάθη τους και μαθαίνουν να είναι πιο προσεκτικά στο μέλλον. 
Ακόμη και αν οι γύρω τους δεν συμφωνούν μαζί τους, για εκείνα μετράει μόνο η δική τους γνώμη και δεν φοβούνται την κριτική.

Έχουν ενσυναίθηση
Είναι ευκολότερο για ένα ατίθασο παιδί να κατανοήσει τις ρίζες της συμπεριφοράς του μεγαλώνοντας και αυτό επειδή δεν φοβούνται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους από μικρή ηλικία. 
Αντιλαμβάνονται ότι αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ζωής τους και μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να σέβονται τα συναισθήματα άλλων ανθρώπων.

Αντιμετωπίζουν με ωριμότητα τις δυσκολίες
Μέσα από τις σκανταλιές και τα λάθη ένα παιδί μαθαίνει τι είναι σωστό και τι λάθος, ενώ ταυτόχρονα βρίσκει διαφορετικούς τρόπους για να επιλύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει την εκάστοτε στιγμή. 
Μεγαλώνοντας όχι μόνο μπορεί να ανταποκριθεί σε πιεστικές καταστάσεις, αλλά και να φερθεί με ωριμότητα.

mama365.gr
newsitamea.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Saturday, 2 March 2019

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΗΡΩΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Τον παρατηρώ που ετοιμάζεται για τη δουλειά και αισθάνομαι τυχερή που υπάρχω στη ζωή του. Που μου έχει δώσει μια θέση στη γεμάτη καθημερινότητα του.  Μια αφορμή για περισσότερο φως.

Είναι ο άνθρωπος μου. Γιατί με κερδίζει κάθε μέρα με την αυθεντικότητα του χαρακτήρα του, με τη διαφορετικότητα, με την αισιοδοξία και την αγάπη που έχει στα απλά, τα καθημερινά. Αυτά που εσύ θεωρείς δεδομένα, ο ίδιος τα θεωρεί ευλογία. Και κάπως έτσι, αλλάζει μοναδικά τα πάντα γύρω του, τα πάντα και στη δική μου ζωή.

Δεν παραπονιέται, δεν μιζεριάζει, δημιουργεί τόσες ευκαιρίες για τον εαυτό του. Έχει μια λάμψη στην οποία κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί. Το αντίθετο μάλλον. Θες να «ρουφήξεις» από αυτή και να γεμίσεις το μέσα σου.  

Είναι ο άνθρωπος μου. Ξέρεις γιατί; Επειδή, θέλει και βρίσκει πάντα τον τρόπο να διακρίνει το καλό στους άλλους ακόμη κι αν οι ίδιοι το έχουν κρύψει πολύ καλά, για τους δικούς τους λόγους. Εκεί που εσύ πιθανόν να θες να δώσεις μπουνιά, να φωνάξεις, να θυμώσεις, ήρεμος, σε κοιτάζει και σου λέει, θα περάσει. Σαν να βάζει με την ηρεμία του τα πράγματα στη θέση τους.

Είναι ο άνθρωπος μου γιατί αγάπησε και ερωτεύτηκε σε μένα όσα εγώ δεν έβλεπα. Δίπλα του νιώθω σαν να με γνωρίζω και πάλι από την αρχή. Μου βγάζει τον καλύτερο μου εαυτό και μου ξυπνά όλες τις αισθήσεις. Δεν βλέπω το χρόνο που περνά, δεν έχει σημασία. 
Γιατί με έχει μάθει να τον γεμίζω με τόσο όμορφες στιγμές. Δεν με αγχώνει τίποτα γιατί μου δίδαξε τον τρόπο να αντιμετωπίζω το κάθε τι αλλιώς.

Δεν έχει τις τέλειες αναλογίες, δεν ασχολείται με ότι οι περισσότεροι. Έχει μια γεμάτη καρδιά, ένα τεράστιο χαμόγελο και μια σπίθα για το κάθε τι. 

