Ένα στα δύο παιδιά συνομιλεί διαδικτυακά με αγνώστους...

... ενώ ένα στα 5 συναντιέται με αυτούς τους αγνώστους.

Αυτό αποκαλύπτει έρευνα που διεξήγαγε πριν δύο χρόνια σε δείγμα 14.000 παιδιών και των οικογενειών τους το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου. 

Ωστόσο, το Διαδίκτυο αποτελεί ένα ιδανικό περιβάλλον για να αναπτύξουν κοινωνικές επαφές, να ανακαλύψουν νέα πράγματα και να γίνουν δημιουργικοί. 

Πρέπει όμως να γίνει κατανοητό από όλους ότι οι διαδικτυακοί «φίλοι» μπορεί να μην είναι τελικά εκείνοι που υποστηρίζουν ότι είναι.

Ρεπορτάζ: Νικολέττα Κολυβάρη

Η ψυχολόγος της Γραμμής Βοήθειας Help-line.gr του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου Μαρία Δάρα εξηγεί γιατί τα παιδιά και οι έφηβοι δεν πρέπει ποτέ να κανονίζουν συναντήσεις με ανθρώπους που στην ουσία δεν γνωρίζουν, ακόμα και αν έχουν γίνει “φίλοι” στο Διαδίκτυο. 

Επίσης μιλά για τη διαδικασία της σεξουαλικής αποπλάνησης (grooming) με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση του ανηλίκου, κάτι το οποίο μπορεί να συμβεί τόσο στο πραγματικό όσο και στο διαδικτυακό περιβάλλον.

GROOMING - ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗ
Ο όρος grooming, εξηγεί η ψυχολόγος, αναφέρεται στη συμπεριφορά εκείνη του δράστη, που έχει σκοπό να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στο παιδί, ώστε να πραγματοποιήσει μαζί του μια μυστική συνάντηση. 

Η σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού, η σωματική βία, η παιδική πορνεία ή η κακοποίηση μέσω πορνογραφικού υλικού ενδέχεται να είναι τα αποτελέσματα της συνάντησης αυτής. 

Κάτι που καθιστά το grooming ένα είδος ψυχολογικού χειρισμού και αποπλάνησης που διεξάγεται μέσω Διαδικτύου και συγκεκριμένα μέσω των κοινωνικών δικτύων, ηλεκτρονικών παιχνιδιών ή κινητών τηλεφώνων. 

Όπως λέει, το χρονικό διάστημα διαδικασίας μπορεί να ποικίλλει -έχουν αναφερθεί περιπτώσεις όπου ο θύτης χειραγωγούσε το παιδί ακόμη και δύο χρόνια πριν συμβεί η μυστική συνάντηση.

ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ
Είναι γεγονός ότι η διαδικασία της αποπλάνησης μέσω Διαδικτύου περιλαμβάνει τεχνικές που την κάνουν να διαφέρει από τις άλλες μορφές παιδικής κακοποίησης. 

Συγκεκριμένα στη διαδικασία του grooming η επαφή δράστη και παιδιού δεν είναι απαραίτητη προκειμένου να θυματοποιηθεί το παιδί, καθώς το Διαδίκτυο αποτελεί το μέσο εκείνο που διευκολύνει τη μακροπρόθεσμη θυματοποίηση του παιδιού, που -όπως λέει η κ. Δάρα- «μπορεί να κρατήσει ακόμη και χρόνια μέσω της διανομής των φωτογραφιών του παιδιού στο Διαδίκτυο”. Σε κάθε περίπτωση «είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό ότι η διαδικασία του grooming είναι από μόνη της κακοποιητική για το παιδί», τονίζει.

ΝΙΩΘΕΙ ΟΤΙ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΣΥΝΟΜΗΛΙΚΟ
Η ψυχολόγος ενημερώνει για κάποιες από τις πιο συχνές πρακτικές που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο δράστης. 

Συνήθως, λέει, δημιουργεί ψεύτικο προφίλ με ψευδές όνομα και ψευδή ηλικία, προκειμένου οι άμυνες του παιδιού να μην είναι ενεργοποιημένες, καθώς νιώθει ότι συνομιλεί με κάποιον συνομήλικο. 

Ακόμα, ο δράστης μπορεί να μιμείται τη συναισθηματική κατάσταση του παιδιού και να δείχνει κατανόηση και αποδοχή, προκειμένου να νιώθει το παιδί ασφάλεια και εμπιστοσύνη. 

Στη συνέχεια ο δράστης προσπαθεί να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες για τη ζωή του παιδιού, όπως για παράδειγμα σε ποιο σχολείο πηγαίνει, ποια είναι τα χόμπι του και άλλα.

ΣΧΕΣΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ
Η δημιουργία σχέσης εμπιστοσύνης είναι ο πυρήνας της διαδικασίας αυτής, καθώς έτσι ελαχιστοποιείται η πιθανότητα να μιλήσει το παιδί σε κάποιον ενήλικα. 

Ο δράστης μπορεί ακόμα να δωροδοκήσει το παιδί και με κάποιο αντικείμενο αξίας. Το σεξουαλικό στοιχείο εντάσσεται στη σχέση μόνο εφόσον ισχυροποιηθεί ο δεσμός μεταξύ τους. 

Οι σεξουαλικές συζητήσεις μπορεί να ξεκινήσουν γενικά, όπως μια κουβέντα για την ανθρώπινη σεξουαλικότητα, αλλά να καταλήξουν ακόμα και στην αποστολή πορνογραφικού και παιδοπορνογραφικού υλικού. 

Αυτό, λέει η ψυχολόγος της Γραμμής Βοήθειας, έχει ως σκοπό «να μειώσει την ντροπή, να εισέλθει το παιδί στη γυμνότητα, να τονώσει την περιέργειά του γύρω από το σεξ και να πείσει ότι η σεξουαλική δραστηριότητα και των παιδιών είναι κάτι φυσιολογικό κι όχι κάτι παράλογο ή κακοποιητικό».

ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΝΟΧΟ ΜΥΣΤΙΚΟ
Εφόσον τα παιδιά αποδεχτούν το υλικό αυτό, «έπειτα πιέζονται να μην το μοιραστούν με κανέναν. Έτσι με αυτό τον τρόπο μοιράζονται το ίδιο ένοχο μυστικό τους», λέει η κ. Δάρα εξηγώντας τις πρακτικές του δράστη. 

«Η ενοχή ανέκαθεν αποτελούσε σημαντικό όπλο για τους παιδόφιλους, καθώς τα παιδιά δεν έχουν φτάσει ακόμα στο αναπτυξιακό εκείνο στάδιο που να επιτρέπει τη γνωστική και συναισθηματική επεξεργασία της συγκεκριμένης ψυχικής κατάστασης», προσθέτει. Ακόμα, οι προσωπικές πληροφορίες που έχει μοιραστεί το παιδί μπορεί να χρησιμοποιηθούν και για τον εκβιασμό του, σε περίπτωση που θελήσει να διακόψει τη σχέση αυτή.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΑΣΦΑΛΗ
Η κ. Δάρα προτρέπει τους γονείς να ενημερώνουν από μικρή ηλικία τα παιδιά για τα προσωπικά δεδομένα και να τα μαθαίνουν ότι δεν τα αποκαλύπτουμε σε αγνώστους ούτε στο Διαδίκτυο, ούτε στο πραγματικό περιβάλλον. 

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να ενδυναμώσουμε τα παιδιά και όχι να τα φοβίσουμε. Να μην περάσουμε το μήνυμα ότι ο κόσμος είναι μόνο ένα επικίνδυνο μέρος στο οποίο πρέπει διαρκώς να αισθανόμαστε φοβισμένοι και προσεκτικοί, 

τονίζει εφιστώντας την προσοχή των γονιών: 

Στα μεγαλύτερα παιδιά εξηγούμε για τη διαδικασία αυτή και τονίζουμε ότι δεν κανονίζουμε ποτέ συναντήσεις με αγνώστους και με ανθρώπους που στην ουσία δεν γνωρίζουμε.

ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΠΟΤΕ ΤΟ ΘΥΜΑ
Η ψυχολόγος συμβουλεύει καταλήγοντας να προσαρμόζουμε τις ρυθμίσεις απορρήτου ούτως ώστε να μην βλέπουν όλοι το προφίλ μας και τις φωτογραφίες μας στα κοινωνικά δίκτυα. 

Επίσης, δεν ανταλλάσσουμε ευαίσθητες πληροφορίες ή ακατάλληλα βίντεο ή προσωπικές φωτογραφίες στο Διαδίκτυο, καθώς μπορεί να μείνουν εκεί για πάντα και να διανεμηθούν στον οποιονδήποτε από οποιονδήποτε, 

ενώ ειδικότερα στα παιδιά και τους εφήβους η Μαρία Δάρα τονίζει: 

Δεν δελεαζόμαστε από χρήματα και δώρα και ζητάμε τη συμβουλή και υποστήριξη κάποιου ενήλικα που εμπιστευόμαστε. Άμα συμβεί οτιδήποτε δεν φταίμε ποτέ εμείς, δεν φταίει ποτέ το θύμα. Μιλάμε και το αναφέρουμε πάντα στις αρμόδιες υπηρεσίες. 

 Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Συναισθηματικός εκβιασμός: Πώς λειτουργεί και πώς μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε

Ως συναισθηματικός εκβιασμός περιγράφεται ένα είδος χειρισμού, όπου κάποιος χρησιμοποιεί τα συναισθήματά μας για να ελέγξει τη συμπεριφορά μας ή για να μας πείσει να δούμε τα πράγματα με τον δικό τους τρόπο. 

Η Dr. Susan Forward, ψυχοθεραπεύτρια, ήταν η πρώτη που αναφέρθηκε σε αυτό τον όρο το 1997. 

Μέσα από τη χρήση περιπτώσεων, αναλύει την έννοια του συναισθηματικού εκβιασμού για να μας βοηθήσει να καταλάβουμε καλύτερα και να ξεπεράσουμε αυτό το είδος χειρισμού.

Πώς λειτουργεί
Όπως και ο τυπικός εκβιασμός, στον συναισθηματικό εκβιασμό κάποιος προσπαθεί να εκμεταλλευτεί μια κατάσταση ή ένα συναίσθημα προς όφελός του. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι εξελίσσεται μέσα από 6 στάδια:

– Απαίτηση: 

Το άτομο που προσπαθεί να εκβιάσει δηλώνει για παράδειγμα συνήθως: «νομίζω ότι δεν πρέπει να κάνεις παρέα με αυτόν πια». Αυτό μπορεί να ειπωθεί και έμμεσα: όταν συναντά αυτό το άτομο, γίνεται αγενής και σαρκαστικός και αμέσως μετά δηλώνει πόσο δεν τον συμπαθεί και πως είναι βέβαιος ότι δεν μας κάνει καλό.

– Αντίσταση: 

Αν δεν θέλετε να κάνετε αυτό που σας λένε, το πιθανότερο είναι ότι θα «επιτεθούν» με άλλο τρόπο και φυσικά θα επιμείνουν.

– Πίεση: 

Είναι απαραίτητο να εκφράζουμε τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας σε μια υγιή σχέση. Αν αυτές συγκρούονται με του άλλου, θα υπάρξει συζήτηση και ίσως κάποιος συμβιβασμός. 

Ένας εκβιαστής όμως θα σας πιέσει να εκπληρώσετε τις δικές του απαιτήσεις και θα το κάνει με διάφορες προσεγγίσεις (επανάληψη, θυματοποίηση, επίκριση/ υποτίμηση)

– Απειλές: 

Ο συναισθηματικός εκβιασμός περιλαμβάνει την άμεση ή έμμεση απειλή. 

Η άμεση είναι: «Αν βγεις με τους φίλους σου απόψε, δεν θα είμαι εδώ όταν επιστρέψεις» και 

η έμμεση είναι «αν δεν μπορείς να μείνεις μαζί μου απόψε, τότε κάποιος άλλος θα μπορέσει».

– Συμμόρφωση: 

Μπορεί να αποτελεί μέρος της τελικής διαδικασίας, αφού δηλαδή έχετε αποδυναμωθεί μέσω της χρόνιας πίεσης και των απειλών. Αφού το καταφέρουν, μπορεί για λίγο να φανούν ιδιαίτερα ευγενικοί και τρυφεροί – τουλάχιστον για ένα διάστημα.

– Επανάληψη: 

Όταν δείξετε στο άλλο άτομο πώς τελικά παραδίνεστε, θα ξέρουν ακριβώς πώς να παίξουμε τις ίδιες καταστάσεις στο μέλλον. Εντοπίζουν όπως λέμε τα «κουμπιά» μας, όπως ότι μια συγκεκριμένη απειλή λειτουργεί για παράδειγμα.

Ορισμένα παραδείγματα συναισθηματικών εκβιαστών
Αν και οι συναισθηματικοί εκβιαστές συχνά χρησιμοποιούν έναν συνδυασμό τακτικών, υπάρχουν 4 πιο συνηθισμένα είδη:

– Οι τιμωροί: 

Θα μας πουν τι θέλουν και ύστερα θα αναφέρουν τι θα συμβεί αν δεν συνετιστούμε.

– Οι αυτοτιμωροί: 

Μας γνωστοποιούν πόσο θα τους πληγώσει η άρνησή μας 

– «Αν δεν μου δανείσεις χρήματα, θα χάσω το αμάξι μου αύριο»

– Αυτοί που υποφέρουν: 

Θα μας αποκαλύψουν τα συναισθήματά τους χωρίς λόγια. Θα δείξουν τη δυσαρέσκειά τους μέσω θλίψης, πόνου και δυσφορίας.

– Οι κόλακες: 

Κάποια είδη συναισθηματικού εκβιασμού φαίνονται περισσότερο ως ευγενικές χειρονομίες. 

Μπορεί να μας κολακεύει συνεχώς και αμέσως μετά να μας ζητά κάτι με τέτοιο τρόπο που εμείς να νιώθουμε ότι του είμαστε υπόχρεοι για τα καλά του λόγια.

Πώς να αντιμετωπίσουμε τον συναισθηματικό εκβιασμό
Αν υποπτεύεστε ότι δέχεστε συναισθηματικό εκβιασμό, υπάρχουν ορισμένα πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να τον αντιμετωπίσετε. 

Ορισμένοι άνθρωποι μαθαίνουν τακτικές εκβιασμού από γονείς, αδέρφια ή πρώην συντρόφους. Αυτές οι συμπεριφορές γίνονται συνήθεια για την ικανοποίηση των θέλω τους. 

Όμως, υπάρχουν κι αυτοί που συνειδητά χρησιμοποιούν συναισθηματικό εκβιασμό.

Αρχικά, αναγνωρίστε πότε δεν είναι συναισθηματικός εκβιασμός.

Όταν το άλλο άτομο εκφράζει τις επιθυμίες και τις ανάγκες του, μπορεί να έρθετε σε σύγκρουση. 

Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι οπωσδήποτε λειτουργεί εκβιαστικά. Χρειάζεται να διαχωρίσετε αυτή την υγιή κατάσταση από την τοξική.

Καθυστερήστε την απάντηση

Όταν κάποιος μας χειρίζεται, απαιτεί άμεση απάντηση. 

Όταν είστε συγχυσμένοι και φοβισμένοι, μην απαντήσετε και ζητήστε με κάθε τρόπο χρόνο για να σκεφτείτε. «Δεν μπορώ να αποφασίσω τώρα. Θα το σκεφτώ και θα σου πω αργότερα».

Ξεκινήστε μια συζήτηση
Όσο κερδίζετε χρόνο, αναπτύσσετε στρατηγικές. Η προσέγγισή σας μπορεί να εξαρτάται από τις συνθήκες, όπως τη συμπεριφορά και την τακτική της άλλης πλευράς. 

Εκφράστε πώς σας κάνουν να νιώθετε οι πράξεις, τα λόγια, η συμπεριφορά τους. Δώστε τους μια ευκαιρία να αλλάξετε αυτές τις συμπεριφορές.

Εντοπίστε τα «κουμπιά» σας
Αν εκείνος έχει αναγνωρίσει πώς να σας κάνει να υποκύπτετε, σημαίνει ότι γνωρίζει τα ευαίσθητα σημεία σας. 

Επομένως, αν τα εντοπίσετε κι εσείς, θα γνωρίζετε πώς ακριβώς λειτουργεί και θα δημιουργήσετε ένα πλέγμα προστασίας απέναντί του.

Μετάφραση – Επιμέλεια: Στέφη Βαρούχου

enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αρπάζουν σκυλάκια για λύτρα ή εμπόριο

Κοιτά μελαγχολικό μέσα από το σιδερένιο κλουβί, περιμένοντας να ακούσει τη γνώριμη φωνή του νόμιμου ιδιοκτήτη του. 
Η ελευθερία τού στερήθηκε ξαφνικά, όταν κάποιοι επιτήδειοι, που επέλεξαν για επάγγελμα το παράνομο εμπόριο των ζώων, το άρπαξαν από τη αυλή του σπιτιού του ή από το πάρκο όπου είχε βγει βόλτα.

Κάπως έτσι εξελίσσονται τα πράγματα κάθε φορά που ένα σκυλί χάνεται ξαφνικά από τη θαλπωρή της ανθρώπινης «οικογένειάς» του. Κάποια επιστρέφονται ύστερα από καταβολή λύτρων. Άλλα χάνονται για πάντα, αφού πωλούνται στα παζάρια και αλλάζουν -άθελά τους- αφεντικό.

Το τελευταίο διάστημα οι κλοπές σκύλων στην Ελλάδα έχουν πάρει διαστάσεις επιδημίας. 
Από διάσπαρτες στο λεκανοπέδιο καταγγελίες, προκύπτει πως σπείρα -ή σπείρες- απαγωγέων κλέβουν σκυλιά μέσα από τις αυλές ή τα αρπάζουν από πάρκα για να τα πουλήσουν σε υπαίθρια παζάρια ή να ζητήσουν λύτρα για την επιστροφή τους. Βεβαίως, υπάρχει και η περίπτωση των φαρσέρ για μια χούφτα ευρώ... 
Περιθωριακοί αγύρτες, εκμεταλλευόμενοι τον πόνο των ανθρώπων που έχουν χάσει τον τετράποδο φίλο τους, χρησιμοποιούν τους αριθμούς των τηλεφώνων από τις μικρές αγγελίες για χαμένα ζώα και, απειλώντας τους απελπισμένους ιδιοκτήτες για τη δήθεν (αφού, στην πραγματικότητα, δεν έχουν το ζώο) σωματική ακεραιότητα του σκύλου, τους ζητούν λύτρα. Τις περισσότερες φορές δεν καταφέρνουν να κερδίσουν χρήματα. Η ψυχολογική βία, ωστόσο, που ασκούν στον εκάστοτε κάτοχο του σκύλου είναι μεγάλη.

Η πρόεδρος του φιλοζωικού συλλόγου «Αγιος Φραγκίσκος της Ασίζης», Μαρίνα Κόλλια, δηλώνει στην «Εspresso»: «Το θέμα των κλοπών είναι μεγάλο κεφάλαιο. Οι περισσότεροι τα κλέβουν από τις αυλές για να τα πουλήσουν σε υπαίθριες αγορές. Μάλιστα, εδώ και λίγους μήνες στις περιοχές του Μαρκόπουλου και της Κερατέας οι κάτοικοι έχουν εντοπίσει ένα λευκό βαν που κάνει ακριβώς αυτή τη δουλειά. Επειδή κανείς από τους καταγγέλλοντες δεν έχει προλάβει να κρατήσει την πινακίδα του, παρακαλώ όποιον έχει περισσότερα στοιχεία, να επικοινωνήσει μαζί μου».

Η πρόεδρος του φιλοζωικού συλλόγου Χαϊδαρίου, Λίλη Γιαχνή, επιβεβαιώνει τη σοβαρότητα της υπόθεσης: «Το θέμα των κλοπών έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις. Ειδικά στην περιοχή των βορείων προαστίων, οι καταγγελίες πέφτουν βροχή... Καλό θα ήταν οι κάτοχοι σκύλων να λαμβάνουν τα μέτρα τους, ειδικότερα τις βραδινές ώρες κατά τις οποίες δρουν οι συγκεκριμένες σπείρες. Να φανταστείτε, ότι ως και κλουβιά με καναρίνια κλέβουν από τα σπίτια προκειμένου να τα πουλήσουν».

Σε ό,τι αφορά το ζήτημα των «απατεώνων των αγγελιών», η επίτιμη πρόεδρος και μέλος του φιλοζωικού συλλόγου Χαϊδαρίου, Μαίρη Κοντολούρη, εξηγεί: «Συνήθως τηλεφωνούν για λύτρα κάποιοι επιτήδειοι που, προκειμένου να βγάλουν γρήγορα χρήματα, χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο. Τις περισσότερες φορές είναι τοξικομανείς, που βρίσκουν τα στοιχεία των ιδιοκτητών των σκύλων από τις διάφορες αγγελίες. Η ψυχολογική βία που ασκείται στους ιδιοκτήτες είναι απερίγραπτη».

Πώς θα προστατεύσετε τον τετράποδο φίλο σας

Οι περισσότερες απαγωγές σκύλων έχουν γίνει από μονοκατοικίες ή από περιοχές όπου ο ιδιοκτήτης του ζώου δεν κρίνεται απαραίτητο να το συνοδεύει στη βόλτα του. Οι σχετικές σπείρες είναι εδώ και δρουν ανενόχλητες. Καλό θα ήταν, λοιπόν, οι έχοντες τετράποδους φίλους να λάβουν ορισμένα μέτρα προφύλαξης.

Ο εκπαιδευτής σκύλων Θεόδωρος Τριάντης δίνει μικρές, αλλά χρήσιμες συμβουλές προκειμένου να προστατευτούν και τα τετράποδα μέλη της οικογένειας: «Με την κατάλληλη εκπαίδευση ο σκύλος γίνεται κοινωνικός, αλλά και επιφυλακτικός με τους ξένους. Ενα σκυλί που εμπιστεύεται τον οποιοδήποτε είναι πιο εύκολη λεία από το “υποψιασμένο”. Επίσης, καλό θα ήταν όσοι έχουν ζώο να το βάζουν μέσα στο σπίτι ή σε κάποιο σημείο του κήπου δύσκολα προσβάσιμο σε ξένους. Μην αφήνετε τα ζώα σας εκτεθειμένα».

Η αλήθεια είναι πως πολλοί από εμάς επαναπαυόμαστε στη σκέψη ότι ο σκύλος μας είναι φύλακας από... κούνια, χωρίς να υπολογίζουμε πως οι οργανωμένοι απαγωγείς χρησιμοποιούν τα γνωστά zappers (συσκευές πολύ υψηλού βολτάζ για αυτοάμυνα) ή δολώματα, που ναρκώνουν τα ζώα και τα οποία είναι ικανά να ακινητοποιήσουν ακόμη και τον πιο μεγαλόσωμο φύλακα.

ΑΝΘΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Δεν ξέρω πως να χειριστώ αυτό το πρόβλημα...

Εκβιασμός 
Η εξεταστική στο γυμνάσιο του γιου μου ακόμη δεν τελείωσε. Έμειναν μόνο μερικά μαθήματα.. Γιατί ξεκινάω από την εξεταστική; Έβλεπα τον γιό μου να χει υπερβολικό άγχος, να μου συμπεριφέρεται και να μου μιλάει πολύ άσχημα, να βγάζει πρωτοφανή επιθετικότητα, τα απέδιδα όλα στο άγχος για τις εξετάσεις. Ώσπου προχτές, που διαβάζαμε το πιο απλό το πιο εύκολο μάθημα Θρησκευτικά με ρωτάει:
«Μαμά πόσο έχει ο μήνας αύριο;;;»
6 απαντάω, μη δίνοντας και ιδιαίτερη σημασία σε μια τόσο συνηθισμένη ερώτηση.
Τον έβλεπα όμως πως δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί... προσποιήθηκα πως δεν το πρόσεξα.
Έρχεται η επόμενη ερώτηση:
«μαμά να σου πω κάτι, αλλά σε παρακαλώ μην θυμώσεις»
Πιστεύοντας πως θα ήθελε να μου ζητήσει κάτι «άσχετο» απάντησα «για λέγε, για λέγε και βλέπουμε» με ειρωνικό τρόπο, όχι άσχημα ειρωνικό αλλά περισσότερο με το στυλ του ξέρω τί θα μου πεις, αλλά ότι και να ναι δεν θα σταματήσεις το διάβασμα.
Με κοίταξε, τότε διέκρινα στα μάτια του πως όντως κάτι σοβαρό συμβαίνει και του απάντησα «έλα βρε λέγε, αφού το ξέρεις πως δεν θα θυμώσω ότι και να ναι»
- Να, αύριο ένα παιδί θα έρθει να με βρει, και θα με σπάσει στο ξύλο με τους φίλους του.

Ξεπερνώντας το σοκ της στιγμής (όντως ήταν το μοναδικό που δεν περίμενα ν ακούσω), άρχισα να ρωτάω τί έγινε και γιατί ειδικά αύριο θα τον χτυπήσουν.
Τότε έμαθα όσα δικαιολογούσαν το άγχος και την συμπεριφορά των τόσων ημερών.
Έμαθα για μια παρέα -εγώ το λέω παρέα- η αστυνομία ίσως το ονόμαζε «σύσταση συμμορίας» ή απλά συμμορία.. μια «παρέα» στην οποία ανήκε κι ένας γνωστός του γιου μου και από τη γειτονιά και από το δημοτικό.
 
(Μια παρέα γεωργιανών ηλικίες των παιδιών από 16-18)

Έμαθα, πως αυτός ο γνωστός του, όποτε συναντούσε το γιό μου, τον έψαχνε αν έχει χρήματα και του τα έπαιρνε. Έμαθα πως οι μεγαλύτεροι της παρέας το έκαναν αυτό σε άλλους.
Έμαθα πως μια μέρα χτύπησε το γιο μου στο δρόμο επειδή δεν είχε πάνω του χρήματα. Ο γιος μου, δεν μου τα έλεγε αυτά γιατί πίστευε ότι μεγάλωσε πια και σαν άντρας πρέπει να λύνει μόνος του τις διαφορές...
(Το γεγονός ότι ο γιος μου 13 χρονών παιδί, έκανε συνέχεια κάμψεις νߴ αποκτήσει «μπράτσα» το απέδιδα στην εφηβεία και στο ν αρέσει στα κορίτσια... άλλωστε γυμναστική ήταν και άρα δύσκολο κάτι τέτοιο θα μου κινούσε υποψίες). Ίσως και να προσπαθώ να δικαιολογηθώ εδώ, ίσως να νιώθω τύψεις που στάθηκα ανίκανη να δω τί κρύβεται πίσω απ όλα αυτά.
Έμαθα για «το στοίχημα». Ο γιος μου, για να μην του παίρνει ο άλλος τα χρήματα που είχε πάνω του, τα έδινε σ έναν συνομήλικό του φίλο. Τον συνάντησε στο δρόμο ξανά ο –δεν ξέρω πως να τον ονομάσω– και του είπε να του δώσει τα λεφτά του. Απάντησε ο γιος μου πως δεν έχει πάνω του χρήματα. 
«Τί στοίχημα βάζεις πως αν σε ψάξω θα βρω» του λέει εκείνος. 100 ευρώ απαντάει ο γιος μου αφού έτσι κι αλλιώς τα 2 ευρώ που χε πάνω του τα χε δώσει στον φίλο του. Ο άλλος ψάχνει δεν βρίσκει τίποτε, φεύγει. Ο γιος μου παίρνει τα χρήματά του απߴ τον φίλο του και συνέχισαν την βόλτα τους. Ξανά μπροστά τους ο άλλος. Άκουσε το κουδούνισμα απ τα κέρματα και του λέει να έχεις χρήματα... έχασες τα 100 ευρώ... στη συζήτηση που είχαν του κατέβασε το στοίχημα στα 50 ευρώ και κατέληξε μέχρι τις 6 Ιουνίου αν δεν μου τα φέρεις θα σε σπάσω στο ξύλο και εγώ και οι φίλοι μου. Τώρα τί συζήτηση σοβαρή μπορούσε να κάνει με ένα 13χρονο... απορώ.
Μόλις τα έμαθα αυτά κι αφού του είπα, πως δεν υπάρχει περίπτωση να του δώσω τα χρήματα κι έτσι να «υποκύψει» σε εκβιαστές, θεώρησα σωστό να πάω στους γονείς του άλλου παιδιού, η αλήθεια είναι πως φοβόμουν, αλλά βρέθηκα μπροστά σε πολύ αξιοπρεπείς ανθρώπους, που δεν είχαν ιδέα κι αυτοί για τη «δράση» του δικού τους παιδιού.
Μίλησα μαζί τους, την άλλη μέρα μου έστειλε η μητέρα του παιδιού τον γιό της στο σπίτι, ο δικός μου είχε πάει να δώσει θρησκευτικά -όπου με λίγα λόγια για να δείξω και το αποτέλεσμα της ψυχολογικής του πίεσης στην ερώτηση ποιοι ήταν οι μάγοι απάντησε «Οι μάγοι ήταν οι βοσκοί που εμφανίστηκε ο άγγελος κλπ, κλπ»..
Συζήτησα με το άλλο παιδί, καταλήξαμε πως θα τον αφήσει ήσυχο, μου το υποσχέθηκε, ησύχασα κάπως και είπα νߴ αφήσω για το τέλος της εξεταστικής τις «διδαχές» και τα «κηρύγματα» (ειρωνικά το λέω).
 
Το αποτέλεσμα ήταν παρ όλες τις υποσχέσεις του άλλου, να ξαναβρεί το γιό μου ο άλλος και να του πει, πως επειδή έχει ορκιστεί, πως αυτά τα χρήματα θα τα πάρει και πως επειδή δεν «πατάει» τον όρκο του, μέχρι τέλος του μήνα περιμένει τα χρήματα και πως ότι κι αν είπε σε μένα το ߴπε για να γλυτώσει απ τις φωνές της μητέρας του και πως αν μου ξαναπεί οτιδήποτε και δεν του δώσει τα χρήματα, οι φίλοι του θα τον χτυπήσουν, θα του σπάσουν ή χέρια ή πόδια...
 
Πήγα τους βρήκα εκεί που συχνάζουν..τρόμαξα και μόνο που είδα τα μεγαλύτερα παιδιά... δεν άφησα να φανεί κανένας φόβος και κάποιος απ τους «μεγάλους» που πήγε να μου επιτεθεί τον έβαλα στη θέση του... ψευτοαντρισμός και αηδίες...
Ήταν κι ο πατέρας του γιου μου μαζί, ο οποίος απλά τους είδε κι έφυγε... μετά το διαζύγιο άνευ προηγουμένου η αδιαφορία του.
Απλά πολύ απλά τους είπα πως έχω δώσει όλων τα ονόματα στην ασφάλεια και πως αν πάθει κάτι το παιδί μου, θα συλληφθούν αμέσως...
Δεν ξέρω πως να χειριστώ το θέμα, ο γιος μου επιμένει να δώσει τα χρήματα για να μην τον χτυπήσουν, εγώ όμως ξέρω, πως αν υποκύψεις μια φορά σε εκβιαστή... είναι σαν να ߴχεις υπογράψει και την καταδίκη σου.
 
Ειλικρινά δεν ξέρω, πως από δω και πέρα να χειριστώ το θέμα και πραγματικά τρέμω για τη σωματική ακεραιότητα για να μην το πάω και πιο μακριά τη ζωή του γιου μου...

peri-planisi ένα blog παντός καιρού και διάθεσης Πέμπτη, Ιούνιος 07, 2007

ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ

posted by Alkyoni at 10:02 πμ