Showing posts with label επιπτώσεις. Show all posts
Showing posts with label επιπτώσεις. Show all posts

Wednesday, 17 February 2021

Για πολλά από τα άσχημα που νιώθεις σήμερα, φταίει ο εγκλεισμός.

Όχι. Δεν φταις πάντα εσύ. Για τα νεύρα. Για την πίεση. 
Για την ένταση που νιώθεις.
Φταίει ο εγκλεισμός.
Όχι. Δεν είναι οι τοξικοί οι άνθρωποι, δεν είναι οι κακοί οι γείτονες, δεν είναι η μάνα σου, ο πατέρας σου, τα αδέρφια σου η αιτία.
Φταίει ο εγκλεισμός.

Όχι. Δεν είναι η πολλή δουλειά. 
Δεν είναι τα παιδιά. Δεν είναι το ότι δεν μπορείς να διαχειριστείς τις καταστάσεις λόγω αδυναμίας.
Φταίει ο εγκλεισμός.

Αδερφέ μου.
Αυτό που ζούμε, κοντά ένα χρόνο τώρα, δεν είναι κάτι απλό. 
Είναι τρομακτικό. Είναι μεγάλο. Είναι επικίνδυνο ψυχολογικά.
Βάλτο καλά στο νου σου.

Είναι επικίνδυνο πράγμα ο εγκλεισμός. 
Γεννήτρια ψυχοπαθολογίας.

Γιατί στα λέω όλα αυτά;
Γιατί δε θέλω, ενώ τραβάς όλα αυτά, να κατηγορείς και τον εαυτό σου από πάνω.
Φταίει ο εγκλεισμός.

Για πολλά από τα άσχημα που νιώθεις σήμερα, φταίει ο εγκλεισμός.

Η Παναγιά μαζί μας αδερφέ μου.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθεριος, Ψυχολόγος M.Sc.
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Saturday, 19 December 2020

Οι επιπτώσεις της βίας κατά των γυναικών στα παιδιά

Δράσεις 16 ημέρες της Περιφέρειας Κρήτης και της Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας Κρήτης για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών
Η βία στην οικογένεια φέρνει βία στην κοινωνία. Γι’ αυτό, και δεν αποτελεί προσωπική ή οικογενειακή υπόθεση αλλά κοινωνικό πρόβλημα που αφορά όλους μας. Η κακοποίηση και η βία στην οικογένεια είναι ένα φαινόμενο που υπήρχε πάντα όμως τα τελευταία χρόνια και ειδικά η περίοδος της καραντίνας απογείωσε τον αριθμό περιστατικών της ενδοοικογενειακής βίας. Πολλά παιδιά που εκτίθενται σε βία στο σπίτι είναι επίσης θύματα κακοποίησης. Τα παιδιά που γίνονται μάρτυρες ενδοοικογενειακής βίας διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο μακροχρόνιων προβλημάτων σωματικής και ψυχικής υγείας. Πάνω από 15 εκατομμύρια παιδιά στις Ηνωμένες Πολιτείες ζουν σε σπίτια στα οποία η ενδοοικογενειακή βία έχει συμβεί τουλάχιστον μία φορά. Αυτά τα παιδιά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να επαναλάβουν τον κύκλο της βίας ως ενήλικες με τη σύναψη καταχρηστικών σχέσεων ή με την ίδια τη χρήση της βίας στις δικές τους σχέσεις. Για παράδειγμα, ένα αγόρι που βλέπει τη μητέρα του να κακοποιείται είναι 10 φορές πιο πιθανό να κακοποιήσει τη γυναίκα του ως ενήλικας. Ένα κορίτσι που μεγαλώνει σε ένα σπίτι όπου ο πατέρας της κακοποιεί τη μητέρα της είναι περισσότερο από έξι φορές πιο πιθανό να κακοποιηθεί σεξουαλικά από ένα κορίτσι που μεγαλώνει σε ένα μη καταχρηστικό σπίτι.
 
Επιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας στα παιδιά
Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε σπίτια όπου ένας γονέας κακοποιείται μπορεί να αισθάνονται φοβισμένα και ανήσυχα. Μπορεί να είναι πάντα επιφυλακτικά και να αναρωτιούνται πότε θα συμβεί το επόμενο βίαιο γεγονός. Αυτό μπορεί να τους κάνει να αντιδράσουν με διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με την ηλικία τους.
 
Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας  βιώνοντας τη βία μέσα στην οικογένειά τους μπορεί να αρχίσουν να κάνουν πράγματα που έκαναν όταν ήταν μικρότερα, όπως βρέξιμο του κρεβατιού, πιπίλισμα αντίχειρα, κλάμα και γκρίνια. Μπορεί επίσης να εμφανίσουν δυσκολίες με τον ύπνο. Δείχνουν σημάδια τρόμου, όπως τραύλισμα και σημάδια σοβαρού άγχους αποχωρισμού.
Τα παιδιά σχολικής ηλικίας μπορεί να αισθάνονται ένοχα για την κακοποίηση και να κατηγορούν τον εαυτό τους. Η ενδοοικογενειακή βία και κακοποίηση επηρεάζει αρνητικά την αυτοεκτίμηση των παιδιών. Μπορεί να μην συμμετέχουν σε σχολικές δραστηριότητες, να παρουσιάζουν χαμηλή σχολική επίδοση και αυτοεκτίμηση, να έχουν λιγότερους φίλους από τα άλλα παιδιά και να μπερδεύονται πιο συχνά. Σωματικά μπορεί να έχουν πολλούς πονοκεφάλους και στομαχόπονο.
 
Οι έφηβοι που βιώνουν κακοποίηση μπορεί να αντιδράσουν με αρνητικούς τρόπους, όπως μάχη με μέλη της οικογένειας, συνήθως του βιαιοπραγούντος ή να παραμελούν το σχολείο. Μπορεί επίσης να εμπλέκονται σε επικίνδυνες συμπεριφορές, κατανάλωση αλκοόλ ή χρήση ναρκωτικών ουσιών. Μπορεί να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και να δυσκολεύονται να κάνουν φίλους. Ενδεχομένως  να ξεκινήσουν να εκφοβίζουν άλλους και είναι πιο πιθανό να εμπλακούν σε συμπεριφορές που θα τους φέρουν αντιμέτωπους με το νόμο. Αυτός ο τύπος συμπεριφοράς είναι πιο συνηθισμένος στα αγόρια εφηβικής ηλικίας, οι μητέρες των οποίων κακοποιούνται. Τα κορίτσια είναι πιο πιθανό από τα αγόρια να αποσυρθούν και να παρουσιάσουν κατάθλιψη.
 
Τρόποι Αντιμετώπισης και στήριξης παιδιών που έχουν γίνει μάρτυρες ενδοοικογενειακής βίας
Τα παιδιά που γίνονται μάρτυρες συναισθηματικής, σωματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για προβλήματα υγείας ως ενήλικες. Τα προβλήματα αυτά περιλαμβάνουν καταστάσεις ψυχικής υγείας, όπως κατάθλιψη και άγχος. Μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν διαβήτη, παχυσαρκία, καρδιακές παθήσεις, κακή αυτοεκτίμηση.
 
Κάθε παιδί αποκρίνεται διαφορετικά στην κακοποίηση. Μερικά παιδιά είναι πιο ανθεκτικά και μερικά είναι πιο ευαίσθητα. Το πόσο επιτυχής είναι η αντίδραση ενός παιδιού στην ανάρρωση από κακοποίηση εξαρτάται από πολλά πράγματα, όπως: α) ένα καλό σύστημα υποστήριξης ή καλές σχέσεις με αξιόπιστους ενήλικες, β) υψηλή αυτοεκτίμηση, γ) υγιείς φιλίες. Αν και τα παιδιά πιθανότατα δεν θα ξεχάσουν ποτέ τι είδαν κατά τη διάρκεια της κακοποίησης, μπορούν να μάθουν υγιείς τρόπους για να αντιμετωπίσουν τα συναισθήματα και τις αναμνήσεις τους καθώς ωριμάζουν. Όσο πιο γρήγορα ένα παιδί λάβει βοήθεια, τόσο καλύτερες είναι οι πιθανότητες να γίνει ψυχικά και σωματικά υγιής ενήλικας.
 
