Κάτσε να μας κάνεις παρέα…

- Κάτσε να μας κάνεις παρέα
- Μητέρα δεν πεινάω, έφαγα έξω…
- Δεν πειράζει, κάτσε να μας κάνεις παρέα…

Πώς μπορούμε άραγε να φανταστούμε το δικό μας οικογενειακό τραπέζι; 

Τί παραστάσεις έχουμε από την οικογενειακή μας ζωή, για τη στιγμή που όλα τα μέλη της οικογένειας κάθονται και γευματίζουν στο ίδιο τραπέζι; 

Ποιο είναι το νόημα ή και η σημασία μιας τέτοιου είδους συνήθειας, στην καθημερινή ζωή μιας οικογένειας;

Το οικογενειακό τραπέζι, με μια πρώτη ματιά, είναι μια δραστηριότητα στην οποία λαμβάνουν μέρος όλα τα μέλη της οικογένειας, εξυπηρετώντας ουσιαστικά την πιο βασική από τις ανάγκες του ανθρώπου, την πρόσληψη τροφής και νερού. 

Μήπως όμως μέσα από αυτή την οικογενειακή δραστηριότητα, ικανοποιούνται και κάποιες άλλες ανάγκες; 

Μήπως κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού φαγητού λαμβάνουν χώρα και κάποιες άλλες διεργασίες, πέρα από την βρώση και την πόση;

Πάνω λοιπόν από το οικογενειακό τραπέζι μπορεί να υπάρξει, ή μάλλον σίγουρα υπάρχει, επικοινωνία και αλληλεπίδραση, ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών, διαφωνία και συμφωνία. Υπάρχει αναφορά, αντιμετώπιση και επίλυση προβλημάτων, έκφραση συναισθημάτων (αρνητικών και θετικών), υποστήριξη και καθοδήγηση προς τα νεότερα μέλη αλλά και μάθηση…

Και σίγουρα μπορεί ο καθένας από εσάς να συμπληρώσει άλλα τόσα, όπως τα παραπάνω, που γίνονται στο δικό του τραπέζι και στη δική του οικογένεια.

Ο χαρακτηριστικός διάλογος στην αρχή του κειμένου ανάμεσα στον γονιό και το παιδί του δείχνει ακριβώς αυτό. Πως δεν είναι μόνο το φαγητό, δεν είναι μόνο το αν πεινάς ή όχι, είναι και τόσα άλλα πράγματα που ο καθένας μας έχει ανάγκη.

Η καθιερωμένη αυτή συνήθεια, που γεμίζει την καθημερινότητα των οικογενειών και ενώνει τα μέλη τους με τους παραπάνω τρόπους, συμβάλλει στην δημιουργία ενός σταθερού, προστατευτικού και ασφαλούς οικογενειακού περιβάλλοντος και στην ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ των μελών της οικογένειας. 

Αισθήματα ασφάλειας, προστασίας και σιγουριάς αναδύονται, όταν όλα τα μέλη μιας οικογένειας είναι παρόντα και μοιράζονται την ίδια εμπειρία. Πάνω σε αυτά τα αισθήματα και σε αυτή τη βάση τα νεότερα μέλη μιας οικογένειας μπορούν να πατήσουν και να πορευθούν στη ζωή τους έχοντας μια υγιή ανάπτυξη.

Και γράφω παραπάνω “συμβάλλει”, γιατί το οικογενειακό τραπέζι είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι που συμπληρώνει το παζλ της οικογένειας. 

Ένα παζλ με χιλιάδες πολύ μικρά κομμάτια. 

Και όπως σε ένα πραγματικό παζλ, όταν ταιριάζεις ένα κομμάτι με τα υπόλοιπα νιώθεις ότι πετυχαίνεις μία πρόοδο, έτσι και στο πάζλ της οικογένειας το οικογενειακό τραπέζι είναι μία πρόοδος. 

Γι’ αυτό μην τρώτε μόνοι όταν ένα ζεστό πιάτο σας περιμένει στο σπίτι, και μην απουσιάζετε από το τραπέζι ακόμα και αν δεν πεινάτε.

