Σκέψεις με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας…

Η 8η Μάρτη ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη. 
Η ιδέα για τον εορτασμό της προέκυψε κατά το πέρασμα στον 20ό αιώνα, στη διάρκεια του οποίου κυριάρχησε η εκβιομηχάνιση, η πληθυσμιακή έκρηξη και οι ριζοσπαστικές ιδεολογίες.

Το έναυσμα, όμως, είχε δοθεί αιώνες πριν, με τη Λυσιστράτη να πρωτοστατεί σε μια ιδιόμορφη «φεμινιστική» απεργία, προκειμένου να τελειώσει ο πόλεμος των ανδρών. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης οι γυναίκες του Παρισιού ζητούσαν «ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα» στις Βερσαλίες. 

Η γιορτή ουσιαστικά αφορά στους αγώνες συνηθισμένων γυναικών, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητα τους έγραψαν ιστορία.

Στις μέρες μας, όμως, σε πολλές χώρες η Ημέρα αυτή έχει χάσει το πολιτικό της μήνυμα. Εμπορευματοποιήθηκε ! Θα ήταν αφελές, ίσως και ειρωνικό, να αντιλαμβανόμαστε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας σαν μία ευκαιρία να προσφέρουμε λουλούδια στις μαμάδες και τις συζύγους μας, όταν σε όλο τον κόσμο συμβαίνουν καθημερινά εγκλήματα εις βάρος των γυναικών.

Σήμερα ο σημαντικότερος ίσως λόγος για να ''εορτάζεται" η ημέρα της γυναίκας είναι η ανάγκη να εξαλειφθούν φαινόμενα φυλετικού ρατσισμού και κακοποίησης, που δυστυχώς δε συναντώνται μόνο στις χώρες του τρίτου κόσμου.

Συμμετέχουμε σε μία εθελοντική οργάνωση με την επωνυμία Σύλλογος Κοινωνικής Παρέμβασης «ΕΡΑΣΜΟΣ» και αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία αλληλοσεβασμού χωρίς βία και κακοποίηση. Ο εθελοντής (είτε άντρας, είτε γυναίκα) ξεκινά με ειλικρινή διάθεση και θετική ενέργεια. Δεν τον αναγκάζει κανείς, μόνος του διαλέγει το δρόμο της προσφοράς προσπαθώντας να κάνει το «εγώ» «εμείς», να απαλύνει τον πόνο. Ωστόσο πιστεύουμε ότι η αγάπη στο συνάνθρωπο δίνει σ' αυτόν που τη χαρίζει πολλά, ίσως περισσότερα απ' ότι σ' αυτόν που τη δέχεται που μπορεί και να νοιώσει προσβεβλημένος γιατί βρέθηκε στην ανάγκη στήριξης.
Δημιουργήσαμε τον ξενώνα φιλοξενίας σαν χώρο ανακούφισης και προσωπικής ανάπτυξης για μια καλύτερη κοινωνία που να δίνει την ευκαιρία άρσης της ταπείνωσης στις γυναίκες και γενικότερα στα θύματα βίας. ...
Αντί να διαδέχεται το όνειρο η σκληρή πραγματικότητα ας διαδέχεται τη σκληρή πραγματικότητα το Όνειρο της καθεμιάς ή του καθένα.

ΚΙΝΗΘΕΙΤΕ λοιπόν ΑΦΟΒΑ και ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ

• Όταν καταγγέλλετε επεισόδια βίας σε βάρος σας στο Αστυνομικό Τμήμα βεβαιωθείτε και ΕΠΙΜΕΝΕΤΕ να γραφτεί στο βιβλίο συμβάντων. Είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν.
• Η βία δεν πρέπει να μένει στο σκοτάδι, γιατί έτσι αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα και επαναλαμβάνεται.
• Η βία είναι έγκλημα κατά του προσώπου του ανθρώπου και δεν πρέπει να γίνεται ανεκτή από κανέναν.
• Η συμβολή του πολίτη είναι απαραίτητη για την κινητοποίηση των νόμιμων μηχανισμών προστασίας του ανθρώπου. Όταν πέσει στην αντίληψή μας κάτι παράνομο και εγκληματικό, έχουμε υποχρέωση να το καταγγέλλουμε.

Χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε τις σημαντικές αλλαγές που έχουν σημειωθεί, η ισότητα έχει κατακτηθεί περισσότερο τυπικά παρά ουσιαστικά και παρόλο που η γυναίκα συμμετέχει αρκετά στην κοινωνική ζωή, στην εκπαίδευση και την πολιτική, απουσιάζει ωστόσο από τα ισχυρά κέντρα λήψης αποφάσεων. Η ισότητα δεν ισχύει στην πράξη, λόγω των προκαταλήψεων και των οικονομικών συμφερόντων.
Η ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών δεν είναι ζήτημα που αφορά μόνο τις γυναίκες. Είναι ζήτημα που αφορά όλη την κοινωνία. Είναι ζήτημα βαθιά πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και αναπτυξιακό. «Μια δημοκρατία που δεν κάνει χώρο για τις γυναίκες -που αποτελούν περίπου το 52% του πληθυσμού της- στη διαδικασία λήψης αποφάσεων δεν είναι πραγματική δημοκρατία» δήλωσε η Margot Wallström, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Από τη μέχρι σήμερα λειτουργία του συλλόγου «ΕΡΑΣΜΟΣ» και από την αντιμετώπιση προβλημάτων που συνδέονται με τις διαφορές που γεννιούνται στη σχέση άντρα-γυναίκας, διαπιστώνουμε ότι και οι δύο μαζί με αυτογνωσία, υπευθυνότητα, με σεβασμό στη διαφορετικότητα του άλλου και δεξιότητες ενσυναίσθησης μπορούν να στηρίξουν την προοπτική της δημιουργίας μιας κοινωνίας όπου θα επικρατούν ισότιμες σχέσεις.
Μόνο «Μαζί» μπορούμε να τα καταφέρουμε.
 
Η 8η Μάρτη λοιπόν αφιερώνεται

• Στη Κακοποιημένη Γυναίκα
• Στη Γυναίκα που απασφαλίζει ενεστώτες
• Σε εκείνη που σέρνεται από κούραση και νεύρα τα δύσκολα απόβραδα, που χαίρεται σαν παιδί τα Σαββατοκύριακα, τη θάλασσα, την άμμο, τον ήλιο και τις διακοπές !
• Στη σύγχρονη γυναίκα- άνθρωπο που ζει μέσα σε μια κοινωνία ζούγκλα και δίνει τη δική της μάχη για επιβίωση, αναγνώριση , επαγγελματική και κοινωνική καταξίωση!
• Στη μάνα που δίνει στο παιδί της ένα χάδι αντί για ένα όνομα!
• Στη γυναίκα εκείνη που δεν έχει ψωμί να χορτάσει την οργή της!
• ούτε έχει ανάγκη από κρασί για να ξεδιψάσει τη μέθη της ζωής της!
• Σε εκείνη που έμπλεξε με έναν άγνωστο σε ένα χορό, που πότε μοιάζει με ταγκό και πότε με οδομαχία!
• Σε εκείνη που πολεμάει κρατώντας με το ένα χέρι το παιδί και με το άλλο το όπλο!
• Στην άνεργη, στη φοιτήτρια, στην επαγγελματία!
• Σε εκείνη που αγαπάει χωρίς να κοιτάζει πάνω από τον ώμο της!
• Σε εκείνη που η αδυναμία της είναι η δύναμη της που δεν γνωρίζει!

Τη σημερινή μέρα άλλοι τη λένε γιορτή, εμείς ας την πούμε ημέρα της γυναίκας , μια από τις μέρες που η ανδροκρατούμενη κοινωνία της χρωστάει! Και αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι όχι μόνο τη σημερινή!

• Είναι η ημέρα της θηλυκής ανθρώπινης ύπαρξης που παλεύει για μια ζωή γεμάτη και σωστή,
• Η ημέρα της Γυναίκας που διεκδικεί όσα η ζωή της στέρησε ως τώρα,
• της Γυναίκας που ονειρεύεται, ελπίζει κι ερωτεύεται,
• της Γυναίκας Μάνας.
• Ναι, και αυτής της ΓΥΝΑΙΚΑΣ, αυτοπροσώπως !

Στην υγεία, και την ψυχική δύναμη της Γυναίκας λοιπόν! ... Και όχι μόνο αυτής, αλλά και του άντρα που στέκεται αληθινά δίπλα της, γιατί αυτοί οι δυο είναι αλληλένδετες υπάρξεις που συμπληρώνουν η μια τα κενά της άλλης...

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Κοινωνικής Παρέμβασης «ΕΡΑΣΜΟΣ»
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Τρως ξύλο; Να πώς θα το κρύψεις!»: Το make up της σιωπής στην τηλεόραση της ξεφτίλας (Morocco TV “Sabahiyat”)

Στον απόηχο της «Παγκόσμιας ημέρας κατά της βίας εναντίον των γυναικών»... Μετά από εκατοντάδες πορείες, διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις και χιλιάδες άρθρα και αφιερώματα... έσκασε και η είδηση από το Μαρόκο.

Όχι, δεν είναι κάποια κακοποιημένη γυναίκα που επιστράτευσε όλο της το σθένος για να καταγγείλει το δικό της περιστατικό βίας. 

Ούτε κάποια καινούργια έρευνα που βγάζει στο φως στατιστικά στοιχεία. 

Ούτε καν κάποιες συμβουλές από ειδικούς ως προς το πώς να χειριστεί μια γυναίκα ένα ξέσπασμα ενδοοικογενειακής βίας από τον [αγαπημένο] σύζυγο... 
Από αυτά που το θύμα ντρέπεται όχι μόνο να καταγγείλει αλλά να παραδεχτεί ακόμη και στον ίδιο της τον εαυτό...

Πρόκειται για κάτι πιο πρακτικό: μια make up artist βγαίνει στο τηλεοπτικό πρόγραμμα “Sabahiyat” και δίνει συμβουλές για το πώς μπορεί μια γυναίκα να καλύψει με μακιγιάζ τα σημάδια από το ξύλο που έχει φάει. 

Το μέρος του προγράμματος ονομάζεται: «καμουφλάζ για τα ίχνη της βίας». 

Η μακιγιέζ δείχνει όλο χαρά ποια προϊόντα μπορείς να χρησιμοποιήσεις και πώς να τα εφαρμόσεις στο πρόσωπο ενώ η παρουσιάστρια σχολιάζει την εικόνα λέγοντας: 

«ελπίζουμε αυτά τα μυστικά ομορφιάς να σας βοηθήσουν να τα βγάλετε πέρα στην καθημερινή σας ζωή» [sic] 

Στο τέλος, χαμογελάει η μακιγιέζ που τα κατάφερε, χαμογελά και το μοντέλο, η γυναίκα με τις μελανιές που κρύφτηκαν τόσο καλά κάτω από το make up και το concealer… 
Όλα καλά! Ούτε ίχνος βίας στο Μαρόκο του 2016.
Το πρόγραμμα ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυρίας κι έγινε θέμα στα social media. Ευτυχώς, τα αντανακλαστικά κάποιων δουλεύουν ακόμη... Δεν έχουν αποχαυνωθεί όλοι/ες από βλακώδη τηλεοπτικά προγράμματα.

Το κανάλι 2Μ που πρόβαλε τα tips του αίσχους, κατέβασε το συγκεκριμένο video από το διαδικτυακό του πρόγραμμα και μίλησε για ένα απλό, στιγμιαίο τηλεοπτικό ατόπημα. Αλήθεια; Εδώ, κάτω από αυτή την ενέργεια, κρύβεται πασαλειμμένη με make up και concealer, η σεξιστική νοοτροπία που θεωρεί ότι οι γυναίκες πρέπει να δέχονται την ενδοοικογενειακή βία αδιαμαρτύρητα: 

«Τρως ξύλο; Να πώς θα το κρύψεις!» Το ενδεχόμενο να μιλήσεις γι αυτό, δεν παίζει καθόλου. Επιπλέον, δεν υπάρχει καμία αγωνία, καμία φρίκη... Ούτε καν ανησυχία. 
«Τρως ξύλο; Ε δεν είναι δα και κάτι φοβερό, συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες». Είναι μέρος της καθημερινής ζωής. Πρέπει να μάθεις να το κουκουλώνεις. 
Να το κρύβεις καλά, να μην φαίνονται τα σημάδια.

Αύριο –μεθαύριο, πού ξέρεις; βγαίνει κι ένα νέο πρωτοποριακό προϊόν: concealer ειδικά για τις μελανιές από το ξύλο ή make up για χαστούκια, make up για μπουνιές κ.ο.κ. 

Αν οι εταιρείες καλλυντικών το θελήσουν, τα κανάλια εδώ θα είναι, πρόθυμα να προωθήσουν αυτά τα προϊόντα ομορφιάς που... αγαπούν τις γυναίκες.

Όσο η τηλεόραση συνεχίζει την... προσφορά της στην κοινωνία, χιλιάδες Μαροκινοί υπογράφουν μια γραπτή διαμαρτυρία [Moroccans sign a petition] που καταγγέλλει τον τηλεοπτικό σταθμό 2Μ ότι στις 23/11/2016, δύο ημέρες πριν από την Παγκόσμια Ημέρα κατά της βίας εναντίον των γυναικών, πρόβαλε το απαράδεκτο αυτό πρόγραμμα. 

«Μην καλύπτετε την ενδοοικογενειακή βία. Καταγγείλετε τον δράστη»απαντούν στο make up του αίσχους, «οι Μαροκινοί πολίτες που ανησυχούν» που υπογράφουν το petition.

Στο Μαρόκο, η ενδοοικογενειακή βία μετράει 20.000 περιστατικά που καταγγέλθηκαν μόνο τα δύο τελευταία χρόνια. Ποιος ξέρει πόσα σκεπάστηκαν κάτω από make up και concealer, κάτω από ντροπή και φόβο. 
Το τελευταίο που χρειάζονταν οι Μαροκινές είναι προγράμματα σαν αυτό. Ντροπή για τους ανθρώπους των media.

tvxs

Σε καταστάσεις Ενδοοικογενειακής Βίας, δεν υποφέρουν μόνο οι γυναίκες, αλλά και τα παιδιά

Η βία μέσα στην οικογένεια είναι ένα φαινόμενο διαπολιτισμικό, διαχρονικό και δεν διαλέγει κοινωνικές τάξεις. 

Στην Ελλάδα, το ποσοστό της βίας μέσα στην οικογένεια ανέρχεται στο 31%. 

Η πραγματική διάσταση του προβλήματος όμως δεν μπορεί να δοθεί, γιατί ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών που κακοποιείται φοβάται να το καταγγείλει. Περίπου μόνο 1 στα 20 περιστατικά καταγγέλλεται στην Αστυνομία.

Σε καταστάσεις ενδοοικογενειακής βίας δεν υποφέρουν μόνο οι γυναίκες, αλλά και τα παιδιά, είτε ως μάρτυρες σε σκηνές βίας, είτε ως θύματα της βίας. 

Έρευνες δείχνουν ότι παιδιά, των οποίων η μητέρα κακοποιείται, είναι και τα ίδια θύματα λεκτικής, σωματικής, ψυχολογικής ή σεξουαλικής κακοποίησης. 

