Πώς να μεγαλώσετε ένα παιδί που ξέρει να δίνει και όχι μόνο να παίρνει.

Σε έναν κόσμο που η μέση κοινωνική άποψη συνοψίζεται στο αντίθετο του ανθρωπισμού και κάνει παντιέρα της μεγαλόψυχα τσιτάτα όπως «Ρε, μην είσαι κορόιδο!» ή «Οι άνθρωποι θα σε πατήσουν, γι’ αυτό πρέπει να τους πατάς κι εσύ», η αποστολή των γονιών να μεγαλώσουν παιδιά καλόψυχα, γενναιόδωρα και δοτικά είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Πώς μπορούμε, λοιπόν, να μεγαλώσουμε παιδιά που ξέρουν να δίνουν κι όχι μόνο να παίρνουν; 
Παιδιά με ανοιχτή καρδιά κι αγκαλιά, χαμογελαστά και δοτικά;

Επαινέστε την γενναιόδωρη συμπεριφορά των τρίτων
Ένας αρκετά απλός κι άμεσος τρόπος να δώσετε έμφαση στη σημασία της γενναιοδωρίας, αποφεύγοντας παράλληλα και το ενοχλητικό κήρυγμα, είναι να επισημαίνετε πόσο ευγενική ή συμπαθής είναι η συμπεριφορά των «καλοσυνάτων» τρίτων.
Πώς να το κάνετε: 
Αποφύγετε συγκρίσεις με άλλα παιδιά του τύπου «Είδες ο Κωστάκης που έδωσε το χαρτζιλίκι του για το Τάδε;», γιατί μόνο στεναχώρια και αντιδραστικότητα θα επιφέρουν. Αν, όμως, δείτε μια τυχαία γενναιόδωρη πράξη –έστω και πολύ μικρή- υπογραμμίστε την. Πείτε, για παράδειγμα, «Τι συμπαθητική αυτή η κυρία που μας έδωσε τη σειρά της στο σούπερ μάρκετ!» κι αυτό θα επιδράσει αργά κι ουσιαστικά στο μυαλό του παιδιού.

Εσείς είστε το πρότυπο τους
Τα παιδιά μιμούνται συμπεριφορές, μικρές συνήθεις και στάσεις ζωής. Η κοινωνία μας είναι πλήρης ατόμων και μικρό-κοινωνιών που επαναλαμβάνουν λάθη που είδαν ή υπέστησαν. Είναι αναγκαίο οι γονείς, για χάρη των παιδιών τους, να έχουν την ωριμότητα να κάνουν το σωστό, ανεξάρτητα με το τι έχουν υποστεί ή βιώσει. Ακόμη, λοιπόν, κι αν οι στερήσεις έκαναν τους δικούς σας γονείς λίγο «σφιχτούς» ή εγωιστές, προσπαθήστε να ενσαρκώσετε οι ίδιοι το πρότυπο του ανιδιοτελούς, δοτικού ανθρώπου.
Πώς να το κάνετε: 
Μην πετάξετε τα ρούχα που ξεδιαλέξετε ως «άχρηστα», αλλά δώστε τα σε οικογένειες που το έχουν ανάγκη. Θυσιάστε λίγο απ’ τον χρόνο σας για να ακούσετε το πρόβλημα αυτού που σας χρειάζεται. Χαρίστε την παλιά κούνια αντί να την πουλήσετε και ξεκινήστε να συζητάτε για ζητήματα κοινωνικά –κι όχι για το τι φόρεσε η Ρούλα στον γάμο της.

Ας μιλήσουμε για την ενσυναίσθηση

H ενσυναίσθηση είναι η συναισθηματική και κοινωνική δεξιότητα να μπαίνεις στη θέση του άλλου. Να βλέπεις και να νιώθεις πώς νιώθει και να αγκαλιάζεις τον πόνο ή τη χαρά του με ειλικρίνεια και «δόσιμο». Το να μοιράζεται τα ίδια συναισθήματα με τους ανθρώπους που αγαπά ή νοιάζεται είναι στοιχείο θεμελιακό για να αποκτήσει το παιδί την ιδιοσυγκρασία του ανθρώπου που θέλει να δίνει και όχι μόνο να παίρνει.
Πώς να το κάνετε: 
Για να ενισχύσετε την ενσυναίσθηση στο παιδί, δείξτε του κατ’ αρχάς ότι αντιλαμβάνεστε πώς νιώθει. Μην πείτε «Είσαι άντρας, τι φοβάσαι;», αλλά «Δεν χρειάζεται να φοβάσαι το σκοτάδι. Κι εγώ φοβόμουν μικρή –καταλαβαίνω. Έλα να δεις. Δεν έχει τίποτα στην ντουλάπα.». Μιλήστε για τα συναισθήματα των άλλων, ζητήστε συγγνώμη και διδάξτε το να ζητάει κι αυτό, αγαπήστε τα ελαττώματά του και μάθετέ το να αγαπάει κι εκείνο τα ελαττώματα των άλλων.

…Και για τους λιγότερο προνομιούχους από εμάς
Ακόμη κι αν δεν μεγαλώνετε το παιδί σας σαν να είναι ο Διάδοχος του Θρόνου, είναι βέβαιο ότι έχει μια ζωή πιο προνομιακή από πολλά παιδιά αυτού του κόσμου. Χωρίς να το φορτώσετε με ενοχές που ανήκει στους «έχοντες» ή με μίζερο κι ατελέσφορο οίκτο για «τα παιδάκια στην Αφρική που πεινάνε», ενημερώστε το για την κατάσταση στους προσφυγικούς καταυλισμούς ή για τις συνθήκες που επικρατούν στις αναπτυσσόμενες (όπως τις λέμε πια) χώρες.
Πώς να το κάνετε:
Δείτε παρέα ντοκιμαντέρ, διαβάστε βιβλία ή δείτε ταινίες με πρωταγωνιστές λιγότερο καλοζωισμένους απ’ αυτό που το μικρό σας έχει συνηθίσει. Αν η ιδιοσυγκρασία σας και η ηλικία του παιδιού το «σηκώνουν», επισκεφτείτε έναν χώρο φιλοξενίας προσφύγων και προσφέρετε μερικά παιχνίδια, ρούχα, κουβέρτες ή τρόφιμα.

Δώστε πολλά, αλλά όχι τα πάντα
Είναι ενάντια στη φύση του γονιού να μην παρέχει ό,τι μπορεί στο παιδί του σε κάθε ευκαιρία, γι’ αυτό κι εμείς δεν μπορούμε να προτείνουμε να λέτε στεγνά κι απάνθρωπα «όχι», αλλά να προσπαθήσετε να δείχνετε στο παιδί πού και πού τη διαφορά του «θέλω» απ’ το «χρειάζομαι». Ένας άνθρωπος που μεγαλώνει θεωρώντας ότι ο κόσμος του ανήκει ή οφείλει να του ανήκει είναι μάλλον αδύνατο να εξελιχθεί σε ένα τρυφερό πλάσμα με αγνή καρδιά.
Πώς να το κάνετε: 
Μετρήστε τα «ναι» σας, χωρίς να είστε τσιγγούνηδες πρακτικά και συναισθηματικά. Εξηγήστε ότι «Έχουμε ένα ίδιο παιχνίδι σπίτι, γι’ αυτό δεν θα το αγοράσουμε αυτό» και μην πέφτετε στο σφάλμα να εξαργυρώνετε με δώρα την αγάπη σας ή να μετριάζετε τις ενοχές για την απουσία προσοχής και χρόνου με υλικά αγαθά.

Να δίνεις, δεν σημαίνει μόνο να κάνεις φιλανθρωπίες
Έχει σημασία να αποδεικνύουμε στα παιδιά με μικρές, καθημερινές πράξεις την αξία της ευγένειας και της προσφοράς, πέρα από «ταρατατζούμ» και γιορτινά bazaar. Το να βοηθάς δεν σημαίνει μόνο να δωρίζεις αντικείμενα.
Πώς να το κάνετε: 
Αφήστε τον πεζό να διασχίσει τον δρόμο κι ας βιάζεστε, χαμογελάστε στον κύριο που σας σκούντησε κατά λάθος στο μετρό, μιλήστε ευγενικά στους σερβιτόρους και τους υπαλλήλους των καταστημάτων, δώστε τη θέση σας στο λεωφορείο και αποδείξτε στα παιδιά, ότι δεν πειράζει πού και πού να θυσιάζουμε τη βολή μας.

Κάντε προτεραιότητα το ενδιαφέρον σας για τους άλλους
Οι περισσότεροι γονείς τοποθετούν στο κέντρο της ζωής και των ενδιαφερόντων τους τα παιδιά τους –και είναι απόλυτα λογικό. Πρέπει όμως να διδάξουμε στα παιδιά, ότι το να νοιαζόμαστε για τους άλλους και, κυρίως, για όσους το χρειάζονται πραγματικά είναι προτεραιότητα.
Πώς να το κάνετε: 
Μην λέτε στα παιδιά ατάκες όπως «Το πιο σημαντικό είναι να είσαι χαρούμενος», αλλά «Το σημαντικότερο είναι να είσαι καλός άνθρωπος». Προσπαθήστε να μάθετε στα παιδιά να μιλούν με σεβασμό στους συνανθρώπους τους και δείξτε εσείς πρώτοι ότι σημασία δεν έχει μόνο ο εαυτός και η οικογένειά σας.

…Και κάντε το παιδί να ενδιαφερθεί για περισσότερους ανθρώπους
Τα παιδιά, όπως όλοι μας, τείνουν να νοιάζονται για έναν μικρό αριθμό ανθρώπων. Για να μεγαλώσετε έναν άνθρωπο που ξέρει να δίνει και θέλει να το κάνει χωρίς όφελος, πρέπει να διδάξετε στο παιδί από μικρή ηλικία ότι σημασία δεν έχουν μόνο εκείνοι που αγαπάμε, διευρύνοντας τον κύκλο των ατόμων για τα οποία ενδιαφέρεται.
Πώς να το κάνετε: 
Φροντίστε να είστε οι ίδιοι πρώτα ευγενικοί με τους αγνώστους ή τους απλούς γνωστούς και διδάξτε το ίδιο στα παιδιά -ασχοληθείτε με το πρόβλημα κάποιου και δείξτε κατανόηση στην άσχημη συμπεριφορά του εξηγώντας παράλληλα στο παιδί ότι «Ο Τάδε μιλάει έτσι γιατί είναι πολύ κουρασμένος, δεν σημαίνει ότι είναι κακός». 
Μάθετέ του να δίνει την μπάλα του και στα ξένα παιδιά, στο πάρκο και παροτρύνετέ το να κάνει παρέα στο παιδάκι που μένει μόνο στα διαλείμματα.

από Φοίβη Γλύστρα

mama365.gr

Έτσι θα μάθετε στα παιδιά σας να μοιράζονται τα παιχνίδια τους

«- Είναι δικό μου! - Όχι, δικό μου!»... 

Η κτητικότητά τους έχει γίνει καθημερινός πονοκέφαλος για σάς. 

Τι πρέπει να κάνετε, όμως, όταν το μικρό σας αρνείται να μοιραστεί το παιχνίδι του με το αδερφάκι ή το φίλο του;

Της Μαρίας Καρίπογλου, με την επιστημονική επιμέλεια της Γιώτας Αντωνοπούλου, παιδοψυχολόγου - παιγνιοθεραπεύτρια

Όταν τα παιδιά σας μαλώνουν για τα παιχνίδια τους, δεν μπορείτε να τα μάθετε εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή να μοιράζονται τα παιχνίδια τους. 

Βάλτε στόχο να τους «διδάξετε» αυτό το μάθημα με έναν τρόπο που δεν τα θίγει, που δεν τους δημιουργεί, δηλαδή, ενοχές ή άσχημα συναισθήματα για το άλλο παιδάκι. Τα παιδιά είναι ευαίσθητα στα… σιωπηλά μηνύματα ή, αν θέλετε, επεξεργάζονται το μήνυμα με τον τρόπο που αυτά καταλαβαίνουν. 

Για παράδειγμα, αν απαιτήσετε από το μεγαλύτερο παιδί να παραδώσει το παιχνίδι με το οποίο ασχολείται στο μικρότερο αδερφάκι του, αυτό που θα καταλάβει το μεγαλύτερο είναι ότι αγαπάτε περισσότερο το μικρότερο ή -στην περίπτωση του φίλου του- ότι εκτιμάτε περισσότερο το «ξένο» παιδάκι από αυτό.

Τα λάθη που ΔΕΝ πρέπει να κάνετε:

1. Μην αρπάζετε το παιχνίδι από τα χέρια του!
Τι πιστεύετε ότι εισπράττει ένα παιδί όταν του αρπάζουν το παιχνίδι από τα χέρια και το δίνουν σε άλλο παιδί; Φανταστείτε ότι εισβάλλει στο γραφείο σας το αφεντικό σας, αρπάζει το laptop σας και το δίνει σε κάποιον άλλο συνάδελφό σας. Θεωρείτε ότι αυτή η χειρονομία θα σας κάνει, στη συνέχεια, να θέλετε να μοιραστείτε τα πράγματά σας; 

Μόνο εφόσον συντρέχουν λόγοι ασφάλειας δικαιολογείται να αρπάξετε από τα χέρια του παιδιού σας το παιχνίδι του. Εάν καταλήξετε να χρησιμοποιήσετε βία για να του το αποσπάσετε, απλώς διδάσκετε στο παιδί σας να κάνει το ίδιο. Προσπαθήστε να του ζητήσετε το παιχνίδι, προτείνοντας το χέρι σας και με χαμηλό τόνο στη φωνή σας.

2. Μην υποχρεώνετε το μεγαλύτερο να δίνει τα παιχνίδια του στο μικρότερο!
Είναι συνηθισμένη περίπτωση το μεγαλύτερο παιδί σας να παίζει με το βιβλίο του, το στυλό του, το παιχνίδι του και το μικρότερο να θέλει, την ίδια ώρα, να απασχοληθεί και αυτό με τα ίδια αντικείμενα. Είναι, όμως, δίκαιο το μεγαλύτερο παιδί σας να μοιραστεί το παιχνίδι του απλώς και μόνο επειδή αυτή είναι η επιθυμία του μικρότερου; Μην ξεχνάτε ότι το να μάθετε τα παιδιά σας να σέβονται το χώρο του άλλου είναι τόσο σημαντικό, όσο και το αίσθημα γενναιοδωρίας που προσπαθείτε να τους εμφυσήσετε.

3. Μην τα βάζετε να παίζουν με τη σειρά!
Μια βασική στρατηγική που χρησιμοποιούν οι γονείς για να διδάξουν τα παιδιά τους να μοιράζονται είναι να μοιράζουν τα ίδια παιχνίδια στο καθένα απ αυτά, σε διαδοχικές χρονικές περιόδους. Για παράδειγμα, πολύ συχνά λέτε στα παιδιά σας ότι «σήμερα με την μπάλα θα παίξεις εσύ και αύριο ο αδελφός σου»… Για να έχει η κίνησή σας διδακτική αξία, θα πρέπει πρώτα τα παιδιά να καταλάβουν τι εστί χρόνος. Λάβετε υπόψη σας ότι η αίσθηση του χρόνου δεν αναπτύσσεται στο παιδί μέχρι την ηλικία των τριών χρόνων. Συνεπώς, είναι μάταιο να ζητάμε από ένα παιδί μικρότερο των πέντε ετών να πειθαρχήσει. Ίσως να μας ευχαριστήσει δίνοντας το παιχνίδι του, αλλά σίγουρα η κίνησή του αυτή δεν είναι αποτέλεσμα του μαθήματος που του δώσαμε.

Οι κινήσεις που πρέπει να κάνετε:

1. Αναζητήστε λύσεις
Δώστε τους να καταλάβουν ότι είναι υπεύθυνα για τη διαμάχη και ενθαρρύνετέ τα να βρουν μόνα τους τη λύση. Ένας τρόπος είναι να πείτε: «Εντάξει, έχουμε ένα πρόβλημα εδώ. Και οι δυο σας θέλετε να παίξετε με το ίδιο παιχνίδι, αλλά αυτό δεν είναι δυνατό… Πώς μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα;» Στη συνέχεια, αποτραβιέστε, όσο αυτό είναι δυνατό, και αφήνετε τα παιδιά να λύσουν μόνα τους τη διαφορά. Μια άλλη στρατηγική που μπορείτε να ακολουθήσετε είναι να δώσετε κάποιες εναλλακτικές λύσεις στα παιδιά και να τα παροτρύνετε να διαλέξουν.
2. Ζητήστε συγγνώμη για το παιδί σας
Πόσες φορές δεν σας έτυχε να αρπάξει το παιδί σας το παιχνίδι ενός άλλου παιδιού. Μη φοβηθείτε να ζητήσετε εσείς συγνώμη για αυτό. Με αυτήν τη στάση σας δείχνετε στο άλλο παιδάκι ότι το σέβεστε και δίνετε στο δικό σας ένα καλό παράδειγμα. Η δική σας συμπεριφορά είναι σίγουρα το καλύτερο παράδειγμα… Αν εσείς δεν είστε κτητικοί στην καθημερινή σας ζωή, τα παιδιά σας λαμβάνουν το μήνυμα!
3. Παρακολουθείτε χωρίς να παρεμβαίνετε
Αντισταθείτε στον πειρασμό να μπείτε ανάμεσα στα παιδιά που μαλώνουν για ένα παιχνίδι ή να χάσετε την ψυχραιμία σας και να τους φωνάξετε, εκτός βέβαια και αν φτάσουν στο σημείο να πιαστούν στα χέρια. Η ανάμιξή σας στην υπόθεση κάνει στο τέλος κάποιο από τα παιδιά να πληγωθεί. Επίσης, οι μικροί σας «μπελάδες» μαθαίνουν να εξαρτώνται από εσάς για να λύσουν τις διαφορές τους. Εάν επέμβετε, κάποιο από τα παιδιά θα βγει κερδισμένο και κάποιο χαμένο και κάθε φορά που διεκδικούν κάτι θα περιμένουν από τη μαμά και τον μπαμπά να δώσουν τη λύση.
4. Αποσπάστε του την προσοχή
Δεν είναι δύσκολο να αλλάξετε τη διάθεση του παιδιού, αποσπώντας την προσοχή του και κάνοντάς το να ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό. Μην προσπαθείτε σε κάθε διαμάχη να του διδάξετε πώς να μοιράζεται. Τα μικρότερης ηλικίας παιδιά είναι εύκολο να ενδιαφερθούν για άλλα πράγματα σε χρόνο ρεκόρ.
5. Μπείτε στην ψυχολογία του
Ένα παιδί μπορεί να είναι γενναιόδωρο με τους φίλους του, αλλά όχι και με τα αδέρφια του. Γιατί συμβαίνει αυτό; Απλώς, το μικρό σας λειτουργεί έτσι επειδή αισθάνεται ότι στο σπίτι δεν μπορεί να οριοθετήσει τα πράγματά του και επιπροσθέτως αισθάνεται ανταγωνιστικά. Μπορείτε να αλλάξετε τη συμπεριφορά τους, βοηθώντας τα παιδιά σας να συνειδητοποιήσουν πράγματα που κάνουν το ένα για το άλλο. Για παράδειγμα, ένα απλό σχόλιο σε ανύποπτο χρόνο, όπως: «Ήταν πολύ ωραία η κίνηση του αδελφού σου να σου δώσει τα πατίνια του», είναι μερικές φορές το μόνο που χρειάζεται.
6. Επιβραβεύστε τη γενναιοδωρία του
Η κίνησή του να καλέσει δέκα συμμαθητές του στο σπίτι αντί για δύο ή να ετοιμάσει λιχουδιές για όλη την παρέα μπορεί να σας βγάλει εκτός εαυτού. Αναγνωρίστε του όμως τις καλές του προθέσεις και αντί να το επιπλήξετε, επαινέστε το για το ότι είναι καλός φίλος. Οφείλετε να του εμφυσήσετε από νωρίς τη διάθεση του να μοιράζεται.

Θυμηθείτε:

Απαιτείται σεβασμός της ανάγκης του παιδιού για κτητικότητα.
Χρειάζεται να λάβετε υπόψη σας τη συναισθηματική ωριμότητα του παιδιού σας.
Ίσως το μόνο που χρειάζεται είναι η καθημερινή συναναστροφή του παιδιού σας με τα άλλα παιδάκια.

kids.in.gr

Πώς αντιμετωπίζουμε την απληστία του παιδιού;

Σχεδόν όλα τα παιδιά δείχνουν τάσεις απληστίας. Ελάχιστα μοιράζονται πράγματα που τους ανήκουν και ποτέ δεν είναι ικανοποιημένα με όσα υλικά αγαθά κι αν έχουν. 

Πάμε να δούμε τι μπορείτε να κάνετε για να γίνουν πιο ορθολογικές οι απαιτήσεις τους:

Όσο και να το θέλετε, είναι λάθος να πραγματοποιείτε κάθε επιθυμία του παιδιού, παρά μόνο αυτές που πρέπει. 

Πρέπει από μικρή ηλικία να μη θεωρεί δεδομένο τίποτα και να διαχειρίζεται ορθολογικά την απογοήτευση που νιώθει όταν δε γίνεται πάντα το δικό του.

Διδάξτε του την αξία της αποταμίευσης. 

Κάθε φορά που θα ζητάει να του πάρετε κάτι που δεν είναι αναγκαίο, να το ενθαρρύνετε να το κάνει με τα δικά του χρήματα. Κάπως έτσι θα αντιληφθεί με σαφή τρόπο ότι οι γονείς είναι υποχρεωμένοι να πραγματοποιούν όσες επιθυμίες έχουν λογική και τίποτα παραπάνω.

Αντικειμενικά συντρέχει λόγος αγοράς δώρου στο παιδί; 

Πείτε του να φτιάξει με λίστα με αυτά που θέλει και να σας επισημάνει την καλύτερη για εκείνο επιλογή. Με αυτόν τον τρόπο θα μάθει να βάζει ορθολογικές προτεραιότητες στα θέλω του, αφού θα διαπιστώσει ότι δεν μπορεί να έχει πάντα το πιο ακριβό παιχνίδι που ζητάει.

Εξηγήστε στο παιδί ότι σημασία στα δώρα δεν έχει η αξία, αλλά η κίνηση και κυρίως ότι κάποιος ένιωσε την ανάγκη να το ευχαριστήσει. Άρα λοιπόν, δεν πρέπει να απογοητεύεται κάθε φορά που εσείς ή κάποιος άλλος του αγοράζετε κάτι που δεν είναι ακριβό και να εκτιμάει ακόμα και μια συμβολική κίνηση.

Φροντίστε να το ενημερώσετε ότι υπάρχουν εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο που δεν έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν ούτε καν τα μισά από τα παιχνίδια που ήδη έχει. Και αν θέλετε να διδαχθεί ταυτόχρονα και την αξία της γενναιοδωρίας, προτείνετε στο παιδί να χαρίσετε σε φτωχά παιδάκια όσα παιχνίδια δε θέλει.

Απαλλαγείτε από ενοχικές σκέψεις οι οποίες, χωρίς να το θέλετε, μεταφράζονται σε πράξεις που καλλιεργούν την απληστία του παιδιού. 

Μην προσπαθείτε, για παράδειγμα, να «αναπληρώσετε» τις πολλές ώρες που λείπετε από το σπίτι με ακριβά δώρα για να μη νιώθει παραμελημένο το παιδί, γιατί απλά είναι λάθος συλλογισμός. 

Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να δίνετε απλόχερα την αγάπη σας στο παιδί όσες ώρες είσαστε στο σπίτι. Αξία ανεκτίμητη!

Πηγή: mother.gr

Ο αλτρουισμός μεγαλώνει γερά παιδιά!! - Why is Compassion Good For Us?

Οι γονείς που διδάσκουν από μικρή ηλικία στα παιδιά τους να βοηθούν όσους έχουν ανάγκη, τα βοηθούν να μεγαλώσουν πιο καλά και να είναι πιο υγιή.

Why is Compassion Good For Us?

Αυτό υποστηρίζει μια ομάδα ψυχολόγων, η οποία διεξήγαγε ένα πείραμα αλτρουισμού σε 74 παιδιά ηλικίας τεσσάρων ετών, τα οποία δεν είχαν πάει ακόμη σχολείο.

Μάλιστα, όπως αναφέρει δημοσίευμα της MailOnline, οι ερευνητές ανακάλυψαν ακόμη, ότι τα παιδιά από λιγότερο εύπορες οικογένειες ήταν πιο πιθανό να είναι πιο γενναιόδωρα απέναντι στους φτωχούς και τους άπορος, σε σχέση με παιδιά από οικογένειες με υψηλά εισοδήματα.

Τα συμπεράσματα της μελέτης τους δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Psychological Science.
Σύμφωνα με αυτή, όσοι είναι πιο γενναιόδωροι, με προσωπικό κόστος, είναι σε καλύτερη θέση να ελέγχουν τα επίπεδα του άγχους τους μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου του σώματος.
Ο έλεγχος αυτού του νεύρου, που ρυθμίζει το στρες από τον εγκέφαλο στο υπόλοιπο σώμα, οδηγεί σε καλύτερη σωματική και ψυχική υγεία καθώς μεγαλώνει κανείς, σύμφωνα με τους επιστήμονες από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια.

Τα παιδιά είχαν τη δυνατότητα να παίξουν παιχνίδια από τα οποία θα κέρδιζαν μάρκες, τις οποίες θα μπορούσαν να ανταλλάξουν με δώρα στο τέλος της συνεδρίασης. Κατά τη διάρκεια του πειράματος, οι ερευνητές παρακολουθούσαν μέσω ηλεκτροδίων τον καρδιακό παλμό και το πνευμονογαστρικό νεύρο των παιδιών.

Στο τέλος του πειράματος, είπαν στα παιδιά ότι μπορούσαν να δωρίσουν κάποιες ή όλες τις μάρκες τους σε άρρωστα παιδιά, τα οποία δε μπορούσαν να συμμετάσχουν στο παιχνίδι. Οι δωρεές θα ήταν μυστικές, θα τις έβαζαν σε κλειστά κουτιά, τα οποία θα τα έπαιρνε κάποιος χωρίς να τα ανοίξει.

Αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά θα ήταν πραγματικά αλτρουιστικά, δίνοντας τις μάρκες τους για να ωφελήσουν κάποιον, χωρίς να «καυχιούνται» για το πόσο γενναιόδωρα είναι. Όσα δώρισαν τις περισσότερες μάρκες είχαν τις υψηλότερες «αναγνώσεις» πνευμονογαστρικού νεύρου –όσοι πιο υψηλός το τόνος, τόσο πιο ασφαλής και ήρεμος νιώθει κανείς, κάτι που οδηγεί σε καλύτερη υγεία και κοινωνικές δεξιότητες γενικότερα.

Όμως, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι τις περισσότερες μάρκες τις δώρισαν παιδιά που προέρχονταν από λιγότερο εύπορες οικογένειες, υποδηλώνοντας ότι ήταν πιο αλτρουιστικά.

«Μπορεί να είμαστε έτσι ‘προγραμματισμένοι’ από μικρή ηλικία, αντλώντας μια αίσθηση ασφάλειας από την παροχή φροντίδας στους άλλους» ανέφερε ο επικεφαλής ερευνητής Jonas Miller.
Οι πλούσιοι γονείς όμως, που προσπαθούν να συγκεντρώνουν πλούτο, μπορεί να περνούν άθελά τους ένα μήνυμα μειωμένης «κοινωνικής ευαισθησίας» στα παιδιά τους, πρόσθεσε ο ίδιος.
«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν, ότι η υιοθέτηση αλτρουιστικών τάσεων μπορεί να είναι ένας δρόμος για την προώθηση της καλύτερης υγείας και ευημερίας σε όλα τα παιδιά».

medicalnews

Μεγαλώνοντας ένα γενναιόδωρο παιδί Πως θα μάθετε το παιδί να επιλέγει δώρα για τους άλλους

Μάθετε το παιδί πόσο ωραίο είναι να χαρίζουμε 

όμορφα δώρα σε αυτούς που αγαπάμε.

 .
Όσο διασκεδαστικό κι αν ακούγεται, η αλήθεια είναι πως θέλει γερά νεύρα το shopping με τα παιδιά αυτές τις μέρες. 
Ωστόσο, αν το παιδί είναι σε ηλικία που να μπορεί όχι μόνο να ακολουθήσει αλλά και να εκφέρει άποψη για την επιλογή των δώρων που θα αγοράσετε για τα αγαπημένα σας πρόσωπα, αυτή είναι ιδανική ευκαιρία να το διδάξετε όχι μόνο τα κριτήρια με τα οποία επιλέγουμε επιτυχημένα δώρα για τους άλλους, αλλά και το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων: Αυτό της προσφοράς.

Raising a Giver

Έτσι, το παιδί θα ξεχάσει για λίγο την τεράστια λίστα που έχει ετοιμάσει για τον Άη Βασίλη και θα μάθει πόσο ωραίο είναι να χαρίζουμε όμορφα δώρα σε αυτούς που αγαπάμε.

Το μυστικό πριν βγείτε στα μαγαζιά είναι να σκεφτείτε μαζί τι δώρα θα πάρετε. Κάντε, λοιπόν, μία λίστα παρέα με το παιδί με τα ονόματα αυτών στους οποίους θα χαρίσετε κάτι και σκεφτείτε μαζί τι μπορεί να είναι αυτό. Συζητήστε με το παιδί τι πιστεύει ότι θα άρεσε, για παράδειγμα, στην γιαγιά; Ενθαρρύνετέ το να σκεφτεί δημιουργικά. Και μην ανησυχήσετε για το αν το δώρο θα είναι το ιδανικό. Αν το παιδί επιλέξει μία αστεία γραβάτα με ψάρια για τον παππού, δεχτείτε το. Το πιθανότερο είναι ότι ο παππούς θα ενθουσιαστεί.
Ο πιο εύκολος τρόπος να αγοράσετε δώρα για άλλους μαζί με το παιδί είναι μέσω online καταστημάτων. Ωστόσο, αν θέλετε να πάτε μαζί στα καταστήματα, προτιμήστε να το κάνετε νωρίς το πρωί, όταν δεν έχει πολλή κίνηση. Ακόμα, αγοράστε μερικές μικρές χριστουγεννιάτικες κάρτες για να βάλετε μέσα σε κάθε δώρο και ζητήστε από το παιδί να γράψει τις ευχές. Έτσι θα νιώσει ακόμα πιο ενθουσιώδες και υπερήφανο όταν θα προσφέρει τα δώρα.

Πώς θα το μάθετε να επιλέγει δώρα;
Πώς θα καταφέρετε να κάνετε, λοιπόν, την 5χρονη κόρη σας να ξεχάσει για λίγο την λίστα που έχει ετοιμάσει για τον Άη Βασίλη και να αρχίσει να σκέφτεται τι μπορεί να θέλουν πραγματικά οι γύρω της για τις γιορτές;  
Ξεκινήστε με τις παρακάτω ενδεικτικές ερωτήσεις:
-Ποιο είναι το αγαπημένο χρώμα της αδερφής σου;
-Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για την γιαγιά που θα την ευχαριστούσε τόσο όσο ένα δώρο; (π.χ. να την πάρουμε με το αυτοκίνητο και να την πάμε βόλτα;)
-Πιστεύεις ότι θα πρέπει να πάρουμε ένα κουτί γλυκά για την κυρία που μας καθαρίζει την πολυκατοικία;
-Τι παιχνίδια αρέσουν στον ξάδερφό σου ή ποιος είναι ο αγαπημένος του ήρωας;
-(ερώτηση από τον μπαμπά) Τι πιστεύεις ότι χρειάζεται η μαμά; Νομίζω ότι δεν έχει αρκετά πουλόβερ,
-(ερώτηση από τη μαμά) Τι αρέσει στον μπαμπά να κάνει όταν δεν είναι στην δουλειά;
-Ποια είναι άραγε η αγαπημένη ταινία ή ο αγαπημένος τραγουδιστής του παππού;
Αυτή είναι, επίσης, μία εξαιρετική ευκαιρία να μιλήσετε στο παιδί και για το ποσό που έχετε διαθέσιμο προκειμένου να αγοράσετε δώρα.  
Δεν είναι ανάγκη να ορίσετε ένα συγκεκριμένο ποσό, αλλά να κατευθύνετε το παιδί προς το ποσό που εσείς υπολογίζετε. Για παράδειγμα, η κόρη σας που γνωρίζει πως ο αδερφός της αγαπά το πιάνο, μπορεί να προτείνει να του αγοράσετε ένα νέο πιάνο, το οποίο ξεφεύγει κατά πολύ από το budget σας. Εσείς τότε μπορείτε να προτείνετε να του πάρετε κάτι που να έχει σχέση με το πιάνο, αλλά να μην είναι τόσο ακριβό, π.χ. καινούργιες παρτιτούρες.

Ιδέες χριστουγεννιάτικων δώρων

…Για την μαμά
Οι μαμάδες συγκινούνται με οποιοδήποτε δώρο τους δείχνει ότι το άτομο που το προσφέρει έδωσε σημασία στα γούστα τους και στο τι τους ταιριάζει. Έτσι, ένα ζευγάρι σκουλαρίκια με πέτρες στο χρώμα των ματιών της μαμάς ή μία ενυδατική κρέμα για το σώμα με ωραίο άρωμα είναι βέβαιο ότι θα την ενθουσιάσουν.
…Για τον μπαμπά
Οι μπαμπάδες θα εκτιμήσουν περισσότερο τα χειροποίητα δώρα, για το οποία μάλιστα δεν θα επιβαρυνθεί σημαντικά και ο οικογενειακός προϋπολογισμός. Έτσι, έστω και μία ωραία κάρτα που θα έχει ζωγραφίσει το παιδί ή μία κορνίζα με τις φωτογραφίες των παιδιών θα τον χαροποιήσει ιδιαίτερα. Εναλλακτικά, ένα βιβλίο ή μία αγαπημένη του μουσική συλλογή αποτελούν πάντα εγγυημένα δώρα.
…Για την γιαγιά και τον παππού
Η αλήθεια είναι ότι αυτό που χαροποιεί περισσότερο τους παππούδες αυτές τις μέρες είναι η ίδια η παρουσία των παιδιών και όχι κάποιο δώρο, το οποίο πιθανότατα δεν θα χρειάζονται. Επιπλέον, σίγουρα αυτό που θα τους δωρίσουν τα παιδιά δεν χρειάζεται να είναι σημαντικής χρηματικής αξίας –το πιθανότερο είναι πως τότε θα βάλουν σε εμάς τις φωνές. Έτσι, ένα ζευγάρι ζεστές παντόφλες, μία πασμίνα για την γιαγιά ή ένα κασκόλ για τον παππού είναι ό,τι πρέπει για δώρο Χριστουγέννων.
…Για τον νονό ή τη νονά
Ο νονός ή η νονά είναι πιθανότητα συνομήλικοι με τους γονείς του παιδιού. Αυτό είναι μία καλή αρχική σκέψη για την επιλογή δώρου. Το παιδί μπορεί να ζητήσει πληροφορίες από τους γονείς του σχετικά με το τι θα άρεσε στον νονό ή τη νονά ή να κάνει και το ίδιο την έρευνά του. Έτσι, το παιδί θα μπορούσε να επιλέξει ένα δώρο που υπό άλλες συνθήκες θα δώριζε και στους γονείς του. Εναλλακτικά, ένα όμορφο χριστουγεννιάτικο στολίδι για το  χριστουγεννιάτικο δέντρο ή ένα γούρι για τη νέα χρονιά είναι, επίσης, όμορφα, συμβολικά δώρα.
…Για τον αδερφό ή την αδερφή
Στην περίπτωση αυτή το παιδί μπορεί να ξαναγίνει ο εαυτός του και να σκεφτεί ως… παιδί! Εκείνο ξέρει σίγουρα καλύτερα από εμάς ποιο παιχνίδι θα ενθουσίαζε τα αδέρφια (ή τα ξαδέρφια) του, ενώ δεν αποκλείεται να επιλέξει κάτι με το οποίο θα μπορεί να παίζει και το ίδιο (προσοχή, όμως, εξηγήστε στο παιδί ότι το παιχνίδι που θα επιλέξει θα πρέπει να είναι κυρίως για τον αδερφό ή την αδερφή του–όχι για το ίδιο).
mama365