Showing posts with label Γυναικών. Show all posts
Showing posts with label Γυναικών. Show all posts

Friday, 24 November 2023

Γονείς, πώς δεν θα μεγαλώσουμε έναν Κακοποιητή Γυναικών;

Πώς να μεγαλώσετε ένα αγόρι που δεν θα παρενοχλεί τα κορίτσια
…ή αλλιώς: Πώς να μη μεγαλώσετε έναν μικρό Χάρβεϊ Γουάινσταϊν, αν έχετε ακούσει για το τεράστιο σκάνδαλο που ξέσπασε στην Αμερική, με τον πασίγνωστο παραγωγό να κατηγορείται για αμέτρητες σεξουαλικές επιθέσεις σε νέες ηθοποιούς. 
Μετά τον Γουάινσταϊν «στη φόρα» βγήκαν πολλοί ακόμα, περισσότερο ή λιγότερο διάσημοι άνδρες που έχουν κακοποιήσει ή επιτεθεί, λεκτικά ή σωματικά, σε γυναίκες, τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα –και δεν αναφερόμαστε μόνο σε ερωτικούς συντρόφους.

Όπως χαρακτηριστικά γράφει η ψυχολόγος κ. Αθανασιάδου Μαρία «Είναι πολλά τα περιστατικά ενηλίκων ανδρών, που ασκούν λεκτική, σωματική και σεξουαλική κακοποίηση εις βάρος των γυναικών. 
Εργοδότες που χρησιμοποιούν την θέση τους και παρενοχλούν ερωτικά τις υφισταμένες τους, σύντροφοι που σηκώνουν χέρι στις γυναίκες τους, επειδή δεν μπορούν να ελέγξουν το συναίσθημα του θυμού, σεξουαλικά διεστραμμένοι άντρες που επιλέγουν τον βιασμό για να ικανοποιήσουν τις αρρωστημένες τους επιθυμίες. 
Και αυτά είναι μόνο ακραίες αντιδράσεις. 
Στην καθημερινότητα συναντάμε γύρω μας ανθρώπους, που μέσα από την συμπεριφορά τους αναδεικνύουν συνεχώς την έλλειψη σεβασμού που υπάρχει ως προς το γυναικείο φύλο και την πλήρη υποτίμηση αυτού.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι οι συγκεκριμένοι ενήλικες άντρες ήταν κάποτε παιδιά. Μεγάλωσαν σε ένα οικογενειακό περιβάλλον, στο οποίο προφανώς δεν υπήρξαν ούτε παραδείγματα ανάλογου σεβασμού, ούτε κατάλληλα μαθήματα εκ μέρους των γονέων. 

Δεν γίνεται ένα αγόρι 5 ετών να βλέπει τον πατέρα του να βρίζει υποτιμητικά την μητέρα του και να αντιμετωπίζει τις γυναίκες, γενικότερα, ως εργαλεία σεξουαλικής ηδονής και αυτό το παιδί να γίνει αργότερα ένας άντρας που θα εκτιμήσει την σύντροφο του πέρα από το ωραίο σώμα της και την δυνατότητα να γίνει αυτή σάκος του μποξ στα νεύρα του».

Πώς μπορούμε να μάθουμε, λοιπόν, τα αγόρια μας να σέβονται τις γυναίκες;

Η κ. Αθανασιάδου δίνει συγκεκριμένες συμβουλές για αυτό το μάθημα ζωής που κάθε γονιός οφείλει να δώσει:
Τι μηνύματα θέλω να περάσω στο παιδί μου για να εξασφαλίσω την προοπτική ενός άντρα, που θα αντιμετωπίζει το γυναικείο φύλο με εκτίμηση;

1) Θέλω το αγόρι μου να παρακολουθεί ένα υγιές πρότυπο ανδρός μέσα στο σπίτι: 
Μπαμπάς, παππούς, θείος, φίλος, κ.ο.κ. 
Άντρες που είναι σημαντικά πρόσωπα οικογενείας, τα οποία να αποτελούν καλά παραδείγματα για τα αγόρια μας. 
Η στάση τους απέναντι στην γυναίκα να ενέχει εκτίμηση και αναγνώριση.

2) Θέλω το αγόρι μου να καταλάβει, ότι με το να έχει σωματικό εκτόπισμα και δύναμη, αυτό δεν το καθιστά ελεύθερο να το χρησιμοποιεί ως εργαλείο υποταγής των αδυνάτων: 
Είναι καλό τα αγόρια να μάθουν πως και οι λέξεις έχουν δύναμη και όταν αυτές χρησιμοποιούνται κατάλληλα, τότε έχουν και θεραπευτική αξία. 
Μπορούν να βάζουν στην θέση τους τον οποιονδήποτε με επιχειρήματα και όταν αδικούνται να υπερασπίζονται τον εαυτό τους χωρίς να επιδιώκουν την καθήλωση του άλλου.

3) Θέλω το αγόρι μου
να μην αξιολογεί μία γυναίκα μόνο μέσα από την εμφάνιση της, αλλά να κοιτάει και τον εσωτερικό της κόσμο, την προσωπικότητα της: 
Πέρα από ένα καλλίγραμμο σώμα και ένα όμορφο παρουσιαστικό, επιθυμώ να μάθω στο αγόρι μου την σημαντικότητα των αξιών, όπως είναι η ειλικρίνεια, η ευγένεια, η δημιουργικότητα, η εξυπνάδα, η καλοσύνη, κ.ο.κ.

4) Θέλω το αγόρι μου να μάθει να είναι ευγνώμων και να λέει ευχαριστώ ακόμα και για μικρά πράγματα: 
Είναι πολύ σημαντικό να εκτιμά το αγόρι την όποια προσφορά της γυναίκας και να μην την υποτιμά, ακόμα κι αν εκείνη δεν εργάζεται ή δεν διαθέτει ένα ανεβασμένο μορφωτικό ή κοινωνικο-οικονομικό status. 
Και μία νοικοκυρά εργάζεται και αυτό που παρέχει στο σπίτι της είναι πολύτιμο και καθόλου αυτονόητο. Όλοι οι άνθρωποι έχουν την προσωπική τους αξία. Αυτή δεν περιορίζεται στο χρήμα ή σε μία εντυπωσιακή εμφάνιση.

5) Θέλω το αγόρι μου να μάθει να ακούει σε μία συζήτηση και να εκφράζει τα συναισθήματα του: 
Αυτό είναι κάτι, που θα τον βοηθήσει στην επικοινωνία, θα αποκτήσει ενσυναίσθηση και σεβασμό στην διαφορετική άποψη. 
Να μην απειλείται, όταν υπάρχει διαφωνία και ο στόχος του πάντα να είναι η εύρεση μίας κοινής πορείας και όχι η διάλυση.

6) Θέλω το αγόρι μου
να μην φοβάται να έχει ευαισθησίες: 
Η ευαισθησία θα το κάνει να έρχεται σε επαφή με τα συναισθήματα της γυναίκας, δεν θα είναι σκληρός και άκαμπτος, θα μπορεί να καλλιεργεί μέσα του την ανάγκη της κατανόησης και της συμπόνοιας, αλλά πάντα με οριοθέτηση και με την κατάλληλη προστασία και του ίδιου του εαυτού του.

7) Θέλω το αγόρι μου να μπορεί να είναι μέλος μίας ομάδας: 
Που αυτό τι σημαίνει; 
Ότι θα μάθει να μην κοιτάει μόνο την πάρτη του, αλλά και τις ανάγκες και τις επιθυμίες των άλλων. Θα μάθει πως δεν περιστρέφεται ο κόσμος γύρω από αυτόν.

8) Θέλω το αγόρι μου
να μάθει, ότι μόνο δύναμη δηλώνει για τον άντρα να φροντίζει την γυναίκα του: 
Η φροντίδα προς την γυναίκα δεν ταυτίζεται με αδυναμία ή με έλλειψη αρρενωπότητας. 
Ο άντρας που μπαίνει στα παπούτσια μίας γυναίκας, για να σκεφθεί τι της αρέσει, τι την ευχαριστεί, είναι αρκετά έξυπνος. 
Και το κυριότερο που θέλω να μάθει το αγόρι μου είναι πως τις πιο πολλές φορές αρκεί μία ζεστή και μεγάλη αγκαλιά για να νιώσει η γυναίκα γλυκά προς το πρόσωπο του.

9) Θέλω το αγόρι μου να μάθει να βοηθά στις δουλειές του σπιτιού: 
Το νοικοκυριό δεν είναι κληρονομική υποχρέωση μόνο μίας γυναίκας. 
Το να αναλαμβάνει κάποιες δουλειές μέσα στο σπίτι δηλώνει στοργή, τρυφερότητα και κατανόηση στον πολλαπλό ρόλο που έχει εκείνη μέσα σε μία οικογένεια.

10) Θέλω το αγόρι μου να μάθει να αγαπάει την δέσμευση και να την καλλιεργεί: 
Αυτό μπορεί να σημαίνει πως δεν υπάρχει λόγος να φοβάται την απώλεια της ελευθερίας του στα πλαίσια μίας σχέσης. 
Το να είναι πιστός δηλώνει σεβασμό απέναντι στον εαυτό του και φυσικά απέναντι στην γυναίκα με την οποία σχετίζεται. 
Η σχέση δεν συνεπάγεται τον εγκλωβισμό και την στέρηση του όποιου δικαιώματος έχουμε ως άνθρωποι. Ίσα ίσα είναι καλό να ενισχύει ένα αγόρι την προσωπική εξέλιξη μίας γυναίκας σε κάθε επίπεδο και αυτό να ισχύει και αντιστρόφως.

infokids
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Saturday, 19 December 2020

Οι επιπτώσεις της βίας κατά των γυναικών στα παιδιά

Δράσεις 16 ημέρες της Περιφέρειας Κρήτης και της Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας Κρήτης για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών
Η βία στην οικογένεια φέρνει βία στην κοινωνία. Γι’ αυτό, και δεν αποτελεί προσωπική ή οικογενειακή υπόθεση αλλά κοινωνικό πρόβλημα που αφορά όλους μας. Η κακοποίηση και η βία στην οικογένεια είναι ένα φαινόμενο που υπήρχε πάντα όμως τα τελευταία χρόνια και ειδικά η περίοδος της καραντίνας απογείωσε τον αριθμό περιστατικών της ενδοοικογενειακής βίας. Πολλά παιδιά που εκτίθενται σε βία στο σπίτι είναι επίσης θύματα κακοποίησης. Τα παιδιά που γίνονται μάρτυρες ενδοοικογενειακής βίας διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο μακροχρόνιων προβλημάτων σωματικής και ψυχικής υγείας. Πάνω από 15 εκατομμύρια παιδιά στις Ηνωμένες Πολιτείες ζουν σε σπίτια στα οποία η ενδοοικογενειακή βία έχει συμβεί τουλάχιστον μία φορά. Αυτά τα παιδιά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να επαναλάβουν τον κύκλο της βίας ως ενήλικες με τη σύναψη καταχρηστικών σχέσεων ή με την ίδια τη χρήση της βίας στις δικές τους σχέσεις. Για παράδειγμα, ένα αγόρι που βλέπει τη μητέρα του να κακοποιείται είναι 10 φορές πιο πιθανό να κακοποιήσει τη γυναίκα του ως ενήλικας. Ένα κορίτσι που μεγαλώνει σε ένα σπίτι όπου ο πατέρας της κακοποιεί τη μητέρα της είναι περισσότερο από έξι φορές πιο πιθανό να κακοποιηθεί σεξουαλικά από ένα κορίτσι που μεγαλώνει σε ένα μη καταχρηστικό σπίτι.
 
Επιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας στα παιδιά
Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε σπίτια όπου ένας γονέας κακοποιείται μπορεί να αισθάνονται φοβισμένα και ανήσυχα. Μπορεί να είναι πάντα επιφυλακτικά και να αναρωτιούνται πότε θα συμβεί το επόμενο βίαιο γεγονός. Αυτό μπορεί να τους κάνει να αντιδράσουν με διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με την ηλικία τους.
 
Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας  βιώνοντας τη βία μέσα στην οικογένειά τους μπορεί να αρχίσουν να κάνουν πράγματα που έκαναν όταν ήταν μικρότερα, όπως βρέξιμο του κρεβατιού, πιπίλισμα αντίχειρα, κλάμα και γκρίνια. Μπορεί επίσης να εμφανίσουν δυσκολίες με τον ύπνο. Δείχνουν σημάδια τρόμου, όπως τραύλισμα και σημάδια σοβαρού άγχους αποχωρισμού.
Τα παιδιά σχολικής ηλικίας μπορεί να αισθάνονται ένοχα για την κακοποίηση και να κατηγορούν τον εαυτό τους. Η ενδοοικογενειακή βία και κακοποίηση επηρεάζει αρνητικά την αυτοεκτίμηση των παιδιών. Μπορεί να μην συμμετέχουν σε σχολικές δραστηριότητες, να παρουσιάζουν χαμηλή σχολική επίδοση και αυτοεκτίμηση, να έχουν λιγότερους φίλους από τα άλλα παιδιά και να μπερδεύονται πιο συχνά. Σωματικά μπορεί να έχουν πολλούς πονοκεφάλους και στομαχόπονο.
 
Οι έφηβοι που βιώνουν κακοποίηση μπορεί να αντιδράσουν με αρνητικούς τρόπους, όπως μάχη με μέλη της οικογένειας, συνήθως του βιαιοπραγούντος ή να παραμελούν το σχολείο. Μπορεί επίσης να εμπλέκονται σε επικίνδυνες συμπεριφορές, κατανάλωση αλκοόλ ή χρήση ναρκωτικών ουσιών. Μπορεί να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και να δυσκολεύονται να κάνουν φίλους. Ενδεχομένως  να ξεκινήσουν να εκφοβίζουν άλλους και είναι πιο πιθανό να εμπλακούν σε συμπεριφορές που θα τους φέρουν αντιμέτωπους με το νόμο. Αυτός ο τύπος συμπεριφοράς είναι πιο συνηθισμένος στα αγόρια εφηβικής ηλικίας, οι μητέρες των οποίων κακοποιούνται. Τα κορίτσια είναι πιο πιθανό από τα αγόρια να αποσυρθούν και να παρουσιάσουν κατάθλιψη.
 
Τρόποι Αντιμετώπισης και στήριξης παιδιών που έχουν γίνει μάρτυρες ενδοοικογενειακής βίας
Τα παιδιά που γίνονται μάρτυρες συναισθηματικής, σωματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για προβλήματα υγείας ως ενήλικες. Τα προβλήματα αυτά περιλαμβάνουν καταστάσεις ψυχικής υγείας, όπως κατάθλιψη και άγχος. Μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν διαβήτη, παχυσαρκία, καρδιακές παθήσεις, κακή αυτοεκτίμηση.
 
Κάθε παιδί αποκρίνεται διαφορετικά στην κακοποίηση. Μερικά παιδιά είναι πιο ανθεκτικά και μερικά είναι πιο ευαίσθητα. Το πόσο επιτυχής είναι η αντίδραση ενός παιδιού στην ανάρρωση από κακοποίηση εξαρτάται από πολλά πράγματα, όπως: α) ένα καλό σύστημα υποστήριξης ή καλές σχέσεις με αξιόπιστους ενήλικες, β) υψηλή αυτοεκτίμηση, γ) υγιείς φιλίες. Αν και τα παιδιά πιθανότατα δεν θα ξεχάσουν ποτέ τι είδαν κατά τη διάρκεια της κακοποίησης, μπορούν να μάθουν υγιείς τρόπους για να αντιμετωπίσουν τα συναισθήματα και τις αναμνήσεις τους καθώς ωριμάζουν. Όσο πιο γρήγορα ένα παιδί λάβει βοήθεια, τόσο καλύτερες είναι οι πιθανότητες να γίνει ψυχικά και σωματικά υγιής ενήλικας.
 
Στην περίπτωση των εκπαιδευτικών, το πρώτο και ουσιαστικό βήμα είναι η αναγνώριση ενός τέτοιου παιδιού. Στη συνέχεια και αφού οι εκπαιδευτικοί διαπιστώσουν την ύπαρξη ενός τέτοιου παιδιού στην τάξη τους καλό είναι να καταφέρουν να εντάξουν το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας στο αναλυτικό τους πρόγραμμα και να ξεκινήσουν την ενημέρωση παράλληλα με τα μαθήματα που διδάσκουν υπό μορφή διαθεματικής προσέγγισης. Το ζητούμενο είναι να εμπνεύσουν στα παιδιά τη δύναμη και το κίνητρο να μιλήσουν σε κάποιον που θεωρούν έμπιστο και να βοηθήσουν τα παιδιά να κατανοήσουν την σημασία των υγειών σχέσεων. Επίσης πολύ σημαντικό είναι να παρακινήσουν τα παιδιά να μιλήσουν για τον φόβο τους. Αφού πρώτα τον αναγνωρίσουν, στη συνέχεια να τον εκφράσουν και τέλος να κατανοήσουν πως δεν ευθύνονται τα ίδια για αυτά που νιώθουν.
Επίσης το καθημερινό σχολικό πρόγραμμα, εάν είναι σωστά δομημένο, μπορεί να προσφέρει ευκαιρίες για την υποστήριξη του παιδιού. Οι αρνητικές ιδέες που είναι κοινές μεταξύ των παιδιών που ζουν σε κακοποιητικό περιβάλλον μπορούν να αντισταθμιστούν από θετικές σχολικές εμπειρίες και αίσθηση επίτευξης. Το αίσθημα απομόνωσης που αντιμετωπίζουν συχνά τα παιδιά αυτά μπορεί να αντισταθμιστεί παρέχοντας αυξημένη επαφή με τους συμμαθητές και την ευκαιρία να κάνουν φίλους, μέσα από την ομαδική εργασία στην τάξη. Οι θερμοί δάσκαλοι μπορούν να επιτρέψουν στα παιδιά να δουν τους ενήλικες με θετικό, υποστηρικτικό τρόπο.
         
Οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται στη μοναδική θέση να παρέχουν πολύτιμη υποστήριξη σε παιδιά που βιώνουν κακοποίηση μέσα στο σπίτι τους. Η εμπειρογνωμοσύνη που απαιτείται για την αξιολόγηση ειδικών αναγκών και προγραμμάτων σχεδιασμού για να ταιριάζει σε αυτές τις ανάγκες πρέπει να υπάρχει στα σχολεία. Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να είναι επιμορφωμένοι και ειδικευμένοι στη συνεργασία με παιδιά και γονείς, που ζουν σε κακοποιητικά περιβάλλοντα. Το σχολείο, οφείλει να παρέχει ένα σταθερό περιβάλλον. Η ευαισθησία στην ανάγκη ενός παιδιού για συνέπεια είναι ζωτικής σημασίας. Οι δάσκαλοι στην τάξη, πρέπει να προσέχουν την ανάγκη ενός παιδιού για συνέπεια και να προσπαθούν να βρουν τρόπους για να καλύψουν την ανάγκη τους.
 