Στην περίπτωση των εκπαιδευτικών, το πρώτο και ουσιαστικό βήμα είναι η αναγνώριση ενός τέτοιου παιδιού. Στη συνέχεια και αφού οι εκπαιδευτικοί διαπιστώσουν την ύπαρξη ενός τέτοιου παιδιού στην τάξη τους καλό είναι να καταφέρουν να εντάξουν το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας στο αναλυτικό τους πρόγραμμα και να ξεκινήσουν την ενημέρωση παράλληλα με τα μαθήματα που διδάσκουν υπό μορφή διαθεματικής προσέγγισης. Το ζητούμενο είναι να εμπνεύσουν στα παιδιά τη δύναμη και το κίνητρο να μιλήσουν σε κάποιον που θεωρούν έμπιστο και να βοηθήσουν τα παιδιά να κατανοήσουν την σημασία των υγειών σχέσεων. Επίσης πολύ σημαντικό είναι να παρακινήσουν τα παιδιά να μιλήσουν για τον φόβο τους. Αφού πρώτα τον αναγνωρίσουν, στη συνέχεια να τον εκφράσουν και τέλος να κατανοήσουν πως δεν ευθύνονται τα ίδια για αυτά που νιώθουν.
Επίσης το καθημερινό σχολικό πρόγραμμα, εάν είναι σωστά δομημένο, μπορεί να προσφέρει ευκαιρίες για την υποστήριξη του παιδιού. Οι αρνητικές ιδέες που είναι κοινές μεταξύ των παιδιών που ζουν σε κακοποιητικό περιβάλλον μπορούν να αντισταθμιστούν από θετικές σχολικές εμπειρίες και αίσθηση επίτευξης. Το αίσθημα απομόνωσης που αντιμετωπίζουν συχνά τα παιδιά αυτά μπορεί να αντισταθμιστεί παρέχοντας αυξημένη επαφή με τους συμμαθητές και την ευκαιρία να κάνουν φίλους, μέσα από την ομαδική εργασία στην τάξη. Οι θερμοί δάσκαλοι μπορούν να επιτρέψουν στα παιδιά να δουν τους ενήλικες με θετικό, υποστηρικτικό τρόπο.
         
Οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται στη μοναδική θέση να παρέχουν πολύτιμη υποστήριξη σε παιδιά που βιώνουν κακοποίηση μέσα στο σπίτι τους. Η εμπειρογνωμοσύνη που απαιτείται για την αξιολόγηση ειδικών αναγκών και προγραμμάτων σχεδιασμού για να ταιριάζει σε αυτές τις ανάγκες πρέπει να υπάρχει στα σχολεία. Οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να είναι επιμορφωμένοι και ειδικευμένοι στη συνεργασία με παιδιά και γονείς, που ζουν σε κακοποιητικά περιβάλλοντα. Το σχολείο, οφείλει να παρέχει ένα σταθερό περιβάλλον. Η ευαισθησία στην ανάγκη ενός παιδιού για συνέπεια είναι ζωτικής σημασίας. Οι δάσκαλοι στην τάξη, πρέπει να προσέχουν την ανάγκη ενός παιδιού για συνέπεια και να προσπαθούν να βρουν τρόπους για να καλύψουν την ανάγκη τους.
 
Της Μαριαλένα Μπαμιεδάκη. Εκπαιδευτικός, Αναπληρωματικό Μέλος της ΠΕΠΙΣ Κρήτης, Εκπρόσωπος Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων 

cretalive.gr

Wednesday, 12 August 2020

Πολυάσχολοι γονείς: Ποιες είναι οι επιπτώσεις στην ψυχολογία του παιδιού

Τι σκέφτονται, πώς αντιδρούν.

Οι περισσότεροι γονείς γνωρίζουν ότι δεν αφιερώνουν όσο χρόνο θα έπρεπε στα παιδιά τους. Θεωρούν όμως ότι και το παιδί από την πλευρά του αντιλαμβάνεται την κατάσταση και το γεγονός ότι ο χρόνος δεν είναι πάντα αρκετός.
Όμως δεν γυρίζει ούτε πίσω.



Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Μαρίνα Μόσχα Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια ,ας κρατήσουμε στο μυαλό μας πως τα χρόνια περνούν πολύ γρήγορα και από εκεί που αλλάζετε πάνες στο μικρό σας, ξαφνικά μια μέρα θα ξυπνήσετε και θα το δείτε να έχει ανοίξει τα δικά του φτερά μακριά από εσάς για να ασχοληθεί με τη δική του ζωή! 

