Παιδιά κάνουν πασαρέλα για να βρουν γονείς! Και μη χειρότερα...

Ένα απίστευτο ντοκυμαντέρ, που προβλήθηκε από το γαλλικό δίκτυο France 5, σόκαρε όσους το παρακολούθησαν και άφησε άναυδη την κοινή γνώμη.

Στο ντοκυμαντέρ που τιτλοφορείται “Τα εγκαταλελλειμένα παιδιά των ΗΠΑ”, ορφανά παιδιά προσπαθούν να εντυπωσίασουν τους επίδοξους γονείς κάνοντας… πασαρέλα!

Η ιστορία των παιδιών κρύβει πίσω της μία διπλή απόρριψη. Την πρώτη από τη φυσική οικογένειά τους και την δεύτερη από την ανάδοχη οικογένεια που τα υιοθέτησε και εν συνεχεία τα εγκατέλειψε.

Στο ντοκυμαντέρ προβάλλετε μία εκδήλωση που έλαβε χώρα σε μία ειδικά διαμορφωμένη ευαγγελική εκκλησία της Πενσυλβάνια, όπου έχει στρωθεί στο κέντρο της ένα κόκκινο χαλί και αριστερά και δεξιά άντρες και γυναίκες που παρατηρούν τα ανήλικα παιδιά να περπατάνε με το χέρι στη μέση, χαμογελώντας όλο χάρη, σα να είναι μοντέλα πάνω σε πασαρέλα.

Τα παιδιά θα πρέπει επίσης να εκθειάσουν τα προσόντα τους, να μιλήσουν για τα χόμπι τους, τα όνειρά τους αλλά και τι τους αρέσει και τί όχι. Τα περισσότερα λένε πως είναι έντιμα και τους αρέσει η ζωγραφική ενώ άλλα, όπως είναι φυσικό, ντρέπονται με την όλη διαδικασία.

Οι εν δυνάμει γονείς βλέποντάς τα και ακούγοντάς τα, μετέπειτα αποφασίζουν ποιό παιδί τους ταιριάζει για να υιοθετήσουν!

Εκείνο επίσης που σοκάρει, είναι το γεγονός πως κάθε χρόνο στις ΗΠΑ 25.000 παιδιά εγκαταλλείπονται από τους ανάδοχους γονείς τους, προκαλώντας το ερώτημα για ποιόν λόγο θέλουν να τα υιοθετήσουν από την αρχή αλλά κυρίως κατά πόσο ελέγχονται τα προσόντα που πρέπει να έχουν οι γονείς που τελικά υιοθετούν.

Η Σοφί Ψυχόντνι, η ερευνήτρια και δημιουργός του ντοκυμαντέρ, όταν ρωτήθηκε για τα όσα είδε και κατέγραψε ανέφερε πως:

«Τα παιδιά φορούν ωραία ρούχα και με τα μαλλιά φτιαγμένα. Κατά τις συναντήσεις που οργανώνει η Ευαγγελική Εκκλησία, τα παιδιά τρώνε μπισκότα και γνωρίζουν τους επίδοξους ανάδοχους γονείς τους. Στο ρεπορτάζ μου προσπάθησα να μην εκθέσω τα παιδιά, για το λόγο αυτό ο φακός τα τράβαγε από μακριά ή σε πολλά σημεία η εικόνα ήταν θολή για να μην αναγνωρίζονται τα πρόσωπά τους».

mononews

Antoinette de Boer: Η 54χρονη Ολλανδή που αναζητά τους Κρητικούς γονείς της

Ντοκιμαντέρ Ολλανδών για την «βρεφοδόχο του Γερωνυμάκειου»
και τα χαμένα παιδιά

Συγκίνηση για την ιστορία της 54χρονης Ολλανδής 

 που αναζητά τους Κρητικούς γονείς της

της Κατερίνας Μποτζάκη

 

Στην Κρήτη και συγκεκριμένα στο Ηράκλειο βρίσκονται τις τελευταίες ημέρες Ολλανδοί δημοσιογράφοι, σκηνοθέτες και τηλεοπτικά συνεργεία προκειμένου να καταγράψουν την "ιστορία" της  βρεφοδόχου του Γερωνυμάκειου Βρεφοκομείου και τα "χαμένα παιδιά".

Μαζί τους η 54χρονη Antoinette de Boer που αναζητά εδώ και καιρό τους βιολογικούς της γονείς στην Κρήτη.

Το Ολλανδικό τηλεοπτικό συνεργείο θα καταγράψει την ιστορία της βρεφοδόχου αλλά θα αναζητήσει και τις αιτίες που οι μητέρες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν εκεί τα παιδιά τους αλλά και την ψυχολογία των παιδιών που εγκαταλείφθηκαν.
Την σκηνοθεσία έχει αναλάβει η βραβευμένη σκηνοθέτης και συγγραφέας  Anneloek Sollart.
....................................

περισσότερα εδώ: candianews

Όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζετε για την Υιοθεσία

«Το παιδί πρέπει να απολαμβάνει ειδική προστασία, να του παρέχονται ευκαιρίες και δυνατότητες κατάλληλες, ώστε να μπορεί να αναπτύσσεται σωματικά, νοητικά, ηθικά, πνευματικά και κοινωνικά με υγιεινό και φυσιολογικό τρόπο σε συνθήκες ελευθερίας και αξιοπρέπειας»

 

Υιοθεσία: Τα παιδιά της καρδιάς

 

«Το παιδί έχει δικαίωμα στην καλή διατροφή, κατοικία, ψυχαγωγία και ιατρική περίθαλψη»

«Πρέπει, όσο είναι δυνατό, να μεγαλώνει με τη φροντίδα και την ευθύνη των γονιών του και οπωσδήποτε σε μια ατμόσφαιρα στοργής, ηθικής και υλικής ασφάλειας»

Όσα αναφέρονται πιο πάνω ορίζονται στην Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού, του κάθε παιδιού.

Είναι λοιπόν απόλυτα λογικό να σκεφτούμε: πώς μπορεί ένα παιδί που δεν έχει οικογένεια, να μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον που να του παρέχει, όσα αναφέρονται και ακόμη περισσότερα, που έχουν καταγραφεί στην διακήρυξη των δικαιωμάτων του;

Τα δημόσια ιδρύματα φυσικά βοηθούν αυτά τα παιδιά, όμως δεν είναι δυνατό να τους παρέχουν την αποκλειστικότητα που πρέπει να έχει ένα παιδί, η οποία μπορεί να υπάρξει μόνο μέσα σ’ ένα υγιές οικογενειακό περιβάλλον.
Στη χώρα μας πλέον υιοθετούνται περίπου 550 παιδιά κάθε χρόνο (τα 50 μόνο από ιδρύματα).

 

Που μπορείτε ν’ απευθυνθείτε

Εξαρτάται από το είδος της υιοθεσίας θα κάνετε:

- Αν θέλετε να υιοθετήσετε ένα παιδί από κάποιο κρατικό ίδρυμα: Σε οποιαδήποτε περιοχή της χώρας και αν βρίσκεστε, θα πρέπει να απευθυνθείτε στο Κέντρο Βρεφών «Η Μητέρα». Το ίδρυμα αυτό ανήκει στο Κέντρο Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής, και συνεργάζεται με τους γονείς που επιθυμούν να υιοθετήσουν παιδί από κρατικό ίδρυμα.

- Αν γνωρίζετε το παιδί που επιθυμείτε να υιοθετήσετε (ιδιωτική υιοθεσία): Θα απευθυνθείτε στην Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας & Κοινωνικής Μέριμνας της περιφέρειάς σας. Αυτό ισχύει για όλη την Ελλάδα.

-Αν θέλετε να υιοθετήσετε παιδί από άλλη χώρα, (διακρατική υιοθεσία), αρμόδιες είναι και πάλι η Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας & Κοινωνικής Μέριμνας της κάθε περιοχής αλλά και η Κεντρική Αρχή για τις διακρατικές υιοθεσίες που εδρεύει στο Υπουργείο Εργασίας.

 

Τι προϋποθέτει ο νόμος

- Ένας βασικός περιορισμός για την υιοθεσία ανηλίκου, είναι η ηλικία του υποψήφιου θετού γονέα. Δεν πρέπει να έχει διαφορά με το παιδί μικρότερη από 18 χρόνια και μεγαλύτερη από 50. Επίσης πρέπει να είναι άνω των 30 ετών και όχι μεγαλύτερος από 60.

- Για να υιοθετηθεί ένα παιδί και πάντα με γνώμονα το συμφέρον του, γίνεται η λεγόμενη κατά το νόμο κοινωνική έρευνα, από αναγνωρισμένες από το κράτος γι’ αυτό το σκοπό κοινωνικές οργανώσεις και από εξειδικευμένους κοινωνικούς λειτουργούς. Κατά την έρευνα αυτή ελέγχεται κατά πόσο οι μελλοντικοί θετοί γονείς είναι κατάλληλοι να πάρουν το παιδί και να το αγκαλιάσουν μέσα στην οικογένειά τους με ασφάλεια και εκτιμάται κατά πόσο η υιοθεσία θα αποβεί ή όχι προς όφελος του υιοθετημένου.

- Για να γίνει επιτρεπτή η υιοθεσία πρέπει οι φυσικοί γονείς να δώσουν την συναίνεσή τους (ή η μητέρα, εφόσον είναι ανύπαντρη) και αυτό μπορεί να γίνει μόνο εφόσον το μωρό έχει συμπληρώσει τους 3 πρώτους μήνες από τη γέννησή του.

- Ένα παιδί μπορεί να δοθεί για υιοθεσία μετά από ...

Έως 20.000 ευρώ η ταρίφα για αγορά βρέφους… Παράδεισος παρανομίας η Ελλάδα…

Στην παράνομη «αγορά» βρεφών η τιμή ενός νεογέννητου κυμαίνεται μεταξύ 7.000 και 20.000 ευρώ.
Φθηνότερα κοστίζουν τα μελαχρινά βρέφη και πιο ακριβά τα ξανθά ή ανοικτόχρωμα.
Η τελική τιμή ενός νεογνού επηρεάζεται επίσης από τον χρόνο παράδοσής του: τα… ετοιμοπαράδοτα βρέφη κοστίζουν ακριβότερα σε σχέση με τα υπόλοιπα, ενώ θεωρείται πλεονέκτημα να έχουν γεννηθεί πριν από μόλις τρεις έως πέντε ημέρες και σίγουρα να μην έχουν «σαραντίσει».

Ως επιπλέον υπηρεσία, τα κυκλώματα διακινητών χρεώνουν τη δυνατότητα του άτεκνου ζευγαριού να επιλέξει το παιδί της αρεσκείας του μεταξύ δύο, τριών ή και περισσότερων νεογέννητων βρεφών. «Κανένα από τα παιδιά μας δεν είναι πάνω από 40 ημερών. Εάν δεν σας αρέσει αυτό που θα σας φέρουμε, μπορείτε να το δώσετε πίσω και θα σας φέρουμε άμεσα άλλο» έλεγε σε αστυνομικούς που παρίσταναν το άτεκνο ζευγάρι γυναίκα που συνελήφθη τον Σεπτέμβριο στα Τρίκαλα ως μέλος κυκλώματος εμπορίας βρεφών.
Στους υποψήφιους θετούς γονείς τα κυκλώματα συχνά δεν εμφανίζουν τη φυσική μητέρα του βρέφους, ιδίως όταν αυτή είναι π.χ Ρομά από τη Βουλγαρία. Αντίθετα, μπλοφάρουν και παρουσιάζουν ως μάνα μια γυναίκα π.χ. από τη Ρωσία, προκειμένου να δημιουργήσουν την προσδοκία στους θετούς γονείς ότι το παιδί τους θα γίνει ξανθό και ψηλό…
Επίσης, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα ραντεβού για την παράδοση – παραλαβή δίνονται όχι κοντά στα δημόσια μαιευτήρια όπου συνήθως γίνεται ο τοκετός, αλλά έξω από ακριβές ιδιωτικές κλινικές, προκειμένου το κύκλωμα να καλλιεργήσει την εντύπωση στους αγοραστές ότι το νεογνό ανήκε σε εύπορο ζευγάρι και άρα έχει αυξημένες πιθανότητες να είναι υγιές.
Στις 4 Οκτωβρίου, για παράδειγμα, στην Αστυνομική Διεύθυνση Ευβοίας έφτασε πληροφορία σύμφωνα με την οποία τρεις ημέρες νωρίτερα, την 1η Οκτωβρίου, μια γυναίκα από τη Βουλγαρία συνοδευόμενη από τον σύντροφό της είχε γεννήσει ένα αγοράκι, το οποίο σκόπευε να πουλήσει αντί 10.000 ευρώ.
Η πώληση του νεογνού θα γινόταν στην Αθήνα με τη μεσολάβηση Βούλγαρου «διακινητή» –γνωστού με το ψευδώνυμο «Ζλάβκο»– και τη συμμετοχή ενός δικηγόρου της Αθήνας, που θα αναλάμβανε να διεκπεραιώσει τις «τεχνικές» λεπτομέρειες της αγοραπωλησίας. Πράγματι, η 36χρονη φυσική μητέρα του βρέφους Rumyana A. και ο 33χρονος σύντροφός της εντοπίστηκαν και επιτηρήθηκαν από αστυνομικούς του τμήματος Anti trafficking της υποδιεύθυνσης Δίωξης Οργανωμένου Εγκλήματος. Διαπιστώθηκε ότι φιλοξενήθηκαν αρχικά σε σπίτι Πακιστανών στη Χαλκίδα και την 13η Οκτωβρίου μετέβησαν με ΚΤΕΛ στο σπίτι του «Ζλάβκο» ή κατά κόσμον Iliya G., 36 ετών, στην οδό Αγορακρίτου στον Αγ. Παντελεήμονα.
Μετά τη σύλληψή τους κατέθεσαν ότι είχαν συμφωνήσει να πουλήσουν το νεογνό αντί 6.500 ευρώ. Η παρακολούθηση της ΕΛ.ΑΣ. συνεχίστηκε το πρωί της επόμενης μέρας (14ης Οκτωβρίου). Προέκυψε ότι ο «Ζλάβκο» και η σύντροφός του επισκέφθηκαν διαδοχικά δύο σπίτια στο κέντρο της Αθήνας, όπου «φιλοξενούνταν» αλλοδαπές λεχώνες μαζί με τα νεογέννητα βρέφη τους. Από την πρώτη ο Βούλγαρος «εγκέφαλος» φέρεται να παρέλαβε νεογέννητο κοριτσάκι, το οποίο παρέδωσε σε ζευγάρι Ελλήνων, έξω από το μαιευτήριο «Ελενα» στους Αμπελοκήπους. «Τον είδαμε να μπαίνει σε ένα αυτοκίνητο που ήταν σταθμευμένο κοντά στο μαιευτήριο μεταφέροντας ένα “πορτ μπεμπέ”.
Η παρακολούθησή του γινόταν από απόσταση και δεν ήμασταν βέβαιοι εάν πράγματι μέσα στο “πορτ μπεμπέ” υπήρχε κάποιο βρέφος ή όχι» σχολίασε στην «Κ» αξιωματικός που υπηρετεί στην υποδιεύθυνση Δίωξης Οργανωμένου Εγκλήματος της Ασφάλειας.
Το δεύτερο σπίτι που επισκέφθηκαν ο «Ζλάβκο» και η σύντροφός του μέσα σε λίγες ώρες βρισκόταν στην οδό Σπάρτης, στην Κυψέλη. Παρέλαβαν από την 26χρονη Ζaharinka D. το ηλικίας μόλις λίγων ημερών αγοράκι της, το οποίο η ίδια ομολόγησε ότι είχε συμφωνήσει να πουλήσει αντί 3.000 ευρώ. Καταθέτοντας ενώπιον των αστυνομικών αποκάλυψε μάλιστα ότι το κύκλωμα δεν την «ψάρεψε» ενόσω ήταν σε ενδιαφέρουσα, αλλά την εντόπισε στη Βουλγαρία και την έπεισε να μείνει έγκυος προκειμένου να εισπράξει αμοιβή 3.000 ευρώ.
Παράδεισος παρανομίας η Ελλάδα…
Τα περισσότερα κυκλώματα ελέγχονται από Βούλγαρους υπηκόους. Εντοπίζουν –με τη βοήθεια συνεργών τους– εγκύους στη Βουλγαρία, τις οποίες μεταφέρουν στην Ελλάδα για τον τοκετό. Σε κάποιες περιπτώσεις πείθουν γυναίκες να μείνουν έγκυες και να τεκνοποιήσουν με απώτερο σκοπό να πουλήσουν το παιδί τους αντί ποσού που συνήθως ξεπερνά τις 3.000 ευρώ. Για όσο διάστημα παραμένουν στην Ελλάδα, οι αλλοδαπές «φιλοξενούνται» σε διαμερίσματα μισθωμένα από...

Υιοθετημένα αγόρια και κορίτσια αλλάζουν σπίτι και οικογένεια μέσω Διαδικτύου χωρίς τον παραμικρό έλεγχο!

Εμπόριο «ανεπιθύμητων» παιδιών

Η Αμερικανίδα Νικόλ Ισον περιγράφει την προσωπική της άποψη για την ανατροφή ενός παιδιού σε πέντε γραμμές:

 

Τα «ανεπιθύμητα» παιδιά που έχουν υιοθετηθεί
από οικογένεις των ΗΠΑ αλλάζουν πολλά σπίτια
υπό άγνωστες συνθήκες μέσα από παράνομα
πρακτορεία του Διαδικτύου

«Θα είμαι κακιά. Θα σε απειλήσω ότι θα σου πετάξω ένα μαχαίρι στον κ... Θα σε κυνηγήσω με το λάστιχο. Αλλά δεν θα σου αφήσω σημάδια, ούτε θα σε στείλω στο σχολείο με μελανιές. Και θα σου έχω έτοιμα τρία γεύματα κάθε ημέρα. Θες φάρμακα; Ψυχοθεραπεία; Μια αγκαλιά; Ο,τι θες. Αλλά πρέπει να ξέρεις ότι ο κόσμος δεν είναι τέλειος».

Ενας νόμιμος φορέας υιοθεσίας θα μαύριζε τον φάκελό της με ένα μεγάλο Χ. Ωστόσο, το φόρουμ «Υιοθετώντας διαταραγμένα παιδιά» του Yahoo! είχε επιτρέψει στην Νικόλ Ισον να υιοθετήσει ένα «ανεπιθύμητο» παιδί, το οποίο εγκατέλειψαν οι πρώτοι θετοί γονείς του, χωρίς να περάσει από κανέναν έλεγχο και χωρίς να πληρώσει ούτε ένα δολάριο. Μόνο με μερικά κλικ.

Το Ιντερνετ είναι ο ευκολότερος τρόπος να αποδεσμευθούν πολλές οικογένειες στις ΗΠΑ από μια «αποτυχημένη υιοθεσία» και το φθηνότερο μέσο για να αποκτήσουν οι επίδοξοι γονείς ένα παιδί από μια μακρινή χώρα.

Αρκεί να αναζητήσουν σε ιστοσελίδες του facebook τις φωτογραφίες των παιδιών που δίνονται εκ νέου για υιοθεσία - αυτή τη φορά διαδικτυακά - καθώς και τις συνοπτικές περιγραφές τους: «Ο Ντίλαν δεν παίρνει φάρμακα. Εχει τη δυνατότητα να συγκεντρώνεται εύκολα και λατρεύει τα παζλ». Ή «Ο Βανς είναι αθλητικός, έξυπνος, και σε γενικές γραμμές όχι τόσο επιθετικός». Ακόμη και η προβλεπόμενη τιμή είναι αναρτημένη:

«2.600 ευρώ είναι τα έξοδα που χρεώνει η εταιρεία, λίγο παραπάνω από 150 ευρώ η εγγραφή και 1.000-1.800 ευρώ για τις υπηρεσίες των δικηγόρων». Με άλλα λόγια, ενώ η νόμιμη οδός των κρατικών φορέων για τη διεθνή υιοθεσία χρεώνει στους γονείς από 7.000 έως 22.000 ευρώ, η μαύρη αγορά του Διαδικτύου συνήθως κοστίζει το μισό, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις τίποτε.

 

«ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟ ΕΡΓΟ».

«Στην πραγματικότητα προσφέρουμε ανθρωπιστικό έργο» διαβεβαιώνει η Σίντι Πεκ, υπεύθυνη του προγράμματος Δεύτερη Ευκαιρία ενός ιδιωτικού πρακτορείου που διαχειρίζεται μια ιστοσελίδα στο facebook. Η ίδια περνά ώρες σε τηλεφωνικές συζητήσεις με τους πρώην και τους μελλοντικούς γονείς, για να «σιγουρευτεί» ότι δεν κρύβουν τίποτα. Ολη η διαδικασία «επιστροφής στο σπίτι» («rehoming») των παιδιών δεν κρατά περισσότερο από μερικούς μήνες. «Δεν έχει καμία σχέση το κέρδος. Η οικογένεια που εγκαταλείπει το παιδί δίνει μόλις 700 ευρώ», που σύμφωνα με την Πεκ καλύπτει μόνον τα έξοδα μεταφοράς. Πράγματι, το ποσό αυτό φαντάζει ελάχιστο μπροστά στα έξοδα που απαιτεί η φροντίδα, ψυχική και σωματική, που έχουν ανάγκη κάποια παιδιά που καταφτάνουν στις ΗΠΑ από ορφανοτροφεία του εξωτερικού.

«Είναι ένα δύσκολο ταξίδι. Ακόμη κι εγώ έχω καλέσει μερικές φορές την αστυνομία, για κάποιο από τα κορίτσια μου που έκανε απόπειρα αυτοκτονίας» λέει στη «Λιμπερασιόν» η 69χρονη Σάντρα Μόουτς, μητέρα δέκα επανα-υιοθετημένων παιδιών, τονίζοντας ότι «οι γονείς δεν είναι πάντα προετοιμασμένοι για τα παιδιά αυτά που ενδεχομένως να τους δυσκολέψουν». Ούτε έχουν την αντίστοιχη κοινωνική υποστήριξη για την ανατροφή των παιδιών, ούτε είναι διατεθειμένοι να απευθυνθούν στις Αρχές, που πιθανώς να θέσουν τους ίδιους ενώπιον της Δικαιοσύνης, με την κατηγορία της κακής μεταχείρισης. Ετσι, καταφεύγουν στην αχανή έκταση του Διαδικτύου, όπου πολλαπλασιάζονται τα ιδιωτικά πρακτορεία υιοθεσίας, τα οποία κερδοσκοπούν κάτω από τη μύτη του αμερικανικού κράτους.

 

ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ.

Αυτή η «παράνομη παρέλαση υιοθετημένων παιδιών» είχε αποκαλυφθεί τον περασμένο Σεπτέμβριο από το Ρόιτερ.

Η σοκαριστική έρευνα έδειχνε ότι στο φόρουμ «Υιοθετώντας διαταραγμένα παιδιά» τα τελευταία πέντε έτη δημοσιευόταν μια φωτογραφία ενός «καινούργιου» παιδιού κάθε εβδομάδα. Πολλά από αυτά είχαν καταλήξει σε οικογένειες παιδεραστών. Το Yahoo! κατήργησε το φόρουμ και οι περισσότερες πολιτείες των ΗΠΑ έθεσαν σε εφαρμογή τις διαδικασίες ενίσχυσης της νομοθεσίας για μεγαλύτερο έλεγχο στις μεθόδους υιοθεσίας. Ωστόσο είναι ακόμη πολύ εύκολο να αποκτήσει μια Νικόλ Ισον ένα παιδί ψαχουλεύοντας στον κόσμο του Διαδικτύου. Και ούτε αυτός ο κόσμος είναι τέλειος.

 

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ  

Δημοπράτησε το αγέννητο παιδί της στο Facebook για 82 ευρώ!!!

Υπό την απειλή της μάνας της, μία 18χρονη κοπέλα επιχείρησε να πουλήσει το αγέννητο παιδί της στο Facebook για μόλις 82 ευρώ.

Η 18χρονη Βερόνικα Καρέρα Τσαπάρο από την Χιλή συνελήφθη από την αστυνομία μαζί με την μητέρα της και την αδερφή της επειδή επιχείρησαν όλες μαζί να πουλήσουν ένα αγέννητο μωρό.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της αστυνομίας, η Βερόνικα ήταν έγκυος τον Φεβρουάριο του 2013, όταν ήταν 17 ετών. Είχε αποφασίσει μαζί με τον φίλο της να το κρατήσουν κρυφό από τις οικογένειες τους αλλά τελικά η κοπέλα δεν άντεξε και το εκμυστηρεύτηκε στη μητέρα της.
Η μητέρα της Βερόνικα, Άντζελα και η αδερφή της Ντανιέλα της έδωσαν τρεις επιλογές: Να το πουλήσει, να κάνει άμβλωση ή να το δώσει για υιοθεσία. Τελικά η Βερόνικα επέλεξε να το πουλήσει και αμέσως δημοπρατήθηκε στο Facebook.
Αρχικά εκδήλωσε το ενδιαφέρον του ένα ζευγάρι αλλά οι γυναίκες δεν δέχτηκαν. Στη συνέχεια μία οικογένεια πρόσφερε 1,135 δολάρια για το αγέννητο μωρό, πολλά παραπάνω από τα 82 ευρώ που ζητούσε η Βερόνικα και έτσι αποφάσισε να το πουλήσει σε αυτούς.
Στις 4 Νοεμβρίου γεννήθηκε ο γιος της και το ζευγάρι που προσφέρθηκε να το αγοράσει, απευθύνθηκε στις Αρχές που συνέλαβαν τις τρεις γυναίκες.
Οι γυναίκες παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο την περασμένη Κυριακή και ο δικαστής έκρινε ότι η υπόθεση είναι πολύ σοβαρή. Παρ' όλα αυτά όμως οι νόμοι της Χιλής δεν αναγράφουν ότι πρόκειται για έγκλημα η πώληση ενός νεογέννητου ή αγέννητου μωρού και έτσι θα είναι δύσκολο να καταδικαστούν οι γυναίκες.

koolnews

Σύλληψη πελαργών, ύποπτων για εμπόριο βρεφών!

Σε μεγάλης κλίμακας επιχείρηση που διενεργήθηκε σε περιοχή με φωλιές, άνδρες της αστυνομίας συνέλαβαν ύποπτο ζευγάρι πελαργών, με την κατηγορία της συμμετοχής σε κύκλωμα παράνομων υιοθεσιών 

Οι «φερόμενοι» ως «κομιστές παιδιών» πελαργοί, ισχυρίστηκαν ότι τα παιδιά που μεταφέρουν, δεν συνοδεύονται από σχετικά παραστατικά, επειδή τα έχει πάρει ο αέρας.

Γράφει ο Νίκος Ζαχαριάδης
Σοβαρά ενοχοποιητικά στοιχεία για την παράνομη δράση των πελαργών, έφερε στο φως η έφοδος της αστυνομίας σε δεκάδες φωλιές πελαργών. 
Η έφοδος, πραγματοποιήθηκε ύστερα από ανώνυμη καταγγελία πολίτη, που υποστήριξε ότι τα παιδιά που φέρνουν οι πελαργοί, είναι κλεμμένα.
Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, σημειώθηκαν σποραδικά επεισόδια με τα μεγαλόσωμα πουλιά, καθώς πολλοί από τους πελεκάνους, μόλις είδαν τους άνδρες των ΜΑΤ, επιχείρησαν να πετάξουν μακριά, για να αποφύγουν τη σύλληψη.
Οι αστυνομικοί, πήραν δείγμα DNA τόσο από τους ύποπτους πελαργούς, όσο και από τις φωλιές τους, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο τα παιδιά που όλοι γνωρίζουν ότι μεταφέρουν σε άτεκνες οικογένειες, είναι δικά τους, αφού τουλάχιστον εμφανισιακά, δεν τους μοιάζουν καθόλου.
Οι «φερόμενοι» ως «κομιστές παιδιών» πελαργοί, στην απολογία τους ισχυρίστηκαν ότι δεν έχουν καμία σχέση με παράνομες υιοθεσίες και ότι τα παιδιά που μεταφέρουν, δεν συνοδεύονται από σχετικά παραστατικά, επειδή τα έχει πάρει ο αέρας.
Τέλος, εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας, δεσμεύθηκε ότι θα γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες ώστε να μηχανογραφηθούν οι υπηρεσίες των ληξιαρχείων, προκειμένου μόνο ειδικά αδειοδοτημένοι πελαργοί να μπορούν να διακινούν παιδιά, κάτω από τις αυστηρότερες υγειονομικές προδιαγραφές.
(Σημείωση: Το κείμενο αυτό και η φωτογραφία που το συνοδεύει, αποτελούν προϊόν επινόησης με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Καταναλώστε τα υπεύθυνα)
4news

«Ξεφόρτωμα» παιδιών στις ΗΠΑ μέσω Διαδικτύου

Μέσω facebook και yahoo!
Επίδοξοι γονείς προσφέρουν ή ζητούν παιδιά από τρίτες χώρες,
χωρίς κανέναν έλεγχο των αρμόδιων Αρχών.

Underground adoption network
lets new parents 're-home' children online

* «Έχω ένα 16χρονο κορίτσι που ήρθε από την Αϊτή… Πρέπει να βρόυμε κάποιον διαθέσιμο να την πάρει… Κανένας μας δεν την θέλει πίσω.»
* «Γεννημένο τον Οκτώβριο του 2000 – αυτό το όμορφο αγόρι, ο Rick, ήρθε από την Ινδία το προηγούμενο έτος και είναι υπάκουο και πρόθυμο να σας ευχαριστήσει.»
* «Υιοθετήσαμε ένα οκτάχρονο κορίτσι από την Κίνα… Δυστυχώς δυσκολευόμαστε να τα βγάλουμε πέρα μετά από πέντε μέρες στο σπίτι.»
* «Ντρέπομαι πολύ που το λέω, αλλά πραγματικά το σιχαινόμαστε αυτό το παιδί!»
Πρόκειται για ορισμένες μόνο από τις αγγελίες «απελπισμένων γονέων» από τις ΗΠΑ, οι οποίοι αφού αποφάσισαν να υιοθετήσουν παιδιά από τρίτες χώρες, στην συνέχεια θέλησαν να τα απομακρύνουν, ψάχνοντας αναδόχους μέσω διαδικτύου.

Μετά από έρευνα, το Reuters αποκαλύπτει σήμερα την λειτουργία 8 τουλάχιστον ιστοσελίδων (groups σε Facebook και Yahoo), όπου γονείς και τρίτα πρόσωπα από τις ΗΠΑ, αναρτούν διαφημίσεις για τη διάθεση αζήτητων παιδιών, με ελάχιστο ή ανύπαρκτο κρατικό έλεγχο, και πολύ συχνά εντελώς παράνομα.
Μετά από ανάλυση αναρτήσεων μιας πενταετίας σε ένα μόνο από τα γκρουπς στη Yahoo, το Reuters κάνει λόγο για διάθεση, κατά μέσο όρο, ενός παιδιού την εβδομάδα μόνο μέσω της συγκεκριμένης σελίδας, με τις ηλικίες των παιδιών να κυμαίνονται από τα 6 έως τα 14 έτη (το νεότερο ήταν μόλις 10 μηνών). Συνήθεις χώρες προέλευσης είναι η Ρωσία, η Κίνα, η Αιθιοπία και η Ουκρανία.
Μπορεί οι νόμιμες υιοθεσίες στις ΗΠΑ να γίνονται μέσω δικαστηρίων και έπειτα από αυστηρό έλεγχο των μελλοντικών γονέων, η διαδικασία παραχώρησης της κηδεμονίας ενός παιδιού σε τρίτο πρόσωπο, όμως, είναι εκπληκτικά εύκολη, καθώς απαιτεί ένα απλό πληρεξούσιο έγγραφο του προηγούμενου κηδεμόνα, ενώ συχνά πραγματοποιείται κρυφά, χωρίς να ενημερώνονται οι αρμόδιες Αρχές.
thepressproject

Ισπανία: Εμπόριο δεκάδων βρεφών από το Μαρόκο

Μια υπόθεση που συγκλονίζει την κοινή γνώμη της Ισπανίας, φέρνει στο φως η αστυνομία της χώρας, αποκαλύπτοντας 28 περιπτώσεις βρεφών γεννημένων στο Μαρόκο και από μαροκινούς γονείς, τα οποία πωλήθηκαν σε οικογένειες Ισπανών.
.
* Esclarecidos 28 casos de compraventa de bebés procedentes de Marruecos.
* Spain unveils Morocco baby-trafficking ring 
.

τρεις αδελφές αγόραζαν τα βρέφη από οικονομικά
εξαθλιωμένες οικογένειες, για να τα πουλήσουν
στη συνέχεια σε εύπορους άτεκνους Ισπανούς.

Το έγκλημα άρχισε το 1977 και συνεχίστηκε για δύο περίπου δεκαετίες, με το 1985 να φέρεται ως η χρονιά της τελευταίας άθλιας συναλλαγής.
Μέχρι στιγμής, πάνω από τριάντα άτομα φέρονται να έχουν εμπλακεί σε αυτή την υπόθεση, με τα 12 όμως να μην βρίσκονται πλέον εν ζωή.
.
Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής «προσεκτικές» δηλώσεις των ισπανικών αρχών, οι οποίες, για ευνοήτους λόγους, εμφανίζονται εξαιρετικά φειδωλές, ως εγκέφαλοι του συγκεκριμένου κυκλώματος, φέρονται τρεις αδελφές που ζούσαν κοντά στις μαροκινές ακτές και οι οποίες αγόραζαν τα βρέφη από οικονομικά εξαθλιωμένες οικογένειες, για να τα πουλήσουν στη συνέχεια σε εύπορους άτεκνους Ισπανούς.
Ανατριχιαστικές λεπτομέρειες φέρνουν στη δημοσιότητα και τον τιμοκατάλογο της βαρβαρότητας, με το -ανά περίπτωση- αντίτιμο να κυμαίνεται από τα 1.200 έως και τα 6.000 ευρώ!
.
Στην συγκεκριμένη ιστορία φέρονται επίσης να εμπλέκονται και μαιευτήρια αλλά και γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό, χωρίς των οποίων την εγκληματική συνέργεια δεν θα ήταν δυνατή η δράση της εν λόγω συμμορίας.
Η αστυνομία δηλώνει πως αναζητά τις δύο αδελφές, ενώ η τρίτη φέρεται να έχει πεθάνει εδώ και χρόνια.  
Από τα υιοθετημένα παιδιά εντοπίστηκαν δεκατέσσερα, κάποια εκ των οποίων έπαθαν σοκ, καθώς δεν γνώριζαν πως είναι υιοθετημένα.
.
Επιμέλεια: Παύλος Κιρκασίδης
H φωτογραφία είναι αρχείου

Επίσημη συγγνώμη για τις αναγκαστικές υιοθεσίες στην Αυστραλία

Επισήμως συγγνώμη επειδή ανάγκασε δεκάδες χιλιάδες μητέρες, πολλές από αυτές ανύπαντρες, να δώσουν για υιοθεσία τα παιδιά τους τις δεκαετίες του '50, του '60 και του '70, αποφάσισε να ζητήσει η Αυστραλία. Σύμφωνα με την υπουργό Δικαιοσύνης Νίκολα Ρόξον, η επίσημη συγγνώμη θα εκφραστεί ενώπιον του Κοινοβουλίου στις 21 Μαρτίου.

 Australia to apologise for forced adoptions

.

Ήδη, πριν από τη γέννησή τους τα παιδιά αυτά ήταν προορισμένα για υιοθεσία.

Έρευνα Κοινοβουλευτικής Επιτροπής αποκάλυψε τον περασμένο Μάρτιο πως περίπου 225.000 παιδιά απομακρύνθηκαν διά της βίας από τις μητέρες τους. Η Επιτροπή αποφάσισε, εκτός από την επίσημη συγγνώμη του κράτους, να δοθούν και αποζημιώσεις.

Η έρευνα συγκέντρωσε εκατοντάδες μαρτυρίες γυναικών και παιδιών των οποίων οι ζωές σημαδεύτηκαν από τους αναγκαστικούς χωρισμούς, που συνήθως οργάνωναν θρησκευτικές οργανώσεις. Τα περισσότερα περιστατικά καταγράφονται από το 1951 ως το 1975, σε μία Αυστραλία ιδιαίτερα συντηρητική εκείνη την εποχή.

Εξαιτίας της κοινωνικής πίεσης οι ανύπαντρες νεαρές γυναίκες που εγκυμονούσαν αναγκάζονταν να μετακομίσουν σε συγγενικά σπίτια ή σε εκκλησιαστικά ιδρύματα.
  Ήδη, πριν από τη γέννησή τους τα παιδιά αυτά ήταν προορισμένα για υιοθεσία. Οι μητέρες ήταν υποχρεωμένες να δώσουν τη συγκατάθεσή τους, αφού η υιοθεσία ήταν κάτι το αναπόφευκτο. Αρκετές φορές ακόμα και οι υπογραφές τους είχαν πλαστογραφηθεί.
  «Αποδείχθηκε πως η συγκατάθεση των μητέρων δεν δόθηκε με κανονικό τρόπο. Υπάρχουν αποδείξεις για εξαναγκασμό. Οι πιέσεις, οι πρακτικές αυτές και η πολιτική που εφαρμόστηκε τότε τραυμάτισε ανεπανόρθωτα τις ζωές των μητέρων, των πατέρων, των υιοθετημένων παιδιών και των οικογενειών» τόνισε η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ρέιτσελ Σιούερτ, παρουσιάζοντας την έκθεση στο Κοινοβούλιο.
  Οι μητέρες και τα παιδιά δεν είχαν πρόσβαση στις πληροφορίες που τους αφορούσαν. Τα πιστοποιητικά γέννησης των παιδιών είχαν τα ονόματα των θετών γονιών γιατί οι αρχές εκτιμούσαν τότε πως έπρεπε να υπάρχει «απόλυτη εξάλειψη κάθε στοιχείου» για το καλό όλων των εμπλεκομένων.
από tvxs

Άρπαζαν μωρά και τα πουλούσαν

Ένα από τα πιο απάνθρωπα κυκλώματα, το οποίο έφερνε από την Βουλγαρία έγκυες και εν συνεχεία αφού τους άρπαζε τα βρέφη τα πωλούσε για υιοθεσία, εξαρθρώθηκε από την Ασφάλεια Αττικής.

 Συνελήφθησαν 7 άτομα στην Ελλάδα και 5 στην Βουλγαρία , με την κατηγορία στης συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση, και αρπαγή ανηλίκου.

Επειδή εκτιμάται ότι στο κύκλωμα συμμετέχουν και άλλα άτομα, οι έρευνες των αστυνομικών που έχουν αναλάβει τη σοβαρή αυτή υπόθεση συνεχίζονται.

Η σύλληψη των μελών του κυκλώματος έγινε σε ταυτόχρονη επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ και της Βουλγαρικής Αστυνομίας, στην Αθήνα και τη Λαμία στην Ελλάδα και στη Βάρνα, τον Μπουρκάς και το Γιαμπόλ της Βουλγαρίας.

Μάλιστα στην Λαμία συνελήφθη ένα άτομο που φέρεται ότι οργάνωνε την πώληση των νεογέννητων, ένω στο σπίτι του βρέθηκε ένα κοριτσάκι 25 ημερών, το οποίο είχε αφαιρεθεί με τη βία από την 29χρονη Βουλγάρα μητέρα του, προκειμένου να το πουλήσουν.

Η έρευνα των αστυνομιών των δύο χωρών διήρκεσε οκτώ μήνες . Άρχισε δε έπειτα από πληροφορίες των βουλγαρικών Αρχών, οι οποίες διαβιβάστηκαν στην Ελλάδα μέσω Interpol. 

Εντοπίστηκε ο αρχηγός του κυκλώματος και διάφοροι συνεργάτες του, οι οποίοι δραστηριοποιούντο, κυρίως, στην περιοχή της Φθιώτιδας .

Κατά την έρευνα της ΕΛ.ΑΣ διαπιστώθηκε ότι οι οργανωτές του κυκλώματος εντόπιζαν φτωχές τσιγγάνες στη Βουλγαρία ,οι οποίες ήταν στον τελευταίο μήνα της κυήσεως και τις έπειθαν να έλθουν στην Ελλάδα για να γεννήσουν.

Εν συνεχεία άρπαζαν τα μωρά τους και τα παρέδιδαν σε ζευγάρια Ελλήνων αντί 20.000-25.000 ευρώ.

Όσες από τις γυναίκες αρνούνταν να παραδώσουν τα νεογέννητα, τους τα αφαιρούσαν δια της βίας και με την χρήση πλαστών εγγράφων, κατόρθωναν να αποκτήσουν τα απαραίτητα έγγραφα (ληξιαρχικές πράξεις γέννησης κλπ.), προκειμένου να προχωρήσουν στις σχετικές υιοθεσίες.

Κατά τη σχετική έρευνα διεπιστώθη ότι 17 γυναίκες γέννησαν σε ελληνικά νοσοκομεία το τελευταίο χρονικό διάστημα, ενώ τα νεογέννητα στην συνέχεια υιοθετήθηκαν από ελληνικές οικογένειες.

Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν αύριο στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθήνας.

Σπύρος Κουντούρης

Guatemala: Παράνομες υιοθεσίες παιδιών που απήχθησαν

Στρατιώτες και αστυνομικοί δολοφονούσαν τους γονείς των παιδιών, έλεγαν ψέματα για το που τα έβρισκαν και τα οδηγούσαν σε κρατικά ιδρύματα, απ' όπου στη συνέχεια δίνονταν για υιοθεσία σε ζευγάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρώπη
 
Τουλάχιστον 333 παιδιά έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης από άνδρες των κυβερνητικών δυνάμεων στη Γουατεμάλα στη διάρκεια του 36ετούς εμφυλίου πολέμου, καθώς λειτούργησε δίκτυο πώλησης παιδιών για υιοθεσίες 
στο εξωτερικό, σύμφωνα με κυβερνητική έκθεση.

Στρατιώτες και αστυνομικοί δολοφονούσαν τους γονείς των παιδιών, έλεγαν ψέματα για το που τα έβρισκαν και τα οδηγούσαν σε κρατικά ιδρύματα, απ όπου στη συνέχεια δίνονταν για υιοθεσία σε ζευγάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρώπη, αναφέρει η κυβερνητική έκθεση, που βασίζεται σε επίσημα αρχεία.

Τα αρχεία της υπηρεσίας κοινωνικής προστασίας της προεδρίας της Γουατεμάλας δείχνουν ότι εκατοντάδες παιδιά, των οποίων οι γονείς σκοτώθηκαν από τον στρατό, ή απήχθησαν με τη βία από τις οικογένειές τους, δόθηκαν για υιοθεσία με πλαστά έγγραφα.

"Κάποιοι από αυτούς που ενεπλάκησαν στη διοργάνωση αυτών των υιοθεσιών έκαναν τη διαδικασία μία πολύ κερδοφόρα επιχείρηση για τους ίδιους, και έχοντας αυτό υπόψη έδιναν προτεραιότητα σε διεθνείς υιοθεσίες", δήλωσε ο Μάρκο Τούλιο Αλβάρες, συντάκτης της έκθεσης.

Μέχρι το τέλος του πολέμου, το 1996, η Γουατεμάλα ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη πηγή για παιδιά που δίνονταν στο εξωτερικό για υιοθεσία, μετά την Κίνα. Ωστόσο η εικόνα αυτή άλλαξε το 2007, όταν η κυβέρνηση θέσπισε αυστηρούς όρους για τις υιοθεσίες.

Οι ερευνητές μελέτησαν 333 περιπτώσεις υιοθεσιών που έγιναν από το 1977 έως το 1989, που ήταν μερικά από τα πιο βίαια χρόνια του εμφυλίου. Περίπου 250.000 άνθρωποι, οι περισσότεροι αυτόχθονες Μάγιας, σκοτώθηκαν στον πόλεμο ανάμεσα στις δεξιές κυβερνήσεις και τους αριστερούς αντάρτες, που έληξε με την υπογραφή των ειρηνευτικών συμφωνιών το 1996, κατόπιν μεσολάβησης του ΟΗΕ.

Οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα ελπίζουν ότι δεκάδες άτομα μπορεί να προσαχθούν ενώπιον της δικαιοσύνης με βάση τα στοιχεία που έρχονται στη δημοσιότητα από την έρευνα για τα υιοθεσίες. Επισημαίνουν μάλιστα ότι υπάρχουν χιλιάδες άλλες υποθέσεις παιδιών που απήχθησαν από τις οικογένειές τους, ή οι γονείς τους δολοφονήθηκαν, για τις οποίες όμως δεν υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία. 

πηγή: Ναυτεμπορική

Υιοθεσία: Τα παιδιά της καρδιάς. Τι πρέπει να ξέρει όποιος σκέφτεται να υιοθετήσει ένα παιδί

Στον τόπο μας η υιοθεσία παραμένει ένα τεράστιο πρόβλημα. Οι διαδικασίες μέσω δημόσιου ιδρύματος είναι χρονοβόρες και ψυχοφθόρες. όταν δε, επιλέξει κάποιος την «ελεύθερη αγορά», τα πράγματα περιπλέκονται και η αδιαφάνεια κυριαρχεί. Το αποδεικνύουν οι συγκλονιστικές μαρτυρίες που ακολουθούν. Επιβεβαιώνουν όμως και το πιο σημαντικό: ότι η φωνή της αγάπης είναι δυνατότερη από τη φωνή του αίματος

Από την Τατιάνα Καποδίστρια

Στην Ελλάδα γίνονται γύρω στις 600 υιοθεσίες τον χρόνο. Από αυτές -εξαιτίας κυρίως των ασύλληπτων καθυστερήσεων-, ελάχιστες πραγματοποιούνται µέσω των επιφορτισµένων δηµόσιων ιδρυµάτων, τα οποία είναι το Κέντρο Βρεφών «Μητέρα», το Αναρρωτήριο Πεντέλης (το παλιό ΠΙΚΠΑ), ο «Αγιος Στυλιανός» της Θεσσαλονίκης και ο «Άγιος Ανδρέας» στο Καλαµάκι. 
Αυτά τα δημόσια ιδρύματα ζήτηµα είναι αν ολοκληρώνουν 50 υιοθεσίες τον χρόνο. Όλη η υπόλοιπη «διακίνηση» γίνεται µέσω των λεγόµενων ελεύθερων ή ιδιωτικών υιοθεσιών, οι οποίες τελούν υπό την αιγίδα του νόµου από το 1996.

Στη θεωρία, ο εν λόγω νόµος επιτρέπει την άµεση συµφωνία µεταξύ βιολογικών και υποψήφιων θετών γονέων, αλλά απαγορεύει ρητά το «αθέµιτο όφελος», δηλαδή την αγοραπωλησία. Στην πράξη, έχω απέναντί µου τη 43χρονη Εύα, που δεν µασάει τα λόγια της. Υστερα από εφτά εξωσωµατικές στη διάρκεια ενός γάµου που τελικώς ατύχησε, αποφάσισε πριν από δυόµισι χρόνια να αποταθεί ως γυναίκα µόνη στο Κέντρο Βρεφών «Μητέρα».

Έκτοτε περιµένει. «Έχω βάλει ένα όριο· αν δεν έχω κάποια απάντηση από το «Μητέρα» µέσα στο επόµενο δίµηνο, θα πάω στη λύση της ιδιωτικής υιοθεσίας. Όπως κάνουν όλοι. Μου έτυχε δύο φορές σε αυτά τα δυόµισι χρόνια: µπορούσα να πάρω το παιδί µέσα σε τρεις µέρες...» Πώς γίνεται, δηλαδή; «Σε παίρνει κάποια µέρα τηλέφωνο ένας γιατρός ή ένας δικηγόρος, που ξέρει ότι «ψάχνεσαι» και σου λέει, «έχουµε ένα µωράκι. Θες να 'ρθεις να το πάρεις από την παραλία της Μηχανιώνας, ας πούµε; Φέρε 20 χιλιάρικα, πες τι εξετάσεις θες και το πήρες. Φέρ' τα την Πέµπτη, και την Κυριακή στο σπίτι σου». Εγώ δεν θα µπω σε αυτή τη διαδικασία, γιατί τη θεωρώ απαράδεκτη. Υπάρχει και η νόµιµη διαδικασία της ιδιωτικής υιοθεσίας, µε δικηγόρους που εκπροσωπούν γονείς που για κάποιους λόγους αδυνατούν να µεγαλώσουν το παιδί... Και πας κανονικά στο δικαστήριο». Όχι πως και εκεί δεν υπάρχει ταλαιπωρία. Η 50χρονη Μαργαρίτα, που έχασε το βιολογικό παιδί της στα 17 του από ανίατη ασθένεια, βρήκε µε τα πολλά ένα κοριτσάκι πολύτεκτων τσιγγάνων από την Καβάλα. Πέρασε όµως του λιναριού τα πάθη µέχρι να γίνει το δικαστήριο, που της χάρισε το καινούργιο της παιδί.

ΣΤΟ ΚΕΝΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

Πριν από τρεις µήνες το Υπουργείο Δικαιοσύνης κατέθεσε το διαβόητο νοµοσχέδιο, που ξεσήκωσε κάµποσο τηλεοπτικό ντόρο µε τη θέσπιση του συµφώνου ελεύθερης συµβίωσης για τα ετερόφυλα (µόνο) ζευγάρια και τις προτεινόµενες αλλαγές στο καθεστώς γονικής µέριµνας, οι οποίες, πάντως, δεν υπογράφηκαν ποτέ και συνεπώς δεν θα ισχύσουν. Στο περιθώριο αυτών των πιο πιασάρικων ζητηµάτων, το νοµοσχέδιο κόµιζε και κάποιες ρυθµίσεις που αφορούσαν την υιοθεσία, οι οποίες χαιρετίστηκαν µε συνοπτικές διαδικασίες από τα Μέσα ως σηµαντικές. Ηταν όντως; Ο Παναγιώτης Καγκελάρης, επί χρόνια νοµικός σύµβουλος του Κέντρου Βρεφών «Μητέρα», είναι κατηγορηµατικός: «Αυτοί που συνέταξαν το νοµοσχέδιο δεν ξέρουν ποια είναι τα προβλήµατα της υιοθεσίας. Πιστεύω ότι είναι ένα κατά παραγγελία νοµοσχέδιο για να εξυπηρετήσει ουσιαστικά τις υιοθεσίες εκτός ιδρυµάτων. Διότι προβλέπει µόνο δύο τροποποιήσεις: η µία αφορά τη δικαστική αναπλήρωση της συναίνεσης των φυσικών γονέων, όταν το παιδί έχει ήδη δοθεί σε ανάδοχη οικογένεια και εκ των υστέρων οι βιολογικοί γονείς αρνούνται να συναινέσουν στην ολοκλήρωση της υιοθεσίας. Αυτό, όµως, εν πολλοίς ίσχυε. Απλώς, αυτό που έλεγε η νοµολογία ήρθαν και το καθιέρωσαν µε νόµο. Η δεύτερη τροποποίηση αφορά το δικαίωµα των θετών γονέων να αλλάζουν το όνοµα του παιδιού. Αλλο τίποτα δεν περιέχει».

Αντιθέτως, θα έλεγε κανείς, το νέο νοµοσχέδιο περιέχει κάποιες ρυθµίσεις που επιτείνουν τον χρονοβόρο τραγέλαφο που επισύρει η υιοθεσία µέσω ιδρυµάτων. Μέχρι σήµερα, για παράδειγµα, το Πολυµελές Πρωτοδικείο, που αποφασίζει ούτως ή άλλως για τις υποθέσεις υιοθεσίας, µπορούσε να αφαιρεί τη γονική επιµέλεια από τους φυσικούς γονείς, εφόσον συνέτρεχαν ικανοί λόγοι. Τώρα, «µε την απαίτηση του νέου νόµου να αποφανθεί πρώτα το Μονοµελές Πρωτοδικείο για την αφαίρεση της επιµέλειας και µετά την τελεσιδικία αυτής της απόφασης να πηγαίνει η υπόθεση στο Πολυµελές Πρωτοδικείο για τα περαιτέρω, καθυστερεί ακόµη περισσότερο η τέλεση της υιοθεσίας, µε αποτέλεσµα να παραµένουν τα παιδιά στα ιδρύµατα», εξηγεί ο κ. Καγκελάρης. Κι έχει και άλλες πολλές ενστάσεις ο νοµικός σύµβουλος για το γενικότερο καθεστώς που διέπει τις υιοθεσίες: παιδιά που έχουν εγκαταληφθεί σε ιδρύµατα και ουδείς ενδιαφέρεται γι' αυτά µένουν στα αζήτητα, διότι ο νόµος επιβάλλει την πάση θυσία αναζήτηση των βιολογικών γονέων. Η διαφορά ηλικίας µεταξύ υιοθετούντος και υιοθετούµενου, που έχει ανέβει στα 50 χρόνια, από 45 που ίσχυε ως το 1999. Η καταστρατήγηση της αρχής της µυστικότητας που πρέπει να διέπει την υιοθεσία, µε τις υποχρεωτικές δηµοσιεύσεις στις εφηµερίδες... «Μας αγνόησαν κατά την κατάρτιση του νοµοσχεδίου», καταλήγει ο κ. Καγκελάρης. Επισήµανση που µάλλον δεν πολυξαφνιάζει, σε µια χώρα όπου ο θεσµός του οικογενειακού δικαστηρίου απλώς αγνοείται επίσης.

Ύστερα, υπάρχει κι ένα άλλο ζήτημα: αν τα παιδιά που διακινούνται, λιγότερο ή περισσότερο νοµότυπα, σε παραλίες ή λιγότερο... εξωτικά µέρη είναι βρέφη και υγιή, δεν συµβαίνει το ίδιο µε τα παιδιά που περιµένουν να υιοθετηθούν µέσα σε ένα ίδρυµα. «Όπως έχει καταντήσει, τα παιδιά που καταλήγουν στα ιδρύµατα είναι λίγα και τα περισσότερα από αυτά έχουν προβλήµατα υγείας. Όσα έρχονται µε εντολή εισαγγελέως, τουλάχιστον κατά 70% έχουν κάποιο πρόβληµα -υγείας ή ψυχολογικό. Σε αυτά που έρχονται µε τη συναίνεση των φυσικών γονέων, το ποσοστό είναι λίγο µεγαλύτερο», επισηµαίνει ο κ. Καγκελάρης. Η Μαρία, η µαµά της Αθηνάς που γνωρίσαµε παραπάνω, µου εξοµολογείται πως συµπληρώνοντας την αίτηση «ενδιαφέροντος» κατά την παρθενική συνάντηση µεταξύ υποψήφιων γονιών και υπεύθυνων του Κέντρου Βρεφών «Μητέρα», «το µόνο που αποκλείσαµε ήταν σύνδροµο Ντάουν και κάποιο βαρύ πρόβληµα υγείας, ένα καρδιολογικό, ας πούµε. Εκεί φοβηθήκαµε». Η νοοτροπία µολαταύτα αλλάζει σιγά σιγά. Ένας γιατρός από µεγάλο νησί του Αιγαίου, µε δύο δικά του βιολογικά παιδιά, υιοθέτησε προ καιρού ένα παιδάκι από το «Μητέρα» µε εκ γενετής αναπηρία.

Υπάρχει βέβαια πάντα και η εγγενής αναπηρία του όλου συστήµατος, που διόλου δεν βοηθάει αυτά τα παιδιά ενός κατώτερου θεού να ορθοποδήσουν. Με δύο µόλις εισαγγελείς ανηλίκων για όλο το Λεκανοπέδιο, οι οποίοι συχνά γράφουν µόνοι τους τη δικογραφία, µπας και προχωρήσουν οι διαδικασίες... Με 200 άτοµα προσωπικό στο Κέντρο Βρεφών «Μητέρα», όταν οι ανάγκες απαιτούν τουλάχιστον 280, και την κρατική επιδότηση του ιδρύµατος να έχει πέσει από το 1,7 εκατ. ευρώ το 2004, στο 1,2 εκατ. Ευτυχώς που το πατροπαράδοτο φιλότιµο, η ευσυνειδησία και η αυτοθυσία βρεφοπαιδοκόµων και κοινωνικών λειτουργών ζει και βασιλεύει.

Η Μαρία θυµάται την καθοριστική συµβολή µιας τέτοιας υπαλλήλου στη διάρκεια της «νοητικής εγκυµοσύνης» της, όπως λέει αναφερόµενη στο εννιάµηνο που κράτησαν οι δικές της συναντήσεις µε τους υπεύθυνους του Κέντρου Βρεφών «Μητέρα», προτού πάρουν το οκέι για να προχωρήσουν στην επιλογή παιδιού. «Πετύχαµε µια εξαιρετική κοινωνική λειτουργό. Αν δεν ήταν η συγκεκριµένη μάλιστα µπορεί και να µην είχαµε προχωρήσει. Διότι είναι τραυµατική εµπειρία όλο αυτό το ξεσκόνισµα, όλη αυτή η ψυχανάλυση του εαυτού σου και του περίγυρού σου. Πρέπει να πεις και αλήθειες τις οποίες δεν έχεις οµολογήσει ούτε στον εαυτό σου ούτε στον σύντροφό σου... Κι αν δεν είσαι έτοιµος να το κάνεις, µπορεί και να σταµατήσεις σε αυτή τη φάση. Μας πήγε, όµως, τόσο γλυκά η κοινωνική λειτουργός και µου ενέπνευσε τόση εµπιστοσύνη και ανθρωπιά, που ακόµη και τώρα, όταν ζορίζοµαι κι αναρωτιέµαι αν έχω κάνει το σωστό σε σχέση µε το παιδί, η πρώτη που µου έρχεται στο µυαλό να πάρω είναι η Μίνα».

ΜΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ

Πέρα, βέβαια, από όλα αυτά τα γραφειοκρατικά, πίσω από το πολυφωτογραφηµένο τρεντ των διασηµοτήτων που όλο και υιοθετούν παιδιά από τον Τρίτο Κόσµο -ένας υπάλληλος από το ορφανοτροφείο του Μαλάουι είπε πως «η Μαντόνα χρειάστηκε τόση ώρα να διαλέξει τον Ντέιβιντ όση κάνει για να διαλέξει µια τσάντα»-, η υιοθεσία είναι κυρίως µια υπόθεση µε βαθιά και αντιφατικά συναισθήµατα. Εξάλλου, όπως είπε και ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος σε µια συνέντευξη που έδωσε µε αφορµή την «Καλοσύνη των ξένων», το αυτοβιογραφικό δοκίµιο που εξέδωσε αναλύοντας το ιστορικό και τη... µυθολογία της προσωπικής του υιοθεσίας, «το αίµα δεν είναι µια µπούρδα ακριβώς, αλλά υπάρχουν κι άλλες, πολύ καθοριστικές επιδράσεις».

Υπάρχει, ας πούµε, το εκ των υστέρων παράπονο της Μαρίας, που ενθυµούµενη την κρησάρα από την οποία πέρασε προτού «βρει» την Αθηνά της, λέει: «Υπάρχουν φυσικοί γονείς που κάνουν παιδιά και είναι τρελοί, ανάξιοι και ανάποδοι. Κι έχεις δυο ανθρώπους που βλέπεις τι λαχτάρα και τι επιθυµία έχουν να αποκτήσουν ένα παιδί, και τους βασανίζεις τόσο πολύ. Μου φαίνεται παρανοϊκό». Υπάρχει και το άχτι της Εύας, γιατί... «Οι γυναίκες που είναι µόνες τους δεν µπορούν να πάρουν µη προβληµατικό παιδί, σύµφωνα µε τη φασιστική πρακτική του «Μητέρα», πράγµα που δεν προβλέπεται από κανένα νόµο. Και είναι τρελό, διότι εµπιστεύεσαι, δηλαδή, έναν άνθρωπο που είναι µόνος του, τον θεωρείς µάγκα και ικανό να αναλάβει ένα παιδί, αλλά τον θεωρείς τόσο µάγκα που θα αναλάβει κι ένα προβληµατικό παιδί;» Μα κι όταν έπαψε να είναι µόνη και, ύστερα από µαραθώνιες συζητήσεις, ο νέος της σύντροφος πείστηκε να την ακολουθήσει στον δρόµο της υιοθεσίας, η Εύα βρέθηκε αντιµέτωπη µε νέα συναισθήµατα... γνήσιας νεοελληνικής παράνοιας. «Κάποια στιγµή, ρώτησα το «Μητέρα»: «Παιδιά, αν κάνω πολιτικό γάµο µε τον σύντροφό µου, θα είναι πιο εύκολο να πάρουµε το παιδί µαζί;» Και µου είπαν: «Είσαι τρελή; Θα ξαναξεκινήσεις τη διαδικασία απ' την αρχή». Το κράτος αυτό είναι παρανοϊκό! ∆ηλαδή, συγνώµη, σε έναν άνθρωπο που είναι 40 χρόνων και περιµένει τρία και τέσσερα χρόνια για υιοθεσία, δεν προβλέπεται από τη διαδικασία να µεταβληθούν οι συνισταµένες της ζωής του;»

Αλλά οι συνισταµένες της ζωής µιας γυναίκας που επιλέγει την υιοθεσία αλλάζουν ούτως ή άλλως δια παντός. Και τα συναισθήµατα πάνε κι έρχονται, αδυσώπητα και συχνά απόλυτα. «Ακριβώς επειδή δεν θα έβγαινε από την κοιλιά µου», θυµάται η Μαρία, «σκεφτόµουν στη διάρκεια της προπαρασκευής: Πες ότι είναι όπως οι άλλες σχέσεις. Ενας έρωτας, που κάποια στιγµή είναι κεραυνοβόλος και µετά σου περνάει... Πες ότι µέσα σε ένα εξάµηνο µπαίνω σπίτι και δεν νιώθω την αγάπη που νόµιζα ότι θα ένιωθα. ∆ηλαδή, τι κάνεις τότε; Το επιστρέφεις;». Η σκέψη αυτή βασάνισε αρκετά και τη Μιράντα, µια φίλη από την Ελβετία, που έχοντας χάσει το δεύτερο παιδί της σε ηλικία τριών µηνών αποφάσισε, µαζί µε τον άντρα της και τον 7χρονο γιο τους, να φέρουν ένα 5χρονο κοριτσάκι από την Ουκρανία στο σπιτικό τους. Κι αν η ίδια γρήγορα κατανίκησε τις αµφιβολίες και τους µύχιους φόβους της, ο µικρός Πάτρικ, µετά την αρχική περίοδο χάριτος προς τη νεοαφιχθείσα, πήρε µια µέρα την «αδελφούλα» του, την έβγαλε στον κήπο και µε νοήµατα και κουτσοαγγλικά τής είπε: «Τα βλέπεις τα αεροπλάνα; Οποτε θέλεις, µπορείς να µπεις σε ένα απ' αυτά και να πας πίσω στην Ουκρανία».

Ετσι είναι τα παιδιά -αφτιασίδωτα και πολιτικώς µη ορθά. Εξάλλου, η υιοθεσία εκείνα αφορά πρωτίστως. Και εκεί τα συναισθήµατα, ακριβώς επειδή είναι τόσο αφτιασίδωτα και χύµα, καθορίζουν υπάρξεις και σµιλεύουν πορείες ζωής. Μπορεί ο Τατσόπουλος να δήλωσε ψιλοσκωπτικά στη συνέντευξή του ότι «ο θεσµός της υιοθεσίας είναι σαν τη ρουλέτα. Εγώ καλόπεσα», αλλά η ουσία και η αλήθεια της υιοθεσίας πηγαίνει πολύ βαθύτερα από τα σκάρτα δύο εκατοστά των αυλακιών της ρουλέτας... Το βλέπεις στην αδιαµφισβήτητη ιδρυµατοποίηση των παιδιών του Κέντρου Βρεφών «Μητέρα». Το ψυλλιάζεσαι, όταν έρχεσαι αντιµέτωπος µε τον «εκµαυλισµό τους», όπως λέει η Εύα, αναφερόµενη στα κόλπα και στα τερτίπια που έχουν ενσωµατώσει αυτά τα παιδιά στη συµπεριφορά τους, σε µια τραγικά επαναλαµβανόµενη προσπάθεια να προσελκύσουν το αποκλειστικό ενδιαφέρον ενός ακόµη υποψήφιου γονέα που επισκέπτεται τον θάλαµό τους. Το διαβάζεις στην έκθεση της κοινωνικής λειτουργού, που κάνει λόγο για «ένα κοριτσάκι µε φυσιολογικό νοητικό δυναµικό, που φοιτά στο Νηπιαγωγείο, αλλά στερείται ερεθισµάτων και εµπειριών εξαιτίας της πολύχρονης ιδρυµατικής προστασίας. Εχει εσωτερικευµένο θυµό που του εγείρει µεγάλες εντάσεις, τις οποίες εξωτερικεύει ψυχοκινητικά και λεκτικά. Συστήνεται ατοµική ψυχοθεραπεία και εξασφάλιση ενός ασφαλούς και σταθερού πλαισίου φροντίδας». Ενός αληθινού σπιτικού, δηλαδή.

Τι πρέπει να ξέρει όποιος σκέφτεται να υιοθετήσει ένα παιδί

• Το προς υιοθεσία παιδί πρέπει να είναι τουλάχιστον τριών µηνών. Νωρίτερα απαγορεύεται να δοθεί η συναίνεση των φυσικών γονέων.
• Στις περιπτώσεις ιδιωτικών υιοθεσιών, ακόµη κι αν οι βιολογικοί γονείς δώσουν το παιδί αµέσως µετά τη γέννησή του στους θετούς, η νοµική διαδικασία δεν µπορεί να ξεκινήσει πριν από τη συµπλήρωση του τριµήνου.
• Δικαίωµα υιοθεσίας έχουν ενήλικες ηλικίας µεταξύ 30 και 60 ετών.
• Η διαφορά ηλικίας µεταξύ θετού γονιού και παιδιού δεν µπορεί να είναι µικρότερη από 18 και µεγαλύτερη από 50 χρόνια.
• Σε ειδικές περιπτώσεις (π.χ. υιοθεσία παιδιού του συζύγου), η διαφορά ηλικίας µπορεί να φτάσει τα 15 χρόνια.
• Απαιτούνται διάφορα δικαιολογητικά εκ µέρους των υποψήφιων γονιών, όπως λευκό ποινικό µητρώο, ιατρικές εξετάσεις που αποκλείουν σηµαντικές χρόνιες νόσους, στοιχεία εισοδήµατος κτλ.
• Μαζί µε τα παραπάνω, στο Πολυµελές Πρωτοδικείο που τελεί την υιοθεσία κατατίθεται και έκθεση κοινωνικού λειτουργού, η οποία, ύστερα από επισταµένη έρευνα και επαφή µε τους υποψήφιους γονείς, βεβαιώνει πως η δροµολογούµενη υιοθεσία είναι επ' ωφελεία του παιδιού.
• Οι πλούσιες οικογένειες δεν έχουν ουσιαστικό προβάδισµα, αλλά οι άπορες έχουν µειωµένες πιθανότητες υιοθεσίας.
• Δικαστική αναπλήρωση της συναίνεσης των φυσικών γονέων γίνεται όταν το παιδί είναι έκθετο ή άγνωστων γονιών, αν µετά από τουλάχιστον ένα χρόνο αναδοχής από ενδιαφερόµενη οικογένεια οι φυσικοί γονείς αρνούνται ξαφνικά να συναινέσουν στην ολοκλήρωση της υιοθεσίας ή στις περιπτώσεις που και οι δύο φυσικοί γονείς έχουν χάσει τη γονική µέριµνα.
• Αν το προς υιοθέτηση παιδί είναι 12 ετών και πάνω, και σε καλή ψυχονοητική κατάσταση, το δικαστήριο λαµβάνει υπόψη και τη δική του γνώµη.
• Επίσης λαµβάνεται υπόψη και η άποψη των παιδιών που ενδεχοµένως ήδη υπάρχουν στην οικογένεια.
• Τα ιδρύµατα που διαθέτουν παιδιά προς υιοθεσία είναι: το Κέντρο Βρεφών Μητέρα (τηλ. 210 2619.700, ηλικία παιδιών 0-4 ετών), η Παιδόπολη Αγιος Ανδρέας (τηλ. 210 9811.067, ηλικία παιδιών 6-12 ετών), το Αναρρωτήριο Πεντέλης (τηλ. 210 8043.230, ηλικία παιδιών 0-6 ετών) και το Δηµοτικό Βρεφοκοµείο Αγιος Στυλιανός (τηλ. 2310 939860, ηλικία παιδιών 0-4 ετών).
• Τα ιδρύµατα πραγµατοποιούν µια συνάντηση τον µήνα µε ενδιαφερόµενους γονείς, όπου γίνεται γενική ενηµέρωση περί του θεσµού της υιοθεσίας και ακολουθεί συµπλήρωση αίτησης και ενδελεχούς ερωτηµατολόγιου από τους γονείς. Υστερα από λίγους µήνες θα ειδοποιηθούν για την έναρξη εβδοµαδιαίων συναντήσεων µε κοινωνική λειτουργό και ψυχολόγο. Σε διάστηµα που ποικίλλει κατά περίπτωση, κατατίθεται η έκθεση των ειδικών στο επιστηµονικό και διοικητικό συµβούλιο του ιδρύµατος και εν συνεχεία, οι γονείς, ακολουθώντας χρονολογική σειρά προτεραιότητας, έρχονται σε επαφή µε τα υποψήφια παιδιά που έχει υποδείξει η κοινωνική λειτουργός. Μετά την οριστικοποίηση της επιλογής, ακολουθεί η δεκαπενθήµερη περίοδος προσαρµογής µεταξύ γονιών και παιδιού, πάντα στον χώρο του ιδρύµατος.
• Στις ιδιωτικές υιοθεσίες συνδετικός κρίκος µεταξύ φυσικών και θετών γονιών είναι συνήθως δικηγόροι και γυναικολόγοι. Συνιστάται επίσης η επαφή µε τις κοινωνικές υπηρεσίες δήµων και νοµαρχιών ή ακόµη και µε ορφανοτροφεία. Μετά την αξιολόγηση της κοινωνικής έρευνας και την κατάθεση των δικαιολογητικών, ακολουθεί το δικαστήριο, όπου παρουσιάζονται βιολογικοί και θετοί γονείς, αλλά σε διαφορετικές ηµέρες.
• Διακρατικές υιοθεσίες πραγµατοποιούνται µεν αλλά µόνον από Βουλγαρία, δεδοµένου ότι η Ελλάδα δεν έχει ακόµη επικυρώσει τη σύµβαση της Χάγης για την Προστασία των Παιδιών και τη Συνεργασία στη Διακρατική Υιοθεσία (1993).