Σκαρλάτος Παναγιώτης, Ψυχολόγος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η σημασία του να τρώει μαζί όλη η οικογένεια για ένα παιδί

Τα οικογενειακά γεύματα αποτελούν μια παραδοσιακή αξία και μια περίσταση κατά την οποία δίνεται η ευκαιρία στα μέλη της οικογένειας να επικοινωνήσουν και να αναπτύξουν τους συναισθηματικούς τους δεσμούς. Δυστυχώς, ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει επηρεάσει αρνητικά τη συγκεκριμένη συνήθεια, αφού οι έντονοι ρυθμοί της καθημερινότητας πολλές φορές δεν αφήνουν στα μέλη της οικογένειας το περιθώριο να «μοιραστούν» τα γεύματά τους γύρω από το ίδιο τραπέζι.

Ωστόσο, ερευνητικά δεδομένα των τελευταίων ετών φέρνουν και πάλι στο προσκήνιο την αξία των οικογενειακών γευμάτων, τονίζοντας μια άλλη διάστασή τους, καθώς φαίνεται πως η κατανάλωση συχνών γευμάτων με όλη την οικογένεια μπορεί να επηρεάσει θετικά τις διατροφικές συνήθειες των παιδιών, αλλά και άλλες συμπεριφορές που σχετίζονται με την υγεία τους.
Ειδικότερα, έχει φανεί πως τα παιδιά που καταναλώνουν πιο συχνά οικογενειακά γεύματα έχουν και πιο «υγιεινές» διατροφικές συνήθειες, όπως για παράδειγμα υψηλότερη κατανάλωση φρούτων, λαχανικών και φυτικών ινών, λιγότερο συχνή κατανάλωση «ανθυγιεινών» τροφίμων, όπως αναψυκτικά, τηγανιτά τρόφιμα και «γρήγορο-πρόχειρο» φαγητό, καθώς και υψηλότερες προσλήψεις ορισμένων θρεπτικών συστατικών όπως είναι το ασβέστιο, ο σίδηρος και πολλές βιταμίνες.

Επιπλέον, η αυξημένη συχνότητα οικογενειακών γευμάτων σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης υπέρβαρου ή παχυσαρκίας, ενώ παράλληλα φαίνεται ότι δρα προστατευτικά ενάντια στην εμφάνιση διατροφικών διαταραχών στα παιδιά. Ταυτόχρονα, η συχνότερη κατανάλωση οικογενειακών γευμάτων μπορεί να αποτελέσει κι ένα χρήσιμο «εργαλείο» για τους γονείς, προκειμένου να διαχειριστούν το πρόβλημα της νεοφοβίας, της άρνησης δηλαδή των παιδιών να δοκιμάσουν νέες γεύσεις, αφού ερευνητικά δεδομένα δείχνουν πως οι πιθανότητες ένα παιδί να δοκιμάσει ένα νέο τρόφιμο είναι μεγαλύτερες όταν καταναλώνονται συχνότερα γεύματα με όλη την οικογένεια.
Ακόμη, τα οικογενειακά γεύματα αποτελούν μια καλή ευκαιρία προκειμένου το παιδί να μάθει να αξιολογεί το αίσθημα κορεσμού, καθώς το επίκεντρο βρίσκεται στο πιάτο και το φαγητό, σε αντίθεση με την περίπτωση όπου το γεύμα σερβίρεται μπροστά στην τηλεόραση, για παράδειγμα, χωρίς να δίδεται προσοχή στο είδος και την ποσότητα που καταναλώνεται. Τέλος, μέσω των οικογενειακών γευμάτων παρέχεται στους γονείς η δυνατότητα να λειτουργήσουν ως πρότυπο «υγιεινών» διατροφικών συμπεριφορών, τις οποίες είναι πολύ πιθανό να υιοθετήσουν και να ακολουθήσουν τα παιδιά στη μετέπειτα ζωή τους.
Μάλιστα, φαίνεται πως η αυξημένη συχνότητα κατανάλωσης γευμάτων με όλη την οικογένεια επιφέρει περαιτέρω οφέλη, που δε σχετίζονται μόνο με τη «διατροφική υγεία». Συγκεκριμένα, πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν πως οι έφηβοι που καταναλώνουν πιο συχνά οικογενειακά γεύματα έχουν χαμηλότερες πιθανότητες να υιοθετήσουν «κακές» συνήθειες, όπως είναι το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ.
Συνεπώς, αξίζει να στοχεύσετε στο να καταναλώνετε τα γεύματά σας μαζί με όλη την οικογένεια όσο το δυνατόν πιο συχνά. Εκμεταλλευτείτε το πρωινό καθημερινά, όπου οι πιθανότητες να είναι όλη η οικογένεια συγκεντρωμένη στο σπίτι είναι μεγαλύτερες και φυσικά τα σαββατοκύριακα, εφόσον το επιτρέπει το εργασιακό σας πρόγραμμα. Σκεφτείτε πως τα οφέλη που θα αποκομίσει το παιδί σας αλλά και η οικογένειά σας συνολικά σίγουρα είναι αρκετά προκειμένου να σας «αποζημιώσουν» για την προσπάθειά σας.

Επιστημονική Ομάδα neadiatrofis.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι
Σχετικό

Γιατί σταματήσαμε να τρώμε όλοι μαζί στο τραπέζι;

Ο αργός θάνατος μιας ωραίας συνήθειας

Τον Νοέμβριο του 2010, σε μια συνάντηση που έγινε στο Ναϊρόμπι της Κένυα, οι ειδικοί της Unesco εξέτασαν ένα πρωτόγνωρο γαλλικό αίτημα: να εγγραφεί η γαλλική γαστρονομία στην λίστα της άυλης παγκόσμιας κληρονομιάς.

Στη συνάντηση παρευρέθηκε και η πρέσβειρα της γαλλίας στην Unesco, Catherine Colonna, που δήλωσε: «Οι Γάλλοι λατρεύουν να βρίσκονται όλοι μαζί, να πίνουν και να τρώνε καλά και να γιορτάζουν μια επέτειο με αυτό τον τρόπο. Αυτό αποτελεί μέρος της παράδοσής μας και είναι μια ζωντανή παράδοση».
Αφού συσκέφθηκαν, οι ειδικοί της Unesco αποφάσισαν ότι «το γαστρονομικό γεύμα α λα γαλλικά» πληροί τις προϋποθέσεις. 

Δεν πρόκειται τόσο για την ποιότητα της τροφής αλλά για το γεύμα αυτό καθ'αυτό, με τις παραδόσεις του, τους κώδικές του, την παρουσίασή του και την ιστορία του.

Επτά χρόνια αργότερα, μια έρευνα που έκανε το ινστιτούτο δημοσκοπήσεων YouGov έρχεται να αλλάξει άρδην αυτή την εικόνα: το γεύμα που έπαιρναν οι άνθρωποι γύρω από ένα τραπέζι βρίσκεται υπό εξαφάνιση. Ένας στους τρεις Γάλλους τρώνε σήμερα αλλού και όχι στην τραπεζαρία ή στην κουζίνα.
Η τέχνη του φαγητού γύρω από ένα τραπέζι (με φίλους, οικογένεια, συναδέλφους ή ακόμη και τα ζώα του σπιτιού) αποτελεί ένα τρόπο ευ ζειν ολόκληρης της Μεσογείου. Γάλλοι, Ισπανοί, Ιταλοί, Πορτογάλοι ή χώρες της Βόρειας Αφρικής είχαν πολύ διαφορετικό τρόπο να τρώνε από τους γείτονές τους του Βορρά ή ακόμη και τους αγγλοσάξωνες.

Στη Μεγάλη Βρετανία αλλά και στις ΗΠΑ, η συνήθεια του τραπεζιού όπου όλοι συγκεντρώνονται για να φάνε δεν ήταν ποτέ μια συνήθεια, όπως στη Μεσόγειο.

«Όταν ένας Γάλλος ή ένας Ιταλός θέλει να φάει, επιθυμεί να καθίσει σε ένα τραπέζι, πάση θυσία. Αντίθετα, οι Αμερικανοί δεν παίρνουν το χρόνο να καθίσουν, συνήθως τρώνε όρθιοι, συνήθως στο τραπέζι της κουζίνας και όχι αναγκαστικά με άλλους», επισημαίνει ο Jean-Pierre Corbeau, καθηγητής κοινωνιολογίας και διατροφολογίας στο πανεπιστήμιο της Τουρ.

Η ίδια έρευνα απέδειξε ότι ακόμη και όταν ζουν σε μικρά διαμερίσματα που δεν διαθέτουν απαραίτητα μεγάλες τραπεζαρίες, οι Γάλλοι παίρνουν το χρόνο να καθίσουν για να φάνε. Ακόμη κι όταν τρώνε στο δρόμο, υπάρχουν καρέκλες και τραπέζια.

«Το street-food έχει εγκατασταθεί εντελώς στις μεγάλες πόλεις, αλλά οι άνθρωποι τρώνε εκεί, δεν τρώνε περπατώντας. Ακουμπάνε κάπου, ψάχνουν ένα κάθισμα, ένα πεζοδρόμιο, ένα μέρος για να καθήσουν», 

επισημαίνει ο κοινωνιολόγος.
Ωστόσο, αναφέρει ο καθηγητής, αυτή η συνήθεια χάνεται σιγά σιγά. Οι Ευρωπαίοι δείχνουν όλο και λιγότερο την ανάγκη «να ακολουθήσουν το πρωτόκολλο του παραδοσιακού τραπεζιού, τη συνήθεια του πιρουνιού αριστερά και του μαχαιριού δεξιά. Οι άνθρωποι δεν θέλουν πια να είναι φυλακισμένοι σε αυτό το χώρο. Ένα αίσθημα ελευθερίας αναδύεται από την μελέτη».

Ωστόσο, η συνήθεια του τραπεζιού επιβίωνε ακόμη και πριν από επτά χρόνια. Το 2010, μια έρευνα επεσήμανε ότι το καθημερινό και παραδοσιακό γεύμα, στο τραπέζι, αποτελούσε συνήθεια του 83% των Γάλλων. Σήμερα αυτό το ποσοστό έχει κατέβει στο 68%. 

Σε λιγότερο από δέκα χρόνια, οι πολιτισμικές συνήθεις έχουν αλλάζει ριζικά: όλο και περισσότεροι Γάλλοι τρώνε στο χαμηλό τραπεζάκι του σαλονιού, μπροστά στο κομπιούτερ τους ή κατευθείαν στο κρεβάτι και στον καναπέ.

Αυτή η μεταμόρφωση προκύπτει από μια ισχυρή θέληση να φύγει κάποιος από την ρουτίνα και να αποδράσει από έναν προκαθορισμένο ρυθμό φαγητού. «Ένα από τα σοβαρά προβλήματα του παραδοσιακού γεύματος α λα γαλλικά ήταν πως κατέληγε να είναι εξαιρετικά καταναγκαστικό. Κανείς δεν είχε το δικαίωμα να σηκωθεί πριν τελειώσει το γεύμα. Ο χρόνος που παρέμειναν καθιστοί ήταν πολύ μεγάλος. Υπήρχε πρωτόκολλο στο ποιος έπρεπε να μιλάει» σημειώνει ο καθηγητής.

Σήμερα οι νεότεροι δεν θέλουν να υποκύψουν σε αυτούς τους κανόνες φαγητού. Σηκώνονται από το τραπέζι όποτε θέλουν, δεν είναι φυλακισμένοι στο χώρο και παραμένουν καθιστοί για πολύ λιγότερο χρόνο.

«Αυτή η ανακατάληψη του χώρου, το γεγονός ότι κάποιος μπορεί να κινηθεί ελεύθερα, δίνει μια αίσθηση ελευθερίας και την εντύπωση ότι μπορεί να αποφύγεις μια παραδοσιακή υποχρέωση. Σήμερα οι άνθρωποι θέλουν να νιώθουν καλά στο τραπέζι. Έχουν περισσότερη διάθεση να μοιραστούν πράγματα. Υπάρχει ελευθερία κίνησης, κανείς δεν νιώθει φυλακισμένος στις σχέσεις».
Ήδη από την δεκαετία του 1990, ωστόσο, ο ανθρωπολόγος Claude Fischler έγραφε για την «αποδόμηση του καθημερινού φαγητού».

«Η συχνότητα, η σύνθεση και το τελετουργικό του γεύματος αλλάζουν: πολλά γεύματα παραλείπονται, κάποιο πιάτο στο γεύμα απουσιάζει, απλοποιείται το βραδινό φαγητό, οι ώρες φαγητού άλλαξαν. Οι διατροφικές συνήθειες έχουν αποδομηθεί», έγραφε.
Αυτές οι αλλαγές μπορούν να εξηγηθούν από την βιομηχανοποίηση της διατροφικής αλυσίδας, γεγονός που άλλαξε τον τρόπο να καταναλώνουμε και να ετοιμάζουμε τα γεύματα. Ο προϋπολογισμός για φαγητό, εξάλλου, μειώθηκε υπέρ της διασκέδασης ενώ οι άνθρωποι θέλησαν αποφασιστικά να μειώσουν το χρόνο διάρκειας ενός γεύματος.

Όσο αλλάζει το φαγητό, τόσο αλλάζει και ο τρόπος διασκέδασης. Μια μελέτη του ινστιτούτου Médiamétrie για τις συνήθειες των ανθρώπων το 2016 εκτιμούσε ότι ο χρόνος που περνούσε ένας Γάλλος μπροστά στην τηλεόραση ή στο κομπιούτερ ή στο smartphone ήταν γύρω στις 4 ώρες την ημέρα. Δηλαδή 20 λεπτά περισσότερο, κατά μέσο όρο από το 2010. 

Στο βιβλίο του «Κατσαρόλες, αγάπη και κρίσεις», ο κοινωνιολόγος Jean-Claude Kaufmann έγραφε, ήδη από το 2005, ότι αυξάνεται σταθερά ο αριθμός όσων τρώνε μπροστά στην τηλεόραση.
«Τηλεόραση και φαγητό μαζί δεν είναι ένα απλό σύμπτωμα. Το φαγητό είναι ο αρχιτέκτονας της οικογενειακής ζωής, επιβάλλει κυρίως την συζήτηση και την ανταλλαγή απόψεων. Ωστόσο, η τηλεόραση παρεμβαίνει ασυνείδητα, επιβάλλει τη σιωπή. Αυτό εξηγεί γιατί γίνεται τόσο συχνά», αναφέρει.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε ορισμένες οικογένειας, η συζήτηση στο τραπέζι είναι μια δύσκολη υπόθεση, ακόμη και επικίνδυνο, ειδικά αν τεθεί ένα θέμα που διχάζει.

«Το να βλέπεις κάποιον απέναντί σου, επί πολύ ώρα, δημιουργεί συνθήκες μιας υποχρεωτικής προσωπικής συζήτησης. Κάθε γεύμα λειτουργεί λοιπόν σαν ένα τεστ που λέει αν μια οικογένεια έχει πράγματα να συζητήσει, σαν μια απόδειξη ότι μια οικογένεια παραμένει ζωντανή. Γιατί όταν πέφτει σιωπή αυτό δίνει με ωμό τρόπο ένα αρνητικό μήνυμα. Τίποτα δεν είναι χειρότερο για μια οικογένεια από τον θόρυβο του πιρουνιού που αποδεικνύει ότι υπάρχει λεκτικό κενό».
Έτσι, σε ορισμένες περιπτώσεις, η τηλεόραση είναι σωτήρια και λειτουργεί σαν σωσίβιο «το οποίο κρύβει τις ατέλειες και χαλαρώνει την οικογενειακή ατμόσφαιρα».
Ορισμένοι πιστεύουν ότι αν η συνήθεια του τραπεζιού εξαφανίζεται, αυτό συμβαίνει γιατί ο χώρος στα σπίτια έγινε μικρός. Το 2012, το ινστιτούτο ερευνών Ipsos αποκάλυπτε ότι πάνω από 1 νέος Γάλλος (15-25 ετών) στους 2 (61%) τρώει μπροστά στο κομπιούτερ. Οι νέοι άνθρωποι δεν αρνούνται να καθίσουν στο τραπέζι αλλά προτιμούν το κομπιούτερ, σύμφωνα με την έρευνα.