Έχει τόσο γεμάτη ζωή. Από περιπέτειες, από ανθρώπους, από δουλειά. Γεμίζει τη μέρα του με όσα αγαπά. Δεν είναι υπέροχο να μπορείς να το κάνεις αυτό; Δεν είναι η καλύτερη επιλογή και το πιο ξεχωριστό δώρο στον εαυτό και τον κόσμο γύρω σου;
Βοηθά τον κόσμο. Γνωστούς και αγνώστους. Κάνει απλώς ότι μπορεί κι όμως κάνει τα πάντα.  Από μια γιαγιά που θα συναντήσει στο δρόμο, τον συνεργάτη, το φίλο του. Αυτό δεν αξίζει πιο πολύ από όλα;

Είναι ο άνθρωπος μου. Για τόσους και άλλους πολλούς ακόμη λόγους…

dolce.com.cy
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 3 February 2019

Να λες «ευχαριστώ» για όλα όσα έχεις. Η ζωή, δεν έχει δεδομένα

Να μετράς τις ευλογίες σου. Καθημερινά. Να είσαι ευγνώμων για τα μικρά γιατί, δια μέσω τους, φτάνεις στα μεγάλα.

«Μεγάλα» δεν σημαίνει απαραίτητα και ακριβά. Μπορεί να ακούγεται κλισέ αλλά, ναι, τα καλύτερα πράγματα στη ζωή είναι δωρεάν. Η ευτυχία βιώνεται, δεν αγοράζεται, έτσι φρόντισε να ζεις στη στιγμή, να εισπνέεις κάθε μόριο από τον αιθέρα της, είτε κάθεσαι, είτε στέκεσαι, είτε περπατάς, είτε τρέχεις. Η ζωή σου δίνεται μόνο όταν της δοθείς εσύ πρώτος, απόλυτα και ολοκληρωτικά.
Οι περιορισμοί στη ζωή, ανεξαρτήτως αν είναι ενδογενείς ή εξωγενείς, βλάπτουν την όλη εμπειρία του να ζεις. Γιατί το να ζεις είναι εμπειρία, μοναδική μάλιστα, και όχι διαδικασία ρομποτική, όπως οι πλείστοι το βιώνουν. Μην αφήσεις κανέναν να σου πει το αντίθετο. Από την ώρα που ξυπνάμε μέχρι την ώρα που πάμε να κοιμηθούμε, έχουμε στη διάθεση μας μια χούφτα ώρες, οι οποίες κρύβουν μέσα τους άπειρους εμπειρικούς συνδυασμούς.

Κοίτα να αξιοποιήσεις σοφά αυτές σου τις ώρες. Αν τις αφήσεις να περάσουν στο έτσι, κούφιες και νεκρές, θα έχεις θυσιάσει όλες εκείνες τις ευκαιρίες που θα σου επέτρεπαν να ζήσεις τη ζωή σαν την εμπειρία που είναι, την εμπειρία που της αξίζει.

Τι αποτρέπει όμως τους παραπάνω από το να ζουν μια ζωή γεμάτη, μια ζωή ολοκληρωμένη, ζωή γεμάτη εμπειρίες; Οι αρνητικές σκέψεις, να τι. Η λανθασμένη πεποίθηση του ότι δεν μπορούν να πετύχουν τους στόχους τους, ξεχνώντας την ίδια στιγμή πως, μόνο και μόνο που ζουν και αναπνέουν, κι αυτό επίτευξη στόχου είναι, από τις μεγαλύτερες μάλιστα.

Η ζωή δεν σηκώνει αρνητισμό, θέλει θετικότητα. Κι αυτό, γιατί η τελευταία είναι το καύσιμο για να πάει κάποιος παρακάτω, να σπάσει την παράλυση που επιφέρει ο αρνητισμός και να αρχίζει να ζει, να μιλά, να γελά, να αστειεύεται, να αγκαλιάζει, να κάνει έρωτα, και γενικά όλα εκείνα που πρέπει να κάνει για να τιμά τον τίτλο του ως άνθρωπος πάνω σε αυτή τη γη. Γιατί, αν δεν τα κάνει όλα αυτά, τότε ποιος ο λόγος της ύπαρξης του; Γιατί να ζει;

Πίσω στις ευλογίες. Να τις μετράς. Καθημερινά, και με ευλάβεια. Μόνο έτσι θα συνειδητοποιήσεις πως ήδη έχεις στην κατοχή σου ότι ακριβώς χρειάζεσαι για να πας παρακάτω, να ταξιδέψεις στους συναρπαστικούς αιθέρες της ζωής, πάντα ψηλά, πάντα μπροστά. Αυτή είναι η ζωή. Και την βιώνουμε καθημερινά, στιγμή προς στιγμή.