Τότε, οι ενοχές και οι τύψεις θα είναι μάταιες και δεν θα υπάρξει απάντηση στην ερώτηση «μα πότε μεγάλωσε; Πως πέρασαν τόσο γρήγορα τα χρόνια;» αλλά ούτε και αναπλήρωση στο κενό που εσείς δημιουργήσατε…

Επιπτώσεις στην ψυχολογία του παιδιού
Το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι το παιδί μεγαλώνει με την αίσθηση ότι το σημαντικό στη ζωή μας δεν είναι η ανθρώπινη παρουσία αλλά η δουλειά, οι υποχρεώσεις της, η καθημερινότητα, ακόμα χειρότερα οι δουλειές του σπιτιού, κλπ. Μαθαίνει δηλαδή ότι ανούσια πράγματα είναι πιο σημαντικά από τις ανθρώπινες σχέσεις.

Μαθαίνει ότι το ίδιο δεν είναι σημαντικό, αλλά όλα τα άλλα. Μην ρωτάτε μετά γιατί έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση…
Μπορεί να μην αναπτύξει σωστά τις ικανότητές του, εφόσον ο γονιός δεν ασχολείται μαζί του και το ίδιο δεν γνωρίζει πώς να βρει τι του ταιριάζει καλύτερα ή ακόμα και να μάθει να ακονίζει το μυαλό του και όχι να τα βρίσκει όλα έτοιμα, απλά και διεκπεραιωτικά.

Ο γονιός που ασχολείται με το παιδί του, το μαθαίνει να επιλύει προβλήματα αλλά και συγκρούσεις. Το μαθαίνει να δοκιμάζει και να διαχειρίζεται πιθανές λύσεις σε απλά καθημερινά προβληματάκια, διαφορετικά εκείνο αποσύρεται και χάνεται στο … τίποτα!

Το παιδί φορτώνεται ένα σωρό εξωσχολικές δραστηριότητες για να έχει ο γονιός το χρόνο να κάνει δικά του πράγματα, που μπορεί μεν να είναι αναγκαία και υποχρεωτικά, δεν ευθύνεται όμως το παιδί του γι αυτό.

Μαρίνα ΜόσχαΨυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Αγωγής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας
newsbomb.gr

Thursday, 9 April 2020

Πώς να προστατεύσουμε την ψυχική μας υγεία από τις επιπτώσεις της απομόνωσης

Ο κορωνοϊός έχει δημιουργήσει σε όλους μας ανησυχία και αβεβαιότητα, και η συνεχής πληροφόρηση, και δυστυχώς σε κάποιες περιπτώσεις παραπληροφόρηση, για την πανδημία αυτή, μοιάζει αμείλικτη. Σαφώς η επίπτωση είναι τεράστια και για την ψυχική μας υγεία. Πώς τελικά θα μπορέσουμε να την προστατεύσουμε;

Συνήθεις Αντιδράσεις

Παρουσιάζεται ένα ευρύ φάσμα αντιδράσεων σε τέτοιου είδους καταστάσεις, όπως:
–  Άγχος και Πανικός
– Δυσκολία συγκέντρωσης, Αϋπνία
– Αίσθημα Αβοήθητου
– Θυμός
– Σκεπτικισμός, Άρνηση και Αμφισβήτηση των όσων συμβαίνουν
– Κοινωνική Απομόνωση
– Υπερέκθεση στα Social Media
– Υπερεπαγρύπνηση για την κατάσταση της Υγείας
– Αίσθημα Απώλειας και Θλίψη
– Περιέργεια

Διαχείριση και Αντιμετώπιση

Αν και ο κορωνοϊός αποτελεί ένα σοβαρό ζήτημα υγείας, για να διασφαλίσουμε την ψυχική μας υγεία, θα χρειαστεί να να μην αφήσουμε το άγχος για την κατάσταση αυτή να καθορίσει τη ζωή μας. Υπάρχουν πολλοί και αποτελεσματικοί τρόποι για να διαχειριστούμε το φόβο και το άγχος μας. Και αρκετοί από αυτούς αποτελούν τα βασικά συστατικά για έναν συνολικά «υγιή» τρόπο ζωής. Πιο συγκεκριμένα:

Ενημερώσου για τα ακριβή γεγονότα

Μείνε ενημερωμένος για τις τελευταίες εξελίξεις από έγκυρους φορείς όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) και το Υπουργείο Υγείας (eody.gov.gr).