Πρόκειται κυρίως για ενεργούς νέους ανθρώπους ή φοιτητές που το διαμέρισμά τους δεν τους επιτρέπει να βάλουν τραπεζαρία και να κάθονται παραδοσιακά για φαγητό, όπως το έκανε η οικογένειά τους, η οποία είχε περισσότερο χώρο για τραπεζαρία.

Το φαινόμενο σήμερα είναι σχεδόν γενικευμένο: το 9% των νεαρών Γάλλων που ζουν στο Παρίσι τρώνε στο κρεβάτι, σε σχέση με το 1% που ζουν στην επαρχία. 

«Η οθόνη γίνεται σύντροφος όταν δεν έχουμε κανέναν», αναφέρουν οι ερευνητές που επισημαίνουν ότι αυτή η διαπίστωση ισχύει για τους νέους αλλά και για τους ηλικιωμένους που ζουν απομονωμένοι στις πόλεις.
Το φαγητό γύρω από ένα τραπέζι έγινε σήμερα σπάνιο: οι άνθρωποι κάθονται όλοι μαζί στις καθορισμένες γιορτές: Πρωτοχρονιά, γενέθλια, γάμοι και αρραβώνες. 

Και στο μέλλον προορίζεται να αλλάξει ακόμη περισσότερο. Δίαιτες, δυσανεξία σε ορισμένα τρόφιμα, αλλεργίες της σύγχρονης εποχής αναμένεται να μεταμορφώσουν τα συλλογικά γεύματα και να αλλάξουν την αίσθηση της χαράς που δίνει το οικογενειακό τραπέζι. 

Και το ερώτημα που θέτουν οι ερευνητές είναι: Θα τρώμε ακόμη μαζί αύριο;

iefimerida.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το οικογενειακό τραπέζι είναι μια καλή ευκαιρία να φέρνουμε την χαρά στο σπίτι μας!

Ήμουν πολύ τυχερό παιδί που μεγάλωσα μέσα σε μια οικογένεια με κουλτούρα όπου το φαγητό και το οικογενειακό φαγητό ήταν ένα απαραίτητο κομμάτι της ζωής μας.

Μερικές από τις πιο σημαντικές παιδικές αναμνήσεις συνέβησαν στο οικογενειακό τραπέζι. 

Μερικές από τις πιο σημαντικές παιδικές αναμνήσεις συνέβησαν στο οικογενειακό τραπέζι. 

Η αγάπη μου για την μαγειρική και την διασκέδαση οφείλεται στην μαμά μου που μαγείρευε όχι μόνο για να θρέψει το σώμα μας αλλά και την ψυχή μας. Τα παιδιά μπορούν να μάθουν πάρα πολλά πράγματα μέσα από ένα οικογενειακό τραπέζι χωρίς πολύ μεγάλη προσπάθεια.

Το οικογενειακό τραπέζι είναι μια καλή ευκαιρία να φέρετε την χαρά στο σπίτι σας! 

Κατά την διάρκεια του γεύματος μοιράζεστε όχι μόνο το φαγητό αλλά και τις εμπειρίες μέσα στην ημέρα, διάφορα αστεία γεγονότα, περιπέτειες αλλά και ανησυχίες. Δεν υπάρχουν μυστικά στο οικογενειακό γεύμα αλλά συζητήσεις και πολλά νέα πράγματα και πληροφορίες.

Η επικοινωνία με τον έξω κόσμο σταματά στο τραπέζι. 

Τα κινητά, η τηλεόραση, και τα tablet κλείνουν και ανοίγει…η μεταξύ σας επικοινωνία. Κανείς δεν πρόκειται να διακόψει το γεύμα σας επειδή είστε εκεί για τα παιδιά σας. Είστε εκεί για να μιλήσετε, να γελάσετε να συζητήσετε. Πάντα υπάρχουν πράγματα για να πείτε αρκεί να προσπαθήσετε.

Την ώρα του φαγητού είναι η καλύτερη στιγμή για να μάθετε στα παιδιά σας πως να δουλεύουν! 

Το τραπέζι δεν στρώνεται αυτόματα μόνο του αλλά με την βοήθεια των παιδιών σας. Κάποιος έχει την αρμοδιότητα να το στρώσει, άλλος να πλύνει τα λαχανικά και άλλος να φέρει τα μαχαιροπίρουνα κλπ. Όλοι μπορούν να βοηθήσουν και με την προσωπική δουλειά του καθενός να ετοιμαστεί ένα υπέροχο γεύμα.

Πόσοι από εσάς θυμάστε μια συγκεκριμένη γεύση ή ένα ωραίο πιάτο που έφτιαχνε η μαμά σας ή η γιαγιά σας; Οι Κυριακές μπορούν να αλλάξουν με ένα ιδιαίτερο πιάτο ή ένα γλυκό που φτιάξατε με τα χεράκια σας. Τα παιδιά δημιουργούν αναμνήσεις που θα θυμούνται κάθε φορά όταν τρώνε ένα παρόμοιο φαγητό ή ακόμη και όταν μυρίζουν ένα φαγητό!

Όταν τρώμε μαζί μαθαίνουμε στα παιδιά μας πως η οικογένεια είναι ένα δώρο. 

Δεν έχει καμία σημασία αυτό που τρώμε αλλά με ποιον τρώμε αυτό το γεύμα.

babyradio.gr– Γκαλίτσιου Μαριάννα

Η οικογένεια γύρω απ' το τραπέζι. Τα εκπληκτικά οφέλη των οικογενειακών γευμάτων

Άλλο ένα βιβλίο, άλλη μια έρευνα
για να αποδειχθούν τα αυτονόητα!!
............................
«Η οικογένεια είναι σαν τη σούπα. Κάθε συστατικό της είναι νόστιμο. Όμως μόνο όταν μαγειρευτούν όλα μαζί, δημιουργείται κάτι πλούσιο, ενδιαφέρον και αξέχαστο» λέει η ψυχολόγος δρ Αν Φίσελ, καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Διευθύντρια επίσης του Προγράμματος Θεραπείας Οικογένειας και Ζευγαριών του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης (MGH) στη Βοστώνη, η δρ Φίσελ, την τελευταία δεκαετία έχει αφιερωθεί στο να φέρνει κοντά οικογένειες γύρω από το οικογενειακό τραπέζι και να κάνει τα γεύματα μία εμπειρία θεραπευτική, εποικοδομητική και ευχάριστη. Μία εβδομάδα πριν από την κυκλοφορία του νέου της βιβλίου «Στο Σπίτι για Δείπνο» («Home for Dinner») μιλάει στην «Κ» για το όνειρό της να φτάσουν στα αυτιά κάθε οικογένειας τα εκπληκτικά οφέλη των οικογενειακών γευμάτων.

– Τι συμβολίζει το φαγητό γύρω από το ίδιο τραπέζι;
– Πιστεύω ότι για τις περισσότερες οικογένειες το φαγητό συμβολίζει τη φροντίδα του ενός για τον άλλον, είναι η ώρα εκείνη της ημέρας που ο καθένας αφήνει το κινητό και άλλες οθόνες και δεν κάνει τίποτα παραπάνω από το να αγγίζει αληθινά πράγματα και να μιλάει με ανθρώπους που είναι παρόντες.
Ο κόσμος μας σήμερα γίνεται όλο και πιο εικονικός, με αποτέλεσμα η διαδικασία της μαγειρικής και του γεύματος να αποτελούν δύο από τις ελάχιστες στιγμές της ημέρας που ερχόμαστε σε επαφή με αληθινά πράγματα. Ισως αυτό να μην είχε τόση σημασία πριν από 15 ή 20 χρόνια, σήμερα όμως αρχίζει να έχει όλο και μεγαλύτερη.

– Ποιος είναι ο ρόλος του φαγητού στη ζωή σας;
– Για εμένα το φαγητό είναι το μέσο που μας φέρνει στο τραπέζι. Μου αρέσει να μαγειρεύω όταν αυτό έχει κοινωνικό χαρακτήρα, για παράδειγμα όταν με βοηθούν οι γιοι μου και ο άντρας μου, αλλά δίνω έμφαση στις συζητήσεις, στις εξιστορήσεις και στο αίσθημα της επαφής που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια του γεύματος.

– Πώς έγινε η μετάβαση από τη μαγειρική για την οικογένειά σας, στην επιστημονική μελέτη των οικογενειακών γευμάτων;
– Πριν από περίπου δέκα χρόνια, σαν κλινική ψυχολόγος με εξειδίκευση στην οικογενειακή θεραπεία, είχα αρχίσει να αναζητώ πληροφορίες σχετικά με το πώς καθημερινές ή εβδομαδιαίες οικογενειακές τελετουργίες μπορούν να αποτελέσουν χώρο έκφρασης συναισθημάτων και να βοηθήσουν τα μέλη να νιώσουν σταθερότητα και να διαμορφώσουν την ταυτότητά τους. Παρότι σε αυτή μου την αναζήτηση έπεσε γρήγορα στην αντίληψή μου ένας θησαυρός πληροφοριών σχετικά με τα οφέλη του οικογενειακού γεύματος, ένα περιστατικό με μία οικογένεια ήταν εκείνο που πραγματικά μου άνοιξε τα μάτια.
Ενα βράδυ έκανα συνεδρία με μία οικογένεια στο προσωπικό μου γραφείο, το οποίο βρίσκεται στον κάτω όροφο του σπιτιού μου. Πριν κατέβω στο γραφείο είχα αφήσει στον φούρνο ένα κοτόπουλο να ψήνεται. Στα μισά περίπου της συνεδρίας η μυρωδιά του κοτόπουλου, του σκόρδου και του λεμονιού πλημμύρισαν το γραφείο. Ντράπηκα κάπως γιατί ήταν προφανές ότι κάτι μαγείρευα. Τότε ο έφηβος γιος της οικογένειας με ρώτησε μισο-αστειευόμενος εάν μπορούν να μείνουν για δείπνο.
Εκείνη τη στιγμή ένιωσα σαν να με χτύπησε κεραυνός. Σκέφτηκα ότι αυτή η οικογένεια, όπως και πολλές άλλες, ήταν προτιμότερο να περνούν την ώρα του δείπνου τρώγοντας μαζί, παρά σε μία συνεδρία στον ψυχολόγο. Από εκείνη την ημέρα αποφάσισα τουλάχιστον να ρωτάω κάθε οικογένεια που έβλεπα εάν συνηθίζει να έχει συχνά οικογενειακά γεύματα, να συζητώ μαζί τους τι τους εμποδίζει από το να το κάνουν και να τους εξηγώ τα εκπληκτικά οφέλη που προσφέρει αυτή η καθημερινή τελετουργία.

Συζητήσεις αλλά και παιχνίδια
– Κάθε οικογενειακό τραπέζι προσφέρει αυτά τα οφέλη;
– Για να υπάρχουν αυτά τα οφέλη, το οικογενειακό τραπέζι πρέπει να είναι ένας χώρος όπου όλοι νιώθουν ασφαλείς και υπάρχει η αίσθηση σύνδεσης και ζεστασιάς. Για να διατηρηθεί αυτή η αίσθηση είναι καλό κάποια πράγματα να μη συζητούνται κατά τη διάρκεια του γεύματος. Για παράδειγμα, δεν πρέπει να γίνονται σχόλια σχετικά με το βάρος κάποιου ή τον κακό βαθμό στο τεστ των μαθηματικών ή τη στρατηγική της οικογένειας σχετικά με το κάπνισμα. Επίσης ένα λάθος που κάνουν συχνά οι γονείς είναι να προσφέρουν το επιδόρπιο ως ανταμοιβή στην κατανάλωση λαχανικών. Αυτόματα αυτή η κίνηση κάνει...