Γράφει ο Σπύρος Γιασεμίδης
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 9 October 2017

Karakocan: Σ' αυτή την πόλη οι φτωχοί δεν πεινούν ποτέ

Εστιατόρια σε μια μικρή πόλη της Ανατολίας προσφέρουν δωρεάν γεύματα σ’ όσους το έχουν ανάγκη, μια παράδοση που συνεχίζεται εδώ και δεκαετίες.
Κάτω από τον υπέροχο Σαββατιάτικο ήλιο ενός Αυγουστιάτικου απογεύματος, ένα εστιατόριο σε μια μικρή τουρκική πόλη της Ανατολίας καλωσορίζει μερικούς τους “εξαιρετικούς” πελάτες του.
Είναι μόνο ένα από τα πολλά φαγάδικα της πόλης, που εκείνοι που το έχουν ανάγκη μπορούν να τρώνε δωρεάν. Αυτή η καλά διατηρημένη παράδοση έχει μεταφερθεί από γενιά σε γενιά εδώ και δεκαετίες.
Είναι το Karakocan, μια επαρχιακή πόλη που έχει προσελκύσει την παγκόσμια προσοχή τα τελευταία χρόνια, για την παράδοσή του να προσφέρει δωρεάν φαγητό σ όσους έχουν ανάγκη. Για τους ντόπιους, το έθιμο είναι απλά ένας τρόπος να εκπληρώσουν την κοινωνική τους ευθύνη βοηθώντας τους λιγότερο τυχερούς της ζωής.

Ο 55άχρονος Mehmet Ozturk, ιδιοκτήτης και υπεύθυνος ενός από τα πιο δημοφιλή εστιατόρια του Karakocan, του Merkez, εδώ και σχεδόν 35 χρόνια, λέει ότι κρατάει πάντα τουλάχιστον τρία τραπέζια για όσους το έχουν ανάγκη, ακόμη και κατά τις ώρες αιχμής ή όταν το φαγητό του είναι περιορισμένο. 
Σύμφωνα με τον Ozturk, “οι φτωχοί είναι πάντα ευπρόσδεκτοι”. Σε οποιαδήποτε δεδομένη ημέρα, ο Ozturk λέει ότι τουλάχιστον 15 άτομα έρχονται στο εστιατόριο του για να λάβουν ένα δωρεάν γεύμα. Σύμφωνα με τους κατοίκους, περίπου 100 άνθρωποι τρώνε δωρεάν κάθε μέρα σε ολόκληρη την πόλη, η οποία φιλοξενεί περίπου 28.000 άτομα σύμφωνα με την τελευταία απογραφή.

Ο Galip είναι ένα από τα γνωστά πρόσωπα στο εστιατόριο, που τρώει καθημερινά τα τελευταία 10 χρόνια. “Ήταν εδώ για πρωινό, πιθανότατα θα έρθει και για δείπνο,” λέει ένας νεαρός σερβιτόρος.

Πάσχοντας από μια ψυχική ασθένεια, ο Galip δεν μοιράζεται πολλά.
“Το Merkez είναι το αγαπημένο μου μέρος στην πόλη, επειδή το φαγητό είναι υπέροχο”, λέει.
Τα εστιατόρια προσφέρουν στον Galip, όπως και σε άλλους, πολλές επιλογές από το μενού τους, συμπεριλαμβανομένων και κεμπάπ, κοτόπουλο, σούπα, ρύζι και σαλάτες.
Ο Ozturk λέει: “Η παράδοση υπήρχε από πολύ παλιά, ίσως και πριν από 70 χρόνια. Για μας φαίνεται απόλυτα φυσιολογικό να κάνουμε κάτι που το μάθαμε από τους προγόνους μας”.

Σύμφωνα με τους κατοίκους, η παράδοση ξεκίνησε αρχικά τη δεκαετία του 1940 από το εστιατόριο Merkez, ένα από τα πρώτα εστιατόρια στην πόλη, όταν οι πρώην ιδιοκτήτες του άρχισαν να προσφέρουν καθημερινά δωρεάν γεύματα σε όσους είχαν ανάγκη. Η πρακτική αυτή υιοθετήθηκε άμεσα κι από άλλα εστιατόρια στην περιοχή.
“Θυμάμαι τον Hacı Huseyin, τον πρώην ιδιοκτήτη του εστιατορίου, νεαρό ακόμη. Έψαχνε στους δρόμους για άπορους ανθρώπους και τους έφερνε στο εστιατόριο μερικές φορές τρεις, μερικές φορές πέντε φορές την ημέρα “, λέει ο Ozturk.
Το 1982, οι μεγαλύτεροι αδερφοί του Ozturk επέστρεψαν από τη Γερμανία όπου εργάζονταν και πρόκοψαν. Αγόρασαν το εστιατόριο από τον πρώην ιδιοκτήτη για να ξεκινήσουν μια οικογενειακή επιχείρηση. Ο Ozturk έμεινε τελικά ο μοναδικός ιδιοκτήτης του εστιατορίου.

‘Altı boluk’
Υπάρχουν περίπου πέντε μεγάλα εστιατόρια στο γραφικό αλλά εκπληκτικά ζωντανό κέντρο της πόλης, κι ο καθένας τιμά αυτή την φιλανθρωπική παράδοση. 
Τα άτομα που σιτίζονται δωρεάν τείνουν να είναι τακτικά, γνωστά πρόσωπα που επισκέπτονται το εστιατόριο και τρώνε τουλάχιστον δύο γεύματα την ημέρα.
Ο Ozturk λέει ότι ένα ποσοστό των τακτικών επισκεπτών πάσχει από αναπηρίες, κυρίως ψυχικές. Αλλά για τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου, που φιλοξενεί νέα πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένων κι εκείνων που επισκέπτονται την πόλη από τα γειτονικά χωριά, είναι το ευχάριστο μέρος της όλης εμπειρίας.
Τα εστιατόρια του Karakocan έχουν εφεύρει ακόμη και ένα ειδικό όνομα για τους “προστατευόμενους” που τρώνε δωρεάν έτσι ώστε να αποφεύγουν τη χρήση της λέξης “φτωχοί”. 
Οποιοσδήποτε πελάτης δηλώσει ότι ανήκει στο altı boluk , μπορεί να σηκωθεί και να φύγει από το εστιατόριο χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις κι έλεγχο.
Σύμφωνα με τους κατοίκους, το όνομα alti boluk έχει μια οθωμανική ρίζα, αναφερόμενη στο Kapıkulu Suvarileri (επίσης γνωστό ως τα έξι τμήματα), που ήταν το ιππικό του σουλτάνου στους οποίους δεν τους επιτρεπόταν να έχουν οικογένειες, να διευθύνουν επιχειρήσεις ή να δημιουργούν συναισθηματικούς δεσμούς με κανέναν άλλο εκτός από τον ίδιο τον Σουλτάνο.
Η γενναιοδωρία όμως των εστιατορίων δεν σταματάει εκεί, καθώς συχνά προσφέρουν δωρεάν φαγητά σε γιορτές κι εκδηλώσεις για όλη την πόλη.
Ευλογία
Ο Hasan Gulbasan, του οποίου η οικογένεια έχει βαθιές ρίζες στην πόλη που χρονολογείται από πολλές γενιές, ξεκίνησε να... 

Wednesday, 27 September 2017

Βασίλης Σπανούλης: «5ο παιδί, ίδιο συναίσθημα χαράς
και ευτυχίας κάθε φορά»

# Βασίλης Σπανούλης #eulogimenos
«Τα παιδιά είναι ευλογία»
Ο Βασίλης Σπανούλης έγινε πατέρας για 5η φορά και δεν έκρυψε την ευτυχία του, ανεβάζοντας φωτογραφία με τη νεογέννητη κόρη του.
Η οικογένεια του Βασίλη Σπανούλη μεγάλωσε κατά ένα μέλος. 
Ο αρχηγός του Ολυμπιακού έγινε πατέρας για 5η φορά και δεν έκρυψε τη χαρά του.
«5ο παιδί ίδιο συναίσθημα χαράς και ευτυχίας κάθε φορά», έγραψε ο Λαρισαίος γκαρντ στο instagram.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki