Έτσι φουσκώνουν οι τσέπες των «φιλάνθρωπων - ευεργετών»

Ό,τι όνομα και αν της δώσεις, όσο και αν προσπαθήσεις να την «εξωραΐσεις», η αλήθεια είναι ότι: η φτώχεια είναι μία ευρωπαϊκή πραγματικότητα, από την οποία δύσκολα η κοινωνικά ευαίσθητη γηραιά ήπειρος μπορεί πλέον να ξεφύγει.

Οι συνταγές της οικονομικής πολιτικής που ακολουθεί, είναι δεδομένο ότι όχι μόνο δεν θα λύσουν το πρόβλημα αλλά θα το μεγεθύνουν.

Το περίφημο ευμενές επενδυτικό περιβάλλον που ευαγγελίζονται και συστηματικά προβάλλουν, έχει αποδειχθεί ότι στην πραγματικότητα είναι μία διαδικασία που οδηγεί στη φτώχεια ακόμα περισσότερους ανθρώπους.

Άλλωστε, το φαινόμενο των φτωχών εργαζόμενων είναι μία πραγματικότητα η οποία το μόνο που επηρεάζει είναι τους επίσημους δείκτες της ανεργίας.

Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις μόλις βρεθούν αντιμέτωπες με συρρίκνωση της κερδοφορίας τους, η πρώτη περικοπή στην οποία προχωρούν είναι οι απολύσεις, εύκολα μπορεί να κατανοήσει κανείς ότι πλέον όλο και μεγαλύτερες ομάδες πληθυσμού είτε θα βρίσκονται βουτηγμένες στη φτώχεια είτε θα φλερτάρουν με αυτήν.

Τρανή απόδειξη ότι η φτώχεια δεν αφορά μόνο στους υπερχρεωμένους του Νότου, αλλά και τους οικονομικά εύρωστους Βόρειους, είναι το γεγονός ότι στην ευημερούσα Γερμανία, δεν ήταν ποτέ τόσο μεγάλη όσο σήμερα.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία για το 2013, το 15,5% του πληθυσμού ζει σε συνθήκες φτώχειας, ενώ για το 2012 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 15%. Από το 2006 τα σχετικά στατιστικά στοιχεία καταγράφουν συνεχή άνοδο.

Στην πραγματικότητα αυτό που ξετυλίγεται μπροστά μας δεν είναι μόνο η έλλειψη πολιτικής για την αντιμετώπιση της φτώχειας, αλλά και η απροθυμία των Ευρωπαίων ηγετών να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα το οποίο όλο και μεγεθύνεται. 

Το οξύμωρο είναι ότι υπάρχουν σαφείς πλέον ενδείξεις ότι η μάχη κατά της φτώχειας και της πείνας... ιδιωτικοποιείται.

Πώς μπορεί άλλωστε να ερμηνεύσει κανείς το γεγονός, ότι δεκάδες από τους δισεκατομμυριούχους της λίστας του Forbes, διοχετεύουν κολοσσιαία ποσά κυρίως στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου για να αντιμετωπίσουν(;) προβλήματα όπως τον υποσιτισμό, τις μεταδιδόμενες ασθένειες, ακόμα και την έλλειψη καθαρού νερού.

Για παράδειγμα, ο ιδρυτής της Microsoft Μπιλ Γκέιτς και η σύζυγός του, Μελίντα, προβάλλουν τις φιλανθρωπικές προσφορές τους στην παγκόσμια υγεία, μέσω του Ιδρύματος Γκέιτς.

Μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύτηκαν το 2012, το Ίδρυμα Γκέιτς που συνδυάζει τα «φιλανθρωπικά κεφάλαια» της οικογένειας Γκέιτς με εκείνα του Γουόρεν Μπάφετ, εκπροσωπεί το 68% όλων των ιδιωτικών χορηγιών για την παγκόσμια υγεία, επισκιάζοντας τις προσπάθειες ακόμα και των μεγαλύτερων δημόσιων ή διεθνών ιδρυμάτων.

Αλλά δεν είναι μόνο ο Γκέιτς και ο Μπάφετ. Στο παιχνίδι για την καταπολέμηση της φτώχειας και των συνεπειών της, έχουν εμπλακεί και οι πολυεθνικές, οι οποίες στα πλαίσια της "κοινωνικής ευθύνης" προβάλλουν την πρόθεση τους να μετατρέψουν «στοιχεία του ενεργητικού τους σε παράγοντες της μάχης κατά των ασθενειών».

Το σίγουρο είναι ότι οι πολιτικές ηγεσίες με ένα πλέγμα φοροαπαλλαγών διευκολύνουν τους "ευεργέτες" στο να υπογράφουν τις επιταγές της κοινωνικής ευαισθησίας.

Φυσικά, τόσο οι μεν όσο και οι δε αποσιωπούν το γεγονός, ότι η φορολογική επιδότηση της ευαισθησίας ουσιαστικά πληρώνεται από τους φτωχούς είτε με τη μείωση των δημοσίων δαπανών που αφορούν πολιτικές καταπολέμησης της φτώχειας είτε με την αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης των ασθενέστερων, γεγονός που με τη σειρά του οδηγεί από την "πίσω πόρτα" στη φτώχεια.

 

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα πολύ πιο σοβαρό:

Πολλές από τις "φιλάνθρωπες" πολυεθνικές, μέσω της συμμετοχής τους στα προγράμματα αυτής της μορφής εξασφαλίζουν άμεσα ή έμμεσα πολλαπλάσια κέρδη. Και αυτό ισχύει διότι παίζουν ένα διπλό παιχνίδι: διαταράσσουν τις τοπικές κοινότητες με το ένα χέρι και υπογράφουν μεγάλα τσεκ, φαινομενικά για να τους βοηθήσουν με το άλλο.

Κλασσικό παράδειγμα η δραστηριότητα μεγάλων πολυεθνικών, σε προγράμματα για την παγκόσμια υγεία. 

Συχνά, ο πυρήνας των οικονομικών συμφερόντων για κάποιες απο αυτές, βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με τις δραστηριότητες για τη βελτίωση της υγείας των φτωχών, με τρόπους που στρεβλώνουν την παγκόσμια ατζέντα για την υγεία.

Για παράδειγμα, εταιρείες αναψυκτικών και σνακ κινούνται στην πρώτη γραμμή των κύριων παγκόσμιων πρωτοβουλιών για την υγεία, ιδίως για την καταπολέμηση των μη μεταδοτικών ασθενειών, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα και ο διαβήτης.

Όμως τα προϊόντα τους αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης μη μεταδιδόμενων ασθενειών, που προκαλούν περισσότερο από το ήμισυ του συνόλου των θανάτων στις φτωχές και μεσαίου εισοδήματος χώρες.

Αντίστοιχα παραδείγματα μπορεί να ανακαλύψει κανείς και από το χώρο της εξορυκτικής βιομηχανίας αλλά και της φαρμακοβιομηχανίας.

Στην πραγματικότητα, η απροθυμία των πολιτικών ηγεσιών να εφαρμόσουν πολιτικές κατά της φτώχειας, ανοίγει ακόμα περισσότερο η "ψαλίδα" της ανισότητας.

Η υποκρισία, τόσο των υποστηρικτών των πολιτικών της λιτότητας όσο και των "ευεργετών", αποκαλύπτεται κάθε φορά που ένα κράτος επιχειρεί να αυξήσει τη φορολογία τους, προκειμένου να χρηματοδοτήσει-και- προγράμματα κατά της φτώχειας.

Τότε, οι "ευεργέτες" αλλά και οι πολιτικοί "πάτρωνές" τους εξεγείρονται, θεωρώντας ότι το κράτος παραβιάζει το ζωτικό τους χώρο,νοθεύει τον ανταγωνισμό και κτυπά το επιχειρείν .

Αν στις αντιδράσεις αυτές, προσθέσει κανείς και το γεγονός ότι πολλοί από τους "ευεργέτες" φιγουράριζαν στις λίστες της φοροδιαφυγής που πρόσφατα αποκαλύφθηκε από τον ευρωπαϊκό Τύπο, κατανοεί κανείς όχι μόνο την υποκρισία, αλλά και τη σκοπιμότητα που κρύβουν όχι μόνο οι "ευαίσθητες επιχειρήσεις", αλλά κυρίως οι πολιτικοί εκείνοι που με τη στάση και τις επιλογές τους τις στηρίζουν αλλά και τις διευκολύνουν.

Ίσως ο μοναδικός τρόπος για να αναδειχθεί το μέγεθος της υποκρισίας και της συναλλαγής, είναι οι κυβερνήσεις που θεωρούν ότι η καταπολέμηση της φτώχειας είναι δημόσια υπόθεση, κάθε φορά που ανακοινώνουν αύξηση της φορολογίας των μεγαλοσχημόνων και των επιχειρήσεών τους να δημοσιοποιούν ταυτόχρονα και τις δαπάνες που θα χρηματοδοτήσουν με αυτά τα επιπλέον έσοδα.

Έτσι όχι μόνο θα αναδείξουν την πολιτική αλλά και από τις αντιδράσεις των θιγόμενων θα φανεί αν τελικά πρόκειται για ευαίσθητους ευεργέτες ή κυνικούς και αδίστακτους κερδοσκόπους.

 

paratiritis

Διαδώστε την "Ιδεοπηγή"

Ο Φαταούλας και ο Νηστικός

Μια φορά κι έναν καιρό, κάποτε και τώρα, ζούσαν στο ίδιο χωριό δίπλα - δίπλα δυο άνθρωποι ίδιοι αλλά και... διαφορετικοί. 

Ήταν ίδιοι γιατί όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται τα ίδια για να ζήσουν και ήταν διαφορετικοί γιατί ο ένας έτρωγε πολύ και ήταν χοντρός ενώ ο άλλος δεν είχε να φάει και ήταν αδύνατος.

Τον χοντρό άνθρωπο τον έλεγαν Φαταούλα και τον αδύνατο Νηστικό.

Ο Φαταούλας κάθε πρωί που ξυπνούσε, έστρωνε τραπέζι και έτρωγε μέχρι που του κοβόταν η ανάσα.
Μόλις απότρωγε, πήγαινε για ψώνια γυρνούσε στο σπίτι, ξαναέστρωνε τραπέζι και το έριχνε πάλι στο φαγοπότι. Με λίγα λόγια ο Φαταούλας όλη μέρα έκανε δυο δουλειές, έτρωγε και γέμιζε τ' αμπάρια του.

Ο Νηστικός κάθε πρωί που ξυπνούσε δεν εύρισκε τίποτε να φάει, πήγαινε στα σκουπίδια του Φαταούλα μήπως και βρει τίποτε αποφάγια. Αν ήταν τυχερός, γυρνούσε σπίτι του και λάδωνε τ’ άντερό του προσωρινά. Αν η τύχη δεν τον βοηθούσε έπεφτε στο κρεβάτι και περίμενε να περάσει η μέρα γιατί τα πόδια του δεν τον κρατούσαν.

Ο καιρός περνούσε, ο Φαταούλας όλο χόντραινε και ο Νηστικός όλο και αδυνάτιζε, γιατί τελευταία τα σκουπίδια του Φαταούλα ήταν αδειανά από φαγώσιμα. 

Ο Νηστικός δεν μπορούσε να καταλάβει τι έκανε όλα εκείνα τα αποφάγια, αφού έβλεπε πως τα περισσεύματα έφταναν να χορτάσουν πλήθος σαν εκείνον.

Και μια φορά που ο Νηστικός είχε μέρες να βάλει μπουκιά στο στόμα του, πήγε απελπισμένος στο σπίτι του Φαταούλα να ζητιανέψει ένα πιάτο φαγητό από τα αποφάγια του.

- Γείτονα, του είπε, όπως βλέπεις εμένα ο θεός δεν με βοήθησε να έχω τα δικά σου καλούδια. Εσύ πήρες το καλύτερο κομμάτι της γειτονιάς και μένα μου έλαχε το ξεροβούνι. Δεν φυτρώνει ούτε τσουκνίδα και η μόνη μου ελπίδα για να μην πεθάνω της πείνας είσαι εσύ. Βλέπω ότι κάθε μέρα σου περισσεύουν τα αγαθά του Αβραάμ και του Ισαάκ, θα μπορούσες να με αφήνεις να τρώω από τα περισσεύματα».

Ο Φαταούλας τον κοίταξε από πάνω ως κάτω, γέλασε κοροϊδευτικά και είπε με ψεύτικη συμπόνοια.

- Αχ άνθρωπέ μου, πού τα είδες τα περισσεύματα, να ήξερες πόσο δύσκολα περνάω κι εγώ. Τι νομίζεις πως δεν θέλω να σε βοηθήσω; Ορίστε, σου επιτρέπω να έρχεσαι όποτε θες να ψάχνεις τα σκουπίδια μου και ότι βρίσκεις να το παίρνεις. Άντε στο καλό και ο Θεός να σε βοηθήσει.

Σαν πήγε σπίτι του ο Νηστικός έπεσε σε βαθιά σκέψη. 

Βρε καλός άνθρωπος φαίνεται. Λες να είναι τα πράματα όπως τα λέει; Αλλά πάλι, τι το χρειάζεται τόσο φαί και τα σκουπίδια του, πώς και δεν βρίσκω τίποτε εκεί μέσα αυτό τον καιρό; Μπα, κάτι δεν μου φαίνεται σωστό αλλά ας περιμένω λίγο να δω τι γίνεται.

Την άλλη μέρα εκεί που έψαχνε γύρω μήπως και φύτρωσε καμιά ρίζα στην αυλή του, βλέπει τον Φαταούλα να κάθεται στο τραπέζι και να τρώει τον περίδρομο.

- Αχά, λέει, σήμερα κάτι θα ξετρυπώσω δεν μπορεί, τόσο ψητό έχει περιδρομιάσει, τι θα τα κάνει τα κόκαλα; Ας περιμένω να αποσώσει και θα πάω να ψάξω.

Κάθεται στο χώμα και περιμένει τον γείτονα να σηκωθεί από το φαγοπότι....

Μετά από ώρα τον βλέπε να μαζεύει τ’ αποφάγια σε μια γαβάθα και να καθαρίζει το τραπέζι. Υπομονή, σκέφτεται, σε λίγο θα χορτάσω κι εγώ. 

Κι εκεί που καθόταν κάνονταας υπομονή, τον βλέπει αντί να περπατά προς τα σκουπίδια, τι κάνει λέτε; Πάει στην άκρη της αυλής του, ανοίγει έναν βαθύ λάκκο και πετά εκεί μέσα τα φαγητά του! Του Νηστικού του ήρθε μιά ζάλη από την κατάπληξη. Με όσες δυνάμεις του είχαν απομείνει σηκώνεται και φωνάζει.

- Τι κάνεις εκεί βρε άθλιε Φαταούλα; Δεν σου είπα πως αν δεν φάω κάτι είναι τα τελευταία μου; 

- Τι να σου κάνω κι εγώ άνθρωπέ μου, τα σκουπίδια μου έχουν γεμίσει, θα με φαν οι μύγες αν δεν τα θάψω.

- Βρε πεθαίνω σου λέω, κρίμα να τα θάψεις, καλύτερα είναι να τα φάει το χώμα; Σβήνω από ώρα σε ώρα 

-Στ’ αλήθεια πεθαίνεις; ρωτάει ο Φαταούλας με ενδιαφέρον. Κοίτα, πριν πεθάνεις άσε μου το σπίτι. Τι στο καλό γείτονες είμαστε, γιατί να το πάρει ξένος άνθρωπος!

Ο Νηστικός σαν είδε πως δεν γινόταν τίποτε, έπεσε ανάσκελα, έκλεισε τα μάτια μη δει τουλάχιστον το Χάρο που γυρόφερνε.

Πέρασε το μεσημέρι, πέρασε το απόγευμα και λίγο πριν σβήσει, μια φασαρία τον έκανε να αργοανοίξει τα μάτια.

Μέσα στη θολούρα του είδε στο διπλανό σπίτι τέσσερις να βγάζουν τον Φαταούλα σηκωτό, να τον φορτώνουν στο κάρο του νεκροθάφτη, και πρόλαβε ν’ ακούσει κάποιον να λέει «Θεός σχωρέστον κι αυτόν. Έσκασε από το πολύ φαΐ».

Κι ο Νηστικός ξεψύχησε!

_________

antikleidi

Μερικά από τα «μεγάλα» προβλήματα καλοβολεμμένων στον αναπτυγμένο κόσμο - First World Problems Anthem

Όταν βλέπεις τα παιδιά που ζουν σε άθλιες συνθήκες στις χώρες του Τρίτου Κόσμου να διαβάζουν τα προβλήματα που εμείς θεωρούμε σημαντικά, αναθεωρείς πολλά για όσα πίστευες μέχρι σήμερα.

Στο βίντεο που δημοσίευσε η οργάνωση WATERisLIF εμφανίζονται παιδιά και ενήλικες από χώρες της Αφρικής να διαβάζουν πραγματικά προβλήματα συνανθρώπων μας από αναπτυγμένες χώρες όπως αυτά αναρτήθηκαν στο hashtag # FirstWorldProblems.

 

Είναι σοκαριστικό να ακούς από το στόμα παιδιού που δεν έχει καθαρό, πόσιμο νερό ότι ένας συνομήλικος του στην Ευρώπη εκνευρίζεται γιατί όταν πηγαίνει στο μπάνιο ξεχνάει το κινητό του.

 

«μεγάλα» προβλήματα του αναπτυγμένου κόσμου:

• Μισώ όταν το καλώδιο του φορτιστή μου δεν φτάνει μέχρι το κρεβάτι
• Μισώ όταν τα δερμάτινα καθίσματα μου δεν είναι θερμαινόμενα
• Όταν πηγαίνω στο μπάνιο και ξεχνάω το κινητό μου
• Όταν ξεχνάω τα ρούχα μου στο πλυντήριο και αρχίζουν να μυρίζουν.
• Μισώ που το σπίτι μου είναι τόσο μεγάλο. Χρειάζομαι δυο ρούτερς για να έχω παντού Ίντερνετ.
• Όταν η τσίχλα με άρωμα μέντας κάνει το κρύο νερό να φαίνεται παγωμένο
• Όταν πρέπει να γράψω μια επιταγή στην υπηρέτρια αλλά ξεχνάω το επώνυμο της
• Που δεν μπορώ να περπατήσω και να γράψω μηνύματα ταυτόχρονα
• Όταν ξεχνάω τον φορτιστή μου στο κάτω όροφο
• Μισώ που οι γείτονες μου κλειδώνουν το ασύρματο ίντερνετ
• Μισώ όταν τους λέω ότι δεν θέλω πίκλες και αυτοί πάντα μου βάζουν.

Μήπως τελικά τα μεγάλα και τρομακτικά προβλήματα μας, δεν είναι καν προβλήματα;

 

Πηγές: adiexodos.gr
http://antikleidi.com

 

Ο Λυκούργος, η δουλεία του χρήματος και ο αναδασμός της γης

Ένα από τα πρώτα μέτρα που έλαβε ο Λυκούργος ήταν η κατάργηση του νομίσματος και η αντικατάστασή του με δύσχρηστα ογκώδη σιδερένια νομίσματα....
Χιλιάδες χρόνια αργότερα, ένας μεγάλος του πνεύματος και της τέχνης, ο Ριχάρδος Βάγκνερ, τοποθετούσε στον χρυσό του Ρήνου όλα τα κακά του κόσμου.
Το χρήμα ήταν το... κακό και αυτό ο Λυκούργος το είχε διαπιστώσει πριν από 28 ολόκληρους αιώνες.

«Δεύτερο έργο του Λυκούργου, και το πιο τολμηρό απ' όλα, είναι... ο αναδασμός της γης.
Υπήρχε τότε φοβερή ανισότητα και έρχονταν στην πόλη πολλοί ακτήμονες και άποροι επειδή τα πλούτη είχαν συσσωρευτή σε ελάχιστους.
Γι' αυτό, πολεμώντας την αναισχυντία και το φθόνο και το έγκλημα και την τρυφηλότητα και τα δύο άλλα νοσήματα της πολιτείας, που είναι παλαιότερα και σοβαρότερα, τον πλούτο και τη φτώχεια, έπεισε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες να τα βάλουν όλα στη μέση για να γίνη αναδασμός και να ζουν μεταξύ τους όλοι ίσοι και μ ε ίση περιουσία, επιδιώκοντας να πρωτεύουν στην αρετή, σαν να μην υπήρχε καμιά άλλη ανάμεσά τους διαφορά και ανισότητα παρά αυτή που την ορίζει η καταδίκη του κακού και ο έπαινος του καλού πολίτη.
Και κάνοντας πράξη το έργο του μοίρασε την άλλη λακωνική γη σε τριάντα χιλιάδες κλήρους για τους περιοίκους κι αυτήν που αποτελούσε την Σπάρτη σε εννιά χιλιάδες (γιατί τόσοι έγιναν οι κλήροι των Σπαρτιατών).» 

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ - ΒΙΟΣ ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ

«Λένε πως όταν κάποτε ο Λυκούργος, χρόνια πολλά μετά τον αναδασμό της γης, γύριζε από ένα ταξίδι και είδε να έχουν πριν λίγο θερίσει στους αγρούς, καμαρώνοντας τους σωρούς, ίσους τον ένα δίπλα στον άλλο, χαμογέλασε και είπε σ' αυτούς που ήταν μαζί του, πως η Λακωνική ολόκληρη μοιάζει με χώρα που ανήκει σε αδέλφια, που μόλις έκαναν τη μοιρασιά».
Πρώτος ο Λυκούργος, πρώτη η Αρχαία Σπάρτη αντελήφθη αυτό που αργότερα έγινε η μάστιγα της ανθρωπότητας, την δουλεία του χρήματος!
Κάποτε οι ισχυροί είχαν τον έλεγχο των υλικών αγαθών, σήμερα τα πράγματα έχουν αντιστραφεί, αυτοί που έχουν τον έλεγχο των υλικών αγαθών είναι και οι ισχυροί.
Αυτήν την αντιστροφή των πραγμάτων, αυτόν τον βιασμό της φύσης που επέρχετο προσπάθησε να προλάβει ο Λυκούργος περιορίζοντας στο ελάχιστο την κοινωνική αδικία, εγκαθιστώντας μια κατάσταση οικονομικής ισότητας μεταξύ των πολιτών και προχω ρώντας σε ένα πρακτικό μέτρο για την επίτευξη αυτού του σκοπού.
Στην κατάργηση των χρυσών και αργυρών νομισμάτων και στην αντικατάσταση τους με δυσκίνητα σιδερένια νομίσματα ούτως ώστε όταν καθιερώθηκε αυτό το μέτρο, όπως ανα φέρει ο Πλούταρχος, πολλών ειδών αδικήματα εξηφανίσθησαν από την Λακεδαίμονα.
Πρώτος, δηλαδή ό Λυκούργος, "πρώτη η Αρχαία Σπάρτη ήταν η Πολιτεία εκείνη που κατάργησε τον χρυσό από βάση της οικονομίας της."

πηγή
lithosfotos

Το αγόρι που δεν εκτιμούσε τον πατέρα του...

Ένα  άκρως συγκινητικό βίντεο κάνει τις τελευταίες ημέρες  το γύρω του διαδικτύου, προβάλλοντας ένα σπουδαίο κοινωνικό μήνυμα. 

Στο βίντεο αυτό βλέπουμε ένα παιδί, το οποίο φαίνεται να μην εκτιμά το πατέρα του λόγω της δυσχερούς οικονομικής του κατάστασης και της μη καταξιωμένης κοινωνικά θέσης του.
Ακόμα και όταν με τις θυσίες του καταφέρει να σπουδάσει και να αποκατασταθεί επαγγελματικά, του γυρνάει τη πλάτη.

Όταν όμως εκείνος φεύγει από τη ζωή εξαιτίας μιας ασθένειας που σε κανέναν δεν είχε εκμυστηρευτεί, ο μεγάλος πια γιος του λαμβάνει βραβείο για δωρεές σε ιδρύματα που ο πατέρας του είχε κάνει. Τότε αντιλαμβάνεται το μεγαλείο της ψυχής του και το μέγεθος της ανιδιοτελούς προσφοράς και αγάπης που μοίραζε στο κόσμο που είχε ανάγκη.
Στο μυαλό του πλέον, η σκέψη και τα λόγια του άξιου πατέρα του «Το να είσαι πλούσιος δεν φαίνεται από το πόσα έχεις, αλλά από το πόσα μπορείς να δώσεις…».

Δείτε το συγκινητικό βίντεο που δημιούργησε η ασιατική εταιρεία Viddsee, που δημιουργεί ταινίες μικρού μήκους με κοινωνικό περιεχόμενο….

Το διαβάσαμε από το: the secret real truth

85 πλούσιοι = 3,5 δισεκατομμύρια φτωχοί!

Οι 85 πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου έχουν συνολικό πλούτο που αντιστοιχεί σε όσα βγάζουν τα 3,5 δισεκατομμύρια φτωχότεροι άνθρωποι του κόσμου, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Ο πλούτος των 85 πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου, συνδυαστικά, ισοδυναμεί σήμερα με τον πλούτο του μισού πληθυσμού του κόσμου -ή των 3,5 δισ. φτωχότερων ανθρώπων του κόσμου-, σύμφωνα με νέα μελέτη της Oxfam.

Όπως μεταδίδει το CNBC, στην έκθεση που τιτλοφορείται Working for the Few, «Δουλεύοντας για τους Λίγους», ο παγκόσμιος οργανισμός βοήθειας και ανάπτυξης έδωσε λεπτομέρειες αναφορικά με την οικονομική ανισότητα διεθνώς που δημιουργείται από τον ραγδαία αυξανόμενο πλούτο των πλουσιότερων, προειδοποιώντας για τους μεγάλους κινδύνους που αυτό ενέχει για την «ανθρώπινη πρόοδο».

Σύμφωνα με την έκθεση, 210 άνθρωποι έγιναν δισεκατομμυριούχοι τον τελευταίο χρόνο, και εντάχθηκαν στις τάξεις μιας... επίλεκτης ομάδας 1.426 ατόμων με συνδυασμένη καθαρή αξία 5,4 τρισ. δολαρίων.

Ο πλούτος του πλουσιότερου 1% των ανθρώπων διεθνώς ανέρχεται πλέον σε 110 τρισ. δολάρια, ή 65 φορές τον συνολικό πλούτο του χαμηλότερου 50% του παγκόσμιου πληθυσμού.
«Αυτή η τεράστια συγκέντρωση οικονομικών πόρων στα χέρια των λιγότερων αντιπροσωπεύει μια σημαντική απειλή για τα πολιτικά και οικονομικά συστήματα», προειδοποιεί η έκθεση. «Αντί να προχωρούν μαζί, οι άνθρωποι διαχωρίζονται όλο και περισσότερο από την οικονομική και πολιτική εξουσία, τονίζοντας αναπόφευκτα τις κοινωνικές εντάσεις και αυξάνοντας τον κίνδυνο κοινωνικής κατάρρευσης», συμπληρώνει.

Η έκθεση αυτή δημοσιοποιήθηκε εν όψει του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός, που ξεκινά αυτήν την εβδομάδα, και η Oxfam απευθύνει έκκληση στους πολιτικούς και επιχειρηματικούς ηγέτες του κόσμου που θα συμμετάσχουν στο συνέδριο να λάβουν μέτρα ώστε να αντιστρέψουν την ταχύτατα αυξανόμενη ανισότητα.

Ορισμένες συστάσεις περιλαμβάνουν την αποφυγή της μη επιβολής φορολογίας και επίσης την αποφυγή της χρήσης οικονομικού πλούτου ως ανταλλάγματος για πολιτικές χάρες.
Η Oxfam ανέφερε ότι βάσει των δημοσκοπήσεων που διενήργησε σε διάφορες χώρες θεωρεί πως υπάρχουν πολλοί νόμοι και κανονισμοί οι οποίοι σχεδιάστηκαν για να ωφελήσουν τους πλούσιους. «Μια έρευνα σε έξι χώρες (Ισπανία, Βραζιλία, Ινδία, Νότια Αφρική, Βρετανία και ΗΠΑ) έδειξε πως η πλειονότητα των ανθρώπων πιστεύει πως οι νόμοι τείνουν να ευνοούν τους πλούσιους», αναφέρεται στην έκθεση.

Ως παράδειγμα, η Oxfam έδωσε την Ινδία, όπου ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων αυξήθηκε από λιγότερο από 6 άτομα σε 61 την τελευταία δεκαετία, τα οποία συγκεντρώνουν περίπου 250 δισ. δολάρια.

περισσότερα στην πηγή: euro2day
το βρήκαμε εδώ: mygdalia

Βρες το λάθος!

Πλούσιοι τουρίστες διαμένουν σε πολυτελείς «παραγκουπόλεις» προσποιούμενοι τους φτωχούς

Η Emoya Luxury Hotel and Spa δημιούργησε μία ψεύτικη «παραγκούπολη» στη Νότια Αφρική, για πλούσιους τουρίστες που θέλουν να προσποιηθούν στις διακοπές τους ότι είναι φτωχοί.

Βέβαια, τα σπίτια της ψεύτικης παραγκούπολης έχουν ενδοδαπέδια θέρμανση και ασύρματη πρόσβαση στο internet, γιατί πλούσιοι είναι αυτοί, δεν είναι ό,τι και ό,τι φτωχοί.

Τι είναι λάθος;
Πλούσιοι και φτωχοί. Το όλον είναι το λάθος.
LEFT.gr

Αφού υπάρχει τόσο πολλή τροφή, γιατί πεινάνε τόσοι πολλοί άνθρωποι;

Από τη Σενεγάλη μέχρι τη Νέα Υόρκη, ο κόσμος σπαταλάει και πετάει απίστευτη ποσότητα τροφίμων κάθε χρόνο. Γιατί λοιπόν είναι τόσο δύσκολο να μειώσουμε τα αποφάγια, να συμβάλουμε στη διάσωση του περιβάλλοντος , και να ταΐσουμε τους πεινασμένους;
.

With So Much Food, Why Do So Many People Go Hungry?

 

Η πραγματικότητα που αποκαλύπτουν οι αριθμοί είναι το λιγότερο εκπληκτική. Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, πετιέται κάθε χρόνο περίπου το ένα τρίτο των τροφίμων που παράγονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο. 

Σε έναν κόσμο όπου η παγκόσμια πείνα εξακολουθεί να σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους από το AIDS την ελονοσία και τη φυματίωση μαζί, χάνονται περίπου 1,3 δισεκατομμύρια τόνοι τροφίμων κάθε χρόνο εξαιτίας της αναποτελεσματικότητας, της άγνοιας, και της κακοδιαχείρισης. Είναι απαράδεκτο αυτό που συμβαίνει, αν όχι εγκληματικό.

Ο αντίκτυπος αυτής της αναποτελεσματικότητας είναι τεράστιος, επιβαρύνοντας την παγκόσμια οικονομία με εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια , αλλά και πλήττοντας τους φτωχότερους ανθρώπους που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά. Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις είναι εξίσου σημαντικές, και ο ΟΗΕ εκτιμά ότι το αποτύπωμα διοξειδίου του άνθρακα από τα "τρόφιμα που παράγονται και δεν τρώγονται"  κατατάσσεται πίσω μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα, όταν μετριέται με βάση τις συνολικές εκπομπές. Το νερό ετησίως που απαιτείται για να παραχθεί αυτό το φαγητό που ποτέ δεν καταναλώνεται, ισούται με τρεις φορές τον όγκο της λίμνης της Γενεύης στην Ελβετία.

Το πρόβλημα των αποβλήτων τροφίμων  διακατέχει τόσο στις αναπτυγμένες όσο και αναπτυσσόμενες χώρες εξίσου , αλλά με εκ διαμέτρου διαφορετικούς τρόπους, καθώς τα τρόφιμα ταξιδεύουν μέχρι το πιάτο μας .

Για παράδειγμα, στην υποσαχάρια Αφρική τα υπολείμματα φαγητού από τους καταναλωτές είναι πολύ λίγα, σχεδόν αμελητέα. Οι φτωχότερες οικογένειες τείνουν να αγοράζουν λιγότερα τρόφιμα και επειδή οι ​​αγορές αυτές αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό ποσοστό του εισοδήματός τους, είναι πιο αποτελεσματικοί και προσεκτικοί όταν πρόκειται για την προετοιμασία και την κατανάλωση τροφίμων. Αντ 'αυτού, τα απόβλητα τροφίμων στον αναπτυσσόμενο κόσμο οφείλονται κυρίως στη διαδικασία παραγωγής .

Τα χωράφια καλλιεργούνται με  αναποτελεσματικά και ξεπερασμένα εργαλεία, και συχνά συγκομίζονται νωρίς γιατί οι αγρότες βρίσκονται υπό την πίεση της  οικονομικής και κλιματικής απειλής. Η μεταφορά του κρέατος, των φρούτων, των λαχανικών και των ψαριών στις αγορές του αναπτυσσόμενου κόσμου, γίνεται σε κακό οδικό δίκτυο, χρήση αποθηκών χωρίς την κατάλληλη ψύξη, αντιμετώπιση μεγαλύτερων κινδύνων από παράσιτα, και με πολλούς άλλους ...

Ένα video που πρέπει να το δούμε όλοι: Ο Πλούσιος και ο Φτωχός

Ένα καταπληκτικό βίντεο!! Όλοι πρέπει να το δούμε για να λάβουμε ένα μήνυμα, που δεν πρέπει να ξεχνάμε και να το εφαρμόζουμε....

το βρήκαμε εδώ: anekshghta