Αδερφοί Καραμάζωβ - Φίοντορ Ντοστογιέφσκι: Η ιστορία μιας οικογένειας

Αδερφοί Καραμαζώβ
του Φίοντορ Ντοστογιέφσκι
Μετάφραση: Άρης Αλεξάνδρου
Εκδόσεις Γκοβόστη

Σε αυτό το μυθιστόρημα, όπου οι άνθρωποι προκαλούν τον Θεό και την κοινωνία, στον εναλλασσόμενο και απαίσιο ρυθμό του εγκλήματος και της τιμωρίας, οι διαστροφές της ανθρώπινης σκέψης και το χάος των υποσυνείδητων παρορμήσεων αποκαλύπτονται κάτω από ένα εκτυφλωτικό φως - σαν το μάτι μας να βλέπει τον παράδεισο και την κόλαση ανάμεσα από σύννεφα σκισμένα από τον κεραυνό. Μέσα στον ξεχωριστό αυτόν κόσμο όπου το εξιδανικευμένο και το μελοδραματικό, το παθολογικό και το υγιές, το ενορατικό και το εγκεφαλικό συνταιριάζονται σ' ένα συμπαγές αμάλγαμα οι Αδελφοί Καραμάζοβ -το τελευταίο μυθιστόρημα του Ντοστογιέβσκη- παίρνουν μια θέση ολότελα δική τους. 

Το έργο αυτό γραμμένο όταν ο Ντοστογιέβσκη ήταν σχεδόν εξήντα χρονών και δημοσιευμένο στα 1880, λίγο πριν από τον θάνατό του, είναι όχι μονάχα το πιο ώριμο και το πιο ολοκληρωμένο από τα μεγάλα έργα του, αλλά χωρίς αμφιβολία ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά του, μια και ανακεφαλαιώνει σε αυτό όλες τις ιδέες του και παρουσιάζει ανάγλυφα όλα τα επιτεύγματα της τέχνης του. Η ένταση του πολύπλοκου αυτού αριστουργήματος καθιστά την ανάλυση και την αξιολόγησή του εξαιρετικά δύσκολη. Απαρτίζεται από πολλά επίπεδα και ενώ η υψηλότερη καλλιτεχνική του επιτυχία βρίσκεται στην ενότητα και στην αλληλεξάρτηση όλων των μερών του, είναι υποχρεωμένος κανείς να εξετάσει τα επίπεδα αυτά ένα ένα ξεχωριστά, απομονώνοντας έτσι το ένα από το άλλο και διασπώντας την ολότητα του μυθιστορήματος που στην πραγματικότητα αποτελεί ένα αδιαίρετο καλλιτεχνικό σύνολο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) 

 

Πρώτο μέρος 

Βιβλίο πρώτο: Η ιστορία μιας οικογένειας

00:00     I.     Ο Φίοντορ Παύλοβιτς Καραμάζοβ  

11:17     ΙΙ.    Ξεφορτόθηκε τον πρώτο του γιο  

20:45     ΙΙΙ.   Ο δεύτερος γάμος και τα δεύτερα παιδιά 

40:24     ΙV.   Ο τρίτος γιος, ο Αλιόσα  

1:05:47  V.    Οι στάρετς....

 

Αδερφοί Καραμάζωβ - Φίοντορ Ντοστογιέφσκι 1. Η ιστορία μιας οικογένειας
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ – 02 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

  Οι ιστορίες είναι φτερά

που σε βοηθούν να πετάς ψηλά κάθε μέρα. 

Richard Van Camp (Καναδάς)

Το διάβασμα είναι ελευθερία. Το διάβασμα είναι ανάσα.

Το διάβασμα σ’ αφήνει να βλέπεις τον κόσμο με τρόπο διαφορετικό και σε καλεί σε κόσμους που δε θα θέλεις ποτέ να τους αποχωριστείς.

Το διάβασμα επιτρέπει στο πνεύμα σου να ονειρεύεται.

Λένε ότι τα βιβλία είναι φίλοι για όλη μας τη ζωή και συμφωνώ.

Το ιδανικό δικό σου σύμπαν πλαταίνει όταν διαβάζεις.

Οι ιστορίες είναι φτερά που σε βοηθούν να πετάς ψηλά κάθε μέρα, βρες, λοιπόν, τα βιβλία που μιλούν στο πνεύμα σου, στην καρδιά σου, στο μυαλό σου.

Τα βιβλία είναι γιατρικά. Θεραπεύουν. Καθησυχάζουν. Εμπνέουν. Διδάσκουν.

Ας ευγνωμονούμε τους παραμυθάδες, τους αναγνώστες και τους ακροατές. Ας ευγνωμονούμε τα βιβλία. Είναι φάρμακα για έναν καλύτερο, φωτεινότερο κόσμο.

Ευχαριστώ πολύ!

(Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου)

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ (ΙΒΒΥ) ΓΙΑ ΤΗΝ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2.4.2022

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Την καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People – ΙΒΒΥ) το 1966. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους.

Το 2022, υπεύθυνο για το υλικό του εορτασμού είναι το Τμήμα του Καναδά. Το μήνυμα γράφτηκε από τον πολυβραβευμένο συγγραφέα Richard Van Camp. Η αφίσα φιλοτεχνήθηκε από την επίσης πολυβραβευμένη εικονογράφο και συγγραφέα Julie Flett.Σε όλες τις χώρες, τα παιδιά, οι συγγραφείς, οι εικονογράφοι, οι μεταφραστές, οι βιβλιοθηκονόμοι, οι εκδότες και οι εκπαιδευτικοί γιορτάζουν την παγκόσμια αυτή ημέρα με διάφορες εκδηλώσεις σε σχολεία, βιβλιοθήκες, βιβλιοπωλεία, πλατείες και άλλους χώρους, δείχνοντας έτσι την αγάπη και το ενδιαφέρον τους για τα βιβλία και το διάβασμα.

Στην Ελλάδα, όπως κάθε χρόνο, το Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ – Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου φρόντισε να μεταφραστεί το μήνυμα στα ελληνικά και παροτρύνει τους φορείς που ενδιαφέρονται για τα παιδιά και τα βιβλία να συμβάλουν στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου. Η αφίσα με το μήνυμα τυπώθηκε στα ελληνικά με χορηγό τις Εκδόσεις Πατάκη και διανέμεται με τη φροντίδα τους.

cybby.org

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς θέλεις το παιδί σου να διαβάσει λογοτεχνία, αν εσύ δεν ανοίγεις βιβλίο;

Πολλοί γονείς συχνά ρωτούν:

«Πώς να το κάνω να τρώει από όλα;»
«Πώς να το κάνω να κοιμάται νωρίς;»
«Πώς να το ξεκολλήσω από την τηλεόραση;»

Και μιλάνε για τα παιδιά τους σαν να είναι οι ίδιοι ο Κρόνος και τα παιδιά τους δορυφόροι του Πλούτωνα.

Δεν υπάρχει ισχυρότερη διδασκαλία από το δικό μας παράδειγμα. Το οποίο τα παιδιά μας θα το ακολουθήσουν eventually, αρκεί να μείνουμε πιστοί σε αυτό.

Δεν γίνεται να θες το παιδί σου να διαβάσει λογοτεχνία, εαν εσύ δεν έχεις βιβλιοθήκη στο σπίτι σου και δεν σε βλέπει να διαβάζεις. 

Πώς;
Να πάρεις το παιδί αύριο κιόλας και να το πας σε ένα βιβλιοπωλείο. Από αυτά τα παραδοσιακά.

Όχι αυτά που έχουν μέσα παιχνίδια, ηλεκτρονικά, και iPhone σε προθήκες. 

Γιατί το παιδί είναι παιδί. Και εκεί θα “κολλήσει”. 

Περπατήστε στο μαγαζί, συζητήστε, ξεφυλλίστε, διαλέξτε. 

Πάρε ένα και για σένα. Και παραβγείτε ποιος θα το τελειώσει πρώτος.
Άφησε εκείνο να “κερδίσει”. Και κάνε του δώρο το επόμενο μαζί με έναν σελιδοδείκτη με τον αγαπημένο του ήρωα. 

Γιατί σε κέρδισε. 

Συζητείστε για τα βιβλία σας. 

Ας διαβάζει εκείνο Άλκη Ζέη και εσύ Μίλαν Κούντερα. Έχεις τρόπο να το “στρογγυλέψεις”.

Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα έχεις “παράπονα” για το παιδί σου μην σκεφτείς τι έκανες.
Σκέψου τι ΔΕΝ έκανες.
Και δεν είναι ποτέ αργά να το κάνεις.

Σκέψου, 

* πόσες ώρες το παιδί στο σπίτι σε βλέπει σκυμμένο επάνω από το κινητό.
* Πόσα φρούτα και λαχανικά τρως καθημερινά και πόσα “σουβλάκια απ’έξω”.
* Πόσο αθλείσαι και πόσο “σαπίζεις” στο καναπέ με το survivor να παίζει.

Ο αναμάρτητος να ρίξει την πέτρα, ξέρω…
Κι εγώ γονιός είμαι.
Στα παιδιά μας, όμως, αξίζουν καλύτερα.
Ή πιο σωστά, μια “καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας”.

Υπάρχει μέσα μας και περιμένει να της ανοίξουμε. 

Ντριν – ντριν.

themamagers
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η απίστευτη σοβαρότητα του παραμυθιού

Είναι το παιδικό παραμύθι ικανό να συμβάλλει στην σχολική επίδοση του παιδιού; Η απάντηση είναι πως μπορεί να το βοηθήσει εξίσου, στο σχολείο και στην καθημερινή του ζωή. Οι φίλοι μας, τα βιβλία, μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τόσο σε πρακτικά κομμάτια όπως είναι η σχολική επίδοση όσο και στην αποκόμιση ανώτερων γνώσεων σχετικά με την λειτουργία του γραπτού λόγου στην καθημερινότητα μας.

Από το 106 π.Χ. κιόλας ο Κικέρων είχε πει πως αν έχεις έναν κήπο και μια βιβλιοθήκη, έχεις όλα όσα σου χρειάζονται. Κατά τα πρώτα χρόνια ζωής του παιδιού, το μπαλάκι για τον κήπο και για την βιβλιοθήκη πέφτει στους γονείς. Πολλές φορές οι γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητας, μας απομακρύνουν από τα βιβλία, που για να τα απολαύσεις πρέπει να αφιερώσεις χρόνο. Για ένα παιδί, όμως, τα βιβλία έχουν ζωτική σημασία και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να του τα στερήσει.

Αν σκεφτούμε τις πιο πρακτικές απολαβές ενός παραμυθιού θα δούμε πως οι γονείς που διαβάζουν βιβλία στην καθημερινότητα τους, βοηθούν τα παιδιά τους ώστε να αναπτύξουν κοινωνική ρουτίνα με αυτά.

Πιο απλά, τα παιδιά εκείνα, χωρίς να τα έχει εκπαιδεύσει κάποιος, γνωρίζουν πως να κρατούν σωστά ένα βιβλίο και να γυρνούν τις σελίδες για να ακούσουν την ιστορία παρακάτω. Έχουν επίγνωση του τρόπου με τον οποίο πρέπει να το προσέχουν για να μην χαλάσει. Οι δεξιότητες της γραφής και την ανάγνωσης έχουν τοποθετημένες τις ρίζες τους στην πρώιμη επαφή των παιδιών με τα βιβλία.

Ως προς το περιεχόμενο του βιβλίου, τα παιδιά αντιλαμβάνονται πως οι εικόνες ταυτίζονται με τα γραμματικά σύμβολα. Η επαφή τους με τα βιβλία, χωρίς να έχουν πάει σχολείο, τους μαθαίνει ότι κάθε σύμβολο (γράμμα) έχει έναν ήχο κι ότι οι ήχοι- γράμματα, που δείχνει αυτός που τους διαβάζει με το δάχτυλο του, φτιάχνουν όλα μαζί την λέξη που ακούν ταυτόχρονα. Παράλληλα, αποκτούν την δεξιότητα να ταυτίζουν τις λέξεις αυτές, με την εικόνα που βλέπουν και κάπως έτσι αρχίζουν να κατανοούν το πλαίσιο και την πλοκή της ιστορίας.


Η διαδικασία αυτή μπορεί να γίνει εξαιρετικά ευχάριστη όταν τα βιβλία είναι κατάλληλα για την ηλικία του παιδιού αλλά και για τα ενδιαφέροντα του, ένα θέμα για το οποίο θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο. Τα παιδιά με την κατάκτηση των παραπάνω δεξιοτήτων έχουν το πλεονέκτημα, όταν πάνε σχολείο να έχουν μεγαλύτερο κίνητρο μέσα στην σχολική αίθουσα.

Σε αντίθεση, τα παιδιά που δεν έμαθαν να διασκεδάζουν με τις ιστορίες, και συνεπώς δεν είναι τόσο κινητοποιημένα ώστε να μάθουν να γράφουν και να διαβάζουν, θα πρέπει να καταβάλουν μεγαλύτερο κόπο κατά τα πρώτα τους σχολικά χρόνια.
Η κατάκτηση της κοινής προσοχής είναι ένα ακόμα πλεονέκτημα των παιδιών που έχουν, από την πρώιμη ηλικία, επαφή με τα βιβλία. Η διάθεση τους, δηλαδή να μοιραστούν αντικείμενα και στιγμές με έναν άλλο άνθρωπο χωρίς αυτό να τα αποσπά. Η δεξιότητα αυτή είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη για τα σχολικά χρόνια των παιδιών. Είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουμε πως τα παιδικά παραμύθια εκτός από πρακτικές δεξιότητες ενισχύουν και την επίγνωση των παιδιών στην λειτουργία του γραπτού λόγου.

Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά που αναγνωρίζουν την λειτουργία των λέξεων μέσα από τα βιβλία, την εφαρμόζουν και στην καθημερινότητα τους. Οι λέξεις στην αρχή θα λειτουργούν σαν ολοκληρωμένες εικόνες τις οποίες το παιδί θα χρησιμοποιεί προς όφελος του, όπως είναι οι πινακίδες, τα λογότυπα, τα σήματα κ.α.
Από τα πρώτα σχολικά χρόνια κιόλας, δεν είναι τυχαίο που τα παιδιά που έχουν επαφή με τα βιβλία παρουσιάζουν έναν πιο πλούσιο και ολοκληρωμένο προφορικό και γραπτό λόγο. Οι ιστορίες που διαβάζουμε στα παιδιά τους παρέχει ένα πλαίσιο σχετικά με τον τρόπο που θα πρέπει τα ίδια να οργανώσουν τις πληροφορίες όταν λένε ιστορίες μόνα τους.

Φυσικά, τα βιβλία αποτελούν πάντα μια αστείρευτη πηγή νέου λεξιλογίου αλλά και ιδεών. Όσο πιο πολλά βιβλία έχει ξεφυλλίσει ένα παιδί τόσο πιο πλούσια φαντασία θα αναπτύξει. Αποτέλεσμα σε αυτό, είναι ένας μελλοντικός μαθητής με διευρυμένες δεξιότητες σε μαθήματα που απαιτούν την ανάπτυξη δικών τους κειμένων.

Όπως είναι φυσικό, ένα παιδί που έχει μάθει να ζει με τα βιβλία παρέα θα είναι στο μέλλον ένας πιο ολοκληρωμένος άνθρωπος. Θα έχει έναν ακόμα τρόπο για να περνά όμορφα την ώρα του ενώ παράλληλα θα εξευγενίζει την ψυχή του και θα αναπτύσσει τις δεξιότητες του. Δεν λέμε πως το να μην διαβάζεις βιβλία είναι κακό ή πως ταιριάζει σε όλους, λέμε όμως πως το να διαβάζεις βιβλία μπορούν να κάνουν την καθημερινότητα σου πολύ πιο πλούσια και εύκολη.

Τα παιδιά από μικρή ηλικία θα εκτεθούν σε νέους κόσμους, νέους πολιτισμούς, νέες γλώσσες, εικόνες, ιδέες, φαντασία. Θα μπορούν να δείξουν τον κόσμο τους μέσα από αυτά που θα μαθαίνουν πολύ πιο επιδέξια και προσιτά σε μικρούς και μεγάλους. Το παιδικό παραμύθι όπως και κάθε βιβλίο έχει στόχο να ανοίξει ορίζοντες και ν’ απαλύνει το μέσα όλων μας, μικρών και μεγάλων.

Μην νομίζετε γονείς, πως δεν έχετε να κερδίσετε κι εσείς από τα παιδικά παραμύθια. Θα είναι και πάλι μια δραστηριότητα για εσάς και το παιδί σας που θα μάθετε, θα γελάσετε, θα σκεφτείτε και θα ονειρευτείτε. Ο χρόνος με τα παιδιά σας είναι πολύτιμος και ένα καλό βιβλίο μπορεί πάντα να σας συντροφεύει όπου κι αν βρίσκεστε.

---

Βιβλιογραφία: Plante, El. & Beeson, P.M. (2012). Communication and Communication Disorders: A clinical introduction, 3^rd ed., Parisianou S.A.

psychologynow.gr

Παιδί και βιβλίο: Μια σχέση που πρέπει να υπάρχει!

Κατά τη Ζωρζ Σαρή, κορυφαία συγγραφέα της παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας, «Ένα πανεπιστήμιο υπάρχει, το βιβλίο!». Το παιδί είναι ένας συνεχής εξελισσόμενος κόσμος, ο οποίος δέχεται διαρκώς εξωτερικά ερεθίσματα, τα οποία σε συνδυασμό με τις ατομικές καταβολές και προδιαθέσεις, επιδρούν και διαμορφώνουν την προσωπικότητά του. Κοινή παραδοχή αποτελεί το γεγονός πως το βιβλίο είναι ένας σημαντικός παράγοντας στη διαμόρφωση του παιδιού, πνευματικά, συναισθηματικά, κοινωνικά και αισθητικά. 

Τι μπορεί να προσφέρει ένα βιβλίο σ’ ένα παιδί;

• Τα βιβλία δημιουργούν ζεστούς συναισθηματικούς δεσμούς μεταξύ ενηλίκων και παιδιών όταν διαβάζουν βιβλία μαζί.
• Τα βιβλία βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν βασικές γλωσσικές δεξιότητες και να επεκτείνουν βαθιά τα λεξιλόγιό τους – πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
• Τα βιβλία είναι διαδραστικά, απαιτούν τα παιδιά να σκέφτονται. Τα βιβλία μυθοπλασίας και μη-φαντασίας διευρύνουν τη συνείδησή μας. Μας δίνουν νέους τρόπους σκέψης και νέες ιδέες. 
• Τα βιβλία αναπτύσσουν δεξιότητες κριτικής σκέψης. Ένα βιβλίο διαβάζεται από ένα άτομο. Το άτομο αυτό αποφασίζει μόνο του τι σκέφτεται για ένα βιβλίο και το περιεχόμενό του, χωρίς κανένας να γέρνει πάνω από τον ώμο του, και να του λέει πώς να σκέφτεται.
• Τα βιβλία αναπτύσσουν και τροφοδοτούν τη φαντασία και τη δημιουργικότητα των παιδιών. Τα εικονογραφημένα βιβλία εισάγουν μικρά παιδιά στον κόσμο της τέχνης και της λογοτεχνίας. Τα μυθιστορήματα υποκινούν την αισθητική συνείδηση ​​των παιδιών, βοηθώντας τα να δουν, να ακούσουν, να δοκιμάσουν, να αισθανθούν σε ένα φανταστικό επίπεδο. 
• Τα βιβλία επιτρέπουν στα παιδιά να δοκιμάσουν τον κόσμο προτού να βγουν σε αυτό. Δίνουν στα παιδιά την ευκαιρία να βιώσουν κάτι στη φαντασία τους, πριν να συμβούν σε αυτά στην πραγματική ζωή. Βοηθούν τα παιδιά να προετοιμαστούν για το επόμενο στάδιο της ωριμότητάς τους, προετοιμάζοντας τα επιμελώς για τον «ενήλικα» κόσμο.
• Τα βιβλία μας βοηθούν να κατανοήσουμε τον εαυτό μας, να μάθουμε ποιοι είμαστε. Ενισχύουν την αυτοπεποίθησή μας και μας βοηθούν να κατανοήσουμε γιατί είμαστε εμείς. Μας βοηθούν να ανακαλύψουμε από πού προερχόμαστε και να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε πού θέλουμε να πάμε.
• Τα βιβλία βοηθούν τα παιδιά να καταγράψουν τη δική τους ηθική και ηθική πορεία. Μας βοηθούν να αναλογιστούμε το σωστό και το λάθος, το καλό και το κακό. Μπορούν επίσης να προσφέρουν καθοδήγηση και να μας βοηθήσουν να καθορίσουμε τις προτεραιότητες της ζωής μας, το δικό μας σύνολο αξιών.
• Τα βιβλία απαντούν σε ερωτήσεις.
• Τα βιβλία δημιουργούν ερωτήσεις.
• Τα βιβλία παρέχουν την ευκαιρία να μοιραστούν πολιτιστικές εμπειρίες. Όταν τα παιδιά διαβάζουν το ίδιο βιβλίο, απολαμβάνοντας μια κοινή εμπειρία ανάγνωσης, οι ομότιμοι δεσμοί είναι χτισμένοι μέσα σε μια γενιά. Όταν τα παιδιά, οι γονείς και οι παππούδες μοιράζονται κλασικά βιβλία, δημιουργούνται εκτεταμένοι οικογενειακοί και κοινοτικοί δεσμοί δημιουργώντας ένα κοινό πλαίσιο αναφοράς.
• Τα βιβλία προσφέρουν ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών, εμπειριών και γνώσεων. Μας ενημερώνουν για άλλους ανθρώπους, άλλες χώρες, άλλα έθιμα και πολιτισμούς. Μας βοηθούν να μάθουμε για την ιστορία, τις τέχνες, την επιστήμη, τη θρησκεία, τη φύση, τα μαθηματικά και την τεχνολογία – τίποτα και όλα στο σύμπαν μας και πέραν αυτού. Μας βοηθούν ακόμη να κατανοήσουμε την επίδραση όλων αυτών των πραγμάτων στον εαυτό μας και στον κόσμο μας.
• Τα βιβλία διασκεδάζουν και προσφέρουν μεγάλη διαφυγή. Μας κάνουν να γελάμε. Μας κάνουν και να κλαίμε.
• Τα βιβλία είναι δωρεάν για όλους. Μπορείτε να βρείτε το βιβλίο που χρειάζεστε δωρεάν στη δημοτική βιβλιοθήκη της γειτονιάς σας.
• Τα βιβλία είναι μεγάλοι σύντροφοι. Δεν είστε ποτέ μόνοι όταν έχετε ένα βιβλίο για να διαβάσετε.
• Τα βιβλία μας ανακουφίζουν. Τα βιβλία μας βοηθούν να καταλάβουμε ότι ανεξάρτητα από το ποιοι είμαστε ή ποιες είναι οι εμπειρίες μας, δεν είμαστε μόνοι στον κόσμο.

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΑΣ ΕΜΠΝΕΟΥΝ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ!
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΤΑ ΕΦΟΔΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ!
Δεν είναι όμως πάντα εύκολο να ωθήσουμε ένα παιδί προς την ανάγνωση. Και πώς θα μπορούσαμε να το καταφέρουμε;
Μικρά μυστικά  για τους γονείς και όχι μόνο

• Καθιερώνουμε στο σπίτι την «Ώρα του Βιβλίου». Να είναι κάτι που το παιδί περιμένει με ανυπομονησία συγκεκριμένη ώρα κάθε μέρα.
• Να συζητάμε με το παιδί την ιστορία και να δείχνουμε ενθουσιασμό. Μην ξεχνάμε ότι το διάβασμα είναι επικοινωνία, απόλαυση, χαρά και όχι καταναγκασμός.
• Να το βάλουμε στη διαδικασία να επιλέξει ένα βιβλίο κοιτώντας το εξώφυλλο ή αν είναι μεγαλύτερο διαβάζοντας την περιγραφή του, καθώς και να τοποθετήσουμε το βιβλίο σε χαμηλό ράφι της βιβλιοθήκης ώστε να το φτάνει μόνο του.
• Να μην τιμωρούμε το παιδί με το διάβασμα χρησιμοποιώντας εκφράσεις του τύπου «αφού δεν ήσουν καλό παιδί, θα μείνεις μέσα να διαβάσεις». Αντίθετα να το επαινούμε σε κάθε ευκαιρία όταν ασχολείται με το βιβλίο, σαν να έκανε κάτι πολύ σημαντικό, γιατί πράγματι έκανε κάτι πολύ σημαντικό.
• Να δώσουμε στο παιδί ένα όμορφο τετράδιο, που θα το ονομάσουμε «Τα βιβλία μου» και στο οποίο θα καταγράφει κάθε βιβλίο, πότε το ξεκινά και πότε το τελειώνει. Ακόμα μπορεί να γράφει αν του αρέσει, γιατί του αρέσει κ.λ.π.. Έτσι, αισθάνεται ότι πετυχαίνει κάτι σπουδαίο, ιδιαίτερα μάλιστα, καθώς μεγαλώνει ο κατάλογός του.
• Να το ωθήσουμε, μυήσουμε να παίζει με τις ιστορίες των βιβλίων που διαβάζει.

Αλλά και …

1. Να αντικαθιστά τον ήρωα ενός παραμυθιού με άλλους,  
2. να μπερδεύει τα παραμύθια μεταξύ τους,  
3. να αφηγείται την ιστορία ανάποδα,  
4. να συνεχίζει την ιστορία,  
5. να συμμετέχει ως ήρωας σε κάποιο παραμύθι,  
6. να εικονοποιεί τη σκηνή ενός βιβλίου που του έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση ζωγραφίζοντας ή χρησιμοποιώντας κολάζ

Αθανασία Τζιμαρά,
Λογοθεραπεύτρια, 
Εταιρία Κοινωνικής Ψυχιατρικής  Π. Σακελλαρόπουλος, ν. Φωκίδας

fokidanews.gr

«Τους ξέρω καλά τους Φαρισαίους, παιδί μου!» Από το βιβλίο «Τα γράμματα της Παναγίας»

Έχω ξεκινήσει απ’ τα χαράματα. Χωρίς να βάλω μπουκιά στο στόμα, με την ψυχή στα δόντια, τρέχω να ‘ρθω κοντά σου, μοναχογιέ μου. Κόντευε μεσημέρι κι έκατσα μια στιγμή να ξαποστάσω. Ο φόβος έχει κάμει κατοχή στην καρδιά μου. Φοβούμαι μήπως δεν σε προλάβω ζωντανό. Θα περάσω καταμεσής τη Σαμάρεια. Θα σκαρφαλώσω απ’ το Γαριζίν, για να φτάσω μια ώρα αρχύτερα κοντά σου. Δεν έχω ξαναπεράσει απ’ αυτόν τον δρόμο, μα δε με νοιάζει. Κι οι Σαμαρείτισσες, μανάδες είναι, δεν θ’ αρνηθούν να μου τον δείξουν.

Έμαθα πως τα έβαλες για τα καλά με τους Φαρισαίους. 

Πως αυτή τη φορά τους τα ‘πες καθαρά και ξάστερα. Τους ονόμασες υποκριτές, κλέφτες, όχεντρες φαρμακερές και τους παρομοίασες με τάφους, που ενώ απ’ έξω είναι ασβεστωμένοι, μέσα είναι γεμάτοι κόκαλα και ακαθαρσίες. Τους φοβέρισες κιόλας στο τέλος πως θα ‘ρθει ώρα να πληρώσουν για τις αμαρτίες τις δικές τους και των προγόνων τους. Έμαθα ακόμα πως ύστερα απ’ αυτά πήγες στη Βηθανία στο σπίτι του φίλου σου του Λαζάρου, εκείνου που ανάστησες απ’ τους νεκρούς. Πρέπει να σου το πω καθαρά, αγόρι μου! 

Μπορεί να νίκησες τον θάνατο, μα δεν μπορείς να νικήσεις τους Φαρισαίους. Δεν λέω πως ήταν λάθος σου να τα βάλεις μαζί τους. Δεν μετανιώνω που σου έμαθα να φωνάζεις το άδικο. Κάποιος έπρεπε να τους τα πει κατάμουτρα. Και είμαι περήφανη που αυτός είσαι εσύ, λεβέντη μου! Περήφανη μα πάνω απ’ όλα φοβισμένη, γιατί μπήκες μόνος σου στο στόμα του θηρίου.

Τους ξέρω καλά τους Φαρισαίους, παιδί μου. Είναι οι άνθρωποι με τις μεγάλες κοιλιές και τα διπλά προγούλια που μιλούν στους πεινασμένους για ισότητα. Είναι οι άνθρωποι που καταπατούν τον νόμο και ύστερα μιλούν στους αδικημένους για δικαιοσύνη. Είναι οι άνθρωποι που κλέβουν τον ιδρώτα του λαού, χτίζουν μέγαρα και ύστερα δίνουν επιδεικτικά ελεημοσύνη, το ένα δέκατο απ’ τον άνιθο και τα μάραθα. Είναι οι άνθρωποι που ατιμάζουν τα όσια και τα ιερά κι ύστερα μιλούν στους ατιμασμένους για την αρετή. Είναι οι άνθρωποι που έκοψαν και έραψαν με βάση τα συμφέροντά τους τον ίδιο τον Θεό, άγριο, αλλήθωρο, εκδικητή και λένε πως αυτοί είναι οι αντιπρόσωποί του. 

Τους ξέρω καλά τους Φαρισαίους, γιε μου! Όσο δεν σηκώνεις το κεφάλι σου, σε ονομάζουν ελεύθερο πολίτη. Όσο ανέχεσαι τις αδικίες τους, σε ονομάζουν τίμιο οικογενειάρχη. Όσο τους κολακεύεις, σε χαϊδεύουν προστατευτικά στον ώμο. Αλίμονο, όμως, σ’ εκείνον που θ’ αμφισβητήσει την αγιότητά τους. Τίμημα, θάνατος. Αλίμονο σ’ εσένα, γιε μου!

Μην περιμένεις προστασία απ’ τον λαό, που για λογαριασμό του τα έβαλες μαζί τους. Μπορεί να σε υποδέχτηκε πριν από λίγες μέρες με βάγια και ζητωκραυγές. Μα ο λαός, παιδί μου, είναι άγνωμος. Παρασύρεται εύκολα κι ακολουθεί τους ισχυρούς. Μπορεί για μια στιγμή να δει το δίκιο και το σωστό, να ενθουσιαστεί, να ξεσπάσει σε ζητωκραυγές. Μα γρήγορα θα κάνει “δήλωση μετανοίας” και θα φωνάξει “γιούχα” σ’ αυτόν που πριν λίγο ζητωκραύγαζε. Δε φταίει ο λαός. Έτσι τον θέλουν. Έτσι τον δίδαξαν. Έτσι τον έμαθαν. 

Τι Φαρισαίοι θα ‘ναι, όταν δεν μπορούν να κοροϊδεύουν τους πολλούς; Θα ‘ρθει, βέβαια, καιρός που ο λαός θα καταλάβει τη δύναμή του. Μ’ ακόμα είναι μακριά αυτή η ώρα…

Τώρα, όμως, μην περιμένεις τίποτα απ’ το λαό. Ένα να ξέρεις. Μόλις είπες την αλήθεια, έμεινες μόνος. Ολομόναχος. Πρέπει να κρυφτείς. Να κρυφτείς μέχρι να περάσει η μπόρα. Να κρυφτείς, όσο πιο γρήγορα μπορείς. Μα πού; Τα Ιεροσόλυμα έχουν γεμίσει Φαρισαίους. Τα χωριά έχουν γεμίσει με χαφιέδες. Πρέπει να κρυφτείς, μακριά απ’ τα Ιεροσόλυμα, μακριά απ’ τα χωριά, μακριά απ’ τους ανθρώπους, μακριά… Σε ποια κρυψώνα να σε κρύψω, γιε μου, για να μη σε βρούνε οι κακοί; Να σχίσω το κορμί μου και να σε ξαναβάλω στα σπλάχνα μου; Πες μου, ακριβέ μου! Για κάθε κυνηγημένο πρέπει πάντα να υπάρχει μια κρυψώνα.

(Από το βιβλίο του γράφοντος “Τα γράμματα της Παναγίας”, έκδοσις Ιεράς Μητροπόλεως Κισάμου και Σελίνου, Κίσαμος, 2013).

Σημείωση: Στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Χανίων η παρουσίαση εφέτος (ένατη!) του έργου μου “Τα γράμματα της Παναγίας”, το Σάββατο του Λαζάρου, 20 Απριλίου με διοργανωτές την Ενορία, το 11ο Δημ. Σχολείο και την Ομάδα Λόγου και Τέχνης “ΕΥ-πλους”.
Κατάπολλα τα ευχαριστώ μου σ’ όλους όσοι λειτούργησαν και λειτουργήθηκαν σ’ αυτήν. Υπόχρεος στην αγάπη των διοργανωτών και των άλλων συντελεστών.
Ονομαστική η αναφορά κατά την αντιφώνησή μου, στην οποία έκανα λόγο, εκτός των άλλων, και για μια επαναλαμβανόμενη ευλογία…

του Βαγγέλη Θ. Κακατσάκη

haniotika-nea
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι