Πώς θα σταματήσετε το παιδί σας να χτυπάει;

Τα παιδιά, ήδη από την ηλικία του πρώτου έτους, ξεκινούν να κουνούν τις γροθιές τους όταν θυμώνουν ή όταν τα δυσκολεύει κάτι. Πώς μπορείτε να διαχειριστείτε αυτήν την συμπεριφορά; 

Τα παιδιά, ήδη από την ηλικία του πρώτου έτους, ξεκινούν να κουνούν τις γροθιές τους όταν θυμώνουν ή όταν τα δυσκολεύει κάτι. Πώς μπορείτε όμως να διαχειριστείτε κατάλληλα αυτήν την συμπεριφορά ώστε να μην χτυπάει άλλα παιδιά μεγαλώνοντας;
Οι γροθιές των παιδιών σε νηπιακή ηλικία είναι ένας τρόπος για να εκφράσουν και να εξωτερικεύσουν τα αρνητικά τους συναισθήματα, ειδικά την περίοδο όπου δεν μπορούν ακόμα να μιλήσουν. Διοχετεύουν έτσι όλη την πίεση ή την απογοήτευση που μπορεί να αισθάνονται, μιας και η καθημερινότητά τους είναι γεμάτη από προκλήσεις, αφού η εκμάθηση νέων δεδομένων, δεν είναι πάντα μία εύκολη διαδικασία. Στο μεταξύ, τα νήπια δεν μπορούν ακόμα να συνειδητοποιήσουν ότι τα χτυπήματα μπορεί να βλάψουν τους άλλους, μιας και η αίσθηση της συμπόνιας δεν διαμορφώνεται πλήρως μέχρι τα τρία του έτη.

Πρόληψη, η καλύτερη λύση
Προκειμένου το παιδί να μην υιοθετήσει μια τέτοιου είδους συμπεριφορά, καλό θα ήταν να το παρατηρείτε ώστε να εντοπίσετε ποια είναι τα πιθανά αίτια, που μπορεί να προκαλέσουν τον εκνευρισμό του. Δείτε αν έχει την τάση να χτυπάει όταν είναι κουρασμένο ή όταν πεινάει και οργανωθείτε κατάλληλα για να αποφύγετε τέτοια περιστατικά, με το να το βάζετε νωρίς για ύπνο ή ετοιμάζοντάς του σνακ για όλη την ημέρα. Αν παρόλ’αυτά αποπειραθεί να χτυπήσει είναι σημαντικό να μην αντιδράσετε υπερβολικά, μιας και η δική σας επιθετικότητα υποδηλώνει ότι είναι ο κατάλληλος τρόπος για την επίλυση μιας κατάστασης.

Πέντε βήματα που θα σας βοηθήσουν
Η συνέπεια και η σταθερότητα στις αντιδράσεις είναι η βάση για τα ακόλουθα πέντε βήματα, καθώς ο θυμός σας σε ένα περιστατικό και η σχετική χαλαρότητα σε ένα άλλο, προκαλούν σύγχυση και δεν βοηθούν το παιδί να αντιληφθεί ότι δεν πρέπει να χτυπάει, ούτε τον εαυτό του αλλά ούτε και τους γύρω του.

1. Παραμείνετε ψύχραιμοι, καθώς έτσι του δείχνετε πως ο καλύτερος τρόπος διαχείρισης οποιασδήποτε κατάστασης είναι η ηρεμία και όχι η οργή ή ο θυμός.
2. Αν χτυπήσει εσάς ή κάποιο άλλο παιδάκι μιλήστε του και εξηγήστε του πόσο πονάει και γίνετε περιγραφικοί ώστε να κατανοήσει όσο το δυνατόν περισσότερα από όσα του λέτε. Με αυτόν τον τρόπο θα αντιληφθεί ότι οι πράξεις του έχουν και συνέπειες ενώ του διδάσκετε ταυτόχρονα συμπόνια.
3. Δώστε του να καταλάβει ότι το χτύπημα δεν επιτρέπεται αλλά αναγνωρίστε τα συναισθήματά του. Έτσι μπορεί να μάθει ότι το χτύπημα είναι κακό, αλλά και άλλους τρόπους που μπορεί να εκφράζει όλα όσα νιώθει. Επικυρώνοντας τα αρνητικά του συναισθήματα, το γεμίζετε με αυτοπεποίθηση ενώ νιώθει ότι μπορεί να στηριχθεί σε εσάς για να το βοηθήσετε.
4. Καθοδηγήστε στο διαδικασία και μάθετέ το να απολογείται, αφού έχει πληγώσει κάποιον. Δείξτε του ότι μπορεί να εκφραστεί με λέξεις, αποδεικνύοντάς του έμπρακτα ότι μπορεί να σας εμπιστευθεί. Ενισχύστε αυτήν την θετική συμπεριφορά, επιβραβεύοντάς το αφού σας εξηγήσει πως νιώθει, με μερικές απλές και ευγενικές λέξεις όπως «κάναμε ωραία συζήτηση, μπράβο».
5. Ενισχύστε την συζήτηση και την θετική του συμπεριφορά σε κάθε ευκαιρία, μιας και η επανάληψη συμβάλλει καθοριστικά στην υιοθέτηση υγιών αντιδράσεων. Όταν το δείτε να δυσκολεύεται, βοηθήστε το να διαχειριστεί αυτά που νιώθει ρωτώντας το πώς αισθάνεται, με αποτέλεσμα κάθε φορά να είναι πιο εύκολο να ανοιχθεί, παρά να χτυπήσει.

imommy.gr

Πώς να βοηθήσετε το παιδί σας να σταματήσει να χτυπάει εσάς ή τους άλλους

Είναι αρκετά απλό να βοηθήσετε ένα μικρό παιδί να σταματήσει τα παρορμητικά, επαναλαμβανόμενα χτυπήματα. Πλησιάστε το παιδί σας τη στιγμή που πιστεύετε ότι είναι έτοιμο να χτυπήσει κάποιον.

Προβλέποντας τη συμπεριφορά του θα βοηθήσετε τον εαυτό σας να αντιδράσει χωρίς εκρήξεις. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να παρατηρήσετε πότε το μυαλό σας θα αρχίσει να λέει «Αναρωτιέμαι εάν θα χτυπήσει το άλλο παιδάκι. Πλησιάζει αρκετά το μικρότερο παιδί.. Ελπίζω να μην το κάνει..!» Αυτή η σκέψη είναι το σήμα σας για να πλησιάσετε ήρεμα το παιδί σας και να είστε προετοιμασμένοι. Κάντε μια φιλική ‘περιπολία’ στο παιδί σας πλησιάζοντας το όλο και περισσότερο με αγάπη χωρίς να δίνεται λεκτικές προειδοποιήσεις. Οι λεκτικές προειδοποιήσεις δεν προσφέρουν τίποτα αντιθέτως αυξάνουν το συναίσθημα του φόβου που νιώθει το παιδί σας με αποτέλεσμα να γίνεται όλο και πιο έντονη η ανάγκη του να χτυπήσει το άλλο παιδάκι.
Όταν παρατηρήσετε ότι πάει να σηκώσει το χεράκι του, ‘αποκρούστε’ αυτή την ώθηση με το δικό σας χέρι χωρίς ένταση (αυτό ισχύει και στην περίπτωση που θελήσει να χτυπήσει εσάς). Ή απλά κρατήστε το μπράτσο του ή το χεράκι του απαλά καθώς πλησιάζει πιο κοντά στο άλλο παιδάκι, έτσι ώστε να μη μπορέσει να χτυπήσει  ξαφνικά. Είστε ο υπεύθυνος ασφαλείας. Η εργασία σας είναι να διασφαλίσετε ότι κανείς δεν θα χτυπήσει ή θα χτυπηθεί.
Όταν προσπαθήσει να χτυπήσει, απλά αποτρέψτε το χτύπημα του λέγοντας με ήρεμη και σταθερή φωνή «δεν μπορώ να σε αφήσω να το κάνεις αυτό” έχοντας σταθεί στο ύψος του παιδιού σας και χρησιμοποιώντας βλεμματική επαφή. Μείνετε μαζί του εκεί. Μην πάτε μακριά, μην το επιπλήξετε, δεν χρειάζεται να πείτε απολύτως τίποτα άλλο. Απλά κρατήστε το χεράκι του απαλά, με αγάπη και παραμείνετε μαζί του.
Καθώς το παιδί σας είναι αναστατωμένο, αυτό που το βοηθά πολύ είναι να μπορείτε να είστε ήρεμοι και να το κοιτάτε με αγάπη. Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται μια τέτοια στιγμή είναι να φοβάται τη παρορμητική σας συμπεριφορά ή την αποδοκιμασία σας. Το παιδί σας χρειάζεται να επικεντρωθεί στο να απελευθερώσει όλη την ένταση που νιώθει. Μπορεί να κλάψει. Μπορεί να αρχίσει να ιδρώνει, ενώ φωνάζει δυνατά. Μπορεί να πέσει στο πάτωμα κλαίγοντας ή να κλωτσάει. Όσο πιο έντονη η αντίδραση του παιδιού σας τόσο καλύτερη η έκβαση αυτού του συναισθηματικού επεισοδίου. Απελευθερώνει αρνητικά συναισθήματα και συγκεκριμένα το συναίσθημα του φόβου. Χρησιμοποιεί την ήρεμη παρουσία σας ως σήμα του ότι είναι ελεύθερο να απελευθερώσει αυτά...

Η μυστική γλώσσα των νηπίων

Τι σημαίνει η συμπεριφορά τους  

.

Το μικρό σας γίνεται ένας φραστικός και ισχυρογνώμονας μικρός ανθρωπάκος.  Και μην ξεχνάμε και  πόσο αυταρχικό είναι – σας λέει που να καθίσετε, τι ρούχα θέλει να φορέσει, και τι ακριβώς θέλει να φάει. 
Αλλά έχει ακόμα πολύ δρόμο μπροστά του όταν πρέπει να επικοινωνήσει πιο πολύπλοκες σκέψεις και συναισθήματα με λέξεις, και αυτό σημαίνει ότι συχνά θα πρέπει να ερμηνεύετε κάποιες περίεργες συμπεριφορές του. 

The Secret Language of Toddlers: What Their Behaviors Mean

Η αποκρυπτογράφηση λοιπόν της γλώσσας του σώματός του και των συνηθισμένων εκρήξεων θυμού του, είναι οι εξής:
.
* Δεν σας κοιτάει στα μάτια
Μετάφραση: «Ντρέπομαι»
Όταν τα μωρά αποστρέφουν το βλέμμα τους, σας λένε ότι χρειάζονται ένα διάλειμμα από το να είναι το κέντρο της προσοχής. Αλλά περίπου στα δυο του χρόνια, το μικρό σας αναπτύσσει την ικανότητα για αυτοσυνείδητα συναισθήματα, όπως η ντροπή. Όταν ένα μικρό παιδί αρνείται να σας κοιτάξει, σημαίνει ότι καταλαβαίνει ότι οι πράξεις του μπορεί να σας απογοήτευσαν.
Η αντίδρασή σας: Παραδεχτείτε ότι αυτό που έκανε το μικρό σας ήταν λάθος, με απλές και σύντομες προτάσεις – «Δεν σκίζουμε βιβλία», «Ποτέ δεν σπρώχνουμε» - και προσφέρετέ του έναν τρόπο για να διορθώσει αυτό που έκανε, όπως να κολλήσει για παράδειγμα τη σκισμένη σελίδα, ή να αγκαλιάσει τον φίλο του που κλαίει. Θέλετε να το κάνετε να καταλάβει ότι όλοι κάνουν λάθη κάποιες φορές και είναι σημαντικό να παίρνει μέτρα ώστε να διορθώσει τη ζημιά.
* Θέλει να πάρει όλα του τα κουκλάκια μαζί του στο κρεβάτι
Μετάφραση: «Φοβάμαι»
Πριν από λίγο καιρό, το μωρό σας αγκάλιαζε την κουβερτούλα του και κοιμόταν βαθιά. Τώρα, ξαφνικά, απαιτεί να παίρνει μαζί του κάθε βράδυ τόσα πολλά αντικείμενα τα οποία  του προσφέρουν σιγουριά, που το κρεβάτι του μοιάζει με έργο μοντέρνας τέχνης. Αυτή είναι η ηλικία που η φαντασία των παιδιών πραγματικά καλπάζει, και αρχίζουν να έχουν εφιάλτες και να φαντάζονται τέρατα στη ντουλάπα τους. Το να κρατάει κοντά του αντικείμενα τα οποία του είναι οικεία, το παιδί σας νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια καθώς το παίρνει ο ύπνος ή όταν ξυπνάει κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Η αντίδρασή σας: Τα τέρατα που φαντάζονται τα παιδιά ηλικίας 2 ετών, τους φαίνονται απίστευτα αληθινά, έτσι δεν θα τα βοηθήσει αν τους δείξετε ότι δεν παραμονεύει τίποτα στην ντουλάπα τους. Απλά θα σκεφτούν ότι εσείς δεν μπορείτε να δείτε τα τέρατα. Έτσι, αφήστε το παιδί σας να περικυκλωθεί με όσα αντικείμενα χρειάζεται για να νιώσει ασφάλεια και σιγουριά. 

Αν ανησυχείτε ότι μπορεί να πέσει από το κρεβάτι του, στραφείτε προς ακόμα ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των νηπίων: την επιθυμία του να παίρνει τις δικές του αποφάσεις. Ζητήστε του να διαλέξει τρία κουκλάκια, δυο παραμύθια και ένα αρκουδάκι για να κοιμηθεί μαζί τους εκείνη τη νύχτα.
* Σηκώνει τη μπλούζα του πάνω από το κεφάλι του όταν γνωρίζει κάποιο καινούργιο άτομο
Μετάφραση: «Νιώθω άγχος»
Σκεφτείτε την τελευταία φορά που πήγατε σε ένα κοινωνικό γεγονός όπου δεν γνωρίζατε κανέναν. Πιθανότατα να μιλήσατε στον εαυτό σας για να μην νιώθετε άβολα – «Είναι ωραίο να είσαι έξω με άλλους ενήλικες. Ω, εκείνη εκεί φαίνεται ενδιαφέρουσα. Μου αρέσει αυτό που φοράει. Ίσως να πάω εκεί και να πιάσουμε την κουβέντα» - και πήρατε και ένα ποτήρι κρασί για να έχετε να κάνετε κάτι με τα χέρια σας. Αναλογιστείτε τη συμπεριφορά του μικρού σας, σαν το κατάλληλο ηλικιακά αντίστοιχο της κοινωνικής αμηχανίας ενός ενήλικα. Κάποια παιδιά θα μασήσουν τη μπλούζα τους, ή θα τραβάνε το παντελόνι τους, ενώ άλλα μπορεί να γραπώσουν το πόδι σας, να πιπιλίσουν τον αντίχειρά τους, ή να πέσουν στο πάτωμα και να κρύψουν το πρόσωπό τους.
Η αντίδρασή σας: Μιλώντας του γλυκά, βοηθήστε το να βγει από το «καβούκι» του. Τα μικρά παιδιά στρέφονται στους γονείς τους για να πάρουν στοιχεία για το πώς να συμπεριφερθούν σε καινούργιες καταστάσεις. Χαλαρώστε τους ώμους σας, χαμογελάστε, πείτε «γεια» σε νέες γνωριμίες και σφίξτε καθησυχαστικά το μικρό σας. Έτσι θα καταλάβει ότι το νέο περιβάλλον είναι ασφαλές και φιλικό.
* Μεταμορφώνεται σε κακό παιδί – πετάει φαγητά, χτυπάει, σπάει παιχνίδια
Μετάφραση: «Είμαι κακόκεφο» 
Είναι σοκαριστικό – και ενοχλητικό – όταν το φυσιολογικά γλυκό και καλό μικρό σας μετατρέπεται σε Σούπερ Κακό Παιδί. Αλλά είναι σημαντικό να καταλάβετε ότι αυτή η άσχημη συμπεριφορά είναι πιθανώς απλά μια αντίδραση στην τρέχουσα κατάσταση, και όχι ένα σημάδι ότι η προσωπικότητά του έχει αλλάξει.  Συνήθως όταν τα παιδιά συμπεριφέρονται έτσι, θέλουν να σας πουν «Βαριέμαι», «Κουράστηκα», ή «Χρειάζομαι την προσοχή σου!»
Η αντίδρασή σας: Προσπαθήστε να καταλάβετε τι συμβαίνει. Αν συμπεριφέρεται έτσι επειδή βαριέται, βγάλτε ένα παιχνίδι και παίξτε μαζί του, ή πηγαίνετε μια βόλτα για μια αλλαγή σκηνικού. Επίσης μια καλή ιδέα είναι να το βάλετε τιμωρία. Τα παιδιά νηπιακής ηλικίας είναι σημαντικό να μάθουν ότι υπάρχουν καλύτεροι τρόποι για να τραβήξουν την προσοχή σας από το να συμπεριφέρονται άσχημα. Αν το βάλετε να κάτσει κάπου μόνο του για δυο λεπτά, θα πάρει ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι δεν πρόκειται να ανεχτείτε την ανάρμοστη συμπεριφορά. Έπειτα σκεφτείτε μια διασκεδαστική δραστηριότητα για να κάνετε μαζί.
* Ξεσπάει όταν του φτιάχνετε το σνακ που σας ζήτησε
Μετάφραση: «Το θέλω τώρα»
Είναι θέμα επιβίωσης που τα μωρά γεννιούνται ανυπόμονα. Κάνουν σαματά και κλαίνε για να φάνε τώρα! Να τους αλλάξετε την πάνα τώρα! Να τα πάρετε αγκαλιά τώρα! Η ανικανότητα του μικρού σας να φανεί υπομονετικό, σας υπενθυμίζει ότι παρόλο που μεγαλώνει με την ταχύτητα του φωτός, του έχουν μείνει ακόμα κάποια πράγματα από τα μωρουδιακά του χρόνια. 

Ο προμετωπιαίος φλοιός, η περιοχή του εγκεφάλου η οποία είναι υπεύθυνη για την αυτοκυριαρχία – συμπεριλαμβανομένου και της ικανότητας να αντιμετωπίζει μια καθυστέρηση σε κάτι που χρειάζεται – αρχίζει να αναπτύσσεται περισσότερο περίπου μεταξύ των 2 και 7 ετών.
Η αντίδρασή σας: Μην ενδώσετε στην ανάγκη του μικρού σας για άμεση ικανοποίηση με το να κινήστε σε μεροληπτική ταχύτητα ώστε να ανταποκρίνεστε στην κάθε του απαίτηση. Αντί για αυτό, πείτε του ότι ακούσατε το αίτημά του, και θα του φέρετε αυτό που θέλει όσο πιο σύντομα μπορείτε. Έπειτα, αρχίστε σταδιακά να του αναλύετε το χρόνο που θα πάρει για να ικανοποιήσετε το αίτημά του. Πείτε του «Η μαμά θα τελειώσει με το πλύσιμο των πιάτων, μετά θα στεγνώσει τα χέρια της, θα ανοίξει το ψυγείο, και θα σου βάλει λίγο χυμό». Μαθαίνετε στο μικρό σας μια σημαντική ικανότητα – την υπομονή – με το να επιμένετε να περιμένει για αυτό που θέλει.
* Φωνάζει «Όχι, δικιά μου η μαμά!» όταν σας πλησιάζουν άλλα παιδιά
Μετάφραση: «Δώσε μου παραπάνω προσοχή!»
Αυτού του είδους η συμπεριφορά μπορεί να φανερώνει ότι το μικρό σας νιώθει ότι δεν παίρνει αρκετά από εσάς, ειδικά αν δουλεύετε πολλές ώρες, ή αν φέρατε πρόσφατα ένα νέο μωράκι στην οικογένεια. Αυτή η κτητικότητα, είναι συνήθως κομμάτι της ολοένα και αυξανόμενης αίσθησης του εαυτού του μικρού σας. Το  «δικό μου, δικό μου, δικό μου» στάδιο, μπορεί να είναι ενοχλητικό, αλλά στην πραγματικότητα είναι κάτι καλό, επειδή σημαίνει ότι το μικρό σας κάνει προόδους στο να καταλαβαίνει ποιος είναι σαν άτομο. Σε αυτό το στάδιο, η εικόνα του εαυτού του είναι ενωμένη με τα πράγματα τα οποία αξίζουν πιο πολύ για αυτό, και η μαμά είναι ένα από αυτά.
Η αντίδρασή σας: Αγκαλιάστε το παιδί σας και πείτε του ότι, φυσικά, είστε η δική του μαμά, και ότι το αγαπάτε. Μπορείτε επίσης να το χρησιμοποιήσετε και σαν έναν γρήγορο τρόπο να του μάθετε να μοιράζεται. Πείτε του «Είμαι η μαμά σου, όχι η μαμά του φίλου σου, αλλά μπορώ να είμαι καλή και με τα άλλα παιδιά και να τα χαιρετάω». 

πηγή: 0-6

Χτυπάει ή δαγκώνει τους άλλους; - Νήπια που χτυπούν

Το πρόβλημα: Δαγκώνει τα άλλα παιδάκια 

ή ακόμα και τους γονείς, τη γιαγιά, τη νονά ...

 .

Της Βάσιας Σαραντοπούλου, ψυχολόγου

 .

H λύση: Συνήθως τα παιδιά προσχολικής ηλικίας είναι αυτά που δαγκώνουν περισσότερο. Ειδικά όταν συνειδητοποιήσουν ότι το δάγκωμα συνεπάγεται άμεση αντίδραση της μαμάς και απόσπαση της προσοχής της. 

Child Aggression

μην τα ενισχύετε να είναι επιθετικά με το να γελάτε
όταν χτυπάνε «για πλάκα» το ένα το άλλο ή με το να
τα επιδοκιμάζετε όταν χτυπάνε κάποιο παιδί που τα αδίκησε.

Αν η μαμά και ο μπαμπάς υπενθυμίζουν συνεχώς στο παιδί με ήρεμο και ευγενικό τρόπο ότι «δεν είναι σωστό να δαγκώνουμε» τότε σιγά σιγά θα αρχίσει να εγκαταλείπει αυτή τη συνήθεια. 
Αν δούμε ότι συνεχίζει μετά την παράκλησή μας, τότε λίγα λεπτάκια στο δωμάτιό του χωρίς παιχνίδια και χωρίς την προσοχή της μαμάς, μπορεί να το βάλει να το ξανασκεφτεί αν θα το επαναλάβει την επόμενη φορά. 
Αν αντιληφθείτε ότι το δάγκωμα του παιδιού είναι ένα μέσο για να εκφράσει το θυμό του, τότε καλό θα ήταν να το μάθετε να τον εκφράζει με λόγια και όχι με δαγκωματιές, συζητώντας μαζί του τι ήταν αυτό που το εκνεύρισε.
Το πρόβλημα: Χτυπάει τους άλλους
Η λύση: 
«Για τι πράγμα είναι τα χέρια; Για να χειροκροτούμε, για να χαϊδεύουμε, για να αγκαλιάζουμε και για να κρατάμε. Όχι για να χτυπάμε.» 
 Όσον αφορά τα χτυπήματα προς τους γονείς ή άλλα παιδάκια, ο κανόνας είναι σαφής: Κανείς δεν επιτρέπεται να χτυπάει κάποιον άλλο. Αλλιώς, θα φεύγει από την υπόλοιπη παρέα και τα παιχνίδια του και θα μένει μόνος του. 
Όταν παραβεί τον κανόνα αυτό, τότε χάνει χωρίς διαπραγματεύσεις κάποιο από τα προνόμιά του: το παγωτό, την βόλτα, το καινούργιο παιχνίδι, την τηλεόραση.
Συζητήστε με το παιδί τι μπορεί να κάνει εναλλακτικά, αντί να χτυπάει κάποιον άλλο, όταν θυμώνει. «Τι θα έλεγες να κλωτσούσες την μπάλα σου, όταν θέλεις να χτυπήσεις κάποιον;» ή «Πάρε το μαξιλάρι σου και χτύπα αυτό, όχι την αδερφή σου». Η μετάθεση του θυμού σε κάποιο αντικείμενο είναι ένα προσωρινό μέτρο αντιμετώπισης του θυμού, αλλά καταφέρνει και μειώνει αρκετά τα επίπεδα εκνευρισμού του, μέχρι τουλάχιστον να μπορεί να συζητήσει τον λόγο για τον οποίο θύμωσε. 
Πείτε του ότι με το να δέρνει κάποιο άλλο παιδάκι το πληγώνει και το κάνει δυστυχισμένο και ότι μπορεί να λύσει τις διαφορές του με αυτό αν μοιραστεί περισσότερα παιχνίδια μαζί του ή παίζοντας σύμφωνα με τους κανόνες.
Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά τείνουν να μιμούνται τους γονείς του ή κάποια ισχυρά πρότυπα μέσα στην οικογένεια, οπότε καλό θα ήταν να μην τους δίνετε κάποιο κακό παράδειγμα διαχείρισης θυμού, γιατί μετά θα είναι δύσκολο να το αλλάξετε. Ό,τι και να γίνει, προσπαθήστε να παραμείνετε ήρεμοι και να μην καταφύγετε στη βία. 
Επίσης, μην τα ενισχύετε να είναι επιθετικά με το να γελάτε όταν χτυπάνε «για πλάκα» το ένα το άλλο ή με το να τα επιδοκιμάζετε όταν χτυπάνε κάποιο παιδί που τα αδίκησε. Για κανένα λόγο, η βία δεν θα πρέπει να είναι η λύση. Μην ξεχνάτε όμως να τα ανταμείβετε όταν επιλύουν τις διαφορές τους με μη επιθετικό τρόπο. Αυτό θα τα ωθήσει να επαναλάβουν αυτή τη σωστή συμπεριφορά και να «σβήσουν» την επιθετική από την ...ατζέντα τους.
πηγή: familylife

Νήπια που χτυπούν

Είναι αλήθεια ότι δεν είναι κάτι σπάνιο να χτυπούν τα νήπια αλλά υπάρχουν τρόποι να εμποδίσετε το χτύπημα να γίνει συνήθεια. 

Σχεδόν όλα τα παιδιά, σε κάποια φάση, τσακώνονται και σπρώχνουν ή χτυπούν ένα άλλο παιδάκι. 

Όσο κι αν ξέρετε ότι αυτή η συμπεριφορά δεν είναι σπάνια, νιώθετε άβολα όταν το δικό σας παιδί είναι αυτό που χτύπησε κάποιο άλλο. Ως γονιός αισθανόσαστε πολύ άσχημα. Θα βοηθούσε να δείτε γιατί μαλώνουν τα παιδιά και να έχετε κάποιες συνεπείς στρατηγικές για να εμποδίσετε να συμβεί ξανά.
.

Γιατί το παιδί μου τσακώνεται ή χτυπάει;

Ένα παιδί μπορεί να χτυπάει ένα άλλο επειδή δεν γνωρίζει καλύτερους τρόπους επίλυσης προβλημάτων ή τρόπους να επικοινωνήσει τις ανάγκες του.
Χτυπώντας άλλους ίσως είναι ένας τρόπος για το παιδί σας να πάρει αυτό που θέλει από ένα άλλο παιδί, όπως το παιχνίδι με το οποίο παίζει. Τα παιδιά μαθαίνουν επίσης να μαλώνουν βλέποντας άλλους να μαλώνουν, είτε φίλους ή τους γονείς τους.
.

Για να σταματήσει το παιδί να χτυπάει

Αν η στρατηγική να χτυπάει άλλο παιδί έχει αποτέλεσμα και το παιδί σας παίρνει αυτό που θέλει με αυτόν τον τρόπο, το πιο πιθανό είναι να συνεχιστεί αυτή η συμπεριφορά. Τα παιδιά θα πρέπει να μάθουν αποδεκτούς τρόπους, που δεν βλάπτουν, για να αντιμετωπίζουν τους άλλους και να λύνουν τα προβλήματά τους.
.

Δοκιμάστε τα εξής:

- Περισσότερο παιχνίδι. Για να μάθει πως να συνεργάζεται στα πλαίσια του παιχνιδιού, το παιδί σας πρέπει να παίζει με φίλους. Να είστε κοντά και να επιβραβεύετε το παιδί όταν παίζει καλά, μοιράζεται ή συνεργάζεται.
- Πολλή συζήτηση. Διαμορφώστε μερικούς απλούς κανόνες για το παιδί σας όταν παίζει με άλλα παιδιά. Συζητήστε μαζί του αυτούς τους κανόνες. Πείτε στο παιδί σας ποια είναι η συμπεριφορά που θα θέλατε να ακολουθήσει. Για παράδειγμα, να δίνει και να δέχεται πίσω αντικείμενα, να είναι ευγενικό και να μη χειροδικεί.
- Επιλογή δραστηριοτήτων. Ίσως χρειαστεί να επινοήσετε δραστηριότητες που ενισχύουν την κοινή χρήση αντικειμένων, την ικανότητα να περιμένουν τη σειρά τους σε ένα παιχνίδι, καθώς και τη συνεργασία, όπως είναι παιχνίδια με τη μπάλα και επιτραπέζια παιχνίδια. Ξεκινήστε παίζοντας αυτά τα παιχνίδια μαζί με το παιδί σας.
- Ενίσχυση των δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων. Να επεμβαίνετε και να βοηθάτε το παιδί σας να επιλύσει ένα πρόβλημα πριν ξεσπάσει τσακωμός. Ακόμα και τα μεγαλύτερα παιδιά δυσκολεύονται να βρουν τις κατάλληλες λέξεις ορισμένες φορές. Μπορείτε να βοηθήσετε προτείνοντας λέξεις: "Η Τζούλια λέει: "Έπαιξες, τώρα η σειρά μου". Όταν μαθαίνετε τρόπους επίλυσης προβλημάτων σε παιδιά προσχολικής ηλικίας, ρωτήστε τα ποιο είναι το πρόβλημα, τι θέλει το κάθε παιδί και τι μπορούν να κάνουν όλοι για να βρουν μια συμβιβαστική λύση.

.
πηγή: liberoclub