Επίσης, οι κακοποιημένες γυναίκες διατρέχουν πολύ μεγάλο κίνδυνο να κακοποιήσουν και οι ίδιες τα παιδιά τους. 

Τα παιδιά- θύματα της ενδοοικογενειακής βίας συνήθως εμφανίζουν ψυχοσωματικά προβλήματα και άλλες διαταραχές, από νυχτερινή ενούρηση μέχρι και απόπειρες αυτοκτονίας. Είναι πιο ευάλωτα σε παραβατικότητα και συχνά από θύματα γίνονται τα ίδια δράστες. 

Κομμάτια από τη συμπεριφορά των γονέων φαίνεται να μεταβιβάζονται και στις επόμενες γενιές, στην ενήλικη ζωή των παιδιών τους μέσα στο συζυγικό τους ρόλο. Γονείς που ως παιδιά έχουν υπάρξει αυτόπτες μάρτυρες ή θύματα ενδοοικογενειακής βίας, έχουν τάση για βίαιη συμπεριφορά και δυσκολίες προσαρμογής στην οικογενειακή τους ζωή. Γονείς που συνεχίζουν το φαύλο κύκλο της κακοποίησης στα παιδιά τους, φαίνεται πως έχουν αποσυνδέσει τα συναισθήματά τους από τις αναμνήσεις της δικής τους κακοποίησης.

Ο μηχανισμός της αποσύνδεσης παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για τη μεταβίβαση τις κακοποίησης στις επόμενες γενιές. Οι γονείς αυτοί φαίνεται να εμφανίζουν υψηλά επίπεδα εξιδανίκευσης, ασυνέπειας και τάση φυγής στις περιγραφές της παιδικής τους ηλικίας. Ανακαλούν τη φροντίδα που έλαβαν ως παιδιά με τρόπο αποσπασματικό, κομματιασμένο και διακοπτόμενο. 

Αντίθετα, γονείς που δεν αναπαράγουν την κακοποίηση στα παιδιά τους, έχουν πιο συγκροτημένη την εμπειρία της κακοποίησής τους και πιο σταθερή και ενοποιημένη εικόνα για τον εαυτό τους.

Το προφίλ των κακοποιημένων γυναικών

Χαμηλή αυτοεκτίμηση. 

Πιστεύουν ότι ο ρόλος τους ως σύζυγοι, νοικοκυρές και μητέρες τους δίνει αυτοαξία. Έχουν παραδοσιακές αντιλήψεις σε θέματα οικογένειας και πιστεύουν στην ενότητά της και στα στερεότυπα του γυναικείου ρόλου. Οι περισσότερες έχουν υπάρξει θύματα κακοποίησης από τους γονείς τους στην παιδική τους ηλικία.
Παθητική συμπεριφορά. 

Υπομένουν, ανέχονται τον εξευτελισμό και την προσβολή, δέχονται την ευθύνη για τις βίαιες πράξεις των συζύγων τους. Ενώ χαρακτηρίζονται παθητικές από τους άλλους, αντιμετωπίζουν όμως τη βία στο σπίτι με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφεύγουν μεγαλύτερη κακοποίηση ή και δολοφονία.
Ανασφάλεια και αναξιότητα. 

Νιώθουν ξεκρέμαστες χωρίς την παρουσία του συζύγου, αποφεύγουν να αναλάβουν ευθύνες και πρωτοβουλίες γιατί φοβούνται ότι αν αποτύχουν θα κατακριθούν και θα κακοποιηθούν. Συχνά χρησιμοποιούν τα σεξ ως μέσο διατήρησης της σχέσης τους.
Ενοχές. 

Πιστεύουν ότι ευθύνονται οι ίδιες για την κακοποίησή τους και αρνούνται τον θυμό που νιώθουν από την κακοποίηση.
Ψυχοσωματικά συμπτώματα. 

Έχουν έντονες αντιδράσεις άγχους και ψυχοσωματικές ασθένειες.
Αίσθημα αβοηθησίας. 

Πιστεύουν ότι κανείς δεν μπορεί να τις βοηθήσει και να τις στηρίξει πέρα από τον ίδιο τον εαυτό τους.

Το προφίλ του άνδρα-θύτη

Χαμηλή αυτοεκτίμηση. 

Πιστεύουν ότι μέσα από τη βίαιη συμπεριφορά τους και τον αυταρχισμό τους μπορούν να αποδείξουν ότι αξίζουν. 

Συχνά χρησιμοποιούν το βίαιο σεξ ως μέσο για να αυξήσουν την αυτοεκτίμησή τους και τον ανδρισμό τους. 

Έχουν κτητική συμπεριφορά, δημιουργούν σκηνές παθολογικής ζήλιας και πολλοί παρουσιάζουν διπλή προσωπικότητα. 

Κάποιοι έχουν υπάρξει θύματα ή μάρτυρες σκηνών βίας στην πατρική τους οικογένεια.
Παραδοσιακές αντιλήψεις γύρω από το ρόλο τους. 

Πιστεύουν στην υπεροχή των ανδρών και στον παραδοσιακό τους ρόλο μέσα στην οικογένεια.
Έλλειψη αυτοελέγχου και επίγνωσης των πράξεών τους και προβολή της ευθύνης σε άλλους.

Δεν παραδέχονται ότι η συμπεριφορά τους είναι βίαιη, δεν εκτιμούν τις αρνητικές επιπτώσεις που έχει η πράξη τους στο θύμα ή στα άλλα μέλη της οικογένειας. Δικαιολογούν τον εαυτό τους για τη συμπεριφορά τους, προβάλλοντας άλλους, εξωγενείς παράγοντες, όπως οικονομικά προβλήματα, αλκοόλ, την προκλητική συμπεριφορά της συζύγου.

Το ερώτημα που συχνά τίθεται είναι: ‘γιατί οι κακοποιημένες γυναίκες δεν φεύγουν από το σπίτι;’

Ο φόβος, η ανασφάλεια, η συναισθηματική εμπλοκή, η παγίδευση και η εξάρτηση είναι μερικοί από τους λόγους που απαντούν το ερώτημα. 

Φοβούνται τις επιπτώσεις της αποκάλυψης και την αντίδραση από το σύζυγο. 

Φοβούνται ότι η οικογένειά τους δεν θα τις στηρίξει, είτε γιατί δεν έχει τη δυνατότητα, είτε γιατί ακολουθεί την αντίληψη ‘κάνε υπομονή μην χαλάσεις την οικογένειά σου’. 

Πιστεύουν ότι θα διαλυθεί η οικογένειά τους και τα παιδιά τους θα κουβαλούν το στίγμα των χωρισμένων γονιών. 

Εκλογικεύουν την κατάσταση λέγοντας ότι τα παιδιά χρειάζονται και τους δυο γονείς για να μεγαλώσουν σωστά. 

Νιώθουν ότι ευθύνονται για την κακοποίησή τους, οπότε δεν πρέπει να παραπονιούνται και να εναντιώνονται στο σύζυγο. Ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών παραδέχονται ότι είναι ερωτευμένες με το σύζυγό τους και ότι αν αυτοί αλλάξουν συμπεριφορά, τότε εκείνες θα τα ξεχάσουν όλα και θα είναι ευτυχισμένες. 

Ντρέπονται να αποκαλύψουν την κακοποίησή τους γιατί πιστεύουν ότι θα θιγεί η αξιοπρέπειά τους.

Η κατανόηση του κύκλου της βίας είναι πολύ σημαντική γιατί μας επιτρέπει να ερμηνεύσουμε το πως οι κακοποιημένες γυναίκες μετατρέπονται σε θύματα, πως αποκτούν το αίσθημα της αδυναμίας και γιατί δεν προσπαθούν να ξεφύγουν. 

Τρεις είναι οι φάσεις που περιγράφουν τον κύκλο της ενδοοικογενειακής βίας.

Σε πρώτη φάση γίνονται επεισόδια βίας ήπιας έντασης και ...

......

η συνέχεια εδώ: family-violence

σχετικό: Τα παιδιά ως μάρτυρες ενδο-οικογενειακής βίας 

«House of Angels» -- ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

  Τα μέλη του Συνδέσμου Γυναικείων Σωματείων Ηρακλείου και Ν. Ηρακλείου, έχοντας πίστη στις ευλογημένες αρχές του εθελοντισμού, αρκετά χρόνια τώρα, δραστηριοποιούνται στο χώρο της κοινωνικής φροντίδας και με προθυμία, αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για να στηρίξουν τον πάσχοντα συνάνθρωπο. 

Κύριος στόχος μας είναι να αναπτύξουμε το θεσμό της προσφοράς και του εθελοντισμού, συμβάλλοντας ενεργά, στην δημιουργία αντισωμάτων για την πρόληψη και καταπολέμηση της κακοποίησης και της βίας, ενέργειες που γεμίζουν με γκρίζες κηλίδες τον πολιτισμό μας.

Μετά από την ίδρυση του «Ξενώνα για την Κακοποιημένη Γυναίκα και Παιδί», που λειτουργούμε στην πόλη του Ηρακλείου, αποφασίσαμε να υλοποιήσουμε ένα καινούργιο στόχο. Να δημιουργήσουμε ένα μικρό ξενώνα, για την προστασία και την φιλοξενία μικρών παιδιών ηλικίας 0 – 6 ετών, που έχουν εγκαταλειφθεί από τους γονείς τους, είναι παραμελημένα ή βρίσκονται στα «αζήτητα».

Το δύσκολο αυτό έργο, που με αίσθημα ευθύνης, εθελοντικά αναλαμβάνουμε, είναι μια κίνηση ανθρωπιάς προς τα ανήλικα παιδιά που έχουν ανάγκη φροντίδας, προστασίας, αλλά και μιας ζεστής αγκαλιάς. Κι επειδή, όλοι ξέρουμε πως η φωνή της παιδικής καρδιάς, «μιλάει» στις συνειδήσεις των ανθρώπων και αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές κάθε κοινωνίας, εμείς τολμούμε να αρθρώσουμε την κοινωνική – όχι και τόσο γνωστή – τούτη διάσταση της ζωής, ελπίζοντας όπως πάντα στην υποστήριξη της Πολιτείας, μα και στην ευγενική προσφορά των ευαισθητοποιημένων συνανθρώπων μας.

Κάθε παιδί έχει δικαίωμα: 
* σε μια εκπαίδευση,
* να ζει σε μια ελεύθερη κοινωνία,
* προστασίας από κάθε μορφή εκμετάλλευσης και βίας
* στον ελεύθερο χρόνο, στο παιχνίδι, στην ανάπαυση.

Μα πάνω απ’ όλα κάθε παιδί…
έχει Δικαίωμα στην Αγάπη,
στο Όνειρο, στην Ελευθερία
…κι αυτό είναι υπόθεση
ΟΛΩΝ μας.

Η κακοποίηση- παραμέληση συμβαίνει σε όλους τους τύπους οικογενειών, ανεξάρτητα από το μορφωτικό, οικονομικό τους υπόβαθρο ή την κοινωνική τους τάξη. Ως γονείς οφείλουμε να μεγαλώσουμε το παιδί μας σωστά, μέσα σε μια υγιή σχέση, μεταφέροντας αύριο αυτό το μοντέλο και στη δική του οικογένεια.

Child Hostel

«House of Angels»

Our members in the Association strongly believing in the principles of voluntarism for many years has been activated in the field of Social care and willingly has taken the initiation to help the suffering fellow-man.

Our main target is to establish the institution of offering and voluntarism so as “antibodies” for the prevention and opposition of abuse and violence – a disgrace for our civilization- are developed.

Some years after the foundation of the “Shelter for Abused women and Children”, the Association of Female Boards of Heraklion decided to materialize a small hostel for children aged 0-6 years old – children abandoned by their parents or simply “unsolicited”.

The lack of satisfactory infrastructure to deal with such problems was the incentive.
Thus we took upon ourselves the above task with a great sense of responsibility hoping these children to find a warm snuggle in our arms.
We all know a child’s cry for help will leave no one untouched and cold hearted, so we keep our fingers crossed for any help, from either the responsible State or sensitized fellow men, to make our dream come true.

HELPLINE: 801-11-16000

Every child has the right: to be educated,
to live in a free society,
to be protected from any kind of violence and exploitation,
to have free time to play and rest.

But above all, every child…
…has the Right to be Loved,
to have Dreams, to be Free.
All the above is “OUR AFFAIR”

The abuse and neglect happens in all types of family regardless of educational, economic or social status.
As parents it is our duty and privilege to up-bring our children properly, in a healthy relationship and give them a good model for their own future family.

When a child is neglected or has experiences violence then:
Has extremely low self-esteem
Feels intense fear
Distracts and rejects any relationship with adults
Reacts passively and is overpowered by stress
Is dependable and insecure
Might present behavioral disorders: nocturnal enuresis, passiveness,etc.
His/her school progress is influenced and disrupted because of his/her learning problems.

Useful Services
HelpLine
Against the Domestic Violence
801-11-16000

Shelter for Abused Women and Children tel.2810-242121
Τράπεζα Χανίων, Αρ.Λογαρ. 114783012
Chania Bank, Ac.n. 114783012

Πηγή: Σύνδεσμος Μελών Γυναικείων Σωματείων Ηρακλείου και Ν. Ηρακλείου

Οικογένεια και φίλοι, πως μπορούμε να βοηθήσουμε μια κακοποιημένη γυναίκα

Αν ανήκετε στους φίλους ή στην οικογένεια μιας κακοποιημένης γυναίκας ή παιδιού και δεν γνωρίζετε πώς να αντιδράσετε, μάθετε για τις σωστές μεθόδους αντιμετώπισης.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΞΑΛΕΙΨΗΣ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

• Μάθετε τα ακριβή γεγονότα.
• Βεβαιώστε την ότι πιστεύετε την ιστορία της.
• Ακούστε την και αφήστε την να μιλήσει για τα αισθήματά της.
• Μην κρίνετε ή δίνετε συμβουλές. Μιλήστε της για τις επιλογές που έχει.
• Η φυσική της ασφάλεια είναι η πρώτη προτεραιότητα. Αν πιστεύετε ότι διατρέχει κίνδυνο, πείτε της το. Βοηθήστε την να οργανώσει μια πλάνο-έξοδο κινδύνου.
• Σεβαστείτε το δικαίωμά της στην εχεμύθεια.
• Πείτε της ότι νοιάζεστε και ότι θέλετε να βοηθήσετε.
• Επιτρέψτε της να νιώθει όπως θέλει και υποστηρίξτε τις αποφάσεις της. Αφήστε την να μιλήσει και για τις στοργικές στιγμές της σχέσης της. Μην προσπαθήσετε να μειώσετε τα αισθήματά της για το σύντροφό της. Μην την κρίνετε για το γεγονός ότι μένει μαζί του, αλλά μοιραστείτε πληροφορίες πάνω στο πώς η κακοποίηση εντείνεται με τον καιρό αν δεν υπάρξει παρέμβαση.
• Δώστε της καθαρά μηνύματα, συμπεριλαμβανομένων των παρακάτω:
• Η βία δεν είναι ποτέ αποδεκτή ή δικαιολογημένη.
• Η ασφάλειά της και η ασφάλεια των παιδιών της είναι πάντα τα πιο σημαντικά ζητήματα.
• Η κακοποίηση εναντίον συζύγου είναι έγκλημα.
• Δεν προκαλεί η ίδια την κακοποίηση.
• Δεν φταίει εκείνη για τη συμπεριφορά του συντρόφου της.
• Δεν μπορεί να αλλάξει τη συμπεριφορά του συντρόφου της.
• Απολογίες και υποσχέσεις δεν πρόκειται να δώσουν τέλος στη βία.
• Δεν είναι μόνη.
• Δεν είναι τρελή.
• Η κακοποίηση δεν είναι απώλεια ελέγχου, είναι ένα μέσο ελέγχου.
• Συζητήστε για το πώς η βία επηρεάζει τα παιδιά.
• Ενθαρρύνετέ τη λέγοντάς τη ότι κάθε φορά που ζητά βοήθεια, αποκτά την συναισθηματική δύναμη που χρειάζεται για να πάρει αποτελεσματικές αποφάσεις. Μπορεί να είναι πολύ φοβισμένη ή μπερδεμένη για να αναλάβει αμέσως δράση.
• Αν και η αστυνομία μπορεί να συνοδεύσει μια γυναίκα πίσω στο σπίτι της για να πάρει τα προσωπικά της αντικείμενα, ενθαρρύνετέ τη να προετοιμαστεί για την πιθανότητα να φύγει από το σπίτι βιαστικά. Θα πρέπει να έχει έτοιμα τα απαραίτητα έγγραφα ή φωτοτυπίες, όπως επίσης και σημαντικά αντικείμενα όπως:
• πιστωτικές κάρτες, μετρητά, βιβλιάρια καταθέσεων
• διαβατήριο, πιστοποιητικά γέννησης, χαρτιά υπηκοότητας
• κλειδιά του σπιτιού
• φάρμακα
• τα αγαπημένα παιχνίδια των παιδιών, ρούχα κλπ.
• Μια κακοποιημένη γυναίκα χρειάζεται την υποστήριξή και την ενθάρρυνσή μας ώστε να κάνει τις επιλογές που είναι σωστές για εκείνη. Όμως υπάρχουν κάποιες συμβουλές που οχι μόνο δεν είναι χρήσιμες, αλλά και επικίνδυνες:
• Μην της λέτε τί να κάνει, πότε να φύγει ή πότε να μη φύγει.
• Μην της λέτε να γυρίσει πίσω στην ίδια κατάσταση και να προσπαθήσει ξανά.
• Μην προσπαθείτε να τη σώσετε ψάχνοντας γρήγορες λύσεις.
• Μην προτείνετε να μιλήσετε στο σύζυγό της για να διευθετήσετε την κατάσταση.
• Μην θέτετε τον εαυτό σας σε κίνδυνο αντιμετωπίζοντας τον επιτιθέμενο άντρα.
• Μην της λέτε ότι θα πρέπει να μείνει για χάρη των παιδιών.
• Ενθαρρύνετε την παροχή ξεχωριστών συμβουλευτικών λύσεων για τον άντρα και τη γυναίκα, αν επιθυμούν κάτι τέτοιο.

περισσότερα εδώ: kakopoiisi

Μία στις τρεις γυναίκες παγκοσμίως είναι θύμα κακοποίησης

Σοκαριστικά είναι τα στοιχεία έρευνας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), τα οποία αποκαλύπτουν ότι περισσότερες από μία στις τρεις γυναίκες παγκοσμίως (το 35,6%) υφίστανται σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση στη διάρκεια της ζωής τους. 

One in three women worldwide is a victim of partner violence

Η έρευνα αποκαλύπτει ότι το 30% των γυναικών πέφτουν θύματα βίας από τους συντρόφους τους.
Παράλληλα, αναφέρει ότι το 38% των γυναικών που δολοφονήθηκαν, δολοφονήθηκαν από τους συντρόφους τους.

Το 42% των γυναικών που έπεσαν θύμα σεξουαλικής ή σωματικής βίας από τους συντρόφους τους, έφεραν τραύματα ως αποτέλεσμα αυτής της βίας. «Τα συμπεράσματα αυτά στέλνουν ένα δυνατό μήνυμα ότι η βία κατά των γυναικών αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας με διαστάσεις επιδημίας» δήλωσε η Δρ. Μάργκαρετ Τσαν, διευθύντρια του ΠΟΥ.

«Φαίνεται, επίσης, ότι το παγκόσμιο σύστημα υγείας μπορεί και πρέπει να κάνει περισσότερα για τις γυναίκες που πέφτουν θύματα βίας» πρόσθεσε.

Οι γυναίκες που πέφτουν θύματα βίας από άτομα με τα οποία δεν διατηρούν ερωτική σχέση είναι κατά 2,6 φορές πιο πιθανό να εμφανίσουν συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους, σε σχέση με τις γυναίκες που δεν έχουν πέσει θύματα βίας. Σε εκείνες που υφίστανται βία από τους συντρόφους τους, διπλασιάζεται η πιθανότητα να εμφανίσουν παρόμοια προβλήματα.

Στην έκθεση αναφέρεται ότι τα μεγαλύτερα επίπεδα βίας κατά γυναικών εμφανίζονται στην Αφρική, όπου σχεδόν ο μισός γυναικείος πληθυσμός (45,6%) υφίστανται σωματική ή σεξουαλική βία. Στην Ευρώπη το ποσοστό φτάνει το 27,2%.

Τα πλούσια κράτη δεν είναι απαλλαγμένα από τη βία. Το ένα τρίτο των γυναικών (32,7%) που ζουν σε χώρες με υψηλά εισοδήματα θα έρθουν αντιμέτωπες με τη βία σε κάποια φάση της ζωής τους, αποκαλύπτει ο ΠΟΥ.

Η έκθεση αναφέρει ότι «ο φόβος του στιγματισμού» εμποδίζει πολλές γυναίκες να καταγγείλουν το γεγονός ότι έπεσαν θύματα σεξουαλικής βίας.

Ο ΠΟΥ καλεί τις κυβερνήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο «να λάβουν υπόψη τους σοβαρά το θέμα» και να υπάρξει καλύτερη εκπαίδευση των ατόμων που εργάζονται στον τομέα της υγείας, ώστε αυτά να μπορούν να αναγνωρίζουν τις γυναίκες που έχουν πέσει ή κινδυνεύουν να πέσουν θύματα βίας και να εξασφαλίσουν ότι θα δώσουν την κατάλληλη λύση.

Την έρευνα πραγματοποίησε ο ΠΟΥ μαζί με το London School of Hygiene and Tropical Medicine (LSHTM) και το Συμβούλιο Ιατρικής Έρευνας της Νοτίου Αφρικής (SAMRC).

Πηγή: tovima.gr, 20-06-2013

Ξενώνας για την κακοποιημένη γυναίκα και το παιδί

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΕΛΩΝ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΝΟΜΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

...Μακριά, κοντά στον ήλιο,
βρίσκονται οι ύψιστες φιλοδοξίες μου.  
Μπορεί να μην τις φτάσω ποτέ,
αλλά μπορώ να σηκώσω το κεφάλι
και να βλέπω, την ομορφιά τους,
να τις πιστεύω και να προσπαθώ να ακολουθώ
το δρόμο που μου τις δείχνουν...

-Λουίζα Αλκοτ 1832-

Ο ξενώνας για την "Κακοποιημένη Γυναίκα και το Παιδί" δημιουργήθηκε προκειμένου να φιλοξενήσει τη γυναίκα με τα παιδιά της που έχουν υποστεί κάθε μορφή βίας (ψυχολογική, οικονομική, σεξουαλική, σωματική) από τον πατέρα, σύζυγο, σύντροφο, αδελφό ή φίλο.
Δίνει στη γυναίκα τη δυνατότητα να φιλοξενηθεί όσο αυτό χρειαστεί και να προστατευθεί μαζί με τα παιδιά της εν ώρα κρίσης. Επίσης μπορεί να ενημερωθεί σχετικά με τα δικαιώματα της, να στηριχθεί από το εξειδικευμένο προσωπικό και τελικά να αποφασίσει η ίδια για τη ζωή της.

Ο Ξενώνας Παρέχει

• Φιλοξενία της γυναίκας με τα παιδιά της
• Παροχή στέγης και διατροφής
• Ψυχολογική Στήριξη
• Νομικές Συμβουλές
• Βιβλιοθήκη
• Συνεργασία με τον Ο.Α.Ε.Δ. για ευκολότερη πρόσβαση στην αγορά εργασίας
• Συνεργασία με άλλες υπηρεσίες και φορείς που μπορούν να την βοηθήσουν
• Συνεργασία με τα Μ.Μ.Ε. για την συνεχή ενημέρωση του φαινόμενου βίας.
• Επεξεργασία στατιστικών δεδομένων για θέματα βίας. 

Ανοιχτή Γραμμή Επικοινωνίας

Με σεβασμό, εχεμύθεια και εξειδικευμένο προσωπικό η "Γραμμή Ελπίδας", κατά της οικογενειακής βίας, ανοίγει το δρόμο σε κάθε συνάνθρωπο που αναζητά βοήθεια για τον ίδιο ή για άτομο του οικογενειακού ή φιλικού του περιβάλλοντος.
Η γραμμή λειτουργεί καθημερινά από 9:00π.μ. έως 9:00μ.μ., χωρίς χρέωση, και καλύπτει ολόκληρη την Κρήτη.

Καλέστε στο 800 - 11 - 16000 καθημερινά από 9:00π.μ. έως 9:00μ.μ., χωρίς χρέωση.


Κέντρο Υποδοχής

Σκοπός του κέντρου είναι:
• Η άμεση βοήθεια σε γυναίκες θύματα βίας και των παιδιών τους με προσωπικές συνεντεύξεις, ψυχολογική υποστήριξη και παροχή νομικών συμβούλων.
• Η ενημέρωση τους για την ύπαρξη του "Ξενώνα" και για την δυνατότητα φιλοξενίας τους εν ώρα κρίσης, καθώς και για τις υπόλοιπες Υπηρεσίες, που μπορούν να τους παρέχουν βοήθεια.
• Η Διοργάνωση ομιλιών ευαισθητοποίησης σε σπουδαστές, συλλόγους, σχολεία και όπου αλλού κρίνεται αναγκείο με στόχο την πρόληψη και την καταστολή της.
• Εκπαίδευση εθελοντικού προσωπικού σε σεμινάρια.

πηγή