Της Μαριαλένα Μπαμιεδάκη. Εκπαιδευτικός, Αναπληρωματικό Μέλος της ΠΕΠΙΣ Κρήτης, Εκπρόσωπος Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων 

cretalive.gr

Wednesday, 25 November 2020

Βία κατά των γυναικών: Aυξήθηκαν οι κλήσεις στις γραμμές SOS

Kατά τη διάρκεια της καραντίνας

Η 25 Νοεμβρίου 25 Νοεμβρίου είναι η παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών - Τι δείχνουν τα στοιχεία για την Ελλάδα
Περισσότερα από 33.000 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας καταγγέλθηκαν στην ΕΛΑΣ την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ενώ το τρίμηνο από τον Μάρτιο έως και τον Μάϊο του 2020 έγιναν 1.103 ανάλογες καταγγελίες. Το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας είναι διαχρονικό και διαπολιτισμικό, ενώ θύματα μπορεί να είναι όλα τα μέλη της οικογένειας ανεξάρτητα από την ηλικία ή το φύλο. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ερευνητικές καταγραφές σε παγκόσμιο επίπεδο τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας είναι κυρίως γυναίκες. Η σημερινή ημερομηνία, 25η Νοεμβρίου, είναι η Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της βίας σε βάρος των γυναικών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, κατά τη διάρκεια της «καραντίνας» και του υποχρεωτικού εγκλεισμού στο σπίτι, λόγω του πρώτου κύματος της πανδημίας, παρατηρήθηκε αύξηση στις τηλεφωνικές κλήσεις στη γραμμή SOS 15900. Ειδικότερα, οι κλήσεις για περιστατικά βίας έως Απρίλιο έφθασαν τις 1.070, ενώ οι αντίστοιχες κλήσεις έως τον Μάρτιο ήταν 325. Παράλληλα, υπήρξε αύξηση των κλήσεων για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας τον Απρίλιο, με 648 κλήσεις. Σημειώνεται, ότι οι κλήσεις για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας σχεδόν τετραπλασιάστηκαν το μήνα της «καραντίνας» σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα, το Μάρτιο, που καταγράφηκαν 166 κλήσεις για παρόμοια περιστατικά.

Αντίθετα, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, δεν προέκυψε αύξηση των καταγγελιών ενδοοικογενειακής βίας για το επίμαχο χρονικό διάστημα. Συγκεκριμένα, για τους μήνες Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο 2020 από τις αρμόδιες αστυνομικές Υπηρεσίες καταγράφηκαν 1.103 περιστατικά, ενώ για το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του 2019 καταγράφηκαν 1.287 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας.
 
«Μπορεί βέβαια να μην προκύπτει αύξηση των καταγγελιών, ωστόσο τις περισσότερες φορές πίσω από αυτούς τους αριθμούς υπάρχουν ιστορίες ανθρώπων που κρύβουν πόνο και δυστυχία, που δεν μπορούν να μετρηθούν ή να συγκριθούν με οτιδήποτε άλλο», τονίζει στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, Ιωάννα Ροτζιώκου. «Η διαφοροποίηση αυτή πιθανόν να οφείλεται, μεταξύ άλλων, στο δισταγμό των θυμάτων να περάσουν το κατώφλι των επίσημων Αρχών, στο φόβο για τις ενδεχόμενες νομικές συνέπειες, στην ανησυχία για τις πιθανές επιπτώσεις που μπορεί να υπάρξουν από το δράστη ή το οικείο περιβάλλον εάν προχωρήσουν σε καταγγελία ή ακόμα και στην ανασφάλειά τους για τον ενδεχόμενο κοινωνικό στιγματισμό τους. Έχει παρατηρηθεί ότι σε αρκετές περιπτώσεις ισχύει η ρήση "τα εν οίκω μη εν δήμω". Μην φοβούνται τα θύματα να μιλήσουν στην Αστυνομία και να καταγγείλουν την ενδοοικογενειακή βία».

Όπως επισημαίνει η κ. Ροτζιώκου «η ενδοοικογενειακή βία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ιδιωτική υπόθεση αλλά ως ένα κοινωνικό ζήτημα με αρνητικές συνέπειες τόσο για το ίδιο το θύμα (σωματικές, ψυχολογικές, κ.ο.κ.), όσο και για την κοινωνία. Δυστυχώς, έχουν υπάρξει και υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας με συχνές και έντονες ενδοοικογενειακές συγκρούσεις που δυστυχώς είχαν ως αποτέλεσμα ακόμη και το θάνατο των θυμάτων. Υποθέσεις για τις οποίες δεν μίλησε ποτέ και κανείς παρά μόνο όταν έφτασε το τραγικό τέλος. Για αυτό προτρέπουμε τους πολίτες, που είναι θύματα, να έρθουν να μας μιλήσουν για αυτά τα περιστατικά και από την πλευρά μας θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να βρουν την απαιτούμενη βοήθεια και προστασία. Αλλά και οι πολίτες μάρτυρες τέτοιων καταστάσεων ας μη διστάσουν να μας αναφέρουν αυτές τις καταστάσεις, ακόμα και ανώνυμα».

Τα θύματα δεν είναι μόνα τους
Είναι πολύ σημαντικό, σύμφωνα με την εκπρόσωπο της ΕΛΑΣ, τα θύματα να πάρουν την απόφαση και να αναφέρουν αυτό που τους συμβαίνει, είτε με αυτοπρόσωπη παρουσία το Αστυνομικό Τμήμα, είτε τηλεφωνικά στο 100 ή με ένα μήνυμα sms στο 100. Και να θυμούνται ότι δεν είναι μόνα τους. Υπάρχει ο απαιτούμενος μηχανισμός για να τα υποστηρίξει. Ένας μηχανισμός που ξεκινά από τους αστυνομικούς της πρώτης γραμμής στα Αστυνομικά Τμήματα και τις 73 Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας της ΕΛΑΣ που βρίσκονται σε όλη την επικράτεια και επεκτείνεται μέχρι τη Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας και τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, Ενώσεις, Συλλόγους που προσφέρουν σημαντικό έργο σ' αυτό το πεδίο, ενώ η ΕΛΑΣ είναι σε ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας και συνεργασίας μαζί τους.

Η αντιμετώπιση του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας. Πρόσφατα, ολοκληρώθηκε ο κύκλος εκπαιδεύσεων των αστυνομικών που στελεχώνουν τις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας. Ακόμη, τον περασμένο Ιούλιο, πραγματοποιήθηκε διαδικτυακό εργαστήριο ανταλλαγής καλών πρακτικών και γνώσεων από το Αρχηγείο της ΕΛΑΣ και τη βρετανική Πρεσβεία. Παράλληλα, εξακολουθεί να βρίσκεται σε εξέλιξη η εκστρατεία ενημέρωσης για την πρόληψη και ευαισθητοποίηση ως προς το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας με τίτλο «Έχεις Φωνή. Είμαστε Δίπλα Σου», ενώ από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και το Κέντρο Μελετών για Θέματα Ασφάλειας (ΚΕ.ΜΕ.Α.) διεξήχθη έρευνα για την ενδοοικογενειακή βία κατά τη διάρκεια των μέτρων περιορισμού και εγκλεισμού για το πρώτο κύμα της πανδημίας, τα αποτελέσματα της οποίας θα αξιοποιηθούν για τη χάραξη νέων στρατηγικών για την αντιμετώπιση του φαινομένου.

«Η 25η Νοεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της βίας σε βάρος των γυναικών», καταλήγει η κ. Ροτζιώκου, «μία ημέρα που έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι οι γυναίκες δεν είναι αντικείμενα, αλλά ανθρώπινες οντότητες με δικαιώματα, άποψη, θέλω, πιστεύω. Έχουν φωνή».

 
Πηγή: athensvoice.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Friday, 20 March 2020

Κακοποίηση Γυναικών και Παιδιών λόγω Κορωναϊού: Δραματική η αύξηση των περιστατικών Ενδοοικογενειακής Βίας

Μέχρι την 17η Μαρτίου είχαν καταγράψει αύξηση της τάξης του 30%.
«Οι περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας αυξάνονται εφόσον οι γυναίκες περιορίζονται στο σπίτι με τον κακοποιό τους για μεγάλο χρονικό διάστημα», αναφέρει ο ΣΠΑΒΟ στην Κύπρο και εξηγεί επίσης πώς τα παιδιά βιώνουν τις συνθήκες καραντίνας.
Για δραματική αύξηση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας στην Κύπρο κάνει λόγο ο Σύνδεσμος για την Πρόληψη και την Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια (ΣΠΑΒΟ) καθώς οι κλήσεις για βοήθεια λόγω ενδοοικογενειακής βίας αυξήθηκαν κατά 30% με τις κλήσεις να φτάνουν τις 750 σε λίγες μέρες.

«Μπορεί να πρέπει να περιοριστείς αλλά δεν απαγορεύεται να φύγεις και να ζητήσεις βοήθεια», τονίζει ο Σύνδεσμος σε σχετική ανακοίνωση. Όλες οι υπηρεσίες έχουν αναπροσαρμοστεί και εναρμονιστεί σύμφωνα με τα νέα δεδομένα και για όσους τις χρειάζονται συνεχίζουν να παρέχονται 24 ώρες καθημερινά δωρεάν.»

Από τις 9 Μαρτίου μέχρι τις 17 Μαρτίου:
καταγράφηκαν 750 κλήσεις για ενδοοικογενειακή βία
πέντε νέα αιτήματα για εισδοχή σε χώρους φιλοξενίας
τέσσερα νέα αιτήματα για ατομική συμβουλευτική

Τα στοιχεία αυτά παρουσιάζουν αυξητική τάση, ενώ μέχρι την 17η Μαρτίου είχαν καταγράψει αύξηση της τάξης του 30%.
«Οι περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας αυξάνονται εφόσον οι γυναίκες περιορίζονται στο σπίτι με τον κακοποιό τους για μεγάλο χρονικό διάστημα», αναφέρει ο ΣΠΑΒΟ και εξηγεί επίσης πως τα παιδιά βιώνουν τις συνθήκες καραντίνας.

«Τα παιδιά θυματοποιούνται ακόμη περισσότερο και είναι επικίνδυνα εκτεθειμένα σε επεισόδια ενδοοικογενειακής βίας, εφόσον παραμένουν και εκείνα περιορισμένα στο σπίτι με τον κακοποιητικό γονέα ή σύντροφο της μητέρας του, θέτοντας σε κίνδυνο τη σωματική και ψυχική τους υγεία».

«Το να είσαι περιορισμένη στο σπίτι με έναν βίαιο άνθρωπο είναι επικίνδυνο. Μπορεί να μην συνίσταται να βγείτε έξω αλλά δεν απαγορεύετε να φύγετε ή και να ζητήσετε βοήθεια,» 
καταλήγει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση.

Σημειώνεται ότι οι χώροι φιλοξενίας του ΣΠΑΒΟ βρίσκονται σε πλήρη λειτουργία και όλες οι υπηρεσίες έχουν αναπροσαρμοστεί και εναρμονιστεί σύμφωνα με τα νέα δεδομένα και για όσους τις χρειάζονται συνεχίζουν να παρέχονται 24 ώρες καθημερινά δωρεάν.

in.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki