«Θυμήσου τα δικά σου και συμπάθα τα παιδιά σου»

Λαϊκή παροιμία

**********************

Γράφει η Όλγα Παπακυριακίδου

(νηπιαγωγός, akomaenapaidi.blogspot.com)

Σκέψου καλά και προσπάθησε να θυμηθείς...

Τότε που ήσουν μικρό παιδί...

Τότε που πήγαινες σχολείο...

Τότε που μάθαινες τα πρώτα σου γράμματα...

Τότε που έγραφες το πρώτο σου «Σκέφτομαι και Γράφω»...

Τότε που έσβηνες τις πρώτες σου λέξεις για να τις ξαναγράψεις...

... και τσαλάκωνες τη σελίδα του τετραδίου σου...

«Μεγάλε», προσπάθησε να μην ξεχνάς.

Θυμάσαι πόσο λαχταρούσες να χτυπήσει το κουδούνι για διάλειμμα;

Θυμάσαι πόσο στενοχωριόσουν όταν χτυπούσε το κουδούνι «για μέσα»;

Θυμάσαι τι ένιωθες όταν έτρεχες στο διάλειμμα χωρίς λόγο και σκοπό;

Θυμάσαι πώς ένιωθες όταν έβρισκες μπάλα σε ώρα διαλείμματος;

Θυμάσαι που θυμόσουν να φας μόλις χτυπούσε το κουδούνι για μάθημα;

Θυμάσαι πόσες φορές χτυπούσες στο σχολείο;

Θυμάσαι πόσο λερωμένος και ιδρωμένος γυρνούσες στο σπίτι;

Θυμάσαι τη χαρά που σε πλημμύριζε όταν έπεφτες κουρασμένος στο κρεβάτι και σκεφτόσουν τα διαλείμματα της επόμενης μέρας;

«Μεγάλε», προσπάθησε να μην ξεχνάς.

Μην τρομάζεις κάθε φορά που το παιδί σου έρχεται στο σπίτι με νερομπογιές στην μπλούζα του.

Μη σε πιάνει υστερία κάθε φορά που λέει: «με χτύπησε ο Γιώργος».

Μη χλωμιάζεις με την παραμικρή γρατζουνιά στο πόδι του.

Μην το απειλείς επειδή δεν τρώει πολύ στα διαλείμματα.

Άσε το παιδί σου να τρέξει στην αυλή.

Άσε το παιδί σου να διεκδικήσει.

Άσε το παιδί σου να έχει φίλους.

Μην του στερείς την παιδική ζωή του.

Του είναι απαραίτητη.

 

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στο 

http://akomaenapaidi.blogspot.com (08.10.2010).
Πρωτότυπος τίτλος: «"ΜΕΓΑΛΕ" θυμήσου την παιδική ζωή σου!»

 

Πειθαρχία παιδιού – Γιατί δεν πρέπει να είμαστε υπερβολικά αυστηροί

Ενώ το να θέτουμε όρια στα παιδιά είναι απαραίτητο για τη σωματική και ψυχική τους υγεία, δεν πρέπει να γινόμαστε υπερβολικά αυστηροί

Το έχουμε πει πολλές φορές: Δεν υπάρχει πιο δύσκολη δουλειά από την ανατροφή ενός παιδιού. 

 Πράγματι, στην προσπάθειά μας να εξασφαλίσουμε το καλύτερο περιβάλλον αλλά και το καλύτερο μέλλον για το παιδί μας, είμαστε καταδικασμένοι να κάνουμε λάθη και να αμφισβητήσουμε πολλές φορές τον εαυτό μας. 

Και δυστυχώς, δεν είναι σπάνιο τα πράγματα που κάνουμε για να προστατέψουμε τα παιδιά μας να είναι και εκείνα που τους κάνουν το μεγαλύτερο κακό. Το να είμαστε υπερβολικά αυστηροί είναι ένα από αυτά.

Οι ανησυχίες μας για τη σωματική και ψυχολογική ακεραιότητα του παιδιού ενδέχεται να μας ωθούν στο να θέτουμε όλο και αυστηρότερους κανόνες όσο μεγαλώνει, αντί για το αντίθετο. 

Ακόμη, όμως, και αν ο έλεγχος και η πειθαρχία αποτρέπουν τους τραυματισμούς και τις κακές παρέες, μακροπρόθεσμα μπορούν να οδηγήσουν σε πολύ αρνητικές καταστάσεις.

Χαμηλή αυτοεκτίμηση

Όταν αγνοούμε τις αντιρρήσεις των παιδιών σε αυτά που τους ζητάμε, αυτό που κάνουμε είναι να αγνοούμε τη μοναδικότητα του χαρακτήρα τους και να τους επιβάλλουμε τις απόψεις μας. 

Έτσι, τους μαθαίνουμε ότι οι σκέψεις και τα συναισθήματά τους δεν έχουν σημασία και τους δημιουργούμε κόμπλεξ κατωτερότητας.

Έλλειψη βούλησης

Όταν ένα παιδί μαθαίνει πως το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να υποταχθεί, δεν είναι εύκολο ως ενήλικας να έχει την ικανότητα να παίρνει πρωτοβουλίες, να πειραματίζεται και να ρισκάρει.

Τελειομανία

Μπορεί πράγματι να μπορούσε να γράψει 10 αντί για 9 στα μαθηματικά, όμως όταν του το εκφράζετε με έντονο τρόπο αυτό που του δείχνετε είναι ότι δεν είστε ποτέ ευχαριστημένοι με την απόδοσή του. 

Σαν αποτέλεσμα, το παιδί μαθαίνει ότι πρέπει όλα να γίνονται άψογα προκειμένου να αισθανθεί ικανοποίηση. Και, δυστυχώς, στη ζωή σπανίως τα πράγματα λειτουργούν έτσι. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ιδιαιτέρως αυστηρό περιβάλλον είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίζουν προβλήματα άγχους μεγαλώνοντας.

Αναποφασιστικότητα

Αν πάντοτε έχετε τον τελευταίο λόγο σε κάθε επιλογή που εμφανίζεται στον δρόμο του, είναι λογική συνέπεια να μάθει ότι δεν μπορεί να εμπιστεύεται τον εαυτό του για σοβαρές αποφάσεις. 

Δεν αποκλείεται από ένα σημείο και έπειτα να μην μπορεί καν να αναγνωρίσει τις επιθυμίες του, πόσο μάλλον να επιχειρήσει να τις εφαρμόσει.

Εσωστρέφεια

Η αυστηρότητά μας συχνά ερμηνεύεται ως απουσία στήριξης εκ μέρους των παιδιών, πράγμα που τα κάνει να νιώθουν μοναξιά και να κλείνονται στον εαυτό τους. 

Αυτό σε συνδυασμό με την χαμηλή αυτοεκτίμηση έχει σαν αποτέλεσμα την εξέλιξή τους σε εσωστρεφή άτομα που συχνά εκδηλώνουν κοινωνικό άγχος.

Ψέματα

Ό,τι και να κάνουμε, τα παιδιά έχουν ανάγκη από ανεξαρτησία όσο μεγαλώνουν και, αν δεν τους την προσφέρουμε, θα την διεκδικήσουν όπως μπορούν. Όταν ξέρουν ότι θα αντιμετωπίσετε τιμωρητικά οτιδήποτε δεν σας αρέσει χωρίς πρώτα να ακούσετε τι έχουν να σας πουν, το πιθανότερο είναι ότι μαζί με την ηλικία τους θα αυξάνονται και τα ψέματα που θα λένε. 

Εκτός από το πλήγμα που θα δεχθεί η σχέση σας, αυτό το γεγονός τα εκθέτει και σε κινδύνους καθώς ίσως σημαίνει πως δεν θα είστε πάντα σε θέση να γνωρίζετε πού είναι ή ποιους συναναστρέφονται.

Επαναστάσεις

Δεν κλείνονται όλα τα παιδιά στον εαυτό τους, ούτε εσωτερικεύουν πάντα τη σκληρή πειθαρχία που τους επιβάλλεται. 

Σε πολλές περιπτώσεις αναζητούν ευκαιρίες να επαναστατήσουν και ενδέχεται να πάρουν ρίσκα τα οποία σε άλλη περίπτωση θα απέφευγαν.

vita.gr

Βάλε όρια στα παιδιά χωρίς να λες συνέχεια «όχι»

Οριοθέτηση και πειθαρχεία στα παιδιά χωρίς να λέτε «όχι»!

Πολλά λέμε και γράφουμε για τα όρια και το πώς πρέπει να φέρονται οι γονείς στα παιδιά, όπως επίσης και πώς να βάζουν τέλος σε μία συμπεριφορά. Συνήθως όμως ο τρόπος είναι μέσα από το γνωστό σε όλους μας «όχι».

Αποτέλεσμα, και ο γονιός να κουράζεται μέσα από τα πολλά του όχι που τελικά όμως το παιδί του δεν υπακούει, να νιώθει πως γίνεται κακός πολλές φορές και αυστηρός νιώθοντας τύψεις μετά αλλά και το παιδί να εισπράττει ένα τεράστιο απαγορευτικό μέσα από τα τόσα όχι που ακούει…
Ας δούμε λοιπόν και κάποιους άλλους τρόπους που θα οριοθετήσουν την παιδική συμπεριφορά αλλά χωρίς αυτό το πολυχρησιμοποιημένο και τόσο αρνητικό όχι:

1. Ξεκινώ με το να ακούσω το παιδί στο τι ακριβώς ζητάει. Το ακούω προσεκτικά ώστε και εκείνο να καταλάβει πως το προσέχω εκείνη τη στιγμή και δεν το «ξεπετάω».
2. Φροντίζω να είμαι θετική απέναντί του και να του δείχνω το ενδιαφέρον μου
3. Το κοιτάζω στα μάτια, η φωνή μου είναι τρυφερή, όπως και η στάση μου (ύφος, λέξεις, κλπ)
4. Επαναλαμβάνω τη φράση του συνδέοντας την απάντησή μου με τη λεξούλα «αλλά» και βέβαια αιτιολογώ, δεν σταματώ στο «αλλά όχι»
5. Αποφεύγω τις κοφτές και απότομες αρνητικές απαντήσεις
6. Επιβεβαιώνομαι πως κατάλαβε αυτό που του είπα
7. Αν παραπονεθεί πως του αρνούμαι διαρκώς, ας αναρωτηθώ μήπως τελικά έχει δίκιο; Αρκετές φορές με την καθημερινή πίεση, μπορεί να το κάνω και να μην το αντιλαμβάνομαι.
8. Ενισχύω την θετική συμπεριφορά και αποθαρρύνω την αρνητική

Εννοείται βέβαια, πως θα υπάρξουν και «όχι» στο παιδί, άλλωστε χρειάζεται να μάθει να ακούει ΚΑΙ «όχι», όπως θα ακούσει και στο σχολείο και ως ενήλικας στην αυριανή ζωή του. Φτάνει να μην είναι αυτά που υπερισχύουν! Και βέβαια, εννοείται επίσης πως κρατάμε την ίδια στάση και οι δύο γονείς, με τον ίδιο ή παρόμοιο τρόπο.

Μαρίνα Μόσχα, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Αγωγής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας
Πηγή: Mothersblog.gr
newsbomb.gr 

Μήπως δεν πρέπει να είστε τόσο αυστηροί με το παιδί;

Θέλετε το καλύτερο για το παιδί σας, ίσως όμως το βλάπτετε στην προσπάθειά σας να το προστατεύσετε

Το έχουμε πει πολλές φορές: Δεν υπάρχει πιο δύσκολη δουλειά από την ανατροφή ενός παιδιού.  

Πράγματι, στην προσπάθειά μας να εξασφαλίσουμε το καλύτερο περιβάλλον αλλά και το καλύτερο μέλλον για το παιδί μας, είμαστε καταδικασμένοι να κάνουμε λάθη και να αμφισβητήσουμε πολλές φορές τον εαυτό μας. 

Και δυστυχώς, δεν είναι σπάνιο τα πράγματα που κάνουμε για να προστατέψουμε τα παιδιά μας να είναι και εκείνα που τους κάνουν το μεγαλύτερο κακό. 

Η υπερβολική αυστηρότητα είναι ένα από αυτά.

Οι ανησυχίες μας για τη σωματική και ψυχολογική ακεραιότητα του παιδιού ενδέχεται να μας ωθούν στο να θέτουμε όλο και αυστηρότερους κανόνες όσο μεγαλώνει, αντί για το αντίθετο. 

Ακόμη, όμως, και αν ο έλεγχος και η πειθαρχία αποτρέπουν τους τραυματισμούς και τις κακές παρέες, μακροπρόθεσμα μπορούν να οδηγήσουν σε πολύ χειρότερες καταστάσεις από αυτές που μας βοηθούν να αποφύγουμε.

Χαμηλή αυτοεκτίμηση
Όταν αγνοούμε τις αντιρρήσεις των παιδιών σε αυτά που τους ζητάμε, αυτό που κάνουμε είναι να αγνοούμε τη μοναδικότητα του χαρακτήρα τους και να τους επιβάλλουμε τις απόψεις μας. 

Έτσι, τους μαθαίνουμε ότι οι σκέψεις και τα συναισθήματά τους δεν έχουν σημασία και τους δημιουργούμε κόμπλεξ κατωτερότητας.

Έλλειψη βούλησης
Όταν ένα παιδί μαθαίνει πως το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να υποταχθεί, δεν είναι εύκολο ως ενήλικας να έχει την ικανότητα να παίρνει πρωτοβουλίες, να πειραματίζεται και να ρισκάρει.

Τελειομανία
Μπορεί πράγματι να μπορούσε να γράψει 10 αντί για 9 στα μαθηματικά, όμως όταν του το εκφράζετε με έντονο τρόπο αυτό που του δείχνετε είναι ότι δεν είστε ποτέ ευχαριστημένοι με την απόδοσή του. 

Σαν αποτέλεσμα, το παιδί μαθαίνει ότι πρέπει όλα να γίνονται άψογα προκειμένου να αισθανθεί ικανοποίηση. Και, δυστυχώς, στη ζωή σπανίως τα πράγματα λειτουργούν έτσι. 

Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ιδιαιτέρως αυστηρό περιβάλλον είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίζουν προβλήματα κατάθλιψης μεγαλώνοντας.

Αναποφασιστικότητα
Αν πάντοτε έχετε τον τελευταίο λόγο σε κάθε επιλογή που εμφανίζεται στον δρόμο του, είναι λογική συνέπεια να μάθει ότι δεν μπορεί να εμπιστεύεται τον εαυτό του για σοβαρές αποφάσεις. 

Δεν αποκλείεται από ένα σημείο και έπειτα να μην μπορεί καν να αναγνωρίσει τις επιθυμίες του, πόσο μάλλον να επιχειρήσει να τις εφαρμόσει.

Εσωστρέφεια
Η αυστηρότητά μας συχνά ερμηνεύεται ως απουσία στήριξης εκ μέρους των παιδιών, πράγμα που τα κάνει να νιώθουν μοναξιά και να κλείνονται στον εαυτό τους. 

Αυτό σε συνδυασμό με την χαμηλή αυτοεκτίμηση έχει σαν αποτέλεσμα την εξέλιξή τους σε εσωστρεφή άτομα που συχνά εκδηλώνουν κοινωνικό άγχος.

Ψέματα
Ό,τι και να κάνουμε, τα παιδιά έχουν ανάγκη από ανεξαρτησία όσο μεγαλώνουν και, αν δεν τους την προσφέρουμε, θα την διεκδικήσουν όπως μπορούν. 

Όταν ξέρουν ότι θα αντιμετωπίσετε τιμωρητικά ο,τιδήποτε δεν σας αρέσει χωρίς πρώτα να ακούσετε τι έχουν να σας πουν, το πιθανότερο είναι ότι μαζί με την ηλικία τους θα αυξάνονται και τα ψέματα που θα λένε. 

Εκτός από το πλήγμα που θα δεχθεί η σχέση σας, αυτό το γεγονός τα εκθέτει και σε κινδύνους καθώς ίσως σημαίνει πως δεν θα είστε πάντα σε θέση να γνωρίζετε πού είναι ή ποιους συναναστρέφονται.

Επαναστάσεις
Δεν κλείνονται όλα τα παιδιά στον εαυτό τους, ούτε εσωτερικεύουν πάντα τη σκληρή πειθαρχία που τους επιβάλλεται. Σε πολλές περιπτώσεις αναζητούν ευκαιρίες να επαναστατήσουν και ενδέχεται να πάρουν ρίσκα τα οποία σε άλλη περίπτωση θα απέφευγαν.

in.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Όταν οι γονείς είναι υπερβολικά αυστηροί με το παιδί

Η πειθαρχία είναι απαραίτητη, αλλά μέχρι ενός σημείου. 
Αν τα όρια ξεπεραστούν, τότε οι γονείς δίνουν κακό παράδειγμα 
και δημιουργούν πάσης φύσεως προβλήματα στα παιδιά τους.

• Η υπερβολική προσκόλληση των γονιών στην πειθαρχία, αναπόφευκτα προκαλεί φόβο στο παιδί που αναγκάζεται να υπακούσει, ακόμα κι αν πρόκειται για κάτι υπερβολικά σχολαστικό από μέρους τους. Το ακόμα χειρότερο είναι πως τα επόμενα χρόνια θα επιδιώκει να προκαλεί φόβο στους φίλους του για να επιβληθεί.

• Ακόμα και για το πιο απλό λάθος ή παράλειψη, η τιμωρία είναι δεδομένη. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μη νιώθει το παιδί αποδεκτό από τους γονείς του και να μην μπορεί να πιστέψει στις δυνάμεις και τις δυνατότητές του ούτε ως ενήλικος.

• Από τη στιγμή που οι γονείς δε δίνουν την εντύπωση ότι είναι σύμμαχοι του παιδιού, εκείνο αισθάνεται πως παλεύει μόνο του με τα προβλήματά του. Και δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από τη συναισθηματική και ψυχική αποξένωση των γονιών με το παιδί!

• Όταν ένα παιδί έχει υπερβολικά αυστηρούς γονείς, μαθαίνει να υπακούει στον ισχυρό, χωρίς να εξετάζει αν έχει δίκιο ή λογική αυτό που προσπαθεί να του επιβάλλει. Ένα μείγμα φόβου και έλλειψης κριτικής σκέψης δηλαδή!

• Το παιδί μαθαίνει να είναι υπόδειγμα ευπρέπειας, όταν είναι παρόντες οι γονείς του και, όταν ξεφεύγει από την προσοχή τους, δεν έχει πρόβλημα να φέρεται όπως ακριβώς νιώθει.

• Ορισμένες φορές, η υπερβολική πειθαρχία συνεπάγεται έναν υπέρ του δέοντος αντιδραστικό έφηβο, ο οποίος έχει θέματα στη συνύπαρξή του με άλλους ανθρώπους.

Όπως εύκολα μπορείτε να συμπεράνετε από τα παραπάνω, η υπερβολική πειθαρχία δεν έχει θέση στην ανατροφή του παιδιού. Φροντίστε να αντιληφθείτε από νωρίς τα όρια έτσι ώστε να μεγαλώσετε ένα παιδί με συναισθηματική ισορροπία.

mother.gr

Λίγη αυστηρότητα στο σπίτι δεν βλάπτει τα παιδιά - Tough love: The good parents' guide

Καλές οι έρευνες, δε λέμε...

συνταγή όμως, ανέκαθεν, είναι μια και αυτονόητη: Αγάπη

Έρευνα προτείνει συνδυασμό αγάπης και πειθαρχίας για τη διαπαιδαγώγηση 

Tough love: The good parents' guide
ΤHE ΙΝDΕΡΕΝDΕΝΤ , Rachel Shields

 
Χαλαροί ή αυστηροί με τα παιδιά; Ακολουθώντας την τάση της εποχής, πολλοί γονείς επιλέγουν το πρώτο. Σύμφωνα όμως με νέα μελέτη, τα παιδιά που μεγαλώνουν σε πειθαρχημένο περιβάλλον έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν σημαντικές δεξιότητες όπως η κατανόηση, η αυτοπειθαρχία και η εργατικότητα. Με άλλα λόγια, να γίνουν πιο επιτυχημένα στην ενήλικη ζωή τους.
Η αυστηρή διαπαιδαγώγηση άρχισε να περνάει σιγά σιγά στην Ιστορία από τη δεκαετία του 1950. Σήμερα, με βάση μια μελέτη που διενεργήθηκε σε 9.000 οικογένειες, οι ειδικοί λένε ότι οι αυστηροί κανόνες εφοδιάζουν τα παιδιά για το μέλλον. 
Από τη μελέτη προέκυψε επίσης ότι τα παιδιά των παντρεμένων γονέων είναι πιο ευνοημένα από τα παιδιά των χωρισμένων ή αυτών που έχουν ξαναπαντρευτεί.
Γενικώς, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο μεγαλώνουν οι γονείς τα παιδιά είναι ο πιο σημαντικός παράγων που καθορίζει την ανάπτυξη του χαρακτήρα του παιδιού, εκμηδενίζοντας οποιαδήποτε διαφορά στην ανάπτυξη ανάμεσα στα παιδιά που προέρχονται από πιο πλούσιες ή πιο φτωχές οικογένειες.

Επιπλέον άγχος
Κάποιοι επισημαίνουν ωστόσο ότι αυτές οι μελέτες προκαλούν επιπλέον άγχος σε εκείνους τους γονείς που προσπαθούν να είναι τέλειοι, αντί να τους παρέχουν χρήσιμες συμβουλές.  
«Τα μέλη μας θα ακούσουν άλλη μια μελέτη που θα τους λέει τι πρέπει να κάνουν. Συχνά δίνονται στις μητέρες αντιφατικές υποδείξεις από τους ειδικούς για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να μεγαλώσουν τα παιδιά τους», επισημαίνει η Τζάστιν Ρόμπερτς, ιδρύτρια της εξειδικευμένης ιστοσελίδας Μumsnet.
Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, πάντως, η οποία έθεσε στο μικροσκόπιο τη διαπαιδαγώγηση σε σχέση με την ανάπτυξη του χαρακτήρα, ο συνδυασμός αγάπης και πειθαρχίας βοηθά περισσότερο ένα παιδί να αναπτύξει κοινωνικές δεξιότητες. 
Από αυτή την άποψη, λιγότερα ευνοημένα είναι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε χαλαρό περιβάλλον όπως και τα παιδιά που ανατρέφονται από αυταρχικούς γονείς.

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ο τρόπος που μεγαλώνουν οι γονείς το παιδί είναι σημαντικός παράγων για τον χαρακτήρα του

τα Νέα