Κράτησε τα πράγματα σε μία σειρά οριοθετώντας τα

Προσπάθησε να περιορίσεις το άγχος και την ταραχή με το να ελαττώσεις το χρόνο που περνάς βλέποντας και ακούγοντας άχρηστες πληροφορίες που σου προκαλούν αναστάτωση. Κάνε ένα διάλειμμα από τις ειδήσεις και εστίασε σε πράγματα που είναι θετικά στην ζωή σου και τα οποία μπορείς να ελέγξεις.

Το Άγχος είναι ένα συναίσθημα που χρειάζεται «επιβεβαίωση»

Ενώ σε κάποιες περιπτώσεις το άγχος μπορεί να «επικυρωθεί», σε άλλες μπορεί να εντείνει το πρόβλημα, αφήνοντας ένα αίσθημα αβοήθητου. Αναγνώρισε και κατανόησε το συναίσθημά σου και στρέψε αλλού την προσοχή και το μυαλό σου: «Είναι φυσιολογικό να ανησυχώ για την κατάσταση, αλλά μπορώ να βρω περισσότερο εποικοδομητικούς τρόπους από το άγχος για να αντιδράσω σε αυτήν».

Εφάρμοσε τεχνικές χαλάρωσης, διαλογισμό και προσπάθησε να αποδεχθείς την κατάσταση

Εστίασε στο «τι» και όχι στο «γιατί». Χρειάζεται να έχεις υπομονή με τον εαυτό σου και με τους άλλους. Άσε τα πράγματα να κυλήσουν και δείξε εμπιστοσύνη στο ότι και οι άλλοι προσπαθούν να κάνουν το σωστό.
Επικεντρώσου περισσότερο στη λογική σου και όχι στις συναισθηματικές αντιδράσεις σου, προσπαθώντας να βρεις εφικτές λύσεις για την κατάσταση. Εντόπισε από πού θα λάβεις απαντήσεις στις ερωτήσεις σου και θα σου παρασχεθούν ακριβείς πληροφορίες και σωστή καθοδήγηση.

Ξεκινά δραστηριότητες που σε βάζουν σε θέση «ελέγχου»

Μικρά πράγματα μέσα στο σπίτι, όπως δουλειές, καθάρισμα, διακόσμηση, συζήτηση με φίλους μέσω εφαρμογών, κάποια δραστηριότητα όπως π.χ. ζωγραφική, πλέξιμο κλπ. Όλα αυτά σε κάνουν να γίνεσαι δημιουργικός και παραγωγικός. Επιδίωξε δραστηριότητες που σε στρέφουν μακριά από το άγχος, όπως το να ακούσεις μουσική, να δεις μια κωμική σειρά, να διαβάσεις ένα βιβλίο κλπ.
Αντί για σκέψεις και εικόνες απελπισίας, φαντάσου τον εαυτό σου να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά την δύσκολη κατάσταση. Παρατήρησε πώς θα ενεργούσες, τι θα έκανες και τι θα έλεγες. Δες τον εαυτό σου να δρα με επάρκεια και αποτελεσματικότητα.
Σκέψου τι θα έλεγες σε κάποιον φίλο ή συγγενή για την τρέχουσα κατάσταση, ο οποίος θα χρειαζόταν υποστήριξη και ενθάρρυνση. Κάνε το ίδιο και για τον εαυτό σου.

Αναγνώρισε κάποια πράγματα για τα οποία είσαι ευγνώμων στη ζωή σου

Σημαντικά σχέδια που είχες για την τρέχουσα χρονική περίοδο, μάλλον χρειάζεται να τροποποιηθούν ριζικά λόγω των συνθηκών. Προσπάθησε να μην μείνεις σε αυτό, αλλά να βρεις εναλλακτικές λύσεις. Άλλες τελετουργίες και μορφές εορτασμού, διαφορετικοί τρόποι σύνδεσης και ευχάριστες στιγμές μπορεί να προκύψουν από αυτή την κατάσταση. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης συχνά αναδύονται νέα πράγματα.

Μίλα σε μια πιο «θετική» γλώσσα

Συγκεκριμένες φράσεις και λέξεις μπορεί πολλές φορές να μοιάζουν καταστροφικές. Για παράδειγμα η φράση, «αυτό έχει μία σχετική δυσκολία», σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση δημιουργεί διαφορετική αίσθηση από τη φράση «αυτό είναι ακατόρθωτο».
Η σωματική αδράνεια ενισχύει το άγχος. Μη μένεις συνεχώς στο κρεβάτι. Κινήσου μέσα στο χώρο που μπορείς και παρατήρησε τα πράγματα γύρω σου. Φρόντισε ένα κατοικίδιο ή ένα φυτό. Οργάνωσε ή καθάρισε το δωμάτιο και το χώρο σου. Κάνε γυμναστική. Κράτα επαφή με τους κοντινούς σου ανθρώπους.
Να είσαι προσεκτικός στις υποθέσεις σου για τους άλλους. Κάποιος που έχει βήχα ή άλλο σύμπτωμα δεν σημαίνει ότι έχει απαραίτητα κορωνοϊό. Ακόμα όμως και αν έχει, καλό είναι να μην στιγματίζουμε τους άλλους γύρω μας για οποιοδήποτε λόγο ή να τους κατακρίνουμε σαν να έφταιξαν για ό,τι τους συνέβη.

Μείνε «συνδεδεμένος»

Η παραμονή σου στα κοινωνικά δίκτυα (με τον κατάλληλο τρόπο) σε βοηθά να διατηρείς ένα αίσθημα κανονικότητας και κυρίως σου δίνει την ευκαιρία να μοιραστείς τα συναισθήματα σου με τους άλλους, καθώς και σε ανακουφίζει από το στρες. Μη χάνεις το χιούμορ σου, πάντα είναι απαραίτητο.

Χρησιμοποιήσε τις σκέψεις σου για να διαχειριστείς αποτελεσματικά την ανησυχία σου

Για παράδειγμα, το «Δοχείο της Ανησυχίας» είναι μια δραστηριότητα στην οποία απεικονίζεται λεπτομερώς ένα δοχείο ή κιβώτιο με ένα καπάκι που κλείνει. Βρες αυτό το οποίο σε ανησυχεί περισσότερο από όλα.
Φαντάσου να το μετακινείς νοητά από το μυαλό σου και να το τοποθετείς στο δοχείο. Αυτό το δοχείο θα κρατήσει οτιδήποτε τοποθετήσεις μέσα σε αυτό. Κλείσε το δοχείο και τοποθέτησέ το σε ένα ράφι. Μπορείς να επιστρέψεις όποτε θέλεις και να ανησυχήσεις ξανά, ή μπορείς να το αφήσεις εκεί, δίνοντας χώρο στον εαυτό σου να εστιάσει σε άλλα πράγματα.
Σίγουρα μετά την καταιγίδα δεν είσαι ποτέ ο ίδιος. Όμως έχεις διδαχθεί τα πιο σημαντικά μαθήματα επιβιώνοντας μέσα της. Μία κατάσταση οδυνηρή και ιδιαίτερα δύσκολη, περικλείει και τα πιο δύσκολα συναισθήματα. Το ζήτημα δεν είναι να προσπαθείς να τα καταπνίξεις, αλλά αφού τα αισθανθείς να μάθεις να τα διαχειρίζεσαι.
Μέσα σε αυτή την πανδημία η ρύπανση μειώνεται, σα να ήθελε χώρο η γη για να αναπνεύσει. Σαφώς το μάθημά μας ήταν και είναι πολύ σκληρό. Σα να ήρθε κάτι να μας ξυπνήσει για να σεβαστούμε το σπίτι μας, δηλαδή τον πλανήτη μας.
Και ίσως έχουμε πολλά να σκεφτούμε και αναθεωρήσουμε. Να αλλάξουμε, να προσαρμοστούμε, γενικά και ειδικά. Το βέβαιο είναι ότι πάντα θα υπάρχει φως, ακόμα στα πιο σκοτεινά μέρη.

Αγγελική Τσαγκαράκη, Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια
Εναλλακτική Δράση
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Wednesday, 18 March 2020

Κορωνοϊός- «Μένουμε Σπίτι»: Οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία από την καραντίνα λόγω κορωνοϊού #COVID19

Η κ. Λίζα Βάρβογλη ψυχολόγος και επιστημονική συνεργάτης Πανεπιστημίου Αθηνών για τις επιπτώσεις στην ψυχική υγεία από την καραντίνα και την απομόνωση του «Μένουμε Σπίτι» λόγω κορωνοϊού στο Kontra News 10 με τον Γιώργο Μελιγγώνη

netakias
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki